सर्वांना नमस्कार, तुम्हा सर्वांना शुभसंध्या.
हा विनीत गौतम आहे, तुझा प्रशिक्षक आहे, तुझा ट्रेनर आहे,
मोटिव्हेशनल स्पीकर, लाइफ कोच, कॉर्पोरेट ट्रेनर आणि माइंड
कोच.
आणि जेव्हा मी भावनिक बुद्धिमत्तेबद्दल बोलत आहे
कौशल्य जे केवळ व्यावसायिकांसाठीच नव्हे तर व्यावसायिकांसाठी
खरोखर खूप महत्वाचे आहे, हे खूप महत्वाचे आहे
वैयक्तिक जीवन आणि
मला असे म्हणायचे आहे की, वैयक्तिक जीवनात जर तुम्ही तुमच्या
आई-वडिलांच्या, कुटुंबाच्या आणि मुलांच्या भावना समजून घेऊ
शकलात,
मग ती व्यक्ती जी कुटुंबाच्या भावना समजून घेऊ शकते,
व्यावसायिक जीवनातील भावना समजून घेता येतील.
कारण कुटुंबात एकमेकांवर प्रेम करणारी माणसं आपल्या भावना
व्यक्त करू शकत नाहीत,
पण तू
व्यावसायिक जीवनात आपल्या भावना व्यक्त करण्यास सक्षम आहेत.
प्रोफेशनल लाईफमध्ये थोडं मूल्यमापन केलं तर लोक आपल्या भावना
दाखवतात, त्यांचं मूल्यमापन करून त्यानुसार कृती करावी लागते.
हे सोपे काम आहे, पण घरच्यांच्या मते नाही.
ज्या व्यक्तीने यूपीएससीची तयारी केली आहे,
एसएससीचा मजकूर समजून घेणे ही मोठी गोष्ट ठरणार नाही.
त्याचप्रमाणे ज्या व्यक्तीने कुटुंबाच्या भावना समजून घेतल्या
आहेत,
व्यावसायिक जीवनातील भावना समजून घेता येतील.
खरं तर मी आत्मभानाच्या वेगवेगळ्या रणनीतींबद्दल बोलत होतो.
या मुद्द्यांबद्दल मी तुम्हाला आधी सांगितले होते, आणि
आता मी त्याबद्दल बोलणार आहे
त्यानंतर स्व-नियमन आहे.
सेल्फ रेग्युलेशन म्हणजे काय?
तुम्ही पहा
हा व्हिडिओ मी आधीही बनवला आहे आणि या कंटेंटबद्दल बोललो आहे,
पण मी पुन्हा पुन्हा सांगत आहे की मी आता ज्याबद्दल बोलत आहे,
सक्रियीकरण, अंमलबजावणी बद्दल आहे,
अंमलबजावणी[संपादन]।
आताही तुम्ही शिकत आहात आणि अंमलात आणायला तयार नाहीआहात.
तर, फक्त जा आणि त्याची अंमलबजावणी करा.
फाइल करो, फिर आगे बडो, निष्पादित कर्ण पडेगा, जब तक आप
अंमलात आण नहीं करेंगे, तब तक कोई बात नहीं बने वाली है.
त्यामुळे फक्त जा आणि त्याची अंमलबजावणी करा.
क्या कर रहा था?
स्व-नियमन करणे म्हणजे नकारात्मक विचार आणि भावनांचे
सकारात्मक विचारांमध्ये रूपांतर करणे आणि कधी थांबावे हे
जाणून घेणे.
नकारात्मक विचार आणि भावना को पॉझिटिव्ह कर्ण, कर्णाचे नियमन
करा, कर्ण काय आहे याचे नियमन करा? कहते है ना की आपका
नियम-कायदे थीक है, लेकीन धीरे धीरे धीरे धीरे धीरे फिर से आप
नियम-कायदे हो गए.
आप एक सेल्फ असेसमेंट का, सेल्फ रेग्युलेशन का सेशन हुआ, आप
चाहे पर्सनल लो सेल्फ असेसमेंट कर रहे हो, आत्मपरीक्षण कर रहे
हो और अपने आप से ये पूछ रहे हो, की जिस नियम आणि कायदे की
बात आप करते थे, जो वक्तशीरता शिस्त आपकी
लाइफ में थी, को धीरे धीरे मिसिंग हो गई, उससे फिर से लाइन पे
लाना आपका काम है, आपकी जिम्मेदारी है, उसको करो रे बाबा।
होय, मी या गोष्टीबद्दल बोलत आहे.
इसी तारिके से आपकी सोच में, आपकी सोच में, जो पॉझिटिव्हिटी
है, चाहे अपने बारे में हो, चाहे अपने परिवार के बारे में हो,
चाहे अपने समाज के बारे में हो.
जो फीलिंग्स, पॉझिटिव्ह फीलिंग्स है, क्यूकी जो भी अॅक्शन
होता है, चाहे हो अॅक्शन हो, चाहे कुछ आप बोलते है, आप किसी
के साथ जिस तारिके से बाते करते है, या बिहेवियर करते है, ये
उससोच पे डिपेंड करता है, की आप उसके बारे में कैसा सोचते है,
उससे किस एंगल से सोचते है, ये इस बात पे डिपेंड करता है, आप
एक आदमी को आप करके बात कर रहे हैं, एक को तुम, दसरे को तू,
ये आप तुम और तू, अगर हिंदी भासी लोग है, तो आप में इसको यूं
बोलून, एक आदमी को आप सन्मान के साथ बात करते
है, दुसरे को सरासरी, त्रिसरे को बिलकुल डाऊन, ऐसा इस्लिए,
क्यूकी उसके लिए आपकी सोच रेस्पेक्ट वाली है, जब पहली बार
किसी से कोई मिलता है, तो ये जो परिचय लेते है ना, पुचते है
ना, तुम कौन हो, क्या करते हो, ये सिफ्त इस्लिए पुचते है, ताकी
वो ये निर्णय कर साके, की इस से कैसी बात करनी है, किस तारीके
से वर्तन करना है, इसमे तुम कौन हो, क्या करते हो, के साथ में
ये भी डिपेंड करता है, की तुम कहाँ से ओले करते हो, तुम उठने
अच्छे नहीं हो, उटने अच्छा काम भी नहीं करते हो, लेकिन
तुम एक अच्छे परिवार से संबंधित करते हो, तो तुम से अच्छे
तारे से बात की जाएगी, लेकिन तुम अच्छा काम करते हो, अच्छे भी
हो, लेकिन बॅकग्राउंड अच्छा नहीं है, तो लोगों के बात करने का
तारिका चेंज हो जाता, वाईसे ही, आप जब सर्कल में है, सोसायटी
में है,
काय बार आपको लगता होगा, की मैं तो इतना अच्छा हूं, इस से
इतना अच्छा व्यवहार करता हूं, फिर भी वो मेरे साथ ऐसे क्यूं
पे साथ आता है, क्यूं की उसकी सोंच आपके बारे में गलत है,
उसकी सोंच जिस कारन भी गलत है, लेकिन है, चाहे उसकी सोंच
गलत बना दी गई है, पण उसकी सोंच आपके बारे में गलत है, इसलिए
वो ऐसा करता है, और सोंच को बदलना, मैं ये सबसे कहता हूं, आप
भी ऐसा ही करते है, आप अपने आपसे पूच के देखिया, सोंच के
देखिया, आपकी वाइफ, आपकी बॉस जो ऑफिस
में है, उससे अदिक पढ़ी लिखी है, आदिक स्मार्ट भी है, लेकिन
वहा पे आप मैम मैम करके बाते है, कुछ बोल देतो सा भी लेते है,
लेकिन घर पे आते है, तो उससे पाढी लिखी, उससे खुबसूरत लेडीज,
जुकी आपकी आपकी वाइफ है, आप उससे किस तारिका है
से बात करते है, ये आप ऑफ द वर्ल्ड.
त्यामुळे तुम्ही बाप आहात हे समजून घ्यायला हवं, कारण
तुम्हाला आई व्हायचं आहे.
जर तू आई नाहीस तर बाप कसा होऊ शकतोस?
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वर्तन, आपली कृती, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारित असतात.
त्यामुळे तुम्ही बाप आहात, हे समजून घ्यायला हवं, कारण
तुम्हाला बाप व्हावं लागतं.
त्यामुळे तुम्ही बाप आहात, हे समजून घ्यायला हवं, कारण
तुम्हाला बाप व्हावं लागतं.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्याचे महत्त्व आपण नाकारत आहोत, आपले वर्तन, आपले बोलणे,
आपले विचार यावर आधारित आहेत.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वागणे, आपले बोलणे, आपले विचार यावर आधारलेले असतात.
त्यामुळे जेव्हा आपण त्याचे महत्त्व नाकारत असतो, तेव्हा आपले
वर्तन, आपले विचार त्यावर आधारलेले असतात.
मी गरिबांचा मसीहा आहे, मी गरिबांचा रक्षक आहे, तुम्ही
सरकारला पाठिंबा देत आहात,
तुम्ही चुकीचे आहात, तुम्ही अन्यायी आहात, तुम्ही अन्यायासोबत
आहात.
दोघंही एकमेकांना हाक मारतात.
चुकीचे काम करा आणि समजावून सांगा.
पोलीस म्हणतात, तुम्ही चोरीचं काम सोडा आणि चोर आहे
चुकीचे. भाऊ म्हणतो, तुम्ही पोलिसांचे काम सोडा, तुम्ही
अन्यायाला पाठिंबा देत आहात.
आता बघा, इथपर्यंत दोघंही एकमेकांबद्दल बोलत आहेत.
ते काय करत आहेत? दोघेही बोलत आहेत
एकमेकांबद्दल.
समजा एक व्यक्ती इथे आहे आणि दुसरी व्यक्ती इथे आहे.
हे दोघे आहेत
एकमेकांबद्दल बोलतोय.
आता ही व्यक्ती स्वत:बद्दल आणि समोरच्या व्यक्तीबद्दल बोलत आहे
स्वत:बद्दल बोलत आहे.
दोन्ही भाऊ एकमेकांबद्दल बोलत आहेत.
आता पोलीस कर्मचारी
तुम्ही जे काही करत आहात ते चुकीचे आहे, तुम्ही ते सोडून
द्या, असे समजावून सांगत आहे.
यामुळे कुटुंबाला फायदा होणार नाही, समाजाला फायदा होणार नाही.
आता तो म्हणतोय, हे काय आहे? पोलिस
चूक करत आहे, चोर बरोबर करत आहे, पोलीस चुकीचे आहेत, चोर
बरोबर आहे, जे सरकार सरकारला पाठीशी घालत आहे, जे सरकार
मोठमोठ्या लोकांकडून विकले जात आहे, तुम्ही त्यांचे गुलाम
आहात आणि तुम्ही त्या सरकारचे गुलाम आहात,
तर तू सोबत आहेस.
अन्याय, तू अन्याय आहेस, तू ही नोकरी सोडून माझ्याबरोबर ये.
दोघांनीही आपापल्या गोष्टी जपल्या.
आता मी तुम्हाला भावनिक बुद्धिमत्तेने जे सांगितले ते असे की,
जेव्हा दोन व्यक्तींमध्ये मतभेद होतात, जसे या दोघांमध्ये
असतात,
दोघेही भाऊ आहेत, पण एक पोलीस आहे आणि दुसरा चोर आहे,
दोघांमध्ये फरक आहे, पण दोघेही एकमेकांबद्दल बोलत असतात, पण
नंतर जेव्हा दोघे वेगळे होतात, रात्री एकटे असतात तेव्हा
पोलीस स्वत:चाच विचार करतात
चोर म्हणून म्हणजे तो स्वत:ला आपला दुसरा भाऊ समजतो आणि चोर,
जो त्याचा दुसरा भाऊ आहे, तो स्वतःला पोलिस समजतो.
मी म्हणालो की मतभेदाच्या अवस्थेत जोपर्यंत तुम्ही स्वत:ला
त्याच्या जागी पाहत नाही तोपर्यंत समोरच्याव्यक्तीचा
दृष्टिकोन समजू नये.
मग चोर काय विचार करत आहे? की माझा भाऊ बरोबर आहे, मी जे काही
करत आहे ते पाप आहे, एक
गुन्हा, गुन्हा, गुन्हा, गुन्हा, गुन्हा.
मी एकतर पाहिलं
अकिला होने पे रथ को ये सोच रहा।
अरे दीन मी तो.
नाही, पण पिरवी उसके दिमाग पे
अपने चोरे भाई के
सोच का असर धीरा धीरा हो रहा
Agli bar jab a dono a kusre se milte hai
तो मिलते तो है अपनी बात कहने के लिए
लिकिन साथ मे बताते बेसक नहीं है
लिकिन दुसरे के बात को सुने मे इंटरेस्ट बढ़ गया है
जो चोरे भाई है उसको अपने पुलिस वाले भाई को सुने मे इंटरेस्ट
बढ़ गया है
और पुलिस वाले भाई को
आम्ही चोरे भाई के दर्द मी
अब अपना दर्द दिखने लग गया है
Dono ek dusre ke dard ko samajhne lag gaye hai
और अब हो क्या रहा है की कुछ दीनो मी
पोलीस वाला भाई
क्यूंकी कुछ चीझें तो उस सिस्टीम मी होती ही है
जब अस सिस्टीम मी है बड़े लोग पुलिस के
बडे अधिकारी के साथ मे बडे बड़े लोग उरते बर्ते हैं और वहन पे
वो लोग गरीबो की बुरैया करते हैं उनको गालिया देते हैं
तो उस पुलिस वाले भाई को अपने चोरे भाई की कही हुई बातों का
याद आता है
की सही मे मेरा भाई सही कह रहा था ये लोग वस्तां में गलत है
आणि मी त्यांची गुलामगिरी सोडून माझ्या भावाच्या पावलावर पाऊल
ठेवले पाहिजे.
मी त्यांच्या विरोधात जायला हवं.
त्यांच्या अन्यायाचा बदला मी घेतला पाहिजे.
आणि एके दिवशी तो ठरवतो की मला माझी नोकरी सोडावी लागेल.
तर दुसरीकडे त्याचा चोर भाऊ आपला पोलीस भाऊ एवढ्या अभिमानाने
जगतो, असे त्याला वाटते.
तो गणवेशात खूप देखणा दिसतो.
त्याच्या आई-वडिलांना त्याचा अभिमान आहे.
त्यांना अभिमान वाटतो.
तोही अभिमानाने चालतो.
मी लपून इकडून तिकडे पळतो.
हे कशा प्रकारचे जीवन आहे?
मी हे आयुष्य सोडून जायला हवं.
आणि तो ठरवतो की मी हे आयुष्य सोडून जाईन.
मला शिक्षा होईल.
आणि मग मी पोलीस बनेन.
आणि ते एकमेकांना त्यांच्या बोलण्याने पटवून देतात आणि सहमत
होतात.
आणि शेवटी ते एकमेकांची भूमिका स्वीकारतात.
हा प्रभाव आहे.
चोर शरण येतो आणि पोलिस बनतो.
आणि पोलीस नोकरी सोडून मोठा चोर बनतो.
तो भोंदू बनतो.
या समाजात वावरताना अनेकदा आपण आपल्या विचारांपासून आणि
प्रतिमेपासून दूर जात राहतो, हे सांगण्यासाठी मी ही गोष्ट
सांगत होतो. आणि आपण समाजात वावरणारे लोक बनतो.
कारण आपला समाज आपल्यावर प्रभाव पाडतो.
त्यामुळे एक गोष्ट अशी की, आपण आपल्या विचारांनी आपला समाज
निवडला पाहिजे.
पण किती?
आपल्याला कसेही जगायचे आहे.
आपल्याला आपली प्रतिमा टिकवायची आहे.
तर, यासाठी फक्त तुम्ही मध्येच सेल्फ रेग्युलेशन ठेवणं गरजेचं
आहे.
मूल्यमापन करा.
आत्मपरीक्षण करा.
आणि तुम्ही ज्या विचाराने जात आहात, जे काम करत आहात, ज्या
विचाराने तुम्ही हे काम सुरू केले आहे, ज्या पक्षाची सुरुवात
केली आहे, हे जाणून घेण्याचा प्रयत्न करा,
केजरीवाल, ज्या विचाराने तुम्ही ही सुरुवात केली, हा आम आदमी
पक्ष, आज तुम्ही त्या विचाराने उभे आहात का, की आजूबाजूच्या
इतर पक्षांचा प्रभाव इतका बदलला आहे की तुम्हीही बदलला आहात?
बघा, मला आम आदमी पार्टी म्हणायचे नाही.
मी फक्त एक उदाहरण दिले कारण समाजात अशी एक संकल्पना आहे की
ज्या विचाराने आम आदमी पक्षाचा जन्म झाला, तो विचार आता ते
पाळत नाहीत.
त्यांचे विचार, त्यांचे विचार, त्यांची कृती, सर्व काही बदलले
आहे.
सुरुवातीला आम आदमी पक्षाचे संस्थापक अरविंद केजरीवाल निळ्या
रंगाच्या वॅगनआरमधून प्रवास करताना म्हणत असत की, मी कधीच
मोठी गाडी विकत घेणार नाही. मी कधीच मोठं घर विकत घेणार नाही.
मी ज्या गाडीतून जात आहे, त्यातच मी राहीन.
मी ज्या घरात राहतो, त्यातच मी राहणार आहे.
पण आता तो मोठ्या गाड्याही विकत घेत आहे.
त्यांनी एक मोठा बंगला बांधला, ज्यात त्यांनी कोट्यवधी रुपये
खर्च केले.
त्यामुळे त्याला स्वनियमनाची गरज आहे.
नाहीतर ज्या विचाराने एखादी इमारत बांधली गेली, ती तिच्या मूळ
विचारापासून वेगळी झाली, तर माझ्यावर विश्वास ठेवा, की एक
दिवस ती इमारत उद्ध्वस्त होईल.
उदाहरणार्थ, तुम्ही इमारतीचा पाया अशा प्रकारे बनवला की ती
तीन मजल्यांपर्यंत बांधता येईल.
आणि आता जगात जे लोक मोठमोठ्या इमारती, दहा मजले, वीस मजले
बांधत आहेत आणि त्याचा फायदा घेत आहेत, ते आता तुम्हीही लोभी
होऊ लागले आहात. त्यामुळे तुम्हालाही वाटलं होतं की तीन
मजल्यांऐवजी मी तेरा मजले करेन.
आता जेव्हा तुम्ही हे करता तेव्हा तुम्ही त्या लोकांना फसवत
आहात, ज्यांनी तीन मजले बांधले आहेत, म्हणजे जे लोक तुमच्या
मूळ विचारांशी जोडले गेले होते, त्यांना तुम्ही फसवत आहात.
ज्यांचा तुमच्या विचारांवर विश्वास होता, त्यांना तुम्ही फसवत
आहात.
जे लोक तुमच्या तेरा मजल्यांना जोडतील, प्रत्यक्षात तुम्ही
त्यांचीही फसवणूक करत आहात.
काय होणार?
अनेकदा तुम्ही तुमच्या लोभाने इतके आंधळे होतात, की तुम्ही
सर्व नियम-कायदे कुंपणावर लावता. तुम्ही विचार करा
मी राजा आहे,
मी मंत्री आहे, माझा कायदा माझ्या इच्छेप्रमाणे आहे. परंतु,
हे चालत नाही.
स्वत:च्या फायद्यासाठी तुम्ही मनाप्रमाणे कायदे करता आणि मग
फायदा मिळाल्यानंतर ते परत घेता.
दुसरी गोष्ट,
तुम्ही कुठेही थेट प्रवेश घेत नाही, कोणत्याही कागदावर
स्वाक्षरी करत नाही, तुम्ही लोकांना कागदावर स्वाक्षरी करायला
लावता, आणि एक-एक करून ते सगळे तुरुंगात जातात.
ते तुमच्याशी कधीपर्यंत सहमत राहतील?
एक दिवस त्यांचा संयम तुटेल, ते खरे बोलतील आणि मग तुमच्या
विचारावर बांधलेली तुमची इमारत आता तुम्ही त्या विचारापेक्षा
पूर्णपणे वेगळे आहात.
तो मुळापासून पुढे जाईल, कोसळेल, पक्ष संपेल.
कारण, त्याच्या मुळापासून, तुमचा विचार, जो तुम्ही तुमच्या
विचाराने निर्माण केला आहे,
मुळं पोकळ केल्यावर इमारत कोसळेल.
त्या विचाराने जो पक्ष स्थापन झाला, तो विचार तुम्ही स्वत:च
मारत आहात. ते पोकळ केले तर त्या पक्षाचे अस्तित्वही
संपुष्टात येईल.
तो पक्षही हळूहळू पोकळ होईल.
कधीपर्यंत?
तुम्ही सक्षम आहात म्हणून दिल्लीत सरकार स्थापन झाले?
नाही।
कारण काँग्रेस भ्रष्टाचारात होती.
आणि भाजपने त्यांच्या मतभेदांमुळे उघडपणे भक्कम विरोधी पक्ष
मांडला नाही.
उघडपणे।
एकदा तुम्ही पक्षात सक्रिय नसलेल्या किरण बेदी यांना हटवले.
पक्षाचे सक्रिय नेते हर्षवर्धन, गोयल, खुरानाजी, सैफसिंग
बर्मा, जे पूर्वी मुख्यमंत्री होते, त्यांना दिल्लीचे
मुख्यमंत्री होणे हा आपला अधिकार वाटतो. आणि
तुम्ही सगळ्यांना बाजूला सारून किरण बेदींना हटवले.
त्यांची प्रतिमा चांगली होती, पण त्यांच्याच लोकांना ती नको
होती. त्यामुळे केजरीवालजी, तुम्ही जिंकलात तर लढून जिंकला
नाही. इतरांचा पराभव झाला आहे.
मुद्दाम।
आणि साहजिकच तुम्ही जिंकलात.
दुसर् यांदाही कारण पुन्हा एकदा बाहेरून उमेदवार
बोलावल्यानंतर पक्षातील सर्व जण एकत्र आले, की तो जिंकू नये
अशी आमची इच्छा आहे.
दुसर् यांदा तुम्ही इतके गोंधळलेले आहात, प्रत्येकजण दावा करत
आहे, मनोज तिवारी दिल्लीचे भाजप अध्यक्ष आहेत, पण तुम्ही
त्यांना मुख्यमंत्री म्हणून घोषित करत नाहीआहात.
कारण हर्षवर्धन, विजय गोयल, सैफ सिंग बर्मा यांचा मुलगा,
खुरानाजींचा मुलगा, सगळ्यांनी दबाव आणला आहे.
तर तुम्हाला माहित आहे की, यूपी आणि बिहारमध्ये खूप मजबूत मते
आहेत.
मनोज तिवारी यांची निर्दोष मुक्तता झाली असती तर ते जिंकून
मुख्यमंत्री झाले असते.
पण पुन्हा त्याने तसे केले नाही.
आणि याचा फायदा,
केजरीवालजी, तुम्हाला समजलं.
त्यामुळे तुम्ही तुमच्या क्षमतेवर आलेले नाही.
दुसरी गोष्ट, तुम्ही पंजाबमध्ये झालात, कारण भाजप आणि अकाली
दल वेगळे झाले.
अकाली दलाची प्रतिमा आधीच मलिन झाली आहे.
आधीच, कशामुळे?
ड्रगिस्ट.
ड्रग्जिस्ट बनल्यामुळे तरुणांना वाचवता आले नाही.
भ्रष्टाचार।
भाजपची दुय्यम प्रतिमा आणि काँग्रेसची अंतर्गत कला.
स्वबळावर मुख्यमंत्री बनलेल्या एका मुख्यमंत्र्यांना हटवण्यात
आले.
दुसरी व्यक्ती ज्याला मुख्यमंत्री व्हायचे होते, त्याला
मुख्यमंत्री होऊ दिले नाही.
त्यांना पक्षाचे नेते करण्यात आले.
तिसऱ्या व्यक्तीला मुख्यमंत्री करण्यात आले.
त्यामुळे जे मुख्यमंत्री निघून गेले, त्यांनी स्वत:च घेतले.
आणि त्याचा अहंकार,
अनेकदा गाडी घेऊन चालणाऱ्या कुत्र्यांना आपण गाडी खेचत आहोत,
असे वाटते.
जेणेकरून जर मुख्यमंत्र्यांनी स्पष्टपणे येऊन भाजपशी भेट
घेतली असती आणि अकालींची भेट घेतली असती, तर माझ्यावर विश्वास
ठेवा, हा सामान्य माणूस पक्ष जिंकणार नव्हता. पण अकाली ला
वाटले की ती एकटीच आहे.
जो सेनापती आला, त्याला वाटले की तो आपल्याच पक्षाशी लढत आहे.
भाजपसोबत नाही.
तो एकटाच होता.
काँग्रेसमध्ये गदारोळ झाला.
पक्षाच्या नेत्याने मुख्यमंत्र्यांना खुले आव्हान दिले की, ते
त्यांना जिंकू देणार नाहीत.
तो म्हणाला, मी तुला जिंकू देणार नाही.
प्रत्येकजण आपापले ढोल वाजवत असल्याचे जनतेने पाहिले.
कुणाला तरी मतदान करावं लागतं.
आणि त्यांनी भरपूर लॉलीपॉप दिले.
ते हे आणि ते करतील.
जनतेने सॉफ्ट पर्याय निवडला.
आणि तुमचे सरकार स्थापन झाले.
हुशार नाही.
हाताळणे अवघड आहे.
परिस्थिती नियंत्रणाबाहेर जात आहे.
म्हणून मी हे उदाहरण दिले कारण
तुम्ही लढणार आहात, तुम्हाला सगळीकडे जामीन मिळत आहे.
राष्ट्रीय पातळीवर लढण्यासाठी, मोठा पक्ष बनवण्यासाठी तुम्ही
किती भ्रष्टाचार केला?
कारण राष्ट्रीय पातळीवर लढण्यासाठी १०० जागांसाठी लढतो, जामीन
मिळतो, पैसे खर्च करावे लागतात, पैसा येतो कुठून?
तो खर्च सांभाळण्यासाठी तुम्ही भ्रष्टाचारात इतके गुरफटले
आहात.
तुमची मुलभूत विचारसरणी विसरून तुम्ही इतर पक्षांपेक्षा वाईट
झाला आहात.
त्यामुळे आपल्या पक्षाचे सुरक्षित भवितव्य हवे असेल तर थोडा
वेळ द्या, स्वत:चे नियमन करा, नकारात्मक विचार आणि भावना
सकारात्मक ठेवा.
आपल्या जुन्या विचारसरणीकडे परत जा, जिथून सुरुवात केली.
ज्या विचारांनी तुम्हाला वेगळे केले, वेगळे केले,
त्यांच्यापासून स्वत:ला पुन्हा वेगळे केले.
आणि जिथून सुरुवात केली तिथे परत जा.
अन्यथा मोठी अडचण निर्माण होईल.
मुळं हलतील.
एक दिवस तुझं काम संपेल.
तुम्हाला कोणीही रोखू शकणार नाही.
हे आज समजून घ्या.
मी तुम्हा सर्वांशी बोलत आहे.
तुम्ही नोकरीत रुजू व्हा.
तू लग्न कर.
तुम्ही नात्यात गुंतून जाता.
तुम्ही एखाद्या कंपनीशी जोडले जाता.
तुम्ही व्यवसाय सुरू करा.
तुम्ही ज्या पद्धतीने व्यवसाय सुरू करता, सुरुवातीला सर्व
काही सुरळीत असते.
नात्यात कटुता आहे, नवरा-बायकोत भांडण आहे, ज्या प्रकारे
तुम्ही नोकरीत रुजू झालात, आता त्या नोकरीत मजा येत नाही असं
वाटत असेल.
वारंवार अडचणी येत आहेत.
बिझनेसमध्ये मजा येत नाही.
वारंवार अडचणी येत आहेत.
त्यामुळे एकदा सेल्फ रेग्युलेट करणं गरजेचं आहे.
आपण आपल्या विचारांपासून विभक्त होत आहात का?
बायका म्हणतात त्याप्रमाणे पूर्वी तू तासन् तास माझी वाट बघत
असेस.
आता तुला माझी किंमत नाही.
जुने नाते टिकणार नाही हे मान्य करा.
नाहीतर कुटुंबाचा उदरनिर्वाह कसा होणार? जर आपण त्यांचे
म्हणणे ऐकत असाल आणि संपूर्ण रात्र त्यांच्यावर प्रेम करण्यात
घालवत असाल तर ते सोपे घ्या. तुम्ही वेळेवर ऑफिसला जात नाही.
तुम्ही सकाळी उठता.
आर्थिक समस्या आल्यावर ही समस्या तशीच संपणार आहे.
ही समस्या तशीच संपणार आहे.
पण इथे तुम्हाला काय करायचं आहे ते म्हणजे तुम्ही स्वत:ला
त्यांच्या जागी बसवायला हवं आणि विचार करायला हवा की ते असा
विचार का करत आहेत.
आणि त्यांना स्वतःला तुमच्या जागी बसवावे लागेल.
नवरा-बायको या दोघांशीही मी बोलत आहे.
ही समस्या किती काळ टिकते माहित आहे का?
जोपर्यंत तुम्ही तुमच्या जागी आहात, तोपर्यंत समोरची व्यक्ती
काय म्हणतेय हे तुम्हाला ऐकायचं नाही किंवा समजून घ्यायचं
नाही.
तुमचं म्हणणं बरोबर आहे असं तुम्हाला वाटत असेल तर मी तुमचं
का ऐकावं? मी चुकीचा आहे का?
समोरची व्यक्तीही असाच विचार करते.
त्याऐवजी आपली विचारसरणी सोडून स्वत:ला समोरच्या व्यक्तीच्या
जागी ठेवून विचार करा.
नवऱ्याने बायकोच्या जागी स्वत:ला बसवले, तर ती तुझी मैत्रीण
असताना मैत्रीसाठी तू तिच्या मागे किती धावलीस?
तिची एक झलक पाहण्यासाठी तुम्ही तासन् तास वाट पाहिली.
तिला खूश करण्यासाठी तू तिला भेटवस्तू, पत्रं, मेल, चॅटिंग
दिलंस.
तिच्या मैत्रिणींना खूश करण्यासाठी तू सगळं केलंस.
तू तिची प्रतिमा वाढवलीस.
तू तिची विचारसरणी वाढवलीस.
मीपण काहीतरी आहे असं तू तिला वाटायला लावलंस.
मी वेडा झालो आहे.
माझ्या सौंदर्यात काय चूक आहे?
हे चुकीचे नाही.
आणि आता ती स्वतःला विचारते, मी बदललो आहे का?
मी आता सुंदर नाही का?
मग आता तो माझ्या मागे का धावत नाही?
आता मी घरी तयार होतो आणि दिवसभर थांबतो.
आणि संध्याकाळी मी वर-खाली ही बघत नाही.
मी तिचं कौतुकही करत नाही.
मी जेवण बनवण्यासाठी खूप मेहनत घेतली, त्यामुळे मी एकदाही
तिचं कौतुक करत नाही. अवघड आहे.
आता स्वत:ला बायको किंवा नवऱ्याच्या जागी ठेवा.
जर तो पूर्वीसारखा तुमच्या मागे धावत राहिला, आधी तो अविवाहित
होता, त्याला त्याची पर्वा नव्हती.
तो आई-वडिलांकडून पैसे घेत असे.
आता त्याला आपल्या आई-वडिलांना पैसे द्यायचे आहेत आणि तुमचा
खर्च, तुमची लिपस्टिक, रोपे इत्यादी ंची काळजी त्यालाच
घ्यायची आहे.
मग त्या गोष्टी कुठून येणार? त्यामुळे जेव्हा तुम्ही स्वतःला
एकमेकांच्या जागी ठेवून विचार कराल, तेव्हा काहीही न बोलता
तुम्ही एकमेकांच्या भावना समजून घेऊ शकाल.
आता कारवाईची पाळी आली आहे.
त्यामुळे कृतीच्या वळणावर तुम्हा दोघांनाही थोडं सोडावं लागेल
आणि आपल्या जबाबदाऱ्या थोड्या फार प्रमाणात पार पाडाव्या
लागतील.
काय? बायको, आधीच्या अपेक्षा सोडा. आता आयुष्य राहिलेले नाही,
आता हे वैवाहिक जीवन आहे.
त्यामुळे अशा गोष्टींची अपेक्षा ठेवू नका.
व्यावहारिक निर्णय घ्या.
रोज बाहेर जाऊन अन्नाची नासाडी करू नका.
नवरा, जो दिवसातून १० वेळा तुझी स्तुती करायचा, तो तुला मेसेज
पाठवायचा आणि आता तू त्याला पूर्णपणे कोरडे केले आहेस.
हे थोडे थोडे करा.
जा आणि त्याला मिठी मार.
एकदा येऊन त्याला मिठी मार.
त्याच्यावर एक नजर टाका.
खूप मेहनत घेऊन त्याने स्वत:ला तयार केले आहे.
जर तिने तयारी थांबवली तर तीदेखील एक समस्या आहे. जर तुम्ही
तयार असाल तर तुम्ही त्याच्याकडे बघतही नाही.
ऑफिसमुळे तुम्ही थकलेआहात, मानसिकदृष्ट्या अस्वस्थ आहात हे
मला मान्य आहे.
पण गेटमध्ये प्रवेश करण्यापूर्वी एक मिनिट थांबा आणि ते
टेन्शन सोडा.
आणि जेव्हा तुम्ही आत शिरता, तेव्हा एक मिनिट फक्त कृती करू
नका, तर करा.
नाहीतर संपूर्ण दिवस भावनांनी भरलेला असतो.
तसे केल्यास शांती मिळेल. अशा प्रकारे, गोष्टी रांगेत येऊ
शकतात.
अशी शक्यता आहे.
तुम्हाला काही बदल करावे लागतील.
त्याचप्रमाणे नेता म्हणून, मॅनेजर म्हणून, ऑफिसमध्ये जोपर्यंत
तुम्ही तुमच्या दृष्टिकोनातून विचार करता, तोपर्यंत समोरची
व्यक्ती काय विचार करते, याची चिंता करण्याची गरज नाही.
मग तो तुमचा सहकारी असो, तुमचा ज्युनिअर असो, तो तुमच्या
टीमचा सदस्य असो.
सर्वप्रथम आपली विचारसरणी बदलावी.
तो केवळ ज्युनियर नाही.
त्याची स्वतःची प्रतिमा आहे.
ज्याचा आदर व्हायला हवा, तो सन्मानास पात्र आहे.
कारण जोपर्यंत तुम्ही या कोनातून विचार करत नाही, तोपर्यंत
तुमची कृती, तुमचं वागणं, तुमचं संभाषण याबद्दल तुम्हाला बदल
करण्याची गरज नाही.
तुला वाटतं तो ज्युनिअर आहे,
मी त्याला काहीतरी सांगेन,
मी त्याला शिव्या देईन,
मी त्याला थप्पड मारतो.
मग काय फरक पडतो?
आणि याच विचारसरणीमुळे तुम्ही अशा गोष्टी करत राहता.
आणि त्याला वाटतं की मी काहीही असो, ज्युनिअर असलो तरी माझं
एक अस्तित्व आहे,
माझं एक नाव आहे,
माझी स्वतःची प्रतिमा आहे, ती लहान असली तरी, अर्धा तृतीयांश
असली तरी, अर्धा तृतीयांश असली तरी,
माझं एक नाव आहे, तो माझा सन्मान आहे आणि तो माझा सन्मान
असावा.
त्यामुळे तो चुकीचा विचार करत नाही.
आणि तुम्ही त्याच्या विरुद्ध विचार करता, तुम्ही त्याला
महत्त्व देत नाही.
त्यामुळे संघर्ष होईल, होईलच आणि नक्कीच होईल.
आणि ते व्हायला हवं.
तुम्ही त्याच्या जागी विचार करा.
तेव्हा तुम्हाला कळेल की तो ज्युनिअर असला तरी तो आपली भूमिका
व्यवस्थित पार पाडत आहे.
त्याचे स्वतःचे पद आहे.
वरिष्ठ अधिकारी असले तरी वरिष्ठ कार्यकारी अधिकारी हे पद
असते. तुम्हाला वाटतं, तुम्ही काय आहात?
ते वरिष्ठ अधिकारी आहेत.
त्याचं एक नाव आहे.
तुम्ही त्याला त्याच्या नावाने हाक मारता.
तू त्याचा आदर करत नाहीस.
त्यामुळे कामाचं प्रोफाईल ही वेगळी गोष्ट आहे. पण जर तुम्ही
त्याच्या कुटुंबासमोर, त्याच्या मुलांसमोर त्याचा अपमान करत
असाल आणि तो तुमचा आदर करेल असं तुम्हाला वाटत असेल तर कसं?
तो त्याच्या घराण्याचा हिरो आहे, तू नाहीस.
तो त्याच्या पत्नीचा नवरा आहे.
तो आपल्या मुलांचा हिरो आहे.
आणि तुम्ही म्हणता,
सर, मी इथे आहे.
नाही।
जर तुम्हाला एक चांगला टीम लीडर बनायचे असेल तर तुम्ही असे
म्हणू नये.
मी तुम्हाला अगदी बेसिक लेव्हलचे उदाहरण देत आहे.
यानंतरही जर तुम्हाला समजत नसेल आणि अंमलात आणले नाही तर,
मग तुम्ही कधीच यशस्वी होऊ शकणार नाही.
आता हे समजून घेणं हेच तुमचं यश आहे.
ते स्वीकारा. लग्नगाठ बांधा.
आताही जर तू लग्न बंधनात अडकला नाहीस,
मग तुझं काय होणार आहे याबद्दल मी काहीच बोलू शकणार नाही.
कनिष्ठ कार्यकर्ते म्हणून येणारे पक्षाचे नेते,
आणि तेवढ्यात ते तुला भेटायला आले आहेत,
ते तुम्हाला आपला नेता मानतात, पण तुम्ही त्यांच्यावर अजिबात
विश्वास ठेवत नाही.
बघा, मी तुला सांगितलं होतं की, तुझं कोणाशीही वागणं,
तुमचं कोणाशीही वागणं,
तसे आहे कारण त्याबद्दलची तुमची विचारसरणी तशीच आहे.
आपण आपल्या कुत्र्याला बिस्किटे खाऊ घालण्यात व्यस्त आहात,
आणि ती व्यक्ती तिथे उपेक्षित वाटून बसलेली असते, त्यामुळे तो
तुमच्यासोबत पुढे जाणार नाही.
राहुल गांधी, तुम्ही हेमंत बिस्वासरमा यांचा अपमान केला आहे.
तुमचा कुत्रा महत्त्वाचा आहे का?
आणि तो बिचारा, आत्तापर्यंतचा कनिष्ठ कामगार नेता,
तुझ्या पक्षातून तुला भेटायला आला आहे,
आणि तुला त्याच्याशी बोलायला वेळ नाही,
त्याचे म्हणणे ऐकायला वेळ नाही.
त्यामुळे असे लोक तुमच्यासोबत नसतील.
ज्योतिरथ शिंदे, जिमी शेरगिल,
असे तरुण उमेदवार आपल्याला सोडून जात आहेत.
कपिल सिब्बल सारखे लोक जात आहेत,
आनंद शर्मा यांच्यासारखे लोक निघून जात आहेत.
तरीही आपण आपल्या विचारातून बाहेर येऊ शकत नाही.
300-425 जागा असलेला काँग्रेस आज 44 वर आला आहे.
तरीही आपण आपल्या विचारातून बाहेर येऊ शकत नाही.
आजच्या विचारसरणीला स्वयंनियंत्रित करण्याची गरज आहे.
खिजरीवालचे उदाहरण देऊन मी हेच सांगत होतो,
की ज्या विचाराने तुमचा पक्ष स्थापन झाला,
तुम्ही त्या विचारसरणीपासून विभक्त व्हाल.
तुम्ही हा विचार सोडून द्याल.
त्यामुळे त्या विचारसरणीवर स्थापन झालेला पक्ष जेव्हा
विचारातून बाहेर पडेल,
मुळं हलतील.
तो पक्ष हळूहळू, हळूहळू, हळूहळू कोसळेल,
संपेल, नष्ट होईल.
राहुल गांधीजी,
अशा वेळी मूल्यमापनाच्या स्वयंनियमनाचा विचार करण्याची गरज
आहे.
तुमच्या काँग्रेस पक्षाची स्थापना कोणत्या विचारसरणीने झाली?
हा विचार अजूनही आहे का?
नसेल तर,
मूल्यमापन करा.
ते बोलू नकोस.
हे कुणाला सांगायची गरज नाही.
तू पावसात बेडूकासारखा बाहेर येतोस,
आणि निवेदन द्या,
एखादी कृती करा,
कधी मंदिरात, तर कधी मशिदीत.
कुठलाही संबंध नाही.
तुमच्या विधानांचा काहीही संबंध नाही.
हे जनतेला समजत नाही.
आपल्याकडे ठोस प्रतिमा नाही.
तार्किक प्रतिमा नसते, असे म्हटले जाते.
तुम्ही भारतभर प्रवास सुरू केला.
तू प्रेमाचं दुकान तयार केलंस.
आणि तुमचे लोक,
ते काय म्हणतात?
ते म्हणतात की केसीआर यांचा डीएनए बिहारच्या कुर्मी जातीशी
जोडलेला आहे,
आणि आपल्या तेलंगणाचा डीएनए त्यांच्यापेक्षा चांगला आहे.
हे प्रेमाचं दुकान आहे.
दितेश कुमार हे कुर्मी आहेत,
जे इतकी वर्षे मुख्यमंत्री आहेत.
इतकी वर्षे ते मुख्यमंत्री आहेत,
जेव्हा तेलंगणाची निर्मितीही झाली नव्हती.
तेव्हापासून तेलंगणाची निर्मितीही झाली नव्हती,
दितेश कुमार हे बिहारचे मुख्यमंत्री राहिले आहेत.
तर तुमचे लोक अशी विधाने करत आहेत,
आणि अशा परिस्थितीत तुम्ही काहीच बोलत नाही.
आणि मग तुम्ही बाहेर येऊन म्हणता की हे प्रेमाचं दुकान आहे.
हे कसलं प्रेम आहे?
तुम्ही एका राज्यासाठी किंवा दुसऱ्या राज्यासाठी असेच आहात.
तुम्ही स्वत:ला गोरक्षक गट म्हणवता,
आणि तुझ्याच केरळमध्ये,
पक्षाचे कार्यकर्ते मुख्य रस्त्यावर कॅमेऱ्यासमोर गायींची
हत्या करतात,
आणि तुम्ही स्वत:ला पार्टी म्हणवता.
त्यांना काय दाखवायचे आहे?
आणि तुम्ही विरोध का केला नाही?
पण तुम्ही कशाला विरोध कराल?
कारण तेच तुमचे सत्य आहे.
हे च सत्य आहे.
बाकी तुम्ही जे करत आहात ते खोटे आहे.
तर आता तू तुझं खरं पात्र दाखवत आहेस,
जे जनतेला आजतागायत समजू शकले नाही.
आता ती गोष्ट उघडपणे समोर येत आहे.
कारण काल तू सगळं करत होतीस,
आणि प्रश्न उपस्थित करणारं कुणीच नव्हतं.
तुमचे पणजोबा नेहरू,
नेहरूजीही पात्र नव्हते,
पंतप्रधान होण्यासाठी.
16 राज्यांपैकी,
13 पटेलजींना पाठिंबा दिला,
पण गांधी,
गांधीजींच्या दबावाखाली,
पटेलांना सोडावे लागले,
आणि तुम्हाला लॉलीपॉप मिळाला.
तू ते चोखण्याच्या लायकीची नव्हतीस.
आणि त्याचप्रमाणे,
कोणीही पात्र नव्हते.
इंदिरा गांधींनीही केली नाही.
तिला एक गिफ्ट मिळालं.
तिने लालबहादूर शास्त्रींसारख्या कणखर नेत्याची हत्या केली,
आणि ती गेली,
स्वत:चे निर्णय घेतल्यानंतर,
इंदिरा गांधींच्या सुरक्षेसाठी,
तिला आणीबाणीतून बाहेर काढण्यासाठी,
याच भारतात तुम्ही विमानाचे अपहरण केले.
शिखांशी किती हत्या झाल्या.
आणि तुझे बाबा,
जेव्हा मोठं झाड कोसळतं,
भूकंपाचे निवेदन पाहिल्यानंतर,
भावनेने पंतप्रधान झाले.
तोही लायक नव्हता.
नरसिंह रावजी पात्र होते.
तू त्याचं काय केलंस?
तुम्ही त्यांचा मृतदेह काँग्रेस कार्यालयात येऊ दिला नाही.
तुमची मॅडम,
माता श्री सोनिया गांधी,
अँटनी ओमिनो,
आमचे भाजपचे प्रवक्ते,
ती पात्र होती का, पात्र होती का,
एवढ्या मोठ्या पक्षाचा अध्यक्ष होण्यासाठी,
एवढ्या मोठ्या देशाचा.
दोन महान नेते,
माधवराव शिंदे
आणि राजेश पिलाटे,
जे त्यावेळी त्यांच्या विरोधात होते,
त्यांच्या विरोधातही होते,
पण ते कणखर नेते होते.
असे म्हटले जाते,
की ते दोघंही
आपलं काम पूर्ण करून घेतलं,
स्वत:साठी मार्ग मोकळा केला.
अमित राम केसरीकडून काँग्रेसचे नेतृत्व कसे काढून घेतले?
तू त्याला घेऊन गेलास.
खाली त्याच्या अंडरवेअरवर येऊन त्याला बाहेर फेकून दिले.
गोष्ट अशी आहे की,
कालपर्यंत तुला हे सगळं कोणी विचारणार नव्हतं.
खरं तर,
जे लोक मूर्ख बनत होते,
त्यांच्याकडे कोणताही पर्याय नव्हता.
आता एक पर्याय आहे.
इतका
तुला सांगताही येत नाही.
स्व-नियमन करणे.
कारण तुम्ही पक्ष स्थापन केला नाही.
हा जुना पक्ष,
गांधींचा पक्ष,
स्वातंत्र्यापूर्वी स्थापन झाली होती.
त्याची स्थापना एका विचाराने झाली होती.
त्यावेळी ते विसर्जित व्हायला हवे होते.
पुन्हा एकदा काँग्रेसला नवा विचार द्यायला हवा.
तुम्ही झारखंड, उत्तराखंड, उत्तराखंड, यूपीचे आहात, मला माहित
नाही तुम्ही हरियाणा, दिल्ली, पंजाब, महाराष्ट्रात किती वर्षे
आहात, तुम्ही कोठून जात आहात, तुम्ही परत येऊ शकणार नाही आणि
हळूहळू हा नंबर दक्षिण भारतात प्रवेश करेल आणि तेथून
तसेच तुमची एन्ट्री हळूहळू संपेल आणि मग तुमच्याकडे कुठेच
उरणार नाही.
बघा, माझं कोणाशीही काही खास नातं नाही, अर्थातच मी पक्षाचा
समर्थक आहे.
मोदी पण मी नव्या विचारसरणीचा समर्थक आहे.
असं नाही की सर्व काही चांगलं आहे पण बर् याच गोष्टी चांगल्या
आहेत.
वैयक्तिक जीवन असो, व्यावसायिक जीवन असो, राजकीय जीवन असो
किंवा सामाजिक जीवन असो, मधल्या काळात व्यक्तीने स्वयंनियमन
करणे आवश्यक आहे.
आणि कधी कधी आपल्यात काही नकारात्मक विचार आणि भावना असतात
आणि त्याने आपल्याला आपल्या प्रतिमेपासून वेगळे केले आहे.
त्यामुळे एकदा विचार करून मग परत येणं गरजेचं आहे.
आणि जोपर्यंत आपण दुसऱ्याच्या जागी राहून मूल्यमापन करत नाही,
तोपर्यंत पक्ष आपल्याच प्रतिमेपासून वेगळा होत असेल तर
सामान्य माणसाची, सर्वसामान्य कार्यकर्त्यांची प्रतिमा काय
होती?
कोण विरोध करत होते तुला?
ते काय विचार करत आहेत?
जोपर्यंत तुम्ही त्यांच्या जागी राहून विचार करत नाही,
तोपर्यंत तुम्ही त्यांचा दृष्टिकोन समजू शकणार नाही.
तुम्हाला स्वत:ला स्वत:च्या आरशात पाहायचे आहे का?
त्यांना आरसा बनवा.
त्यामुळे तुम्ही स्वत:चे वास्तव समजू शकाल आणि स्वत:चे वास्तव
समजून घेऊ शकलात तर बरे.
मूळ वाचेल, अस्तित्व वाचेल, नाहीतर सर्व काही नष्ट होईल.
मग ते वैयक्तिक आयुष्य असो, व्यावसायिक जीवनाचे अस्तित्व असो,
नोकरी असो, व्यवसाय असो, राजकीय कारकीर्द असो वा पक्ष.
मुळापासून दूर गेला असाल तर स्वनियमन करा, स्वत:चे मूल्यमापन
करा.
आणि चुकून तुम्ही तुमच्या खऱ्या अस्तित्वापासून दूर गेला असाल
तर स्वत:ला खेचून घ्या आणि स्वत:ला परत आणा. उठल्यावर सकाळ ची
वेळ असते.
आज तुम्हाला हे वाटत असेल तर आजच करा.
हा सर्वोत्तम मार्ग आहे, अन्यथा आपल्याला उशीर होईल.
मग काहीच होणार नाही.
मुळात, जर आपण एचआर आणि अॅडमिनमधील प्रमाणपत्र अभ्यासक्रम
आपल्या मित्रांना पाठविला आणि त्यांनी आपला रेफरल कोड वापरून
साइन अप केले तर आपल्याला काही आश्चर्यकारक बक्षिसे मिळतील.
हे मनोरंजक वाटते.
आपण संदर्भित केलेल्या प्रत्येक मित्रासाठी, आपण असे गुण
मिळवता जे आपण सूट किंवा रोख बक्षिसांसाठी रिडीम करू शकता.
माझी गणना करा.
मी माझ्या सर्व मित्रांपर्यंत हा शब्द पोहोचवण्याची खात्री
करीन.