ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਦੁਪਹਿਰ।
ਇਹ ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਚ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ ਅਤੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ
ਹਾਂ ਜਿਸ ਬਾਰੇ
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਵੀਡੀਓ
ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਨਾ ਸਿਰਫ
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ
ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਪਰ ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ
ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ।
ਹਾਂ, ਮੈਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਹਾਂ
ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ ਜਾਂ
ਸਮਝਦੇ ਹੋ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੂਖਮ ਚੀਜ਼ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਕਿਉਂ
ਹਾਂ.
ਅਕਸਰ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਉਦਾਸ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਦਾਸ ਕਿਉਂ
ਹਾਂ.
ਪਰ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਉਦਾਸ ਕਿਉਂ ਹਾਂ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ,
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ,
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ?
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ।
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਹੁਨਰ ਕੀ ਹੈ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰੋ।
ਕੁੰਜੀ ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝੋ, ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰੋ,
ਇਸ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤੋ।
ਇਸ ਨੂੰ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤੋ ਅਤੇ
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋ,
ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ,
ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਦੀਆਂ
ਭਾਵਨਾਵਾਂ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਆ ਰਹੀ ਹੈ,
ਜੇ ਉਹ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਫਿਰ ਕੀ ਬਚਿਆ ਹੈ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਹੇ ਬਿਨਾਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਇਹ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਇਹ ਕਹੇ ਬਿਨਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਇਸ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ
ਜਿਹੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਦੁਕਾਨ ਹੈ।
ਉੱਥੇ ਦੋ-ਚਾਰ ਮੁੰਡੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਕੰਮ ਵਧੀਆ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਕ ਦਿਨ ਉਸ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਸਕੂਲ ਦਾ ਦੋਸਤ ਉਸ ਦੀ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਹੀ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਿੰਤਤ ਹੈ।
ਉਹ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਦੋਸਤ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸਨੂੰ 15-20 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲਿਆ
ਸੀ।
ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਕ ਪਰਿਪੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਰੀਰ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ।
ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਦੋ ਮਿੰਟ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਚਾਹ ਦਾ ਆਰਡਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕੁਝ ਦੇਰ ਲਈ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਫਿਰ ਉਹ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਠੀਕ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਮੈਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਉਸਦਾ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਦੋਸਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪੈਸੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਝਿਜਕ ਨਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਦੋ-ਚਾਰ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ
ਸਾਹਮਣੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਉਤਸੁਕ ਹੈ.
ਉਸ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਕੀ ਹੈ?
ਸਿਰਫ ਇਹ।
ਉਸਦਾ ਬੌਸ, ਦੁਕਾਨਦਾਰ,
ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਕਰੇਤਾ ਕੁੜੀ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਭਰਾ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ
ਪੁੱਛ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਂ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ.
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੋਸਤ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਮੰਗੇ।
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਇਆ ਸੀ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਮੰਗੇ ਇੰਨੇ ਪੈਸੇ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।
ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਉਹ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਹੈ।
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੋਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇਸਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।
ਉਹ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੈ।
ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਖਰੀ ਉਮੀਦ ਵਜੋਂ ਆਇਆ ਸੀ।
ਪਰ ਫਿਰ ਕੁੜੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ.
ਅਸੀਂ ਬਚਪਨ ਦੇ ਦੋਸਤ ਹਾਂ।
ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ ਪਛਾਣ
ਲੈਂਦੇ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਇਹ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਅਤੇ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਦੱਸਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਉਸਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਦੇਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਕੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਫੈਲਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ?
ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ 7 ਸਾਲ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ,
ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ
ਲਿਆ।
ਮੈਂ ਅੱਜ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਕੀਤਾ।
ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ,
ਜੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ.
ਪਰ ਉਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।
ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਇਸਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।
ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ.
ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਫੈਲਾਏ ਹੋਣਗੇ।
ਇਹ ਮਹੱਤਵ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਲੇਬਲ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਜੇ ਉਸਨੇ ਇਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ,
ਮੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਵਧਦਾ।
ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅੱਜ ਦੀ ਤਾਰੀਖ ਵਿੱਚ,
ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਕਿੱਥੇ ਹਨ
ਕੌਣ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਮੈਂ ਉਸੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਹੁਨਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਦੇ ਯੋਗ
ਹੋਵੋਗੇ।
ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਵਿਅਕਤੀ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ ਹੋਵੇ, ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਸਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਮਾਹੌਲ 'ਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਇਹ
ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਤਾਂ
ਬੱਸ ਕਹੋ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦਿਖਾਉਣਾ
ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੋਟਾ ਦਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਾਲੀ ਦਾ ਯੁੱਗ ਹੈ।
56 ਦੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਯੁੱਗ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਪੱਧਰ ਹੈ।
ਦੂਜਾ ਪੱਧਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉੱਪਰੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਉਹ ਚੋਟੀ ਦਾ ਪੱਧਰ ਹੈ ਜੋ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਤੀਜਾ ਪੱਧਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ
ਲੋੜਾਂ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਗਰੀਬੀ, ਬੇਬਸੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੇ ਪੈਸਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ
ਉਹ ਪੈਸੇ ਗਿਣ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਐਂਟਰੀ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖਿਆ ਹੈ.
ਪਰ ਉਹ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ?
ਹੇ ਯਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਕਹਿਣ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ
100,000 ਰੁਪਏ ਦੇ ਦਿੰਦਾ।
ਇਹ ਤੀਜਾ ਪੱਧਰ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਮਤ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਅਸਲੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਕਰੋਗੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ
ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾ ਰਿਹਾ
ਹੈ।
ਸਮੇਂ ਦਾ ਪਹੀਆ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ.
ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ
ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ.
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ।
ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰੇਗਾ।
ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰੇਗਾ।
ਇਹ ਸਮਾਂ ਹੈ।
ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਖਾਤਾ ਤੈਅ ਕਰੇਗਾ।
ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਚੰਗੇ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਹਾਂ, ਹੈ.
ਜੇ ਚੰਗੇ ਲਈ ਸਮਾਂ ਨਾ ਹੁੰਦਾ, ਜੇ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਬਾਰੇ
ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਸੰਸਾਰ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ.
ਜੇ ਮੁਕਤੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕ
ਵੀ ਹਨ.
ਇਸ ਲਈ ਸੰਤੁਲਨ ਹੈ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਥਿਤੀ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ।
ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ,
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਹੁਨਰ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ,
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਭਾਗ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੌਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਨਿੱਜੀ, ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹੋਵੇ.
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਸੌਦੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰੈਸਟੀਜ ਕੁੱਕਰ।
ਇਹ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਰਕ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਆਖਰੀ ਟੈਗਲਾਈਨ।
ਭਾਵਨਾਤਮਕ।
ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਜ਼ਤ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ
ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਕੀ ਇਹ ਇੱਕ ਤਰਕਸੰਗਤ ਬਿਆਨ ਹੈ?
ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਗੁਣਵੱਤਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਤਰਕਸੰਗਤ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਫਿਰ ਵੀ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਟੈਗਲਾਈਨ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ
ਕਿਉਂ ਪਈ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ?
ਬਾਸਮਤੀ ਇੰਡੀਆ ਗੇਟ ਰਾਈਸ ਦਾ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਦੇਖੋ।
ਔਰਤਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਬਾਸਮਤੀ ਚਾਵਲ ਲੈ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਭਿਨੇਤਾ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ,
ਮੈਡਮ, ਬਾਸਮਤੀ ਚਾਵਲ ਕਿਉਂ ਖੋਲ੍ਹੋ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬਾਸਮਤੀ ਚਾਵਲ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ?
ਹਾਂ, ਸੱਸ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਓਹ, ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਸੱਸ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ?
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ।
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਫਿਰ ਬਾਸਮਤੀ ਚਾਵਲ ਕਿਉਂ ਖੋਲ੍ਹੋ?
ਬਾਸਮਤੀ ਚਾਵਲ, ਕੋਈ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਭਾਰਤ ਨੂੰ
ਬਾਸਮਤੀ ਚਾਵਲ ਲੈਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਿਉਂ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਦੁਬਾਰਾ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸੌਦਾ.
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਅਭਿਨੇਤਾ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਉਹ ਬਹੁਤ
ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਧ ਦੀਆਂ ਬੀਕੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰ ਵੇਖੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਛੱਡਣ ਆਇਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਔਰਤ ਦਾ ਬੇਟਾ ਆਮ ਬਿਸਕੁਟ ਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਮੈਡਮ, ਸ਼੍ਰੀ.
ਟਿੰਕੂ ਦਾ ਸਕੂਲ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹੈ।
ਰੈਕੇਟ।
ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ਹਰ ਚੀਜ਼ ਬਹੁਤ ਉੱਨਤ ਹੈ.
ਇਹ ਬਿਸਕੁਟ ਆਮ ਕਿਉਂ ਹਨ?
ਦੁਬਾਰਾ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸੌਦਾ.
ਬਿਸਕੁਟ ਵੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਿਟਾਨੀਆ ਮਿਲਕ ਬਿਸਕੁਟ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦੇ
ਹੋ, ਉੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਇੱਕ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸੌਦਾ ਕਰੋ।
ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰੋ।
ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਕਿਵੇਂ? ਤੁਸੀਂ ਹੋਰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ
ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਮੋਦੀ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਨਤਾ ਨਾਲ
ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ? ਇਸ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ, ਕਿਹੜਾ
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਛੂਹ, ਇਹ ਕੰਪਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਮੈਂ ਮਨ ਦੇ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਜੋ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਸ਼ਟੀ, ਇਸਦਾ ਕੰਪਨ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਲ,
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਅਤੇ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ
ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਰਹੇ ਹੋ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਲਹਿਰਾਂ ਭੇਜਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ
ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੀਆਂ।
ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਬਿਆਨ ਦੇਖੇ ਹਨ?
ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਇੰਜੀਨੀਅਰ,
ਇੰਜੀਨੀਅਰ, ਵਿਗਿਆਨੀ, ਠੇਕੇਦਾਰ, ਹਰ ਕੋਈ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਪਰ ਮਜ਼ਦੂਰ, ਸਫਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ।
ਮੋਦੀ ਜੀ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਿਠਾਉਂਦਾ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੈਰ ਧੋਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਕੁਰਸੀ ਛੱਡ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਹੈ
ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ
ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਏਵੀਐਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਸੂਬਿਆਂ 'ਚ ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ
ਮਾਮੂਲੀ ਫਰਕ ਨਾਲ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਇਕ ਸੂਬੇ 'ਚ ਭਾਜਪਾ ਦਾ ਵੋਟ ਸ਼ੇਅਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ ਪਰ ਕਾਂਗਰਸ ਨੂੰ
ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀਟਾਂ ਮਿਲੀਆਂ।
ਇਕ ਸੂਬੇ 'ਚ ਭਾਜਪਾ ਨੇ ਏਵੀਐਮ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਪਰ ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਭਾਜਪਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਸੂਬਿਆਂ 'ਚ ਹਾਰ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਲਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਏਵੀਐਮ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਚੁੱਕਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ
ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਦਰਅਸਲ, ਇਹ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਮਤਭੇਦ ਹੈ।
ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਖੇਡ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਰਕਰਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਹਾਰ ਗਏ? ਏ.ਵੀ.ਐਮ. ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਜਿੱਤੇ?
ਅਸੀਂ ਉਦੋਂ ਏਵੀਐਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਹੈ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਇਸ ਦਾ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲਾਭ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕਰਨ
ਦੀ ਯੋਗਤਾ.
ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋ ਅਤੇ
ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰੋ।
ਨਾਲ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋ ਅਤੇ
ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰੋ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਭਾਗ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਵੱਧ ਤੋਂ
ਵੱਧ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ.
ਨਤੀਜਾ ਤੁਹਾਡੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪੰਜ ਮੁੱਖ ਭਾਗ ਕੀ ਹਨ?
ਹਮਦਰਦੀ, ਸਮਾਜਿਕ ਹੁਨਰ, ਸਵੈ-ਜਾਗਰੂਕਤਾ, ਸਵੈ-ਨਿਯੰਤਰਣ, ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾ.
ਇਹ ਪੰਜ ਮੁੱਖ ਭਾਗ ਹਨ।
ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਈ ਵਾਰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲੈਂਦੇ
ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਂਗੇ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ
ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.
ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਕਾਰਡ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਕਾਰਡ।
ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੋ।
ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਕ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਉਦਾਹਰਣ.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੰਚਾਰ ਹੁਨਰ ਸੈਸ਼ਨ ਲੈਂਦਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕਲਾਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਉੱਥੇ ਇੱਕ 16-17 ਸਾਲ ਦੀ ਕੁੜੀ ਸੀ।
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਵੇਖਦਾ ਸੀ।
ਉਹ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬੈਠੀ ਸੀ।
ਉਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਸੀ।
ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਸੀ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਉਹ ਨਾ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਅਤੇ ਉਹ ਬਾਕੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਪਰ ਮੈਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼
ਪੁੱਛਦਾ ਸੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਉਹ ਨਾ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ।
ਜਿਸ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਸਾਂਝਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ
ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
4-5 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ
ਸਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਹਾਂ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਆਓ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀਏ।
ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦੇ ਘਰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਮਕਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ
ਹੈ, ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਹੇਠਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁਆਂਢੀ
ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ 'ਤੇ ਘਰ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ
ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਜਦੋਂ ਇੱਕ 16-17 ਸਾਲ ਦੀ ਲੜਕੀ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ,
ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਹੋਰ ਵੀ ਬਦਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵਕੀਲ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਥੋੜ੍ਹਾ ਸਮਾਂ ਰੁਕੋ।
ਮੇਰੇ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਕੀਲ ਹਨ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨਾਲ ਮਿਲਾਵਾਂਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਠਹਿਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਉਹ ਆਰਾਮ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਫਿਰ ਉਹ ਚਲੀ ਗਈ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਬਿਨਾਂ
ਕਿਸੇ ਝਿਜਕ ਦੇ ਦੱਸ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਕਲਾਸ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ
ਬੈਠ ਗਈ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਆਓ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀਏ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ 10-15 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ।
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਧਦਾ ਗਿਆ।
ਅਸਲ 'ਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਡਰ ਗਈ ਸੀ।
ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਸੀ।
ਕਿਉਂ? ਬਾਕੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।
ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ
ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਸਿਰਫ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਇਹ ਪੁੱਛ ਕੇ ਵੀ ਠੀਕ
ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ?
ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਥੱਪੜ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹਿੰਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ
ਇਹ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ
ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੋ,
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕਿਉਂ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ
ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ 10 ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਪਰ 10 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ
ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੇ
ਮੇਰੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਸਨ
ਮੈਂ ਹਰ ਕਿਸੇ ਵਾਂਗ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ
ਮੈਨੂੰ ਉਦਾਸ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਕਿਵੇਂ ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਇਨਸਾਨ ਹੈ
ਉਹ ਇਕ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਵਰਗੇ
ਕਿਸੇ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਜੋ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ
ਰੋਕਣਾ ਹੁਣ ਅਸੰਭਵ ਹੈ
ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ ਹਨ
ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਹੈ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਭੈਣਾਂ ਹਨ
ਉਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਹਨ
ਉਸ ਦੇ ਚਾਚੇ ਨੇ ਪੈਸੇ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਕੋਲ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਸੀ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਹਾਣੀ 15 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ
ਉਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਸੀ
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਰਬਾਂ ਵਿੱਚ ਗਿਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ
ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਸੋਗ ਵਿੱਚ
ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਵੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ
ਉਹ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ
ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਾਲਿਆ ਪਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬੁਰਾ ਵਿਅਕਤੀ
ਹੋਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ
ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਡਾ ਸਮਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਕੀ ਕਸੂਰ ਹੈ?
ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਥੱਪੜ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ
ਉਹ ਅਜਨਬੀਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ
ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਚਾਚੇ ਨੇ ਪੈਸੇ ਲਈ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ
ਜ਼ਰਾ ਸੋਚੋ ਕਿ ਇਕ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚਾ ਕਿਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ
ਉਹ ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ
ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਉਸਨੇ 50 ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਖਰੀਦੀ
ਜਿਸ ਇਮਾਰਤ ਬਾਰੇ ਉਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਦੇਹਰਾਦੂਨ: ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਚਾਚੇ ਦਾ ਘਰ ਸੀ ਜੋ ਪਹਿਲੀ
ਮੰਜ਼ਿਲ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਤੇ 'ਚ ਡੇਢ ਤੋਂ ਦੋ ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ
ਰਹੀ ਸੀ
ਅੱਜ ਤੋਂ 15 ਤੋਂ 20 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ 1.5
ਤੋਂ 2 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਹੈ
ਉਹ ਇੰਨੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ
ਪਰ ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ
ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ
ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਚਾਚਾ
ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ
ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ
ਪਿੱਛੇ ਸੀ
ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ੧੦ ਤੋਂ ੧੫
ਦਿਨਾਂ ਲਈ
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਧੰਨਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਛੂਹ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਧੰਨਵਾਦ ਦਿੰਦਾ ਰਿਹਾ
ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ
ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਹੁਰੇ
ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਸੀ
ਉਹ ਅਣਵਿਆਹਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ੫੦ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਲੈ
ਲਈ ਸੀ
ਉਹ ਕਿਸੇ ਬੰਗਲੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਚਾਚੇ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ
ਲੈ ਲਿਆ ਸੀ
ਉਸ ਦਾ ਬੈਂਕ ਵਿੱਚ ਬੈਲੇਂਸ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ
ਨਾ ਦੇਵੇ
ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਦੇਵੇਗਾ ਪਰ
ਉਹ ਮੇਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇਣ ਤੋਂ
ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਗੇ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ
ਪਰ ਇੰਨੇ ਡਰੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੂੰ ਯਕੀਨ ਸੀ
ਉਸ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਸੀ ਕਿ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਛੂਹ, ਇਸ਼ਾਰੇ, ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਕਾਰਨ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੱਸਣ ਲਈ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਇਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਛੂਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਅਦ
ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂਗਾ ਉਹ ਦੇਹਰਾਦੂਨ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਈ ਸੀ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਉਸ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਦੀ ਸੀ
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਉਹ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਉਹ ਇੱਕ ਹੇਠਲੇ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਸੀ
ਉਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਸੀ
ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕਰਦੀ ਸੀ
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਨੇ ਮਾਰਦੀ ਸੀ
ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਛੇਤੀ ਹੀ ਵਿਆਹ ਹੋ ਜਾਵੇ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਨਾਲ ਨਾਰਾਜ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਨੇ ਮਾਰਦੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆ ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਨੇ ਮਾਰਦੀ ਸੀ ਕਿ
ਉਸਨੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਲਿਆ ਸੀ
ਇਸ ਲਈ ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਕ
ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ
ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
ਮੈਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇਕ ਵਾਰ ਇਸ ਰਾਏ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਾਂਗਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ
ਅਜਿਹਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕਾਂਗਾ ਜਾਂ ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਉਹ ਕਹੇਗਾ।
ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.
ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਹ ਕੁਝ ਦਿਨ ਮੇਰੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹੀ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਸਰ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਨੌਕਰੀ ਦਿਵਾਓ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਦਿਵਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਰਹਿਣ-ਸਹਿਣ ਦੀ ਕੀ ਹਾਲਤ
ਹੋਵੇਗੀ?
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਰ, ਕੁਝ ਵੀ ਕਰੋ।
ਪਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਿਆ।
ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਣਾ ਪਿਆ।
ਉਹ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਹ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਮੈਂ
ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਫੈਸਲਾ ਗਲਤ ਸੀ।
ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ.
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡਾਇਰੀ ਭੇਜੀ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਵਰਗੀ ਭਾਵਨਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ
ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰੋ, ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖੋ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ।
ਪਰ ਅਜਿਹੀ ਉਲਟ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾ ਕਰੋ।
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ।
ਉਹ ਕਿਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਵੀ ਕੁੜੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ
ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ.
ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹਮਦਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਉਸ ਦੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ।
ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਅੱਜ ਵੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹਨ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਰੱਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖੋ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ
ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਵੇਂ
ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦੁਨੀਆ ਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਰ ਇਹ 10-15 ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?
ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ 1-2 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ.
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਅਸੀਂ 1-2 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦੇ ਹਾਂ
ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਥਰਮਾਮੀਟਰ ਨੂੰ 1 ਮਿੰਟ ਲਈ ਸੈੱਟ ਕਰਦੇ
ਹੋ, ਫਿਰ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤਾਪਮਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ੩੦ ਸਕਿੰਟਾਂ ਲਈ ਸੈੱਟ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢੋ।
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ 10 ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਤਾਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾ ਸਕਦਾ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਤਾਪਮਾਨ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਮਾੜੀ ਹੈ,
ਇਹ ਥਰਮਾਮੀਟਰ ਖਰਾਬ ਹੈ,
ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਅਜਿਹੀ ਜਾਤ
ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ, ਅਜਿਹੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ,
ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਪਰ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਥਰਮਾਮੀਟਰ ਨੂੰ ੧ ਮਿੰਟ ਲਈ ਰੱਖਣਾ
ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ 1 ਮਿੰਟ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ 1-2
ਦਿਨ ਮੰਗਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ,
ਜੇ ਮੈਂ 1-2 ਦਿਨ ਪੁੱਛਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਵੀ ਕਹਿੰਦਾ
ਕਿ ਇਹ ਵੀ ਦੂਜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਲਗਾਤਾਰ 10 ਦਿਨ ਪੁੱਛਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ
ਵੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ
ਸੀ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ।
ਅਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦਾ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿਲੱਖਣ ਹਨ।
ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ
ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ
ਕਰਨਾ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ, ਨਾਲ ਹੀ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ
ਹੋ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤਣਾਅ-ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਹੁਨਰਾਂ ਦੇ
ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਨਾਲੇ ਵਿੱਚ ਛਾਲ
ਮਾਰ ਕੇ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਮੇਰੇ
ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸੀ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੇ
ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ 'ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ
ਕਰਾਂਗੀ
ਫੈਸਲਾ ਅਤੇ ਮੈਂ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੌਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ ਜੋ ਉਹ ਕਹੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋ
ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਅਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ
ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ
ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ. ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਭਾਵਨਾਤਮਕ
ਬੁੱਧੀ
ਹੁਨਰ ਦੀ ਕਮੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਮਤਲਬ, ਤੁਸੀਂ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਹੁਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜੋ
ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.
ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨੂੰ
ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ।
ਕਈ ਵਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰੱਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਜ਼ਰੂਰ ਕਰੋ.
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਸਮੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ
ਸੀ। ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਜੋੜਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ
ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਾਇਦਾਦ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ
ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾਨ ਕਰ ਦਿਆਂਗੀ ਪਰ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੋ।
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਇਕੋ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸ 'ਤੇ ਮੈਂ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ.
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰੋਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਗਲ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਂਗ
ਚੀਕਦੀ ਸੀ ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ
ਮੈਂ ਸਮਾਜ ਦੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਕਾਰਨ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਅਫਸੋਸ ਹੈ। ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ
ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਉਸ ਸਮੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੀ ਸੀ।
ਜੇ ਮੈਂ ਕਰੋੜਪਤੀ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ
ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾ।
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਉਦਾਸ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਉਦਾਸ ਹਾਂ।
ਕਈ ਵਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਮੌਕੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਮੌਕੇ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ ਪਛਤਾਵਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਲਓ।
ਮੈਂ ਅੰਤਰ-ਜਾਤੀ ਵਿਆਹ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੇਰਾ ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਿਹਤਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ
ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਸਮਾਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇਗਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੁਕਤਿਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਹਮਦਰਦੀ ਕੀ ਹੈ?
ਮੈਂ ਬਿੰਦੂ 'ਤੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕਈ ਨੁਕਤਿਆਂ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਏ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸੁਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
ਇਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਬਿੰਦੂ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਸੀਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ
ਸੁਣਦੇ।
ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸਹਿਮਤੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੂਜਿਆਂ
ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ।
ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣੋ ਅਤੇ ਦਿਖਾਓ।
ਜਿੱਥੇ ਉਚਿਤ ਹੋਵੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ
ਰਹੋ।
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ
ਕਰੋ।
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਉਚਿਤ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਸ
ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰੋ।
ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਅਫਸੋਸ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮਰਥਨ ਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼
ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੋਈ ਆਮ ਟ੍ਰੇਨਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਹੈ।
ਅੱਜ ਮੈਂ ਲੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਕਰੋੜਾਂ 'ਚ ਖੇਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮੈਂ
ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਅੱਜ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ।
ਉਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੇਰੇ
ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਸਨ।
ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਸਥਿਤੀ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀ ਆਮ ਸਥਿਤੀ
ਵਿੱਚ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਤਾਂ ਰੱਬ ਨਾ ਕਰੇ,
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ
ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੇਗਾ.
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਦਾਖਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬੈਂਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਰਜ਼ਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਆਜ ਸਮੇਤ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
ਕਿਸੇ ਯੋਗ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਕੁਝ ਚੰਗੇ ਕੰਮ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਹੋਵੇਗਾ. ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ
ਲੋੜ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਰੋ. ਪਿਆਰ,
ਦਿਆਲਤਾ, ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰੋ।
ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਦਿਆਲਤਾ।
ਦਿਆਲਤਾ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਦੂਜਿਆਂ
ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਆਲੂ ਹੋਣਾ ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ
ਇਨਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ. ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਉਸਦੀ
ਮਦਦ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ?
ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਦਿਆਲੂ ਕਿਉਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਫਿਰ ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਿਉਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ
ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਦਿਆਲੂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ।
ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਜਾਂ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਆਲੂ ਬਣਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ
ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਜੇ ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਹੈ,
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਦਿਆਲੂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ?
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਇੱਕ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਕਿ ਅੱਜ ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ
ਪਾ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਮਦਦ ਮੰਗੋਗੇ।
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਆਲੂ
ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦਿਆਲਤਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ।
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ?
ਇਸ ਦੇ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ
ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਿਉਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਆਲੂ ਕਿਉਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਫਿਰ ਜਵਾਬ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਯੋਗ ਹੋ.
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰਨ ਕਾਫ਼ੀ ਯੋਗ ਹੋ, ਤਾਂ
ਇਸ ਗਲਤਫਹਿਮੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ.
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ
ਮਦਦ ਕਰਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਆਲੂ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇਗਾ.
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ
ਦਿਆਲਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਆਲੂ
ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮਦਦ
ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਮੇਰੇ ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਨੁਕਤੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸਮਝੋ।
ਮੈਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸੀਨੀਅਰ ਹੋ ਜਾਂ ਜੂਨੀਅਰ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ
ਕਰਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਮਦਦ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ
ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਰੋ।
ਜੇ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਨਾ ਕਰੋ.
ਇਸਨੂੰ ਕਰੋ। ਆਪਣੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਐਂਟਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ।
ਅੱਜ ਹੀ ਆਪਣੀ ਐਂਟਰੀ ਕਰਵਾ ਲਓ।
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ
ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੋਂਗੇ।
ਅਤੇ ਜੇ ਸਥਿਤੀ ਬਦਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਮਦਦ
ਦੀ ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ
ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ.
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਹ ਸਵਾਲ ਅੱਜ ਦੇ ਹਾਲਾਤ 'ਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਦੇ ਮਾਹੌਲ 'ਚ
ਇਹ ਸਵਾਲ ਜ਼ਰੂਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਵੀ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਮੈਂ
ਉਸ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ।
ਪਰ ਕਿਸੇ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਸ ਵਾਰ ਪੁੱਛਦੇ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਭਲਾ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ?
ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ
ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗਿਆਈ ਕਰਕੇ।
ਫਿਰ ਇਹ ਕਰੋ.
ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ
ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੋਗੇ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੋਂ ਮਦਦ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦਇਆ
ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ?
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਮਾਣ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਨੂੰ
ਵੀ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤ੍ਰਿਲੋਕ, ਵਿਜੇ, ਰਾਵਣ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਧੂੜ ਵਿੱਚ ਸਨ.
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਣ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਦੇ ਵਿਹਾਰਕ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਵਿਜੇ
ਮਾਲਿਆ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਉਂਦਾ ਸੀ,
ਦੀਵਾਲੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਭਾਗਵਾੜਾ ਬਣ ਗਿਆ,
ਅਨਿਲ ਅੰਬਾਨੀ, ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਹਨ,
ਮੈਂ ਅੱਜ ਦੇ ਵਿਹਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਾਡੇ ਆਸ਼ਰਮ ਬਾਪੂ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਪੈਰੋਕਾਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹੜੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਨਹੀਂ
ਦੇਖੇ? ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸੇਵਾ, ਅਜਿਹੀ
ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਜ਼ਿੰਦਗੀ.
ਪਰ ਅੱਜ ਕੀ ਹੈ?
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਸਮਾਂ ਚੰਗਾ ਹੈ,
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਸ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਉਸ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਇਸ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰੋ।
ਨਿਰਪੱਖ ਨਾ ਰਹੋ।
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰਪੱਖ ਰਿਹਾ।
ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਕਰਕੇ,
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਗੁਜ਼ਰਿਆ ਹਾਂ।
ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ.
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਿਆ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿ
ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਜੋਤਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਖਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਆਹੇ ਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਬੁਰਾ ਸਮਾਂ
ਨਾ ਆਉਂਦਾ.
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਸਿਖਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਘੱਟ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਦਾ ਸਿਖਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਖਤਮ
ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ.
ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਪਰੋਂ ਹਾਵੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ.
ਮੰਨੋ ਜਾਂ ਨਾ ਮੰਨੋ, ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਉਹ ਵਾਪਰਦੇ ਹਨ।
ਜਿਹੜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਚੰਗੇ ਹਨ।
ਮੁਕੇਸ਼ ਅੰਬਾਨੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਅਨਿਲ ਅੰਬਾਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਅੱਜ ਅਨਿਲ ਅੰਬਾਨੀ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਹਨ ਅਤੇ
ਮੁਕੇਸ਼ ਅੰਬਾਨੀ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਹਨ। ਅਮਿਤਾਭ ਬੱਚਨ ਵਰਗਾ ਕਲਾਕਾਰ ਕਿਸੇ
ਸਮੇਂ ਵੱਡੇ ਪਰਦੇ ਦਾ ਸੁਪਰਸਟਾਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਇਕ ਸਮਾਂ ਆਇਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਨਿਲਾਮੀ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਕਰਜ਼ੇ
ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਹ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ?
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਕੌੜੀ ਸੱਚਾਈ, ਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਸੀ,
ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਨੀਲਾ ਨੀਲਮ ਹੈ.
ਇਹ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੀ ਹੈ? ਸਮੇਂ ਨੇ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ
ਬਖਸ਼ਿਆ।
ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੱਲ ਮੁੜੀਏ, ਤਾਂ ਰਾਮਚੰਦਰ ਨੰਗੇ ਪੈਰੀਂ
ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਦਿਨ ਸਨ।
ਜੇ ਅਸੀਂ ਰਵਾਇਤੀ ਕਹਾਣੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ,
ਰਾਜਾ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ,
ਰਾਜਾ ਹਰੀਸ਼ਚੰਦਰ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਅਤੇ ਮਾੜੀ ਸਥਿਤੀ ਦੇਖੋ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ
ਪਤਨੀ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਉਸਨੂੰ ਦਫਨਾਉਣ ਲਈ ਕੱਪੜੇ ਵੀ
ਨਹੀਂ ਹਨ। ਪਰ ਡੋਰਮੈਟ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਨੌਕਰ ਹੈ।
ਕਫਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਉਸਨੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਦਾ ਚਾਰਜ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ
ਦਫਨਾਉਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਾੜੀ ਫਾੜਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੇਂ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਦਿਖਾਈ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਹਿੰਮਤ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ
ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਰਹਿਮ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ,
ਤਾਂ ਇਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੋ।
ਅੱਜ ਦਾ ਦਿਨ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਦਿਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਰੋ, ਕੁਝ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਕਮਾਓ.
ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਅੱਜ ਦਿਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਰਾਤ ਵੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਸ ਲਈ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਬੱਲਬ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ.
ਇੱਕ ਬੱਲਬ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰੋ।
ਚਾਨਣ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਮਿਲੇਗਾ, ਧਰਮ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਚਾਨਣ
ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੀ ਬਾਹਰ ਆਵੇਗੀ.
ਤੁਸੀਂ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਦਰਦ ਬਹੁਤ ਦਰਦਨਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਥਿਤੀ ਬਹੁਤ ਦਰਦਨਾਕ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ,
ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ 'ਤੇ ਦਇਆ ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਜ਼ਰਾ
ਸੋਚੋ, ਕਿ ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦਾ ਸੇਵਕ
ਹਾਂ.
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ
ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੈ.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਦਦਗਾਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ
ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਵੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ,
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮਦਦਗਾਰ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੋ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਦਦਗਾਰ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਹਟਾ ਓ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੇ
ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰੋ।
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ.
ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ, ਇੱਥੇ ਹੋ ਕੇ, ਕਿ ਮੈਂ ਮਦਦ
ਕਿਉਂ ਕਰਾਂ, ਉਹ ਲੋਕ ਵੀ ਉਹੀ ਸੋਚਣਗੇ, ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰ ਸੋਚਣਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹੀ ਮਿਲੇਗਾ. ਇਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ
ਬੁੱਧੀ ਦਾ ਵਿਹਾਰਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਰੂਹਾਨੀ ਛੂਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਨਾ ਸਿਰਫ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੋਣਾ, ਬਲਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ
ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕਰਨਾ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ
ਕਰਨਾ, ਇਸ਼ਾਰੇ ਦਿਖਾਉਣਾ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ.
ਮੈਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹੋਣ ਅਤੇ ਫਸਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਫਸਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ
ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦੀ
ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰੋ।
ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਰੋ.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ।
ਆਪਣੀ ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਬਣਾਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝੋ, ਇਸ਼ਾਰੇ,
ਮੁਦਰਾ, ਸਰੀਰਕ ਭਾਸ਼ਾ, ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਸੰਪਰਕ, ਬੈਠਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ, ਚੱਲਣ ਦੀ
ਸ਼ੈਲੀ.
ਇਸਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?
ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਲੜਕੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ
ਹਾਵ-ਭਾਵ, ਚਿਹਰੇ ਦੇ ਹਾਵ-ਭਾਵ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ
ਕੁਝ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਉਦੋਂ ਹੀ ਕਰ ਸਕਿਆ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ
ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਸਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ
ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਵੀ
ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕਰੋ, ਇਸਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੋ,
ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਹੋਵੋਗੇ, ਇਸ ਲਈ ਦੂਸਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਵੱਡੀ
ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਿਰਣਾ ਕਰਕੇ ਸਮਝ ਸਕਣਗੇ।
ਅਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਤਾਂ
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕੋ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਾਂ ਉਹ ਕਿਵੇਂ
ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੂੰ ਇਸਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਕੂਲ ਛੱਡਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਘਰ ਤੋਂ ਪੈਦਲ
ਦੂਰੀ ਸੀ.
ਸੜਕ 'ਤੇ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ।
ਮੈਂ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੀ
ਜੇਬ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ।
ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ.
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਰ, ਮੈਨੂੰ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੋਬਾਈਲ
ਫੋਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਾਲਜ ਜਾਣ ਲਈ ਬੱਸ ਲੈਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਰ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਆ ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਮੈਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨੀ ਪਈ।
ਹਾਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਸਧਾਰਣ ਚੀਜ਼ ਸੀ.
ਅਸੀਂ ਉਸ ਸੜਕ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਵੀ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਦਰਅਸਲ, ਬਦਕਿਸਮਤੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਮੇਰੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੇੜੇ ਹੀ ਸਨ।
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਦੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਇਹ ਦੋ ਮਿੰਟ ਦੀ ਪੈਦਲ ਯਾਤਰਾ ਸੀ।
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਬਿਰਯਾਨੀ ਵਿਕਰੇਤਾ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ।
ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਵਿਕਰੇਤਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਸੜਕ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਮੰਗਣ ਵਾਲਾ
ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਦੇਖੋ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ.
ਹਰ ਕੋਈ ਕਿਸੇ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਉਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਿਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ।
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਉਹ ਝਿਜਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਹ ਉੱਥੇ ਗਈ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਦੇ ਦੇਵੇ।
ਉਹ ਫੋਨ ਕਰੇਗੀ।
ਉਹ ਫੋਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੋ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ
ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਸਰ.
ਇਹ ਲਗਭਗ ਇੱਥੇ ਹੈ.
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਲਈ ਖੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ।
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਣਾ।
ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਰਹੋ।
ਅਤੇ ਇਹ ਕਰੋ.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੋਗੇ.
ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹੋਵੋਗੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਮਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ਼ਾਰਾ ਦਿਖਾਓ.
ਧੰਨਵਾਦ ਦਿਖਾਓ।
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਛੂਹ, ਹਮਦਰਦੀ, ਮਦਦ, ਦਿਆਲਤਾ.
ਜਿੰਨਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ।
ਇਹ ਸਾਰੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੁੱਧੀ ਦੇ ਹੁਨਰ ਹਨ.
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਭਾਗ[ਸੋਧੋ]
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ, ਸਮਝਣਾ, ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਦੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਇਸ ਨੂੰ ਉਤਪਾਦਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਰਤੋ।
ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਨਾ ਬਣੋ।
ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣੋ ਅਤੇ ਸਮਝੋ।
ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੋ।
ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰੋ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰਨ ਤੋਂ
ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ,
ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ.
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਿਛਲਾ ਜਨਮ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇੰਨਾ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਤੋੜੋ।
ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਪਰ ਉਹ ਉੱਥੇ ਬੈਠਾ ਹੈ.
ਉਹ ਦੋ ਵਿਛੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਰਸਮਾਂ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ, ਜਾਤ
ਦੇ ਬੰਧਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਇਹ ਬਹੁਤ ਦਰਦਨਾਕ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਵੋਂਗੇ,
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਰਦਾ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਰੱਥ
ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ 'ਤੇ
ਦਇਆ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੰਕਾਰ ਨਾ ਰੱਖੋ।
ਉਸ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰੋ, ਕਿ ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਯੋਗ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ,
ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਹੈ.
ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਬੱਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ.
ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਗਿਣੋ।
ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਯਕੀਨੀ
ਬਣਾਵਾਂਗਾ।