எல்லோருக்கும் வணக்கம். உங்கள் அனைவருக்கும் மாலை வணக்கம்.
இது வினீத் கோதம், உங்கள் பயிற்சியாளர், உங்கள் பயிற்சியாளர்,
ஊக்கமளிக்கும் பேச்சாளர் மற்றும் மனப் பயிற்சியாளர்.
மன சக்தி பயிற்சியாளர்.
இன்று, நான் ஒரு மன பயிற்சியாளராக அல்ல, ஒரு வாழ்க்கை
பயிற்சியாளராக ஏதாவது பேசப் போகிறேன்.
நல்ல எண்ணங்கள், நல்ல கனவுகள் மற்றும் தொழில் ரீதியாக ஏதாவது
நல்லது செய்தால் மட்டும் போதாது.
வாழ்க்கையில் பல நேரங்களில், மற்றவர்களின் தியாகத்தைப்
புரிந்துகொள்வதும், அவர்களின் முக்கியத்துவத்தைப்
புரிந்துகொள்வதும் கடினம்.
ஆனால் அது அவசியம்.
அதைப் புரிந்து கொள்வது அவசியம்.
ஏனெனில், வாழ்க்கையில் பல நேரங்களில், நமக்காக மட்டுமல்ல, நம்
அன்புக்குரியவர்களுக்காக பல விஷயங்கள் செய்யப்படுகின்றன.
விளக்கைப் பாருங்கள். அது தன்னைத்தானே எரித்து மற்றவர்களுக்கு
வெளிச்சம் தருகிறது.
அதைவிட முக்கியமானது, விளக்கின் அடியில், இருள் இருக்கிறது
என்று கூறப்படுகிறது.
எனவே தியாகத்தின் முக்கியத்துவத்தை இங்கே நீங்கள் புரிந்து
கொள்ளலாம்.
நான் பல வீடியோக்களில் உணர்ச்சி நுண்ணறிவு பற்றி
பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.
உணர்ச்சி நுண்ணறிவு என்பது உங்கள் உணர்ச்சிகளைப்
புரிந்துகொள்வது அல்லது அவற்றை வெளிப்படுத்துவது என்று
அர்த்தமல்ல.
மற்ற நபரின் உணர்ச்சிகளை உங்களால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறதா?
ஏனெனில் உறவுகளில், யாரும் தங்கள் உணர்ச்சிகளை உங்களிடம்
வெளிப்படுத்த மாட்டார்கள்.
மற்ற நபர் இறந்துவிடுவார், ஆனால் அவர் உங்களிடம் சொல்ல
மாட்டார்.
ஆனால் நீங்கள் புரிந்துகொள்வது முக்கியம்.
இந்த உச்சத்தை பாருங்க.
இந்த சிகரத்தின் தியாகத்தை உங்களால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறதா?
பெரும்பாலும், இந்த தியாகத்தை நான் ஒருபோதும் புரிந்து
கொள்ளவில்லை.
ஏனெனில், ஒரு தந்தை தன் பிள்ளைகளுக்கு எதைச் செய்தாலும், அதை
அவர் எப்போதும் குறைவாகவே கருதுகிறார்.
தன் வாழ்நாளைச் செலவழித்தாலும் இவ்வுலகை விட்டுச் செல்கிறான்.
அவர் உலகத்தை விட்டுச் செல்லும்போது, அவர் தனது குழந்தைகளை
குறைவாக கருதுகிறார்.
அதுக்கு முன்னாடி அவனுக்கு புரியாது.
அதற்கு முன், அவருடன் சண்டையிடுவது தனது உரிமையாக அவர்
கருதுகிறார்.
அவர் ஒருபோதும் தனது உணர்ச்சிகளையோ அல்லது வலிகளையோ புரிந்து
கொள்ள முயற்சிப்பதில்லை.
நண்பர்களே, இந்த வருடம் நான் என் தந்தையை இழந்தேன்.
எனக்கு ஏதாவது தேவைப்படும்போதெல்லாம், நான் ஒருபோதும் இல்லை
என்று சொல்ல மாட்டேன்.
என்னால் முடிந்ததைச் செய்வேன்.
அவர் இல்லாதபோது, என்னால் முடிந்ததைச் செய்வேன்.
அவரை நான் எப்போதும் நினைவில் வைத்திருப்பேன்.
அவர் இறந்து 7-8 மாதங்கள் தான் ஆகின்றன.
ஒரு நாள், எனக்கு ஒன்று தேவைப்பட்டது.
இது தேவை என்று எல்லோரிடமும் சொன்னேன்.
யாருக்கு வேண்டுமானாலும் தேவைப்படலாம்.
யாரும் ஆமாம் என்று சொல்லவில்லை.
அந்த நாள், நான் என் தந்தையை மிகவும் இழந்தேன்.
நிறைய அழுதேன்.
அப்போதுதான் புரிந்தது யாரிடமும் எதையும் கேட்க முடியாது
என்று.
நான் ஒரு அனாதை என்பதை புரிந்து கொண்டேன்.
என் தந்தையின் தியாகத்தை புரிந்து கொண்டேன்.
அவரது தியாகத்தை நான் புரிந்துகொண்டேன்.
ஒரு தந்தை தன் குழந்தைகளுக்காக அனைத்தையும் செய்கிறார்.
எல்லோரிடமும் சண்டை போடுவார்.
ஆனால் அவருக்கு உரிய மரியாதை கிடைப்பதில்லை.
அதனால்தான் மக்கள் சொல்கிறார்கள், ஒரு நபர் தந்தையாக மாறாத
வரை, அவரால் புரிந்து கொள்ள முடியாது.
ஏனென்றால் இது புரிந்துகொள்வதோ விளக்குவதோ அல்ல.
இது உணர்வைப் பற்றியது.
இது ஒரு குறைபாடு.
தந்தை இல்லாத குறையை யாராலும் நிறைவேற்ற முடியாது, யாராலும்
முடியாது, ஏனென்றால் ஒரு குழந்தை தன் தந்தையிடம் கேட்கும்
உரிமையை, அந்த உரிமையை யாரிடமும் கேட்க முடியாது.
அதனால்தான் உண்மை என்னவென்றால், தந்தை உயிருடன் இருக்கும்
வரை, எல்லா ஆசைகளும் அவருடையவை, சந்தையின் அனைத்து
பொம்மைகளும் அவருடையவை, ஏனென்றால் அவர் அதைக் கேட்க வேண்டும்.
தந்தை இறந்தவுடன், குழந்தை வேறு யாரிடமும் அந்த உரிமையைக்
கேட்க முடியாது.
ஆனால் ஒரு தந்தையின் இந்த தியாகத்தை நாம் புரிந்து கொள்வது
முக்கியம், அதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பது முக்கியம்.
இந்த சிகரத்தைப் பாருங்கள், ஒரு தந்தை தனது குழந்தையை
அலுவலகத்திலிருந்து வீட்டிற்கு அழைத்து வருகிறார், ஒரு குடை
உள்ளது, அவர் குழந்தையை தானே சுமக்கிறார்.
வீட்டில் என்ன கேட்பார்கள்?
நீ ஒரு கோழை, நீ ஒரு கோழை, உன்னைக் கூட நீ கவனித்துக்
கொள்வதில்லை என்று அவரிடம் கேட்கப்படும்.
தனது அன்புக்குரியவர்களை கவனித்துக்கொள்வது குறித்து அவர்
கவலைப்படுகிறார் என்பதை கூட அவரால் விளக்க முடியாது.
என்னை எப்படி கவனித்துக்கொள்வது என்பதை நான் மறந்துவிட்டேன்.
அதனால்தான் நான் உங்களிடம் வேண்டுகோள் விடுக்கிறேன்
நண்பர்களே, நீங்கள் யாராக இருந்தாலும், எவ்வளவு வயதானவராக
இருந்தாலும், உங்கள் தந்தையை மதிக்கவும், அவரது உணர்ச்சிகளைப்
புரிந்து கொள்ளவும், இல்லையென்றால் நீங்கள் வாழ்நாள்
முழுவதும் வருத்தப்படுவீர்கள், உங்களால் எதுவும் செய்ய
முடியாது, நீங்கள் கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டே இருப்பீர்கள்.
இந்த நாட்களில், பெரிய குடும்பங்களில், இது ஒரு
பாரம்பரியமாகிவிட்டது, தந்தை தனது குழந்தைகளுக்கு அனைத்து
சொத்துக்களையும் கொடுக்கிறார், மகன் அதை வீட்டிலிருந்து
எடுத்துச் செல்கிறார்.
நினைவில் கொள்ளுங்கள், நான் பெரிய குடும்பங்களைப் பற்றி
பேசினேன், நான் ரெவென்ட் குழுமத்தின் நிறுவனர்களின்
நிலைமையைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தேன்.
அவர்கள் தங்கள் சொத்துக்கள் அனைத்தையும் தங்கள் மகனுக்குக்
கொடுத்தனர், மகன் அதை வீட்டிலிருந்து எடுத்துச் சென்றார்.
தந்தையின் வலி புரியவே இல்லை.
இப்போதெல்லாம் பெண் குழந்தைகளுக்குப் பாராட்டுகள் குவிந்து
வருகின்றன.
ஒருமுறை நான் ஒரு வாக்கியத்தைக் கேட்டேன், மகள்கள்
திருமணத்திற்குப் பிறகு செல்லாமல் வீட்டிலேயே இருந்தால்,
பெற்றோர்களுக்கு அதிக அக்கறை இருக்கலாம்.
ஆனால் பெரும்பாலும் பெற்றோருக்கு இழைக்கப்படும் அநீதி மகனின்
திருமணத்திற்குப் பிறகுதான் தொடங்குகிறது என்பதற்கான பதிவும்
இதுதான்.
இதில் மருமகள் மிகவும் எதிர்மறையான பாத்திரத்தை வகிக்கிறார்.
நான் 100% என்று சொல்லவில்லை, ஆனால் அது போதுமானதை விட
அதிகமாக நடக்கிறது.
தாயின் கண்களிலிருந்து அடிக்கடி கண்ணீர் வழிகிறது, ஆனால்
தகப்பனின் கண்ணீர் ஆழமானது.
தந்தை தன் கடைசி மூச்சு வரை பொறுத்துக் கொள்கிறார்.
நீங்கள் உணர்ச்சி நுண்ணறிவைப் புரிந்து கொள்ள விரும்பினால்,
தந்தையின் கண்களைப் படிக்க கற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
உங்கள் தாயின் கண்ணீரை நீங்கள் பலமுறை பார்த்திருப்பீர்கள்.
ஆனால் தந்தையின் கண்ணீர் வழிந்தோடினால், விஷயம் சிறியதல்ல,
மிகப் பெரியது.
இதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
புரிந்து கொள்ளுங்கள் நண்பர்களே.
எனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறது, நான் ஒன்பதாம் வகுப்பில் சேர
வேண்டியிருந்தது.
நான் மிகவும் தாழ்ந்த நிலையில் இருந்து வந்தவன்.
சேர்க்கைக்கு போதிய பணம் இல்லை.
ஆனால் தந்தை சேர்க்கை கட்டணத்தை பள்ளி ஆசிரியரிடம் கொடுத்தார்.
ஒரு தந்தை தனது குழந்தைக்காக மிகவும் விலைமதிப்பற்ற பொருளை
தியாகம் செய்கிறார்.
ஆனால் குழந்தைகளாகிய நமக்கு அவரது வலி தெரிவதில்லை.
ஒரு வாழ்க்கை பயிற்சியாளராக, ஒரு பயிற்சியாளராக, ஒரு மனிதராக
இதை நான் உங்களுக்கு சொல்ல விரும்புகிறேன்.
ஒரு சிறு கதையை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
ஏனென்றால் இது ஒரு தந்தையின் பாத்திரம்.
இப்படி எத்தனையோ வேடங்களைப் பார்த்திருப்பீர்கள்.
தந்தையின் தியாகம்.
கணவனின் தியாகம்.
அவர் தனது குழந்தைக்கு புதிய துணிகளை வாங்குகிறார்.
கிழிந்த ஆடைகளை அணிந்திருப்பார்.
அவர் தனது குழந்தைக்கு புதிய காலணிகளை வாங்குகிறார்.
அதே காலணிகளை அவர் தனக்காகவும் வாங்கிக் கொள்கிறார்.
அதில் ஆன்மா இல்லை.
என்ன வாங்க சொல்றீங்கன்னு சொல்றீங்க. இப்ப பரவாயில்லை.
என் வேலை நிறைவேறும்.
அது நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
குழந்தை தன்னுடையது என்ற அங்கீகாரம் ஒரு தந்தைக்கு இன்னும்
இருக்கிறது.
எது உருவாக்கப்பட்டதோ அது தந்தையின் தியாகத்தால்
செய்யப்பட்டது என்று மனிதர்கள் கூறுகிறார்கள்.
இது ஒரு தந்தைக்காக, அவரது மூத்த சகோதரருக்காக, அவரது சகோதர
சகோதரிகளுக்காக ஒரு பெரிய தியாகம்.
அவரிடம் இன்னும் ஒரு மோசமான விஷயம் உள்ளது, அவருக்கு
ஒருபோதும் அங்கீகாரம் கிடைக்காது.
அவர் ஏதாவது செய்தாரா இல்லையா என்று யாரும் கேட்பதில்லை.
அவர் ஒரு ஏழை கிராமத்தைச் சேர்ந்த விவசாயி. அவரது தந்தையும்
தாயும் உயிருடன் இல்லை.
இவருக்கு ஒரு தங்கை உள்ளார். எப்படியோ கல்யாணம்
பண்ணிக்கிட்டார்.
அவர் தனது வாழ்க்கையையும் தன்னிடமிருந்த அனைத்தையும்
கழித்தார்.
ஒரு நாள் அவர் வயலில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தபோது கதை
தொடங்குகிறது.
அக்கா அவனை அழைக்கிறாள். அவள் இப்போது நகரத்தில் வசிக்கிறாள்.
அவரது கிராமத்திலிருந்து பல நூறு கிலோமீட்டர் தொலைவில் இந்த
நகரம் உள்ளது.
அவள் அவனை அழைத்து சொல்கிறாள்,
தம்பி, செக்யூரிட்டி வருது.
செக்யூரிட்டிக்கு வருவீர்கள் அல்லவா?
அவர் இரவும் பகலும் தனது வேலையில் மிகவும் பிஸியாக
இருக்கிறார். அவன் தன் உயிரை இழுத்துச் செல்கிறான்.
அவர் கூறுகிறார், பாதுகாப்பு வந்துவிட்டது, ஆனால் என்னால்
கவனம் செலுத்த முடியவில்லை.
அவன், ஆமாம், நான் வருகிறேன் என்றான்.
நான் எப்படி வராமல் இருக்க முடியும்?
திருமணத்துக்குப் பிறகு என் தங்கைக்கு இது தான் முதல்
பாதுகாப்பு.
இதுவரை அவள் வீட்டில் தான் இருந்தாள். வீட்டில் பாதுகாப்பு
ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டிருந்தன.
ஆனால் இப்போது அவள் வெகுதூரம் செல்ல வேண்டும்.
வீட்டில் என்ன நடக்கிறதோ அது அவள் கண்முன்னே இருந்தது.
ஆனால் இப்போது அவளுக்கு திருமணமாகிவிட்டது.
ஒரு பெண் திருமணமானவள் என்று மக்கள் நினைக்கிறார்கள், எனவே
பொறுப்பு முடிந்துவிட்டது.
இப்போது அவள் அவளுக்கு ஒரு புடவை எடுக்க வேண்டும்.
அவள் மருமகனுக்கு ஏதாவது எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்.
அப்புறம் ஊருக்கு அவ்வளவு தூரம் போக வேண்டியதுதான்.
அவள் வர வேண்டும்.
அவர் வந்து தனது பழைய பெட்டியைப் பார்க்கிறார்.
அதனால் மருமகனுக்கு உடைகள், விருந்தினர்களுக்கு உடைகள்,
தங்கைக்கு புடவை என எதை சேர்த்து வைத்திருக்கிறாரோ அதை வாங்கி
வைத்திருக்கிறார். ஆனால் வாடகைக்கு பணம் குறைவாக உள்ளது.
இப்போது துணிகள் கூட குறைந்து விட்டன.
குறைந்த பட்சம் அவருக்கு 2000 ரூபாய் தேவைப்படுகிறது.
அதை கேட்க தன் நண்பன் ஜிக்ரியிடம் செல்கிறான்.
ஏனென்றால் அத்தகையவர்கள் தங்கள் இதயத்தின் வலியைக் கூட
யாரிடமும் சொல்ல மாட்டார்கள்.
தன் இதயத்தின் வலியைச் சொல்லும் போது,
ஜிக்ரி கொடுக்க தயாராக இருக்கிறார், ஆனால் அதுவும் அவரைப்
பொறுத்தவரை. அவரிடம் விசேஷம் எதுவும் இல்லை.
2000 ரூபாய்க்கு பதிலாக 500 ரூபாய் கிடைக்கிறது.
இதற்கிடையில், ரயில் டிக்கெட் கிடைப்பது கடினம்.
அவர் தனது நண்பரின் வீட்டிற்கு சென்றுள்ளார்.
அவனது சைக்கிள் அங்கே நிற்கிறது.
இந்த சக்கரம் உங்களுடையது என்று அவர் கூறுகிறார்.
தங்கைக்கு ராக்கி கட்ட வைப்பதற்காக சைக்கிளில் ஊரை விட்டு
வெகு தூரம் செல்கிறான்.
அதுக்கு முன்னாடி டிக்கெட் கிடைக்காது, டிக்கெட் கட் பண்ணுங்க
என்று அக்கா சொல்கிறார்.
அவர், ஆமாம், ஆமாம், நான் டிக்கெட் கட் செய்கிறேன் என்று
கூறுகிறார்.
நான் செல்கிறேன்.
ஆனால் அது நடக்கவில்லை.
வழியில், அவரது சகோதரியின் தொலைபேசி ஒலிக்கிறது.
ரயிலைப் பிடித்துவிட்டாயா என்கிறாள்.
அவன் சொல்கிறான், ஆமாம், நான் அதைப் பிடித்துவிட்டேன்.
நான் வருகிறேன்.
அவள் கேட்கிறாள், அது எந்த ரயில்?
எந்த ரயில்?
சைக்கிளில் வருகிறார்.
அவர் மோசமான நிலையில் உள்ளார்.
சைக்கிளில் இவ்வளவு தூரம் செல்கிறார்.
அவனது சகோதரி, யாரிடமாவது கேட்டு அது எந்த ட்ரெயின், எங்கே
போய்ச் சேர்ந்தது என்று சொல்லுங்கள் என்று கேட்கிறாள்.
ரக்ஷாபந்தனுக்கு காலை 8 மணி.
அவனது தங்கை தயாராகி தட்டை அலங்கரித்து காத்திருக்கிறாள்.
அப்போது அவர் அழைத்துள்ளார்.
அண்ணன் யாரிடம் கேட்க வேண்டும் என்கிறான். எல்லோரும் தூங்கிக்
கொண்டிருக்கிறார்கள்.
காலைல 8 மணிக்கு எல்லாரும் தூங்கிட்டு இருக்காங்க.
ஏசி டிக்கெட் எடுத்திருக்கீங்கன்னு சொல்றார், இல்லையா?
அதனால்தான் எல்லோரும் ஏ.சி.யில், குளிரில் தூங்குகிறார்கள்.
அக்கா சந்தோஷமாக இருக்கிறாள்.
தம்பி, ஏசி டிக்கெட் எடுத்திருக்கீங்க.
நீங்கள் ஒரு நல்ல காரியம் செய்தீர்கள்.
ரொம்ப சூடா இருக்கு.
ஏசி டிக்கெட் எடுத்திருக்கீங்க இல்லையா? நீங்கள் ஒரு நல்ல
காரியம் செய்திருக்கிறீர்கள்.
அவளுக்கு தெரியாது தம்பி, எந்த ஏசியில் வருகிறாய்?
ஏறக்குறைய மாலை நேரம்.
அக்கா கவலையில் இருக்கிறாள்.
வழியில், தொலைபேசியும் அணைக்கப்படுகிறது.
பிறகு கணவனை அழைக்கிறாள், அந்த அண்ணன் இன்னும் வரவில்லை.
ஒரு முறை தெரிந்து கொள்வோம்.
அவன், சரி நான் பார்த்துக்கறேன்னு சொல்றான்.
அவர் தனது அலுவலகத்தில் இருக்கிறார்.
வாசல் அழைப்பு மணி ஒலிக்கும் வரை,
அக்கா கதவை திறக்க, அண்ணன் முன்னால் நிற்கிறான்.
புகார் தொடங்குகிறது.
இவ்வளவு நேரம் எடுத்துக்கொண்டீர்கள்.
உங்கள் தொலைபேசியும் அணைக்கப்பட்டுள்ளது.
இப்போதும் புகார் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
ஏ.சி.யின் குளிர்ந்த காற்றை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தான்.
அவனுக்குத் தூக்கக் கலக்கம் வந்தது.
அவர் உள்ளே வந்து அமர்ந்து, அதே கேள்விகளை மீண்டும் மீண்டும்
கேட்கிறார்கள் என்றார்.
அண்ணன் சொல்கிறார்,
குடியா, அவன் சொன்னதைக் கேட்டு,
குடியா ரொம்ப நல்லா இருக்காங்க.
குடியா அவனுக்குத் தண்ணீர் தர மாட்டாள்.
அவருக்கு ஒரு கிளாஸ் தண்ணீர் கொடுங்கள்.
குடியா தண்ணீர் கொண்டு வருகிறாள்.
ஒரு ஃபுல் கிளாஸ் குடித்தான்.
இன்னொரு கிளாஸ் கொடுங்க என்கிறான்.
நண்பர்களே, அவர் இவ்வளவு தூரம் காரை ஓட்டிச் சென்றிருக்கிறார்
என்பதை உங்களால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடிகிறது.
தண்ணீர் குடித்த பிறகும் சகோதரிக்கு விஷயம் புரியவில்லை.
அவள் சொன்னாள், நான் கொஞ்சம் புத்துணர்ச்சி பெறுகிறேன்.
இதற்கிடையில், உற்சாகத்தில், சகோதரர் மருமகனின் ஆடைகளையும்
தங்கையின் புடவையையும் அவளிடம் காட்டினார்.
அக்காவும் சந்தோஷப்படுகிறாள்.
ஏன்னா அவன் ரொம்ப தூரத்துல இருந்து வந்திருக்கான், ஆனா அக்கா
சந்தோசமா இருக்கணும்னு நிம்மதியா இருக்கா.
சகோதரி சொல்கிறாள், ஆமாம், மிகவும் நல்லது, எனக்கு மிகவும்
பிடித்திருந்தது, அது மிகவும் அழகாக இருக்கிறது.
சகோதரர் புத்துணர்ச்சி பெற குளியலறைக்குச் செல்கிறார்.
இதற்கிடையில், பெண்ணின் கணவர் குளியலறைக்குள் நுழைகிறார்.
அவனுக்கு ஒன்றும் தெரியாது.
அவர் கேட்கிறார், சகோதரரைப் பற்றி நீங்கள் ஏதாவது
கண்டுபிடித்தீர்களா?
அண்ணன் ஆமாம் ஆமாம் வந்துவிட்டான் என்கிறான்.
அக்கா ரொம்ப நல்லா இருக்காங்க.
வீட்ல யாராவது வேலைக்கு வந்திருக்காங்களா? பிளம்பர்.
அக்கா வேண்டாம் என்கிறாள்.
அண்ணனுக்கு சைக்கிள் இருக்கு.
அது யாருடைய சைக்கிள்? அவர் கூறுகிறார், ஆம், அது யாருடையதாக
இருக்க வேண்டும்.
இதற்கிடையில், சகோதரர் குளியலறையிலிருந்து வெளியே வருகிறார்.
அவர் விருந்தினரை சந்திக்க விரும்புகிறார்.
விருந்தினர் அவரது கால்களைத் தொடுகிறார்.
அவன், வேண்டாம், இல்லை, என் கால்களைத் தொடாதே என்றான்.
நீங்கள் மூத்தவர்.
நீங்கள் மூத்தவர் என்று கூறுகிறார்.
அதற்கு அவன், இல்லை, இல்லை, நான் யாருக்கு மகளைக் கொடுத்தேனோ,
அவன் என்னைவிட வயதில் மூத்தவன்.
அவர் கால்களைத் தொடுவதில்லை.
இதற்கிடையில், சகோதரி சமையலறைக்குச் சென்றதும், அவர்
கூறுகிறார், சகோதரி, ராக்கி கொண்டு வந்து கட்டுங்கள்.
வெளியே ஒரு சைக்கிள் இருப்பது அவனுக்கு ஞாபகம் வருகிறது.
அண்ணன் வந்ததும் ரொம்ப களைத்துப் போயிருந்தான்.
அவர் ரயிலின் பெயரைச் சொல்லவில்லை.
ரொம்ப லேட்டாயிடுச்சு.
இப்போ விஷயம் புரியுது.
அண்ணன் இவ்வளவு தூரம், இவ்வளவு வெய்யிலில், சைக்கிளில்
வந்திருக்கிறார்.
அவள் வந்து அண்ணே நீங்க சைக்கிளில் வந்திருக்கீங்க என்றாள்.
அண்ணன் சொல்றாரு, உங்க அண்ணன் எனக்கு ரொம்ப நெருக்கமா
இருக்காரு.
நீங்க சொல்லியிருக்கணும், எனக்கு டிக்கெட் கிடைச்சிருக்கும்னு
சொல்றாங்க.
வார்த்தைகளைக் கேட்டிருக்க வேண்டும்.
உங்க அண்ணன் இன்னும் ஸ்ட்ராங்கா இருக்கான்னு சொல்றான்.
இந்த வார்த்தைகள் தன் சகோதரிக்கு எவ்வளவு பயனுள்ளதாக
இருக்கும் என்பதை இந்த சகோதரர் அறிவார்.
ஏனெனில், அண்ணனோ அல்லது தந்தையோ தான் பலவீனமாக இருக்கிறேன்,
பலசாலி இல்லை என்று பிள்ளைகள் முன்னிலையில் சொன்னால்,
பிள்ளைகளின் தைரியம் உடைந்து போகிறது.
சில நேரங்களில் மாமியார் வீட்டில், அவரது சகோதரர் மீது
ஏதேனும் ஆக்கிரமிப்பு இருந்தால், அவர் தனது சகோதரரிடம் புகார்
செய்ய முடியாது
ஏனெனில், நான் பலவீனமாக இருக்கிறேன் என்று அந்த சகோதரர் சொன்ன
வார்த்தைகள் அவர் காதில் எதிரொலிக்கும்.
நான் ஏழை, ஆனால் நான் பலவீனமானவன் அல்ல, நான் வலிமையானவன்.
இந்த வார்த்தைகளின் அர்த்தத்தைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
என் இளைய மகளிடம் எப்படி டிக்கெட் வாங்கித் தரச் சொல்வது?
ஏன்? தம்பி, நீ பலசாலி.
என் சகோதரி அல்லது என் மகளை ராக்கி செய்ய நான் சைக்கிளில்
வருவேன்.
இந்த ஒரு வலுவான வார்த்தையில் நிறைய ஒளிந்திருக்கிறது.
இங்கு என்னால் கண்ணீர் சிந்த முடிகிறது.
நீங்களும் கண்ணீர் சிந்திக் கொண்டிருப்பீர்கள்.
தங்கையும் அங்கு அழுது கொண்டிருக்கிறாள், ஆனால் சகோதரன்
கண்ணீர் சிந்தவில்லை.
அண்ணன், அப்பாக்களுக்கு கண்ணீர் விடும் பழக்கம் உண்டு.
ஏனெனில், அவர்கள் கண்ணீர் வடித்தால், தங்கள் குழந்தைகளும்,
குடும்பமும் பலவீனமடைவார்கள் என்பது மட்டுமே அவர்களுக்குத்
தெரியும்.
என் உதவியால், நான் எவ்வளவு வலியை அனுபவித்தாலும், என்
முகத்திலோ, கண்களிலோ கண்ணீர் இல்லாவிட்டாலும்,
பின்னர் அவர்கள் வலுவாக இருப்பார்கள்.
பின்னர் அவர்கள் தங்கள் உரிமைகளுக்காக போராடுகிறார்கள்.
அவர்கள் அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளும் போதுதான் தங்கள் உரிமைகளைக்
காட்டுகிறார்கள்.
என் நண்பர்களே, இந்த வீடியோவைப் பார்ப்பவர்கள்,
நான் ஒன்றை மட்டும் சொல்ல விரும்புகிறேன்,
உறவுகளில் தியாகம் மற்றும் உணர்ச்சிகளை நீங்கள் புரிந்து
கொள்ளவில்லை என்றால், இந்த உறவுகள் ஒரு தொழில்முறை ஒப்பந்தம்
அல்ல.
ஒரு தொழில்முறை பயிற்சியாளராக, ஒரு கார்ப்பரேட் பயிற்சியாளராக,
நான் வினீத் கௌதம் என்று எனது வீடியோக்களில் பலமுறை
கூறியுள்ளேன்.
ஊக்கமளிக்கும் பேச்சாளர், வாழ்க்கை பயிற்சியாளர், கார்ப்பரேட்
பயிற்சியாளர், மனதின் பயிற்சியாளர் மற்றும் எழுத்தாளர்,
பிசினஸ் என்பது தர்க்கரீதியானதல்ல, பெரும்பாலும்
உணர்வுபூர்வமானது.
ஏனென்றால் அங்கேயும் இந்த குடும்பங்களில் இருந்து வருபவர்கள்
தொழில் வல்லுநர்களாக அமர்ந்திருக்கிறார்கள்.
ஆனாலும் கொஞ்சம் சமரசம் செய்து கொள்ளலாம்.
ஆனால் உறவுகளில், மற்ற நபரின் பார்வையில், ஏனென்றால் மூத்த
சகோதரர் மற்றும் தந்தை அவர்களின் வலியை நீங்கள் பார்க்க
அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.
உங்களை வாசிக்க விடுவதில்லை.
சிறுமிகளின் கண்ணீர், தாயின் கண்ணீர், தாயின் வலி, எல்லோரும்
அதைப் பற்றி பேசுகிறார்கள்.
தந்தையின் வலி, தியாகம், தியாகம் எல்லாம் அண்ணனுக்குப்
புரியாது.
மாமியார், மருமகள் ஆகியோரின் கண்ணீர் விவாதத்திற்குரியது.
ஆனால் மாமியார், மருமகள் இருவருக்கும் நடுவில், இந்த இரண்டு
வேடங்களையும் நடிக்கும் மகனின் மற்றும் கணவனின் வலி,
அரைக்கும் மனிதன், அதன் வலி, இவ்வளவு அழுத்தம் கொடுப்பதில்லை,
ஒரு கணவன் மீது, ஒரு மகன் மீது, ஒரு மூத்த சகோதரன் மீது, ஒரு
தந்தை மீது, அவர் தனது வாழ்க்கையை நிறுத்த வேண்டும்.
உண்மையில், அவர் ஏற்கனவே தனது வாழ்க்கையை வாழ்வதை
நிறுத்திவிட்டார், அவர் தனக்காக வாழவில்லை.
ஆனால் அவர் வாழ்க்கையிலிருந்து விலகிச் செல்லாதபடி அவ்வளவு
அதிக அழுத்தம் கொடுக்காதீர்கள்.
அவர் திரும்பி வரும் நாளில், நீங்கள் அவரை இழக்க நேரிடும்.
நீங்கள் அவரை நிறைய மிஸ் செய்வீர்கள்.
ஆனால் அப்போது எதுவும் நடக்காது.
ஏனென்றால் போகிறவன் ஏற்கனவே போயிருப்பான்.
அதனால்தான், என் தந்தை இறந்தபோது,
நான் மும்பை மெயில் ஓனாவாலாவில் பயிற்சியில் இருந்தேன்.
நான் மேம்பட்ட மன மாஸ்டரிங் பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்தேன்.
சுதர்சன் சாகிப் பயிற்சியில் இருந்தார்.
அதற்கு முன் ஒரு நாள் பயிற்சியின் போது என்னிடம் கேட்டார்,
நீங்கள் அறியாமல் உங்கள் பெற்றோருக்கு ஏதாவது செய்திருந்தால்,
அப்புறம் ஞாபகம் வச்சுக்கோங்க.
அவர் தியானம் செய்யச் செல்வது வழக்கம், அதை நினைவில் வைத்துக்
கொள்ளுங்கள் என்று கூறுவார்.
அவர்களிடம் மன்னிப்பு கேளுங்கள்.
உங்கள் பெற்றோருக்கு நீங்கள் என்ன சிறப்பு செய்ய
விரும்புகிறீர்கள்?
எனவே, அந்த பொருட்களை அங்கேயே வைத்திருந்தேன்.
பெரும்பாலும் ஒவ்வொரு பெற்றோர்களும்,
தங்கள் கனவுகளை தியாகம் செய்வதன் மூலம்,
தங்கள் குழந்தைகளின் கனவுகளை நிறைவேற்றிக் கொண்டே
இருப்பார்கள்.
ஒவ்வொரு பெற்றோரும் இதைச் செய்கிறார்கள்.
தங்கள் கனவுகளை நிறைவேற்றுவதன் மூலம்,
மார்க்கெட் போகும் போது ஒரு குர்தாவை விரும்புவார்.
அவனுக்கு ஒரு சட்டை பிடிக்கும், ஆனால்
ஏனென்றால் அதுவரை குழந்தை வேறு எதையோ வைத்துக் கொண்டிருக்கும்.
அப்பா, எனக்கு இது வேண்டும்.
அப்பா பாக்கெட்டில் பார்த்தார்.
குழந்தை எதுவும் வாங்கப் போகவில்லை.
குழந்தையும் அவருடன் சென்றிருந்தது.
அப்பா தனக்காக ஒரு சட்டையும் குர்தாவும் வாங்கப் போயிருந்தார்.
ஆனால் அவர் தனது சட்டை மற்றும் குர்தாவை மறந்துவிட்டார்.
குழந்தைக்கு அந்த பொருளை வாங்கிக் கொடுத்தார்.
சரி, என் குர்தா, என் செருப்புகள், என் காலணிகள்,
அது நன்றாக இருக்கிறது.
எனவே, ஒவ்வொரு குழந்தையின் கடமை, நீங்கள் தகுதியானவர்களாக
மாறும்போது,
பின்னர் உங்கள் பெற்றோரின் கனவுகளை நிறைவேற்றுங்கள்.
கனவுகள், ஆசைகள்,
அதைக் கொண்டு அவர்கள் உம்மை வளர்த்தார்கள்.
அவர்கள் உங்கள் கனவுகளை நிறைவேற்றினார்கள்.
இந்த உலகை விட்டுப் போகும் முன்,
அவர்களின் கனவுகளை நிறைவேற்றுங்கள்.
தந்தையின் கடனை அடைக்க வேண்டுமானால்,
உன் தாய்ப்பாலின் கடன்,
திருப்பிச் செலுத்த வேண்டுமென்றால்,
அது சாத்தியமில்லை,
ஆனால் இதைச் செய்வதன் மூலம்,
கண்டிப்பாக ஓரளவுக்கு குறைக்க முடியும்.
என் மனதில் நிறைய இருந்தது.
அதற்கு முன் ஒரு நாள் அமர்வில் நான் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன்
நான் இதைச் செய்ய விரும்புகிறேன், நான் அதைச் செய்ய
விரும்புகிறேன்.
மறுநாள் காலை,
என் தந்தை என்னை விட்டுப் போய்விட்டார்.
காத்திருக்க வேண்டாம்.
உங்களுக்கு தெரியுமா?
10, 20, 100 ரூபாய்க்கு எல்லாம் செய்வார்.
நீங்கள் 10,000 ரூபாய் சம்பாதிக்கிறீர்கள்.
அதனால், என் செலவுகள் நிறைவேறவில்லை என்கிறீர்கள்.
என்னால் 20,000 ரூபா கொடுக்க முடியவில்லை.
அவருக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
ஒவ்வொரு நாளும் செய்யுங்கள்.
அவர் பெரிய விஷயங்களை விரும்பவில்லை.
அவனது சின்ன கனவுகள்,
ஓரளவு புரிந்தது.
மறுநாள் காலை, தியானத்தில்,
சுதர்சன் சார் சொன்னார்,
ஆழ்ந்த தியானத்தில் ஈடுபடுங்கள்,
உங்கள் இஷ்த்தை அழைக்கவும்,
யாரை உங்கள் இஷ்த் என்று நீங்கள் நம்புகிறீர்கள்.
அவர்களை அழைத்தேன்,
நான் நேர்மையாக சொல்கிறேன்,
நான் என் குருவை அழைத்தேன்,
அவன் அங்கே வந்தான்.
அவன் தியானத்தில் இருந்தான்.
கண்மூடித்தனமாக,
ஆனால் அவர் மேடைக்கு வருவதை நான் பார்த்தேன்.
அப்போது சுதர்சன் சார் சொன்னார்,
நண்பர்களே, ஒரு விஷயம் சொல்ல விரும்புகிறேன்,
இந்த சுதர்சன் சார்,
தற்செயலாக, இது அவரது குருவின் பெயர்,
ஜகத்குரு சுவாமி சுதர்சன் ஆச்சார்யா.
சுதர்சன் சார் சொன்னார்,
இப்ப உங்க இஷ்ட் கேளுங்க,
இப்போது உங்களுக்கு என்ன நடக்கிறது?
நான் பார்த்தது,
பிரகாசமான ஒளியின் வட்டம்,
அதிலிருந்து ஒரு ஒளி வெளிப்படுகிறது.
ஒளிக்கற்றையிலிருந்து,
ஒளி வெளிப்பட்டு, மேலே சென்று, சூட்சும உடலின் வடிவத்தை
எடுக்கிறது,
வெகுதூரம் செல்கிறது.
எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை,
நான் கண்டது,
குருதேவ் எனக்குக் காட்டியவை,
ஆனால் நான் அதை புரிந்துகொண்டேன்
இந்த ஒளியே பிராண வாயு,
எங்கிருந்தோ வெளிப்படும் அது,
சூட்சும சரீரத்தில் ஏறி,
ஆனால் அது யாரைப் பற்றி பேசுகிறது?
எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை,
நான் மிகவும் மோசமான நிலையில் இருந்தேன்.
நான் அழுது கொண்டிருந்தேன்,
ஏதோ நடக்கிறது என்று.
அமர்வு முடிந்ததும்,
நான் என் அறைக்கு ஓடினேன்,
அந்த அறை ஹோட்டலின் தரைத்தளத்தில் இருந்தது.
முதல் மாடியில் அமர்வு நடந்தது.
இறங்கி வந்தேன்,
போகும் வழியில்,
மஹாராஷ்டிராவில்,
கணபதி அங்கு இருந்ததாக நம்பப்படுகிறது.
கணேஷ் ஜியின் பெரிய சிலை இருந்தது,
அங்கேயே விழுந்து,
அது என்னவென்று எனக்குத் தெரியாது.
என்னிடம் எந்த பதிலும் இல்லை,
நான் என் அறைக்கு ஓடினேன்,
என்று பார்த்தேன்
அமர்வுக்கு என்னை அழைத்துச் செல்ல மொபைல் போன்
அனுமதிக்கப்படவில்லை,
ஹோட்டல் அறையில் மொபைல் போன் இருந்தது.
சுவிட்ச் ஆஃப் ஆகியிருந்தது.
அல்லது அது இயக்கத்தில் இருந்தது, ஆனால் அது அறையில் இருந்தது.
செல்போனில் சென்றேன்,
அழைப்பு வந்தது,
அப்போது மணி 9.45.
பலமுறை அழைப்பை தவற விட்டிருக்கிறேன்.
அப்போதும் அக்காவிடம் இருந்து போன் வந்துகொண்டிருந்தது.
நான் பதற்றமடைந்தேன்,
நான் அமைதியிழந்து கொண்டிருந்தேன்.
நான் அழுது கொண்டிருந்தேன்,
போனை எடுத்தேன்,
அக்கா சொன்னாள்,
அப்பாவைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா?
நான் பார்த்ததைக் கண்டேன்,
அது என்னவென்று எனக்குத் தெரியாது.
நான் கேட்டேன், என்ன நடந்தது?
சீக்கிரம் சொல்லுங்க, என்ன ஆச்சு?
அப்பாவுக்கு ஹார்ட் அட்டாக் வந்திருக்குன்னு சொன்னாங்க.
ஆனால் நான் கண்டது,
அவள் பொய் சொல்கிறாள் என்று நினைத்தேன் என்றாள்.
ஏனென்றால் நான் உணர்ச்சிவசப்படுகிறேன்,
குடும்பத்தில் எல்லோருக்கும் தெரியும்,
நான் வெகு தொலைவில் இருக்கிறேன்,
அவர்களுக்கும் தெரியும்,
ஒருவேளை என் தங்கையாக இருக்கலாம்,
ஆனால் அவர்களுக்குத் தெரியும்,
அவள் தன் குடும்பத்துடன் இருக்கிறாள்.
நான் சொன்னேன், இல்லை, உண்மையைச் சொல்லுங்கள்.
அவர் டெல்லியில் இருந்தாலும்,
அவளது கிராமத்திலிருந்து வெகு தூரம்.
நீங்க போன் பண்ணுங்க, நான் கூப்பிடறேன்னு சொன்னேன்.
கிராமத்துக்கு போன் செய்தேன்.
நான் யாரை அழைக்க வேண்டும் என்று கேட்டேன். அப்பாவுக்கு
உடம்பு சரியில்லை, அவருடன் பேச முடியாது.
அம்மா நிலைமை எப்படி இருக்கு தெரியுமா?
நான் அவரிடம் பேசவில்லை.
எதிர் வீட்டுக்காரரை அழைத்தேன்.
அழைப்பில் கலந்து கொண்டார்.
ஆனால் அவர், ஆமாம் அப்பா நன்றாக இருக்கிறார் என்று கூறினார்.
நான் அவரிடம் பேசுகிறேன் என்றேன்.
அவர் என்னை அவரிடம் பேச விடவில்லை. போனை வைத்துவிட்டான்.
நான் அமைதியற்றவனாக உணர ஆரம்பித்தேன்.
மீண்டும் அவரை அழைத்தேன்.
நான் அவரிடம் பேசுகிறேன் என்றேன்.
அப்பா என்று சொல்லியிருப்பார்.
அப்பா என்னிடம் பேசினார். நான் பைத்தியக்காரனைப் போல அழுது
கொண்டிருந்தேன்.
அப்பா, என்னை மன்னிச்சிடுங்க. நான் வருந்துகிறேன். நான்
வருந்துகிறேன்.
அப்பா, நான் உன்னை நேசிக்கிறேன். உன்னை விரும்புகிறேன்.
அப்பா சொன்னார், எனக்குத் தெரியும், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்.
அவர் சொன்னார், எனக்குத் தெரியும், எனக்குத் தெரியும்,
நீங்கள் என்னை மிகவும் நேசிக்கிறீர்கள்.
என் அப்பா என்னிடம் பேசிய கடைசி வார்த்தைகள்,
அதன்பிறகு என்னால் அவருடன் பேசவே முடியாது.
அவர் சொன்னார், எனக்குத் தெரியும், நீங்கள் என்னை மிகவும்
நேசிக்கிறீர்கள்.
மன்னிக்க வேண்டும் அப்பா என்றேன்.
இதுவரை நான் செய்த தவறு.
அவர் கேட்டார், நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?
இன்று உனக்கு என்ன ஆயிற்று?
எது தவறு?
பெற்றோர்களுக்கிடையில் எப்போதும் கொஞ்சம் இடைவெளி இருக்கும்.
அப்படி எதுவும் இல்லை.
நீங்கள் என்னை எவ்வளவு நேசிக்கிறீர்கள் என்று எனக்குத்
தெரியாது என்று அவர் கூறினார்.
கொஞ்சம் இருந்தாலும் வெளியே போகும் போது அப்பாவுக்காக
வருவீர்கள்.
உங்களுக்கு குலாப் ஜாமூன் பிடிக்கும் அல்லவா?
உங்களுக்கு சமோசா பிடிக்கும் அல்லவா?
நீங்கள் கொண்டு வருவீர்கள்.
அப்பாவுக்கு குலாப் ஜாமூனை பிடிக்கும் என்பது உனக்குத்
தெரியும்.
அவருக்கு சமோசா பிடிக்கும்.
உனக்கு பிடிக்காவிட்டாலும் அம்மாகிட்ட பேசி, அப்பாகிட்ட
கொடுங்கன்னு சொல்வாங்க.
கதவிலிருந்து, நீங்கள் எப்படி உணர்கிறீர்கள்?
அப்பா, நான் உங்களை நேசிக்கிறேன், அப்பா.
உன்னை விரும்புகிறேன்.
நான் உன்னை நேசிக்கிறேன், அப்பா.
என் நண்பர்கள்
உங்களால் எவ்வளவு முடியுமோ, எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு
செய்யுங்கள் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.
நல்லா பண்ணுங்க நண்பர்களே.
ஏனென்றால் பின்னாளில் அந்த நினைவுகள் உங்களுடன் இருக்கும்
அப்பா.
எவ்வளவு அமைதியாக, எவ்வளவு நிதானமாக,
உன்னை விரும்புகிறேன்.
நான் உன்னை நேசிக்கிறேன், அப்பா.
உங்களை ரொம்ப மிஸ் பண்றேன் அப்பா.
உன்னை காணாமல் மிகவும் தவிக்கிறேன்.
உங்களை ரொம்ப மிஸ் பண்றேன் அப்பா.
நான் இன்று மிகவும் உணர்ச்சிவசப்படுகிறேன்.
நான் முன்பு உணர்ச்சிவசப்பட்டேன்.
இன்றும் அம்மா என்னுடன் இருக்கிறார்.
நான் அவளை மிகவும் கவனித்துக்கொள்கிறேன்.
என்னால முடிஞ்ச வரைக்கும்.
பாருங்கள், நீங்கள் திருப்தி அடைய முடியாது.
பெற்றோரின் கருணை கடனை அடைக்க முடியாது.
ஆனால் குறைந்தபட்சம், நீங்கள் பின்னர் வருத்தப்படாதபடி
இவ்வளவு செய்யுங்கள்.
திருப்தியடையுங்கள், பல முறை, உங்கள் உணர்ச்சிகளின் எல்லையை
நீங்கள் கடக்கிறீர்கள்.
மற்றவரின் வலியை, அவரது இயலாமையை நீங்கள் புரிந்து கொள்ள
முயற்சிக்கவில்லை. நான் சொல்ல விரும்புவதெல்லாம், உணர்ச்சி
நுண்ணறிவில், நான் உங்களுக்கு எதையாவது கற்பித்திருந்தால்,
நான் உங்களுக்கு கற்பித்தேன், நீங்கள் மற்ற நபரின்
உணர்ச்சிகளைப் புரிந்து கொள்ள விரும்பினால், முயற்சி
செய்யுங்கள்
அவரது இடத்தில் உங்களை வைத்துக் கொள்ள. அவரது பார்வையில்
இருந்து சிந்திக்க முயற்சி செய்யுங்கள்.
அவனது மட்டுப்படுத்தப்பட்ட வளங்களில், அவன் எப்படி
வாழ்கிறான், நீங்கள், ஒரு மகனாக, மனைவியாக, உங்கள்
கணவனுக்காக, ஒரு தங்கையாக, உங்கள் சகோதரனுக்கு பதிலாக, உங்களை
நீங்களே வைத்துக்கொள்ள முயற்சிக்கும்போது, அவர் எவ்வளவு
வேதனையை அனுபவிக்கிறார் என்பதை நீங்கள் புரிந்துகொள்வீர்கள்.
எவ்வளவு வேதனையை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.
நாளுக்கு நாள், அவரது கண்கள் மூடுகின்றன, அவரது முகம் இருண்டு
வருகிறது, எல்லாம் நன்றாக இருந்தாலும்.
ஏன்? சகோதர சகோதரிகளாகிய நாங்கள் எங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக்
கொள்கிறோம். அவர் என்னிடம் இதைச் சொன்னார், அவர் என்னிடம்
இதைச் சொன்னார்.
நீங்கள் எனக்காக போராடுகிறீர்கள்.
நம்மால் போராட முடியவில்லை என்றால், அவனிடம் நாம் என்ன
சொல்வது?
சில நேரங்களில், நீங்கள் எனக்காக இருக்கிறீர்கள், நீங்கள்
எனக்காக, உங்கள் சகோதரருடன் சண்டையிடவில்லை.
அவர் எப்படி போராடுவார்?
நீங்கள் அவரது இதயத்தின் ஒரு பகுதியாக இருப்பதைப் போலவே,
அவரும் அவரது இதயத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.
அவரும் அவரது இதயத்தின் ஒரு பகுதி.
அவரது இடத்தில் உங்களை வைத்துக் கொண்டால் மட்டுமே அவரது
உணர்ச்சிகளையும் வலியையும் உங்களால் புரிந்து கொள்ள முடியும்.
நீங்கள் அவரது இடத்தில் உங்களை வைத்துக் கொள்ளாவிட்டால்,
அவரது வலியை உங்களால் புரிந்து கொள்ள முடியாது.
அதைப் புரிந்துகொள்வது நல்லது, ஏனென்றால் நீங்கள் இன்று இதைச்
செய்தால், உங்கள் குழந்தைகளும் உங்களிடமிருந்து
கற்றுக்கொள்வார்கள்.
நீங்கள் எதைச் செய்தாலும் அது உங்களிடம் திரும்பி வரும் என்று
அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
பணம் உங்களிடமே திரும்பி வரும்.
நீங்கள் எவ்வளவு பணக்காரராக இருந்தாலும், ஆயிரக்கணக்கான கோடி
ரூபாய் மதிப்புள்ள சொத்தின் உரிமையாளர், ரேவன் குழுமத்தின்
நிறுவனர் தலைவர், பணத்திற்கு பஞ்சம் இருக்கிறதா? ஆனால் மகன்
உன்னை வீட்டை விட்டு துரத்தி விட்டான், வீடற்றவன், அந்த
மனிதன் இன்று சாலையில் கிடக்கிறான்.
குடும்பம் உங்களுடன் இல்லாதபோது, அந்த பணத்தை நீங்கள் என்ன
செய்வீர்கள்? அவரது மகன், மருமகள், பேரப்பிள்ளைகள் அவருடன்
இல்லை.
என் நண்பர்களே, நீங்கள் உங்கள் பெற்றோரின் வீட்டில்
இருந்தால்...
கருத்து வேறுபாடு இருக்கும்போது, குறிப்பாக கருத்து வேறுபாடு
இருக்கும்போது, உங்கள் தந்தையுடன் ஒரு முடிவை எட்ட
முடியாவிட்டால், உணர்ச்சி நுண்ணறிவில் நான் தெளிவாகக்
கூறியுள்ளேன்
கருத்து வேறுபாடு நீங்களே எதிர்கொள்ள வேண்டும்
உங்கள் தந்தை உங்கள் முன்னால் இருந்தால், அவருடன் கருத்து
வேறுபாடு இருந்தால், ஏதாவது ஒரு விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு
இருந்தால், எந்த முடிவையும் எடுப்பதற்கு முன்பு எதையும்
கூறுவதற்கு முன்பு
அவர்களின் இடத்தில் உங்களை வைத்துக் கொள்ளுமாறு
கேட்டுக்கொள்கிறேன்
என் நண்பர்களே, உங்களை அவர்களின் இடத்தில் வைத்திருங்கள்,
பின்னர் உங்கள் வாயைத் திறங்கள் அல்லது அந்த வழியில்
சிந்திக்காமல் ஏதாவது செய்யுங்கள் ஒருபோதும் எதையும்
செய்யாதீர்கள் உங்கள் முழு வாழ்க்கையும் வருத்தப்படுவதால்
குறைக்கப்படும், ஆனால் எதுவும் நடக்காது, இது ஒரு தெளிவான
விஷயம் நீங்கள் என்ன செய்தாலும்,
உன்னிடம் திரும்பி வா உன்னிடம் திரும்பி வருவேன்
குடும்பத்தில் உணர்வுசார் நுண்ணறிவு பற்றி நான் பேசினால், இது
மிகவும் முக்கியமானதாகிறது, ஏனென்றால் அலுவலகச் சூழலில்
நீங்கள் ஜூனியராகவோ, சக ஊழியராகவோ அல்லது சீனியராகவோ
இருந்தாலும் அவர்கள் தங்கள் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவார்கள்
உடனடியாக தங்கள் கோபத்தை வெளிப்படுத்துவார்கள், ஆனால்
குடும்பத்தில், மற்ற நபர்
தனது உணர்ச்சிகளை வெளிக்காட்ட முடியாமல் கோபத்தை வெளிக்காட்ட
முடியாமல் தவிக்கிறார் அவர் மிகவும் உதவியற்றவராக
இருக்கிறார், அவர் விரும்பினாலும் அவரால் எதுவும் செய்ய
முடியாது
நண்பர்களே, நீங்கள் மிகவும் நேசிக்கும் நபர் உங்கள் அன்பின்
காரணமாக உங்களுக்கு அதே அளவு வலியைத் தருகிறார் என்பது
உங்களுக்குத் தெரியுமா, ஏனென்றால் அவர் அதை தனது உரிமையாகக்
கருதுகிறார், உங்கள் பெற்றோரின் அன்பு மட்டுமே உங்களை
பிடிவாதமாக்கியது, உங்களை பிடிவாதமாக்கியது, அவர்களின்
உணர்ச்சிகளை நீங்கள் புரிந்து கொள்ளவில்லை
அவர்களின் வலியை நீங்கள் புரிந்து கொள்வதில்லை நீங்கள்
அவர்களுக்கு வலிக்கு மேல் வலியை கொடுத்துக் கொண்டே
இருக்கிறீர்கள் நீங்கள் அவர்களுக்கு கொடுத்துக் கொண்டே
இருக்கிறீர்கள் இது ஒரு நல்ல விஷயம் அல்ல
எனது உணர்வுசார் நுண்ணறிவு அமர்வில், உங்களில் சிலர் இதை
அறிந்தால், எண்ணங்களில் வேறுபாடு ஏற்படும் போதெல்லாம், பீதி
அடைய வேண்டாம், உங்களை நீங்களே கட்டுப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்,
அதற்கு பதிலாக உங்கள் தந்தையை கட்டுப்படுத்துங்கள், அதற்கு
பதிலாக உங்கள் தாய்க்கு பதிலாக உங்கள் சகோதரிக்கு பதிலாக
உங்கள் தம்பி, அண்ணன், உங்களுக்கு யாருடன் பிரச்சனை
இருந்தாலும் அதற்கு பதிலாக அவரது பார்வையில் இருந்து விலகி
இருங்கள், யோசியுங்கள் அவரது பார்வையில் இருந்து விலகி
இருந்தால் உங்களால் முடியும்
அவரைப் போலவே சிந்திக்க நீங்கள் ஒரு தந்தையாக இருந்து, இரண்டு
மகன்களுக்கிடையில் மோதல் ஏற்பட்டு, உங்கள் தந்தை மற்ற மகனுடன்
சண்டையிட வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்பினால், அவர்
சண்டையிடவில்லை என்றால் நீங்கள் அவரை நல்லவர் அல்லது கெட்டவர்
என்று அழைக்கிறீர்கள், அதற்கு முன்பு அவரை அவரது பார்வையில்
இருந்து விலகி இருங்கள்.
நீ ஒரு தந்தை, உன் இரு மகன்களும் சண்டை போடுகிறார்கள்
இரண்டும் அவனது காய்கள் நல்லதோ கெட்டதோ எதுவாக இருந்தாலும்
இரண்டுமே அவனது காய்கள்தான் அவன் தன் குழந்தைப் பருவத்தை
நினைவு கூர்கிறான் அவனுக்கு நான் என்ன சொல்ல வேண்டும் அவன்
எப்படி வளர்க்கப்பட்டான் அவன் நிலைமை என்ன அவன் அம்மாவின்
தியாகம் அவள் காப்பாற்றிய
9 மாதங்கள் அவளது வயிற்றில் அவனை வறண்ட நிலத்தில் தூங்க
வைத்தான், ஈரமான நிலத்தில் தூங்கினான், ஆனால் இந்த வறண்ட
மற்றும் ஈரமான சூழலில் ஒரு தந்தையின் தியாகத்தை யாரும்
புரிந்து கொள்ளவில்லை, ஒரு தந்தையின் வலியை யாரும் புரிந்து
கொள்ளவில்லை, மேலும் ஒரு தந்தையின் வலியை யாரும் புரிந்து
கொள்ளவில்லை, நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிடும்போது
இன்னும் ஒரு விஷயம்
ஒருவருக்கொருவர் பொறுப்பான மற்ற நபரைக் கவனியுங்கள்
அதோடு உன் மாமாவும் சித்தப்பாவும் ஏதாவது செய்து சண்டை
போட்டால் அந்த ஆதரவற்ற அப்பாவால் யாரிடம் எதுவும் சொல்ல
முடியாது தன் சகோதரர்கள் சண்டை போடுகிறார்கள், தன் மகன்கள்
தங்களுக்குள் சண்டை போடுகிறார்கள் என்று சொல்வது நல்லது
அல்லது கெட்டது என்று சொல்லப்படுகிறது
மெல்ல மெல்ல மெல்ல தன் உயிரைக் கொடுக்கிறான் குறைந்த பட்சம்
இவ்வளவு நம்பிக்கையாவது வையுங்கள், அப்படி ஒரு சூழ்நிலை
வரும்போது மகனே உன் சித்தப்பா இப்படி என்னுடன் சண்டை
போடுகிறார் உன் சித்தப்பா இப்படி சண்டை போடுகிறார் என்று
சொல்ல அவனால் முடியும்
நான் தனியாக இல்லை என்று அவரது வலுவான ஆதரவு நீங்கள் கருத
வேண்டும்
எனக்கு இரண்டு மகன்கள் இருக்கிறார்கள் குறைந்த பட்சம் இவ்வளவு
நம்பிக்கை இருக்கிறது இதை மனதில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்
இவ்வளவு நம்பிக்கையை இழந்தால் அது உறவுக்கு நல்லதல்ல
நான் சொல்ல வர்றேன் நீங்க அப்பா ஆகும் போது ரொம்ப
வருத்தப்படுவீங்க ஆனா அப்புறம் உங்களால எதுவும் செய்ய முடியல
அதான்
நீங்கள் உண்மையில் உணர்ச்சி நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்த
விரும்பினால்
இந்த உள்ளடக்கத்தை நான் ஏற்கனவே கற்பித்துள்ளேன் என்று நான்
ஏற்கனவே கூறியுள்ளேன், நீங்களும் இதைப் படித்திருக்க
வேண்டும், ஆனால் இப்போது அதைப் படிக்கும் மனநிலை எனக்கு
இல்லை, நீங்கள் அதை செயல்படுத்தவில்லை என்றால், அதைப்
படிப்பதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை, உங்கள் வாழ்க்கை இப்போது
உங்கள் பெற்றோருடன் நீங்கள் நடந்து கொள்ளும் விதம்,
குடும்பம், நண்பர்கள், அண்டை வீட்டார், அலுவலகம் இன்றும் கூட
இந்த பயிற்சி அமர்வை எடுத்த பிறகும் நீங்கள் இதைச்
செய்கிறீர்கள் என்றால், இந்த பயிற்சி அமர்வை எனக்கு
வழங்குவதில் எந்த அர்த்தமும் இல்லை, எந்த மாற்றமும்
இல்லையென்றால், நான் மாற வேண்டும் என்று நீங்கள் முடிவு
செய்யவில்லை நீங்கள் மாறவில்லை
இந்த அறிவை நீங்கள் செயல்படுத்தவில்லை என்றால்
எனவே, நீங்கள் உங்களில் எந்த மாற்றத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை
என்றால், அல்லது நான் சொல்லவில்லை, நீங்கள் அதை உங்கள் மனதில்
வைத்திருக்கலாம், ஆனால் நீங்கள் உங்களில் எந்த மாற்றத்தையும்
செய்யவில்லை, நீங்கள் இதுவரை என்ன செய்து கொண்டிருந்தீர்களோ
அதை இன்னும் செய்கிறீர்கள்.
எனவே, இந்த அறிவு, இந்த கற்றல் அர்த்தமற்றது.
அதற்கு அர்த்தமே இல்லை நண்பர்களே.
அதற்கு எந்த அர்த்தமும் இல்லை.
கற்க வேண்டாம்.
கற்று, ஞானியாக மாறி என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்?
உங்கள் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் நீங்கள் எதையும் பயன்படுத்த
விரும்பவில்லை என்றால், நீங்கள் அதை எடுக்க விரும்பவில்லை,
பின்னர் கற்றல் எந்த பயனும் இல்லை.
கற்று பயனில்லை.
நீங்கள் கற்றுக்கொள்கிறீர்கள் என்றால், அதை உங்கள்
வாழ்க்கையில் கொண்டு வாருங்கள்.
அதைப் பயன்படுத்துங்கள்.
அப்போதுதான் ஏதாவது சாத்தியம்.
எனவே, நான் உணர்ச்சி நுண்ணறிவு பற்றி பேசுகிறேன்.
அண்ணன், கணவர், அப்பாவின் தியாகம் பற்றி இன்று பேசினேன்.
ஒரு பெண், ஒரு பெண், ஒரு தாயின் தியாகத்தைப் பற்றி எல்லோரும்
பேசுகிறார்கள்.
அவர்கள் தங்கள் வலியை உதிர்த்து கண்ணீரை வெளிப்படுத்தினாலும்.
ஆனால் தந்தை ஒருபோதும் கண்ணீரைக் காட்டுவதில்லை.
அவரது வலியை புரிந்து கொள்வது மிகவும் கடினம் என்று நான்
கூறுகிறேன்.
உங்கள் தந்தையின் வலியை உங்களில் யாருக்காவது புரிந்து கொள்ள
முடிந்தால், நான் என்னை ஒரு நல்ல பயிற்சியாளராக கருதுவேன்.
நான் யாருக்கோ கற்றுக் கொடுத்திருக்கிறேன்.
உங்க அப்பாவோட வலி புரியுது.
தந்தை என்பவர் ஏழை, பணக்காரர்.
அதற்கு எந்த அர்த்தமும் இல்லை.
ஒரு மனிதன் குழந்தையாக இருக்கும்போது, அவனுக்கு பொறுப்புகள்
உள்ளன.
அவன் வளர்ந்து பெரியவனானதும், தன் தம்பி, தங்கை பொறுப்புகளைக்
கவனிக்கிறான்.
அவன் வளர்ந்து பெரியவனானதும், தன் மனைவிக்குப் பொறுப்புகள்
இருக்கின்றன.
அவன் வளர்ந்து பெரியவனாகும்போது, அவனுடைய பெற்றோரைக்
கவனிக்கவேண்டிய பொறுப்புகள் அவனுக்கு இருக்கின்றன.
அவனது ஆசைகளைக் கேட்க அவனுக்கு நேரமில்லை.
அவர் ஓய்வு பெறும்போது, அவருக்கு 60 வயதாகும்போது,
ஒவ்வொருவரும் அவரவர் குடும்பத்துடன் பிஸியாக இருக்கிறார்கள்.
பின்னர், அவருக்கு ஓய்வூதியம் கிடைக்கிறது.
அவர் தனது ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதில் மும்முரமாக இருக்கிறார்.
அப்போதும் மக்கள் கேள்வி எழுப்புகிறார்கள்.
மருமகள்கள் அவரிடம் வந்து, இந்த வயதில் அவர் தனது கனவுகளை
நிறைவேற்றுகிறார் என்று கூறுகிறார்கள்.
உங்களால் உங்கள் கனவுகளை நிறைவேற்ற முடியாது.
அவர் தனது சொந்த கனவுகளை நிறைவேற்றுகிறார்.
அப்போதும் அவர் வலியில் துடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
அவர் நிறைவேற்றிய கனவுகள் என்று நான் முன்பே கூறியுள்ளேன்,
அவர் உங்கள் கனவுகளை நிறைவேற்றினார்.
இன்று அவரது கனவுகளை நினைவுகூருங்கள்.
உங்களால் முடிந்தவரை அவற்றை நிறைவேற்ற முயற்சி செய்யுங்கள்.
ஏதாவது நடக்கும் வரை ஒருபோதும் காத்திருக்க வேண்டாம்.
ஏனெனில், ஏதாவது நடக்கும் என்று காத்திருந்தால்,
அதிலிருந்து எப்போது மீள முடியும்?
இதற்கும், அதற்கும் காத்திருப்பீர்கள்.
நான் ஒரு கனவு கண்டேன்.
அப்பா இறந்த அன்றே சொன்னேன்.
நான் ஒரு கனவு கண்டேன் என்று அமர்வில் அவரிடம் கூறியிருந்தேன்.
ஒவ்வொரு பெற்றோரையும் போல,
எனது கனவுகளை தியாகம் செய்து என் குழந்தைகளின் கனவுகளை
நிறைவேற்றுவேன்.
என் அண்ணன், தங்கை, அப்பா எல்லோருக்கும் ஒரு கனவு வந்தது.
ஒரே காரில்,
ஒவ்வொருவரிடமும் சொந்த கார் உள்ளது.
5-6 கார்கள் ஒன்றாக கிராமத்திற்கு செல்கின்றன.
ஆனால் அந்தக் கனவு நிறைவேறவில்லை.
மறுநாள் காலை,
அதனால்தான் சொல்கிறேன்,
எனக்கு என் உணர்ச்சிகள் உள்ளன, அதனால்தான் நான் பகிர்ந்து
கொள்கிறேன்.
யோசித்துப் பார்த்தால்,
நீங்களே பேசும்போது,
உங்கள் உணர்வுகளை நீங்கள் பார்க்க முடியும்.
ஒரு மனிதனாக இருந்தால்,
நீங்கள் ஒரு மனிதனைப் போல உணர்ச்சிவசப்படுவதில்லை,
உங்கள் குடும்பத்தின் உணர்வுகளை உங்களால் புரிந்து கொள்ள
முடியவில்லை,
அப்படியானால் மனிதனாக இருப்பதன் அர்த்தம் என்ன?
மனிதனாக இருப்பதன் அர்த்தம் என்ன?
நண்பர்களே, உங்களை நீங்களே ஒருபோதும் மன்னிக்க முடியாது.
உங்களுக்குள் எவ்வளவு கோபம் இருந்தாலும்,
எவ்வளவு கோபம் வந்தாலும்,
ஆனா உங்க அப்பா, அம்மாவுக்கு விரோதமா எதுவும் சொல்றதுக்கு
முன்னாடி,
ஒரு முறை உங்களை நீங்களே கட்டுப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்,
அவர்களின் இடத்தில் உங்களைப் பற்றி சிந்தியுங்கள்,
அப்புறம் ஏதாவது சொல்லுங்க.
இந்தக் கோணத்தில் யோசிக்காமல்,
பேசாம இருங்க.
உங்களை நீங்களே ஒருபோதும் மன்னிக்க முடியாது.
இதைக் கவனியுங்கள்.
உங்களை நீங்களே ஒருபோதும் மன்னிக்க முடியாது.
கடந்து போகும் காலம்,
திரும்பி வராது.
நிறைய பேர் இருக்காங்க,
யார் எல்லாம் செய்கிறார்கள்,
உணரவும் இல்லை.
அந்தக் கோணத்தில் கூட அவர்கள் சிந்திப்பதில்லை.
பிறகு ஏன் மனிதனாக இருக்க வேண்டும்?
இது ஒரு மிருகம் போன்றது.
விலங்குகளுக்கும் உணர்வுகளும் உணர்ச்சிகளும் உண்டு.
அப்படியானால் இந்த உணர்வுப்பூர்வமான திறனைக் கற்றுக் கொண்டு
வளர்த்துக் கொள்வதன் அர்த்தம் என்ன?
உணர்ச்சி நுண்ணறிவு?
குடும்பத்தின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்பவர்களுக்கு,
தொழில்முறை உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்வது அவர்களுக்கு மிகவும்
எளிதாக இருக்கும்.
ஏன்?
ஏனெனில், உணர்வுகள் குடும்பத்தில் காட்டப்படுவதில்லை.
அதேசமயம் தொழில் வாழ்க்கையில் உணர்ச்சிகள் காட்டப்படுகின்றன.
நீங்கள் எளிதாக தீர்ப்பளிப்பீர்கள்,
நீங்கள் பயன்படுத்திக் கொள்வீர்கள்,
நீங்கள் வெற்றியடைவீர்கள்.
எனவே
நான் சொல்ல விரும்புவது,
உங்கள் குடும்பத்தின் உணர்வுகளைப் புரிந்துகொள்ள நீங்கள்
முயற்சிக்க வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்,
ஒரு சிறந்த வழியில்.
உன்னை ஒரு நல்ல மகனாக, ஒரு நல்ல சகோதரனாக, ஒரு நல்ல கணவனாக,
ஒரு நல்ல நண்பனாக, ஒரு நல்ல அண்டை வீட்டாராக நிரூபிக்க
முயற்சி செய்யுங்கள்.
அதை நான் செய்ய வேண்டும் என்று நீங்கள் கூறுவீர்கள்.
இதை எல்லோருக்காகவும் சொல்கிறேன்.
பெற்றோர்களுக்கும் நான் இதைச் சொல்கிறேன், ஒரு நல்ல தந்தை,
ஒரு நல்ல தாய்.
ஆனால் ஒரு நல்ல தந்தை, ஒரு நல்ல தாய் இருக்கிறார்.
அது தங்கள் கடமை என்று நினைக்கிறார்கள்.
ஆனால் அது உங்கள் உரிமை என்று மட்டுமே நீங்கள்
நினைக்கிறீர்கள்.
நீங்கள் உங்கள் உரிமையைப் பற்றி மட்டுமே பேசுகிறீர்கள்.
நீங்கள் உங்கள் கடமையைச் செய்யவில்லை.
உரிமை மற்றும் கடமை பற்றி நான் பேசினால்.
தந்தையின் உரிமை உங்கள் கடமை.
அவரது கடமை உங்கள் உரிமை.
உங்க ரெண்டு பேருக்கும் இதைத்தான் சொல்றேன்.
நீங்கள் உங்கள் உரிமையைப் பற்றி பேசுகிறீர்கள்.
ஆனால் உங்கள் கடமையை மறந்துவிடாதீர்கள்.
உங்கள் கடமையை மறந்துவிடாதீர்கள்.
ஆனால் நான் ஒரு படி மேலே சொல்கிறேன்.
உங்கள் தந்தை நீங்கள் விரும்பும் உரிமையை உங்கள் தாய்
உங்களுக்கு வழங்கவில்லை என்று நீங்கள் நினைத்தால்.
எனவே எதையும் சொல்வதற்கு முன், நீங்கள் உங்களை அவர்களின்
இடத்தில் வைத்திருக்க வேண்டும்.
அமைதியுடனும் நிம்மதியுடனும் சிந்தியுங்கள்.
நீங்கள் அவர்களின் இடத்தில் இருந்தால்.
நீங்கள் அவர்களின் மகனாக இருந்தால்.
உங்கள் சகோதரருடன் உங்களுக்கு ஒரு பிரச்சினை இருந்தால்.
உங்க அக்கா கிட்ட உங்களுக்கு ஒரு பிரச்சனை இருந்தா.
அவர்கள் அத்தகைய சூழ்நிலையில் இருந்தால்.
அவர்கள் எல்லா பக்கங்களிலிருந்தும் உதவியற்றவர்களாக இருந்தால்.
நான் இதைச் செய்வேன், அதைச் செய்வேன் என்பதை நீங்கள்
பார்க்கலாம்.
அவர்கள் எதையும் பார்க்க விரும்பவில்லை.
அவர்கள் என்ன செய்ய விரும்பினார்களோ அதைச்
செய்திருக்கிறார்கள்.
அவற்றின் ஆதாரங்கள் மட்டுப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
அந்த ஆதரவற்ற தந்தையின் நிலைமையை புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
இந்த emotional intelligence.
எமோஷனல் ஈஷன்.
பச்சாதாபம்.
உங்கள் குடும்பத்தின் உணர்வுகளை நீங்கள் உண்மையாக
புரிந்துகொண்டால்.
அப்போது நீங்கள் எங்கும் அடிக்கப்பட மாட்டீர்கள்.
தொழில் ரீதியாக சிறந்து விளங்குவீர்கள்.
சமூக ரீதியில் நன்றாக இருப்பீர்கள்.
உங்கள் குடும்பத்தின் உணர்வுகளை நீங்கள் புரிந்துகொண்டால்.
பின்னர் நீங்கள் அலுவலகத்தில் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொண்டு
நிர்வகிக்க முடியும்.
நீங்கள் அதை ஒரு உற்பத்தி வழியில் பயன்படுத்த முடியும்.
நீங்கள் அழிவுகரமானவராக இருக்க மாட்டீர்கள்.
நீங்கள் அதை அலுவலகத்தில் மட்டுமே பயன்படுத்துகிறீர்கள்.
குடும்பத்தில் இல்லை.
அலுவலகத்தின் உணர்ச்சி நுண்ணறிவின் உதவியுடன்.
அலுவலகத்தை புரிந்து கொள்ள முடியும்.
வீடு அல்ல.
ஆனால் வீட்டைப் புரிந்துகொண்டால்.
அப்போது அலுவலகமும் புரியும்.
எனவே குடும்பத்துடன் தொடங்குங்கள்.
உங்கள் உறவினர்கள், நண்பர்கள், அண்டை வீட்டாருடன்
தொடங்குங்கள்.
சமூகத்திடம் இருந்து தொடங்குங்கள்.
பின்னர் மேலே செல்லுங்கள்.
எல்லாம் சரியாகிவிடும்.
சில விஷயங்களை சகித்துக் கொண்டால்.
எதுவும் தவறாக நடக்காது.
வாழ்க்கை நன்றாக இருக்கும்.
எதுவும் தவறாக நடக்கப் போவதில்லை.
அதனால்தான் உங்களுக்குச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
உறவுகளை மதிக்கவும்.
மதிக்கக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.
ஏனென்றால் நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்களோ அதுதான் உங்களுக்கு
நடக்கப் போகிறது.
உங்கள் வாழ்க்கை, உங்கள் சமூகம், உங்கள் பிம்பம் ஒரே
மாதிரியாக இருக்கப் போகிறது.
அதனால்தான் உங்கள் குடும்பத்திலிருந்து தொடங்குங்கள்.
அதைப் பயன்படுத்துங்கள்.
ஆதாயம் கிடைக்கும்.
எல்லா இடங்களிலும் வெற்றி பெறுவீர்கள்.
நீங்கள் கண்டிப்பாக இருப்பீர்கள்.
உங்களை யாரும் தடுக்க முடியாது.
தன் குடும்பத்தில் பெற்றோரின் வலியை புரிந்து கொண்டவர்.
அவர்களுக்கேற்ப செயல் புரிந்தது.
அனைத்து வளங்கள், வரையறுக்கப்பட்ட வளங்கள்.
அவர்களை மதிப்பதில் நீங்கள் எதையும் இழக்கவில்லை.
நீங்கள் அதை செய்ய முடியாது என்றால்.
அப்புறம் நீ எவ்வளவு படித்தவனாக இருந்தாலும் சரி.
நீங்கள் வெற்றி பெற முடியாது.
இருக்க முடியாது.
குடும்பத்தின் உணர்வுகளை புரிந்து கொள்ள முடியாதவர்.
தொழில் வாழ்க்கையின் உணர்வுகளை அவரால் புரிந்து கொள்ள
முடியாது.
நான் சொல்வதை நீ கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறாய்.
கவனமாக யோசித்துப் பாருங்கள்.
ஒரு மதிப்பீடு செய்யுங்கள்.
சுயபரிசோதனை செய்து கொள்ளுங்கள்.
இந்த உண்மையை நீங்களே புரிந்து கொள்வீர்கள்.
உங்களுக்கே புரியும்.
என் அனுபவத்திற்குப் பிறகு இதைச் சொல்கிறேன்.
20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான அனுபவம்.
என் அனுபவத்திற்குப் பிறகு இதைச் சொல்கிறேன்.
என் வாழ்க்கையில், நானும் நிறைய அறைந்திருக்கிறேன்.
இந்த வாழ்க்கை எனக்கு நிறைய கற்றுக் கொடுத்தது.
எல்லா அறிவும் இந்த வீடியோக்கள் அல்லது புத்தகங்களில் இல்லை.
நிறைய உண்மையான அறிவு வாழ்க்கை கற்றுத் தருகிறது.
வாழ்க்கையின் உண்மையான அறிவை நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து
கொள்கிறேன்.
உண்மையான.
நடைமுறைக்குரிய.
இது இங்கிருந்து வெளிவருகிறது.
இங்கிருந்து நேராக.
இந்தக் கண்ணீர்.
நான் நடிக்கவில்லை.
அவை இயல்பாக வெளிவந்து கொண்டிருந்தன.
இந்த உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
நீங்கள் புரிந்துகொண்டால்.
பின்னர் அதற்கேற்ப செயல்படுத்தவும்.
உங்களை குளிர்ச்சியாகவும் கட்டுப்பாட்டுடனும் வைத்திருத்தல்.
குடும்பத்தினருடனான உறவுகள் சிறப்பாக இருக்கும்.
எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது.
பெற்றோர் ஆசீர்வதிக்கப்படுவார்கள்.
உள்ளம் மகிழும்.
ஒரு வீட்டில் என்று சொல்வார்கள்.
வீட்டின் உயர்ந்த மூலைகள்.
அல்லது கட்டிடத்தின் சுவர்கள் பளபளப்பாக இல்லை.
வீட்டின் பெரியவர்கள் என்றால்.
வயதான பெற்றோரின் முகங்கள் சிரித்தன.
அப்புறம் வீடே சந்தோஷமா இருக்கும்.
வீட்டின் சூழ்நிலை மகிழ்ச்சியாக இருந்தால்.
அப்புறம் எங்க போறீங்க.
நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கப் போகிறீர்கள்.
கட்டிடம் பளபளக்கிறது.
கதவுகள் உயரமானவை.
ஆனால் பெற்றோர்களின் முகம் வாடியிருக்கிறது.
வீட்டின் சூழ்நிலை மகிழ்ச்சியாக இல்லை என்று அர்த்தம்.
அப்புறம் அதைக் கவனிச்சுக்கோங்க.
தற்காலிகமாக நீங்கள் மகிழ்ச்சியைக் காண்கிறீர்கள்.
ஆனால் அந்த மகிழ்ச்சி உங்களுடன் நிரந்தரமாக இருக்கப்
போவதில்லை.
அந்த வெற்றி உங்களுடன் நிரந்தரமாக இருக்கப் போவதில்லை.
நீங்கள் நிரந்தர வெற்றியை விரும்பினால்.
பின்னர் அது வீட்டிலிருந்து தொடங்கும்.
இல்லையென்றால் அது நடக்காது.
இப்போது நீங்கள் முடிவு செய்ய வேண்டும்.
நீங்கள் எப்படி நடவடிக்கை எடுக்க விரும்புகிறீர்கள்.
அது உங்களைப் பொறுத்தது.
இதற்கு மேல் நான் எதுவும் சொல்லப் போவதில்லை.
அது சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறது.
என்னை எண்ணிக்கொள்.
எனது நண்பர்கள் அனைவருக்கும் இந்த வார்த்தையை பரப்புவதை உறுதி
செய்வேன்.