ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਾਮ।
ਇਹ ਵਿਨੀਤ ਕੋਠਾਮ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ
ਸਪੀਕਰ ਅਤੇ ਮਾਇੰਡ ਕੋਚ ਹੈ।
ਮਾਇੰਡ ਪਾਵਰ ਟ੍ਰੇਨਰ।
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਾਇੰਡ ਟ੍ਰੇਨਰ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਕੁਝ
ਗੱਲ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਿਰਫ ਚੰਗੇ ਵਿਚਾਰ, ਚੰਗੇ ਸੁਪਨੇ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ
ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਕਈ ਵਾਰ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ
ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਪਰ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.
ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਕਈ ਵਾਰ, ਨਾ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ
ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾਡੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਲਈ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.
ਦੀਵੇ ਨੂੰ ਦੇਖੋ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾੜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਨਣ
ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ, ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੀਵੇ ਦੇ
ਹੇਠਾਂ, ਹਨੇਰਾ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਕਈ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਵਿੱਚ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਜਾਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ?
ਕਿਉਂਕਿ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ
ਜ਼ਾਹਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸੇਗਾ.
ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਇਸ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਦੇਖੋ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਚੋਟੀ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ?
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ, ਮੈਂ ਇਸ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ.
ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ
ਉਸਨੂੰ ਘੱਟ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ
ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਘੱਟ
ਸਮਝਦਾ ਹੈ.
ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼
ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਸਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਨਾ ਨਹੀਂ
ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਜੋ ਮੈਂ ਕਰ
ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਯਾਦ ਰੱਖਾਂਗਾ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਅਜੇ 7-8 ਮਹੀਨੇ ਹੀ ਹੋਏ ਹਨ।
ਇਕ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।
ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਲੋੜ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਨੇ ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।
ਉਸ ਦਿਨ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਰੋਇਆ।
ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੰਗ ਸਕਦਾ।
ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਨਾਥ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ।
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਗਿਆ।
ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਲੜਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਖੁਦ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ
ਬਣਦਾ, ਉਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਮਝਣ ਜਾਂ ਸਮਝਾਉਣ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਘਾਟ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਮੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ
ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੱਚਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਉਹ ਹੱਕ
ਨਹੀਂ ਮੰਗ ਸਕਦਾ।
ਇਸ ਲਈ ਸੱਚ ਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਪਿਤਾ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ
ਇੱਛਾਵਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਾਰਾ ਬਾਜ਼ਾਰ ਉਸਦਾ ਹੈ, ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ
ਖਿਡੌਣੇ ਉਸ ਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਮੰਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ.
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਬੱਚਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਇਹ
ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਮੰਗ ਸਕਦਾ।
ਪਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇਸ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਇਸ
ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦੇਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਇਸ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਦੇਖੋ, ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦਫਤਰ ਤੋਂ ਘਰ ਲੈ ਕੇ
ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਛੱਤਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖੁਦ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇਗਾ?
ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਇਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਇਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ
ਆਪਣਾ ਖਿਆਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ
ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਹੈ।
ਮੈਂ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਹਾਂ ਕਿ ਆਪਣੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ
ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਬੁੱਢੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ
ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਪਛਤਾਵਾ
ਕਰੋਗੇ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖ ਝੱਲਦੇ ਰਹੋਗੇ.
ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਰੰਪਰਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਪਿਤਾ
ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਉਸ ਨੂੰ
ਘਰੋਂ ਖੋਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਰਵੈਂਟ
ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ
ਇਸ ਨੂੰ ਘਰੋਂ ਲੈ ਗਿਆ।
ਪਿਤਾ ਦਾ ਦਰਦ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ।
ਬੇਟੀਆਂ ਦੀ ਇਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਕਾਫੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਸੁਣਿਆ, ਕਿ ਜੇ ਧੀਆਂ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਹੀਂ
ਜਾਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਧਿਆਨ
ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਰਿਕਾਰਡ ਹੈ, ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਬੇਇਨਸਾਫੀ
ਬੇਟੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਨੂੰਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਮੈਂ 100٪ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਕਸਰ ਹੰਝੂ ਵਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੰਝੂ
ਡੂੰਘੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਤੱਕ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ
ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਸਿੱਖੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਖੇ ਹੋਣਗੇ।
ਪਰ ਜੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੰਝੂ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਗੱਲ ਛੋਟੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਬਹੁਤ
ਵੱਡੀ ਹੈ.
ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਮੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ 9ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲੈਣਾ ਪਿਆ ਸੀ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਨੀਵੀਂ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਆਇਆ ਸੀ।
ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਪਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦਾਖਲਾ ਫੀਸ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਅਸੀਂ ਬੱਚੇ ਉਸ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਕੋਚ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਵਜੋਂ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ।
ਪਤੀ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਫਟੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਨਵੇਂ ਜੁੱਤੇ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਹੀ ਜੁੱਤੀਆਂ ਖਰੀਦਦਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਤਮਾ ਨਹੀਂ ਬਚੀ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ? ਹੁਣ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ।
ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਹ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਮਾਨਤਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਾ ਉਸਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ
ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ।
ਇਹ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਲਈ
ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋਰ ਬੁਰੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ
ਮਿਲਦੀ।
ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਉਹ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਪਿੰਡ ਦਾ ਕਿਸਾਨ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਹੁਣ ਨਹੀਂ
ਰਹੇ।
ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਖਰਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਸ ਕੋਲ ਸੀ।
ਕਹਾਣੀ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ
ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਹੁਣ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਕਈ ਸੌ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਹੈ।
ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਭਰਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਵੋਂਗੇ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਖਿੱਚ
ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨ ਦੇ
ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਂ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਵਾਂਗਾ.
ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦਾ?
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਦੀ ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਹ ਘਰ 'ਚ ਹੀ ਸੀ। ਸੁਰੱਖਿਆ ਘਰ 'ਚ ਹੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀ।
ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੁੜੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਖਤਮ ਹੋ
ਗਈ ਹੈ।
ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਸਾੜੀ ਲੈਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਵਾਈ ਲਈ ਕੁਝ ਲੈਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪੁਰਾਣਾ ਡੱਬਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸਨੇ ਇਕੱਠੇ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜਵਾਈ ਲਈ
ਕੱਪੜੇ ਲਏ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਲਏ ਹਨ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਲਈ
ਸਾੜੀ ਲਈ ਹੈ। ਪਰ ਕਿਰਾਏ ਲਈ ਪੈਸਾ ਘੱਟ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤਾਂ ਕੱਪੜੇ ਵੀ ਘੱਟ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ।
ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 2000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਜਿਗਰੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦਾ ਦਰਦ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦਾ ਦਰਦ ਦੱਸਦਾ ਹੈ,
ਜਿਗਰੀ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ. ਉਸ
ਕੋਲ ਕੁਝ ਖਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ।
2000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 500 ਰੁਪਏ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰੇਲ ਟਿਕਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦੇ ਘਰ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਸਾਈਕਲ ਉਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਚੱਕਰ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ।
ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਰੱਖੜੀ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ, ਉਹ ਸਾਈਕਲ ਰਾਹੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ
ਦੂਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਟਿਕਟ
ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ, ਟਿਕਟ ਕੱਟ ਲਓ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਂ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਟਿਕਟ ਕੱਟ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਵੱਜਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਫੜੀ ਹੈ?
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ.
ਮੈਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਉਹ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਹੈ?
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਹੜੀ ਰੇਲ ਗੱਡੀ?
ਉਹ ਸਾਈਕਲ ਰਾਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਖਰਾਬ ਹੈ।
ਉਹ ਸਾਈਕਲ ਰਾਹੀਂ ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ
ਕਿਹੜੀ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ।
ਰੱਖੜੀ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਲਈ ਸਵੇਰ ਦੇ 8 ਵੱਜੇ ਹਨ।
ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਲੇਟ ਸਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ
ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ? ਹਰ ਕੋਈ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਰ ਕੋਈ ਸਵੇਰੇ 8 ਵਜੇ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਏਸੀ ਦੀ ਟਿਕਟ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਕੋਈ ਠੰਡ 'ਚ ਏਸੀ 'ਚ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਖੁਸ਼ ਹੈ।
ਭਰਾ, ਤੁਸੀਂ ਏਸੀ ਦੀ ਟਿਕਟ ਲੈ ਲਈ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਹ ਬਹੁਤ ਗਰਮ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਏਸੀ ਟਿਕਟ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਭਰਾ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਏਸੀ ਵਿੱਚ ਆ ਰਹੇ ਹੋ?
ਲਗਭਗ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਚਿੰਤਤ ਹੈ।
ਰਸਤੇ 'ਚ ਫੋਨ ਵੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਭਰਾ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹੈ।
ਆਓ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਾਣੀਏ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੇਖਾਂਗਾ.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਘੰਟੀ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦੀ,
ਅਤੇ ਭੈਣ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਭਰਾ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ.
ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਿਆ।
ਤੁਹਾਡਾ ਫ਼ੋਨ ਵੀ ਬੰਦ ਹੈ।
ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਏਸੀ ਦੀ ਠੰਡੀ ਹਵਾ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਆ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਹ ਅੰਦਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਵਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ
ਪੁੱਛੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਭਰਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਗੁਡੀਆ, ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ,
ਗੁਡੀਆ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਗੁਡੀਆ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਲਾਸ ਪਾਣੀ ਦਿਓ।
ਗੁਡੀਆ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਗਲਾਸ ਪੀਤਾ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗਲਾਸ ਦਿਓ।
ਦੋਸਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਇੰਨੀ ਦੂਰ ਤੋਂ ਇੰਨੇ
ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਚਲਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੈਣ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਉਤਸ਼ਾਹ 'ਚ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਵਾਈ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਭੈਣ ਦੀ
ਸਾੜੀ ਦਿਖਾਈ।
ਅਤੇ ਭੈਣ ਖੁਸ਼ ਹੈ.
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੂਰੋਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਬੇਚੈਨ
ਹੈ ਕਿ ਭੈਣ ਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਭੈਣ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਆਇਆ, ਇਹ
ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ.
ਭਰਾ ਫਰੈਸ਼ ਹੋਣ ਲਈ ਬਾਥਰੂਮ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਲੜਕੀ ਦਾ ਪਤੀ ਬਾਥਰੂਮ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰਾ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ?
ਭਰਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਂ, ਹਾਂ, ਉਹ ਆਇਆ ਹੈ.
ਭੈਣ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ.
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕੀ ਕੋਈ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹੈ? ਪਲੰਬਰ।
ਭੈਣ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ।
ਭਰਾ ਕੋਲ ਸਾਈਕਲ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੈ? ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਂ, ਇਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਹੋਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਭਰਾ ਬਾਥਰੂਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਿਮਾਨ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ, ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਛੂਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੋ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਢੇ ਹੋ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਧੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ
ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਦਾ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਜਦੋਂ ਭੈਣ ਰਸੋਈ 'ਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਭੈਣ,
ਰੱਖੜੀ ਲਿਆਓ ਅਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿਓ।
ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਭਰਾ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਥੱਕ ਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਹ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਹੁਣ ਉਹ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸਮਝ ਦਾ ਹੈ।
ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਇੰਨੀ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ, ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਦੂਰੋਂ ਆਇਆ ਹੈ।
ਉਹ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਭਰਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਆਏ ਹੋ।
ਭਰਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਟਿਕਟ ਮਿਲ
ਜਾਂਦੀ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਸਨ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ ਅਜੇ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ.
ਇਹ ਭਰਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਲਈ ਕਿੰਨੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ
ਕਿ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੈ, ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ
ਹਿੰਮਤ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰ ਜੇਕਰ ਸਹੁਰੇ ਘਰ 'ਚ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਖਿਲਾਫ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ
ਹਮਲਾਵਰਤਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗੀ
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਣਗੇ ਕਿ ਭਰਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ
ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਗਰੀਬ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਾਂ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝੋ।
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਧੀ ਨੂੰ ਟਿਕਟ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਕਿਉਂ? ਭਰਾ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋ।
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਰੱਖੜੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਾਈਕਲ 'ਤੇ ਆ
ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹੰਝੂ ਵਹਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਹੰਝੂ ਵਹਾ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ।
ਭੈਣ ਵੀ ਉੱਥੇ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਭਰਾ ਹੰਝੂ ਨਹੀਂ ਵਹਾਉਂਦਾ।
ਵੱਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੰਝੂ ਵਹਾਉਣ ਦੀ ਆਦਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਹੰਝੂ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਦਰਦ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ
ਜਾਂ ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਹੰਝੂ ਨਹੀਂ ਹਨ,
ਫਿਰ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤਾਂ ਹੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ
ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ, ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ,
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ,
ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੁਰਬਾਨੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ
ਸਮਝਦੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਰਿਸ਼ਤੇ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸੌਦਾ ਨਹੀਂ ਹਨ.
ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟ੍ਰੇਨਰ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਟ੍ਰੇਨਰ ਵਜੋਂ,
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵੀਡੀਓ 'ਚ ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਸਪੀਕਰ, ਜੀਵਨ ਕੋਚ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਮਾਇੰਡ ਕੋਚ ਅਤੇ
ਲੇਖਕ, ਕਿ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਸੌਦਾ ਤਰਕਸੰਗਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੈ.
ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਾਂ
ਵਜੋਂ ਬੈਠੇ ਹਨ।
ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਪਰ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡਾ
ਭਰਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਦ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣ ਦਿੰਦੇ।
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਹੰਝੂ, ਮਾਂ ਦੇ ਹੰਝੂ, ਮਾਂ ਦਾ ਦਰਦ, ਹਰ ਕੋਈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ
ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਦਾ ਦਰਦ, ਕੁਰਬਾਨੀ, ਕੁਰਬਾਨੀ, ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਸੱਸ ਅਤੇ ਨੂੰਹ ਦੇ ਹੰਝੂ ਬਹਿਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹਨ।
ਪਰ ਸੱਸ ਅਤੇ ਨੂੰਹ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਬੇਟੇ
ਅਤੇ ਪਤੀ ਦਾ ਦਰਦ, ਜੋ ਆਦਮੀ ਪੀਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਦਰਦ, ਇੰਨਾ ਦਬਾਅ
ਨਾ ਪਾਓ,
ਪਤੀ 'ਤੇ, ਪੁੱਤਰ 'ਤੇ, ਵੱਡੇ ਭਰਾ 'ਤੇ, ਪਿਤਾ 'ਤੇ, ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਉਣੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ
ਹੀ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਉਣੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ
ਜੀਉਂਦਾ.
ਪਰ ਇੰਨਾ ਦਬਾਅ ਨਾ ਪਾਓ ਕਿ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਨਾ ਮੋੜ ਲਵੇ।
ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ ਮੋੜ ਲਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਕਰੋਗੇ।
ਪਰ ਫਿਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ,
ਮੈਂ ਮੁੰਬਈ ਮੇਲ ਓਨਾਵਾਲਾ ਵਿਖੇ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਐਡਵਾਂਸਡ ਮਾਈਂਡ ਮਾਸਟਰਸ਼ਿਪ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਸਾਹਿਬ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੌਰਾਨ ਪੁੱਛਿਆ,
ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ।
ਉਹ ਸਿਮਰਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਯਾਦ ਰੱਖੋ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੁਆਫੀ ਮੰਗੋ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਕੀ ਖਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਉਥੇ ਰੱਖੀਆਂ ਸਨ.
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਮਾਪੇ,
ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਕੇ,
ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਹਰ ਮਾਪੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ,
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਾਜ਼ਾਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕੁਰਤਾ ਪਸੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਉਹ ਇੱਕ ਕਮੀਜ਼ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ
ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਬੱਚੇ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ.
ਪਾਪਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ.
ਪਾਪਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ।
ਬੱਚਾ ਕੁਝ ਵੀ ਖਰੀਦਣ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ।
ਬੱਚਾ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗਿਆ ਹੀ ਸੀ।
ਪਾਪਾ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਰਟ ਅਤੇ ਕੁਰਤਾ ਖਰੀਦਣ ਗਏ ਸਨ।
ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਮੀਜ਼ ਅਤੇ ਕੁਰਤਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ.
ਠੀਕ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਕੁਰਤਾ, ਮੇਰੀਆਂ ਚੱਪਲਾਂ, ਮੇਰੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ,
ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਬੱਚੇ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਵੋਂ,
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਸੁਪਨੇ, ਇੱਛਾਵਾਂ,
ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਲਿਆ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ,
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਜੋ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ,
ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘਟਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ।
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸੀ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ,
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੋ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ 10, 20, 100 ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ 10,000 ਰੁਪਏ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਖਰਚੇ ਪੂਰੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ
ਹਨ,
ਮੈਂ 20,000 ਰੁਪਏ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਇਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰੋ।
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਸੁਪਨੇ,
ਕੁਝ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ, ਸਿਮਰਨ ਵਿੱਚ,
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਸਰ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਡੂੰਘੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਜਾਓ,
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਇਸ਼ਟ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿਓ,
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਇਸ਼ਟ ਮੰਨਦੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ,
ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ,
ਅਤੇ ਉਹ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਉਹ ਸਿਮਰਨ ਵਿੱਚ ਸੀ,
ਅੱਖਾਂ 'ਤੇ ਪੱਟੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ,
ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਫਿਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਸਰ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਦੋਸਤੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ,
ਇਹ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਸਰ,
ਇਤਫਾਕ ਨਾਲ, ਇਹ ਉਸਦੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ,
ਜਗਤ ਗੁਰੂ ਸਵਾਮੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਅਚਾਰੀਆ।
ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਸਰ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਇਸ਼ਟ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ,
ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ,
ਚਮਕਦਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਇੱਕ ਚੱਕਰ,
ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਇੱਕ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ,
ਲਾਈਟ ਬੀਮ ਤੋਂ,
ਅਤੇ ਚਾਨਣ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ ਦਾ ਰੂਪ
ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਉੱਪਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ,
ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ,
ਜੋ ਗੁਰੂਦੇਵ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ,
ਪਰ ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ
ਇਹ ਰੋਸ਼ਨੀ ਪ੍ਰਾਣ ਵਾਯੂ ਹੈ,
ਜੋ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਅਤੇ ਸੂਖਮ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਪਰ ਇਹ ਕਿਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ,
ਮੈਂ ਬੁਰੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੀ,
ਮੈਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਕਿ ਕੁਝ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਸੈਸ਼ਨ ਖਤਮ ਹੋਇਆ,
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਭੱਜਿਆ,
ਕਮਰਾ ਹੋਟਲ ਦੀ ਹੇਠਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਸੀ,
ਸੈਸ਼ਨ ਪਹਿਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਸੀ,
ਮੈਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਿਆ,
ਅਤੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ,
ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ,
ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗਣਪਤੀ ਉੱਥੇ ਸੀ,
ਉੱਥੇ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਮੂਰਤੀ ਸੀ,
ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ,
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਸੀ,
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਸੀ,
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਭੱਜਿਆ,
ਅਤੇ ਇਹ ਵੇਖਿਆ
ਮੋਬਾਈਲ ਫ਼ੋਨ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ,
ਮੋਬਾਈਲ ਫ਼ੋਨ ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਸੀ,
ਸਵਿਚ ਬੰਦ ਸੀ,
ਜਾਂ ਇਹ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਸੀ.
ਮੈਂ ਮੋਬਾਈਲ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਗਿਆ,
ਅਤੇ ਕਾਲ ਆ ਰਹੀ ਸੀ,
ਇਹ ਲਗਭਗ 9.45 ਸੀ,
ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰ ਕਾਲ ਮਿਸ ਕੀਤੀ ਸੀ,
ਅਤੇ ਫ਼ੋਨ ਅਜੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਮੈਂ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਮੈਂ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਮੈਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਮੈਂ ਫ਼ੋਨ ਚੁੱਕਿਆ,
ਮੇਰੀ ਭੈਣ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਪਾਪਾ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ?
ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਵੇਖਿਆ,
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਸੀ,
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਹੋਇਆ?
ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੱਸੋ, ਕੀ ਹੋਇਆ?
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪਿਆ ਹੈ।
ਪਰ ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ,
ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ,
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹਾਂ,
ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੋਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ,
ਅਤੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹਾਂ,
ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ,
ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ,
ਪਰ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ,
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸੋ,
ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸੀ,
ਉਸ ਦੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਫ਼ੋਨ ਰੱਖੋ, ਮੈਂ ਕਾਲ ਕਰਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਨੂੰ
ਬੁਲਾਇਆ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਬੁਲਾਵਾਂ? ਪਾਪਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੰਮੀ ਨਾਲ ਸਥਿਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੈ?
ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਮੈਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਘਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਉਹ ਕਾਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ।
ਪਰ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ ਪਾਪਾ ਠੀਕ ਹਨ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਿਓ।
ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੇ ਫ਼ੋਨ ਬੰਦ ਕਰ
ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਂ ਬੇਚੈਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬੁਲਾਇਆ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਿਓ।
ਉਸਨੇ ਜ਼ਰੂਰ ਕਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਾਪਾ।
ਪਾਪਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਪਾਗਲ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਂਗ ਰੋ ਰਿਹਾ
ਸੀ।
ਪਾਪਾ, ਮੈਨੂੰ ਅਫਸੋਸ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ। ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ।
ਪਾਪਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ. ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਾਪਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ
ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਮੇਰੇ ਪਾਪਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸ਼ਬਦ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ,
ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਕਦੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਅਫਸੋਸ ਹੈ, ਪਾਪਾ.
ਜੋ ਗਲਤੀ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ?
ਅੱਜ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਇਆ ਹੈ?
ਕੀ ਗਲਤੀ ਹੈ?
ਮਾਪਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ
ਹੋ।
ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਜਾਓਗੇ, ਤਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਪਾਪਾ ਲਈ ਆਵੋਂਗੇ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੁਲਾਬ ਜਾਮੁਨ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮੋਸਾ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆਓਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪਾਪਾ ਗੁਲਾਬ ਜਾਮੁਨ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਸਮੋਸਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮੰਮੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋਗੇ
ਅਤੇ ਕਹੋਗੇ, ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ.
ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੋਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਪਾਪਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਾਪਾ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਾਪਾ।
ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿੰਨਾ
ਮੈਂ ਹਾਂ, ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਕਰੋ.
ਇਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ.
ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਯਾਦਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਪਾਪਾ.
ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਕਿੰਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਾਪਾ।
ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਾਪਾ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਾਪਾ।
ਮੈਂ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਭਾਵੁਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਵੁਕ ਸੀ।
ਅੱਜ ਵੀ ਮੰਮੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਜਿੰਨਾ ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਦੇਖੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ.
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਦਿਆਲਤਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਚੁਕਾ ਸਕਦੇ।
ਪਰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ, ਇੰਨਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵਾ ਨਾ
ਹੋਵੇ.
ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਰਹੋ, ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਪਾਰ
ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਦਰਦ, ਉਸ ਦੀ ਬੇਬਸੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼
ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇੰਨਾ ਹੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਭਾਵਨਾਤਮਕ
ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ, ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ। ਉਸ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ
ਸੋਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।
ਉਸ ਦੇ ਸੀਮਤ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ, ਇੱਕ
ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਵਜੋਂ,
ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼
ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੋਗੇ, ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਦਰਦ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਦਰਦ ਝੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਉਦਾਸ
ਹੁੰਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ.
ਕਿਉਂ? ਅਸੀਂ, ਭਰਾ ਅਤੇ ਭੈਣ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਦੇ ਹਾਂ। ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ
ਕਿਹਾ, ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ.
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹੋ।
ਜੇ ਅਸੀਂ ਲੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਕਹਾਂਗੇ?
ਕਈ ਵਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ
ਨਹੀਂ ਲੜ ਰਹੇ ਹੋ.
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਲੜੇਗਾ?
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ
ਹੈ।
ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਉਦੋਂ ਹੀ ਸਮਝ ਸਕੋਗੇ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰੱਖੋਗੇ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਉਸ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕੋਗੇ.
ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸਿੱਖਣਗੇ.
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ
ਜਾਵੇਗਾ।
ਪੈਸਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਅਮੀਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ
ਮਾਲਕ, ਰੇਵੇਨ ਗਰੁੱਪ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਚੇਅਰਮੈਨ, ਕੀ ਪੈਸੇ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ? ਪਰ
ਬੇਟੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਬੇਘਰ, ਉਹ ਆਦਮੀ ਅੱਜ ਸੜਕ
'ਤੇ ਪਿਆ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਪੈਸੇ ਦਾ ਕੀ ਕਰੋਗੇ, ਜਦੋਂ ਪਰਿਵਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ?
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੇਟਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੂੰਹ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੋਤੇ-ਪੋਤੀਆਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਹੋ ...
ਦੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸਿਆ
ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸਹਿਮਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਅਸਹਿਮਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਫੈਸਲੇ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ
ਤਾਂ ਮੈਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ
ਅਸਹਿਮਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ
ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸਹਿਮਤੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ
ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਵਿਵਾਦ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਵੀ
ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ
ਜਗ੍ਹਾ ਰੱਖੋ
ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਆਪਣਾ
ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹੋ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਕੁਝ ਕਰੋ, ਕਦੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰੋ
ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਪਰ ਕੁਝ
ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਉਹ
ਕਰੇਗਾ।
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਓ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਵੋਂਗੇ
ਜੇ ਮੈਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ
ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਦਫਤਰ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਚਾਹੇ
ਤੁਸੀਂ ਜੂਨੀਅਰ, ਸਹਿਕਰਮੀ ਜਾਂ ਸੀਨੀਅਰ ਹੋ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ
ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ,
ਦੂਜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਦਿਖਾਉਣ
ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ ਉਹ ਇੰਨਾ ਬੇਵੱਸ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ
ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਦੋਸਤੋ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ
ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਆਰ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਓਨਾ ਹੀ ਦਰਦ ਦਿੰਦਾ
ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ,
ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਿੱਦੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ
ਜ਼ਿੱਦੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਦ ਤੋਂ
ਬਾਅਦ ਦਰਦ ਦਿੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ
ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਮੇਰੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ
ਇਹ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ
ਘਬਰਾਓ ਨਾ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਨਾ ਹੋਵੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ
ਭੈਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ
ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ
ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ, ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਦਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ
ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡਾ ਜੋ ਵੀ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੇ
ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਰੱਖੋ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ
ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਰੱਖੋਗੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ
ਉਸ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਣਾ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਹੋ ਅਤੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚਾਲੇ
ਝਗੜਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ ਦੂਜੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ
ਲੜੇ ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਲੜਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ
ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ
ਰੱਖੋ ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪਿਤਾ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ
ਉਸਦੇ ਟੁਕੜੇ ਹਨ, ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮਾੜੇ, ਜੋ ਵੀ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਹਨ, ਉਹ ਉਸਦੇ
ਟੁਕੜੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਕੀ
ਦੱਸਾਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਉਸਦੀ ਸਥਿਤੀ ਕੀ ਸੀ, ਉਸਦੀ
ਮਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਜੋ ਉਸਨੇ ਰੱਖੀ
ਉਸ ਨੇ 9 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਆਪਣੀ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ
ਸੌਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ, ਗਿੱਲੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਸੌਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਇਸ ਖੁਸ਼ਕ
ਅਤੇ ਗਿੱਲੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ
ਸੀ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਪਿਤਾ ਦਾ ਦਰਦ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਜਦੋਂ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ
ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸਮਝੋ
ਫਿਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਚਾਚਾ ਅਤੇ ਚਾਚਾ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ
ਲੜਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਬੇਵੱਸ ਪਿਤਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਨੂੰ
ਕਹੇ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਹੇ
ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇੰਨਾ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖੋ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਚਾਚਾ
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਚਾਚਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੜ
ਰਿਹਾ ਹੈ;
ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਮਰਥਨ ਵਜੋਂ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ
ਇਕੱਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ
ਮੇਰੇ ਦੋ ਬੇਟੇ ਹਨ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇੰਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖੋ, ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ
ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਹ
ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਬਣਜਾਓਗੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਬਹੁਤ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ ਇਸ ਲਈ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਸਿਖਾਈ ਹੈ,
ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ
ਦਾ ਮੂਡ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ
ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਪਰਿਵਾਰ, ਦੋਸਤ, ਗੁਆਂਢੀ, ਦਫਤਰ ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸੈਸ਼ਨ ਲੈਣ ਤੋਂ
ਬਾਅਦ ਵੀ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ
ਸੈਸ਼ਨ ਦੇਣ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੇ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਬਦਲ
ਰਹੇ ਹੋ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਾਂ
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ
ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ
ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਰਦੇ ਆ ਰਹੇ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਗਿਆਨ, ਇਸ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਕੋਈ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ.
ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਿੱਖੋ ਨਾ।
ਸਿੱਖ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਬਣ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ?
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ
ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ
ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ ਲਿਆਓ.
ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਤਾਂ ਹੀ ਕੁਝ ਸੰਭਵ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਅਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਵੱਡੇ ਭਰਾ, ਪਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ
ਹੈ।
ਹਰ ਕੋਈ ਇੱਕ ਲੜਕੀ, ਇੱਕ ਔਰਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ
ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਦਰਦ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰ ਪਿਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ।
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਟ੍ਰੇਨਰ ਸਮਝਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਪਿਤਾ ਗਰੀਬ, ਅਮੀਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਆਦਮੀ ਬੱਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ
ਹਨ.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਭੈਣ ਲਈ
ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ
ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ
ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਉਸ ਕੋਲ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸੁਣਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਿਟਾਇਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ 60 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦਾ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਨਸ਼ਨ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਫਿਰ ਵੀ ਲੋਕ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨੂੰਹਾਂ ਉਸ ਕੋਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਉਮਰ ਵਿੱਚ
ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਉਹ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਹੈ.
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਹਨ,
ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਪਨੇ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਅੱਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰੋ।
ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।
ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।
ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕੁਝ ਵਾਪਰਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕਰੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵਾਪਰਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਕਦੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਸਕੋਗੇ?
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਰਹੋਗੇ।
ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ,
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਹੈ।
ਕਿ ਹਰ ਮਾਪੇ ਵਾਂਗ,
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ
ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਸੁਪਨਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ, ਭੈਣਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ,
ਇੱਕ ਕਾਰ ਵਿੱਚ,
ਹਰ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਕਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
5-6 ਕਾਰਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਪਿੰਡ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰ ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਿਆ।
ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਸਵੇਰੇ,
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਮੇਰੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ,
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ।
ਜੇ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਵਜੋਂ,
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਵਾਂਗ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਨਹੀਂ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ,
ਫਿਰ ਇਨਸਾਨ ਹੋਣ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?
ਇਨਸਾਨ ਹੋਣ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?
ਦੋਸਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਦੇ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ।
ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਗੁੱਸਾ ਹੋਵੇ,
ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋ,
ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਜਾਂ ਮਾਤਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਝ
ਕਹੋ,
ਇਕ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖੋ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ,
ਫਿਰ ਕੁਝ ਕਹੋ।
ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾਂ,
ਨਾ ਬੋਲੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਦੇ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ।
ਇਸ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਦੇ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ।
ਅਤੇ ਉਹ ਸਮਾਂ ਜੋ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗਾ,
ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗਾ।
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ,
ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ.
ਉਹ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਸੋਚਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਫਿਰ ਇਨਸਾਨ ਕਿਉਂ ਬਣੋ?
ਇਹ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਫਿਰ ਇਸ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਅਤੇ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ,
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ?
ਜੋ ਲੋਕ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪੇਸ਼ੇਵਰ
ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਿਉਂ?
ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ,
ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਿਰਣਾ ਕਰੋਗੇ,
ਤੁਸੀਂ ਵਰਤੋਂਗੇ,
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਵੋਗੇ।
ਇਸ ਲਈ,
ਮੈਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ
ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ,
ਬਿਹਤਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ.
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ, ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਭਰਾ, ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪਤੀ,
ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ, ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਗੁਆਂਢੀ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਹ ਮਾਪਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪਿਤਾ, ਇੱਕ ਚੰਗੀ
ਮਾਂ।
ਪਰ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪਿਤਾ, ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਮਾਂ ਉੱਥੇ ਹੈ।
ਉਹ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਇਹ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਨਹੀਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ।
ਜੇ ਮੈਂ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਕਰਤੱਵ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪਿਤਾ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਪਰ ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੋ।
ਆਪਣੇ ਫਰਜ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਭੁੱਲੋ।
ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਉਹ ਅਧਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ
ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਸੋਚੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੁੰਦੇ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹੁੰਦੇ।
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਜੇ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਜੇ ਉਹ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਬੇਵੱਸ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਅਤੇ ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇਖਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤ ਸੀਮਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਉਸ ਬੇਸਹਾਰਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਇਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ.
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਭਾਗ[ਸੋਧੋ]
ਹਮਦਰਦੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਮਝਦੇ ਹੋ।
ਫ਼ੇਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਕੁੱਟਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਹੋਵੋਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਹੋਵੋਗੇ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ।
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਦੇ
ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਤਪਾਦਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਿਰਫ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
ਦਫਤਰ ਦੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ.
ਤੁਸੀਂ ਦਫਤਰ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਘਰ ਨਹੀਂ।
ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ.
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਦਫਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝੋਗੇ।
ਇਸ ਲਈ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ।
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ, ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰੋ।
ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਕੁਝ ਵੀ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚੰਗੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਕੁਝ ਵੀ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ।
ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ ਉਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਾਪਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡਾ ਜੀਵਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਜ, ਤੁਹਾਡਾ ਅਕਸ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਕਰੋ।
ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਸਫਲ ਹੋਵੋਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੋਗੇ।
ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ
ਸੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਸਾਰੇ ਸਰੋਤ, ਸੀਮਤ ਸਰੋਤ।
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਗੁਆਉਂਦੇ।
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.
ਫਿਰ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਉਹ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ।
ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ।
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹੋ।
ਇਸ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚੋ।
ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੋ।
ਆਤਮ-ਨਿਰੀਖਣ ਕਰੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸਮਝ ਜਾਵੋਂਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਜਾਓਗੇ।
ਮੈਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਤਜਰਬੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਤਜਰਬਾ.
ਮੈਂ ਇਹ ਆਪਣੇ ਤਜਰਬੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਥੱਪੜ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਇਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ।
ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਜਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਅਸਲ ਗਿਆਨ ਜੀਵਨ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਸਲ ਗਿਆਨ ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਸਲੀ।
ਪ੍ਰੈਕਟੀਕਲ।
ਜੋ ਇੱਥੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਿੱਧਾ ਇੱਥੋਂ।
ਇਹ ਹੰਝੂ।
ਮੈਂ ਅਦਾਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਉਹ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਹਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ.
ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ।
ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਭ ਕੁਝ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.
ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮਿਲੇਗਾ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਘਰ ਵਿੱਚ.
ਘਰ ਦੇ ਉੱਚੇ ਕੋਨੇ।
ਜਾਂ ਇਮਾਰਤ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ.
ਜੇ ਘਰ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ।
ਬੁੱਢੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਫਿਰ ਘਰ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੇ ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋਵੇ।
ਫਿਰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ।
ਇਮਾਰਤ ਚਮਕ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਚੇ ਹਨ।
ਪਰ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਹੇਠਾਂ ਹਨ।
ਮਤਲਬ ਕਿ ਘਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰੋ.
ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ।
ਪਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਥਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ।
ਇਹ ਸਫਲਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਥਾਈ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਥਾਈ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ.
ਫਿਰ ਇਹ ਘਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਕਾਰਵਾਈ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ।
ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ.
ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਗਿਣੋ।
ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਯਕੀਨੀ
ਬਣਾਵਾਂਗਾ।