ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਲੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਾਮ। ਇਹ ਵਿਨੀਤ
ਗੌਤਮ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹੈ।
ਅਤੇ ਅੱਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਜਾ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ, ਆਓ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੀਏ.
ਹਾਂ, ਹਾਂ, ਹਾਂ, ਹਾਂ ਹਰ ਕੋਈ. ਅੱਜ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ
ਹਾਂ।
ਕਈ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਟੀਚੇ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜਾ ਰਹੇ
ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਅਤੇ ਹੁਣ, ਅਸੀਂ ਜੋ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਸਮਝੌਤਾ ਹੈ।
ਸਮਝੌਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਕਈ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕੰਮ ਪਸੰਦ
ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਲੈਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੈਸਟ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ
ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਉਹ ਇੱਕ ਡੱਡੂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ
ਵਿੱਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਡੱਡੂ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ.
ਪਰ ਨਹੀਂ, ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਡੱਡੂ ਛਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਉਹ ਜੋ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਮ ਪਾਣੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡੱਡੂ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿਚ
ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ
ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਣੀ ਆਮ ਸੀ।
ਡੱਡੂ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪਰ ਹੁਣ ਪਾਣੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗਰਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਡੱਡੂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਡੱਡੂ ਵਧਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇਸ ਟੈਸਟ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨੂੰ
ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ,
ਸਰ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਡੱਡੂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਾਣੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਗਰਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਡੱਡੂ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਛਾਲ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਢਾਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਸਮਾਂ ਬੀਤ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਉਬਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ.
ਫਿਰ ਡੱਡੂ ਨੇ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਪਰ ਹੁਣ ਤੱਕ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ
ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਗਈ ਹੈ.
ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਊਰਜਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਬਚੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕਿਆ।
ਉਹ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਿਆ।
ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ, ਪਹਿਲੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਡੱਡੂ ਨੂੰ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ
ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਉਬਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਮਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਪਰ ਉਹ ਬਚ ਗਿਆ।
ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਬਾਹਰ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ।
ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ,
ਉਹ ਉੱਥੇ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਲਈ ਵਰਤੀ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਥਿਤੀ ਹੋਰ ਵਿਗੜ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ
ਉੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣਾ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਊਰਜਾ ਨਹੀਂ ਬਚੀ। ਅਤੇ
ਉਹ ਮਰ ਗਿਆ।
ਅਸੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ?
ਅਸੀਂ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ
ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ ਸਮਝੌਤੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਪਸੰਦ
ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਇੱਥੇ ਜੋ ਪ੍ਰਯੋਗ ਹੋਇਆ, ਕਿ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ,
ਸਾਨੂੰ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ
ਹੈ. ਸਮਾਜ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਰ ਇਹੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਣ-ਫੁੱਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ
ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਨੇਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਧਣ-ਫੁੱਲਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ 'ਚ ਗੁਆਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਤੁਰੰਤ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀ
ਹੈ, ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿਚ ਛਾਲ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ.
ਪਰ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਕਦੇ ਵੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਦਤਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਦੇ
ਅਯੋਗ ਹਾਂ.
ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ।
ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੈਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੁਝ
ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣਾ
ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ
ਵੱਖਰਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ
ਤੁਹਾਡੇ ਅਸਲ ਟੀਚੇ ਤੋਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿਓ।
ਛਾਲ ਮਾਰੋ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਆਓ।
ਦਰਅਸਲ, ਇਹ ਹਰ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ ਅਤੇ
ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖਣਾ ਪਏਗਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਂਡੇ ਨੂੰ ਪੌਦੇ ਵਜੋਂ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਂਡੇ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਇਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਂਡੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦਿੰਦਾ।
ਮਾਲੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਅਸਲ ਵਿਕਾਸ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਹੈ.
ਇਸ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।
ਇੱਕੋ ਆਕਾਰ ਦੇ ਦੋ ਪੌਦੇ ਲਓ।
ਇੱਕ ਨੂੰ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਲਗਾਓ।
ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਫਰਕ ਵੇਖੋਗੇ.
ਜੇ ਭਾਂਡੇ ਦਾ ਪੌਦਾ ਡੇਢ ਫੁੱਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਪੌਦਾ ਛੇ ਫੁੱਟ ਦਾ
ਹੋਵੇਗਾ. ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖਾਦਾਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਬਰਾਬਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਰਫੋਂ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ ਹੈ।
ਪਰ ਭਾਂਡੇ ਦਾ ਪੌਦਾ ਉਸ ਅਨੁਕੂਲ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਇਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਭਾਂਡਾ
ਅਨੁਕੂਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਐਡਜਸਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਇਸਦਾ ਵਿਕਾਸ ਔਸਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ.
ਜਦੋਂ ਕਿ, ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਪੌਦਾ, ਇਸਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ ਜਾ
ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.
ਇਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਫਿਰ ਇੱਕ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਮੈਂ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ
ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੋ.
ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਸਾਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਵਾਂਗ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ
ਅਜਿਹਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਡੱਡੂ ਨੂੰ ਸਾਧਾਰਨ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾ
ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ.
ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਆਮ ਹੋ।
ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ
ਤੁਰੰਤ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਡੱਡੂ ਵਾਂਗ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਧਾਰਨ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅੱਤਵਾਦੀ ਬਣਾਇਆ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਮ ਵਜੋਂ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਜਿਹੇ 'ਚ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਤਾਪਮਾਨ
ਇੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਚਣ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਊਰਜਾ ਇੰਨੀ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ
ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅਤੇ ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਉਸ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਮਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਅਜਿਹੇ ਜਾਲ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਲੋਕ ਹਨ।
ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ
ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋ।
ਅਤੇ ਇੱਕ ਭਾਂਡੇ ਦੇ ਪੌਦੇ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੌਦਾ
ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸਮਰੱਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਹ ਸਾਡੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਅਸਲ ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ
ਸਿਖਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਊਠ ਹੈ, ਊਠ ਦਾ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕੋਲ ਰਾਤ ਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦਾ ਪਰ ਹਰ
ਇਕ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਕ ਵਾਰ ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ
ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ
ਉਸ ਦਾ ਸੀਨੀਅਰ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਊਠ ਨੂੰ ਕੀ
ਹੋਇਆ ਹੈ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ
ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਿਠਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ
ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ ਮੈਂ
ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ
ਰੱਸੀ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਊਠ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ
ਬੈਠਣ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਉਹ ਬੈਠਦਾ ਹੈ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਅਜੇ ਰੱਸੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਰੱਸੀ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ, ਜਿਸ
ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਰਸਮਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਰਸਮਾਂ
ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਰੱਸੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿਚ
ਰੱਸੀ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਰੱਸੀ ਲੈਂਦਾ
ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ.
ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਰੱਸੀ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਬਾਂਸ ਬਾਂਸ 2 ਫੁੱਟ ਲੰਬਾ ਹੈ,
ਇਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਕਿਲ੍ਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਹਥੌੜੇ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ
ਹੈ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਾਂਸ ਦੀ ਛੜੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕੋਈ ਹਥੌੜਾ ਨਹੀਂ
ਹੈ, ਕੋਈ ਰੱਸੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਸੀ, ਫਿਰ ਬਾਂਸ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਹ
ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ
ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ
ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਊਠ ਵੀ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੈਠਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉੱਠਣ ਦਾ ਸਮਾਂ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਊਠ ਨੂੰ ਉੱਠਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜਾਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਪਰ ਊਠ ਨਹੀਂ ਉੱਠ ਰਿਹਾ ਊਠ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ
ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਉੱਠਦੇ ਹੋ? ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਬਾਂਸ
ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ ਫਿਰ ਰੱਸੀ ਉਤਾਰਦਾ ਹਾਂ ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਠਣ ਲਈ
ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਉਹ ਬਾਂਸ
ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੱਸੀ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ
ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਉਹ ਊਠ ਨੂੰ ਉੱਠਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਊਠ
ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ
ਇੱਕ ਊਠ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਪਰ ਇਹ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਰੱਸੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ
ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛੋਗੇ, ਕੀ ਇਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ?
ਕੀ ਇਹ ਰੱਸੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ? ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਫੀਡ ਅਸੀਂ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ
ਖੁਆਈ ਹੈ ਉਹ ਫੀਡ ਜੋ ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ
ਅਤੇ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ
ਹੈ, ਅਸੀਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ
ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੁਝ ਗਲਤ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ
ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਗਲਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ
ਸਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ
ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਰਹੋ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਇਹ ਗਲਤ ਸੀ ਪਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ
ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ? ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਇਹ ਗਲਤ ਹੈ
ਇਸਦਾ ਦਿਮਾਗ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਐਡਜਸਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ
ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਇਸ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ
ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ
ਠੰਢ ਕਾਰਨ ਨਹਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਰੋਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹਾਉਣ ਲਈ
ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਖਤਰਨਾਕ ਹੈ
ਕਿ ਰੋਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਹਿਚਕੀ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਵਗ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾ ਰਹੇ ਹੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਕਿ ਆਮ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ
ਸਾਡਾ ਸਾਹ ਵਗਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ
ਅਜਿਹੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਂ ਦੀ ਹਿਚਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ
ਲਈ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ
ਸੀ? ਨਹੀਂ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਡਾ ਮਨ ਅਜਿਹਾ ਹੈ
ਤੁਸੀਂ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ 'ਤੇ ਇਕ ਤਸਵੀਰ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ
ਇਕ ਘੋੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕ ਲੜਕੀ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ
ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿਚ ਰੱਸੀ ਬੰਨ੍ਹ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਘੋੜਾ ਉਸ ਦਾ
ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਇਕ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਜਾਨਵਰ ਹੈ ਪਰ
ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮਨ ਜੋ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੈ
ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨਾਲ ਵੀ ਗੁਲਾਮ ਵਰਗਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ
ਪਰ ਉਹ ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਲੋਕ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਾਥੀ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਗਲ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ
ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਵਿੱਚ ਫੀਡ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ
ਉਹ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ
ਦੁਬਾਰਾ ਆਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸਦੀ ਸਥਿਤੀ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਗੁਲਾਮੀ
ਪਸੰਦ ਹੈ ਅੱਜ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਇਹ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦੇ ਨਹੀਂ
ਹਨ ਕਿ ਗੁਲਾਮੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਸੀ ਲੋਕ ਅੱਜ ਵੀ ਕਹਿਣ ਤੋਂ
ਝਿਜਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹਨ
ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹਾਂ ਪਰ ਅਸੀਂ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੁਲਾਮ ਹਾਂ
ਕਰੂਰ ਸਾਸਕ ਨੇ ਉਨ ਵੀਰ ਬਾਲਕੋ ਕੋ ਜਿੰਦਾ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀਵਾਲ ਵਿੱਚ ਚੁਨਵਾ
ਦੀਆ
ਸਾਹਿਦੀ ਦਿਵਸ ਮਨ ਰਹਿਨ ਹੈ
ਲੇਕਿਨ ਉਸ ਰੋਡ ਕਾ ਨਾਮ
ਔਰੰਗਜੇਬ ਰੋਡ ਰੱਖਾ ਹੁਆ ਹੈਂ
ਔਰ ਕੇ ਏ ਏਸੇ ਹੈ ਯਾਹਾ ਪੇ
ਖਾਤੇ ਤੋ ਰੋਟੀ ਯਾਹਾ ਕੀ ਹੈ
ਗੁਨ ਏਸੇ ਕਰੂਰ ਸਾਸਕ ਕਾ ਗਾਤੇ ਹਨ ਉਨਹੇ ਅਪਨਾ ਪੂਰਵਜ ਕਹਤੇ ਹਨ
ਖਾਤੇ ਹੈਂ ਕੀ ਹਮ ਮੁਸਲਮਾਨੋ ਨੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ ਪੇ 800 ਸਾਲ ਸਾਸਨ ਕੀਆ ਹੈ ਉਸਮੇ ਉਨਕਾ ਹੀ ਸਾਸਨ ਆਤਾ
ਹੈ
ਉਨ ਕਰੂਰ ਸਾਸਾਕੋਨ ਕੋ
ਯੇ ਗੁਲਾਮੀ ਕੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤਾਂ ਔਰ ਕਿਆ ਹੈ
ਕੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਮੇਂ ਐਡਜਸਟ ਕਾਰਤੇ ਕਰਤੇ ਹੈ
ਹਮ ਅਪਨੀ ਐਨਰਜੀ ਇਤਨੀ ਖਤਮ ਕਰ ਚੁਕੇ ਹੈਂ
ਹਮ ਗੁਲਾਮ ਕਿਸੇ ਹੁਏ ਤੇਹ
ਜਬ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਆਯੀ
ਪਹਿਲੇ ਤੋਂ ਲੌਗ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨ ਕਿਲੀ ਆਈ
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨ ਕਿਲੀ ਆਈ
ਔਰ ਧੀਰੇ ਧੀਰੇ
ਆਮ ਪਾਣੀ ਕੋ ਗਰਮ ਕਰਤੇ ਕਰਤੇ
ਆਮ ਸਥਿਤੀ ਕੋ ਗਰਮ ਕਰਤੇ ਕਰਤੇ
ਸਾਡੇ ਉਪਾ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਡੀਆ
ਔਰ ਹਮਨੇ ਥੋੜਾ ਥੋੜਾ ਸਾ ਐਡਜਸਟ ਕੀਆ
ਕੋਈ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਥੋੜਾ ਐਡਜਸਟ ਕਰੋ ਕਾਰਲੋ ਥੋੜਾ ਐਡਜਸਟ ਕਰੋ ਕਾਰਲੋ
ਕਿਯੂਕੀ ਕੁਚ ਬੈਨੀਫਿਟ ਡੇਟੇ
ਸਾਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਕੇ ਨਾਮ ਪੇ ਥੋੜਾ ਥੋੜਾ ਐਡਜਸਟ ਕਰਤੇ ਚਲੇ ਗਏ
ਔਰ ਐਡਜਸਟਮੈਂਟ ਮੇਂ ਅਪਨੀ ਐਨਰਜੀ ਇਤਨੀ ਖਤਮ ਕਰਦੀ
ਕੀ ਜਬ
ਇਸਥਿਤੀ ਕੰਟਰੋਲ ਤੋਂ ਬਹਾਰ ਹੋਨੇ ਲਾਗੀ
ਬਰਦਾਤ ਤੋਂ ਬਹਾਰ ਹੋਨੇ ਲੱਗੀ
ਤਬ ਹਮ ਨਿਕਲਨਾ ਤੋ ਚਾਟੇ ਤੇਹ
ਲੇਕੀ ਤਬ ਤਕ ਬੁਰੀ ਤਾਰਾ ਸੇ ਫਾਸ ਚੁਕੇ ਤੇਹ
ਕਿਯੂਕੀ ਆਜ ਉਨਕੇ ਸਾਥ ਹੋ ਲੋਗ ਜਾਤੀ ਕਰ ਰੇ ਹੈ
ਤੋ ਹਮ ਯੇ ਕਹਕੇ ਅਪਨੇ ਆਪ ਕੋ ਤਸਲੀ ਕਰ ਲੇਤੇ ਤੇਹ
ਹਮ ਮੇਰੇ ਸਾਥ ਥੋਡੀ ਕਰ ਰੇ ਹੈ
ਅੰਗਰੇਜ਼ ਕਿਆ ਸਾਰੇ ਸਿਪਾਹੀ ਵਹਾਨ ਸੇ ਲੇਕੇ ਆਏ ਤੇਹ
ਸਾਡੇ ਅਪਨੇ ਦੇਸ਼ ਕੇ ਲੌਗ ਹਾਇ
ਅਪਨੇ ਸਿਪਾਹੀ ਹੀ ਅਪਨੇ ਭਾਰਤੀਓਂ ਪੇ ਅਨਯਾਏ ਕੀਆ ਕਰਤੇ ਤੇਹ
Wo To Sip Instruction Dete The
ਨਿਰਦੇਸ਼ ਚੇਤੰਨ ਮਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਜੋ ਕਰਤਾ ਥਾ ਚੇਤੰਨ ਮਨ
ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ
ਵੋ ਹਮਾਰੇ ਅਪਨੇ ਲੌਗ ਦਿ
ਲੇਕਿਨ ਉਨਕੇ ਹਲਤ ਬੇ ਵੈਸੀ ਬਾਨੀ ਹੁਈ
ਉਨਹੋਨੇ ਯੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਸੋਚਾ
ਉਪਰਵਾਲੇ ਨੇ ਬੈਸਾਕ ਸਬਕੋ
ਏਕ ਏਕ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਮੇ ਦੀਆ ਹੁਆ ਹੈ
ਲੇਕਿਨ ਹਮ ਇਸ ਤਾਰੀਕੇ ਕੀ ਹੈ
ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਮੇਂ ਗੁਲਾਮੀ ਕੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਮੇਂ
ਜਕੜ ਚੁਕੇ ਤੇਹ ਕੀ ਹਮਮੇ ਨਹੀਂ ਪਤਾ
ਕੀ ਜਨਰਲ ਡਾਇਰ ਹਮਮੇ ਅਪਨੇ ਭਾਈ ਬੰਧੂਆਂ ਕੋ ਹੀ ਮਰਨੇ ਕੇ ਲਿਏ ਆਰਡਰ ਦੇ
ਰਹਾ ਹੈ ਜਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਬਾਗ ਮੇਂ
ਹਮ ਯੇ ਬਾਤ ਭੁੱਲ ਗਏ
ਸੋ ਯੇ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਕਾ ਸਵਾਲ ਹੈ
ਯੇ ਦੁਨੀਆ
ਸਿਸਟਮ ਤੁਹਾਡੇ ਅਪਨੇ ਦੈਰੇ ਮੇਂ
ਬੰਧ ਕੇ ਰੱਖਨੇ ਕੋ ਮਜਬੂਰ ਕਰੇਗਾ
ਤੁਮਹੇ ਅਪਨੇ ਕੋਸਿਸ ਕਰਕੇ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਹਾਰ ਨਿਕਲਨਾ ਹੋਗਾ
ਅਗਰ ਨਿਕਲ ਸਕਤੇ ਹੋ
ਤਾਂ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਹਲਤ ਕੋ ਸਮਝੌਤਾ
ਐਕਸ਼ਨ ਲੋ
ਨਿਕਲ ਜਾਓ
ਅੱਜ ਤਕ ਹੈ ਤੁਮੇ ਨਿਕਲਨੇ ਕੀ
ਵਾਕਤ ਰਿਹਾਟੇ
ਨਿਕਲ ਜਾਓ
ਅਪਨੇ ਮਨ ਮੁਤਾਬਿਕ ਕਾਮ ਕਰਲੋ
ਅਪਨੇ ਰੀਅਲ ਟਾਰਗੇਟ ਕੋ
Kar Paoge ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ
ਅਸਲ ਵਿਕਾਸ
Kar Paoge ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ
ਤੁਸੀਂ ਉਹ 10 ਗੁਣਾ ਵਾਧਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ
ਆਪ ਵਕਤ ਪੇ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਸਾਹੀ ਕਾਮ ਨਹੀਂ ਸੁਰੂ ਕਰ ਪਾਟੇ ਹੋ
ਮਨ ਪਸੰਦ ਕੁੜੀ ਤੋਂ ਸਾਦੀ
ਜਬ ਮੋਕਾ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਕਰਨੇ ਕਾ ਆਚਾ ਤੋ ਨਹੀਂ
ਯੇ ਨਹੀਂ ਵੋ ਨਹੀਂ
ਔਰ ਫਿਰ ਬਾਦ ਵਿਚ ਹਲਤ ਇਤਨੇ ਇਸਤੀ ਖਰਬ ਹੋ ਜਾਤੇ ਕੀ
ਮਨ ਮਰਜੀ ਖ਼ਿਲਾਫ ਐਡਜਸਟ ਕਰਨਾ ਪਰਦਾ ਹੈ ਜਬ ਤੁਹਾਡੇ ਪਾਸ ਵਕਤ ਹੈ
ਤਾਂ ਵਕਤ ਰਹੇਤੇ ਸਮਾਲ ਜਾਓ
ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੋ
ਮੈਨੇ ਕਿਆ ਕਹਾ
ਕੀ ਯੇ ਵਿਕਾਸ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਕੋ ਵਿਕਾਸ ਕਰੋ
ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੋ
ਕਿਉਕੀ ਯੇ ਸਮਾਜ, ਯੇ ਸਿਸਟਮ
ਤਾਂ ਯੇ ਕਰਨੇ ਨਹੀਂ ਦੇਗਾ
ਤੁਹਾਡਾ ਅਪਨੇ ਵਿਕਾਸ ਕੀ ਬਾਤ
ਖੁਦ ਸੋਚਨੀ ਪੜੇਗੀ
ਵਰਨਾ ਯੇ ਸਿਸਟਮ ਤੋ ਤੁਮਹੇ ਕਹੇਗਾ
ਕੀ ਤੁਮ ਗੁਲਾਮ ਬਨੇ ਰਹੋ
ਤੁਮ ਗੁਲਾਮ ਬਨੇ ਰਹੋ
ਮੋਦੀ ਜੀ
ਜਬ ਗੁਜਰਾਤ ਸੇ
ਨਿਕਲ ਕੇ
ਗੁਜਰਾਤ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਕੌ
ਜਬ ਗੁਜਰਾਤ ਕਾ ਸੀਐਮ ਬਨੇ ਗਏ
ਔਰ 2001 ਮੈਂ ਜੋ ਗੋਧਰਾ ਕਾਂਡ ਹੁਆ
ਵੋ ਰਛੀ ਹੁਈ
ਸੋਚੀ ਸਾਂਝੀ ਸਾਜਿਸ ਥੀ
ਬਿਪਾਕਸ਼ ਕੀ ਭੀ
ਔਰ ਇੰਕੇ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਬੜੇ ਲਿਡਰਾਂ ਕੀ ਭੀ
ਕੀ ਇੰਕਾ ਕਰਿਆਰ ਸਟਾਰਟ ਹੋਨੇ ਸੇ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਖਟਮ ਕਰ ਦੋ
ਕਿਊਨ? ਬਰਦਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਰਾ ਥਾ ਨਾ
ਅਭੀ ਜਬ ਇਤਨੇ ਸਾਲ
ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਾਹ ਗਏ
ਸੈਂਟਰ ਮੇਨ
ਪੀਐਮ ਕੇ ਲਈ ਆਨਾ ਵਾਲੇ
ਤਬ ਵੀ ਕਿਤਨੇ ਲੌਗੋਂ ਨੇ ਬਿਰੋਦ ਕੀਆ
ਯੇ ਸਮਾਜ, ਯੇ ਸੁਸਾਇਟੀ
ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਕੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੁਛ ਦੇਨੇ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਤੁਮੇ ਅਪਨੀ ਲਦਾਈ ਖੁਦ ਕੁੜੀ ਹੈ
ਅਗਰ ਤੁਮ ਪਾ ਸਕਤੇ ਹੋ
ਤੋ ਪਾਲੋ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ
ਯੂ.ਪੀ.ਐਸ.ਸੀ. ਕਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ
ਐਮ.ਬੀ.ਏ. ਕੈਟ ਕਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਨੀਟ ਕਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ
ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਕੀ ਜਿੰਦਾਗੀ ਕੇ ਜੋ ਸਖਤ ਇਮਤਿਹਾਨ ਹੋਤੇ ਹੈ
ਵੋ ਇਸ ਤਾਰੀਕੇ ਸੇ ਹੋਤੇ ਹੈ ਉਨਕਾ ਮੋਟੋ ਆਪਕੋ ਪਾਸ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ
ਤੁਹਾਡਾ ਫੇਲ ਕਰਨਾ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਕੀ ਇਮਤਿਹਾਨ ਕਾ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਏਕ ਅਸਵੀਕਾਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ
ਏਸੇ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਫਲਤਾ ਕਾ ਮੰਤਰ ਹੈ
ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ, ਹਰ ਕੋਈ
ਸਾਰੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸਫਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ
ਸਿਸਟਮ ਹੀ ਏਸਾ ਬਨਾ ਹੁਆ ਹੈ ਕੀ ਜੋ ਤੁਮੇ ਅਸਫਲ ਕਰੇਗਾ
ਲੇਕਿਨ ਇਸਕੇ ਬਾਦ ਭੀ
ਅਗਰ ਤੁਮ ਅਪਨਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਲਗਾ ਕੇ
ਪਾਸ ਕਰ ਜਾਤੇ ਹੋ
ਤਾਂ ਵੋ ਸਫਲਤਾ ਤੁਮਾਰੀ ਹੈ
ਯੇ ਬਾਤ ਔਰ ਹੈ
ਕੀ ਬੱਚਾ ਜਬ ਆਈਆਈਟੀ ਨੀਟ ਕੇ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਕਲੀਅਰ ਕਰਤਾ ਹੈ
ਤਾਂ ਸਕੂਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਵੱਡਾ ਬੋਰਡ ਲਗਾ ਕੇ
ਕੀ ਮੇਰੇ ਬਚੇ ਨੇ ਕਲੀਅਰ ਕੀਆ
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਮੇਰੇ ਬਚੇ ਨੇ ਕਲੀਅਰ ਕੀਆ
ਮਾਪੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹੈ ਕੀ ਮੇਰੇ ਬਚੇ ਨੇ ਕਲੀਅਰ ਕੀਆ
ਕੋਈ ਯੇ ਕਹਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਕੀ ਉਸ ਬਚੇ ਨੇ ਕਲੀਅਰ ਕੀਆ
ਉਸਨੂੰ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਕੋਈ ਦੇਨੇਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਯੇ ਹੈ ਦੁਨੀਆ
ਔਰ ਅਗਰ ਹਾਰ ਕਰ
ਵਾਹੀ ਬੱਚਾ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ
ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੇ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕੀਤੀ, ਸਕੂਲ
ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮਾਪੇ ਵੀ
ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਨ
ਹਰ ਕੋਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਬੱਚੇ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ
ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਫਿਰ ਬੱਚੇ ਨੇ ਕੀਤਾ ਇਹ
ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਫਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਕੂਲੀ ਬੱਚਾ, ਸੰਸਥਾ ਬਾਲ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ
ਬੱਚਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਉਹ ਕਈ ਵਾਰ ਠੱਗੇ ਹੋਏ
ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਕਿ ਮੈਂ ਰਾਤ ੨ ਵਜੇ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ
ਨਾ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਟੀਚਰ, ਨਾ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮਾਪੇ, ਹਰ ਕੋਈ
ਸੌਂਦਾ ਸੀ
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਫਲ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ
ਵਾਹ
ਪਰ
ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਇਹ ਅਸਥਾਈ ਪੜਾਅ ਹੋਵੇਗਾ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਡਾਕਟਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਕੀ ਲਿਖਿਆ
ਜਾਵੇਗਾ? ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਤੁਹਾਡਾ ਸਕੂਲ, ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ,
ਸੈਂਟਰ ਡਾਇਰੈਕਟਰ, ਜਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ
ਤੁਸੀਂ ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋਗੇ ਬਾਬਾ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪੇ ਵੀ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਕਹਿਣਗੇ, ਉਹ ਡਾਕਟਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਡਾਕਟਰ ਹੋਵੋਗੇ ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਲੜਾਈ ਖੁਦ ਲੜਨੀ ਪਵੇਗੀ
ਇਹ ਸੰਸਾਰ
ਦੇਖੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਹਾਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਹਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਾਰ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਇਹ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਬਣਾਓ
ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਇਸ
ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ
ਕਾਹਲੀ ਵਿੱਚ ਹੋ
ਹਰ ਚੀਜ਼ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ
ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਵਿਕਸਤ
ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਹਨ
ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਹਨ
ਪਰ ਉਹ ਜੋ ਖੋਜ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ
'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸੰਸਥਾਨ
ਜਾਂ ਕਾਲਜ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਉਹ
ਭਾਰਤੀ ਹਨ ਅਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਡਾ.
ਬਾਬਾ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ,
ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਇਹ ਸਮਾਜ ਕਦੇ ਵੀ ਜਾਤ-ਪਾਤ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਅਛੂਤ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ,
ਕਈ ਵਾਰ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਧਰਮ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨਾਲ
ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਬੱਚਾ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਦਾ
ਹੈ ਤਾਂ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਮੈਂ ਇਸ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਕਾਰਨ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਜੋ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਸਿਸਟਮ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਹੋਰ ਲੋਕ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਵੀ ਅੱਗੇ ਹੈ।
ਜਿਹੜੇ ਵਰਗ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿੱਤੀ ਹਾਲਤ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ
ਸਿਸਟਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ
ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲੜਾਈ ਖੁਦ ਲੜਨੀ ਪਵੇਗੀ ਇਹ
ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ
ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਗੇ ਧੱਕਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ
ਜੋ ਵੀ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗੇ
ਵਧਿਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੋਗੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਮਿਲੇਗਾ ਪਰ
ਇਕ ਵਾਰ ਸਥਾਈ ਨਾ ਬਣੋ
ਭਰਤ ਕੋਹਲੀ ਨੇ ਕਿਹਾ
ਸਚਿਨ ਤੇਂਦੁਲਕਰ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਵਨਡੇ 100 ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ ਜਾਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ, ਇਸ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਇਸ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਤੋਂ
ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਇਹ ਸੋਚਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਉਹ ਖੇਡਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖੇਗਾ ਤਾਂ ਇਹ
ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ
ਕਿਸ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਿਕਾਰਡ ਨਹੀਂ ਤੋੜਨਾ
ਚਾਹੀਦਾ, ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਝ ਜਾਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਸਫਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ
ਚਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਓਬੀਸੀ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਚੰਗੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ
ਨੂੰ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਵਰਗ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਚਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ, ਜਾਤੀ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ
ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਸਫਲ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਫਾਰਵਰਡ ਕਲਾਸ ਨਾਲ ਚਲਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਓਬੀਸੀ ਅਤੇ ਐਸਸੀਐਸਟੀ
ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅੱਜ ਮੈਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ;
ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ
ਅੱਜ ਸਿਸਟਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ
ਹੌਲੀ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਜੋ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਇਹ ਜਾਤ
ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗੀ
ਮੈਂ ਇਹ ਫਰੀਦਾਬਾਦ ਤੋਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾ ਮੇਅਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਇਸ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾ
ਮੇਅਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਗੋਰਖਪੁਰ ਤੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਚੰਗੇ
ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਪੂਰਵਾਂਚਲ ਤੋਂ ਯੂਪੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ, ਉਹ ਮੇਅਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ
ਸੀ ਪਰ ਅਖੌਤੀ ਦਬੰਗ ਲੋਕ ਉਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ
ਇਹ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ
ਰਹੇਗਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੇਅਰ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ
ਦਿੱਤਾ ਲਾਟਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ
ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ
ਸੀ, ਉਹ ਚੌਥੀ ਵਾਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਅਰ ਹੋਣਗੇ ਪਰ ਸਮਾਜ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਪੂਰਵਾਂਚਲ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਹਸਪਤਾਲ
ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਪੂਰਵਾਂਚਲ ਦੇ
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਇਕ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ
ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ
ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੌਸ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਬੌਸ
ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਜੂਨੀਅਰ ਦੀ ਕਦਰ ਨਾ ਕਰੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਣੀ
ਦੇ ਡੱਡੂ ਵਰਗਾ ਬਣੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਿਸਟਮ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ
ਜਾਵੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਰਹੇ ਕਿ ਹਾਂ ਸਰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਉਹ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਕੰਮ 'ਤੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘਰ
ਜਾਵੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ
ਵੱਡੇ ਸੁਪਨੇ ਹੋਣ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਸੁਪਨੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ
ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੇ ਵੱਡੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਹੀਂ
ਹੁੰਦੀ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ
ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਸਿਸਟਮ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਕੀ ਇਹ ਵਧੀਆ ਹੈ?
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇਸ 'ਤੇ ਬਿਤਾਈ ਹੈ।
ਹੁਣ ਇਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨੌਕਰੀ ਕੌਣ ਦੇਵੇਗਾ?
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਡਾਂਟਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਦਾ ਰਿਹਾ।
ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਪਿਆ ਰਿਹਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਲੇਟੇ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦਾ ਦਮ ਘੁੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਹ ਡੱਡੂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮਰ ਗਿਆ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਉੱਥੇ ਲੇਟਣਾ ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਕਾਰ ਤੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਬਚੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਾਰ ਤੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨਾ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ, ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ ਜੋ ਸੜਕ ਹਾਦਸਿਆਂ ਵਿੱਚ
ਕਾਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂ? ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੜਕ
ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਇਹ ਦੌੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ.
ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਜੋ ਵੀ ਕਿਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸੜਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਮੈਨੂੰ
ਅੱਗੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਿੱਛੇ?
ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪਿੱਛੇ?
ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਜਾਂ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇਹ ਸੋਚ, ਜਦੋਂ ਸੋਚਣ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ
ਹੈ, ਤਾਂ ਕਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਉਡਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਦੇ
ਹੋ, ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਮੈਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ
ਤੁਸੀਂ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ।
ਇਸ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ, ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜਵਾਨੀ ਗੁਆ
ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਕਿ ਹੁਣ, ਕਾਰ
ਤੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਬਚੀ ਹੈ.
ਘਰੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਣ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਫੀਸ ਦੇਣੀ
ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਸ਼ਨ ਲੈਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ
ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਦਫਤਰ ਦੇ ਬੌਸ ਦੇ ਕੌੜੇ ਸ਼ਬਦ ਵੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮਿੱਠਾ
ਲੱਗਦਾ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਆਪਣੀ ਨੱਕ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਕੰਨ ਬੰਦ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ।
ਨੌਕਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਗੁਲਾਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ
ਨੌਕਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ,
ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮ ਦੀ
ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੀ ਹੈ?
ਸਾਡੀ ਸਮੁੱਚੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਜਿਹੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਮੁਖੀ
ਕੋਰਸ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਵੈ-ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਪਲੇਸਮੈਂਟ ਚੰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨੂੰ
ਵਧਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣਾ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਡੱਡੂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ
ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਸ ਡੱਡੂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਉਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗਰਮ ਸੀ, ਉਹ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਹੋ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਣੀ
ਗਰਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਸਥਿਤੀ ਉਲਟ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪਰ, ਸਾਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣਾ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਐਡਜਸਟ ਕਰੋ।
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਹ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਾਣੀ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਜਿਸ ਊਰਜਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਉਹ ਕੁਝ ਵੱਡਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ
ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਔਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਕਰਨਾ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਊਰਜਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਜੋ ਊਰਜਾ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਵਰਤਣੀ ਪਈ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਪਣੇ
ਆਪ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ,
ਸਰ, ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ ਹੈ.
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ, ਕੁਝ ਗਲਤ ਕਰਕੇ,
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਲਈ,
ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨਾ, ਡੂੰਘੇ ਸਾਹ ਲੈਣਾ, ਸੋਚਣਾ, ਕਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਚੰਗਾ ਹੈ.
ਅਤੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਪਾਣੀ ਹੁਣ ਲਈ ਆਮ ਹੈ,
ਪਰ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ?
ਇਹ ਆਮ ਹੈ, ਇਹ ਆਮ ਰਹੇਗਾ।
ਹੁਣ ਥੋੜ੍ਹੀ ਗਰਮੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਅਨੁਕੂਲ ਕਰੋ.
ਫਿਰ, ਇਹ ਆਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.
ਜਿਸ ਕੋਲ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ
ਯੋਜਨਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ.
ਪਰ, ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਆਦਮੀ ਹੋ।
ਐਡਜਸਟ ਕਰੋ।
ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ, ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿਚ ਅਨੁਕੂਲ ਕਰ ਲਵਾਂਗੇ, ਤਾਂ ਦੋ, ਚਾਰ, ਦਸ ਲੋਕ ਉਸ
ਦੇ ਅਧੀਨ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਜਾਣਗੇ.
ਗੁਲਾਮ।
ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ।
ਵਿਚਕਾਰ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ,
ਕਿ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਗੇਟ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਸਮੋਸਾ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਸਮੋਸੇ ਵੇਚਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਦੁਕਾਨ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਉੱਥੋਂ ਆ ਕੇ ਸਮੋਸੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਇਕ ਦਿਨ, ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਮੈਨੇਜਰ,
ਕੋਟ, ਪੈਂਟ ਅਤੇ ਟਾਈ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਰਾਮੂ, ਦੇਖੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਮੋਸੇ ਵੇਚ ਰਹੇ ਹੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਬੌਸ ਬਣ ਜਾਂਦੇ.
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮੈਨੇਜਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਕੋਟ ਅਤੇ ਟਾਈ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦੇਖੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਕੀ ਹੈ?
ਰਾਮੂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਸਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ।
ਪਰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਲਓ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਦਸ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਆਏ
ਸੀ, ਸੁਪਰਵਾਈਜ਼ਰ ਵਜੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ।
ਉਸ ਸਮੇਂ,
ਮੈਂ ਇੱਕ ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚ ਸਮੋਸੇ ਵੇਚਦਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਦੋ ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਸਮੋਸੇ ਵੇਚਦਾ ਸੀ।
ਅੱਜ ਮੈਂ ਟੋਕਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇਸ ਵੱਡੀ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਦੁਕਾਨ.
ਸਮੋਸੇ ਦੋ ਦੀ ਬਜਾਏ ਦਸ ਰੁਪਏ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਉਸ ਸਮੇਂ,
ਮੈਂ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ, ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਕਮਾਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਕਮਾਉਂਦੇ ਸੀ।
ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੀ ਆਮਦਨ ਦਸ ਤੋਂ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਸਮੋਸੇ ਦਸ ਰੁਪਏ, ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਪਰ ਮੇਰੀ ਆਮਦਨ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਅੱਜ ਡੇਢ
ਤੋਂ ਦੋ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ ਡੇਢ ਤੋਂ ਦੋ ਲੱਖ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ
ਤਿੰਨ ਜਾਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਸ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ੀ ਹਕੀਕਤ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ
ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਇਕ
ਤਿਹਾਈ, ਇਕ ਚੌਥਾਈ ਪੱਧਰ ਦੇ ਹੋ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ.
ਪਰ, ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੈਨੇਜਰ, ਕਈ ਵਾਰ,
ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਪਰ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਉਸ 'ਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਦਾ ਬੋਝ ਹੈ।
ਸਥਿਤੀ ਇੰਨੀ ਗਰਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਪਰ,
ਮੈਂ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ
ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਮੈਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸ ਕਾਰੋਬਾਰ, ਇਸ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤਬਦੀਲ
ਕਰਾਂਗਾ.
ਮੇਰੇ ਬਾਅਦ, ਮੇਰਾ ਬੱਚਾ ਮੇਰੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਬੈਠੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿਰਫ 10
ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਸਮੋਸੇ ਵੇਚੇਗਾ।
ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਤਰੱਕੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ
ਲਾਭ ਮੇਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਜਦੋਂ ਕਿ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੋਂ
ਪੰਜ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਜ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਤੁਹਾਡੀ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ
ਜਾਵੇਗਾ।
ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਤੁਹਾਡੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠੇਗਾ।
ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇਗਾ ਜਿੱਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਗੁਲਾਮ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ
ਹੈ।
ਮੈਂ ਉਸ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ।
ਅੱਜ ਹੀ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਓ।
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ।
ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਐਡਜਸਟ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਡੱਡੂ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ ਇਸ
ਐਡਜਸਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਦੇਵੋਂਗੇ.
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕੋਗੇ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਮਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਫ਼ੇਰ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਂਗੇ।
ਆਪਣੇ ਮਨ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਕਰੋ।
20-25 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕਰਨ ਲਈ
ਹੁੰਦੇ ਹਨ.
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਕੋਈ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਹੋ.
ਜਿੱਥੇ ਹੋ ਉੱਥੇ ਰਹੋ।
ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੇਜਰ ਸਮੋਸਾ ਵਿਕਰੇਤਾ ਨੂੰ ਤਾਨੇ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਮੈਨੇਜਰ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਾਨੇ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹੋ।
ਟ੍ਰੇਨਰ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਮੈਨੇਜਰ ਬਣ
ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਨੇ ਮਾਰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਗੁਲਾਮ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ
ਗੁਲਾਮ ਹੋ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਤੋਹਫ਼ਾ ਦੇਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?
ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਵਾਧਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਬੱਚਾ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਗੁਲਾਮ ਵਜੋਂ ਦੁਬਾਰਾ
ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇਗਾ।
ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ।
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਊਰਜਾ ਬਚੀ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਲਗਾਓ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਲਗਾਓ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਗਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਉਬਲਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਥਿਤੀ ਖਰਾਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ
ਨਿਕਲਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕ ਹੋਵੋਗੇ.
ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ
ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ।
ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਕਰੋ।
ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੁਝ ਸਮਾਨਰੂਪ ਬਣਾਓ।
ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ, ਸਿਸਟਮ ਕੰਪਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ
ਨਿਕਲਣ ਦੇਵੇਗੀ. ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ
ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਰਾਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਪੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਮੁਸੀਬਤ
ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ, ਤਾਂ ਇਹ
ਸਿਸਟਮ ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ.
ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ.
ਜਦੋਂ ਕੰਪਨੀਆਂ 'ਚ ਵਾਇਰਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੰਪਨੀ ਖਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ
ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਖ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕੋਰੋਨਾ 'ਚ ਜਦੋਂ 50-50 ਲੱਖ ਦੇ ਪੈਕੇਜ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ
ਨੂੰ 1 ਕਰੋੜ ਦੇ ਪੈਕੇਜ 'ਤੇ ਸਿਸਟਮ ਨੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ।
ਤਾਂ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਲੋਕ 15 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਹਨ,
ਉਹ 1 ਕਰੋੜ ਮਹੀਨੇ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਰਚੇ ਅਜਿਹੇ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ
ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲਣਗੇ?
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ।
ਇਸ ਲਈ, ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋ
ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਚਾਹੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੰਪਨੀ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਤੁਹਾਡਾ ਘਰ ਕਦੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ.
ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਸਾਲ ਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਮਾਰਤ
ਦੇ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਹੋ. ਇਹ ਨਾ ਸੋਚੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਾਲਕ ਹੋ।
ਅੱਜ ਜਾਂ ਕੱਲ੍ਹ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਵਜੋਂ ਛੱਡ
ਦੇਵੋਂਗੇ। ਆਪਣੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਬਣਾਓ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ
ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਨਾ ਰਹੇ।
ਪਰ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਾਂ।
ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਸ਼ਰਤਾਂ, ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ
ਕਰਦੇ.
ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ
ਹਾਂ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਉਸ ਡੱਡੂ ਵਾਂਗ ਕਰਨ ਦੇ ਅਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ
ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਮਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ, ਕਦੇ ਵੀ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਆਉਣ ਨਾ ਦਿਓ.
ਇਹ ਇੱਕ ਹੱਦ ਤੱਕ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਊਰਜਾ ਬਚੀ ਹੈ, ਵਿਚਕਾਰ, ਉਸ
ਊਰਜਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਸ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ. ਆਪਣਾ ਕੁਝ
ਕਰੋ।
ਜਦੋਂ ਮੈਨੇਜਰ 1000 ਰੁਪਏ ਕਮਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਸਮੋਸਾ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ 10,000 ਰੁਪਏ ਕਮਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਨਦੀ ਦੇ ਫਾਇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਦੂਰੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ
ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ. ਅਸੀਂ ਭਵਿੱਖ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੇ।
ਆਮ ਸੋਚ ਸਾਨੂੰ ਨਦੀ ਦੇ ਫਾਇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਰਟ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ
ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ, ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਅਤੇ ਸਮਾਰਟ ਬਣੋ.
ਅਤੇ ਨਦੀ ਦੇ ਫਾਇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਦੂਰੀ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ
ਵੇਖੋ.
ਇਹ ਨਦੀ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਦੂਰੀ ਦੇ ਫਾਇਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ
ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡਾ ਭਵਿੱਖ, ਬਲਕਿ ਤੁਹਾਡੇ
ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਿਲੇ।
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਉੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ
ਹਨ.
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਗੜਬੜ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਅਜਿਹੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਧਾਗਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ.
ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੋ।
ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਂਡੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ
ਪਵੇਗਾ.
ਉਸ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ
ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਛੱਡਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਭਾਂਡੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲ ਅਤੇ ਗੋਲ ਕਰਨ
ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਹਰੀ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ
ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਕਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤੁਹਾਡਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਘੱਟ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ
ਕੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ?
ਸਿਰਫ ਮੈਨੇਜਰ ਬਣੋ।
ਮੂਰਖ, ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸੁਪਰਵਾਈਜ਼ਰ ਵਜੋਂ ਕੋਈ ਰੁਤਬਾ
ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮੈਨੇਜਰ ਬਣੋ.
ਜੇ ਮੈਂ ਇੰਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਦੌਰ ਤੋਂ
ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਵਿੱਚ ਮੈਨੇਜਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੱਜ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਡੰਸ ਦੇ
ਨਾਲ ਹਾਂ, ਕਿ ਉਸ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਟ੍ਰੇਨਰ, ਫੈਕਲਟੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੰਨਾ
ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਇੰਨਾ ਪੈਕੇਜ ਹੈ, ਇੰਨਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ।
ਅਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸਦੇ ਹੋ? ਮੈਨੇਜਰ ਬਣੋ। ਮੈਨੇਜਰ
ਬਣੋ।
ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ
ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ।
ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ।
ਅੱਜ, ਮੈਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਪਰ ਉਸ ਬਾਗ਼ੀ ਸੁਭਾਅ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ, ਮੈਂ ਛਾਲ
ਮਾਰ ਕੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਰੱਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੈਂ ਡਿਊਨਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਹੀਂ ਬਣਨ ਦਿੱਤਾ।
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ.
ਅਤੇ ਟ੍ਰੇਨਰਸ਼ਿਪ, ਉਹ 8 ਵੀਂ, 9 ਵੀਂ, 10 ਵੀਂ, 11 ਵੀਂ, 12 ਵੀਂ ਦੇ
ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਲੇਬਸ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ.
ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਬਲਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪੇ, ਕਾਲਜ ਦੇ
ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਕੋਚ ਵਜੋਂ, ਹਰ ਕੋਈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਘਰੇਲੂ ਔਰਤਾਂ
ਹੋਣ, ਕੁੜੀਆਂ ਹੋਣ, ਔਰਤਾਂ ਹੋਣ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹੋਣ,
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਕੋਚ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ।
ਇਹ ਮੇਰਾ ਟੀਚਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਦਬਾਅ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗਰਮ ਹੋਣ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਉਸ
ਬੇਸਬਰੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅੱਜ ਵੀ, ਉਸ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੇ ਸੰਪਰਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ, ਲੋਕ ਵੱਡੇ
ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜੋ, ਸਰ.
ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਦਿਓ।
ਅੱਜ ਵੀ, ਸੇਵਾ.
ਪਰ, ਉੱਥੇ ਸਤਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਸ ਖੇਤਰ
ਵਿੱਚ ੧੫ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ੨੦ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ।
ਪਰ, 5 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ, ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹਨ? ਉਹ ਸੋਚਦੇ
ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਹਨ।
ਸੇਬ ਲਈ ਏ, ਬੱਲੇ ਲਈ ਬੀ.
A ਪਲੱਸ B, ਪੂਰਾ ਵਰਗ ਕਿਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ?
ਇੱਕ ਵਰਗ ਪਲੱਸ 2AB ਪਲੱਸ B ਵਰਗ।
ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬੇਚੈਨੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਬਹੁਤ ਬੇਸਬਰੀ।
ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹੁੰਦਾ,
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸਕੂਲ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਕਾਲਜ, ਜੀਵਨ, ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿਚ.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਸੀ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੰਚਾਰ ਕੋਚ ਸੀ।
ਮੈਂ ਐਲੀਸਨ ਟ੍ਰੈਫੋਰਡ ਟ੍ਰੇਨਰ ਸੀ।
ਪਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੰਨਾ ਫਲਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਹ ਇੱਕ ਲਾਭਕਾਰੀ ਉਦਯੋਗ
ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਆਈਆਈਟੀ ਗਿਆ.
ਪਰ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਦਯੋਗ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਬਿਹਤਰ ਕਰੋ.
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੇ ਇੰਨੀ ਗਰਮੀ ਪੈਦਾ ਕਰ
ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨੀ ਪਈ।
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੰਚਾਰ ਕੋਚ, ਐਲੀਸਨ ਟ੍ਰੈਫੋਰਡ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਸਾਫਟ ਸਕਿੱਲ
ਟ੍ਰੇਨਰ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਮਾਇੰਡ ਕੋਚ, ਲਾਈਫ ਕੋਚ, ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ
ਸਪੀਕਰ ਹਾਂ.
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇੱਥੋਂ ਸਿੱਖੀਆਂ।
ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ
ਵਧਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਵੀ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਪੈਸਾ ਵੀ ਕਮਾਓਗੇ।
ਸਿੱਖੋ ਅਤੇ ਵਧੋ।
ਸਿੱਖੋ ਅਤੇ ਕਮਾਓ।
ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਕਮਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਅੱਜ, ਇਸ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਫੈਕਲਟੀ ਜੋ ਇਸ ਲਈ ਚਾਰਜ ਲੈਂਦੇ
ਹਨ,
ਮੈਂ ਚਾਰਜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਮੁੰਬਈ ਗਿਆ,
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਕੋਟਾ, ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ 5 ਲੱਖ, 10 ਲੱਖ,
20 ਲੱਖ, 30 ਲੱਖ, ਮਤਲਬ 1.5 ਲੱਖ ਮਹੀਨਾ, 2 ਲੱਖ ਮਹੀਨੇ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਕਿਸੇ ਟ੍ਰੇਨਰ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜੋ ਮਹੀਨੇ
ਵਿੱਚ 1 ਕਰੋੜ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ 1 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਕਮਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ 12 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਕਮਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਦਿਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ੧੨
ਲੱਖ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ? ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ
ਕਿ ਬੇਸ਼ਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ.
ਕਿਉਂਕਿ ਟ੍ਰੇਨਰ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ,
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬੁਲਾਰੇ ਹੋਵੋਗੇ।
ਦੁਨੀਆ ਯਾਦ ਰੱਖੇਗੀ ਕਿ ਪ੍ਰਤਿਭਾ, ਸਮਰੱਥਾ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਿੱਥੇ ਸੀ? ਮੈਂ ਉੱਥੇ
ਪਹੁੰਚਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਬੇਸਬਰੀ,
ਮੈਂ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅਨੁਕੂਲ ਵੀ ਰਿਹਾ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ.
ਹੁਣ ਵੀ ਮੈਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਹਾਂ।
ਪਰ ਟੀਚਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਆਈਆਈਟੀ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਫੈਕਲਟੀਆਂ, ਚੋਟੀ ਦੇ
ਟ੍ਰੇਨਰ ਜੋ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ, ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ,
ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਦੁੱਗਣੀ, ਤਿਹਰੀ, ਦਸ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਮਾਈ ਕਰਨੀ
ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ।
ਸੰਕਲਪ ਬਿਲਕੁਲ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ.
ਜੇ ਉਹ 1.5 ਕਰੋੜ ਕਮਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ 5 ਕਰੋੜ, 10 ਕਰੋੜ, 20
ਕਰੋੜ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਐਡਜਸਟ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਕੁਝ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਫਸ ਗਏ ਹੋਵੋਗੇ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਜੋਂ ਰੱਖੋ।
ਅਤੇ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਸਥਿਤੀ ਵਿਗੜ ਜਾਵੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨ
ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੱਡੂ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ
ਐਡਜਸਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਬਲਦੀ ਸਥਿਤੀ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਦੀ
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ.
ਪਰ ਹੁਣ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਊਰਜਾ ਨਹੀਂ ਬਚੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਉਹ ਉੱਥੇ ਮਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੈ।
ਅੱਜ, ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ.
ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਜੀਐਮ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ 8 ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਰਣਨੀਤੀ ਹੈ, ਯੋਜਨਾ
ਬੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਪਰ ਕੋਈ
ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ?
ਤੁਸੀਂ ਰਣਨੀਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਬੇਕਾਰ ਬੈਠੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ?
ਹੁਣ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ
ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਮੈਂ 4 ਘੰਟੇ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ.
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ 4 ਘੰਟੇ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ
ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ.
ਹਾਂ।
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੇਜਰ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ
ਸਥਿਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕੰਪਨੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ.
ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਵਜੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਤੇ ਵੀ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ
ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਇਸ ਰਾਜ ਤੋਂ ਉਸ ਰਾਜ ਤੱਕ, ਇਸ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਤੱਕ, ਅਤੇ ਅੱਜ,
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਹਾਂ, ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ
ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ
ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਸਹਿਣ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ,
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਲ ਸਹਿਣ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਹਿਣ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਸਥਿਤੀ, ਪਾਣੀ ਇੰਨਾ ਗਰਮ ਹੋ ਗਿਆ
ਹੈ, ਅੰਦਰ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਇੰਨੀ ਗਰਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਲਈ
ਮਜਬੂਰ ਹਾਂ।
ਪਰ, ਉਸ ਡੱਡੂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਗਰਮ ਨਾ ਹੋਣ ਦਿਓ. ਅਤੇ
ਗਰਮ ਹੋਣ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਨਾ ਕਰੋ।
ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਦੇ
ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ. ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂਗਾ?
ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਅਜੇ ਵੀ ਸਮਾਂ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਜਾਓ.
ਛਾਲ ਮਾਰੋ।
ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੁਝ ਖਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਰੋ.
ਅਤੇ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਕਹਾਂ, ਬੇਸ਼ਕ ਤੁਸੀਂ
ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇਸ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ.
ਇਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ, ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ, ਤੁਸੀਂ
ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਖਾਸ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ
ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮਰਨ ਜਾਂ ਜਿਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ।
ਇਸ ਲਈ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰੋ।
ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ।
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈ ਸਕੋ।
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸਾਹ ਲੈ
ਸਕਣ।
ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰੋ।
ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ।
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।
ਦੁਬਾਰਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ.
ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੋ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ
ਕਦੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ?
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਜੀਓ।
ਬਾਹਰ ਸੁੱਟੇ ਜਾਣ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ ਉਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਲਈ ਵਰਤੀ
ਹੈ।
ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਾਰਨਾ।
ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਊਰਜਾ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਤੇ ਸਿਸਟਮ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਮੌਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਓ।
ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੋ।
ਨਿੱਜੀ।
ਇਹ ਅੱਜ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਘਟਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਇੱਕ ਮਰਸਿਡੀਜ਼ ਕਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ।
ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ,
ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਸੁਣੋ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਅੱਜ ਇੱਕ ਮਰਸਿਡੀਜ਼
ਖਰੀਦੀ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਕੌਣ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਮਾਲਕ।
ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰੋ।
ਇਸ ਲਈ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਲਈ ਮਰਸਿਡੀਜ਼ ਖਰੀਦਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਲਈ ਖਰੀਦਾਂਗਾ।
ਇਸ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਰਸਿਡੀਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ
ਕੀਤਾ।
ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਲਈ ਖਰੀਦਾਂਗਾ।
ਮਤਲਬ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਮਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ।
ਭਵਿੱਖ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਐਡਜਸਟ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਲ
ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ.
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ
ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਕਤ।
ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ।
ਮੈਂ ਵੀ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਝੱਲਿਆ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ
ਹਾਂ.
ਪਰ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਸੰਘਰਸ਼ ਹਰ ਥਾਂ ਹੈ। ਮੁਕਾਬਲਾ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਵਰਤਦੇ ਹਨ.
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹੈ।
ਕਾਰਪੋਰੇਟ। ਪੁਣੇ ਤੋਂ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਆਓ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਕਰੀਏ।
ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਹੈ।
ਨਹੀਂ।
ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਲਈ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਓਹ! ਧੰਨਵਾਦ ਪ੍ਰਭੂ।
ਇਸ ਨੂੰ 6 ਮਹੀਨੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਹ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਦਿਖਾਉਣ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਰਤੋਂ
ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ।
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ
ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ
ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਾਂ।
ਕੰਪਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਧੇ। ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੋ ਵੀ ਜੋਖਮ ਤੁਸੀਂ ਲੈ ਰਹੇ
ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ. ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ
ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਚੋਟੀ ਦਾ ਕਰਮਚਾਰੀ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ
ਹੈ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਕੰਪਨੀ, ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦਾ ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਅਤੇ ਕੋਟੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ,
20 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਦਕਿ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ 20 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੰਪਨੀ ਸਭ ਤੋਂ
ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਲਿਆਉਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ਼
ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆਂਦਾ।
ਕੰਪਨੀ ਇਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੀ।
ਅਤੇ
ਜਾਂਚ ਤੁਰੰਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਕੰਪਨੀ ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕੰਪਨੀ ਇਸ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਰਬਾਨ
ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਕਿੰਟ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਆਪਣੀ ਗੁਲਾਮ ਵਰਗੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਨਾਲ, ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ.
ਓਮ ਜੈ ਜਗਦੀਸ਼ ਹਰੇ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਰੋ.
ਕਿਸੇ ਹੋਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਾ ਹੋਵੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ
'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੋ।
ਜਦੋਂ ਦੁਨੀਆਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਾਤ ਮਾਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ
ਕਰੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦੇ ਲਾਤ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ।
ਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਗਰਮ ਹੋ
ਜਾਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਊਰਜਾ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਰਹੇ
ਹੋ.
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਥਿਤੀ ਬਦਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ.
ਪਰ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਚਿੱਕੜ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ
ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਮਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋ।
ਮੈਂ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦੇਵੇਗੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਬੁਰੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਮਰ
ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਜਿਸ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦੇ।
ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕੋਂਗੇ।
ਮੈਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ
ਭਾਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ
ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ
ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ
ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ
ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ
ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ
ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ
ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ
ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ
ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ
ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ
ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ
ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਤੁਰੰਤ ਨਾ ਲਓ, ਸਹੀ ਸਥਿਤੀ ਬਣਾਓ, ਪਰ ਲਓ.
ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਥਿਤੀ ਇੰਨੀ ਖਰਾਬ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕਦੇ।
ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਕਰੋ.
ਅੱਜ ਹੀ ਫੈਸਲਾ ਲਓ।
ਇਹ ਕਿਸ ਬਾਰੇ ਹੈ?
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਦੀ ਫ੍ਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ
ਲੈਣ ਲਈ ਭਾਰੀ ਕਮਿਸ਼ਨ ਕਮਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਫਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿਵੇਂ ਕਿ, ਡਿਜੀਟਲ
ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਕੋਰਸ, ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਲਈ
ਮੁਫਤ ਪਹੁੰਚ.
ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਗਿਣੋ। ਮੈਂ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ ਕਿ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਮੇਰੇ
ਸਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰਾਂ ਤੱਕ ਫੈਲਾਇਆ ਜਾਵੇ।