ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਦੁਪਹਿਰ।
ਇਹ ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹੈ।
ਅਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਬਹੁਤ, ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਆ
ਹਾਂ।
ਖ਼ਾਸਕਰ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਵਿਕਰੀ
ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਅਤੇ ਐਚਆਰ ਲਈ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ
ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਨਿਵੇਸ਼ ਹੈ, ਕੀ ਉਹ
ਨਿਵੇਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਸੇ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸਮੇਂ ਦਾ ਹੈ.
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪੈਸਾ, ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਨਿਵੇਸ਼
ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਜੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ
ਕਿੱਥੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਤ ਵਿਭਾਗ ਲਈ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਜਾ
ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਵਿੱਤੀ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ, ਵਿੱਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ, ਮੈਨੇਜਰਾਂ,
ਲੇਖਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ, ਜਨਰਲ ਮੈਨੇਜਰਾਂ ਅਤੇ ਖਾਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਜਾ
ਰਹੇ ਹਾਂ.
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਵਾਪਸੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ.
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਵਾਪਸੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸਲ
ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਪੈਸੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਪੈਸੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ
ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮੇਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਟ੍ਰੇਨਰ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਦਿਮਾਗ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਇੱਕ
ਜੀਵਨ ਕੋਚ ਵਜੋਂ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਠੋਸ ਸਮੱਗਰੀ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚੀਜ਼ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ
ਹਾਂ।
ਹਾਂ, ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੈਸਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਵਾਪਸੀ
ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਹਾਂ, ਕਈ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਪੈਸਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ
ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਵਾਪਸੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ.
ਕਈ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬੰਧਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ
ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਖਰਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਸੇ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ
ਤੁਹਾਡੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਕਿਹੜੀ ਹੈ?
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸੀ ਮਿਲ
ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਵਾਪਸੀ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਇੱਕ ਲਾਭਕਾਰੀ ਰਿਟਰਨ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲ
ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ, ਆਪਣੀ
ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਗਣਨਾ ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ, ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ, ਆਪਣੇ
ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਇਕ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਜਾ
ਰਹੇ ਹੋ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦਿਹਾੜੀਦਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਸੋਚੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਹਰ ਦਿਨ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਜੋ ਦਿਨ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ
ਆਉਣ ਵਾਲਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਮਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਦਿਨ
ਬਿਤਾਇਆ, ਜੋ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤੀ।
ਇਸ ਦੇ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਟੈਗ
ਜੁੜਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ।
ਤਦ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ, ਆਪਣਾ ਸੰਗਠਨ, ਕੋਈ ਕੰਮ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦਾ
ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਛੂਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ
ਜੁੜਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਕੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ
ਨੂੰ ਮਜਬੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਉਸ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਾ ਹੋਵੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਜੁੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਅਜਿਹਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਸਿਸਟਮ, ਜਿਸ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ
ਕਰਦਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਮਸ਼ੀਨ ਵਾਂਗ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਸੰਗਠਨ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਹੈ,
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਜਗ੍ਹਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਦੇ
ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਕਦਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਵੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇਕ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਬਿਹਤਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਨੰਦ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ
ਲੈਂਦੇ?
ਤੁਸੀਂ ਬਿਹਤਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਪਸੰਦ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ?
ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਿਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ
ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੀ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ
ਜੀ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੀ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ,
ਪੈਸਾ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉਥੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਸਤਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਨਾ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ
ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਚਿਹਰਾ ਨਹੀਂ
ਪੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਅਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂ ਉਦਾਸ।
ਅਜਿਹੀ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?
ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ
ਤੁਹਾਡੇ ਪਤਲੇ ਪੈਚ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ
'ਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਦੁਖਾਂਤ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ
ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਨਾਲ ਹੀ ਉਹ ਗਣਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ
ਕਿੰਨਾ ਨਜਿੱਠਣਾ ਹੈ,
ਉਹ ਸਿਰਫ ਗਣਨਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਬੰਧਨ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ
ਦੋਸਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਹਨ.
ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸਰੋਤ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ,
ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਤਾਂ ਫਿਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਹੈ ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਨਾ ਵਧੋ।
ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਹ ਵੇਖਣ ਦੇ ਯੋਗ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਹੱਥ, ਪੈਰ, ਨੱਕ, ਮੂੰਹ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਪਰ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦਾ ਅਸਲ ਚਿੱਤਰ ਉਸਦੇ ਇਰਾਦੇ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ
ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚਦਾ ਹੈ?
ਹਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਯਕੀਨ
ਨਾ ਕਰ ਸਕੋ, ਕਿ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ
ਵਿਆਹਾਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਡੋਰਿਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ 'ਤੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਇਕ ਕਾਨੂੰਨ
ਵੀ ਹੈ।
ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੱਥ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਾਈਕਾਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ,
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਕੋਈ ਲੜਕੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖਣਾ
ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੇ
ਇੰਨੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ
ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾ ਦੇਣਗੇ।
ਕਿ ਮੇਰੀ ਧੀ ਨੇ ਇੰਨੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਾਓਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮੁੰਡਾ
ਲੱਭਣਾ ਪਵੇਗਾ ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਦਾਜ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਹਾਂ।
ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਸਾਡੇ
ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਉਹ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ
ਹੋਣਗੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੁਤਬਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੱਧਰ ਸਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਉੱਚਾ
ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਦਿਓ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿਚ
ਫਸਾ ਲਓ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਲੜਕੀ ਦੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ
ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਮਿਲੇ।
ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਲੋਕ, ਉਹ ਸਰਲ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਸੁਭਾਅ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਣ
ਵਾਲੀ ਹੈ? ਉਸ ਦੀ ਕੋਈ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਸ ਕੋਲ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੇਖਣ, ਸੋਚਣ ਜਾਂ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਹੋ।
ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ।
ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ।
ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਹੋ।
ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਘਰ ਹੈ, ਹੈ ਨਾ?
ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਕਾਰ ਹੈ, ਹੈ ਨਾ?
ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਬੇਕਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ।
ਬਾਅਦ 'ਚ ਲੜਕੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਰੋਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਰੋਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਪਰ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ.
ਅਤੇ ਇਹ ਲੜਕੀ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੁੰਡਾ ਲੜਕੀ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੜਕੀ
ਸੁੰਦਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਪਰ ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਕੀ ਉਸ ਕੋਲ ਜੀਵਨ ਦੇ ਹੁਨਰ ਹਨ?
ਕੀ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਜੀਉਣੀ ਹੈ?
ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ?
ਕੀ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ?
ਇਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਚਾਰ, ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦਾ
ਵਿਚਾਰ, ਇਹ ਲੜਕੀਆਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ-ਲਿਖੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਜਿਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਜੀਵਨ ਹੁਨਰ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਜੀਵਨ
ਹੁਨਰ ਗੁੰਮ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ
ਇਸ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਤਾਂ ਫਿਰ ਇਸ ਦੀ ਕੀ ਲੋੜ ਹੈ?
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਮਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ, ਕੁੜੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਕੁੜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋ
ਰਹੀ ਹਾਂ.
ਮੈਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯੋਜਨਾ ਕੀ ਹੈ?
ਮੈਨੂੰ ਪੀ.ਜੀ. ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਆਓ ਰੋਟੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਜਵਾਬ ਸੁਣੋ।
ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਟੀਆਂ ਬਣਾਉਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ,
ਮੈਂ ਪੀ.ਜੀ. ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਪੀ.ਜੀ.
ਭੁੱਖੇ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਪੀ.ਜੀ. ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਭੁੱਖੇ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪੀ.ਜੀ. ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਪਰ ਮੈਂ ਭੁੱਖਾ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਰੋਟੀਆਂ ਖਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਘਰੇਲੂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋ, ਜੋ ਭੋਜਨ ਤੁਸੀਂ ਖਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਜਿਸ
ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਖਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਰੀਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ.
ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 100 ਬਿਮਾਰੀਆਂ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ
ਖਾਣਾ ਕਿਵੇਂ ਪਕਾਉਣਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਾਣਾ ਕਿਵੇਂ ਖਾਣਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕੰਮ 'ਤੇ 3-6 ਮਹੀਨੇ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ
ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਬਣਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਿਹਤ ਬਣਾਈ ਰਹੇ, ਦਵਾਈਆਂ 'ਤੇ
ਕੋਈ ਖਰਚ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਬਿਮਾਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ,
ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖੋ.
ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੈਂ ਪੀ.ਜੀ., ਐਮ.ਏ. ਕੀਤਾ ਹੈ,
B.Tech।
ਕੀ ਮੈਂ ਇਹ ਰੋਟੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਚੋਟੀ ਦੇ 5 ਸਟਾਰ
ਹੋਟਲ ਸ਼ੈੱਫ,
ਉਹ ਮਰਦ ਹਨ, ਔਰਤਾਂ ਨਹੀਂ।
ਜੈਂਟਸ ਬਿਹਤਰ ਖਾਣਾ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਜੈਂਟਸ ਬਿਹਤਰ ਰਸੋਈਆ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਬਿਹਤਰ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਹਾਂ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ.
ਜੋ ਘਰ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਮੈਂ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਿੱਖੀਆਂ ਹਨ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ
ਤਾਂ ਇਹ ਪੇਟ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸਫਲ
ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖੋ।
ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ 'ਤੇ 3 ਮਹੀਨੇ ਬਿਤਾਓ, ਪਾਰਟ ਟਾਈਮ.
ਤੁਸੀਂ ਪੀ.ਜੀ., ਐਮ.ਏ., B.Tech ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸਨੇ ਰੋਕਿਆ ਹੈ?
ਪਰ 3 ਮਹੀਨੇ ਬਿਤਾਓ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ,
ਮੈਂ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖਾਂਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਖੇ ਹੋ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਟੀਆਂ ਖਾਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸਿਰਫ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਹ
ਗੱਲ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਹਾਂ, ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਰੋਟੀਆਂ ਖਾਣੀਆਂ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ-ਲਿਖੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਅਜੇ
ਪੂਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਮਰਦ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਰਦ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ।
ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ.
ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ੌਕ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਸਹੀ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣਗੇ।
ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਸਹੀ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੇਗੀ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ?
ਪਾਰਟੀ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖੋ।
ਆਮ ਲੋਕ ਵੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ 5000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਸਾੜੀ ਪਹਿਨਣਗੇ।
ਮੈਂ 500-700 ਰੁਪਏ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾ ਰਿਹਾ
ਹਾਂ। ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਖਰੀਦਦਾ।
ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਨੇ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ।
ਜੇ ਉਹ 1 ਲੱਖ ਕਮਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ 20,000 ਕਮਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ 20
ਲੱਖ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾਏਗੀ। ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਸਭ ਮੇਰੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ
ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਘਰ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ ਨਹੀਂ।
ਜੈਂਟਸ ਘਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਹਾਂ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਸੀ.
ਮੈਂ ਸਹਿਮਤ ਹਾਂ।
ਮੈਂ 100٪ ਗਲਤ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ, ਸਮਾਂ
ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਉਥੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰੋ.
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ।
ਚਾਹੇ ਤੁਹਾਡਾ ਉੱਥੇ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਓ।
ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਲੈ ਜਾਓ।
ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਪਰ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਇਹ ਕਿੱਥੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਚੀਜ਼ਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕੋਈ ਕੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਨਜ਼ਰ ਆਓਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਜਾਓ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੱਲ੍ਹ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹਾਂ।
ਕੁਝ ਨੇ B.Com ਕੀਤੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਐਮਬੀਏ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਨੇ ਬੀ.ਸੀ.ਏ
ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਉਹ ਖਾਤਾ ਖੋਲ੍ਹਣ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਹ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਸ ਮੈਨੇਜਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਕਿਉਂਕਿ
ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਰਹੇ ਹਨ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵਾਪਸੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਉਹ 2 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ, 5 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਸੇ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਪਣਾ ਖੇਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਇਸ ਵਿਚ
ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ.
ਇਹ ਇੱਕ ਖਿੱਚ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੌਕਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਾਂ ਉਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਮਬੀਏ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪੈਟਰਨ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਐਮ.ਬੀ.ਏ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਸਾਡੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਕੋਰਸਾਂ ਵਿੱਚ,
ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ
ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰੇਗਾ।
ਹਾਂ।
ਇਹ ਸਮੱਗਰੀ ਚੰਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਕਾਦਮਿਕ ਕੋਰਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਖਰਾਬ ਹੈ।
ਸਾਡੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸਮੱਗਰੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ
ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਪੀਜੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲੈਕਚਰਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਹੁਨਰ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਹ ਡੰਪ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਰਿਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਰਿਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲੈਕਚਰਾਰ ਬਣ ਗਏ ਹੋ,
ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰਫ ਬੇਕਾਰ ਲੋਕ ਹਨ।
ਜੋ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ।
ਮੈਂ ਇਹ ਚੰਗੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨਾਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਅਤੇ ਲੈਕਚਰਾਰ ਸੀਟ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣਾ,
ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ।
ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ
ਮੈਂ ਤਕਨੀਕੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਂਦੇ ਹੋ,
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ 3 ਸਾਲ ਬਿਤਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਮੈਂ ਇਸ 'ਤੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਉਠਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਲਿਆ ਹੈ,
ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ, ਪੈਸਾ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਉਥੇ ਲਗਾਓ.
ਜਿੱਥੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਾਲਜ ਦੀ ਡਿਗਰੀ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਉਹ 3 ਸਾਲ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਬਿਤਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਬੀ.ਏ., ਐਮ.ਏ.
ਕੀ ਇਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚੋ ਕਿ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲੇਗਾ।
ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ੧੨ ਵੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਕੁਝ ਤਕਨੀਕੀ ਕਰੋ।
ਲੋਕ ਫਰਿਟਰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ 12ਵੀਂ ਪਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ, ਇੱਕ ਫਰਿਟਰ ਨਿਰਮਾਤਾ ਨਾਲ ਫਰਿਟਰ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖੋ.
ਮੋਮੋਜ਼ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖੋ।
ਸਮੋਸੇ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖੋ।
ਅਤੇ
3 ਸਾਲ ਨਹੀਂ,
1 ਸਾਲ।
ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਨਿਵੇਸ਼ ਦੇ ਬਾਕੀ 2 ਸਾਲ,
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਸੀ,
ਉਸ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰੋ,
ਅਤੇ ਇੱਕ ਘੇਰਾ ਬਣਾਓ।
ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਓ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ 50,000 ਜਾਂ 1 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਗਲਾਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਘੇਰਾ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗਿੱਲਾ ਕਰੋ।
ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੰਗੀਤ ਸਿਸਟਮ ਵੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰੋ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਕਮਾ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਰੋਜ਼ਾਨਾ 1000 ਜਾਂ 2000 ਰੁਪਏ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 5000 ਰੁਪਏ ਕਮਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇੱਕ 12 ਵੀਂ ਪਾਸ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਨੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ 1.5 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਕਮਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਪਰ ਸਾਡੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ,
ਗਲਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਜੋ B.Com ਤੋਂ ਡਿਗਰੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ,
ਉਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਪਰ ਉਹ ਕੋਈ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।
ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੋਟਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਮੋਮੋਜ਼ ਖਾਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ 10 ਟੁਕੜੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ,
50 ਰੁਪਏ ਦੀ ਪਲੇਟ।
ਇਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ੧੫ ਤੋਂ ੨੦ ਰੁਪਏ ਹੈ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਤੀ ਪਲੇਟ ੩੦ ਰੁਪਏ ਕਮਾ ਰਹੇ ਹੋ।
30 ਰੁਪਏ।
ਤੁਸੀਂ 100 ਪਲੇਟਾਂ ਵੇਚੀਆਂ ਹਨ,
3000 ਰੁਪਏ ਕਮਾਏ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਤੁਸੀਂ 100 ਪਲੇਟਾਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੇਚ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪਰ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਮੋਮੋਜ਼ ਬਣਾਉਣਾ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ,
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਪੱਧਰ ਦਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾ ਸਕਦੇ?
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਛੋਟੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਹਰ ਪੱਧਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜੋ ਵੀ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਖਰਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਬੈਂਕ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਪਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਉਹ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੈਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਖਰਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਉਹ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਲੈਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲੇਗਾ?
ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ।
ਅੱਜ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੋਚੋ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਨਿਵੇਸ਼ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਊਚੁਅਲ ਫੰਡ,
ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ.
ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਿਭਾਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕੋਈ ਵਿੱਤਕਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਸੀਈਓ ਨਹੀਂ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਭਾਗ ਹੈ।
ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ
ਕਿਸ ਕੋਣ ਤੋਂ।
ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੈਸਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ।
ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਕਿਉਂ?
ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਪਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਜ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ
ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਸਮਾਜ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਦੋਸਤ ਚੱਕਰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਚੰਗੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੈਂ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਦਾਖਲਾ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ
ਵੱਡੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ।
ਅਤੇ ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ?
ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ, ਸਰ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਫਿਰ ਕਿਉਂ?
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਆਵਾਂਗਾ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਓਗੇ।
ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਸਿਖਾਵਾਂਗੇ।
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਸਿਖਾ ਰਹੇ ਹਾਂ?
ਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਹੈ,
ਸਿਖਲਾਈ ਸੰਸਥਾ।
ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ.
ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਾਂ
ਜੋ 1500 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਅਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਬੈਠੇ ਹਨ
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਂਚ 'ਤੇ।
ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ 1500 ਰੁਪਏ
ਇਹ 25,000 ਰੁਪਏ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।
ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ,
ਇੱਕ ਕੈਰੀਅਰ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ,
ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਜੋਂ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿੱਥੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਹੈ
ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਪੈਸਾ?
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ
ਇਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਵੱਡੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਜਾਓ।
ਉੱਥੇ ਨਾ ਜਾਓ।
ਮੈਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ,
ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂ?
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ,
ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ,
ਤੁਸੀਂ ਮੱਧਮ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਫੀਸ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਅ ਮਿਲੇਗਾ।
ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ,
ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਵੀ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਰੁੱਖ ਵੱਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਉਸ ਸਕੂਲ ਦੀ ਹਰ ਸ਼ਾਖਾ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਬਾਕੀ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਆਟੋ ਰਾਹੀਂ ਸਕੂਲ ਛੱਡਦੇ ਹੋ।
ਉਹ ਕਾਰਾਂ, ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਟਾਕ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੈਚ ਵੱਡਾ ਹੈ।
ਭਰਾ, ਉਹ 25,000 ਰੁਪਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ 25 ਲੱਖ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕਮਾਈ
ਵਿੱਚੋਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁੱਲ 25,000 ਆਮਦਨ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ
ਬਣਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ 25,000 ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਹੋ।
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ 50,000 ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ 25,000
ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ 25,000 ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲੇਗੀ?
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਇੱਕ ਦਰਮਿਆਨੀ ਜਮਾਤ
ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਤੁਸੀਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਵਾਧੂ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਮੈਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ
ਹਾਂ, ਬੀਏ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ।
ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਬੀਏ ਕਿਉਂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ
ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਮੱਗਰੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਹੈ.
ਇਸ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਇਹ ਕਿਉਂ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗਣਿਤ ਫੈਕਲਟੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ.
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੀਏ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਟ੍ਰੇਨਰ ਬਣਨ ਦਾ ਕੀ
ਫਾਇਦਾ ਹੈ?
ਮੈਂ ਖੁਦ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਕਿਉਂ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤੁਲਨਾ ਪੱਛਮੀ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਚੀਨ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਨੀਤੀ ਦੱਸੋ।
ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸੰਕਲਪ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਸਹੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਬਿਲਕੁਲ।
ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ.
ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਂ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੈਸਾ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਹੈ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 1983 'ਚ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ,
ਅਸੀਂ ਕ੍ਰਿਕਟ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਪੈਸਾ ਖਰਚ ਕੀਤਾ।
ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੱਧਰ ਦੀ ਕੋਚਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ.
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਚੀਨ ਨੇ ਓਲੰਪਿਕ 'ਚ ਕੁਝ ਗੋਲਡ
ਮੈਡਲ ਜਿੱਤੇ ਸਨ।
ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ, ਚੀਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਸਾਡੀ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮ ਹਾਕੀ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆਈ ਚੈਂਪੀਅਨ ਵਜੋਂ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਗਈ
ਸੀ।
ਅਤੇ ਉਹ ਪਹਿਲੇ ਮੈਚ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇੰਨੀ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਰ ਗਏ ਕਿ ਅਜਿਹਾ
ਲੱਗਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ।
ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸਚਿਨ ਤੇਂਦੁਲਕਰ ਹੋ, ਕ੍ਰਿਕਟ ਦੇ ਮਾਸਟਰ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ
ਬੱਚਾ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਇਹ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ।
ਇਹ ੀ ਸਥਿਤੀ ਸੀ।
ਕਿਉਂ? ਬਾਬਾ ਕਿਉਂ?
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਵਿੱਚ ਰਾਹੁਲ ਦ੍ਰਾਵਿੜ ਦਾ ਨਾਮ
ਸੁਣਿਆ।
ਉਹ ਕ੍ਰਿਕਟ 'ਚ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਚੰਗਾ ਨਾਮ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਲੇਖ ਪੜ੍ਹਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਾਨੂੰ
ਨਰਸਰੀ ਪੱਧਰ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਕੀ ਹਾਕੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਲਈ ਨਰਸਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ
ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ?
ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ?
ਨਹੀਂ।
ਸਮਝੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
1983 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੀਨ ਨੇ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਨਰਸਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਰਾਹੀਂ।
ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਕੀ ਹੈ।
ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਧੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਮੈਪ
ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਕੀ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਕਸ਼ਾ ਹੈ?
ਹਾਂ।
ਇਹ ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਨਕਸ਼ਾ ਹੈ।
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਝੁਰੜੀਆਂ ਜੋ
ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਨਕਸ਼ਾ ਹੈ.
ਸਾਡਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਸਾਡੇ ਖੱਬੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਦੋ ਭਾਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਡਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਸਾਡੇ ਖੱਬੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਖੱਬਾ ਹੱਥ ਸਾਡੇ ਸੱਜੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ
ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਖੱਬੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਡੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ
ਸੱਜੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ ਬ੍ਰੇਨ ਮੈਪਿੰਗ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ.
ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਸਤਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪਾਮਿਸਟ ਹੈ, ਸਿਖਲਾਈ
ਪ੍ਰਾਪਤ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹੈ, ਦੇਖੋ, ਹਸਤਰੀ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ.
ਜੋਤਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਤਰ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ।
ਸੜਕ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਹ ਕੋਈ ਅਸਲ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਹਰ ਗਲੀ ਦੇ ਕੋਨੇ 'ਤੇ
ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਜਾਂਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, 90 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਤੇਜ਼ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ
ਸਿੱਖੀ, ਚੰਗੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਿੱਖੀ, ਇਸ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾਇਆ.
ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਸੰਚਾਰ ਹੁਨਰ ਕੋਚ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਚਿੰਨ੍ਹ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੜਕ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਜੋਤਸ਼ੀ, ਪਾਮਿਸਟ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਉਹ
ਹੱਥ-ਮਿਸਤਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਵੀ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਰ ਮੈਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪਾਮਿਸਟਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ
ਨੇ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੱਥ-ਮਿਸਤਰੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸ
ਲਈ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ, ਤੁਹਾਡੇ ਪੂਰੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ,
ਗਣਨਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ
ਵਿੱਚ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ਤੇ, ਇਹ ੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਅੱਜ, ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ
ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਇਹ ਸਾਡੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਹੈ, ਇਹ ਹਸਤਰੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਰ ਅੱਜ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ. ਇਹ
ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਆਯਾਤ
ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਇਸ ਨੂੰ ਆਯਾਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਟਰੂਜ਼ਰ ਨਾਮਦੀ ਜਗ੍ਹਾ, ਲਾਗਤ
ਇੰਨੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਿਉਂ?
ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਿੱਚ ਕੀ ਅੰਤਰ ਹੈ?
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਰ, ਇਹ ਆਯਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ.
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ ਹੈ?
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਹੈ।
ਹੁਣ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਆਯਾਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣ
ਵਾਲਾ ਸਾਮਾਨ ਸਾਡੇ ਲਈ ਆਯਾਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਇਹ ਗੁਣ ਬਿਹਤਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਡੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਹੈ।
ਤੀਜੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ।
ਜੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਯਾਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.
ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੇਸ਼, ਉਹ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਕੱਚਾ ਮਾਲ, ਮਾਲ
ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ 'ਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਨੂੰ ਪੰਜ ਗੁਣਾ
ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਵੇਚਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਹਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਯਾਤ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਖਰੀਦਦੇ
ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੈਸੇ ਦੇ ਸਹੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਸਾਮਾਨ 1000 ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਬਣਾ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਭੇਜਦੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ, ਉਹ ਇਸ 'ਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ 5000 ਰੁਪਏ
ਵਿੱਚ ਵੇਚਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਆਯਾਤ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ
ਖਰੀਦਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਪੈਸੇ ਦਾ ਪੰਜ ਗੁਣਾ ਦਿਓ।
ਇਹ ਸਾਡੇ ਪੈਸੇ ਦਾ ਸਹੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦਿਖਾਵੇ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ।
ਮੈਂ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਚੀਨ ਨੇ 1983 ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਸਨ।
ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ
ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਨਰਸਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਅਸਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿਚ,
ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਭੇਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਜੇ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਪਾਮਿਸਟ ਹੈ, ਇੱਕ ਜੋਤਸ਼ੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਦੱਸੇਗਾ.
ਸਾਡੀ ਕੁੰਡਲੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਹੈ।
ਕੁੰਡਲੀ।
ਜਨਮ ਕੁੰਡਲੀ ਜਨਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਮਾਹਰ ਜੋਤਸ਼ੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਪੁਜਾਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਇਹ
ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਪੁਜਾਰੀ.
ਅੱਜ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ.
ਇਹ ਇਕ ਹੋਰ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਗੱਲ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਾਈ ਮੁੰਡਾ ਨਾਈ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ
ਚਾਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਹੋਰ ਲੋਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੋਰਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੈਲੂਨ ਖੋਲ੍ਹਦੇ
ਹਨ।
ਅਤੇ ਠੋਸ ਕਮਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਨਾਈ ਮੁੰਡਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜੋਤਸ਼ੀ ਮਾਹਰ ਹੈ ਤਾਂ ਜਨਮ ਕੁੰਡਲੀ ਬਣਾਉਂਦੇ
ਸਮੇਂ ਉਹ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ ਜੋ ਬ੍ਰੇਨ ਮੈਪਿੰਗ ਲੋਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਹਿ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਚੀਨ ਨੇ ਨਰਸਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਮੈਪਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਅਤੇ ਉਹ
ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਹੜਾ ਬੱਚਾ ਕਿਸ ਖੇਤਰ ਲਈ ਮਾਹਰ
ਬਣੇਗਾ।
ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਸਪੋਰਟੀ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ
ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਵੀ ਖੇਡਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਓਗੇ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਓਗੇ?
ਉਹ ਖੁਦ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਉਹ ਕੀ ਦੱਸੇਗਾ?
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਾਫ਼ ਕਰੋ।
ਕੋਈ ਪੈਟਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਕਾਰੋਬਾਰ ਹੈ।
ਮੈਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ.
ਕਾਰੋਬਾਰ[ਸੋਧੋ]
ਚੀਨ ਨੇ ਸਪੋਰਟੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉੱਥੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਪੱਧਰ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ।
ਇੱਥੇ ਅੱਜ ਵੀ 10ਵੀਂ ਤੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ
ਹਿੰਦੀ, ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸਭ ਕੁਝ।
ਇਸ ਨੂੰ ਲੈਣਾ ਵਿਗਿਆਨ ਹੈ। ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੰਜਵੀਂ ਜਮਾਤ ਤੋਂ
ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਬੁਨਿਆਦੀ ਮੁੱਲ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ.
ਅਸੀਂ ਹਿੰਦੂ ਹਾਂ।
ਸਾਡੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿਚ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿਚ ਕੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਹੀਂ
ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ।
ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ।
ਭਾਰਤ 'ਚ ਵੀ ਹਿੰਦੀ ਬੋਲਣ 'ਤੇ ਸਕੂਲ ਨੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸਕੂਲ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਉੱਥੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ
ਹਨ.
ਦੇਖੋ,
ਉਹ ਰੁੱਖ ਜੋ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਹਿਲਦਾ ਹੈ, ਛੋਟੀ ਹਵਾ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀ
ਹੈ.
ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਕ ਤੂਫਾਨ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ
ਹਿਲਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ.
ਜਿਹੜਾ ਪੱਥਰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣਾ
ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪਰ ਇਕ ਵਾਰ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖੁਦ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਵੀ ਇਸ
'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਡਾਂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਕਹੋ, ਦੇਖੋ ਕਿ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਹਿੱਲ
ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਅੱਜ ਮੋਦੀ ਜੀ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਹਿੰਦੀ 'ਚ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਦੂਜੇ ਲੋਕ, ਆਪਣੇ ਅਨੁਵਾਦਕਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਅੱਜ
ਕੱਲ੍ਹ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵੀ ਆ ਗਈ ਹੈ.
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀ
ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪਰ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਆਈਆਈਟੀਅਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ.ਆਈ. B.Tech ਜੋ M.Tech ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ
ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਲੈਕਚਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦੇ।
ਕੋਈ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹੀ ਭਾਸ਼ਣ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ, ਮੂਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸਵਾਲ ਆਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਈਆਈਟੀ ਟ੍ਰੇਨਰ
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਾਰਨ ਅਸਲ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ।
ਹਾਂ, ਅਸਲ ਸਮਰੱਥਾ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ।
ਉਹ ਫਸ ਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਕੀ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ
ਕਿਵੇਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਚੀਨ ਨੇ ਬ੍ਰਾਂਡ ਮੈਪਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ
ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਸਪੋਰਟੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੇਡ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਮੁੱਢਲੀ
ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਫਿਰ ਕੌਣ ਕਿਸ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਭੇਜਿਆ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਦੇਸ਼ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।
ਉੱਥੇ ਸੀ।
ਕਈ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ,
ਨਾਲੰਦਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਜੋ ਉਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਰਾਹ
ਦਿਖਾਇਆ, ਉਹ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।
ਜਦੋਂ ਨਾਲੰਦਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਬਿਹਾਰ ਰਾਜ ਵੀ ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਰਾਜ
ਸੀ।
ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ,
ਭਾਰਤ ਵੀ ਅੱਗੇ ਸੀ।
ਭਾਰਤ, ਭਾਰਤ, ਭਾਰਤ, ਭਾਰਤ ਛੱਡੋ, ਸਾਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ।
ਭਾਰਤ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਪੰਛੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਂਗ ਅਮਰੀਕਾ, ਇੰਗਲੈਂਡ, ਜਰਮਨੀ, ਜਾਪਾਨ ਜਾਣ ਲਈ,
ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਜਿਹੀ ਇੱਛਾ, ਲਾਲਚ, ਨਾਲੰਦਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੀ।
ਅਸੀਂ ਉਹ ਯੁੱਗ ਦੇਖਿਆ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ।
ਅੱਜ ਜਿੱਥੇ ਨਾਲੰਦਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭਾਰਤ ਦੀ ਹਾਲਤ
ਸੀ, ਅੱਜ ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਿਹਾਰ ਦੀ ਵੀ ਉਹੀ ਹਾਲਤ ਹੈ।
ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅੱਜ ਵੀ ਆਈਏਐਸ, ਆਈਪੀਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ 60 ਤੋਂ 70 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ,
ਇਕੱਲੇ ਉਸ ਰਾਜ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਆਈ.ਏ.ਟੀ.ਐਨ. ਵੀ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਦੂਜੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ, ਉੱਥੋਂ ਹੀ
ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਪਹਿਲੇ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਇਹ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਥੇ ਵੀ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਅੰਦਰੋਂ
ਖੋਜ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਉੱਥੋਂ ਬਹੁਤ ਆਉਣਗੇ.
ਬਿਲਕੁਲ।
ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਅੰਤਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਲੋੜ, ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਬੀਜ, ਅਜੇ ਖਤਮ
ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ.
ਅਸੀਂ ਗੁਲਾਮ ਬਣੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੀ ਖੇਡ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੀ ਹੈ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੰਗਲ ਦਾ ਸ਼ੇਰ ਨਾ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਜਾਨਵਰ ਹੈ
ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ।
ਸ਼ੇਰ ਨਾ ਤਾਂ ਜੰਗਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ
ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਜਾਨਵਰ ਹੈ।
ਪਰ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਅਜਿਹੀ ਹੈ.
ਉਸ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ ਸਾਡੀ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਗੁਲਾਮ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਇਹ ੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਿਰਫ ਇਹ.
ਸਾਡੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿਚ ਸਾਡਾ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਾਂਗਰਸ
ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ
ਹਿੰਦੂ ਹਨ।
ਮੁਸਲਮਾਨ, ਈਸਾਈ, ਪਾਰਸੀ।
ਉਹ ਕੀ ਹਨ?
ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਹਿੰਦੂ ਬਹੁਗਿਣਤੀ, ਉੱਥੇ, ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋਹਰਾ
ਮਾਪਦੰਡ ਹੋਵੇਗਾ.
ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਨਹੀਂ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਮਤ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ
ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਇੱਥੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਹੁਮਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਅਨਿਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕਿੱਥੇ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਹ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਨਸਿਕਤਾ, ਜੇ ਅੱਜ, ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ,
ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਕੋਈ ਫਿਲਮ ਵੇਖੀ ਹੋਵੇਗੀ,
ਆਬ ਲੋਟ ਚੈਲੇਨ।
ਹਾਂ।
ਆਬ ਲੋਟ ਚਲੇਂ ਕੇ ਦਿਨ ਆਗੇ ਹੈ।
ਆਪ ਕਹੇਂਗੇ,
ਸਰ, ਆਪ ਖੁਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ।
ਨਹੀਂ।
ਮੈਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਨਹੀਂ, ਮੁੱਖ ਸੰਚਾਰ ਹੁਨਰ ਦਾ ਕੋਚ ਹਾਂ.
ਔਰ ਸੰਚਾਰ ਹੁਨਰ ਕਾ ਕਿਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਲੇਨਾ ਦੇਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸੰਚਾਰ ਇੱਕ ਹੁਨਰ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਏਕ ਸਕਿੱਲ ਹੈ।
ਮੁੱਖ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁਨਰਾਂ ਦੀ ਬਾਤ ਕਰ ਦੌਨ।
ਸੰਚਾਰ ਹੁਨਰ, ਜਨਤਕ ਹੁਨਰ, ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਹੁਨਰ, ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਹੁਨਰ,
ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਨਰ.
ਹੁਨਰ ਕੀ ਮੈਂ ਬਾਤ ਕਰ ਰਹਾ ਹਾਂ।
ਮੁੱਖ ਹੁਨਰਾਂ ਦਾ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ.
ਕਿਸੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤੁਹਾਡਾ ਕੀ ਲਗਦਾ ਹੈ?
ਤੁਹਾਡਾ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਧਾਂਗ ਤੋਂ ਬਾਤ ਕਰਨ ਨਹੀਂ ਆਤੀ।
ਧੰਗ ਸੇ ਬੋਲ ਰਹਾ ਹਾਂ ਮੈਂ।
ਧੰਗ ਸੇ.
ਜੋ ਆਪ ਬੋਲ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਆਪ ਅਗਰ ਧਾਂਗ ਤੋਂ ਬੋਲ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਤਾਂ ਇਹ ਗ਼ਲਤ ਬਾਤ ਹੈ।
ਕਹਿੰਦੇ ਹੈ, ਕਿਸੀ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਕੋ ਸੀਕਨੇ ਕੇ ਲਈ 6 ਮਹਿਨੇ ਬੋਹੋਤ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਲਈ 6 ਮਹੀਨੇ ਕਾਫ਼ੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰ, ਉਸਦਾ ਸਾਹੀ ਯੂਜ ਸੀਖਨਾ।
ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ।
ਕੀ ਬੋਲਣਾ ਹੈ?
ਕਦੋਂ ਬੋਲਣਾ ਹੈ?
ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਣਾ ਹੈ?
ਕਿਸ ਨਾਲ ਬੋਲਣਾ ਹੈ?
ਅਤੇ ਕਿੰਨਾ ਬੋਲਣਾ ਹੈ?
ਕੀ ਬੋਲਣਾ ਹੈ?
ਕਬ ਕੀ ਬੋਲਨਾ ਹੈ?
ਕਿਸ ਸੇ ਕਿਆ ਬੋਲਨਾ ਹੈ?
ਕਿਸੇ ਬੋਲਨਾ ਹੈ?
ਔਰ ਕਿਤਨਾ ਬੋਲਣਾ ਹੈ?
ਇਸਕਾ ਜੋ ਸੰਤੁਲਨ ਬਨਾ ਗਿਆ, ਵੋ ਹੁਆ ਅਸਲ ਸੰਚਾਰਕਰਤਾ.
ਲੇਕਿਨ ਇਸਕਾ ਸੰਤੁਲਨ ਕੇਲਾ ਸੀਖਨਾ, ਉਸ ਲਈ ਤੋ 60 ਸਾਲ ਕੀ ਉਮਰ ਵੀ ਕਾਮ
ਹੂਏ.
ਕਾਈ ਲੌਗ 60 ਸਾਲ ਮੇ ਵੀ ਪਰਿਪੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਪਾਤੇ ਹੈ, ਇਸ ਸੈਕਸ਼ਨ ਵਿਚ.
ਹਾਂ।
ਸਾਡੇ ਰਾਹੁਲ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਨੇ ਕੀ ਕੀਆ? ਯੇ ਮੋਦੀ ਚੋਰ ਹੈ, ਵੋ ਮੋਦੀ ਚੋਰ
ਹੈ, ਵੋ ਮੋਦੀ ਚੋਰ ਹੈ, ਬੋਲਤੇ ਬੋਲਤੇ, ਬੋਲਤੇ ਬੋਲਤੇ, ਅੰਤਮ ਕੀ ਲਾਈਨ
ਕਿਆ ਬੋਲ ਗਏ?
ਕੀ ਵੋ ਮੋਦੀ ਸਰ ਨੇ,
ਮੋਦੀ ਸਰ ਨੇ,
ਮੋਦੀ ਸਰ ਨੇ, ਮੋਦੀ ਸਰ ਨੇ,
ਮੋਦੀ ਸਰ ਨੇ,
ਮੋਦੀ ਸਰ ਨੇ, ਮੋਦੀ ਸਰ ਨੇ,
ਮੋਦੀ ਸਰ ਨੇ,
ਮੋਦੀ ਸਰ ਨੇ, ਕੰਮਕਾਜੀ ਭਾਸ਼ਾ
ਇਸ ਲਈ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪੈਟਰਨ 'ਤੇ ਹੈ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੋ ਕਿ
ਜੋ ਲੋੜ ਤੁਸੀਂ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ ਜਿਸਦੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ
ਪੈਸਾ ਇੱਥੇ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜਾਂ
ਨਹੀਂ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਜਾਂ ਪੈਸਾ
ਖਰਚ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਇਸ ਕਥਨ ਨੂੰ ਦੇਖੋ SIP ਨਿਵੇਸ਼ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ
ਚਾਹੇ ਇਹ ਪੈਸਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸਮਾਂ
SIP ਇਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਆਪਣਾ ਪੈਸਾ
ਮੈਂ ਸਕੂਲ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਦਾਖਲਾ
ਕਰਵਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ
ਤੁਸੀਂ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ
SIP ਨਾਮ 'ਤੇ ਹੈ
ਮੈਂ ਨਾਮ ਦੇ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਨਾਮ ਦੇ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ੧੫ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ
ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਇਸ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ
ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਵੱਡੀਆਂ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਸਕੂਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਹਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਇਮਾਰਤ ਵੇਖੀ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਉਹ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ
ਹਨ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਬਹੁਤ ਮੂਰਖ ਹੈ
ਲੋਕ ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੇਟ 'ਤੇ
ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸੈਕਟਰ 9 ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਬਿੱਲ ਦਾ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਗੇਟ ਬੰਦ ਹੈ ਅਤੇ
ਮਾਪੇ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਾਖਲਾ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਅਕਾਦਮਿਕ ਮੁਖੀ ਉੱਥੇ ਹੈ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ
ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਹੈ
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਕਰੋਗੇ
ਇਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬਦਲੋ ਇੱਥੇ ਵੱਡੇ ਸਕੂਲ ਵੱਡੇ ਡਰਾਇੰਗ ਰੂਮ ਅਤੇ
ਵੇਟਿੰਗ ਰੂਮ ਵਾਲੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਾਈਨ
ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਬਿੱਲ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਉਸਨੇ ਉਡੀਕ ਕਮਰਾ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ
ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੇਖਦੇ ਹੋ
ਠੀਕ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਚੰਗੀ ਹੈ
ਜੇ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਵੇਖਦੇ ਹੋ
ਘੱਟ ਨਿਵੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹੀ ਗਿਆਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਗੱਲ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੈ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਕਿਉਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਇਸ ਲਈ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ
ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਉਹ 5 ਸਾਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ
ਉਹ ਵੋਟ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਵੋਟ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ
ਜਾਣਗੇ ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਦਾ ਲਾਲੀਪਾਪ ਫੜਨਗੇ
ਇਹ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਖਰਾਬ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਘੱਟ ਅੰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਣੇ ਜਾਵੋਂਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਕਾਰ
ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ
ਮੈਂ ਵਿਹਾਰਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ
ਇੱਕ ਐਸਸੀ ਦਾ, ਇੱਕ ਐਸਟੀ ਦਾ, ਇੱਕ ਓਬੀਸੀ ਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਜਨਰਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ
ਦਾ ਹੈ
ਉਹ ਇੱਕੋ ਹੋਸਟਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਹਨ
ਰਾਤ ਦੇ 2 ਵਜੇ ਜਨਰਲ ਵਰਗ ਦਾ ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਮਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹ ਾਈ
ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਐਸਸੀ, ਐਸਟੀ ਸੌਂ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ 'ਤੇ ਬੇਕਾਰ
ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ
ਜੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਆਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੇ ਹਨ
ਤੁਸੀਂ ਬਦਕਿਸਮਤ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸੀ
ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਭੂਮੀਅਰ, ਰਾਜਪੂਤ ਹੋ
ਤੁਸੀਂ ਬਦਕਿਸਮਤ ਹੋ
ਅਸੀਂ ਐਸਸੀ, ਐਸਟੀ ਹਾਂ
ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹਾਂ
ਅਸੀਂ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਉਹ
ਰਾਜਨੀਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਕਾਰਡ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡੇ ਨਾਲ
ਬਹੁਤ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ
ਜਿਸ ਨਾਮ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਲਾਭ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ ਜੇ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਨਾਮ ਨਾਲ
ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਐਸਸੀ, ਐਸਟੀ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ
ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣਗੇ
ਤੁਸੀਂ ਫਾਰਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਲਵੋਂਗੇ
4-5 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਈਪੀਐਸਸੀ ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ 105 ਪਾਸ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ
ਜਨਰਲ ਵਰਗ ਲਈ ਪਾਸ ਮਾਰਕ 105 ਸੀ ਅਤੇ 97 ਅੰਕਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਟਾਪਰ
ਬਣਿਆ
ਤੁਸੀਂ ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਕਰੋਂਗੇ? ਕਦੋਂ ਤੱਕ?
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਕੀ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਲਈ ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ?
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਮ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਪਰ ਕੀ
ਹੋਵੇਗਾ?
ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਅਸੰਤੁਲਨ ਹੈ
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਜਨਰਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਲਈ 87 ਅਤੇ 45 ਕਟ
ਆਫ ਤੋਂ ਹਾਂ ਅਤੇ ਐਸਸੀ, ਐਸਟੀ 45 ਲਈ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ 85
ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਫੇਲ ਹੋਵੋਗੇ ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ 45 ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਪਾਸ ਹੋਵੋਗੇ ਪਰ ਜਿਸ ਨੇ 85 ਲਏ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ 45 ਤੋਂ
ਦੁੱਗਣੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਦੋਹਰੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਵਾਲਾ
ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹੇਗਾ ਅਤੇ 45 ਵਾਲਾ ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬੈਠ ਜਾਵੇਗਾ ਤਾਂ
ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇ
ਮਾਓਵਾਦੀ ਅਤੇ ਅੱਤਵਾਦੀ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ?
ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਖਰਚ ਕਰ
ਰਹੇ ਹੋ, ਦੇਖੋ ਕਿ ਇਹ ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਹੁਣੇ ਹੀ ਉੱਥੇ
ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਬਿੱਲ ਪਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਸਮਰਥਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉੱਥੇ ਵੀ ਸਾਰੀਆਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ
ਪਾਰਟੀਆਂ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਕਿ
ਮਨੁੱਖੀ ਰਾਖਵਾਂਕਰਨ ਬਿੱਲ
ਐਸ.ਸੀ., ਐਸ.ਟੀ.
ਓਬੀਸੀ ਕੋਟਾ
ਕਿਉਂ? ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਕਰੋਗੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਅਨਪੜ੍ਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਕੋਟੇ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿਓਗੇ
ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਹਨ ਜੋ ਸਹੁੰ ਚੁੱਕਣਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਹ ਬੋਲਣ
ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹਨ, ਉਹ 4 ਲਾਈਨਾਂ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਤਰੀ
ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਮੰਤਰਾਲਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਤਰੀ ਸਮੂਹ ਦਿੱਤਾ ਜਾ
ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਸਹੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਨਿਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ
ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਦੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ
ਪੈਸਾ ਉੱਥੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਿਟਰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਐਚਆਰ ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਜੋ ਸਿਖਲਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ
ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਬੁਰਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ
ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਲਗਾਇਆ
ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਲਾਭਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਣਗੇ
ਖੈਰ ਉਹ ਉਦੋਂ ਹੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਣਗੇ ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਕੱਚਾ ਮਾਲ ਹੋਵੇਗਾ
ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਗਾਇਕ ਉਹ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਕੋਲ ਗਾਉਣ ਦੀ ਕੁਝ ਬੁਨਿਆਦੀ
ਸਮਰੱਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਕੱਚੇ ਮਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ
ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ
ਬ੍ਰਾਂਡਿੰਗ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦਰਮਿਆਨੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ
ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ
ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਬੱਚਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੱਸਾਂਗਾ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਹੈ
ਉਸਦਾ ਬੱਚਾ ਇੱਕ ਕਲੋਨੀ ਤੋਂ ਹੈ
ਮੈਂ ਫਰੀਦਾਬਾਦ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਉਹ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਸੀ
ਉਹ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਸੀ ਮੈਂ ਬਾਂਸਲ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ
ਬਾਂਸਲ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ.
NIT ਅਕੈਡਮੀ
ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ੯ ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਅਸੀਂ
੯ ਵੀਂ ਅਤੇ ੧੦ ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਕੋਰਸ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਾਂ
ਇਸ ਲਈ ਉੱਥੇ
ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਬੱਚਾ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਹੈ
ਉਹ ਸਮਾਰਟ ਹੈ
ਉਹ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਉਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ ਹੈ
ਉਹ ਇੱਕ ਐਡਮਿਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ
ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈ।
ਫਰੀਦਾਬਾਦ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਟੈਸਟ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ
ਸੀ।
ਮੈਂ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਵੇ।
ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਰ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ?
ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ
ਵੱਡੇ ਸਕੂਲ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਉਸ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ
ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਲੋਕ ਟੈਸਟ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਫੈਕਲਟੀ ਦਿੱਤੀ.
ਮੈਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਟੈਸਟ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।
ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਲਈ ਮੁਫਤ ਕੋਟੇ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ
ਸੀ।
ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਦਾਖਲਾ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਉਹ ਉੱਥੇ 10ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਉਹ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਸਕੂਲ ਲਈ ਆਇਆ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਉਹ ਉੱਥੇ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ੧੨ ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਫਰੀਦਾਬਾਦ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ ਕਿ ਬੋਰਡ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਾਖਲਾ ਨਹੀਂ
ਹੈ।
ਇਹ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ 10ਵੀਂ ਜਾਂ 12ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ
ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਹ ਸਕੂਲ ਦੀ ਏਕਤਾ ਹੈ।
ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਕੋਲ
ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਪਰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਤਿਭਾ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।
ਉਸਨੇ 12 ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਉਸਨੇ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਅੱਜ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਆਈਆਈਟੀ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਹ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਤੋਂ ਆਈਆਈਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅੱਜ ਜਦੋਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ
ਤਾਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ, ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ।
ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਬੇਟਾ 5ਵੀਂ ਜਾਂ 6ਵੀਂ ਜਮਾਤ 'ਚ ਸਥਾਨਕ ਸਕੂਲ 'ਚ ਪੜ੍ਹਦਾ
ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਆਈਆਈਟੀ 'ਚ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਥੇ ਚੰਗਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਦਾਖਲਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਲਗਾਤਾਰ, ਪ੍ਰਤੀ ਸਮੈਸਟਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਜਵਾਬ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ
ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅੱਜ ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਾਲ ਹੈ।
ਪਰ ਉੱਥੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਕਰੋੜ
ਦੇ ਪੈਕੇਜ 'ਤੇ ਜਾਣਗੇ।
ਪਿਤਾ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਹੈ ਜੋ 20-25 ਹਜ਼ਾਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।
ਇਸ ਲਈ ਮੁੰਡਾ ਇਕ ਕਰੋੜ ਦੇ ਪੈਕੇਜ 'ਤੇ ਗਿਆ।
ਕੋਈ ਨਿਵੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪੈਸਾ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਤੇ ਇਹ ਵਾਪਸੀ ਹੈ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਿਆਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਇੱਕ ਕਲੋਨੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਰਿਹਾ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਮੁੰਡਾ, ਜਿਸਦਾ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਵੀ ਘੱਟ ਗਿਆ ਸੀ,
ਅਤੇ ਅੱਜ, ਉਹ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ.
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਪੈਸੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ?
ਨਹੀਂ, ਬਾਬਾ।
ਜਿਸ ਸਿਖਲਾਈ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਮੈਂ ਗੱਲ
ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ
ਪੈਸਾ ਕਿੱਥੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਿਟਰਨ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਜਿਸ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਥਾਨਕ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ
25,000 ਰੁਪਏ ਵਸੂਲਣ ਵਾਲੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ 500 ਰੁਪਏ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਫਤ ਲਈ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ.
ਅਤੇ ਅੱਜ, ਉਹ ਉਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਦੇ ਪੈਕੇਜ
ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਾਲ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਤੀਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ.
ਮੈਂ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਬਰਬਾਦ ਨਾ ਕਰੋ.
ਅੱਜ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ.
ਕੱਲ੍ਹ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕੰਮ ਲਈ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ.
ਨਹੀਂ, ਬਾਬਾ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੌਕੇ ਲੈ ਕੇ ਲੰਘ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੱਧਰ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਜੋ ਲੋਕ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ 5-7 ਸਾਲ ਦਾ ਮੌਕਾ
ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲ ਸਕੋਗੇ।
ਕਿਉਂਕਿ 7 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜੋ
ਤੁਸੀਂ 7 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ B.Com ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਕਿੱਥੇ ਸੀ?
ਜਿਹੜੇ ਖਾਤੇ ਤੁਸੀਂ ਖੋਲ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਕਾਲਜ ਬੈਂਕਰਾਂ ਦੇ ਖਾਤੇ ਹਨ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਤਜਰਬਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਅਤੇ ਗਲੈਮਰ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਧੋਖਾਧੜੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਕਿ ਇੰਨੀ ਤਨਖਾਹ ਹੈ।
ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪਾਇਆ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮਿਲੇਗਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮਿਲੇਗਾ.
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਉਤਸ਼ਾਹ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਟੀਚਾ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਨਖਾਹ ਵੀ
ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਇਸ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰੋ, ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚੋ।
ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣ ਜਾ ਰਹੇ
ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ
ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਧੋਖਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ।
ਫਿਰ ਜਾਓ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਓ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗੇ.
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ
ਤੁਹਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਗੁਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕੀ
ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ?
ਕੁੜੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੁੰਡੇ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਹਨ।
ਮੁੰਡਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹਨ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ
ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ, ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੋਈ ਸਰਵੇਖਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਜਿਸ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁੜੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸਦਾ
ਨਜ਼ਰੀਆ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਬਾਰੇ ਕੁੜੀ ਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ।
ਕਿਉਂ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਖੇਡ ਹੈ?
ਬਿਲਕੁਲ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ
ਖੋਜ ਕਰੋ.
ਇੱਕ ਜੀਵਨ ਕੋਚ ਵਜੋਂ,
ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਨਿਰੰਤਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡਸਟਬਿਨ ਬਣਾਓ, ਜਿਸ 'ਚ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀਆਂ
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਾ ਸਕੋ।
ਧਿਆਨ ਨਾ ਰੱਖੋ।
ਬੱਸ ਇਸ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ, ਪਰ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ, ਤੁਹਾਡੀ ਹੋਂਦ ਬਾਰੇ ਕੋਈ
ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਅਤ
ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਕੂਲ ਦਾਖਲਾ ਹੋਵੇ, ਕਾਲਜ ਦਾਖਲਾ ਹੋਵੇ,
ਕਿਹੜੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਬੱਸ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸੋਚੋ,
ਕੀ ਇਹ ਸਹੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਹੈ?
ਕੀ ਪੈਸੇ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ
ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਤਕਨੀਕੀ ਕੋਰਸ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣ ਜਾ
ਰਹੇ ਹੋ, ਉੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕੀ
ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹੀ ਰਿਟਰਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ
ਹੈ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ,
ਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਹ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਹੁਣ ਅਸੀਂ, ਵਿਕਰੀ, ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ, ਐਚਆਰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਕੇ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ
ਕਿਹਾ, ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਚਾਰਜ ਲੈਣਾ ਪਏਗਾ, ਅਤੇ ਉਸ
ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 2, 3, 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ 6
ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੰਨਾ ਪੈਸਾ ਵੇਖਣਾ
ਪਏਗਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ
ਉਸ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਲਗਾਓ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਵੀ ਰਿਟਰਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ 4 ਸਾਲ ਦੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ
ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, 8 ਲੱਖ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, 4 ਲੱਖ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼
ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ 15,000 ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ.
ਇੱਥੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ
ਕਿਹਾ, 50,000 ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ 25,000 ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਦੇ
ਰਹੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਗਣਨਾ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਦੇਖੋ, ਕੀ ਇਹ ਇੱਕ
ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੌਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ.
ਸਾਡੀ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁੱਧ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ, ਸਾਡੀ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੇ
ਤਹਿਤ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਇਹੀ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ.
ਇਸ ਲਈ, ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਥੇ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ
ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਗਣਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਲਜ
ਵਿੱਚ 4 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ 4 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ,
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ 4.5 ਸਾਲ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ 15,000
ਰੁਪਏ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ 6 ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ 25,000
ਰੁਪਏ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਰਕਮ ਛੋਟੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਵੀ ਘੱਟ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਨੌਕਰੀ ਮਿਲੇਗੀ.
ਇਸ ਲਈ, ਅਗਲੇ 4 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਕਮਾਈ ਕਰੋਗੇ?
ਤੁਸੀਂ 12 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਕਮਾਏ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਪੈਸੇ ਦਿੰਦੇ ਰਹੇ।
ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਂ ਲਗਾਉਂਦੇ ਰਹੇ।
ਇੱਥੇ, ਤੁਸੀਂ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ.
ਤੁਸੀਂ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਪੈਸੇ ਦਿੱਤੇ।
ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਦਸਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ.
ਉੱਥੇ ਤੁਸੀਂ 5 ਲੱਖ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ 50,000 ਦਿੱਤੇ।
ਅਤੇ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਨੌਕਰੀ ਲੈ ਲਈ.
ਅਤੇ ਅਗਲੇ 4 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲਿਆ?
ਤੁਸੀਂ 12 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਕਮਾਏ।
ਇਹ ਰਕਮ ਵਧੇਗੀ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਵਾਧਾ ਵੀ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤਾਂ, ਕੀ ਇਹ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਪੈਸੇ ਦਾ ਸਹੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ,
ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪੈਸਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ 'ਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ
ਸਮਾਂ ਲਗਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ.
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵਜੋਂ ਰੱਖ ਰਹੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ 'ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਨਖਾਹ ਦੇਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤਨਖਾਹ ਕਿਵੇਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਵਰਕ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਕੀ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰੋਗੇ?
ਉਸ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਵਰਕ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਫਿਰ ਇਹ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਇਸ ਵਰਕ
ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਕੰਪਨੀ ਲਈ ਕਿੰਨਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਲਈ ਉਹ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸਦਾ 10٪ ਤਨਖਾਹ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਹਾਡੀ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਵੀ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਇੰਨਾ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਣਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਮੈਂ ਐਚਆਰ ਮੈਨੇਜਰਾਂ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਈ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲੈਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਤੁਸੀਂ 4 ਸਵਾਲ, 6 ਸਵਾਲ, 10 ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ।
ਪੁੱਛਣ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਸਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ.
ਇੱਕ HR ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ,
ਉਹ ਪੈਸਾ ਜੋ ਕੰਪਨੀ ਉਸਨੂੰ ਅਦਾ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ,
ਕੀ ਇਹ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਕੀ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇਸ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਪੈਸਾ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ 1-3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ
ਦੇਖੋਂਗੇ,
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਕਿਸੇ 'ਤੇ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਗੁਆ ਦੇਵੋਂਗੇ।
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਐਚਆਰ ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਭਰਤੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਸਵਾਲ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਵੀ ਉਠਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਗਤਾ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਫਿਰ ਕੰਪਨੀ ਕਹੇਗੀ ਕਿ
ਇਸ HR ਮੈਨੇਜਰ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ,
ਅਸੀਂ ਉਸ 'ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ,
ਇਹ ਬਰਬਾਦੀ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਦਾ ਸਹੀ ਰਿਟਰਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਭਰਤੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਸਹੀ ਵਾਪਸੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਇਹ ਲੜੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣ ਜਾ
ਰਹੀ ਹੈ.
ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ।
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸ 'ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਅਤੇ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ
ਮੇਰਾ ਕੈਰੀਅਰ ਇੱਥੋਂ ਕਿਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ,
ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਗਤੀਸ਼ੀਲ ਸੰਗਠਨ
ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਇੱਥੇ ਤਰੱਕੀ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ, ਉੱਥੇ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ
ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ,
ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆ ਰਹੇ ਹੋ,
ਅਤੇ 2-4 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ,
ਤੁਸੀਂ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ,
ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰੀਖਿਆਵਾਂ
ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਰ 5 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ,
ਉਹ ਬਹੁਤ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਫਾਈਲ ਖਿੱਚਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ,
ਅਤੇ ਫਾਈਲ ਵਿੱਚ,
ਉਹ ਸਿਰਫ ਭਾਰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਕੇਵਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਅਧਾਰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਰਿਸ਼ਵਤ ਲੈ ਕੇ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਚੰਗਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਇਹ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਲਗਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ
ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਪੈਸਾ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਅੱਜ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰੋ.
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮੈਨੇਜਰ ਵਜੋਂ ਦੱਸਾਂਗਾ,
ਕਿ T&D ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਸੰਚਾਰ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ,
ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹੁਨਰਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹੁਨਰ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ
'ਤੇ ਕਮਾਂਡ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ
ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਪਵੇਗਾ,
ਉੱਥੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ,
ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹੀ ਵਾਪਸੀ ਮਿਲਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਜ਼ਰੂਰ ਨਿਵੇਸ਼
ਕਰੋ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਕੱਟਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੈਲੂਨ ਗਿਆ ਸੀ।
ਉੱਥੇ ਸੈਲੂਨ ਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਬਹੁਤ ਹੁਸ਼ਿਆਰ ਹਨ।
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ
ਮਿਲਦੇ ਹਨ.
ਉਹ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ.
ਮੈਂ ਕੁਰਸੀ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ,
ਸਰ, ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਪੁੱਛ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਦੁਬਈ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਪਿਛਲੇ 6 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੈ।
ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਨ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ
ਹੋ ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ, ਸਰ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਰ, ਦੁਬਈ ਕੰਪਨੀ,
ਦੁਬਈ ਕੰਪਨੀ,
ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ, ਦੁਬਈ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹਨ.
ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ.
ਦੁਬਈ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਦੇਸ਼ ਹੈ.
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਪੈਸਾ ਮਿਲੇਗਾ.
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਸਰ, ਤਨਖਾਹ ਦੁੱਗਣੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਤਨਖਾਹ ਦੁੱਗਣੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੈ. ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਹੋਵੇਗਾ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ, ਸਰ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।
ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਗਿਆ?
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਸਰ, ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿਛਲੇ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਉੱਥੇ ਜਾਣ
ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੁਬਈ ਗਿਆ,
ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ,
ਉਸ ਕੋਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਹਨ।
ਪਰ, ਉਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਹੁਣ, ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਕਹਾਣੀ ਕੀ ਹੈ.
ਅਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ,
ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਲਈ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਲਸਥੌਮ 12 ਵੀਂ ਦੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.
ਸੰਚਾਰ[ਸੋਧੋ]
ਹੁਣ ਉਸ ਕੋਲ ਇਹ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਹ 40,000 ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਛਲੇ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ 80,000 ਰੁਪਏ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼
ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਪਰ,
ਉਹ ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ, ਉਸ ਕੋਲ ਅਲਸਥੋਮ 12 ਵੀਂ ਦਾ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ,
ਜੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂ,
ਕਿ ਅਲਸਥੋਮ 12 ਵੀਂ ਦੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਲਈ,
ਤੁਸੀਂ 15,000 ਤੋਂ 20,000 ਰੁਪਏ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ
ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
ਫਿਰ, ਤੁਸੀਂ 15,000 ਤੋਂ 20,000 ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ 40,000 ਰੁਪਏ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਅਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ 40,000 ਰੁਪਏ ਪੈਸੇ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਹੈ।
ਪਰ,
ਇੱਕ ਵਾਰ 40,000 ਰੁਪਏ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ,
ਉਸ ਨੂੰ 40,000 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ ਦਾ ਵਾਧਾ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵਾਪਸੀ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ, ਨਿਵੇਸ਼ ਇੱਥੇ ਹੈ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਪਵੇਗਾ,
ਕੀ ਕਈ ਵਾਰ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ,
ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ 10,000 ਰੁਪਏ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ, 10,000 ਰੁਪਏ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ 2,000 ਰੁਪਏ ਮਿਲ ਰਹੇ
ਹਨ।
ਜਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਅਤੇ, 40,000 ਰੁਪਏ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ,
ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ
40,000 ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਗੱਲ ਹੈ.
ਇਹ ੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ,
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਿਖਲਾਈ 'ਤੇ 15,000 ਤੋਂ 20,000 ਰੁਪਏ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਰਚ ਕੀਤੇ
ਹਨ।
ਮੈਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਦਿਮਾਗ ਕੋਚ ਵਜੋਂ, ਮਨ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ, ਉੱਨਤ ਮਨ ਦੀ ਮੁਹਾਰਤ,
ਟ੍ਰੇਨਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿਓ,
ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਸਿਖਲਾਈ,
ਜੀਵਨ ਹੁਨਰ ਸਿਖਲਾਈ,
ਸਾਫਟ ਹੁਨਰ ਸਿਖਲਾਈ,
ਸਿਖਲਾਈ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ. ਕਿਤਾਬ ਲਿਖਣਾ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਤਕਨੀਕੀ
ਭਾਗ ਹਨ.
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ 15-20 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਖਰਚ
ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਆਈਐਸਪੀ, ਇੰਡੀਅਨ ਸਕੂਲ ਆਫ ਬਿਜ਼ਨਸ,
ਹੈਦਰਾਬਾਦ,
ਜੋ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਕੋਰਸ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 35 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਹਰ ਸਾਲ 35 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ ਕਿ
ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ੩੫ ਲੱਖ ਲੈ ਕੇ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ?
ਉਹ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਲਗਭਗ ੩ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਫੀਸ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦਾ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦੇਖਿਆ, ਮੈਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਯਾਦ
ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨ
ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ੩੫ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਤਜਰਬੇ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ
ਸਿੱਖੋਗੇ।
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ 34 ਸਾਲ ਬਚੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਪੈਸਾ ਤੁਸੀਂ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਪੈਕੇਜ ਮਿਲੇਗਾ।
ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ 35 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਹਨ
ਅਤੇ ਅਗਲੇ 34 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 35 ਲੱਖ ਕਮਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ
ਹੋ।
ਪਰ ਹੁਣ, ਸਾਡੇ ਸਿਖਲਾਈ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.
8 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ 5 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ 8 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ, 5 ਲੱਖ ਰੁਪਏ।
ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋਗੇ, ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ 40 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਜੇ ਅਸੀਂ 8 ਦਿਨਾਂ ਦੇ 8 ਪੈਕੇਜ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ,
ਫਿਰ ਇਹ 40 ਲੱਖ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ 40 ਲੱਖ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਕੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ?
8 ਦਿਨਾਂ ਲਈ 5 ਲੱਖ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲੇਗਾ?
ਇਹ ਇੱਕ ਤੱਥ ਹੈ ਕਿ 8 ਦਿਨ, ਪਰ ਇਹ 8 ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ 8 ਮਹੀਨਿਆਂ
ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ.
ਸਿਖਲਾਈ ਬਹੁਤ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਭਰੀ ਹੈ, ਇੰਨੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ
ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਮਿਲੇਗਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੇ 5 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ
ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਗਲੇ 1 ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ.
ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੇ 5 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਲੇ 25 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕਮਾਓਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ੫ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰੋਗੇ।
ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ.
ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ
25 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ੫ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ।
ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ 5 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ 1 ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ।
ਹਾਂ, ਬੇਸ਼ਕ, ਮੈਂ ਉਹ ਟੀਚਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ.
ਪਿਛਲੇ 1 ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਮੇਰਾ 5 ਗੁਣਾ ਵਾਧਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ।
ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵੀ ਹਾਂ।
ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਟੈਗ ਹੈ.
ਇਸ ਵਿੱਚ 4 ਕਿਤਾਬਾਂ ਹਨ।
ਮੈਂ 2 ਲਿਖਿਆ ਹੈ, 2 ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਨ.
ਅਤੇ 10 ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਧੀਨ ਹਨ।
ਸ਼ਾਇਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ, 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ,
ਮੈਂ 15 ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਲੇਖਕ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਅਤੇ 7 ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਇਦ 24 ਕਿਤਾਬਾਂ.
ਹਾਂ, ਕੁਝ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਨ, ਸਮਰੱਥਾ ਸੀ.
ਕਈ ਵਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਪਰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌਣ ਦੱਸੇਗਾ ਕਿ ਸੋਨਾ ਸੋਨਾ ਹੈ?
ਗਹਿਣੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਗੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਰੁਝਾਨ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਸਭ ਕੁਝ.
ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮਾਹਰ,
ਹੁਣ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਸ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਲਗਾ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਰ ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਦੁਬਾਰਾ, ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਪਸੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ.
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੈਸਾ ਹੋਵੇ, ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸਮਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਵਾਪਸੀ ਆਵੇਗੀ.
ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੈ.
ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਜਾਂ ਪੈਸਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ
ਹੋ.
ਕਿਤੇ ਵੀ।
ਜਦੋਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,
ਜਦੋਂ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,
ਇਹ ਜੀਵਨ ਭਾਗ ਬਾਰੇ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਵਿਕਸਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ,
ਦੋਸਤੀ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼।
ਇਸ ਲਈ, ਉੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ,
ਕੀ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਚਾਹੇ ਇਹ ਬਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਹੋਵੇ,
ਕੋਈ ਵੀ ਸਿਖਲਾਈ, ਸਵੈ-ਸਿਖਲਾਈ,
ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਕਾਰੋਬਾਰ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੁਕਾਨ ਖੋਲ੍ਹਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਦੀਵਾਲੀ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਪਟਾਕੇ ਵੇਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਪਟਾਕੇ ਖਰੀਦਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਲਗਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਪੈਸਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ,
ਇਸ ਤੋਂ ਕਿੰਨਾ ਕੁਝ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ,
ਅਸੀਂ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਉੱਥੇ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ, ਬੱਚੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਲਿਆ ਹੈ,
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਨੇ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਕੀਤੀ ਹੈ,
ਮੈਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡਾ ਦੋਸਤ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਾਓਗੇ?
ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੁਹਾਡੀ ਹੈ,
ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ,
ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਅਕਸ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਪਰਵਾਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ?
ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖੋ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਨਿੱਜੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਬਹੁਤ ਆਮ ਆਦਮੀ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਲਈ ਆਏ ਹੋ?
ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕੀਮਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਕਰੋ।
ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਅੱਜ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ,
ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਹਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ,
ਉਸਨੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦਾ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ ਹੈ,
B.Tech ਵਿੱਚ।
ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ,
ਹੁਣ ਮੈਂ ਖਾਤਿਆਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਲਵੋ।
ਇਸਨੂੰ ਕਰੋ।
ਤਾਂ ਕੀ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ
ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ?
ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਮੂਰਖਤਾ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ,
ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਿਕਰੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਹਰ ਖੇਤਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ HR ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ?
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਥੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰੋ.
ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਖਰਚ ਕਰੋ।
ਸਿਰਫ ਉਸ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਜਾਓ।
ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਕੱਚਾ ਮਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਖਾਤਿਆਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਖਾਤਾ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਸਬਰ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਅਤੇ ਠੰਡਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਗਣਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਇਸ ਦੇ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਹੋਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.
ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਚਿੱਤਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ?
ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਭਾਅ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਜੇ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਫਿਰ ਇਸ ਨਾਲ ਗੜਬੜ ਨਾ ਕਰੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰੋਗੇ.
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਕੀਲ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ?
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਤਰਕਸ਼ੀਲ ਦਲੀਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਦੇਣੀ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਵਕੀਲ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਹਲਫਨਾਮਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਵਕੀਲ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੇ।
ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕੈਰੀਅਰ ਚੁਣੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ ਪੱਧਰ
'ਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੋਵੇ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੋ।
ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ 'ਤੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ 'ਤੇ,
ਕਿਤੇ ਵੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਰਵੇਖਣ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰੋ।
ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ
ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਇੱਕ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਾਰ ਨਿਰਮਾਣ ਕੰਪਨੀ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ
ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਰ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਰਵੇਖਣ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਸਿਸਟਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸਰਵੇਖਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ,
ਇਹ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਰ ਨਿਰਮਾਣ ਕੰਪਨੀਆਂ ਹਨ।
ਪਰ ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਕਾਰ ਸਰਵਿਸ ਸੈਂਟਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਜਨਤਾ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ।
ਸੇਵਾ ਲਈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਬਦਲ ਲਿਆ।
ਅਤੇ ਕਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕੰਪਨੀ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਖੋਲ੍ਹੀ।
ਅਤੇ ਉਹ ਨਿਵੇਸ਼ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ
ਬਣਾਈ ਸੀ,
ਘੱਟ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ,
ਰਿਟਰਨ ਹੋਰ ਆਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ।
ਕਿਉਂ?
ਇੱਕ ਕਾਰ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਈਟ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਲੱਗੇਗਾ।
ਫਿਰ ਨਿਰਮਾਣ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਖੋਲ੍ਹਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ
ਅਤੇ ਉਸਨੇ ੧੦੦ ਸੇਵਾ ਕੇਂਦਰ ਖੋਲ੍ਹੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਿਵੇਸ਼, ਵਾਪਸੀ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਹੀ ਵਰਤੋਂ ਆਉਂਦੀ
ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਹੀ ਫੈਸਲਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੋ, ਦੇਖੋ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਕਾਰ
ਕੰਪਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਪਰ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਸਰਵੇਖਣ ਦੇ
ਅਧਾਰ ਤੇ ਅਸਲ ਸਰਵੇਖਣ ਨੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਕੈਰੀਅਰ ਜੋ ਤੁਸੀਂ
ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੋਵੇ
ਫੈਸਲਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਲੈਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਬਾਰੇ,
ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਮ ਬਾਰੇ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਬਾਰੇ, ਕਿਸੇ ਨੌਕਰੀ ਵਿੱਚ
ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਬਾਰੇ, ਭਰਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭਰਤੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਉਮੀਦਵਾਰ ਇਸ ਲਈ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ,
ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪੈਸੇ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ,
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇਕ ਦਿਨ ਦੀ ਚੀਜ਼
ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਫੈਸਲਾ
ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਲਈ ਵੀ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਅਤੇ
ਮਾੜੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨਗੇ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਨੂੰ
ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਸੋਚੋ ਅਤੇ ਫਿਰ
ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਕਿਤੇ ਵੀ ਲਗਾਓ, ਹਾਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ
ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਸਬਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਨਿਯੰਤਰਣ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਸੋਚਦੇ ਹੋ,
ਸਹੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਓ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਇਹ ਦਿਲਚਸਪ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਦੋਸਤ ਲਈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਅੰਕ ਕਮਾਉਂਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਛੋਟਾਂ ਜਾਂ ਨਕਦ ਇਨਾਮਾਂ ਲਈ ਵਾਪਸ
ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਗਿਣੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ
ਫੈਲਾਉਣਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਵਾਂਗਾ