சரி பெற்றோர்களே, உங்கள் நேரடியான மற்றும் மறைமுகமான பேச்சில்
என்ன நடக்கிறது என்பதைப் பற்றித்தான் நான்
பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.
நேரிடையாகவும் மறைமுகமாகவும் பேசும்போது முக்கியமாக என்ன
நடக்கிறது என்றால், நீங்கள் நேரடியாக எதையாவது சொல்லப்
போகிறீர்கள், நேரம் மாறிவிட்டது, நேரம் நகர்கிறது, மேலும் 5
மணி நேரத்திற்கு முன்பு நடந்ததை 5 மணி நேரத்திற்குப் பிறகு
முன்வைக்கிறீர்கள். அதே உணர்வு, பிறகு அர்த்தம் வரப்போவதில்லை.
இன்றைக்கு அதையே சொல்கிறீர்கள் என்றால், இப்படிச் செய்யுங்கள்
என்று சொல்லியிருப்பதால், இரண்டு சூழ்நிலைகளையும் இணையாக
மாற்றும் போது, ​​அர்த்தம் அங்கேயே வந்து நின்றுவிடுகிறது.
நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் நாம் வாசிக்கும் விதிகள், பொருள்
அப்படியே தொடர வேண்டும் என்பதே அந்த விதிகளின் பொன்மொழி.
அதே அர்த்தம் தொடர வேண்டும் என்பதுதான் பொன்மொழி.
எனவே, பேச்சு, நேரடி மற்றும் மறைமுக.
பேச்சு என்றால் என்ன? நாம் என்ன பேசுகிறோம்.
நாம் எதைச் சொன்னாலும் இரண்டு வழிகள் உள்ளன.
அதுதான் நேரடியான பேச்சு.
நான் அவனிடம் என்ன சொன்னேன்.
சரி.
இரண்டாவது விஷயம் என்னவென்றால், நீங்கள் அந்த விஷயத்தை வேறு
ஒருவரிடம் சொல்கிறீர்கள், நீங்கள் அவரிடம் சென்று அதைச்
சொல்லுங்கள்.
சொல்.
நான் அவரிடம் சொன்னேன்.
நான் அவனிடம், வேறு யாரிடமாவது சொல்லச் சொன்னேன்.
அதையும் மாற்றாமல் நேரடியாகப் போய்ச் சொன்னால் என்ன நடக்கும்?
பின்னர் அவரது பக்கத்திலிருந்து விளக்கக்காட்சி செல்லும்.
நான் அவனிடம் சொன்னேன், அவன் போய் இதையே வேறு யாரிடமாவது
சொன்னால் நீ இந்த வேலையை செய் என்று.
நீ இந்த வேலையை செய் என்று சொல்ல, அவன் என்னிடம் சொன்னான்
என்று சொல்லாதே.
அதுவரை, செய்தியின் உரிமையில் தெளிவாக இருந்ததா?
இல்லை.
உங்கள் முன் இருந்தால் நேரடியாகச் சொன்னீர்கள், அதுதான்
உங்கள் நேரடிப் பேச்சு.
இதைத்தான் நேரடி பேச்சு என்கிறோம்.
வேட்பாளர் உங்களுக்கு முன்னால் இருந்தால், பிறகு.
ஆனால் இது எல்லா விஷயத்திலும் நடக்காது.
எனவே அது உங்களுக்கு முன்னால் இல்லாதபோது, ​​​​மற்றொருவர்
மூலம் நீங்கள் செய்தியை தெரிவிக்கிறீர்கள்.
பின்னர் அது உங்கள் மறைமுகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
எனவே பொன்மொழி என்னவென்றால், நாம் அர்த்தத்தை அப்படியே
வைத்திருக்க வேண்டும்.
இங்கே என்ன அர்த்தம் இருக்கிறது.
இந்தச் செய்தியும் அவ்வாறே கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும்.
இங்கு பொருள் மாறினால் பிரச்சனை வரும்.
மேலும் இதில் எந்த விதிகளைப் படிக்கிறோமோ, பொன்மொழி
ஒன்றுதான், அர்த்தமும் அப்படியே கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும்.
இது தொடர்பு.
நம் எண்ணம் என்னவாக இருந்தாலும், என் மனதில் என்ன
நினைக்கிறேனோ, அதே செய்தியை அடுத்தவருக்கும் தெரிவிக்க
வேண்டும்.
அவர் நேரடியாக இல்லாவிட்டால், எனக்கு முன், நான் இரண்டாவது
நபரைத் தேர்ந்தெடுத்து செய்தியைத் தெரிவிக்கிறேன்.
எனவே என்ன மாற்றம் தேவையோ, அதே உள்ளடக்கத்தில் செய்தியை
தெரிவிக்க வேண்டும்.
அதே அர்த்தம்தான் போக வேண்டும்.
அவர் நேரடியாகச் சொன்னால், என்னை நடுவில் ஈடுபடுத்தினால்,
என்ன செய்தி போகும்? நான் சொல்லவில்லை, தூதர் உங்களிடம் இதைச்
சொல்கிறார்.
நான் சொன்னேன், நீங்கள் அவரிடம் சொல்லுங்கள், அவர் என்
பேச்சைக் கேட்கவில்லை என்றால், நான் அவரைக் கொன்றுவிடுவேன்.
நான் அவனைக் கொன்றுவிடுவேன் என்றான்.
கடைசி வாக்கியம் இங்கே மாறுகிறது.
நான் சொல்வதைக் கேட்காவிட்டால் கொன்றுவிடுவேன் என்று
நேரடியாகச் சொன்னார்.
அந்த நபர் அவர் மீது ஏறினார்.
சரி, என்னைக் கொல்வாயா?
அவர், நான் சொல்லவில்லை, என்னிடம் சொல்லத்தான் இதைச்
சொல்லியிருக்கிறார்.
இப்போது இந்த மாற்றத்தை அவர் செய்யவில்லை என்றால், பிரச்சனை
நிச்சயம்.
பிரச்சனை கண்டிப்பாக நடக்கும்.
எனவே, இந்த விஷயங்கள் மாற்றப்பட வேண்டும்.
எனவே பொருள் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.
அர்த்தம் குழப்பமாக இருக்கக்கூடாது.
அந்த பகுதியை நீங்கள் மனதில் கொள்ள வேண்டும்.
மேலும் இந்த விதிகள் இதற்கு மட்டுமே.
இங்கே பொருள், அதே பொருள் இங்கே செல்ல வேண்டும் என்று.
நடுவில் எந்த மாற்றமும் இருக்கக்கூடாது.
நாங்கள் ஒரு உதாரணம் கொடுத்தோம்.
நான் அவனிடம் சொன்னேன், போய் அவனிடம் சொல்லு, நான் உன்னை
கொன்றுவிடுவேன் என்று.
நான் அவரிடம் கூறினேன்.
மூன்றாம் நபரிடம் சொல்ல.
நடுவில் இருக்கும் இடைத்தரகர், உன்னைக் கொன்றுவிடுவேன் என்று
நேரடியாகச் சொன்னால்.
வாக்கியத்தை அப்படியே முன்வைத்தார்.
அப்புறம் என்ன செய்தி போகிறது?
மூன்றாம் தரப்பினருக்கு என்ன புரியும்?
இந்த இரண்டாவது நபர் என்னைக் கொல்லச் சொல்கிறார்.
அதேசமயம் இது அப்படியல்ல.
அதனால் நமக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் விதிகள், இதைச்
சொல்லத்தான்.
அதனால் நான் இதைச் சொல்லச் சொன்னேன் என்று செய்தி செல்கிறது.
அவர் வெறும் தூதுவர்.
முதல் நபர் முதல் இரண்டாவது நபர் வரை மூன்றாவது நபர் வரை.
செய்தி தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.
தெளிவு என்பது பொருள் குழப்பமாக இருக்கக்கூடாது.
நேரிடையான உரையாடல் என்றால் பிரச்சனை இல்லை.
எந்த பிரச்சனையும் இல்லை என்றால், நான் இந்த விஷயத்தை மனதில்
கொள்ள வேண்டும்.
நீங்கள் இதையும் வைத்திருக்க வேண்டும்.
எனவே இந்த நோக்கத்திற்காக விதிகள் உள்ளன.
நாம் எதையும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியதில்லை.
நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
எனவே இது முக்கியமாக விஷயம்.
புரிந்து கொண்டாய்?
அதனால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.
மேலும் நாம் செய்யப்போகும் மாற்றம் என்ன? மீண்டும்.
மீண்டும் நான் முன்பே சொன்னேன்.
காலங்கள் அடிப்படை என்று.
இதுதான் சுவர்.
அதன் பிறகு நீங்கள் சுவரில் பிளாஸ்டர் போடலாம்.
டென்டிங், பெயிண்டிங், என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம்.
எனவே சுவர் தயாராக உள்ளது.
பதட்டங்கள்.
அர்த்தத்தை தெளிவுபடுத்துவதற்கு நீங்கள் முன்மொழிவைப்
பயன்படுத்துகிறீர்கள்.
வார்த்தைக்கு வார்த்தை, வாக்கியத்திற்கு வாக்கியத்தை இணைக்க.
இணைப்பிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
செயலில் உள்ள செயலற்ற குரல், நான் உங்களிடம் சொன்னேன்.
நோக்கத்துடன் செயல்.
உங்கள் விருப்பத்துடன் நீங்கள் செய்யும் வேலை என்று பொருள்.
அது சுறுசுறுப்பான குரல்.
செயல் என்பது.
ஆனால் நோக்கம் வேறொருவருடையது.
செயலற்ற குரல்.
அதற்கான பணியும் அங்கு நடக்கிறது.
ஆனால் விருப்பம் வேறொருவருடையது.
இப்போது நான் நேரடி மறைமுக பேச்சு பற்றி பேசினேன்.
பாருங்கள், செயலில் உள்ள செயலற்ற குரலிலும் பதட்டம்
மாற்றப்பட்டது.
உருவாக்கம் என்பது காலத்திலிருந்து கற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.
இப்போது நேரடி மறைமுகமாக நீங்கள் வாக்கிய உருவாக்கத்தை
மாற்றுவீர்கள்.
சரியாக என்ன நோக்கம்?
நான் அடுத்தவரிடம் நேரடியாக எதைச் சொல்கிறேன்.
பொருள் தெளிவாக உள்ளது.
ஏனென்றால் இது ஒருவருக்கு ஒருவர் உரையாடல்.
ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் அது ஒருவருக்கு ஒரு உரையாடல் அல்ல.
சில சமயங்களில் நாம் ஒரு செய்தியையும் கொடுக்க வேண்டும்.
எனவே நாம் ஒரு செய்தியைக் கொடுக்கும்போது.
அந்த செய்தி நேரடியாக இல்லை.
இது ஒரு தூதர் மூலம்.
எனவே அது மறைமுக வழியில் வைக்கப்படும் போது.
மறைமுக.
நீ புரிந்துகொண்டாய்.
நேரடி அர்த்தம்.
மறைமுக.
இடையில் ஒரு நடுவர் வந்தார்.
ஆனால் அர்த்தம் ஒரே மாதிரியாக இருக்க வேண்டும்.
மத்தியஸ்தர் ஒரு தூதுவர்.
இந்த விஷயம் தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.
அதற்காக.
தேவையான மாற்றங்கள்.
அதை நாம் செய்ய வேண்டும்.
அதுவே நமது சரியான விளக்கக்காட்சியின் தேவையாகும்.
அதனால் கவலைப்பட ஒன்றுமில்லை.
விதிகள் இல்லை.
நமது உணர்வை சரியாக முன்வைக்க ஒரு வழி இருக்கிறது.
அதற்கு இந்த விதிகள் தேவை.
சரி.
அதனால் கவலைப்பட ஒன்றுமில்லை.
ஒரு விதியாக மட்டும் எடுத்துக்கொள்ளாதீர்கள்.
இவையே தேவைகள்.
எதை நாம் பயன்படுத்த வேண்டும்.
மேலும் இவை எங்களுக்காக உருவாக்கப்பட்டவை.
ஒரு சொல்.
ஒரு வாக்கியம்.
இரண்டு வாக்கியங்கள்.
நீங்களே முன்வைக்கிறீர்களா.
கண்ணியமான முறையில்.
மென்மையான வழியில்.
சிரிக்கும் விதத்தில்.
நேர்மறை உடல் மொழியுடன்.
மற்றும் நம்பிக்கையுடன்.
எல்லா வழிகளிலும் நீங்கள் பாராட்டுகளைப் பெறுவீர்கள்.
பாராட்டு என்பது உங்களுக்கு வெற்றியைக் குறிக்கிறது. நல்ல
அதிர்ஷ்டம். போய் செய்து முடிக்கவும்.