सर्वांना नमस्कार। तुम्हा सर्वांना गुड इव्हनिंग. हा विनीत
गौतम आहे, तुझा प्रशिक्षक आहे, तुझा ट्रेनर आहे.
आणि आज मी काही तरी बोलणार आहे... सर्वांना नमस्कार। तुम्हा
सर्वांना गुड इव्हनिंग.
हा विनीत गौतम आहे, तुझा प्रशिक्षक आहे, तुझा ट्रेनर आहे.
आणि आज मी तुमच्या सर्वांशी, विशेषत: प्रोफेशनल्स, सेल्स आणि
मार्केटिंग प्रोफेशनल्सशी बोलणार आहे.
आपल्या क्षेत्रात यशस्वी होण्याचे रहस्य काय आहे? आपका आपके
फिल्ड में यशस्वी होने का क्या रहस्य है?
पहिली गोष्ट म्हणजे पहिली छाप म्हणजे शेवटचा इम्प्रेशन असं
म्हणतात.
पहिली छाप म्हणजे शेवटचा ठसा किंवा अगदी पहिला मुद्दा, यशाचे
रहस्य.
यशस्वी व्हायचे असेल तर यशस्वी होण्याचे रहस्य काय? मोठे,
मुद्दे असू शकतात आणि पहिले म्हणजे आपल्याकडे चांगले प्रभावी
संप्रेषण कौशल्य असणे आवश्यक आहे.
प्रभावी संवाद कौशल्य.
आता प्रश्न असा आहे की, तुमच्याकडे हे आहे की नाही?
बहुतेक असे काही परिस्थितीत घडते जेव्हा जेव्हा आपल्याला
प्रामाणिकपणे व्यक्त होण्याची आवश्यकता असते, तेव्हा आपण ते
करण्यास सक्षम नसतो.
आप वैसा कर नहीं पाते हैं.
तुला माहित आहे, तुला काय माहित आहे? काही फरक पडत नाही असं
मी म्हणत नाही.
पण तुम्हाला जे काही माहित आहे, त्या गोष्टी तुम्ही व्यक्त
करू शकाल, त्या गोष्टी चांगल्या पद्धतीने मांडू शकाल का?
जर तुम्ही ते करू शकलात, तर नक्कीच तुम्ही तुमच्यासाठी चांगले
काम करू शकता.
आणि जर तुम्ही तुमच्यासाठी काही तरी चांगलं करत असाल तर
साहजिकच तुमच्यासाठीही काहीतरी चांगलं अपेक्षित असू शकतं.
चांगल्या संवाद कौशल्याची कमतरता काय आहे माहित आहे का?
तुम्हाला जे काही वाटेल, त्याच पद्धतीने किंवा त्याच गोष्टीत
तुम्ही डिलिव्हरी करू शकत नाही.
म्हणजे तुम्हाला जे वाटेल ते मांडता येत नाही.
आणि तुम्ही जे काही मांडता, ते समोरच्या व्यक्तीला त्याच
पद्धतीने समजत नाही.
म्हणजे, गैरसमज.
संवाद हे एक कौशल्य आहे असे आपल्याला नेहमी का वाटते?
कारण कौशल्याने तुम्ही स्वत:ला सादर करायचे आहे, तुम्हाला
तुमची गोष्ट सांगायची आहे, तुम्हाला जे बोलायचे आहे ते
सांगायचे आहे.
अगर कौशल्याने उस चीज़ को आप करते हैं, कर पाते हैं, मग आपण
असे म्हणू शकता की आपल्याकडे खरोखरच ही शक्ती आहे.
हे एक शस्त्र आहे ज्याचा वापर आपण आपली लढाई जिंकण्यासाठी करू
शकता.
आप अपनी यश वाली जो जंग है, उसको जीतने के लिए आप इस हतियार
का इस्तेमाल कर सकते हैं.
पण, क्या ये आपका जो शस्त्र है, इतना शक्तिशाली है? अगर है
भी, तो बहुत बार तो ये होता है कि शस्त्र तो शक्तिशाली है,
परंतु जेव्हा आपल्याला नेमकी गरज असेल तेव्हा आपण ते
वापरण्याची हिंमत करत नाही.
जब आपको जरूरत होती है, तो आप इसका सही तरीके से इस्तेमाल
नहीं कर पाते हैं.
ये एक मोठी समस्या है.
तो क्या आप...
एक तो पहिला प्रश्न आहे, तुमच्याकडे ही गोष्ट आहे की नाही?
दुसरं म्हणजे तुमच्याकडे असेल तर तुमच्या गरजेनुसार तुम्ही
त्याचा वापर करू शकता का?
जेव्हा जेव्हा आपल्याला त्याचा वापर करण्याची गरज असते.
प्रामुख्याने, मी आपल्यासाठी व्यावसायिक विक्री आणि विपणन
साठी याबद्दल तपशीलवार काही बोलू इच्छितो.
कि क्या इसका वापर है आपके पेशा में? और आपको बताऊं, विक्री
विपणन व्यावसायिक म्हणून, त्यांचे संप्रेषण खूप महत्वाचे आहे.
अगर मैं कहूं कि आपकी कहानी, आपकी प्रोफाईल सुरू होती है
संप्रेषण से, और खतम भी होती है संप्रेषण पे.
कारण जो कोणी वापरण्यास सक्षम आहे, आपला अजेंडा, आपले लक्ष्य
अधिक चांगल्या प्रकारे वापरू शकाल, जितक्या चांगल्या प्रकारे
आपण वापरण्यास सक्षम आहात, तितकेच चांगले परिणाम, आपल्याला
आपल्यासाठी मिळणारा प्रतिसाद. तुम्ही त्याचा जितका चांगला
वापर करू शकाल, तितका चांगला रिझल्ट मिळेल.
आता प्रश्न असा आहे की, तुम्ही त्याचा कितपत चांगला वापर करू
शकता.
तुमच्या प्रोफेशनल्ससाठी हे कौशल्य किती महत्त्वाचं आहे?
टीम मॅनेजमेंट, स्ट्रेस मॅनेजमेंट, डिसिजन मेकिंग पॉवर,
वाटाघाटी कौशल्य, खात्रीशीर कौशल्य, निर्णय क्षमता.
संवाद हाही संघर्ष निवारणाचा एक प्रमुख भाग आहे.
संवाद हाही निर्णयक्षमतेचा एक प्रमुख भाग आहे.
वेगवेगळ्या स्त्रोतांकडून मिळणारा फीडबॅक, त्याच्या आधारेच
तुम्ही घेऊ शकता.
वेगवेगळ्या स्त्रोतांकडून मिळणारा फीडबॅक, त्याच्या आधारेच
तुम्ही घेऊ शकता.
ऐकण्याचे कौशल्य देखील संवादाचा एक प्रमुख भाग आहे.
ऐकण्याचा अर्थ असा नाही की आपण काहीही ऐकता.
आपण जे काही ऐकत आहात, ते आपल्यासाठी ऐकणे महत्वाचे आहे.
हे विश्लेषणात्मक श्रवण आहे.
जर तुम्ही समोरच्या व्यक्तीचे ऐकत असाल, तर ती व्यक्ती जे
काही देत आहे, त्या बाबतीत तुमच्यासाठी नेमके काय आहे, याचे
विश्लेषण करता येईल का? समोरची व्यक्ती तुम्हाला जे काही
सांगत आहे, त्यात तुमच्यासाठी काय आहे? याचे विश्लेषण करता
येईल की नाही? मग तुला हे कुठून मिळालं?
कशातून? आपण हे ऐकण्याच्या कौशल्यातून शिकू शकता.
तर, ही सर्व कौशल्ये एकमेकांवर अवलंबून असतात आणि त्यांची
सुसंगतता, एक कॉम्बो तयार होतो, ते आपल्या व्यक्तिमत्त्वाचे
शक्तिशाली व्यक्तिमत्त्वात रूपांतर करतात.
उदाहरणार्थ, आपल्याकडे खूप चांगले संवाद कौशल्य आहे, ऐकण्याचे
चांगले कौशल्य आहे, याचा अर्थ आपण एक चांगले श्रोते आहात.
तुम्ही चांगले श्रोते आहात, म्हणजे तुम्ही चांगले शिकणारे
आहात.
तुमची शिकण्याची वृत्ती चांगली आहे.
तुम्ही नेहमी लर्निंग मोडमध्ये राहता.
आता तुमच्याकडे इनपुट आहे.
आता, इनपुट चांगले आणि पुरेसे असल्यास,
बघा, एक वस्तू आहे, जी पुरेशी नाही.
आणि एक वस्तू आहे, पण ती हवी तितकी नाही. त्यामुळे साठा
पुरेसा व चांगल्या प्रतीचा असावा.
इनपुट पुरेसे होईपर्यंत, गुणवत्तेनुसार, तसेच प्रमाणानुसार,
इनपुट म्हणजे काय? मी ज्ञानाबद्दल बोलत आहे.
तुम्ही कुठल्याही क्षेत्रात असाल, त्या विशिष्ट क्षेत्राचे
व्यावहारिक, व्यावसायिक ज्ञान नसेल, तर तुम्ही कसे सादर करू
शकता?
कारण जे आत आहे ते बाहेर येईल.
मी तुम्हाला अनेक उदाहरणे दिली आहेत.
संत्रा पिळल्यावर त्यातून काय निघेल?
संत्र्याचा रस, बरोबर? पाणी? रंग? आंब्याचा रस?
सफरचंदाचा रस?
नाही! संत्र्याचा रस.
त्यामुळे संत्र्याच्या आत संत्र्याचा रस असल्याने तो
पिळल्यावर काय बाहेर येते, त्याचप्रमाणे तुमच्या आत ज्या
प्रकारचा फीडबॅक असेल, तुम्हाला ज्या प्रकारचे ज्ञान असेल, ते
आउटपुट म्हणून द्याल.
तर, संवादाचा पहिला भाग म्हणजे,
ऐकत आहे.
जर तुम्ही चांगले श्रोते असाल, म्हणजे तुम्ही चांगले शिकणारे
असाल, तुम्ही चांगले वाचक असाल तर आजकाल मी ऐकतोय कारण, आता
पुस्तके वाचली जात नाहीत, ऑडिओ बुक्सचा वापर केला जात आहे.
त्यामुळे जर तुम्ही चांगले असाल तर ज्ञान मिळवायचे असेल तर
पुस्तके वाचली पाहिजेत, असे म्हटले जाते.
हल्ली वाचन संपले आहे.
त्याऐवजी ऐकले जाते.
त्यामुळे जर तुम्ही चांगले श्रोते असाल तर तुम्ही चांगले
शिकाऊ होऊ शकता.
आणि चांगला शिकणारा म्हणजे, तुमच्याकडे ज्ञानाचा दर्जा आहे.
प्रथम, आपल्याकडे पुरेसे ज्ञान असेल, आणि ते देखील ज्ञानाची
गुणवत्ता असेल, जेव्हा आपल्याकडे पुरेशा ज्ञानाची गुणवत्ता
असेल, आपल्या क्षेत्राचे, आपण विक्री विपणन व्यावसायिक आहात,
तेव्हा आपण ती पुस्तके वाचली पाहिजेत जी आपल्या क्षेत्रासाठी
आहेत, जी आहेत
आपल्या क्षेत्राशी संबंधित.
प्रत्यक्षात त्या प्रेरकांनी, त्या व्यावसायिकांनी, बिझनेस
कोचने ऐकले पाहिजे, जे तुमच्या क्षेत्राशी संबंधित आहेत, जे
तुमच्या क्षेत्राबद्दल बोलतात, अर्थातच तुम्ही तिथून काहीतरी
शिकत आहात.
मग तुम्हाला प्रश्न पडेल, की तुम्ही या गोष्टी मांडू शकता,
तुम्ही ज्ञान घेतले आहे, पण नुसते ज्ञान मिळवणेही पुरेसे नाही.
नुसते ज्ञान घेणे पुरेसे नाही,
अनेक जाणकार आहेत, पण ते यशस्वी होत नाहीत.
कारण, तुम्हाला किती माहिती आहे, तुमच्याकडे किती गुणवत्तेचे
ज्ञान आहे, याचाही फरक पडत नाही, जोपर्यंत ज्ञानाचा हा गुण
त्या लोकांपर्यंत पोहोचत नाही, ज्यांना यासाठी गरज आहे,
ज्यांना याची गरज आहे.
म्हणूनच व्यवसायात मॅन्युफॅक्चरिंगवर ४० टक्के, मार्केटिंगवर
६० टक्के गुंतवणूक करा, असे म्हटले जाते.
कारण, तुम्ही कितीही दर्जेदार प्रॉडक्ट्स बनवली आणि जोपर्यंत
ती लोकांपर्यंत पोहोचत नाही, तोपर्यंत लोकांना कळत नाही,
त्यांना समजत नाही, की तुमचं प्रॉडक्ट किती दर्जेदार आहे,
तोपर्यंत त्यांची गुणवत्ता, त्यांच्यासाठी किमान शून्य च असते.
उजविकडे? त्यांना माहितही नसते.
त्यामुळे उत्पादनाचा दर्जा, चांगल्या पद्धतीने, आपल्याकडे
दर्जेदार उत्पादन आहे, असा संदेश ग्राहकापर्यंत पोहोचवता
येणे, ही खरोखरच गुणवत्ता आहे.
आपले उत्पादन दर्जेदार आहे हे आपल्याला माहित आहे, परंतु
जोपर्यंत आपण त्या गुणवत्तेचा संदेश आपल्या ग्राहकापर्यंत
पोहोचवू शकत नाही तोपर्यंत आपल्याला त्याचा कोणताही फायदा
होणार नाही.
जोपर्यंत आपण संवाद साधू शकत नाही, गुणवत्तेचा आपला संदेश
ग्राहकांपर्यंत पोहोचवू शकत नाही, तोपर्यंत आपण कोणत्याही
प्रकारच्या नफ्याची, कोणत्याही महसुलाची अपेक्षा करू शकत नाही.
आपण अपेक्षा करू शकत नाही, जोपर्यंत आपण आपला संदेश आपल्या
ग्राहकांपर्यंत पोहोचविण्यास सक्षम होत नाही तोपर्यंत
आपल्याला कोणताही महसूल, कोणताही खर्च, कोणताही फायदा मिळणार
नाही.
आणि ते कसे होणार?
हे चांगल्या संवादातून होईल.
म्हणून, मी विक्री विपणन व्यावसायिकांसाठी संप्रेषण
कौशल्यांचे महत्त्व सांगितले.
आणि, त्याआधी,
मी बोललो, जर तुम्हाला एक चांगला संवादक बनायचे असेल, चांगले
संवादक व्हायचे असेल तर त्याआधी तुम्हाला एक चांगला श्रोता
बनणे आवश्यक आहे.
कारण एक चांगला श्रोता तुम्हाला चांगला शिकाऊ बनवणार आहे.
आणि, ज्याच्याकडे शिकण्याचे कौशल्य चांगले आहे, आपल्याकडे
शिकण्याची वृत्ती आहे.
म्हणूनच, कॉर्पोरेट पुस्तकाचा माझा पहिला खंड, कॉर्पोरेट
जगतावरील माझे पुस्तक,
मी त्याचं नाव ठेवलं आहे, लर्निंग अॅटिट्यूड.
बहुतेक, व्यावसायिकांची समस्या अशी आहे की, त्यांना यश हवे
आहे, परंतु ते नेहमीच स्वतःच्या वृत्तीत जगतात.
मी सीए आहे, त्यामुळे सीएची वृत्ती.
मी डॉक्टर आहे, त्यामुळे डॉक्टरांचा दृष्टिकोन.
मी इंजिनिअर आहे, त्यामुळे इंजिनिअरचा दृष्टिकोन.
मी मॅनेजर, जनरल मॅनेजर, सीईओ आहे, त्यामुळे सीईओचा दृष्टिकोन
आहे.
जेव्हा तुम्ही काही शिकणार असाल तेव्हा तुम्ही सीए, डॉक्टर,
इंजिनिअर, मॅनेजर, ट्रेनर, लेक्चरर, प्रोफेशनल अॅटिट्यूड
सोडून देता.
बॉस, सोडा.
गरज आहे फक्त एकाच वृत्तीची, आणि ती म्हणजे शिकण्याची वृत्ती.
आणि शिकण्याची वृत्ती कुठून येते? ऐकण्यापासून.
एक चांगला श्रोता चांगला शिकणारा असू शकतो.
आणि, चांगले शिकाऊ म्हणजे आपल्याकडे दर्जेदार ज्ञान, दर्जेदार
इनपुट आहे.
ज्ञानाचे. आणि जर आपल्याकडे आपल्या क्षेत्रातील ज्ञानाचे
दर्जेदार इनपुट असेल तर.
साहजिकच, आपल्याला आपल्या सेल्फ मार्केटिंग क्षेत्राचे
दर्जेदार ज्ञान मिळेल.
आणि जेव्हा आपल्याकडे आधीच दर्जेदार इनपुट असेल, तेव्हा आपण
त्यातून संत्र्याचा रस पिळण्यास सक्षम असाल.
कारण त्यात संत्र्याचा रस असतो.
जेव्हा तुम्हाला तुमच्या क्षेत्राचं दर्जेदार ज्ञान असेल,
तेव्हा जेव्हा तुम्ही तोंड उघडून बोलायला सुरुवात कराल,
तेव्हा ते दर्जेदार ज्ञान समोरच्या लोकांना ऐकायला मिळेल. आणि
जर आपण आपल्या क्षेत्रातील काही दर्जेदार देण्यास सक्षम असाल
तर साहजिकच
लोक तुमचे कौतुक करतील, जनता तुम्हाला स्वीकारेल.
लोक तुमचे कौतुक करतील, तुमचा स्वीकार करतील आणि ते तुमच्याशी
सहमत असतील.
ते तुमच्याशी सहमत होतील.
आणि जर तुम्ही समोरच्या लोकांशी सहमत होऊ शकत असाल तर याचा
अर्थ तुम्ही पूर्ण आहात.
तुम्ही सेल्स डीलसाठी गेलाआहात आणि समोरचे लोक तुमच्याशी सहमत
आहेत, याचा अर्थ डील झाली आहे.
आणि जर करार झाला तर याचा अर्थ असा होतो की आपण यशस्वी आहात.
पण इथे मी उरलेल्या ८०-८५% बद्दल बोलत आहे कारण तुमची
प्रमाणपत्रे आणि पदवी फक्त १५-२०% महत्वाची आहे.
पण मी वृत्तीबद्दल बोलत आहे.
ती वृत्ती जी तुम्हाला तुमच्या क्षेत्रात यशस्वी बनवणार आहे.
जर तुमचा व्यावसायिक दृष्टिकोन चांगला असेल तर तुम्ही तुमच्या
क्षेत्रात 10 पट वाढ मिळवू शकता.
ठोस ज्ञान म्हणजे तुम्ही कुशल आहात.
आपल्याकडे काही कौशल्ये, व्यावसायिक कौशल्ये आहेत.
ज्यामुळे तुम्हाला आत्मविश्वास आहे.
तुम्हाला अनुभव प्राप्त झाला आहे.
तुम्हाला समजले का? जर तुम्ही हवेत बोलत असाल तर एक-दोन
दिवसात तुम्ही बोलू शकाल.
आणि आपले खरे गुणवत्तेचे इनपुट उघड होईल.
पण जर तुमच्याकडे ते प्रत्यक्षात असेल तर तुम्ही ते कराल आणि
लोकांना दाखवाल.
आणि जग तुमचे ऐकेल, तुमच्याशी सहमत असेल, तुमच्या पाठीशी उभे
राहील.
जग नतमस्तक होते, जो नतमस्तक होतो तोच असावा.
हो! जग नतमस्तक होते बाबा.
जो नतमस्तक होतो त्याच्यात नतमस्तक होण्याचे बळ असावे.
आणि तशी ताकद मिळत नाही.
ते म्हणतात, तुम्हाला शिकावं लागतं, मिळवावं लागतं, शिकावं
लागतं.
बाबा तुमचा आदर करायला समाज तयार आहे.
यशही तुमच्याकडे येण्यासाठी उत्सुक असते, ते तुमचे लाडके असते.
तो तुझ्या कुशीत यायला तयार आहे, अस्वस्थ आहे, उत्सुक आहे.
तुम्ही त्यासाठी पात्र आहात का?
हा मोठा प्रश्न आहे.
तुम्हाला जे काही मिळवायचे आहे ते मिळवण्यासाठी तुम्ही पात्र
आहात का?
तुम्हाला खूप काही मिळवायचे आहे.
तुझी खूप स्वप्नं आहेत.
पण
त्यामुळे सर्वप्रथम स्वत:ला योग्य उमेदवार बनवण्याची गरज आहे.
माझी एक टॅगलाईन होती,
नमस्कार, प्रोफेशनल्स!
तुमची खराब व्यावसायिक कौशल्ये तुमच्या करिअरच्या वाढीवर,
तुमच्या व्यावसायिक वाढीवर परिणाम करत आहेत का?
मग, आपले कौशल्य वाढवा.
कोणती कौशल्ये? व्यावसायिक कौशल्ये[संपादन]।
त्यातील एक प्रमुख कौशल्य, ज्याबद्दल मी आज बोलत आहे.
आपले व्यावसायिक कौशल्य कशासाठी वाढवावे?
आपले स्वप्न यशस्वी झाल्याबद्दल.
आपल्या कारकिर्दीत, व्यावसायिक जीवनात 10 पट वाढ
मिळविण्यासाठी.
तुम्हाला यश मिळतं बाबा.
तुम्हाला ते नक्की मिळते.
तुम्हाला जे हवं ते मिळेल.
पण, ते फक्त नको आहे.
आधी स्वत:ला योग्य ठरवा.
पुरस्कार वितरण समारंभ तुम्ही पाहिला असेलच.
तिथे गेलेल्या प्रत्येक उमेदवाराला पहिला पुरस्कार मिळावा अशी
इच्छा असते.
आणि त्या पहिल्या पुरस्कारासाठी ते शेवटपर्यंत वाट पाहत असतात.
तुम्हाला माहित आहे, लहान पुरस्कार आधी दिले जातात.
मेजर, नंबर वन पुरस्कार शेवटचा दिला जातो.
प्रथम, दीर्घ प्रतीक्षा.
आणि वाट पाहिल्यानंतरही पुरस्कार कुणाला मिळतो?
जो त्यास पात्र आहे.
त्यामुळे यशही मिळू शकते.
तुम्ही यशस्वी होऊ शकता.
तुम्हाला जे काही मिळवायचे आहे ते सर्व मिळू शकते.
पण, ते फक्त नको आहे.
नुसतं नको, बाबा.
बॉस, तुम्हाला तुमचं स्वप्न पूर्ण करायचं असेल, स्वप्न पूर्ण
करायचं असेल तर स्वत:ला योग्य उमेदवार बनवायचं आहे.
जर तुम्ही पात्र नसाल, तर तुम्ही करू नये.
स्वत:शी प्रामाणिक राहा.
स्वत:ला सांगा,
स्वत:ला सांगा की आपण त्यास पात्र आहात.
तुम्ही त्यास पात्र आहात.
स्वत:शी प्रामाणिक राहा.
स्वत:चे न्यायाधीश व्हा.
कारण, कोणत्याही विशिष्ट उमेदवारासाठी त्याच्यापेक्षा चांगला
न्यायाधीश दुसरा नाही.
जे कमी आहे ते पूर्ण करा.
मग तुम्हाला ते यश मिळेल.
ते तुम्हाला नक्की मिळेल.
तुम्हाला यश मिळालं पाहिजे, मिळायला हवं.
मी तुम्हाला सांगितले आहे, यश म्हणजे तो प्रियकर जो तुमच्या
कुशीत येण्यास उत्सुक असतो.
पण, तुझ्या कुशीत येणारा तो कोण आहे?
जो त्यास पात्र आहे.
आणि आपण त्यास पात्र आहात की नाही, आपल्याला इतर कोणाला
विचारण्याची आवश्यकता नाही.
मी तुला आधीही सांगितलं आहे, की तुझ्यापेक्षा तुला कोणीही
चांगलं ओळखत नाही.
तुम्ही स्वतःला या जगात इतर ांपेक्षा अधिक चांगले ओळखता.
बाकी कोणीही.
मी तुला तुझ्यापेक्षा जास्त ओळखतो असा जर कोणी दावा करत असेल
तर ते खोटे नाही.
हे १००% खोटं आहे.
१००% खोटं.
कारण, तुमच्यापेक्षा तुम्हाला कोणीही चांगलं ओळखत नाही.
तुला कोणी ओळखत नाही.
आपण कोणाला सांगण्याची गरज नाही आणि आपण काय आहात हे कोणालाही
सांगू नये.
आपण ज्या पद्धतीने स्वत:ला त्यांच्यासमोर मांडतो त्यावरून जग
आपल्याला ओळखते.
आपण ज्या पद्धतीने स्वत:ला त्यांच्यासमोर मांडतो त्यावरून जग
आपल्याला ओळखते.
आता मी हा प्रश्न, हा संवाद विचारतो आहे.
तुम्ही किती सक्षम आहात, किती ज्ञानी आहात, हा मुद्दा आहे. हे
काही फरक पडत नाही असे मी म्हणत नाही.
पण, ते ज्ञान, ती क्षमता, तुम्ही ते किती छान सजवून सादर
करता, त्यामुळे तुमचं मूल्य वाढतं. असं मी अनेकदा म्हटलं आहे.
रस्त्याच्या कडेला बर्गर ३० रुपयांना विकणारा विक्रेता,
चांगल्या रेस्टॉरंटमध्ये गेल्यावर किंमत १०० रुपये, २००, ३००
रुपये असते.
चांगल्या थ्री स्टार, फाइव्ह स्टार हॉटेलमध्ये गेलात तर किंमत
१००० पर्यंत जाते.
30 रुपयांत बर्गर, 1000 रुपये होतो. तर, येथे मी संवादाच्या
गुणवत्तेबद्दल बोलत आहे.
तू काय आहेस?
रस्त्याच्या कडेला बर्गर आणि रस्त्याच्या कडेला बर्गर मध्ये
काय फरक आहे?
सादरीकरणाची गुणवत्ता.
बघा, उत्पादनाच्या गुणवत्तेला महत्त्व आहे.
काही फरक पडत नाही असे मी म्हणत नाही.
पण, प्रेझेंटेशन न करता, नॉर्मल पद्धतीने तेच प्रॉडक्ट
रस्त्याच्या कडेला विकलं तर 1000 रुपयांची किंमत तुम्ही
कोणाकडूनही घेऊ शकणार नाही.
तुला कोणी देणारही नाही.
ते तुम्हाला कोणी ही देणार नाही.
परंतु, जागेची किंमत तेवढीच आहे.
जागेची किंमत सारखीच आहे, पण उत्पादनाची किंमत वेगळी आहे.
पाण्याच्या बाटलीची किंमत १० रुपये आहे.
ट्रेनमध्ये पाण्याच्या बाटलीची किंमत १५-२० रुपये आहे.
विमानतळावरील पाण्याच्या बाटलीची किंमत ३०-४०-५० रुपये आहे.
बाटलीतील पाणी तेवढेच असते.
जागेची किंमत बदलली आहे.
त्याचप्रमाणे एखाद्या उत्पादनाची किंमत त्याच्या योग्य
सादरीकरणाने आणि योग्य ठिकाणी पोहोचवून वाढते. मग, तुम्ही
स्वत:ला सभ्य पद्धतीने आणि योग्य ठिकाणी का सादर करत नाही?
आपण आपली योग्य किंमत कोठे मिळवू शकता?
एका मुलाने वडिलांना विचारले की आयुष्याची किंमत काय आहे?
त्याच्या वडिलांनी त्याला चमकणारा दगड दिला आणि म्हणाले,
आम्हाला तो विकावा लागेल.
तुम्हाला काही ही बोलायची गरज नाही.
जाऊन सामान्य माणसाला दाखवा.
आणि जेव्हा तो तुम्हाला ते विकायला सांगतो, तेव्हा सहमतीने
मान हलवा.
आणि जेव्हा तो तुम्हाला किंमत विचारतो, तेव्हा त्याला फक्त
दोन बोटे दाखवा.
काही बोलू नकोस.
पण द्यायची नसेल तर घेऊन माझ्याकडे या.
मुलगा म्हणाला, ठीक आहे.
तो एका सामान्य माणसाकडे नेऊन दाखवला.
त्याला ते आवडलं.
त्याने विचारले, तुला विकायचे आहे का?
त्याने होकारार्थी मान हलवली.
त्याने विचारले, तुम्ही ते किती रुपयांना विकणार?
ठीक आहे, दोन रुपयांसाठी.
ठीक आहे, मी तुला दोन रुपये देईन.
पण तो म्हणाला, नाही.
तो परत घेऊन वडिलांकडे आला.
त्याच्या वडिलांनी त्याला विचारले, काय झाले?
तो म्हणाला, मी ते कुणाला तरी दाखवले आणि त्याला ते आवडले.
त्याने विचारले, तुला विकायचे आहे का?
मी म्हणालो, हो.
त्याने विचारले, किती आहे?
मी त्याला दोन बोटे दाखवली.
तो म्हणाला, दोन रुपये.
तो म्हणाला, ठीक आहे.
तो म्हणाला, एका ज्वेलर्सकडे जा.
ज्वेलर्सकडे जा.
म्हणून तो ज्वेलरकडे गेला.
मुलाने त्याला दाखवले.
तो म्हणाला, ठीक आहे.
तुम्हाला ते विकायचे आहे का? तो म्हणाला, हो.
तुम्हाला किती घ्यायचे आहे?
तो म्हणाला, दोन हजार रुपये.
त्याआधी तो एका जनरल स्टोअरमध्ये गेला होता.
त्याने दोनशे रुपये मागितले.
तेव्हा ज्वेलर्सने दोन हजार रुपयांची मागणी केली.
तो पुन्हा परत आला.
त्याने परत येऊन त्याला दोन्ही घटना सांगितल्या.
जनरल स्टोअरच्या ज्वेलर्सने त्याला दोनशे रुपये सांगितले.
ज्वेलर्सने त्याला दोन हजार रुपये सांगितले.
आता हिरे, पन्ना इत्यादी दगडांचा व्यवहार करणारे तज्ज्ञ.
दगडांचा व्यवहार करणारे तज्ज्ञ,
त्याचप्रमाणे तुम्ही कुठेही असाल तरी कधी कधी स्वत:वर संशय
घेऊ लागतो किंवा तुम्ही स्वत:ला पटकन विकता.
जेव्हा आपण स्वतःला विकतो, तेव्हा आपण नोकरीसाठी जातो, आपण
मुलाखतीसाठी जातो, आपण आपली किंमत निश्चित करण्यासाठी जातो.
तुम्ही काय म्हणता?
मला ५०,००० पगार हवा आहे.
ते म्हणतात, नाही, मी ३०,००० देईन.
तुम्ही फक्त स्वत:साठी सौदेबाजी करत आहात, की मी ५०,००० च्या
लायकीचा आहे.
तो विचारेल, ५० हजार कशाला?
का द्यायला हवं असं तुम्हाला वाटतं?
तुम्हाला दरमहा ५०,००० रुपये पगार देण्यात यावा.
तुम्हाला ५० हजार का द्यायचे?
तुम्हाला असं का वाटतं?
मग तुम्ही तुमची गुणवत्ता सांगा ना?
एखाद्या उत्पादनाची गुणवत्ता जशी सांगितली जाते, तशीच
त्याच्या किमतीनुसार त्याची किंमत असते, कारण ती अशा दर्जाची
असते.
मुलाखतीत तुम्ही तुमची गुणवत्ताही सांगा.
तुम्ही स्वत:ला विकणार आहात.
मग, तुम्ही स्वत:ला एखाद्या सामान्य माणसाला विकत आहात का, जो
तुमच्याकडून फक्त रु.
तुम्ही स्वतःला एका सामान्य व्यावसायिकाला, जनरल स्टोअरला
विकत आहात का, लाला जी, जे तुमच्याकडून फक्त रु.
तुम्ही स्वत:ला दगडात नव्हे तर चांदी-सोन्याचा व्यवहार
करणाऱ्या ज्वेलर्सला विकत आहात का?
तुम्ही स्वत:ला कुणाला विकत आहात का, जो तुमच्याकडून फक्त रु.
२,००० किंवा रु.
तर, तुमची खरी किंमत 2,00,000 रुपये आहे.
तुम्ही रुपये कमावण्यास पात्र आहात.
दरमहा २,००,००० रुपये, आणि आज तुम्ही रु.
दरमहा २०,००० .
बाबा, तुम्ही चुकीच्या ठिकाणी आहात का?
त्यामुळे स्वत:वर संशय घेण्याऐवजी,
मी तुम्हाला सांगतो, स्वमूल्यमापन करा.
एखादी गोष्ट गहाळ आहे असे वाटत असेल तर ती हरवलेली गोष्ट
पूर्ण करा.
हे मी आधीच सांगितलं आहे.
काही कौशल्ये कमी पडत आहेत असे वाटत असेल तर ती कौशल्ये पूर्ण
करा, ती शिका आणि पुढे जा.
पण, जर सर्व काही असेल तर वेगळ्या ठिकाणी जाऊन मूल्य
शोधण्याचा प्रयत्न करा.
जर तुम्ही फरिदाबादमध्ये असाल तर गाझियाबादला जा,
गुडगाव, दिल्ली।
तुम्ही आयटी प्रोफेशनल असाल तर बेंगळुरूमध्ये चान्स घ्या बाबा.
कदाचित तुम्हाला तुमची खरी किंमत कळेल.
आता तुम्ही म्हणाल,
महोदय, बेंगळुरू हे खूप चांगलं शहर आहे, आधुनिक शहर आहे.
तिथे जायची हिंमत होत नाही.
म्हणजे बेंगळुरूचं लेबल आणि तुमचं लेबल, त्यात काहीतरी कमतरता
आहे. एक अंतर आहे, ज्यामुळे तिथे जाण्याची हिंमत होत नाही.
तुम्ही कोणतेही निमित्त करू शकता.
आपण यशस्वी न झाल्याबद्दल जगाला दोष देतो.
आम्ही परिस्थितीला दोष देतो.
आम्ही आमच्या लोकांना दोष देतो.
अनेकदा आपण आपल्या पालकांना दोष देतो की त्यांनी आम्हाला ते
शिक्षण आणि वातावरण दिले नाही.
बाबा, यशस्वी होण्यासाठी तुमचे वय, जात, शिक्षण, विशेष
शिक्षण, पर्यावरण या सगळ्याला काहीच फरक पडत नाही.
महत्वाची गोष्ट म्हणजे चांगला विचार.
तुमची विचारसरणी, तुम्ही कुठेही आहात, आता कुठेही आहात, आता
जे काही आहात, काल तुम्ही स्वत:बद्दल काय विचार केलात, ते
त्याचाच परिणाम आहे हे शोधा.
जर तुमची विचारसरणी आजही कालसारखीच असेल तर उद्याही तुम्ही
तशीच राहाल.
पण, आज तुमची विचारसरणी बदलली असेल, महान व्हायचे असेल तर
सर्वप्रथम तुमची विचारसरणी महान करा.
मोठा विचार करा.
मोठा विचार करायला सुरुवात करा.
महान व्हायचे असेल तर सर्वप्रथम मोठी स्वप्ने पाहा.
मोठी स्वप्नं कधी बघणार?
जेव्हा तुमची विचारसरणी महान असते.
जेव्हा तुमची विचारसरणी उत्तम असेल, तेव्हा तुम्ही मोठी
स्वप्ने पाहाल.
आणि आता तुम्ही म्हणाल, माझी विचारसरणी कुठे महान असेल?
त्यामुळे तुमची विचारसरणी महान व्हावी असे वाटत असेल तर
मोठ्या समाजात राहायला सुरुवात करा.
मोठ्या लोकांसोबत राहायला सुरुवात करा.
आपण त्यास पात्र नसाल, म्हणजे आपण त्या स्तराचे नाही, परंतु
किमान प्रवेश घ्या.
माझ्यावर विश्वास ठेवा, तुम्ही वीस हजार रुपयांत काम करता आणि
तुमची विचारसरणी वीस हजार रुपयांची आहे, कारण, जर तुम्हाला
महिन्याला एक लाख रुपये कमवायचे असतील आणि तुमच्याकडे वीस ते
पंचवीस हजार लोकांचा उंट असेल तर तुम्ही ते लिहून घेऊ शकता
ते।
लिहून घ्या आणि घ्या.
तुम्ही फक्त एक लाख रुपयांचा विचार करू शकाल.
तुम्ही ते कमावू शकणार नाही.
आधी एक लाख ते दोन लाख रुपयांच्या लोकांसोबत राहायला सुरुवात
करा.
त्यांचे राहणीमान, राहणीमान, त्यांची जीवनशैली यांचे अनुसरण
करा.
त्याचा अवलंब करा.
ओह, माझे!
असे म्हटले जाते की, ज्वेलर्सच्या दुकानाचा उद्देशही आहे,
ज्वेलर्सच्या दुकानातील सोन्याचे चामडे, चामडेही बदामापेक्षा
जास्त दराने विकले जातात. काजू आणि बदाम.
जर तुम्ही जनरल स्टोअरजवळ असाल आणि उत्तम दर्जाची गोष्ट
म्हणजे काजू आणि बदाम, जर तुम्ही बेस्ट झालात तर तुम्ही काजू
आणि बदामाच्या पातळीवर पोहोचाल.
तर, ज्वेलर्सच्या दुकानातील सोन्याचे चामडेही काजू आणि
बदामापेक्षा महाग असतात.
त्यामुळे तुम्ही एक लाख ते दोन लाख रुपयांच्या लोकांच्या
सोसायटीत असाल तर तुम्ही वीस हजार रुपये कमवत असाल तर तुम्ही
वीस हजार रुपये कमावत असाल, पण तिथे जायचं असेल तर
त्यांच्यासोबत बसा.
तुमचे चार-पाच मित्र आहेत जे एक लाख रुपये कमावत आहेत, काही
दीड लाख रुपये कमावत आहेत, काही दोन लाख रुपये कमवत आहेत.
कधी त्यांना एक लाख रुपयांच्या व्यक्तीकडून ऑफर मिळते, कधी
पंचाहत्तर हजार रुपयांची ऑफर मिळते, तर कधी दीड लाख रुपयांची
ऑफर मिळते.
ते म्हणतात,
मी आधीच एक लाख रुपये कमावत आहे, पंचाहत्तर हजार रुपयांच्या
ऑफरचे मी काय करू?
ते म्हणाले,
राजू, तू काय करणार?
बघा, वीस ते पंचवीस हजार रुपयांच्या व्यक्तीला पंचाहत्तर हजार
रुपयांची ऑफर मिळत आहे.
आणि जे लोक दीड लाख रुपये कमावत आहेत, त्यांनी तुम्हाला
शिफारस केली तर ते लोक तुम्हाला नक्कीच ठेवतील. त्याची शिफारस
कोणी केली? तो दोन लाख रुपये कमावतो.
मी लेबलबद्दल बोलत आहे, पैशांबद्दल नाही.
काहीतरी अपवादात्मक, काहीतरी वेगळं.
सर्व काही बदलते.
शक्य आहे की जेव्हा आपण ती गोष्ट स्वीकाराल,
तुमचे २०-२५ हजार मित्र म्हणतील,
मला माहित नाही त्याला काय झालंय, तो खूप बोलतो.
बघा, त्याने ५०० रुपयांऐवजी ४००० रुपयांचा शर्ट विकत घेतला.
आम्ही तुम्हाला सांगतो, तुम्ही 4000 रुपयांचा शर्ट खरेदी
करायला हवा होता.
हा विचारांचा फरक आहे.
तो आपल्या जागेवरून योग्य बोलत आहे.
तो चुकीचा नाही.
एक गोष्ट लक्षात घ्या, त्याला कधीही चुकीचे म्हणू नका.
कारण तो जिथे आहे तिथेच आहे.
मी येथे उभा आहे आणि मी अंक 6 वर कॉल करत आहे.
इथे उभा असलेला माणूस अंक ९ वर कॉल करत आहे.
तुम्हाला समजले का?
तर तुमचं म्हणणं बरोबर आहे,
याचा अर्थ समोरची व्यक्ती चुकीची आहे असा होत नाही.
त्यामुळे त्यांचा दृष्टिकोन समजून घ्यायला हवा.
त्यांचा दृष्टिकोन समजून घेण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे.
तुम्ही नेहमी बरोबर आहात.
याची शाश्वती नसते.
तर, मी बोलत होतो,
आधी विचार करा.
मोठ्या समाजातून मोठा विचार करा.
मोठी स्वप्ने.
मग फाशी.
आणि मग मजा येईल.
मी शपथ घेतो की मजा येईल.
मी शपथ घेतो।
तर, हे आपल्यावर अवलंबून आहे.
तुम्ही स्वतःबद्दल नक्की काय विचार करत आहात.
मी बोलत होतो,
पहिलाच महत्त्वाचा विषय,
संवाद[संपादन]।
याविषयी मी पुढील व्हिडिओमध्ये सविस्तर बोलणार आहे.
कम्युनिकेशन म्हणजे काय?
हे तुम्हाला चांगलंच ठाऊक आहे.
सेकंद
मी बोलत होतो,
निरोप
स्वत:ला सादर करत आहे.
अमौखिक संवाद यात महत्त्वाची भूमिका बजावतो.
नॉन-व्हर्बल कम्युनिकेशन, ज्याला आपण एनव्हीसी म्हणतो,
ते आहे, ज्यात आपण शब्द वापरत नाही.
तुमची देहबोली,
अभिव्यक्ती
चेहऱ्यावरील भाव,
डोळ्यांचा संपर्क,
हावभाव
आसन,
सेकंद
मूव्हिंग स्टाईल, याला नॉन-व्हर्बल कम्युनिकेशन म्हणतात.
आणि अमौखिक संवादाचे महत्त्व आपण नाकारू शकत नाही.
तू का नाही करू शकत?
मी सुरुवातीपासून एका वेगळ्या विषयावर बोलणार आहे,
मग मी पुढच्या व्हिडिओत यावर येईन.
संवादात,
असे म्हटले जाते,
तुमच्या बोलण्यात जेवढं जास्त वजन असेल तेवढं समोरची व्यक्ती
तुम्हाला वजन देणार आहे.
बघा, हे नीट समजून घ्या.
तुझ्या बोलण्यात जेवढं जास्त वजन आहे,
समोरच्या व्यक्तीकडून तुम्हाला जेवढं जास्त वजन मिळणार आहे.
तुम्ही जितके आत आहात,
तुम्ही जितके रिकामे आहात,
जितके तुमच्याकडे दुर्लक्ष केले जाईल.
तुम्ही जितके खोल आहात,
जितके अधिक ज्ञान,
जेवढं जास्त वजन,
जग तुमचा जितका आदर करेल,
तुला महत्त्व द्या,
तुम्हाला मूल्य द्या.
अन्यथा, रिकाम्या फुटबॉलसारखा,
फुटबॉलचा आकार मोठा आहे,
पण जेव्हा ते आतून रिकामे असते,
जग त्याला लाथ मारते.
जर त्याच आकाराचा लोखंडी गोळा असेल, जो आतून घट्ट असेल,
त्याला लाथ मारण्याचे धाडस कोणी करेल का?
नाही।
आता मी लोखंडाबद्दल बोलत आहे,
जेव्हा त्याच आकाराचा धातू मौल्यवान असतो,
तांबे, जिप्सम,
सोने
दर्जा
मग भाव वाढतच राहतील.
त्यामुळे तुम्हाला स्वत:ला फुटबॉलसारखं मोठं बनवायचं आहे,
पण जेव्हा ते आतून रिकामे असते,
जग तुला लाथ मारेल.
वाईट वाटून घेऊ नका.
हे जग कुणासाठी नाही.
जर तुम्ही आज यशस्वी होत नसाल,
जग तुला लाथ मारायला तयार आहे,
तुला टोमणे मारायला.
पण ज्या दिवशी तुम्ही तुमचं वजन वाढवाल,
जग तुम्हाला वजन द्यायला तयार आहे.
जर तुम्ही आज यशस्वी होत नसाल,
जे लोक तुम्हाला टोमणे मारत आहेत,
उद्या यशस्वी झाल्यानंतर,
ते तुमचे अभिनंदन करण्यासाठी रांगेत येतील.
जे आज म्हणतात,
तो निरुपयोगी आहे,
तो निरुपयोगी आहे, तो चांगला नाही,
त्याच्या चालण्यावरून आपल्याला कळतं,
की तो निरुपयोगी आहे.
अशी विशेषणे,
जे आज तुमच्यासाठी वापरले जातात,
उद्या
जेव्हा तुम्ही यशस्वी व्हाल,
जे तुम्ही तुमच्या मेहनतीने बनणार आहात,
दुसर् या कोणाकडून ही अपेक्षा ठेवू नकोस,
की कोणीही तुमच्याकडे येत आहे,
तुम्हाला यशस्वी बनवल्याबद्दल.
नाही।
तुमचे यश तुमच्या मेहनतीतून मिळेल.
दुसर् या कशाचाही विचार करू नकोस.
इतर कशाचाही विचार करून यशस्वी व्हायचे असेल तर,
मग फक्त विचार करत राहा,
यशस्वी होऊ नका.
आपण यशस्वी होऊ शकणार नाही.
इतका
ही एक सामान्य गोष्ट आहे.
अनेक गोष्टी आहेत, अनेक कथा आहेत,
ज्यावर आपण सांगू शकतो.
त्यामुळे यशस्वी व्हायचे असेल तर,
मी म्हणत होतो,
जे लोक आज टोमणे मारत आहेत,
उद्या तेच लोक येऊन म्हणतील,
आम्हाला माहित होतं,
तो काहीतरी करेल,
एक दिवस तो काहीतरी मोठं करेल.
मी एक सिनेमा बघत होतो,
तो एक ओरिजिनल चित्रपट होता,
त्यामध्ये कलाकार,
खते,
जेनेरिक खते, शेतीसाठी खते,
त्यावर संशोधन करतात,
आणि
जे लोक सहसा फिरतात,
जे लोक संशोधन करतात,
ते सुशिक्षित लोकांमध्ये नसतील,
ते अशा लोकांमध्ये असतील,
ते म्हणतात, सुशिक्षित लोकांकडे चांगल्या कल्पना नसतात,
तसे केल्यास ते अंमलात आणू शकत नाहीत,
कारण सुशिक्षित मन त्यांना सांगते,
हे कसे होणार?
आणि त्यांनी तिथे प्रश्नचिन्ह उभे केले,
आणि पूर्णविराम दिला.
पण तुम्ही मुलांच्या वर्तुळात असाल तर,
हो, असं होईल, का?
का ते त्यांना माहित नाही.
त्यांना फक्त ते हवे आहे.
ते एका बाटलीत हत्ती ठेवतात आणि म्हणतात,
मला ते हवे आहे, मला हवे आहे.
मुलाला माहित नाही,
की बाटलीत,
बाटलीच्या आत,
हत्ती,
पण यात दुहेरी काय आहे?
या बाटलीचं तोंड इतकं लहान आहे,
आणि त्याच्या आत,
हत्ती आत कसा जाऊ शकतो?
मुलाला त्याचा विचार करायचा नसतो, तो विचार करत नसतो.
त्याची एकच मागणी आहे की मला हे हवे आहे.
आणि अशा विचारसरणीचे लोकच काहीतरी वेगळं करू शकतात, संशोधन
करू शकतात.
त्यामुळे मी पाहत असलेल्या त्या सिनेमात त्या माणसाला असं
वाटतं.
त्याचे वडीलही त्याला घरी मान देत नाहीत, किंमत समजत नाहीत.
कारण अशा संशोधकांकडे पैसे नसतील.
जोपर्यंत काही होत नाही तोपर्यंत संशोधनात काहीच येत नाही.
आणि सगळे शेजारी, नातेवाईक, सगळे टोमणे मारतात, हा राजा
निरुपयोगी आहे.
तो काहीच करत नाही, तो आपल्या वडिलांची प्रतिष्ठा खराब करत
आहे, तो हे करत आहे, तो ते करत आहे.
ज्या दिवशी त्याचं लग्न होणार आहे, त्या दिवशी लग्नाची
मिरवणूक निघणार आहे.
त्या दिवशी दारात एक लांबलचक गाडी येते, लोक खाली उतरतात आणि
विचारतात, राजा जी आहेत का?
राजा जी।
त्यांचे नातेवाईक आणि शेजारी विचारतात, राजा जी कोण आहेत?
कारण आजतागायत त्यांना कोणीही राजाजींच्या आदराने हाक मारली
नाही.
त्याला कोणीही आदराने बोलावले नाही.
तर तो वडिलांना सांगतो, की तो आपला मुलगा आहे.
ठीक आहे, राजा.
मग तू त्याला एवढ्या आदराने का हाक मारत आहेस?
तो एवढ्या सन्मानास पात्र नाही.
आलेले लोक, त्यांचे नातेवाईक आणि शेजारी हे सांगत आहेत.
तुम्ही त्यांना राजा जी का म्हणता? तो एवढ्या सन्मानास पात्र
नाही.
तो निरुपयोगी, निरुपयोगी, निरुपयोगी, निरुपयोगी आहे.
तरीही त्यांना त्याची किंमत माहित आहे.
त्यांचे बोलणे ते ऐकतात.
जे पीए हे विचारत होते, मग गाडीचा मालक खाली उतरतो.
राजा घरातून बाहेर येईपर्यंत तो म्हणतो की, तुझे खत बनवण्याचे
संशोधन, आमची कंपनी, शास्त्रज्ञ यांना ते आवडले.
आणि आम्हाला आमच्या बाजूने आपले संशोधन तयार करायचे आहे.
तुम्ही आमच्याबरोबर सहकार्य करा.
कारण ते पेटंट आहे.
जोपर्यंत तो अधिकार देत नाही, तोपर्यंत ते ते करू शकत नाहीत.
आणि त्यासोबतच ज्या व्यक्तीला २५ रुपयांची लालसा होती, त्याला
२५ लाखांचा धनादेश देतात. 25 लाखांचा धनादेश येताच कदाचित
तुम्ही एखाद्या सिनेमात असा सीन पाहिला असेल.
तुम्ही पाहिलं असेल तर तुम्हाला समजेल की मी कोणत्या
दृश्याबद्दल बोलत आहे.
पण तुम्ही ते स्वत:च अंमलात आणा. हे वास्तव आहे.
२५ लाखांचा धनादेश देताच बसून बोलत असलेले नातेवाईक, गाडीचे
पीए विचारत होते, राजाला एवढ्या आदराने का बोलावत आहात?
तो एवढ्या सन्मानास पात्र नाही.
सगळ्यांचे तोंड उघडे आहे.
२५ लाख, एकदा आगाऊ .
मग नंतर किती मिळणार?
मग ते त्याच्या वडिलांकडे जातात, ज्यांच्या समोर, प्रत्येक
आई-वडिलांना एक लाडके मूल असते.
त्यालाही प्रेम करायचं असतं.
पण जगाला आई-वडिलांना प्रेम करू द्यायचे नाही.
ते अशा कथा सांगत राहतात, की माझा मुलगा निरुपयोगी नाही, जग
तसं म्हणत नाही.
त्याचप्रमाणे लोकही तेच करतात.
राजा एक दिवस काहीतरी मोठं करेल याची आम्हाला कल्पना होती.
तुम्ही पाहिलं का?
तो आपल्या वडिलांसोबत हे करत आहे.
तुम्ही पाहिलं का?
तुमच्या मुलाने आज चमत्कार केला आहे.
आज तुम्हालाही स्वतःचा अभिमान वाटेल, की माझा मुलगा राजा आहे,
राजा माझा मुलगा आहे.
हे प्रत्येकाच्या बाबतीत घडतं बाबा.
जर तुम्ही जगाच्या टोमण्यांमध्ये अडकलात, त्यांच्या बोलण्यात
अडकलात, तर तुम्ही तिथेच राहाल आणि मग हे जग तुम्हाला
आयुष्यभर टोमणे मारेल.
त्यामुळे त्यांच्या बोलण्याकडे लक्ष देऊ नका, टाळा.
तुम्ही इतरांपेक्षा तुम्हाला अधिक चांगले ओळखता.
तुम्ही स्वतःला जगातल्या इतर ांपेक्षा जास्त ओळखता.
म्हणजे तुमच्यापेक्षा दुसरं कुणी तुम्हाला चांगलं ओळखत नाही,
तुमच्या कार्यक्षमतेबद्दल माहिती नाही.
मग तुम्ही इतरांची काळजी कशाला करता? तुम्ही इतरांची काळजी का
करता?
त्या टाळा.
पुढे जा.
मी तुम्हाला नुकतीच ही गोष्ट सांगितली तशी जर तुम्ही यात
यशस्वी झालात, तर जग तुम्हाला सलाम करायला येते. आणि
साधारणपणे मी म्हणतो, जर मी कॉलेजच्या उमेदवारांबद्दल बोललो,
तर जे त्यांच्या अभ्यासावर आणि करिअरवर लक्ष केंद्रित
करण्याऐवजी,
ते आपला वेळ मुलींवर घालवतात आणि त्यांच्या प्रेमात पडतात.
ही वाईट गोष्ट आहे असे मी म्हणत नाही.
पण बहुधा असे दिसून आले आहे, की हुशार मुले, कॉलेजमध्ये
महत्त्व देणाऱ्या मुली,
अनेकदा सुंदर मुली त्यांच्या आयुष्यात येत नाहीत.
आणि तीच सुंदर मुलगी, एक सामान्य दिसणारा मुलगा, जो
कॉलेजमध्ये आहे, ज्याला तिने कधी पाहिलंही नाही, ती त्याची
बायको बनते. आणि ज्याच्याबरोबर ती कॉलेजमध्ये फिरत असे,
तो तिच्या नवऱ्याचा असिस्टंट बनतो.
प्रोफेशनल लाईफमध्ये.
तुम्ही यशाच्या मागे धावता.
जर तुम्ही यशस्वी झालात तर या गोष्टी आपोआप तुमच्याकडे येतात.
लोक गंमतीने सांगतात, की तुम्ही सरकारी कर्मचारी असाल तर
सामान्य दिसणाऱ्या माणसाला एवढी हुशार बायको कशी मिळू शकते?
तुला एक मिळालं ना?
मी सरकारी नोकरी म्हणत नाही.
मी म्हणत आहे की, तुम्ही तुमच्या आयुष्यात, प्रोफेशनल
लाइफमध्ये काहीतरी चांगलं करा.
मी तर नोकरीबद्दलही बोलत नाही,
मी काहीतरी चांगलं करण्याबद्दल, यशस्वी होण्याबद्दल बोलत आहे.
चुंबकत्व आपल्याकडे येते.
चुंबकीय शक्ती आपल्याकडे येते.
मग या गोष्टी, सांसारिकता, नातेसंबंध, मुली या सर्व गोष्टी
आपल्याकडे येतात.
ज्या मुलीसाठी तू तळमळत होतीस, कॉलेजमध्ये आज तू आयुष्यात
यशस्वी झालीआहेस, तिचे पालक स्वत: तुझ्याकडे येतात, माझ्या
मुलीचा प्रस्ताव स्वीकारण्यासाठी.
मी जगाचं खरं बोलत नाही का?
हे सत्य आहे.
त्यामुळे आता तुम्ही तुमच्या करिअरवर लक्ष केंद्रित करणं
योग्य ठरेल.
स्वत:ला शक्य तितके चांगले करा.
तुम्ही करू शकता.
आणि त्यासाठी स्वत:वर विश्वास ठेवायला हवा.
इतरांवर विश्वास ठेवला तर,
की कोणीतरी येऊन तुम्हाला यशस्वी करेल, असे होणार नाही.
जमीन तुम्हाला स्वत:साठी बनवावी लागेल.
याबद्दल मी तुम्हाला एक छोटीशी गोष्ट सांगतो.
असे म्हणतात की, एक पक्षी असतो, एका शेतात शेताच्या मधोमध
अंडी असतात.
आणि त्या अंड्यांपासून हिरवी पिके दिली जातात.
त्यातून बाळांचा जन्म होतो.
अंडी निघायला थोडा वेळ लागला.
दरम्यान, हिरवी पिके तयार आहेत, पिकली आहेत.
एक दिवस एक शेतकरी शेतात येतो, तेव्हा सारस मुलांसाठी धान्य
आणायला गेला आहे.
आणि शेतकरी म्हणतो, की माझं पीक आता पिकलं आहे,
मी ते कापायला हवं.
मी माझ्या शेजाऱ्यांकडे जातो आणि म्हणतो, तू माझं पीक कापून
टाका.
माझं पीक तयार आहे.
तो पिकाकडे बघतो, मागे वळून निघून जातो.
संध्याकाळी मुलांची आई, पक्षी आला की सगळी मुलं उड्या मारून
ओरडू लागतात,
आई, आई, आई, काय झालं?
इथून लवकर बाहेर पडा, बाहेर पडा.
आज या शेतातील एक शेतकरी आला आणि म्हणाला की पीक तयार आहे आणि
आपण ते लवकर कापले पाहिजे.
मी ते कापायला हवं.
पुढे तो काय म्हणाला?
ते म्हणाले, पीक तयार आहे, आपण ते कापले पाहिजे.
मी जाऊन शेजाऱ्यांना माझं पीक कापायला सांगेन.
अख्खा पक्षी म्हणाला, पीक कापले जाणार नाही.
तुम्ही लोक निश्चिंत राहा.
मुलांना हे समजले नाही.
मुलांनी त्याला विचारले, का नाही?
तुम्हा लोकांना समजणार नाही.
फक्त पीक कापले जाणार नाही यावर विश्वास ठेवा.
दोन-चार दिवसांनी शेतकरी पुन्हा शेतात आला.
हा पक्षी दुपारी मुलांसाठी धान्य गोळा करण्यासाठी शेतात जातो.
पुन्हा शेतकरी म्हणाला,
आता माझं पीक तयार आहे.
पटकन कापले नाही तर ते पडायला सुरुवात होईल.
मी जाईन।
मी माझ्या शेजाऱ्यांना सांगितले, ते ऐकत नाहीत.
मी माझ्या भावा-पुतण्यांना माझं पीक कापायला सांगितलं.
अन्यथा ती कोसळू लागेल.
एवढं बोलून तो निघून गेला.
संध्याकाळी हा पक्षी मुलांना खायला धान्य आणतो.
तेव्हा मुले म्हणाली,
मामा, मामा, मामा, आज पुन्हा शेतकरी आला.
ते म्हणाले, आता माझे पीक तयार झाले आहे, ते पडायला सुरुवात
होईल.
आता मला ते पटकन कापायचे आहे.
इथून लवकर निघूया.
पक्ष्याने विचारले, पुढे काय म्हणाला? शेतकरी म्हणाला, मी
शेजाऱ्यांना सांगितले, ते ऐकत नाहीत.
मी जाऊन माझ्या भावा-पुतण्यांना माझं पीक कापायला सांगेन.
अन्यथा ती कोसळू लागेल.
पक्षी पुन्हा आपल्या मुलांना म्हणाला,
नाही, नाही, तू काळजी करू नकोस.
आता पीक कापले जाणार नाही.
हे मुलांना अजूनही समजलेले नाही.
पण पक्षी म्हणाला,
मुलांनो, तुम्ही काळजी करू नका.
आता पीक कापले जाणार नाही.
पुन्हा काही दिवस निघून जातात.
शेतकरी पुन्हा पीक पाहण्यासाठी येतो.
तो म्हणतो, आता माझं पीक तयार आहे.
आता त्यात घसरण सुरू झाली आहे.
बघा, काही दाणे पडू लागले आहेत.
मी माझ्या शेजाऱ्यांना सांगितलं, मी पाहिलं.
ते माझं ऐकत नाहीत.
आता माझं पीक पडायला लागलं आहे.
मला ते कापावे लागेल.
उद्यापासून मी ते कापायला सुरुवात करेन.
पक्षी आला की मुलं पुन्हा सांगतात.
आता ते वेगळ्या कोनातून सांगत आहेत.
ते म्हणतात, काका, काका, शेतकरी पुन्हा आला.
तो काय करत होता?
ते म्हणाले, पीक पडले आहे.
ती कापावी लागेल.
पण काका, तो कापणार नाही.
मागच्या वेळीही तो कापणार नाही, असे सांगितले होते.
त्यानंतरही तो कापणार नाही, असे सांगितले.
यावेळीही ते असेच सांगत आहेत.
तो कापणार नाही.
आम्हाला कोणतीही अडचण नाही.
आम्ही शांततेत राहतो.
त्याची आई विचारते, तो पुढे काय म्हणाला?
असं तो म्हणत होता.
पहिल्यांदा पाहिल्यावर त्याने शेजाऱ्यांना सांगितलं.
ते माझं ऐकत नाहीत.
ते मला पीक कापू नये म्हणून मदत करतात.
मग त्याने आपल्या भावांना आणि भाच्यांना सांगितले.
ते ही मला पीक कापण्यात मदत करत नाहीत.
माझं पीक पडायला लागलं आहे.
आता मी स्वत: पीक कापणीला सुरुवात करेन.
मला पीक कापावे लागेल.
तेव्हा सरस्वती जी म्हणतात,
इथून लवकर निघून जा.
कारण उद्या पीक नक्कीच कापले जाईल.
उद्या पीक नक्कीच कापले जाईल.
मुलांना हे अजिबात समजले नाही.
हे कसे शक्य आहे?
दोन वेळा आम्ही त्यांना सांगितल्यावर त्यांच्या आईने नकार
दिला.
त्या म्हणाल्या, पीक कापले जाणार नाही.
निश्चिंत राहा.
यावेळी ती इतक्या आत्मविश्वासाने म्हणतेय,
इथून लवकर निघून जा.
उद्या हे पीक नक्कीच कापले जाईल.
मग आई मुलांना समजावून सांगते.
पहिल्यांदाच,
त्याला शेजाऱ्यांच्या मदतीने पीक कापायचे होते.
दुसर् यांदा,
त्याला भाऊ-पुतण्यांच्या मदतीने पीक कापायचे होते.
पण यावेळी कुणालाही मदत करायची नाही.
त्याला स्वत: पीक कापायचे आहे.
त्यामुळे तो नक्कीच येऊन पीक कापणार आहे.
याचा अर्थ असा की,
इतरांच्या मदतीने, शेजाऱ्यांच्या मदतीने, नातेवाईकांच्या
मदतीने, भाऊ-पुतण्यांच्या मदतीने, यशस्वी व्हायचे असेल तर हे
शक्य नाही.
जेव्हा तुम्ही स्वत:च्या पायावर उभे राहता, तेव्हा तुम्हाला
जे करायचे आहे ते तुम्ही करू शकता.
तुम्हाला जे करायचं आहे ते तुम्ही करू शकता.
जर पक्ष्यांना हे समजत असेल तर तुम्हाला का नाही?
कुणास ठाऊक, तुम्हालाही हे माहीत आहे.
पण तुमचा विश्वास बसत नाही.
विश्वास ठेव।
कारण हे च सत्य आहे.
यशस्वी व्हायचे असेल तर स्वत:वर विश्वास ठेवावा लागेल.
स्वत:ला इतके सक्षम बनवायचे आहे, की आधी स्वत:वर विश्वास
ठेवावा लागेल.
पुढे जा.
मग हळूहळू स्वत:नुसार वळा.
स्वत:नुसार वळा बाबा.
मी तुला म्हणालो, जो आपल्या प्रियकराच्या कुशीत डोकावायला
तयार आहे,
अस्वस्थ आहे.
पण, कोणता प्रियकर, कोण लायक, कोण त्याची काळजी घ्यायला तयार
आहे, कोण त्याची काळजी घेऊ शकतो, कोण त्याची काळजी घेऊ शकतो,
कोण त्याची काळजी घेऊ शकत नाही, तो आपल्या प्रियकराच्या कुशीत
डोकावायला तयार नसतो.
आपल्या लाडक्याच्या कुशीत कोणीही डोलायला तयार नाही बाबा.
कोणीही झूलायला तयार नाही.
म्हणूनच सर्वप्रथम स्वत:ला सक्षम बनवायला हवं.
आणि त्यात मी संवाद कौशल्याचे महत्त्व सांगितले आहे.
हे कौशल्य किती महत्वाचे आहे आणि ते आपल्याला आपल्या यशाकडे,
आपल्या स्वप्नातील ध्येयाकडे घेऊन जाऊ शकते.
त्यात सुधारणा करा.
त्यात वाढ करा.
त्यावर हुकूमत ठेवा.
आणि यशस्वी व्हा.
आगामी व्हिडिओमध्ये, आपण ते कसे मिळवू शकता?
त्यावर कार्यक्षमता, प्रावीण्य कसे घेता येईल?
प्रभावी संप्रेषणात आपण आपले सामान्य, सरासरी संप्रेषण कसे
सुधारू शकता?
आपण आपल्या सरासरी संप्रेषणास प्रभावी संप्रेषणात कसे
रूपांतरित करू शकता?
याबद्दल मी माझ्या आगामी व्हिडिओमध्ये बोलणार आहे.
आत्तापर्यंत मला वाटते की मी तुमच्यासाठी संवाद आणि यश, यश
आणि संवाद यांच्यातील संबंध याबद्दल जे काही सांगत होतो ते
तुम्हाला समजले असेल.
मला वाटतं तू मला घेऊन येशील.
अहो, तुम्ही प्योर प्रोफेशनलवरील रेफर अँड अर्न
प्रोग्रामबद्दल ऐकले आहे का? नाही मी केले नाही।
हे कशाबद्दल आहे?
मुळात, जर आपण सीएमए फाउंडेशन कोर्स आपल्या मित्रांना
संदर्भित केला आणि त्यांनी आपला रेफरल कोड वापरून साइन अप
केले तर आपल्याला काही आश्चर्यकारक बक्षिसे मिळतील.
हे मनोरंजक वाटते.
आपण संदर्भित केलेल्या प्रत्येक मित्रासाठी, आपण असे गुण
मिळवता जे आपण सूट किंवा रोख बक्षिसांसाठी रिडीम करू शकता.
माझी गणना करा.
मी माझ्या सर्व वर्गमित्रांपर्यंत हा शब्द पोहोचवण्याची
खात्री करीन.