सर्वांना नमस्कार, तुम्हा सर्वांना शुभसंध्या.
हा विनीत गौतम आहे, तुमचा कोच आणि त्रेनर आहे आणि आज मी
तुमच्याबद्दल बोलणार आहे.
आधी, त्यानंतर, अभी हमने मॅनेजमेंट के बारे में बात की,
मॅनेजमेंट क्या होता है और उसके बाद मैंने भविष्यवाणी के बारे
में बात की।
मॅनेजमेंट के बाद में फोरकास्टिंग की बात किया, फोरकास्टिंग
क्या है, फोरकास्टिंग की बात किया मैंने आणि मग मी
प्लॅनिंगबद्दल बोललो
फोरकास्टिंग की बात की, मैनेजमेंट में फोरकास्टिंग किसी भी
संगठन को शुरू करने से पहले चलाने के लिए एक महत्वपूर्ण भाग
है, यह बहुत आवश्यक है।
फॉरेकस्टिंग म्हणजे भविष्याच्या कोणत्याही अंदाजाची नाही, आपण
ज्यांच्या क्षेत्रात जात आहात त्यांच्या बाबतीत तपशीलवार डेटा
सर्वेक्षण करावे लागते.
तुमच्याकडे सुरू करायच्या सिस्टीम, प्रोजेक्टसाठी बजेट,
कर्मचारी, सिस्टीम, इन्फ्रास्ट्रक्चर यांची तपासणी करावी
लागेल. तुम्हाला किती लागेल ते सांगावे.
या नंतर तुम्ही भविष्यात आणि त्याच्या आधारावर योजना करता
येता, नंतर तुम्ही योग्य रिमाइंडर बनवू शकता की तुम्हाला कसे
आगाऊ जावे लागेल, हे तुमच्या मॅनेजमेंटचा महत्त्वाचा भाग आहे.
तर आयोजन, संघटना तुम्ही योग्य रितीने व्यवस्थित करावे लागते,
ह्याबद्दल आम्ही तुम्हाला सांगितले आहोत.
आणि मग आपला प्रकल्प तयार होत असताना समन्वय, समन्वय साधला
जातो, यंत्रणा तयार केली जाते, यंत्रणेत वेगवेगळे विभाग
असतात, त्या विभागांचा एकमेकांशी समन्वय असणे, कर्मचार् यांचा
एकमेकांशी समन्वय असणे, वेगवेगळे
विभागांचा एकमेकांशी समन्वय असावा, आपण ते कसे करू शकतो
ध्येय साध्य करण्यासाठी समन्वय हा प्रमुख भाग असतो आणि
त्यानंतर समन्वय ठीक आहे असे आपण बोललो आहोत, पण समन्वयानंतर
त्यावर काही हुकूमत आहे की नाही, किंवा चारही बाजूंनी हुकूमत
असणारी वार्तांकन करणारी व्यक्ती नाही कारण काय होते
येथे एक विभाग योग्य काम करत आहे, दुसरा योग्य काम करत आहे,
तिसरा योग्य काम करत आहे, पण चौथा काम करण्यास सक्षम नाही, तर
कमांडिंग ऑफिसर म्हणेल की चौथा काम योग्यपणे कसे करावे ते
सांगावे.
अक्सर कामाच्या असताना कर्मचाऱ्याचा तिमाही तिथे लावून काम
करवायचा लागतो किंवा तिथून जाणाऱ्या कर्मचाऱ्याचा वापर करून
काम करवायचा लागतो, त्यांच्यासाठी ओव्हरटाईम लावावा लागतो, हे
फक्त तुमच्या आज्ञेवर अवलंबून असते, जेव्हा तुम्हाला खरी
परिस्थिती माहित असते तेव्हा तुमची आज्ञा वर असते.
अजून आम्ही काही बोललो नाही, नंतर नियंत्रणाबद्दल बोलू शकतो.
नियंत्रण व्यवस्थापनाचा एक काम आहे जो त्रुटी तपासून
सुधारण्यास मदत करतो. नियंत्रण एक विभाग आहे जो त्रुटी तपासतो
आणि दुरुस्त करतो. हे मानकांपासून विचलन कमी करण्यासाठी आणि
घोषित उद्दीष्टांची पातळी करण्यासाठी केले जाते.
संस्थेचे उद्दिष्ट इच्छित पद्धतीने साध्य केले जाते
गुणवत्ता विभाग हा एक विभाग आहे जो आपल्या अशक्यता तपासतो आणि
आपण योग्य वेळी आपले इच्छित ध्येय साध्य करू शकता याची खात्री
करतो, जेणेकरून आपण योग्य वेळी आपले ध्येय साध्य करू शकाल
म्हणून, आम्ही नियंत्रण बद्दल बोलत आहोत, हे कमीतकमी
करण्यासाठी केले जाते.
विचलन अधिक कमी करण्याचे आणि आपल्या लक्ष्याला योग्य वेळी
इच्छित पद्धतीने साध्य करण्याचे नियंत्रण करणे हे
मानकांविरुद्ध कामगिरीची मोजणी करण्याची प्रक्रिया आहे,
कामगिरी मानकांच्या नियमांप्रमाणे नाही जात आहे.
विचलनाचे मूल्यमापन, नियंत्रण, मोजमाप करण्याचा हा देखील एक
मार्ग आहे,
आणि पूर्वनियोजित उद्दिष्टे साध्य करण्यासाठी, आपले ध्येय
साध्य करण्यासाठी सुधारात्मक कृती करणे, आपण सुधारात्मक मार्ग
शोधता, आपण त्याच्या प्लस आणि माइनसबद्दल चर्चा करता आणि हे
नियंत्रण विभागाद्वारे केले जाणार आहे आणि हा व्यवस्थापनाचा
भाग आहे
विभाजनांच्या दरम्यान, अनेकदा दोन विभागांमध्ये संघर्ष होतो,
जर तो सोडवला नाही तर एक विभाग दुसऱ्या विभागाला मदत करत
नाही, जर आपण मदत करत नाही तर आपले संघटनात्मक उद्दिष्ट साध्य
करण्यात येणार नाही.
तर, संघर्ष, तुम्हाला माहित आहे, दोन प्रकारचे लोक असतात,
वेगवेगळ्या विभागांचे व्यवस्थापक असतात, पर्सनल मॅनेजर, एचआर
मॅनेजर, फायनान्स मॅनेजर असतात, अनेकवेळा हे वरिष्ठ एकमेकांशी
भांडतात, त्यांच्या मतांमध्ये मतभेद असतात, ते
पटणार नाहीत, एक म्हणतो ध्येय गाठा, दुसरा म्हणतो हे करा,
तुम्हाला जे करायला आवडेल ते करा, पण जे ब्रीदवाक्य आहे,
ध्येय साध्य झाले पाहिजे,
असे कधी कधी झाल्यास, विभिन्न विचारांवर मतभेद असतात, त्यावर
विचार विमर्श करण्याच्या पद्धती आणि प्रक्रिया यांची संघर्ष
शांततेने संपुष्टात समाधान करण्याची संकल्पना असते.
समस्या सोडविणे आणि संघर्ष व्यवस्थापनात समर्थन करणे आणि
सातत्य राखणे समाविष्ट आहे,
सोडवणुकीचे प्रश्न उद्भवतात तेव्हा ते करण्यात अपयशी
ठरणाऱ्यांना आवश्यकतेनुसार जबाबदार धरले जाते आणि जे तसे
करण्यात अपयशी ठरतात त्यांना आवश्यकतेनुसार जबाबदार धरले जाते
आणि जे तसे करण्यात अपयशी ठरतात त्यांना आवश्यकतेनुसार
जबाबदार धरले जाते आणि जे तसे करण्यात अपयशी ठरतात त्यांना
जबाबदार धरले जाते
जे आवश्यक आहे त्यानुसार जबाबदार धरले जातात आणि जे
त्यापेक्षा कमी करतात त्यांना जबाबदार धरले जातात. जे
त्यापेक्षा कमी करतात त्यांना आवश्यकतेनुसार जबाबदार धरले
जातात. जे त्यापेक्षा कमी करतात त्यांना जबाबदार धरले जातात.
जे त्यापेक्षा कमी करतात त्यांना जबाबदार धरले जातात.
आवश्यकतेनुसार, आणि जे तसे करण्यात अपयशी ठरतात, त्यांना
आवश्यकतेनुसार जबाबदार धरले जाते आणि जे तसे करण्यात अपयशी
ठरतात त्यांना आवश्यकतेनुसार जबाबदार धरले जाते आणि जे तसे
करण्यात अपयशी ठरतात त्यांना आवश्यकतेनुसार जबाबदार धरले जाते
आणि जे तसे करण्यात अपयशी ठरतात त्यांना आवश्यकतेनुसार
जबाबदार धरले जाते,
आणि जे तसे करण्यात अपयशी ठरतात, त्यांना आवश्यकतेनुसार
जबाबदार धरले जाते आणि जे तसे करण्यात अपयशी ठरतात त्यांना
आवश्यकतेनुसार जबाबदार धरले जाते आणि जे तसे करण्यात अपयशी
ठरतात त्यांना आवश्यकतेनुसार जबाबदार धरले जाते आणि जे तसे
करण्यात अपयशी ठरतात त्यांना आवश्यकतेनुसार जबाबदार धरले जाते
आणि ते
जे तसे करण्यात अपयशी ठरतात, त्यांना आवश्यकतेनुसार जबाबदार
धरले जाते आणि जे तसे करण्यात अपयशी ठरतात, त्यांना
आवश्यकतेनुसार जबाबदार धरले जाते, हे काम करत मी व्यवस्थेचा
एक भाग आहे.
त्यानंतर संघ बांधणी होत आहे.
संघ बांधणी ही सतत चालणारी प्रक्रिया आहे.
टीम बिल्डिंग हे एक सतत चालू असणारी प्रक्रिया आहे जी कामगार
गटाला एकत्रित युनिटमध्ये विकसित होण्यास मदत करते.
संघाचे सदस्य केवळ गट कामांच्या उपलब्धिसाठीच्या अपेक्षा
विभागत नाहीत तर एकमेकांवर विश्वास ठेवतात, समर्थन करतात आणि
एकमेकांच्या वैयक्तिक फरकांचा आदर करतात.
सर्वांनी एकमेकांना सहकार्य केले पाहिजे.
प्रत्येकाने एकमेकांना सहकार्य केले पाहिजे आणि ती एक टीम आहे.
नेते विविध उद्दीष्टे साध्य करण्यासाठी त्यांच्या संघांना मदत
करण्यासाठी चार प्रकारचे संघ बांधणी तंत्र निवडू शकतात.
व्यक्तिमत्व आधारित संघ बांधणी तंत्र.
व्यक्तिमत्त्व आधारित.
कौशल्यावर आधारित.
समस्या सोडविण्यावर आधारित.
व्यक्तिमत्त्व आधारित.
व्यक्तिमत्व आधारित, कौशल्य आधारित, समस्या सोडविण्यावर
आधारित, टीम बिल्डिंग आधारित.
संघटना तयार करण्याची महत्त्वाची गोष्ट, आम्ही नंतर चर्चा करू.
त्यामुळे आपण प्रथम व्यवस्थापनाच्या मुख्य भागाबद्दल बोलत
आहोत.
पुढचं म्हणजे भावनिक समन्वय.
भावनात्मक रूपात, कॉर्पोरेट प्रशिक्षणाबद्दल बोलतांना तर बघा,
विशेषतः:
भावनिक समन्वय हा संघ बांधणीचा एक प्रमुख भाग आहे
हा अत्यंत आवश्यक भाग आहे
जर आपण केवळ अधिकृत आणि व्यावसायिक रित्या जोडलेले असाल तर
आपली टीम तयार होणार नाही.
टीम बिल्डिंगचा भावनात्मक समन्वय महत्वाचा अंग आहे.
टीम कोऑर्डिनेशन ही एकत्र आणण्याची प्रक्रिया आहे
समन्वय म्हणजे काय?
समान उद्दिष्टांच्या अनुषंगाने कृतीची एकता प्राप्त
करण्यासाठी गटाच्या सदस्यांच्या कृतींचे एकत्रीकरण आणि समन्वय
साधणे
समन्वय ही एकत्र आणण्याची प्रक्रिया आहे
समन्वय म्हणजे काय?
एकता अभियानात समूहातील सदस्यांच्या कृतींचे एकत्रीकरण आणि
समन्वय करणे हा समूहाच्या सर्वांच्या उद्दिष्टांच्या
साधन्यासाठी आहे.
समन्वयाने कामगिरी एकमेकांशी संबंधित नसताना करणारे काम न
करता येण्याची खात्री देते.
टीम कोऑर्डिनेशन मुळे संघर्ष कमी होतो
टीम कोऑर्डिनेशन मुळे अपव्यय कमी होतो
टीम कोऑर्डिनेशन मतभेद आणि इतर संघटनात्मक समस्यांमधील देरी
आणि इतर समस्यांचे कमी करते.
टीम कोऑर्डिनेशन संघटनात्मक समस्यांच्या विलंबांची कमतरता
करते.
टीम कोऑर्डिनेशन मुळे अपव्यय कमी होतो
टीम कोऑर्डिनेशन संघटनात्मक समस्यांच्या विलंबांची कमतरता
करते.
उच्च कामगिरी आणि उत्पादकता मिळवण्यासाठी टीम मॅनेजरने टीम
समन्वय हे एक महत्त्वाचे कौशल्य असते.
संघ समन्वय हा उच्च कामगिरी आणि उत्पादकता प्राप्त करण्यासाठी
टीम व्यवस्थापकांसाठी एक महत्त्वाचा कौशल्य आहे.
टीम कोऑर्डिनेशन हे आपल्या टीम सदस्यांसह आणि इतर
स्टेकहोल्डर्ससह सामान्य उद्दीष्टे आणि लक्ष्ये साध्य
करण्यासाठी योजना, संगठन, संवाद आणि सहकार्य करणे आवश्यक आहे.
Team Coordination आपल्या टीम सदस्यांशी आणि इतर
स्टेकहोल्डर्सशी संवाद साधून सामान्य उद्दीष्टे आणि लक्ष्ये
साध्य करण्यासाठी योजना बनवणे, संगठन करणे, सहकार्य करणे आणि
सहभागी होणे याची महत्त्वाची कला आहे.
टीम कोऑर्डिनेशन च्या माध्यमातून संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि
पैशाचा अपव्यय कमी होतोत.
टीम कोऑर्डिनेशन मतभेद आणि इतर संघटनात्मक समस्यांमधील देरी
घटवते
समन्वय हा संघ समन्वयाचा एक प्रमुख भाग आहे
टीम समन्वय वेळ, ऊर्जा आणि पैसाचा अपव्यय कमी करते.
टीम कोऑर्डिनेशन मुळे संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा अपव्यय
कमी होतो
टीम कोऑर्डिनेशन तंत्रज्ञानाने संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा
अपव्यय कमी करते.
टीम कोऑर्डिनेशनने संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा अपव्यय कमी
करते.
टीमची समन्वयने संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा वापर कमी करतात.
टीमचे समन्वय संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा अपव्यय कमी करते.
टीमचे समन्वय संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाची वापर कमी करते.
टीमचा समन्वय संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैसाची वापर कमी करतो.
टीमचे समन्वय संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैसाची वापर कमी करते.
टीम कोऑर्डिनेशन मुळे संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा अपव्यय
कमी होतो
टीमचे समन्वय संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा अपव्यय कमी करते.
टीम कोऑर्डिनेशन मुळे संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा अपव्यय
कमी होतो
टीम कोऑर्डिनेशन मुळे संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा अपव्यय
कमी होतो
टीमचे समन्वय संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा अपव्यय कमी करते.
टीम कोऑर्डिनेशन मुळे संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा अपव्यय
कमी होतो
टीम कोऑर्डिनेशन मुळे संघर्ष, वेळ, ऊर्जा आणि पैशाचा अपव्यय
कमी होतो
धीरुभाई अंबानी आपल्या ग्रुपची स्थापना करताना, त्याला एक
विशालकाय सीईओची गरज होती.
पण त्यांना मोठ्या कंपनीचा मोठा सीईओ मिळत नव्हता कारण
त्यांना तेवढी पगार देऊ शकणारी कंपन्या नव्हत्या.
त्यांनी एक मोठ्या कंपनीच्या मोठ्या सीईओची मुलाखत घेतली
होती, सगळं झालं, पण तो प्रस्ताव नाकारून निघाला.
तेव्हा अंबानींनी त्याला पाठीमागे विचारले, तुझ्या वडीलाची
कसी आहेत? ठीक आहेत का? त्याने उभे वळून विचारले, तुला माझ्या
वडिलांबद्दल कसे माहित आहे? त्याची तब्येत ठीक नाही हे तुला
कसं कळणार?
अंबानी जी म्हणाले, मी ज्याला मुलाखतीसाठी इथे बोलवतो
त्याच्याबद्दल मला सर्व काही माहिती आहे.
आणि मी फक्त ते करत नाही, माझं त्याबद्दल संपूर्णपणे कनेक्ट
होतं.
माझे कनेक्शन फक्त व्यवसायिक नसून त्याशी वैयक्तिक आणि भावनिक
दृष्ट्यात आहे.
तुम्हाला माहित आहे की तुमच्या वडिलांना हा रोग आहे आणि
तुम्ही इथे आहात.
तुम्ही वर्तमानात कसे आहात हे मला जाणून घ्यायचे आहे.
ती व्यक्ती सर्व काही सांगते.
सर्वांना अशा लोकांची आवड आहे. मी सीईओ स्तरावर बोलत आहे.
मी ऑर्गनायझेशन हेड आणि सीईओबद्दल बोलत आहे.
तिथेही त्यांना भावनिक जोड आवडते. त्यांना तिथं आवडतं.
त्यामुळे नेमकी हीच गरज आहे बंधन बांधण्याची.
त्यानंतर तो सीईओ त्या कंपनीत सामील झाला आणि त्याने त्या
कंपनीसाठी खूप काम केले.
मुलाखतीनंतर त्यांनी ही ऑफर नाकारली आणि निघून गेले.
तो का थांबला?
तुम्ही म्हणाल, त्यांनी वडिलांबद्दल एक छोटीशी गोष्ट विचारली.
तुम्हाला वाटतं, जर तुम्ही ह्या परिस्थितीत असता आणि कोणीतरी
तुमच्यावर प्रश्न करतो की तुमचं बॉन्डिंग काम करतं की नाही?
हे कार्य करते।
जर आपण दुखी असताना कोणीतरी आपल्या शोळ्यावर हात ठेवला तर आणि
कोणीतरी आपल्या शोळ्यावर हात ठेवून म्हणाला की, "तू एकटेच
नाहीस, माझं साथ आहे" तर तुम्ही समजू नका की तुम्ही एकटे
आहात. मी तुमच्याबरोबर आहे.
तुम्ही त्या परिस्थितीत किती हिंमत घेता येते हे तुम्हाला
समजता येत नाही.
आणि इमोशनल बॉन्डिंग तिथूनच सुरू होते.
त्यामुळे भावनिक बंधाची गरज आहे.
व्यावसायिक जीवनात नव्हे फक्त, वैयक्तिक आयुष्यात आणि सामाजिक
जीवनात देखील.
आणि त्यासाठी आपण छोटे-छोटे उपक्रम करायला हवेत.
मोठ्या गोष्टींची गरज नसते.
त्यामुळे या गोष्टींची काळजी घेता आणि फक्त काळजी घेता नाही,
यावर विचार करा.
आजपासूनच छोट्या उपक्रमांची अभ्यास करून छोटे नाते बांधण्याची
प्रक्रिया सुरू करा.
तुम्ही हे करू शकता।
हे मनोरंजक वाटते.
मला समाविष्ट करा. मी माझ्या सर्व सहविद्यार्थ्यांना हा शब्द
पोहोचवण्याची खात्री घेऊन येणार आहे.