ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਲੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਾਮ।
ਇਹ ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ,
ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਸਪੀਕਰ, ਜੀਵਨ ਕੋਚ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਟ੍ਰੇਨਰ ਅਤੇ ਮਾਇੰਡ ਕੋਚ.
ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਹੁਨਰ ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਪਰ ਨਾ ਸਿਰਫ
ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਲਈ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ
ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ
ਯੋਗ ਹੋ,
ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ,
ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਲੋਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ
ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ,
ਪਰ ਤੁਸੀਂ
ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਚ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਹੋ
ਤਾਂ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ
ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ
ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਆਸਾਨ ਕੰਮ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ।
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੇ ਯੂਪੀਐਸਸੀ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ,
ਐਸਐਸਸੀ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ
ਲਿਆ ਹੈ,
ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਸਵੈ-ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ
ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੁਕਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਅਗਲਾ ਹੈ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ।
ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਕੀ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਮੱਗਰੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ
ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲਤਾ, ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਹੈ,
ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ।
ਹੁਣ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ.
ਇਸ ਲਈ, ਬੱਸ ਜਾਓ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ.
ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ,
ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ,
ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,
ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਬੱਸ ਜਾਓ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ.
ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ
ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਕਿ ਕਦੋਂ ਰੁਕਣਾ ਹੈ।
ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਅਤੇ ਨਿਯਮਤ ਹੋਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਨਿਯਮਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਅਧਿਨਿਯਮ ਸਹੀ ਹਨ।
ਪਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ
ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਮੁਲਾਂਕਣ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹੋ।
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵੈ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਸਵੈ-ਨਿਰੀਖਣ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਰਹੇ ਹੋ, ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਅਤੇ
ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਅਤੇ
ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ
ਗਾਇਬ ਹੈ.
ਇਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਲੀਹ 'ਤੇ ਲਿਆਉਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।
ਇਹ ਕਰੋ, ਬਾਬਾ.
ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ, ਸਕਾਰਾਤਮਕਤਾ
ਵਿੱਚ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ
ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮਾਜ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇ,
ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਵੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਚਾਹੇ ਉਹ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਹੋਵੇ
ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ
ਹੋ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਉਸ ਸੋਚ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ
ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਸ ਨਜ਼ਰੀਏ
ਤੋਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਇਸ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਲਈ। ਇਹ ਤੁਸੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ.
ਜੇ ਹਿੰਦੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ
ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਔਸਤ, ਤੀਜੇ ਤੱਕ ਪੂਰੀ
ਤਰ੍ਹਾਂ।
ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ
ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਉਹ ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ
ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਸਕਣ ਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰਨੀ
ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ
ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਪਰ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੋ,
ਫ਼ੇਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਪਿਛੋਕੜ
ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਦਲ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਸਮਾਜ
ਵਿੱਚ, ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ
ਅਜਿਹਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਗਲਤ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਦਾ ਕਾਰਨ ਗਲਤ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਥੇ ਹੈ.
ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਗਲਤ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਗਲਤ ਹੈ, ਇਸ
ਲਈ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ,
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ, ਤੁਹਾਡਾ
ਬੌਸ, ਜੋ ਦਫਤਰ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪੜ੍ਹੀ-ਲਿਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ
ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਰਟ ਹੈ, ਪਰ ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਉਹ ਕੁਝ
ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਜਦੋਂ
ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਪੜ੍ਹੀਆਂ-ਲਿਖੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਕੌਣ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ
ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸੁੰਦਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ
ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦੀ
ਹੈ।
ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮੈਡਮ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੀ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ। ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ
ਵਿਵਹਾਰ ਦਫਤਰ ਮੈਡਮ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਕੀ ਹੈ?
ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਉਹ ਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ? ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੋਜਨ, ਕੱਪੜੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਸਿਰ
ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸਰੀਰਕ ਲੋੜ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਹੋ, ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਬਣ ਗਏ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮਾਂ ਬਣਨ ਲਈ ਹੈ।
ਜੇ ਉਹ ਮਾਂ ਬਣਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੇ?
ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ,
ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਵਿਵਹਾਰ, ਸਾਡੀ ਕਾਰਵਾਈ, ਸਾਡੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਉਸ 'ਤੇ
ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਕਈ ਵਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ
ਕਰੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕਰੋਗੇ.
ਪਰ ਤੁਹਾਡੀ ਭਾਵਨਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਇੰਨਾ ਆਦਰ ਕਿਉਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਸੁਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਹੈ,
ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਵਟਾਂਦਰੇ ਕਰਨੇ ਹਨ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਹੈ,
ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਸੀ.
ਪਰ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ ਆਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲ
ਦਿੱਤੀ।
ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ, ਆਤਮ-ਨਿਰੀਖਣ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ, ਸਵੈ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਅਤੇ
ਆਤਮ-ਨਿਰੀਖਣ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਡੂੰਘੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕੋ
ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਬਾਬਾ?
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਬਿਲਕੁਲ।
ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚੋਗੇ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ
ਬਦਲੇਗੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਵਹਾਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗਾ,
ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬਦਲ
ਜਾਵੇਗਾ।
ਤੁਹਾਡਾ ਚਿੱਤਰ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗਾ।
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਬੁਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋਗੇ।
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋਗੇ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਕਰਦੇ
ਸਨ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਕਿਉਂ? ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ
ਕਹਿਣਾ ਆਸਾਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,
ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਅਸੀਂ ਇੰਨੇ ਠੰਡੇ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ.
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਕੁਝ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹਾ
ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ
ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਮਤਲਬ ਇਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਦਲ ਗਏ ਹੋ।
ਫਿਰ ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਆਤਮ-ਨਿਰੀਖਣ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸਵੈ-ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਜੋ ਵਿਕਲਪ ਨਿਰਧਾਰਤ
ਕੀਤੇ ਸਨ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਾਂਗਾ,
ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ.
ਪਰ ਉਸ ਕੋਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਸ ਕੋਲ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ।
ਅਤੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਭਰਾ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਗੁੰਡਾ ਹੈ ਜੋ ਸੜਕ ਕਿਨਾਰੇ ਦੁਕਾਨ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ
ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਇਕ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ।
ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਇਹ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ।
ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਭਰਾ ਹੈ।
ਜੇ ਉਹ ਕੁਝ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੀ
ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ
ਪਹਿਲਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਾਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ
ਜਗ੍ਹਾ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕੋਗੇ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੇ ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ
ਗੱਲਬਾਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ. ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ
'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣ
ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ.
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਭਰਾ ਇੱਕ ਗੁੰਡਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਚੋਰ ਹੈ.
ਦੂਜਾ ਭਰਾ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਹੈ।
ਜੇ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਛੱਡਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੁੰਦਾ
ਅਤੇ ਇਹ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਨੇ ਕੋਈ ਕਾਰਨ
ਦੱਸਿਆ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਸੁਆਰਥੀ ਹੈ,
ਮੈਂ ਚੋਰਾਂ ਨਾਲ ਚੋਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਚੋਰ ਵੀ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸੋਚਦਾ
ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਚੋਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਸਹੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਉਸ ਕੋਲ ਤਰਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ.
ਇਸ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਚੋਰ ਨੂੰ
ਦੱਸਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਸਨੇ ਕੋਈ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕਿਉਂ
ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਹ ਅਮੀਰ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਨਾਲ, ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਇਸ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ,
ਮੈਂ ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ ਮਸੀਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਗਰੀਬਾਂ ਦਾ ਰੱਖਿਅਕ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ
ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਗਲਤ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਨਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ
ਹੋ।
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ
ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਓ।
ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਚੋਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਛੱਡ ਦਿਓ ਅਤੇ ਚੋਰ ਹੈ
ਇੱਕ ਚੋਰ। ਭਰਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਤੁਸੀਂ
ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਹੁਣ ਦੇਖੋ, ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ? ਦੋਵੇਂ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ
ਦੂਜੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ.
ਹੁਣ ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਤਾਂ
ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਇਸ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ, ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਹੈ ਅਤੇ
ਦੂਜਾ ਚੋਰ ਹੈ।
ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਸਮਝਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਉਹ ਗਲਤ ਹੈ,
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਇਹ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਨਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ।
ਸਾਡਾ ਸਮਾਜ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ
ਉਹ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਸਰਕਾਰ ਦਾ
ਤੁਸੀਂ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ,
ਜਿਹੜੀ ਸਰਕਾਰ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੇਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਦੇ ਗੁਲਾਮ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਹੋ
ਉਸ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਗੁਲਾਮ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿਓ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਓ।
ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ
ਜਦੋਂ ਦੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਮਤਭੇਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ
ਵਿਚਾਲੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਕ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ
ਹੈ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਚੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਦੋਵਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਅਸਹਿਮਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ
ਹਨ.
ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਕਦੋਂ
ਦੋਵੇਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ
ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ
ਚੋਰ ਹੋਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਭਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਚੋਰ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਹੈ
ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਸਹਿਮਤੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ
ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਤਾਂ ਫਿਰ ਚੋਰ ਕੀ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕਿ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਸਹੀ ਹੈ.
ਜੋ ਵੀ ਮੈਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਇਹ ਪਾਪ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਜੁਰਮ ਹੈ।
ਇਹ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬਦਨਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ
ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਸਨੇਹ ਹੈ।
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਬੋਝ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਨੌਕਰੀ। ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਮੈਨੂੰ ਇਹੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਸਹੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ,
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਅਸਰ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ 'ਤੇ ਪੈ
ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਜੋਂ।
ਹੁਣ, ਕੰਮ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ, ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ
ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਪੱਖ। ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਲਗਾਅ ਹੈ, ਖੂਨ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਉਹ
ਸੱਚੇ ਭਰਾ ਹਨ.
ਇਸ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਕੀ? ਕਿ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਸਹੀ ਹੈ.
ਉਹ ਸਹੀ ਹੈ।
ਇਹ ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਗਰੀਬਾਂ ਨਾਲ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਅਧਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਸਾਡਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ
ਆਪਣਾ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ,
ਜੋ ਸਾਡਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ
ਗਰੀਬਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਮੈਂ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਸਹੀ ਇਨਸਾਨ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਪੁਲਿਸ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਸਹੀ ਇਨਸਾਨ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਲੋਕਾਂ
ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਗਰੀਬਾਂ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਮੈਂ ਸਹੀ ਇਨਸਾਨ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰ ਹਾਂ
ਵੱਡੇ ਲੋਕ ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਹ ਗਰੀਬਾਂ ਨਾਲ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ
ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ, ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਚੋਰ ਭਰਾ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ
ਸੀ, ਕਿ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਸਹੀ ਸੀ, ਇਹ ਲੋਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗਲਤ ਹਨ.
ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ
ਨਕਸ਼ੇ ਕਦਮਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡਣੀ
ਪਵੇਗੀ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਉਸਦਾ ਚੋਰ ਭਰਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੁਲਿਸ ਭਰਾ ਬਹੁਤ ਮਾਣ
ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ.
ਉਹ ਵਰਦੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ 'ਤੇ ਮਾਣ ਹੈ।
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਵੀ ਮਾਣ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਭੱਜਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ?
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਮੈਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ
ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੈ।
ਚੋਰ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਾ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਚੋਰ ਬਣ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਬਦਮਾਸ਼ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲਈ ਸੁਣਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ, ਇਸ
ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਕਸ ਤੋਂ
ਦੂਰ ਜਾਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੋਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ
ਜੋ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਸਮਾਜ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਇਕ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਮਾਜ ਦੀ
ਚੋਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਰ ਕਿੰਨਾ?
ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਿਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਕਸ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ
ਰੱਖੋ.
ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੋ।
ਆਤਮ-ਨਿਰੀਖਣ ਕਰੋ।
ਅਤੇ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਕਿ ਜਿਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਰਹੇ ਸੀ,
ਜੋ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ, ਜਿਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ
ਸੀ, ਜਿਸ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ,
ਕੇਜਰੀਵਾਲ, ਜਿਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਆਮ ਆਦਮੀ
ਪਾਰਟੀ, ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸੋਚ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ
ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਇੰਨਾ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਬਦਲ ਗਏ ਹੋ? ਦੇਖੋ, ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਨਹੀਂ
ਕਹਿਣਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਇਕ ਧਾਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ
ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਉਸ ਸੋਚ 'ਤੇ
ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਰਹੇ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਦਲ
ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਚ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਰਵਿੰਦ ਕੇਜਰੀਵਾਲ ਕਹਿੰਦੇ
ਸਨ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੀਲੀ ਵੈਗਨਆਰ 'ਚ ਸਵਾਰ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੱਡੀ
ਕਾਰ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਵੱਡਾ ਘਰ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਾਂਗਾ।
ਜਿਸ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਵਾਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਜਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਾਂਗਾ।
ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਵੀ ਖਰੀਦ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਬੰਗਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕਰੋੜਾਂ-ਅਰਬਾਂ ਖਰਚ
ਕੀਤੇ।
ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜਿਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਕੋਈ ਇਮਾਰਤ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੂਲ
ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਕਿ ਇਕ ਦਿਨ ਉਹ
ਇਮਾਰਤ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ.
ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਨੀਂਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ
ਤਿੰਨ ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਤੱਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਹੁਣ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਦਸ ਮੰਜ਼ਲਾਂ, ਵੀਹ
ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਵੀ
ਲਾਲਚੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ. ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤਿੰਨ ਮੰਜ਼ਲਾਂ
ਦੀ ਬਜਾਏ ਮੈਂ ਤੇਰਾਂ ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।
ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ
ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਹਨ, ਭਾਵ, ਉਹ
ਲੋਕ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ.
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ।
ਲੋਕ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਤੇਰਾਂ ਮੰਜ਼ਲਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਨਗੇ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ.
ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਕਈ ਵਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਨਿਯਮ ਾਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਵਾੜ 'ਤੇ ਲਗਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ
ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਮੰਤਰੀ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਕਾਨੂੰਨ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ। ਪਰ, ਇਹ ਕੰਮ
ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ.
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਾਨੂੰਨ
ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ
ਵਾਪਸ ਲੈ ਲੈਂਦੇ ਹੋ.
ਦੂਜੀ ਗੱਲ,
ਤੁਸੀਂ ਕਿਤੇ ਵੀ ਸਿੱਧੀ ਐਂਟਰੀ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਕਾਗਜ਼ 'ਤੇ
ਦਸਤਖਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਾਗਜ਼ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰਵਾਉਂਦੇ
ਹੋ, ਅਤੇ ਇਕ-ਇਕ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੇਲ੍ਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ?
ਇਕ ਦਿਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਬਰ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਹ ਸੱਚ ਬੋਲਣਗੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ,
ਤੁਹਾਡੀ ਇਮਾਰਤ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਉਸ
ਵਿਚਾਰ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੇ ਹੋ.
ਇਹ ਆਪਣੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗਾ, ਇਹ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਗਾ, ਪਾਰਟੀ ਖਤਮ ਹੋ
ਜਾਵੇਗੀ।
ਕਿਉਂਕਿ, ਇਸਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ
ਬਣਾਈ ਹੈ,
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੋਖਲਾ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਇਮਾਰਤ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਗੀ.
ਜਿਹੜੀ ਪਾਰਟੀ ਇਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸੋਚ ਨੂੰ ਖੁਦ ਮਾਰ ਰਹੇ
ਹੋ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖੋਖਲਾ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਹੋਂਦ
ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਉਹ ਪਾਰਟੀ ਵੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਖੋਖਲੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਕਦੋਂ ਤੱਕ?
ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਇਸ ਲਈ ਬਣੀ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰੱਥ ਸੀ?
ਨਹੀਂ।
ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਂਗਰਸ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਅਤੇ ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਤਭੇਦਾਂ ਕਾਰਨ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਕੋਈ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਿਰੋਧੀ
ਧਿਰ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖੀ।
ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਨ ਬੇਦੀ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ
ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਰਗਰਮ ਨੇਤਾ ਹਰਸ਼ਵਰਧਨ, ਗੋਇਲ, ਖੁਰਾਣਾ ਜੀ, ਸੈਫ
ਸਿੰਘ ਬਰਮਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਸਨ, ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ
ਬਣਨ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਰਨ ਬੇਦੀ ਨੂੰ ਹਟਾ
ਦਿੱਤਾ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਕਸ ਚੰਗਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਕੇਜਰੀਵਾਲ ਜੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਗਏ ਹੋ, ਤਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਲੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤੇ ਹੋ। ਦੂਸਰੇ ਹਾਰ ਗਏ ਹਨ।
ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ।
ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤ ਗਏ ਹੋ.
ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਵੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰੋਂ ਕਿਸੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਨੂੰ
ਬੁਲਾਇਆ ਤਾਂ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਕਿ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਉਹ ਜਿੱਤੇ।
ਦੂਜੀ ਵਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਹਰ ਕੋਈ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਮਨੋਜ ਤਿਵਾੜੀ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਭਾਜਪਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ
ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨਹੀਂ ਐਲਾਨ ਰਹੇ ਹੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਹਰਸ਼ ਵਰਧਨ, ਵਿਜੇ ਗੋਇਲ, ਸੈਫ ਸਿੰਘ ਬਰਮਾ ਦਾ ਬੇਟਾ,
ਖੁਰਾਣਾ ਜੀ ਦੇ ਬੇਟੇ, ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਯੂਪੀ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ
ਵੋਟਾਂ ਹਨ।
ਜੇਕਰ ਮਨੋਜ ਤਿਵਾੜੀ ਨੂੰ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਸੰਭਵ ਸੀ ਕਿ ਉਹ
ਜਿੱਤ ਕੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ।
ਪਰ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ,
ਕੇਜਰੀਵਾਲ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਗਏ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਬਣੇ ਹੋ।
ਦੂਜੀ ਗੱਲ, ਤੁਸੀਂ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਜਪਾ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀ ਦਲ
ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦਾ ਅਕਸ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਖਰਾਬ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਕਿਸ ਕਾਰਨ?
ਡਰੱਗਿਸਟ।
ਨਸ਼ਾ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ।
ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ।
ਭਾਜਪਾ ਦਾ ਸੈਕੰਡਰੀ ਅਕਸ ਅਤੇ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਲਾ।
ਇਕ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਦਮ 'ਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਹਟਾ
ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
ਦੂਜਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ
ਬਣਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਤੀਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਹਉਮੈ,
ਕਈ ਵਾਰ ਜੋ ਕੁੱਤੇ ਕਾਰ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ
ਕਾਰ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਾਂ ਜੋ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ, ਜੇ ਉਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਭਾਜਪਾ ਨਾਲ
ਮੁਲਾਕਾਤ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਯਕੀਨ ਕਰੋ, ਇਹ
ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਰ ਅਕਾਲੀ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ
ਕਿ ਉਹ ਇਕੱਲੀ ਸੀ।
ਜਿਹੜਾ ਕਮਾਂਡਰ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੀ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਲੜ
ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਭਾਜਪਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ।
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਸੀ।
ਕਾਂਗਰਸ 'ਚ ਹੰਗਾਮਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਾਰਟੀ ਨੇਤਾ ਨੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਕੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਨਹੀਂ ਦੇਣਗੇ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਜਨਤਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਢੋਲ ਵਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੋਟ ਪਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਲੀਪਾਪ ਦਿੱਤੇ।
ਉਹ ਇਹ ਅਤੇ ਉਹ ਕਰਨਗੇ।
ਜਨਤਾ ਨੇ ਨਰਮ ਵਿਕਲਪ ਚੁਣਿਆ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਰਕਾਰ ਬਣ ਗਈ।
ਸਮਾਰਟ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।
ਹਾਲਾਤ ਕੰਟਰੋਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੁੰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੀ ਕਿਉਂਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਲੜਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਜ਼ਮਾਨਤ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲੜਨ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਪਾਰਟੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨਾ
ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਕੀਤਾ?
ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲੜਨ ਲਈ ਤੁਸੀਂ 100 ਸੀਟਾਂ ਲਈ ਲੜਦੇ ਹੋ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਮਾਨਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੈਸਾ ਖਰਚ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ,
ਪੈਸਾ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ?
ਇਸ ਖ਼ਰਚੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ
ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋ।
ਆਪਣੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਓ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨਾਲੋਂ
ਬਦਤਰ ਹੋ ਗਏ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪਾਰਟੀ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਭਵਿੱਖ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਦਿਓ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ
ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਬਣਾਓ.
ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਸੋਚ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ
ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ.
ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ ਜਿੱਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਿੱਲ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੋਂਗੇ।
ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।
ਅੱਜ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਨੌਕਰੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ ਸਭ
ਕੁਝ ਸੁਚਾਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਿਸ਼ਤੇ 'ਚ ਕੁੜੱਤਣ ਹੈ, ਪਤੀ-ਪਤਨੀ
ਵਿਚਾਲੇ ਝਗੜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨੌਕਰੀ 'ਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ
ਹੋ, ਹੁਣ ਉਸ ਨੌਕਰੀ 'ਚ ਕੋਈ ਮਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਮਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ?
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਕਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਮੇਰਾ
ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਦੇ ਸੀ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ ਕਿ ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਕਿਵੇਂ ਬਚੇਗਾ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਦੇ
ਹੋ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ
ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਲਓ. ਤੁਸੀਂ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਦਫਤਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਦੇ ਹੋ।
ਜਦੋਂ ਵਿੱਤੀ ਸਮੱਸਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਮੱਸਿਆ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਹੋਣ ਜਾ
ਰਹੀ ਹੈ।
ਸਮੱਸਿਆ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਤਮ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਪਏਗਾ ਅਤੇ ਸੋਚਣਾ ਪਏਗਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ
ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਮੈਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੋਵਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸਮੱਸਿਆ ਕਿੰਨੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ?
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਨਾ ਜਾਂ ਸਮਝਣਾ
ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ
ਕਿਉਂ ਸੁਣਾਂ? ਕੀ ਮੈਂ ਗਲਤ ਹਾਂ?
ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ
ਜਗ੍ਹਾ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਸੋਚੋ.
ਜੇ ਪਤੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ
ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿੰਨਾ
ਭੱਜਿਆ ਸੀ?
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਝਲਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋਹਫ਼ੇ, ਚਿੱਠੀਆਂ, ਮੇਲ,
ਗੱਲਬਾਤ ਦਿੱਤੀ.
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਅਕਸ ਵਧਾਇਆ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਵਧਾ ਦਿੱਤੀ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਕੁਝ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਮੇਰੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਕੀ ਗਲਤ ਹੈ?
ਇਹ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, ਕੀ ਮੈਂ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹਾਂ?
ਕੀ ਮੈਂ ਹੁਣ ਸੁੰਦਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ?
ਤਾਂ ਹੁਣ ਉਹ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਭੱਜਦਾ?
ਹੁਣ ਮੈਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ
ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਉੱਪਰ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ.
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਮੈਂ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਕ ਵਾਰ ਵੀ ਉਸ
ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ.
ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪਤੀ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਜੇ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ
ਅਣਵਿਆਹਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਪੈਸੇ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੇਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ
ਤੁਹਾਡੇ ਖਰਚੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਲਿਪਸਟਿਕ, ਪੌਦੇ ਆਦਿ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਪੈਂਦਾ
ਹੈ।
ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਉਣਗੀਆਂ? ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ
ਨੂੰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ
ਕਹੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ.
ਹੁਣ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਵਾਰੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਮੋੜ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ
ਛੱਡਣਾ ਪਏਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਨਿਭਾਉਣਾ
ਪਏਗਾ.
ਕੀ? ਪਤਨੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਹੁਣ ਇਹ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ।
ਵਿਹਾਰਕ ਫੈਸਲਾ ਲਓ।
ਬਾਹਰ ਨਾ ਜਾਓ ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਭੋਜਨ ਬਰਬਾਦ ਨਾ ਕਰੋ।
ਪਤੀ, ਜੋ ਦਿਨ ਵਿਚ 10 ਵਾਰ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ
ਸੰਦੇਸ਼ ਭੇਜਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕ
ਦਿੱਤਾ ਹੈ.
ਇਸ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਕਰੋ।
ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਓ।
ਆਓ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਸਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਓ।
ਉਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੋ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਜੇ ਉਹ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋ.
ਮੈਂ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦਫਤਰ ਕਾਰਨ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ
'ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ।
ਪਰ ਗੇਟ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਲਈ ਉਡੀਕ ਕਰੋ, ਅਤੇ
ਉਸ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ.
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਕ ਮਿੰਟ ਲਈ, ਸਿਰਫ ਕੰਮ ਨਾ
ਕਰੋ, ਬਲਕਿ ਇਹ ਕਰੋ.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਇਸ
ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.
ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਨੇਤਾ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਫਤਰ
ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ
ਇਸ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕੀ
ਸੋਚਦਾ ਹੈ.
ਚਾਹੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸਹਿਕਰਮੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਜੂਨੀਅਰ ਹੋਵੇ,
ਚਾਹੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਟੀਮ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੋਵੇ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲੋ।
ਉਹ ਸਿਰਫ ਜੂਨੀਅਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਅਕਸ ਹੈ।
ਜਿਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਰਵਾਈ, ਤੁਹਾਡੇ
ਵਿਵਹਾਰ, ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਦਲਣ ਦੀ
ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਜੂਨੀਅਰ ਹੈ,
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਾਂਗਾ,
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਂਟਾਂਗਾ,
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਪੜ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਤਾਂ ਫਿਰ ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ ਫਰਕ ਪੈਂਦਾ ਹੈ?
ਅਤੇ ਇਸ ਸੋਚ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ.
ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਜੂਨੀਅਰ ਹਾਂ, ਪਰ
ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਹੋਂਦ ਹੈ,
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਨਾਮ ਹੈ,
ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਚਿੱਤਰ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਛੋਟਾ ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਅੱਧਾ ਤਿਹਾਈ
ਹੋਵੇ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਅੱਧਾ ਤਿਹਾਈ ਹੋਵੇ,
ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਨਾਮ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮੇਰਾ ਆਦਰ ਹੋਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਸੋਚ ਰਿਹਾ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਉਲਟ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਮਹੱਤਵ ਨਹੀਂ
ਦਿੰਦੇ.
ਇਸ ਲਈ ਟਕਰਾਅ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਵਾਪਰੇਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ।
ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜੂਨੀਅਰ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ
ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਿਭਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਆਪਣਾ ਅਹੁਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੈ, ਸੀਨੀਅਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕੋਲ ਇੱਕ
ਅਹੁਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਹੋ?
ਉਹ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਨਾਮ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਇਸ ਲਈ ਕੰਮ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਇਕ ਵੱਖਰੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ. ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦੇ
ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਉਸਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਆਦਰ ਕਰੇਗਾ, ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ? ਉਹ
ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨਾਇਕ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਨਾਇਕ ਹੈ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ,
ਸਰ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ।
ਨਹੀਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਟੀਮ ਲੀਡਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ
ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੱਧਰ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਅਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ।
ਹੁਣ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸਫਲਤਾ ਹੈ.
ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਓ।
ਹੁਣ ਵੀ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ,
ਤਦ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਾਂਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਣ
ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਨੇਤਾ ਜੋ ਜੂਨੀਅਰ ਵਰਕਰਾਂ ਵਜੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ,
ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਦੂਰੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ ਹਨ,
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨੇਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਬਿਲਕੁਲ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਦੇਖੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਹੈ,
ਉਹ ਵਿਵਹਾਰ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਹੈ,
ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਬਿਸਕੁਟ ਖੁਆਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਹੋ,
ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਉੱਥੇ ਬੈਠਾ ਅਣਗੌਲਿਆ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਰਾਹੁਲ ਗਾਂਧੀ, ਤੁਸੀਂ ਹੇਮੰਤ ਬਿਸਵਸਰਮਾ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡਾ ਕੁੱਤਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ?
ਅਤੇ ਉਹ ਗਰੀਬ ਵਿਅਕਤੀ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਦਾ ਇੱਕ ਜੂਨੀਅਰ ਵਰਕਰ ਨੇਤਾ,
ਤੁਹਾਡੀ ਪਾਰਟੀ ਤੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਹੈ,
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ।
ਜਯੋਤੀਰਥ ਸ਼ਿੰਡਿਆ, ਜਿੰਮੀ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ,
ਅਜਿਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਉਮੀਦਵਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਕਪਿਲ ਸਿੱਬਲ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਆਨੰਦ ਸ਼ਰਮਾ ਵਰਗੇ ਲੋਕ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ.
300-425 ਸੀਟਾਂ ਵਾਲੀ ਕਾਂਗਰਸ ਅੱਜ 44 'ਤੇ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ.
ਅੱਜ ਦੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਮੈਂ ਖਿਜਰੀਵਾਲ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਕੇ ਇਹ ੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਕਿ ਜਿਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਗਠਨ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਜਾਵੋਂਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸੋਚ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓਗੇ।
ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਉਸ ਸੋਚ 'ਤੇ ਬਣੀ ਪਾਰਟੀ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਵੇਗੀ,
ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਿੱਲ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਉਹ ਪਾਰਟੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ, ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਡਿੱਗੇਗੀ,
ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.
ਰਾਹੁਲ ਗਾਂਧੀ ਜੀ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੇ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਕਿਸ ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੀ?
ਕੀ ਇਹ ਸੋਚ ਅਜੇ ਵੀ ਹੈ?
ਜੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ
ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੋ।
ਇਹ ਨਾ ਕਹੋ।
ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ ਡੱਡੂ ਵਾਂਗ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋ,
ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਿਆਨ ਦਿਓ,
ਕੋਈ ਗਤੀਵਿਧੀ ਕਰੋ,
ਕਦੇ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ।
ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਆਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜਨਤਾ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਰਹੀ।
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਠੋਸ ਚਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਚਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਤੁਸੀਂ ਪਿਆਰ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਬਣਾਈ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕ,
ਉਹ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ?
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕੇਸੀਆਰ ਦਾ ਡੀਐਨਏ ਬਿਹਾਰ ਦੀ ਕੁਰਮੀ ਜਾਤੀ
ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਦਾ ਡੀਐਨਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਇਹ ਪਿਆਰ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਹੈ।
ਦਿਤੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਕੁਰਮੀ ਹੈ,
ਜੋ ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਹੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਦਾ ਗਠਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਦਾ ਗਠਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ,
ਦਿਤੇਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਬਿਹਾਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਬਿਆਨ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ,
ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਪਿਆਰ ਦੀ
ਦੁਕਾਨ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਊ ਰੱਖਿਆ ਸਮੂਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ,
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ,
ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਕਾਰਕੁੰਨ ਮੁੱਖ ਸੜਕ 'ਤੇ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਊਆਂ ਨੂੰ
ਮਾਰਦੇ ਹਨ,
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ।
ਉਹ ਕੀ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ?
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਰੋਧ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ?
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੋਗੇ?
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਚਾਈ ਹੈ।
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਬਾਕੀ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਉਹ ਨਕਲੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਕਿਰਦਾਰ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਨਤਾ ਅੱਜ ਤੱਕ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕੀ।
ਹੁਣ ਇਹ ਗੱਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ,
ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤੁਹਾਡੇ ਦਾਦਾ ਨਹਿਰੂ,
ਨਹਿਰੂ ਜੀ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਸਨ,
ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣਨ ਲਈ।
16 ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ,
13 ਨੇ ਪਟੇਲ ਜੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ,
ਪਰ ਗਾਂਧੀ,
ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਦੇ ਦਬਾਅ ਹੇਠ,
ਪਟੇਲ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ,
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਲਾਲੀਪਾਪ ਮਿਲਿਆ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਚੂਸਣ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ,
ਕੋਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੋਹਫ਼ਾ ਮਿਲਿਆ।
ਉਸਨੇ ਲਾਲ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਰਗੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੇਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤੇ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ,
ਆਪਣੇ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ,
ਉਸ ਨੂੰ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ,
ਤੁਸੀਂ ਇਸੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਸਿੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿੰਨੇ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਗਏ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ,
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ,
ਭੂਚਾਲ ਦਾ ਬਿਆਨ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਬਣੇ।
ਉਹ ਵੀ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਰਸਿਮ੍ਹਾ ਰਾਓ ਜੀ ਹੱਕਦਾਰ ਸਨ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦੇਹ ਨੂੰ ਕਾਂਗਰਸ ਦਫ਼ਤਰ 'ਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ
ਹੋਣ ਦਿੱਤਾ।
ਤੁਹਾਡੀ ਮੈਡਮ,
ਮਾਤਾ ਸ਼੍ਰੀ ਸੋਨੀਆ ਗਾਂਧੀ,
ਐਂਟਨੀ ਓਮੀਨੋ,
ਸਾਡੀ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਬੁਲਾਰੇ,
ਕੀ ਉਹ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ, ਕੀ ਉਹ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ,
ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣਨ ਲਈ,
ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ।
ਦੋ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ,
ਮਾਧਵਰਾਓ ਸਿੰਧੀਆ
ਅਤੇ ਰਾਜੇਸ਼ ਪਿਲਾਤੁਸ,
ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਨ,
ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਨ,
ਪਰ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੇਤਾ ਸਨ।
ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ,
ਆਪਣੇ ਲਈ ਰਾਹ ਸਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੁਸੀਂ ਅਮਿਤ ਰਾਮ ਕੇਸਰੀ ਤੋਂ ਕਾਂਗਰਸ ਦੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਕਿਵੇਂ ਖੋਹ ਲਈ?
ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਗਏ
ਉਸ ਦੇ ਅੰਡਰਵੀਅਰ 'ਤੇ ਉਤਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ,
ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ,
ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਮੂਰਖ ਬਣ ਰਹੇ ਸਨ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਹੁਣ, ਇੱਕ ਵਿਕਲਪ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ
ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਪਾਰਟੀ ਨਹੀਂ ਬਣਾਈ ਸੀ।
ਇਹ ਪੁਰਾਣੀ ਪਾਰਟੀ,
ਗਾਂਧੀ ਦੀ ਪਾਰਟੀ,
ਇਸ ਦਾ ਗਠਨ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਹ ਇੱਕ ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ.
ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਭੰਗ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਫਿਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਂਗਰਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸੋਚ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਝਾਰਖੰਡ, ਉਤਰਾਖੰਡ, ਉਤਰਾਖੰਡ, ਯੂਪੀ ਤੋਂ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਰਿਆਣਾ, ਦਿੱਲੀ, ਪੰਜਾਬ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਸਾਲ ਰਹੇ
ਹੋ, ਜਿੱਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੇ ਅਤੇ ਹੌਲੀ
ਹੌਲੀ ਇਹ ਨੰਬਰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ
ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਐਂਟਰੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਫਿਰ
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬਚੇਗਾ।
ਦੇਖੋ, ਮੇਰਾ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਖਾਸ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਬੇਸ਼ਕ ਮੈਂ ਇਸ ਦਾ
ਸਮਰਥਕ ਹਾਂ
ਮੋਦੀ ਪਰ ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਦੇ ਨਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਹਾਂ।
ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ
ਚੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ
ਉਹ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜੀਵਨ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ
ਹੋਵੇ.
ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ
ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੇ ਚਿੱਤਰ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਇਕ ਵਾਰ ਸੋਚਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਨਹੀਂ
ਕਰਦੇ, ਜੇ ਪਾਰਟੀ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਅਕਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਮ
ਆਦਮੀ, ਆਮ ਵਰਕਰਾਂ ਦਾ ਅਕਸ ਕੀ ਸੀ?
ਕੌਣ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ?
ਉਹ ਕੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ?
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰਹਿ ਕੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ, ਤੁਸੀਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕੋਗੇ.
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਬਣਾਓ।
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ ਅਤੇ ਇਹ
ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਜੜ੍ਹ ਬਚ ਜਾਵੇਗੀ, ਹੋਂਦ ਬਚ ਜਾਵੇਗੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਤਬਾਹ ਹੋ
ਜਾਵੇਗਾ.
ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੋਵੇ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਹੋਂਦ, ਨੌਕਰੀ,
ਕਾਰੋਬਾਰ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਕੈਰੀਅਰ ਜਾਂ ਪਾਰਟੀ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ
ਆਪ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੋ.
ਅਤੇ ਜੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਹੋਂਦ ਤੋਂ ਦੂਰ ਚਲੇ ਗਏ ਹੋ, ਤਾਂ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਿੱਚੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਓ. ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ
ਉੱਠਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਵੇਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਹੀ ਕਰੋ.
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ.
ਫਿਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਐਚਆਰ ਅਤੇ ਐਡਮਿਨ ਵਿੱਚ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਕੋਰਸ ਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਰੈਫਰਲ ਕੋਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ
ਕਰਕੇ ਸਾਈਨ ਅਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਨਾਮ ਮਿਲਣਗੇ.
ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ.
ਹਰ ਦੋਸਤ ਲਈ ਜਿਸਦਾ ਤੁਸੀਂ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਅੰਕ ਕਮਾਉਂਦੇ
ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਛੋਟਾਂ ਜਾਂ ਨਕਦ ਇਨਾਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਰੀਡੀਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਗਿਣੋ।
ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਯਕੀਨੀ
ਬਣਾਵਾਂਗਾ।