તમને બધાને ગુડ ઇવનિંગ.
આ વિનીત ગૌતમ છે, તમારો કોચ છે, તમારો ટ્રેનર છે.
અને આજે,
હું વાત કરવા જાઉં છું
તમારા બધા વ્યાવસાયિકો માટે કંઈક છે.
જ્યારે પણ તમે તમારી કારકિર્દી પસંદ કરવા જઇ રહ્યા હોવ,
જ્યારે પણ તમે તમારી કારકિર્દી નક્કી કરવા જઈ રહ્યા હોવ,
ત્યારે કંઈપણ કરવું પૂરતું નથી.
તમે જે કરવા જઈ રહ્યા છો,
આવનારા ભવિષ્યમાં તમારા માટે શું પરિણામ આવવાનું છે?
એ ગંભીર બાબત છે.
ખૂબ જ, ખૂબ જ ગંભીર બાબત છે.
તમે જે પણ કરવા જઈ રહ્યા છો, જે પણ તમે તમારી કારકિર્દી માટે
કરી રહ્યા છો,
ત્યાં ઘણા બાળકો છે જેમણે B.Com કર્યું છે.
અને તેઓ બેંકમાં ખાતા ખોલવામાં વ્યસ્ત છે.
તેઓએ બીસીએ કર્યું છે અને માર્કેટિંગનું કામ કરી રહ્યા છે.
માટે B.Com, બીસીએ કે બીબીએમાં એડમિશન લેતા પહેલા તેના વિશે
વિચારીને તેના વિશે ધ્યાનથી વિચાર કરો, સમજી લો અને નક્કી કરો.
પછી જ તમે જોડાવ.
અને જ્યારે તમે તેના વિશે વિચાર્યું છે, ત્યારે તમે નક્કી
કર્યું છે, તમે જોડાયા છો, પછી તે ક્ષેત્રમાં તમારી કારકિર્દી
બનાવો.
આજે, ખરેખર, હું અહીં પણ કંઈક અલગ જ વાત કરવાનો છું.
જો તમને વ્યાવસાયિક બનવામાં રસ હોય, તમને વ્યાવસાયિક બનવામાં
રસ હોય, તો પછી તમે કેવી રીતે કામ કરો છો, તેમાં તમે શૂન્યથી
શરૂઆત કરી હતી, ધીમે ધીમે, ધીમે ધીમે, તમારો વિકાસ થયો, અને
તે પછી, તમે ટોચના સ્તરે પહોંચો છો, અને એક દિવસ તમે નિવૃત્ત
થાઓ છો.
આમાં, તમે કોને ઉભા રહેવા માટે બનાવ્યા?
ભવિષ્ય શું છે? જ્યારે પણ તમે નોકરી કરો છો, ત્યારે તમે તમારા
ભવિષ્ય વિશે વાત કરો છો.
હું તેનાથી આગળ કંઈક વિશે વાત કરી રહ્યો છું.
જો તમે મૂંઝવણમાં મુકાઈ રહ્યા છો,
તો પછી હું તમને કંઈક બતાડવા માગું છું.
તમે તેને જુઓ છો, પછી તમે વધુ સારી રીતે સમજી શકો છો.
તો, આજે હું તારી સાથે જે વાત કરતો હતો,
તમે જોયેલી વાર્તા, કારકિર્દીની સ્થિરતા,
હું નોકરીની સ્થિરતાની વાત નથી કરતો.
હું કારકિર્દીની સ્થિરતા વિશે વાત કરી રહ્યો છું.
તમે જે વાર્તા સાંભળી છે, તે એક કંપનીના ગેટ પર સમોસા વેચનારા
સમોસા વેચે છે, અને કંપનીના લોકો, મોટે ભાગે, વિરામના સમયે
આવે છે અને સમોસા ખાય છે.
એક દિવસ, કંપનીના મેનેજર,
જ્યારે તે સમોસા ખાવા આવ્યો ત્યારે તે મજાક કરવાના મૂડમાં
હતો, અને તેણે કહ્યું, તમે સમોસા વેચીને તમારો સમય બગાડો છો.
જો તમે પણ મારી જેમ કંપનીમાં હોત, તો તમે પણ મારા જેવા મેનેજર
હોત.
સમોસા વેચનારે થોડી વાર વિચાર્યું અને પછી કહ્યું, ના સાહેબ,
મારું કામ તમારા કરતાં સારું છે.
દસ વર્ષ પહેલાં, જ્યારે મેં મારું કામ શરૂ કર્યું હતું,
હું 1000-2000 કમાતો હતો, બાસ્કેટમાં સમોસા વેચતો હતો.
તમે આ કંપનીમાં સુપરવાઇઝર તરીકે તમારી કારકિર્દીની શરૂઆત કરી
હતી, જ્યારે તમે 10,000 કમાતા હતા, ત્યારે તમે મારા કરતા 5-10
ગણા વધારે હતા.
આજે હું મહિને 200,000 રૂપિયા કમાઉં છું અને તમે મહિને 50,000
રૂપિયા કમાશો.
પણ તેણે કહ્યું,
હું આ એટલા માટે નથી કહી રહ્યો કારણ કે તમે મારા કરતા 5 ગણું
વધારે શરૂ કર્યું હતું, અને આજે હું તમારા કરતા 4 ગણા વધારે
કમાઉં છું.
હું એમ નથી કહેતો કે મારું કામ તમારા કામ કરતાં વધુ સારું છે.
હું આ એટલા માટે કહી રહ્યો છું કારણ કે, મેં જે ધંધો શરૂ
કર્યો છે, તેનો લાભ મારો દીકરો લેશે.
જ્યારે મારો દીકરો અહીં બેસશે, ત્યારે તે તેની આવક મહિનાના
200,000 રૂપિયાથી શરૂ કરશે.
અને જો તમે તમારા પુત્રને તમારી જગ્યાએ બેસાડવા માંગતા હો, તો
આ શક્ય નથી.
તેણે ફરી 10,000-20,000 રૂપિયાથી શરૂઆત કરવી પડશે.
તમે સખત મહેનત કરી, તમે વિચારી રહ્યા છો કે તમે સખત મહેનત નથી
કરી, તમે કર્યું, પરંતુ તમે જે કંપની બનાવી છે, તેનો ફાયદો
કંપનીના માલિકના પુત્રને આપવામાં આવશે, તમારા પુત્રને નહીં.
હવે તમે જ કહો, કોનું કામ વધારે સારું છે?
તમે તમારા વ્યવસાયમાં તમારું ભવિષ્ય, તમારા વ્યવસાયમાં તમારું
ભવિષ્ય, તમારા ભવિષ્ય વિશે, તમે જે કારકિર્દી પસંદ કરવાના છો,
તે કારકિર્દીનું ભવિષ્ય શું છે તે વિશે વિચારો છો?
હું આજે તે વસ્તુ વિશે વાત કરી રહ્યો છું.
તમે જે પણ કરવા જઈ રહ્યા છો, કદાચ આ સમયે તમે કરવા માટે સક્ષમ
છો.
કારણ કે આજે આપણે ભોગવી રહ્યા છીએ, આપણે ખરાબ સમયનો સામનો કરી
રહ્યા છીએ, અને ખરાબ સમયમાં સારા દિવસોનો જન્મ થાય છે. આજે
આપણે સારા થઈ ગયા છીએ, અમે અમારી મહેનતથી ઉભા રહ્યા છીએ.
આવનારી પેઢી તેનો લાભ લેશે.
તો, મારો કહેવાનો અર્થ એ છે કે, તમે જે પણ કારકિર્દી પસંદ
કરવાના છો, શું તે કારકિર્દી ફક્ત હમણાં માટે તમને પોષે છે?
અથવા, ફરીથી કહું છું, હું ફક્ત તમારા ભવિષ્ય વિશે વાત કરી
રહ્યો નથી.
હું પેઢી દર પેઢીની વાત કરું છું.
વાસ્તવમાં આ જ માનસિકતા છે.
આજે, આપણી શિક્ષણ પ્રણાલીએ આપણા બાળકોમાં એક અલગ પ્રકારની
માન્યતા પ્રણાલી વિકસાવી છે.
તે શિક્ષણ વ્યવસ્થા રોજગારલક્ષી બની છે.
અમે આ વિશે, રોજગારલક્ષી અભ્યાસક્રમો વિશે લખીએ છીએ.
તે કર્મચારીઓનું સર્જન કરે છે, વ્યાવસાયિકોનું સર્જન નથી
કરતું.
અને ઘણી પરિસ્થિતિઓમાં, તે કર્મચારીઓ બનાવવા માટે પણ સક્ષમ
નથી.
જો ટેકનિકલ એજ્યુકેશનની વાત કરીએ તો પણ વ્યક્તિનું લક્ષ્ય
કર્મચારી બનવાનું હોય છે, પ્રોફેશનલ બનવાનું નથી હોતું.
અહીં આપણી એપ, પ્યોર પ્રોફેશનલ પર અમારી ટેગલાઇન છે, અમે
પ્રોફેશનલ્સ બનાવીએ છીએ.
અને વ્યાવસાયિકો કોણ છે?
વ્યવસાય ક્યારેય એવો ન હોઈ શકે.
તે ફક્ત એક નોકરી છે, જે તમારા સુધી મર્યાદિત છે.
અને, ઘણી વખત, કંપનીમાં 10 કે 20 વર્ષ કામ કર્યા પછી પણ, તમે
અસલામતી અનુભવો છો.
તમે તમારા ઘર વિશે બધું સમજી ગયા છો.
તમે તમારું પોતાનું કબાટ બનાવ્યું છે.
તમે દરેક બાબતમાં સમાયોજિત થઈ ગયા છો.
રોજનું શિડ્યુલ, સમય, ટેબલ, ખુરશી બધું જ એડજસ્ટ થઈ ગયું છે.
પરંતુ તમને ખબર નથી, કયા દિવસે તમને બોલાવવામાં આવશે અને
પેકિંગ કરવાનું કહેવામાં આવશે, કે આજે તમારો છેલ્લો દિવસ છે.
ખાસ કરીને, હું સિનિયર પ્રોફેશનલ્સની વાત કરી રહ્યો છું.
એચઆરના નિયમો અનુસાર સિનિયર પ્રોફેશનલ્સ સંપૂર્ણપણે અસુરક્ષિત
હોય છે.
એચઆર વિભાગ, કંપનીનો અધિકાર છે કે, કોઈને પણ નોટિસ આપી શકાય
છે અને તેને તાત્કાલિક બરતરફ કરી શકાય છે.
પહેલા દિવસથી, દરવાજો બંધ છે.
તમે 20 વર્ષથી આવી રહ્યા છો, તમે કંપનીના જનરલ મેનેજર બની શકો
છો, અથવા તમે કોઈ મોટા પદ પર હોઈ શકો છો.
પરંતુ, બીજા દિવસથી, રક્ષકને કહેવામાં આવે છે, કે આ વ્યક્તિને
ગેટની અંદર પ્રવેશવાની મંજૂરી ન આપવી જોઈએ.
તમે, જે તમારા વિશે બધું જ સમજી ગયા છો, આ તમારી સાથે, કોઈપણ
સમયે, કોઈપણ દિવસે થઈ શકે છે.
આ વાત માની લો.
તમે વ્યાવસાયિકો છો, તેથી તમારે એચઆરના નિયમો જાણવા જોઈએ.
જો તમને ખબર ન હોય, તો એચઆરના નિયમો વાંચો.
ત્યાં ઘણી બધી અસલામતી છે.
જુનિયર લેવલના કર્મચારીઓ સાથે પણ ભારે અન્યાય થાય છે.
પરંતુ, યુનિયનને કારણે, મજૂર કાયદાને કારણે, તેઓ હજી પણ
સુરક્ષિત છે.
હજી પણ સુરક્ષિત છે.
અને, જે લોકો પોતાને અસુરક્ષિત માને છે, વરિષ્ઠ સ્તરવાળા
લોકો, તેઓ સંપૂર્ણપણે અસુરક્ષિત છે.
સ્વ.
હું અત્યાર સુધી સ્વ વિશે વાત કરીશ.
જો હું આવનારી પેઢીની વાત કરવાનો છું તો આ કથા પરથી સ્પષ્ટ
થાય છે કે, આવનારી પેઢીનો કોઈ રોલ નથી. ભવિષ્ય જેવું કશું જ
નથી.
કંઈ નહીં.
તમે કહેશો કે, બે વર્ષ પહેલાં હું મારી નોકરી છોડી દઈશ, અને
મારો દીકરો મારી જગ્યા લેશે. જો તમે 2 વર્ષ પહેલા, જનરલ
મેનેજર તરીકે નોકરી છોડી દો છો, તો શું તમારો પુત્ર જીએમ બનશે?
ના, એ નહિ કરે.
હું સાચું કહું છું.
તો, તમારા બાળકનું ભવિષ્ય ક્યાં છે?
હું, ઝાલમુરી વેચાય છે, ખરું ને?
છેલ્લા 20 વર્ષથી,
હું એક વ્યક્તિને ઓળખું છું, જેને તમે હમણાં જ સમોસાની વાર્તા
સાંભળી છે.
પ્રેક્ટિકલ.
તેના પિતા, એક નાના સ્ટોલ સાથે, આ વસ્તુ વેચતા હતા.
છોકરો પણ નાનો હતો.
તેઓ તેને મદદના હાથ તરીકે, સાથે લઈ આવતા હતા.
તે સાંજે આવતો, અને થોડી મદદ કરતો. ઘણા લોકો પૂછે છે, સમોસા
વેચનારનો દીકરો આવશે તો શું તે આવશે?
ના.
તે નાનપણથી જ તેના ધંધામાં સંકળાયેલો છે. આજે, જો મારવાડી
સમાજ,
વાણિયા સમાજ, વિકાસ કરી રહ્યો છે,
પંજાબી સમાજ, વ્યવસાયમાં વિકાસ કરી રહ્યો છે, તો તેનું કારણ એ
છે કે, કારણ કે તેમના ઘરનું વાતાવરણ, વ્યવસાયલક્ષી છે. અને,
બાળકના લોહીમાં, તે વસ્તુ આવે છે, જ્યારે ઘરે, ઓફિસમાં,
દુકાનમાં, કંપનીમાં, ત્યાં ચર્ચા કરતી વખતે
પણ, તે ઘરમાંથી નિરીક્ષણ કરી રહ્યો છે.
જ્યારે પારિવારિક પૃષ્ઠભૂમિની ચર્ચા કરવામાં આવે છે, ત્યારે
તે કરવામાં આવે છે, કારણ કે, કૌટુંબિક પૃષ્ઠભૂમિની અસર,
જોવામાં આવશે, જોવામાં આવશે, કુદરતી રીતે જોવા મળશે.
તેથી, હું વાત કરી રહ્યો હતો, જેઓ ઝાલમુરીને વેચે છે.
તેઓ ચન્ના વગેરેને મિક્સ કરીને બનાવે છે.
તે ખૂબ જ સારી રીતે બનાવવામાં આવે છે.
હું એક નાનકડી વાત કરું છું.
પરંતુ, જે વસ્તુને આપણે નાની માનીએ છીએ, જેમ કે, ગોલગપ્પા,
સમોસા, હમણાં જ,
સમોસાનું એક ઉદાહરણ મેં જોયું.
મેનેજર તેની પોસ્ટને માર મારી રહ્યો છે, કે, રામસિંહ, સમોસા
વેચીને, તેં તારી જિંદગી બરબાદ કરી નાખી છે.
જો તમે કંપનીમાં હોત, તો તમે મારા જેવા મેનેજર હોત, તમે રૂ.
સમોસા વેચનારે શું કહ્યું?
સર, મેં રૂ.
1000-2000, તમે શરૂ કર્યું હતું રૂ.
તમે રૂ. 10,000થી રૂ. 50,000 સુધી પહોંચી ગયા છો.
હું 2,00,000 રૂપિયા સુધી પહોંચી ગયો છું.
હા.
આજકાલ સોશિયલ મીડિયા પર તમે આવી ક્લિપ્સ, એવી રીલ્સ જોઈ હશે
કે, ટીક્કી વેચનાર પાસે ગોલગપ્પા વેચનાર પાસે, એમએનસીજીમાં
કામ કરતા એક કપલના હાથમાં આઈફોન છે અને ભૂલથી ગોલગપ્પા વેચનાર
પૂછે છે કે,
મૅડમ, આની કિંમત કેટલી છે?
તેઓ દર નથી કહેતા, તેની મજાક ઉડાવે છે.
તમે ટિક્કી વેચનાર છો, ગોલગપ્પા વેચનાર, આઇફોન વિશે વાત કરી
રહ્યા છો?
તેની કિંમત 1.5 લાખ રૂપિયા છે.
1.5 લાખ રૂ.
આ તમારા હાથમાં નથી, આ તમારા હાથમાં નથી.
જે વ્યક્તિ રૂ.
1.5 લાખ, પગાર મેળવે છે રૂ.
50,000 પ્રતિ માસ છે.
આ વિચાર રૂ.
હું તેને ફરી એક વાર સમજાવીશ.
બરાબર, આજે, નીચલા વર્ગ, જેને આપણે નીચલા વર્ગ કહીએ છીએ, અને
તેઓ પોતાને નીચલા વર્ગ પણ કહે છે, તેઓ ખરેખર મધ્યમ વર્ગ બની
ગયા છે.
અને આ મધ્યમ વર્ગ, આ મધ્યમ વર્ગ, આપણે જે સમાજમાં રહીએ છીએ તે
નીચલા વર્ગ કરતા પણ ખરાબ છે.
ઘરમાં કામ કરતી ગૃહિણી, કમાય છે રૂ.
2000, તે પાંચ જગ્યાએ કામ કરી શકે છે, અને રૂ.
ઘરમાં પાંચ લોકો છે, અને તે બધા 10,000 રૂપિયામાં કંઈક ને
કંઈક કરે છે.
ઘરની આવક રૂપિયા 50,000 છે.
અને તમને એ પણ જણાવી દઇએ કે જે ઘરોમાં નોકરાણી કામ કરે છે
ત્યાં આવક માત્ર રૂ.
પણ એક તફાવત છે.
આવક રૂ.
50 હજાર છે, પરંતુ મધ્યમ વર્ગની મસ્તીના કારણે દેખાડો કરવાના
કારણે બાળકને સારી સ્કૂલમાં મૂકવું પડે છે, સારા કપડાં પહેરવા
પડે છે, સારો ખોરાક ખાવો પડે છે.
આ તમામ સર્કલમાં તેમનો માસિક ખર્ચ રૂ.
એટલે કે દર મહિને તે 10,000 રૂપિયા ઘટી રહ્યા છે.
કશું જ બાકી રહેતું નથી.
જ્યારે, નોકરાણી, જ્યાંથી તે કામ કરે છે, તે તેની પત્નીને
ભોજન લઈ જાય છે.
કેટલીકવાર, તેને ખોરાક રાંધવાની પણ જરૂર હોતી નથી.
તેને કપડાં મળે છે.
તેનું બાળક, તેનો પતિ, તેઓ જ્યાં પણ કામ કરે છે, તેઓ આવા જ
હોય છે.
તેઓ બીજાએ આપેલાં વસ્ત્રો પહેરે છે.
ખુશ.
અને જેઓ રૂ.
50,000, તેમને દાન કરવાથી તેઓ પ્રસન્ન થાય છે.
જ્યારે, 50,000 રૂપિયા કમાવવાનો અર્થ આ છે.
રૂ.
10,000 જે દર મહિને ઉધાર લેવામાં આવે છે, તેઓ તેમને દાન કરે
છે.
જ્યારે, તેઓ 50,000 રૂપિયાની કમાણી કરે છે.
તેઓ પોતાનો ખર્ચ રૂપિયા 20,000માં જાળવી રાખે છે.
તે તેમના પરિવાર માટે દર મહિને 30,000 રૂપિયાની બચત છે.
બચત છે.
તો, 30,000 રૂ.
આ મૂંઝવણને સમજો.
જે બચત કરી રહ્યો છે તે રૂ.
30,000 પ્રતિ માસનું દાન, દેવામાં ડૂબેલા વ્યક્તિ દ્વારા રૂ.
10,000 પ્રતિ માસ છે.
તે પોતાની જાતને નિમ્ન કક્ષાનો માની રહ્યો છે અને પોતાની
જાતને ઉપરનો માની રહ્યો છે.
અને આ આજની જમીની વાસ્તવિકતા છે.
જે કમાય છે તે રૂ.
50,000 બતાવી રહ્યા છે કે તે રૂ.
50,000 પ્રતિ માસ, આઈફોન સાથે રૂ.
૧.૫ લાખ છે. અને તે રૂ.
૫૦,૦૦૦, અથવા રૂ.
૧૦,૦૦૦ની આવક, ઈએમઆઈમાં અને એ બધું જ, તેના માટે કશું જ
બચ્યું નથી.
તે આમતેમ લડવામાં વ્યસ્ત છે.
અને તે રૂ.
30,000 પ્રતિ માસ, આઇફોન સાથે રૂ.
સર, આપણે શું કરી શકીએ?
અમે ગરીબ લોકો છીએ.
અમે પણ અભણ છીએ.
અમને ખબર નથી હોતી કે આઇફોનને કેવી રીતે ચલાવવો.
અમે દયા બતાવી રહ્યા છીએ, અને તેમને ભેટો આપી રહ્યા છીએ.
કોરોનામાં આવું જ થયું.
ઉચ્ચ વર્ગ વિશે કોઈ તણાવ નથી.
મધ્યમ વર્ગ ભૂખે મરી રહ્યો હતો, પરંતુ તેમના સ્વાભિમાનને
કારણે તેઓ ફૂડ પેકેટ્સ ખરીદી શકતા ન હતા. અને આ નીચલો વર્ગ
ગરીબ છે તેમ કહી 2 પેકેટની જરૂર પડે તો 20 પેકેટ ખરીદીને
બીજાને વેચી દે.
તેઓએ કોરોનામાં પણ વેચવાલી શરૂ કરી દીધી હતી.
હું સોશિયલ મીડિયા પર તે વીડિયો વિશે વાત કરી રહ્યો હતો,
જ્યાં લોકો વેચી રહ્યા હતા
છોલે, કુલ્ચે અને ટિક્કી, અને જ્યારે એક દંપતી સ્ટોલ પર આવે
છે, અને હાથમાં આઇફોન હોય છે, ત્યારે સ્ટોલના માલિક પૂછે છે,
મૅડમ, આની કિંમત કેટલી છે?
મેડમ કહે છે,
સ્ટોલ માલિક, જે રૂ.
100-200, એક આઇફોનની વાત કરી રહ્યા છે. આની કિંમત કેટલી છે?
તમારી મર્યાદામાં રહો.
તે કહે છે, મેડમ, કંઈ નહિ તો મને કહો.
તે કહે છે, તમે ફરી વાત કરો છો.
તું આવું કેમ વિચારે છે?
તમે ખૂબ જ ઊંચું વિચારો છો.
તમારી મર્યાદામાં રહો.
જે કમાય છે તે રૂ.
100-200, તમારી મર્યાદામાં રહો. તે કહે છે,
હું મારી બહેનને તેના જન્મદિવસ પર ભેટ આપવા માંગુ છું.
તે કહે છે, તું ગાંડો થઈ ગયો છે.
તારા માટે નહિ, પણ તારી બહેનને ભેટ આપવા માટે.
તે કહે છે, હું મારી બહેનને ખૂબ જ પ્રેમ કરું છું.
મારે તેને ભેટ આપવી છે.
મને આ મોબાઈલ ગમે છે,
હું તેને આ ભેટ તરીકે આપીશ.
તે કહે છે, તું ગાંડો થઈ ગયો છે.
તમારી પાસે રૂપિયા 1.5 લાખનો મોબાઈલ છે.
હું 50,000 રૂપિયાની વાત કરું છું.
હું માસિક ધોરણે કામ કરું છું.
તે કહે છે, તું શું કમાય છે?
1.5 લાખની કિંમતનો મોબાઇલ ગિફ્ટ કરશો.
તે કહે છે, વધારે નહીં, માત્ર રૂ.
૫-૭ હજાર. તે કહે છે, હું એમ જ કહું છું.
જે કમાય છે તે રૂ.
100-200, કમાય છે રૂ.
૫-૭ હજાર, રૂ.
10 હજાર છે, અને મોબાઇલ ગિફ્ટ કરશે રૂ.
1.5 લાખ છે.
તે કહે છે, મેડમ, તમે મને કહો, મારે તે કરવાનું છે.
તે કહે છે કે, હું તમને કહું છું કે, મોબાઇલ રૂ.
1.5 લાખ છે. હા, હું તે આ મહિનાની કમાણીની બચતમાંથી લઈશ.
આ મહિનાની કમાણીની બચત.
જે કમાય છે તે રૂ.
મેં તમને કહેલું કે, તે રૂ.
મહિને 60,000 રૂપિયા.
બચત નથી.
બચતની વાત કરે છે.
તે કહે છે, તું શું કહે છે?
તે કહે છે, તમે 5,000-7,000 રૂપિયા કમાઓ છો.
તે કહે છે, મહિને 5,000-7,000 રૂ.
તે કહે છે, ના, મેડમ,
હું રોજના 5,000-7,000 રૂપિયા કમાઉં છું.
હું મહિને 2.5 લાખ રૂપિયા કમાઉં છું.
જ્યારે તેમણે આ વાત કહી તો તેઓ પોતાની ટિક્કી ખાઈ રહ્યા હતા.
તેણે રૂ.
૨૦-૩૦, રૂ.
40, અને ચાલ્યા ગયા.
શું તમે ક્યારેય વિચાર્યું છે કે, તમે જે સમોસા ખાઓ છો તે રૂ.
10-15, તેની ખરી કિંમત,
રૂ. 2-3, તે પાંચ વખત વેચે છે.
અને હું ઘણા સમોસા વિક્રેતાઓને જાણું છું, જેઓ રૂ.
રોજના 500 સમોસા.
પણ જો તમે તેમાં રૂ.
5, ત્યારબાદ રૂ.
2.5 લાખ છે.
રોજની કમાણી.
તમે જાણો છો, આ રિટેલિંગ વ્યવસાય, અને બીજું, સૌથી અગત્યની
બાબત, અમે જમીની સ્તરથી વિચારતા નથી.
આજે સરકાર પકોડા તળવાનું કહે તો વિપક્ષ મજાકમાં મજાક ઉડાવી
રહ્યો છે.
પકોડા તળવાથી તમને સ્વરોજગારી કરવામાં આવી રહી છે.
અને મારા પર વિશ્વાસ કરો, તમે 3-6 વર્ષ માટે ડિગ્રી લો છો, કઈ
શૈક્ષણિક પદ્ધતિમાં તમે જાણતા નથી કે તમે શું ભણવાના છો, તમે
શું શીખવાના છો.
તમે તમારો સમય અને પૈસા બગાડો છો.
અને 3-4 વર્ષ સુધી ડિગ્રી લીધા બાદ શું મળે છે?
તમને રૂ. 10,000ની નોકરી મળતી નથી.
તમે B.Com, B.C.A, B.B.A. કરો છો, અને પછી તમે બેંકમાં ખાતું
ખોલવા માટે કામ કરવાનું શરૂ કરો છો. હું કહું છું કે, 12મા
પછી 6 મહિના સુધી પકોડા કેવી રીતે તળવા તે શીખો.
6 મહિના.
જાણો સમોસા કેવી રીતે બનાવવા, કેવી રીતે લોકો માટે ભોજન
કરાવવું.
મને નથી લાગતું કે તે તમને એટલો ખર્ચ કરશે.
કારણ કે તમારે મહેનત કરવી પડશે.
તમે ઘણા પૈસા ખર્ચ કરશો નહીં.
અને 6 મહિના બાદ નાની રકમનું રોકાણ કરીને રૂ.
હું તમને કહું છું કે જો તમે તૈયાર કરો તો રૂ.
૫૦,૦૦૦, સારી રીતે તૈયાર થશે રૂ.
નહીં તો રૂપિયા 10,000ની ડીલ થશે.
અને, સૌથી મોટી વાત એ છે કે, એક એવી કારકિર્દી વિકસાવો જેમાં
તમારું ભવિષ્ય હોય અને તે કારકિર્દીનું પણ ભવિષ્ય હોય.
અને આજની તારીખમાં, તે હંમેશાં સાચું હોવા છતાં, ખાદ્ય ઉદ્યોગ
એ આપણો હરિયાળો ઉદ્યોગ છે.
ખાદ્ય ઉદ્યોગ એ આપણો હરિયાળો ઉદ્યોગ છે.
હા. કારણ કે આપણે રોજ ખાવાનું ખાઇને રોજ બહાર કાઢીને લઇ જવુ
પડે છે, તેથી તે ચાલુ જ રહેશે.
જ્યાં સુધી જીવન છે, ત્યાં સુધી આ કામ ચાલતું રહેશે.
કારણ કે આપણે રોજ ખાવાનું ખાઇને રોજ બહાર કાઢીને જવુ પડે છે.
દરરોજ ખોરાક લો અને તેને દરરોજ બહાર કાઢો.
એવું નથી કે જો તમે કમ્પ્યુટર ખરીદો છો, તો તમારે તેને દરરોજ
બહાર કાઢવું પડશે.
તમારે તેને દરરોજ ખરીદવાની જરૂર નથી, ખરું?
પણ તમારે તેને રોજ ખાવી પડે છે.
જો તમે ગુણવત્તાયુક્ત સમોસા, પકોડા બનાવવા માંગતા હો,
સમોસા બનાવતા, તમે મને કહો, સમોસા વિક્રેતાઓ 10 ટુકડાઓ રૂ.
50, તેઓએ પ્લેટ મૂકીને રૂ.
અને તેઓ તમને કહે છે, તેઓ તેના પર ક્રીમ લગાવે છે, તેઓ આ પણ
મૂકે છે.
તમે મને પ્રામાણિકપણે કહો, તે 10 ટુકડાની કિંમત કેટલી હશે?
ભાગ્યે જ? રૂ.
માની લો કે તે 30 રૂપિયા છે.
માની લો.
તો પણ પ્રતિ પ્લેટ 20 રૂ.
હું ધારું છું.
100 પ્લેટ, વેચશો તો રૂ.
પણ હું ઓછું કહું છું.
100 આ રીતે છે, તેઓ તેને એક કે બે કલાકમાં વેચે છે.
તેઓ 500 પ્લેટ વેચે છે.
અને અમે, જે લોકો રૂ.
50,000, જેઓ પગાર મેળવે છે, તેઓ તેમની સત્તાવાર બેગ લઈને આવે
છે, અને તેમને બતાવે છે.
હા, રમેશ, બે થાળી મૂક. અને ઘર માટે બે પ્લેટ પેક કરો.
અને મહિનાના અંતે, તેઓ કહે છે,
હું એવા ઘણા લોકોને જાણું છું જેઓ રૂ.
૫૦,૦૦૦, જે રમેશ પાસે જાય છે અને મહિનાના અંતે કહે છે, રમેશ,
મને રૂ.
2000-4000 રૂ. તેઓ રમેશ પાસેથી રૂ. 2000-રૂ. 4000 લઈ રહ્યા છે.
અંતે, કારણ કે સંતુલન અસંતુલિત થઈ ગયું છે.
પરંતુ તેઓ આ વાત સમજવા તૈયાર નથી.
તેઓ હજી પણ હવામાં જીવી રહ્યા છે.
મેં ઘણી વાર કહ્યું છે કે, તમે જે પણ હો, તમે જ્યાં પણ હો,
વાસ્તવિકતાનો સ્વીકાર કરો.
સત્યનો સ્વીકાર કરો.
કારણ કે જે દિવસે તમે સત્યનો સ્વીકાર કરો છો, તે દિવસથી જ
તમારો વિકાસ શરૂ થઈ જાય છે.
મેં આ વાત ઘણી વાર કહી છે.
કારણ કે જ્યાં સુધી તમે સત્યનો સ્વીકાર નહીં કરો, ત્યાં સુધી
તમને તમારી સમસ્યાની ખબર નહીં પડે.
તો પછી તમે સમાધાન વિશે વિચારશો નહીં.
તમે વિચારશો નહીં.
તમે કેબ બુક કરાવો.
શું કેબ તમને ગંતવ્ય પર લઈ જાય છે?
ના.
મંજિલ પહેલા, તમારે સ્થાન મૂકવું પડશે.
તમે ખરેખર ક્યાં છો?
તો જ કેબ તમને લઈ જશે.
તમે જે સ્થળે પહોંચવા માંગો છો, તે તમારી મંજિલ છે.
પરંતુ તમારી સફળતાની યાત્રા ત્યાં સુધી શરૂ નહીં થાય જ્યાં
સુધી તમે તે સ્થાનને નહીં કહો જ્યાં સુધી તમે હાલમાં ક્યાં છો.
સ્થાનનો અર્થ એ છે કે
હું તમારી વર્તમાન પરિસ્થિતિને પ્રામાણિકતાથી સ્વીકારવાની વાત
કરું છું.
ઈમાનદારીથી.
અમે બતાવીએ છીએ કે દર મહિને 50,000 રૂપિયા પગાર છે.
ઘરમાં 4 લોકો એવા છે કે જે રૂ.
50,000 પ્રતિ માસ છે.
તેથી આ મહિને 50,000 રૂપિયા પગાર નથી.
આ 5 x 50 છે.
5 ભાગ્યા 50.
ખર્ચ ૫ સભ્યોની ટોચ પર જઈ રહ્યો છે.
તેથી રૂ. ૫૦,૦૦૦ ને ૫ વડે ભાગો.
આ 10,000 રૂપિયા થઈ જાય છે.
અને પછી તમે નક્કી કરો કે જે વ્યક્તિ રૂ.
જ્યારે તમે કાપડની દુકાન પર જાઓ છો ત્યારે દર મહિને 10,000
રૂપિયા.
તમે કયો મોબાઇલ ફોન ખરીદી શકો છો?
તમે કયો સ્યુટ ખરીદી શકો છો?
તમે કઈ કાર ખરીદી શકો છો?
કારણ કે આ તમારી વાસ્તવિકતા છે.
અમે આ વાસ્તવિકતાને સ્વીકારવા માંગતા નથી.
સૌથી નિર્ણાયક અને મહત્વપૂર્ણ બાબત એ છે કે અમને આ ગુણવત્તાને
સ્વીકારવામાં રસ નથી.
આ વાસ્તવિકતા.
ત્યાં એક શાકભાજી વેચનારો છે,
બીબીજી, મેડમ, સર, કરકર જેમણે પાંચ પ્લોટ ખરીદ્યા છે.
બરાબર, કહેવાતા મધ્યમ વર્ગની જીવનશૈલી, એક ખર્ચની જીવનશૈલી છે.
અને આ કહેવાતો નીચો વર્ગ.
હું બંને કિસ્સાઓમાં કહેવાતા શબ્દનો ઉપયોગ કરી રહ્યો છું કારણ
કે બંનેમાં કંઈક ખોટું છે. કહેવાતો મધ્યમ વર્ગ નિમ્ન વર્ગનો
છે.
કહેવાતો નીચો વર્ગ મધ્યમ વર્ગ છે.
પરંતુ આ મધ્યમ વર્ગ નીચો વર્ગ શા માટે છે?
કારણ કે કહેવાતા મધ્યમ વર્ગ ખર્ચ કરવાની માનસિકતા ધરાવે છે.
ખરચવું.
હું તમને કેવી રીતે ખર્ચ કરવો તે વિશે એક નાની વાર્તા કહીશ.
સોશિયલ મીડિયા પર જોશો તો તમને આ વીડિયો મળશે.
હું તને પણ બતાવીશ.
એક વ્યક્તિના ખાતામાં 90,000 રૂપિયા સેલેરી ટ્રાન્સફર થાય છે.
તે શ્રેય માટે તેની પત્નીને બોલાવે છે.
તે ખૂબ જ રસપ્રદ છે.
તેની પત્ની ઘણા મહિનાઓથી તેને કહી રહી છે કે તે ડિનર માટે 5
સ્ટાર હોટલમાં જવા માંગે છે. બરાબર? તે તેની પત્નીને બોલાવે
છે અને તેને તૈયાર થવાનું કહે છે.
આજે આપણા ઘરે ખાવાનું નથી.
આપણે રસોઈ બનાવવી પડશે.
તે તેને ફોન કરી રહ્યો છે અને તેને તૈયાર થવાનું કહે છે.
અમારી પાસે ઘરે ખાવાનું નથી.
અમે ફાઈવ સ્ટાર હોટલમાં જઈશું.
પરંતુ આ કોલની વચ્ચે, તે તેની સાથે શું થઈ રહ્યું છે તે જણાવે
તે પહેલાં, તે દ્રશ્ય જુઓ.
તે આ કહેવા જઈ રહ્યો છે.
ત્યાં સુધી ભાડું રૂ.
તે એક ફ્લેટમાં ભાડેથી રહે છે.
તમે કહેવાતાને જોયો, ખરું ને?
25,000ના ફ્લેટમાં રહે છે.
તેને 25,000 રૂપિયા ભાડું ચૂકવવું પડે છે.
તે 5 સ્ટાર હોટલને ભૂલીને સૂઈ જાય છે.
5 સ્ટાર હોટલની બાજુમાં આવેલી 3 સ્ટાર હોટલ, બીજો મેસેજ આવે
ત્યાં સુધી,
ઈએમઆઈ ડેબિટ રૂ. 20,000 છે.
તેણે કંઈક લીધું હશે.
૪૫,૦૦૦ ગયા છે.
તે કહે છે, હોટેલની બાજુમાં એક સરસ રેસ્ટોરન્ટ છે.
વીજળીનું બિલ 10,000 રૂપિયા ડેબિટ થાય છે.
રૂપિયા 35,000 ડેબિટ થાય છે.
બાળકો માટે સ્કૂલ ફી 20,000 રૂપિયા ડેબિટ કરવામાં આવે છે.
કેટલું બચ્યું છે? ૧૫,૦૦૦ના રૂ.
તે પોતાની પત્નીને 5 સ્ટાર હોટલમાં જમવા માટે બોલાવે છે.
કારણ કે ઘણા મહિનાઓથી તે કહેતી આવી છે કે એક દિવસ માટે 5
સ્ટાર હોટલમાં જઈએ.
પરંતુ પગારની ક્રેડિટ છે.
તે તેને બોલાવે છે.
આની વચ્ચે ડેબિટિંગ શરૂ થઈ જાય છે.
પછી તે કહે છે, રસોઈ ન બનાવશો. ચાલો આપણે જમી લઈએ.
5 સ્ટાર હોટલ કપાય ત્યાં સુધી તે 3 સ્ટાર હોટલની વાત કરે છે.
પછી તેને ફરીથી કાપવામાં આવે છે.
પછી તેની બાજુમાં, નવી રેસ્ટોરન્ટ ખુલ્લી છે.
ભોજન ખૂબ જ સારું છે.
તે આવી રીતે વાત કરી રહ્યો છે.
અને અંતે કટિંગ કરતી વખતે માત્ર રૂ.
5,000-10,000 તેના ખાતામાં બાકી છે. તેથી તેનો અસલી ઇરાદો હતો
કે તે પોતાની પત્નીને જમવા માટે 5 સ્ટાર હોટલમાં લઈ જશે.
તે તેને બદલીને કહે છે, ઘરે રોટલી અને સબ્જી બનાવો.
અને થોડા ફ્રિટર્સ પણ બનાવી લો.
આજે આપણે તેનો આનંદ માણીશું.
આ જ વાસ્તવિક પરિસ્થિતિ છે.
એક સમયે 90,000 જોવા મળ્યા હતા.
પરંતુ જે ઝડપે તે આવી, તેની ગતિ બમણી, ખર્ચ, મેં કહ્યું, કે
કહેવાતા મધ્યમ વર્ગ
ખર્ચ કરવાના મોડમાં છે.
અને કહેવાતો લોઅર ક્લાસ સેવિંગ મોડમાં છે.
તેના ખાતામાં પણ આટલા બધા પૈસા બચ્યા છે. 5 સ્ત્રોતોમાંથી આવક
આવી રહી છે,
જુદા જુદા સ્ત્રોતોમાંથી આવે છે.
પરંતુ, 5 સ્ટાર હોટલમાં પતિ વેઇટરનું કામ કરે છે.
5 સ્ટાર મોટી વસ્તુ છે, ત્યાં આવક સારી છે.
એક હોટલમાં, તે ત્યાંથી ખોરાક લાવે છે.
પત્ની એક ઘરમાં સફાઈ કામ કરે છે, તે જમવાનું ત્યાંથી લાવે છે.
તેમને ખર્ચ નથી મળી રહ્યો, ખર્ચ નથી મળી રહ્યો.
બચત કરી રહ્યા છે.
અને અહીં, વાસ્તવિક દૃશ્ય એ છે કે
તે માણસનું સપનું છે કે તે મહિનાઓ સુધી ૫ સ્ટાર હોટલમાં રહે.
પણ, અહીં પ્રશ્ન એ છે કે,
શું તમે આવા સપના જોવાને લાયક છો કે નહીં?
તમે એમ કેમ કહો છો કે તમારો પગાર 90,000 રૂપિયા છે?
5 સભ્યો, 6 સભ્યો તેના પર નિર્ભર છે.
જો તમે ખર્ચને વિભાજિત કરો છો,
તમને દર મહિને 18,000 રૂપિયાનો પગાર મળે છે.
અને તેમાં પણ,
બાળકે સારી શાળામાં ભણવું જોઈએ,
ફી 20,000 રૂપિયા સુધી આવી રહી છે.
તમને સારાં કપડાં પહેરવાની ફરજ પાડવામાં આવે છે,
કારણ કે તે કહેવાતો મધ્યમ વર્ગ છે.
એટલે જ તેમાં પણ ખર્ચ થાય છે.
જો તમે ઘરેથી વસ્તુઓ ખરીદો છો, તો તમારે ઇએમઆઈ ચૂકવવી પડશે.
તમારા હાથમાં સારા મોબાઇલ ફોન બતાવવા જરૂરી છે.
તમારે ચામડાની થેલી, કમ્પ્યુટર બેગની જરૂર છે.
બતાવો.
બતાવો કે તમે શ્રીમંત છો.
ખરેખર, આજે હું તેના વિશે વાત કરી રહ્યો નથી
તમારી કારકિર્દી, તમારું ભવિષ્ય.
હું તમારી કારકિર્દીના ભવિષ્ય વિશે વાત કરી રહ્યો છું.
એક તરફ, મેં કહ્યું કે નીચલા વર્ગ
પોતાની જાતને નિમ્ન વર્ગ માને છે,
અને તેનાથી લાભ થાય છે.
તે સરકાર પાસેથી ૧૦૦ લાભો પણ લે છે.
તે તમારી બરાબર કમાઈ રહ્યું છે.
ખર્ચ શૂન્ય છે.
જાળવણી શૂન્ય છે.
લાભ 10 છે.
તે તમારી પાસેથી લેશે, તે તેની પાસેથી લેશે, તે તેની પાસેથી
લેશે.
જો તમે પણ એ જ કમાઇ રહ્યા હો,
જો તમારું બાળક કોઈને કહે,
જો કોઈ પૂછે,
પેલો દીકરો, તને ભૂખ લાગી છે, તું કંઈ ખાઈશ?
જો તે હા પાડે તો,
પછી તેના શરીરને ઘરે ધોઈ નાખો.
તેને ભૂખ લાગી હતી, તે મરી રહ્યો હતો.
પરંતુ તેઓ તેમના બાળકોને શું કહે છે?
જો તે જમતો હોય,
જો તે ભરેલો હોય,
હજી પણ કોઈ પૂછે છે,
પેલો દીકરો, તું કંઈ ખાઈશ?
જો તે ના પાડે, તો મેં જમી લીધું છે.
પછી તેના શરીરને ઘરે ધોઈ નાખો.
તે કહી ન શક્યો.
તે જમી શક્યો હોત,
ઘરે લઈ આવ્યો.
તે કંઈક આપતો હતો,
તેણે ના પાડી, તો શા માટે તેણે ના પાડી?
બધું જ આવી રહ્યું છે.
તે ઇનકમિંગ છે.
અને અહીં કહેવાતા મધ્યમ વર્ગનું બધું જ બહારનું છે.
આઉટગોઇંગ, આઉટગોઇંગ.
દિવાળી આવી રહી છે.
હાઉસકીપર દરેક ઘરમાંથી ગિફ્ટ, કપડાં, બોક્સ લેશે.
અને આ કહેવાતા મધ્યમ વર્ગના લોકો પોતાના ઘરમાં કપડાં ખરીદી
શકતા નથી.
પરંતુ બતાવવા માટે,
તેના માટે,
તેમણે ખરીદવું પડશે અને આપવું પડશે.
અને તેઓ અંદરોઅંદર ચર્ચા કરે છે,
કંઈ વાંધો નહિ, હવે બજેટ નથી.
તેથી આ વર્ષે અમે આ રીતે સમાયોજિત કરીશું.
અમે એડજસ્ટ થઈશું.
બરાબર આ શોમાં,
આપણે ખૂબ વ્યસ્ત થઈ ગયા છીએ,
તેથી સામેલ છે,
કે આપણે આપણું સત્ય સ્વીકારવા નથી માગતા.
એક બીજી વાત પણ છે,
કે અમે,
જો હું કોઈ વ્યક્તિ વિશે વાત કરું,
તે પોતાનું સત્ય સ્વીકારવા તૈયાર છે,
પરંતુ
સમાજ તેને તે સ્વીકારવા દેતો નથી.
તમે બે વખત ભોજનમાં ટકી રહેવા માટે તૈયાર છો,
પણ પડોશી તમને ખાવા-પીવા નહિ દે અને જીવવા નહિ દે.
તમે દિવાળી પર નવાં કપડાં પહેર્યા વગર રહેવા તૈયાર છો.
પરંતુ ટિપ્પણી કરનારાઓ,
અને બીજી એક વાત,
જે ટિપ્પણી કરી રહ્યો છે,
તે પોતે જ અસ્વસ્થ છે,
તે પણ સમાયોજિત કરવા માંગે છે,
પણ તે તે કરવા માટે સમર્થ નથી,
પણ બીજાઓ વિશે ટિપ્પણી કરતાં તે અચકાતો નથી.
અહીં કહેવાતા મધ્યમ વર્ગની ચર્ચા,
ફક્ત હવામાં જ હોય છે,
હવામાં.
અને પેલો કહેવાતો નીચો વર્ગ,
જમીની સ્તર પર છે.
અને હું તમને એક બીજી વાત કહું છું, તેઓ ગ્રાઉન્ડ લેવલ પર
ચર્ચા કરે છે,
અને તેઓ ચર્ચા પણ કરે છે,
કે મિ.
જેને મેં આજે જ સ્પર્શ કર્યો છે,
મને તેની પાસેથી આ મળ્યું છે, મને તે તેની પાસેથી મળ્યું છે,
તેમની પાસે લેવાની સ્પર્ધા છે,
તેઓ એકબીજાને ટીપ્સ આપે છે,
કે કેવી રીતે, ક્યાંથી, કેટલું લાવવું,
પગાર નહિ, પણ પગાર સિવાય.
અને અહીં આ મધ્યમ વર્ગ બેસે છે અને ચર્ચા કરે છે, કે જો
શ્રીમતી.
શર્માએ સાડી રૂ.
નોકરાણીને 500,
તો પછી હું તેને રૂ. ની સાડી આપીશ.
જો મારે તેના માટે કપડાં ન ખરીદવાં હોય તો પણ,
મને તે ઠીક છે,
પણ હું તેને રૂ. ની સાડી આપીશ.
હું તેને રૂ.
હું તેનાથી ઓછો નથી.
મારે લોન લેવી પડે તો પણ,
હું લોન લઈશ.
એટલે આ માનસિકતા છે.
પહેલું, આપણે ભવિષ્યની સ્થિરતા તરફ ધ્યાન આપી રહ્યા નથી, આપણે
સ્થિરતા તરફ ધ્યાન આપી રહ્યા નથી.
બીજું, આપણે ખરેખર આપણી જાતનું મૂલ્યાંકન કર્યું નથી,
કે કેટલી આવક, કેટલો ખર્ચ,
કેટલા લોકો તેની ઉપર આધાર રાખે છે.
આજે, જો આપણે ગામડાઓમાં કહીએ તો,
તો પછી મોટી જ્ઞાતિ,
સુવર્ણ સમુદાય,
આને કારણે દુ:ખ ભોગવી રહ્યું છે.
કારણ કે એક મોટી ઇમારત, એક મોટું ઘર પ્રદર્શિત કરવા માટે બાકી
છે,
હું તેને જાળવી શકતો નથી.
જો હું ગામડાંના ખેડૂતોની વાત કરું તો,
એક મજૂરના ઘરે,
ત્રણ બાબુસાહેબ,
હું સુવર્ણ સમુદાયના લોકોની વાત કરું છું,
જાઓ અને ત્રણ કલાક બેસો,
કે આ મજૂર મારી જગ્યાએ કામ કરવા જશે.
તે ત્રણ કલાક તેમના કામના બીજા સ્થળે છે.
અને આ ત્રણ લોકો, આ ત્રણ લોકો,
કામ કરવા માટે તેમના પોતાના ક્ષેત્રોમાં જતા નથી,
તેઓ બેઠા છે અને તેની રાહ જોઈ રહ્યા છે.
એકને બદલે,
ત્રણ લોકોએ ત્રણ કલાક વેડફ્યા છે.
નવ કલાક,
અને તેઓ તેમના ત્રણ કલાકનો ઉપયોગ બીજે ક્યાંક કરી રહ્યા છે.
જ્યાં સુધી આપણે સત્યનો સ્વીકાર ન કરીએ ત્યાં સુધી,
ત્યાં સુધી,
ત્યાં સુધી, પ્રગતિ થશે નહીં.
જેવો આપણે આ સત્યનો સ્વીકાર કરીએ કે તરત જ,
કે પ્રદર્શનમાં કંઈ જ નથી,
પ્રદર્શનનું આ જીવન,
તમારું સાચું સુખ છીનવી લે છે,
દરરોજ તેને ચૂસી રહ્યો છે.
શું તમે જાણો છો
પેલો કહેવાતો નીચો વર્ગ,
તેમની જાતે ખર્ચ કરશે, તેમના બાળકોને સરકારી શાળામાં મોકલશે,
જ્યાંથી તેઓ ફી ભરતા નથી,
તેના બદલે તેમને કશુંક મળી રહ્યું છે,
અને તેમને તેમનો પોતાનો એક પ્લોટ આપીને,
તેમને ઘર આપીને,
તેઓ પોતાના માટે કશુંક કરે છે.
અને કહેવાતા મધ્યમ વર્ગ,
તેઓ તેને ક્યાં લઈ જાય છે,
તેમને ખબર નથી હોતી કે કેવી રીતે જવું,
તેમની પાસે ભાડું ચૂકવવાનો સમય નથી.
કેવી રીતે લેવી? કેવી રીતે લેવી?
વિચારવું, વિચારવું, વિચારવું,
જીવન આ રીતે કપાઈ રહ્યું છે.
તેથી, એક વસ્તુ જેના વિશે હું વાત કરી રહ્યો છું,
કારકિર્દીનું સંચાલન કેવી રીતે કરવું,
જે કારકિર્દી છે,
જેનું ભવિષ્ય છે.
કારકિર્દીને તમારું ભવિષ્ય નથી,
તે કારકિર્દીનું ભવિષ્ય શું છે?
એક વાત,
તે કારકિર્દી તમારા બાળકોને મદદ કરશે,
કે નહીં?
બીજું, તમે ખરેખર તમારી જાતને સ્વીકારી રહ્યા છો કે નહીં.
તું પણ નીચો વર્ગ બની રહ્યો નથી.
ન તો તમે ઉચ્ચ વર્ગના બની શકો છો.
હું કહું છું કે દેખાડો કરવાના દષ્ટિબિંદુથી તમે ઉચ્ચ વર્ગના
બની શકો છો.
હકીકતમાં, તમે નીચલા વર્ગ કરતા નીચા છો.
હકીકતમાં, તમારી વાસ્તવિક સ્થિતિ નીચલા વર્ગ કરતા ઓછી છે.
પરંતુ, તમારા દેખાડાથી તે સ્થિતિ વધુ ખરાબ થઈ ગઈ છે.
તું લાયક નથી.
તમે લાયક નથી
જે પણ વસ્તુઓ હોય, તમે પણ કરી રહ્યા છો, કરવાનો પ્રયાસ કરી
રહ્યા છો, તે બધી વસ્તુઓ.
તમે તે બધી વસ્તુઓ કરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યા છો.
અહીં, હું માઇન્ડ ટ્રેનર, માઇન્ડ કોચ તરીકે બીજી એક વાત કહેવા
માંગુ છું.
કે તમે કહેવાતા મધ્યમ વર્ગના મધ્યમાં અટવાઈ ગયા છો.
કાં તો તેમાંથી બહાર નીકળીને આગળ વધો.
અથવા, સ્વીકારો કે તમે કહેવાતા મધ્યમ વર્ગમાં નથી અને નીચલા
વર્ગમાં આગળ વધો.
તમારો ખર્ચ, તમારો ખર્ચ, તમારો નકામો દેખાડો પૂરો કરો.
પરંતુ, એકવાર તમે બ્લેઝર પહેરી લો અને ટાઇ બાંધી લો, પછી તમે
કુર્તા અને પાયજામામાં જવા માટે તૈયાર નથી.
તમે તે ન કરી શકો.
તમારું કલ્યાણ તમારી જાતને એક બાજુ, એક બાજુ, જ્યાં તમે સખત
મહેનત કરો છો, સલામત ઝોનમાં લઈ જવામાં રહેલું છે. પ્રથમ,
તમારે વર્તમાનની સલામતીની જરૂર છે.
તે પછી, તમારે તમારા ભવિષ્યની સલામતીની જરૂર છે.
તે પછી, તમારી કારકિર્દીના ભવિષ્યની સલામતી, જે તમારા બાળકોની
સલામતી હશે.
એવું કહેવામાં આવે છે કે એમઆરએફ ટાયરના માલિકો, તેઓએ રસ્તાઓ
પર નાના ટાયર વેચવાનું પણ શરૂ કર્યું હતું. ધીરે ધીરે, તેઓ
આમાં પ્રવેશ્યા અને મોટા અને મોટા થવા લાગ્યા.
જુઓ, જો તમારી પાસે તમારું પોતાનું છે, તો તમે કંઈક નવું કરી
શકો છો, તમે કંઈક ઉમેરી શકો છો, તમે આગળ વધી શકો છો.
જ્યારે તમારી પાસે તમારું પોતાનું ન હોય, ત્યારે તમે તેના
વિશે વિચારતા નથી, તમે તેના વિશે વિચારતા નથી.
તમે તમારા બીજ બીજા કોઈના ખેતરમાં વાવી શકતા નથી.
અને, જ્યાં સુધી તમે બીજ વાવશો નહીં, ત્યાં સુધી છોડ તેમાં
ઉગશે નહીં.
એટલે એ માટે સૌથી પહેલાં જરૂરી એ છે કે તમારું પોતાનું
ક્ષેત્ર છે.
તમે જ્યાં પણ હોવ, પરંતુ તમારે તમારું પોતાનું કામ હોવું જોઈએ.
તેમાં તમે કોઇ પણ વેરિએશન કરી શકો છો, તમે એક્સપરિમેન્ટ કરી
શકો છો.
તમે કહેશો, હું કંપનીમાં મારી પ્રતિભા બતાવીશ.
કંપનીમાં તમે તમારી પ્રતિભા બતાવશો, તમે તમારી રચનાત્મકતા
બતાવશો.
તેથી, ભવિષ્યમાં, તમે તમારા પોતાના નહીં, પરંતુ કંપનીના
માલિકોના બાળકોને સુરક્ષિત કરી રહ્યા છો.
અને, તેમની વિચારસરણી જુઓ, તેઓ કેવી રીતે તમારી પ્રશંસા કરે
છે.
દિવાળી પર કંપનીના માલિક ઓડી લાવે છે, નવી, ખરું ને?
તેથી, તેના મેનેજર તેને અભિનંદન આપે છે.
અભિનંદન, સર.
તે કહે છે, હા, હા, આભાર, આભાર.
આ બધું તમારી મહેનતનું પરિણામ છે.
તે બધા કર્મચારીઓને કહે છે, જુઓ, તે સીધી વાત કહી રહ્યો છે,
પરંતુ મને સમજાતું નથી, બાબા.
તમે હજી પણ તેના માટે તાળીઓ પાડો છો.
તે પોતાના માટે ઓડી લાવ્યો છે.
તમે કર્મચારી જૂથને અભિનંદન પાઠવ્યા છે.
અને તે કહી રહ્યો છે, આભાર.
આ બધું તમારી મહેનતનું પરિણામ છે.
વધુ મહેનત કરો.
આગલી વખતે, હું મારા દીકરા માટે ઓડી લાવીશ.
જો તમે સખત મહેનત કરશો, તો તે તે પોતાના માટે લાવશે.
વધુ મહેનત કર, તે તેના દીકરા માટે લાવશે.
કોની જીવનશૈલી સુધરી રહી છે? કોનું ધોરણ સુધરી રહ્યું છે?
અને તે કહે છે, અને તમે ખુશ છો, તમે તાળીઓ પાડો છો.
કારણ કે તમે સત્યને સમજતા નથી.
તમે સમજવા માંગતા નથી.
એ શું કહી રહ્યો છે?
આ બધું તમારી મહેનતનું પરિણામ છે.
મને ઓડી મળી ગઈ છે.
તારી સખત મહેનતના કારણે મેં ઓડી ખરીદી છે.
મને આમાં મજા આવશે.
અને તું ખુશ છે, તું તાળીઓ પાડે છે.
બાબા, તમે કોના પર ખુશ છો?
મને આ સમજાતું નથી.
આ વિચાર પર, મને ખબર નથી કે તમે શેના માટે તાળીઓ પાડો છો.
વિચારવાની વાત છે.
તમે શેના માટે તાળીઓ પાડો છો?
તમે શું વિચારી રહ્યા છો?
અને પછી તેમણે વધુ એક નિવેદન ઉમેર્યું.
સખત મહેનત કરો, જેથી આગલી વખતે,
હું મારા દીકરા માટે ઓડી લાવીશ.
મેં તમને મને કોઈ ભેટ આપવાનું કહ્યું નથી.
હું મારા દીકરા માટે ઓડી લાવીશ.
અને તમે શું વિચારો છો?
જો તમે તેના માટે પૂછવા માંગતા હો, તો શું તમે તે મેળવશો?
અને મળે તો પણ તમારા કામનો શો ઉપયોગ? ઓડી તેની હશે.
તેથી, હકીકતમાં, અમે બ્રિટિશરોના ગુલામ હતા.
આ આપણી ગુલામીની માનસિકતા છે.
કે સખત મહેનત કરીને, આપણે બીજા કોઈ પાસેથી જે મેળવી રહ્યા છીએ
તેનાથી ખુશ થઈ રહ્યા છીએ.
અમે સખત મહેનત કરીને કમાણી કરતા હતા.
અને અમે અંગ્રેજોની સલાહ છીનવી લેતા હતા.
અને અમે ખુશ રહેતા હતા.
અમે ખુશ રહેતા હતા.
તેથી જ અમે ગુલામ હતા.
આજે પણ અમે ખુશ છીએ.
એટલા માટે આપણે ગુલામ છીએ.
હકીકતમાં આ ગુલામી છે.
ગુલામીની આપણી માનસિકતા હજુ દૂર થઈ નથી.
શ્રેષ્ઠ શાળા-કોલેજોમાં શેની વાત કરવામાં આવે છે?
જોબ ઓરિએન્ટેડ.
એટલે કે તમે ગુલામો બનાવી રહ્યા છો.
તમે ગુલામો બનાવી રહ્યા છો.
તમે નોકરી માટે તાલીમ લઈ રહ્યા છો.
સ્વ-સ્વતંત્રતા નહીં.
અમે સ્વરોજગારની વાત નથી કરી રહ્યા.
પેરામીટર સેટ શું છે?
તમારું પ્લેસમેન્ટ શું છે?
પ્લેસમેન્ટ.
અને તે પ્લેસમેન્ટમાં, તમને કોઈને હા સર કહેવાનું શીખવવામાં
આવે છે. તમારું પોતાનું કોઈ કામ કરો.
આપણે એ સાધનાને સાધના નથી માનતા.
આ ભેટ, આ ભેટ, આ માનસિકતા જે આપણને મળી છે, આ આખો મામલો આ
માનસિકતાનો છે. અંગ્રેજોની ગુલામી પહેલા અમે આવા ન હતા.
અમે આત્મનિર્ભર હતા.
સમોસા બનાવનારનો દીકરો બાળપણથી સમોસા બનાવતા શીખે છે.
અને તે પોતાના પિતાના બિઝનેસને પ્રમોટ કરે છે.
અંગ્રેજો પહેલાં દરેક ઘરમાં એક વાળંદનો પુત્ર, વાળંદનો દીકરો,
વાળંદ, સુથારનો દીકરો, સુથારનો એક સુથાર.
પણ આજે વાળંદનો દીકરો વાળંદ બનવા નથી માગતો.
અન્ય લોકો તેને એક વ્યવસાય તરીકે લે છે, એક ટ્રેન્ડ બનીને.
મોટા મોટા સલૂન ખોલીને તેઓ લાખો-હજારો રૂપિયાની કમાણી કરે છે.
પરંતુ વાળંદનો પુત્ર વાળંદ બનવા માંગતો નથી.
આ માનસિકતા, આ માનસિકતા આપણને ક્યાંય છોડીને નથી ગઈ.
મને ખબર નથી કે તમે આ બાબતોને કેટલી સમજો છો, તમે તેને કયા
દૃષ્ટિકોણથી લઈ રહ્યા છો, પરંતુ આ તમારું ભવિષ્ય છે, તમારી
કારકિર્દીનું ભવિષ્ય છે, તમારા વર્તમાનનું ધોરણ છે, તમારા
ભવિષ્યનું ધોરણ છે, તમારા બાળકોનું ભવિષ્ય છે.
તમે જ તમારી કારકિર્દી પસંદ કરો.
કારકિર્દી પસંદ કરતાં પહેલાં તમે ક્યારેય વિચાર્યું છે કે
તમારા માટે કઈ વધુ સારી કારકિર્દી છે?
વર્તમાનમાં નહીં, પણ ભવિષ્યનું.
ભવિષ્ય તરફ જુઓ.
જો તમે ભવિષ્ય તરફ નજર નાખો,
ભાવિ કહેવાતો મધ્યમ વર્ગ કહેવાતો સુવર્ણ સમાજની હાલત સૌથી
ખરાબ છે.
તેઓ કામ કરતા નથી, તેમના પરિવારનો એક સભ્ય છે અને તેઓએ દેખાડો
કરવો પડે છે,
અહીં મોટી મોટી જૂની ઇમારતો, હવેલીઓ છે, જેની જાળવણી કરવામાં
આવી રહી નથી.
જમીન પટ્ટી પર છે, ત્યાંથી કશું આવતું નથી, તેઓ પોતે કશું જ
નહીં કરે.
તેઓ પોતાના ભરણપોષણ પાછળ આટલો બધો ખર્ચ કરે છે, તેઓ બધી જ
જમીન વેચીને જઈ રહ્યા છે.
અને સૌથી મોટી આદત જે સમાપ્ત થઈ ગઈ છે, કંઈક કરવાની ટેવ ત્યાં
નથી.
તે ત્યાં નથી.
આ વિચારસરણી, આ માનસિકતાએ તેમને ક્યાંય છોડ્યા નથી.
કારણ કે તેઓ મોટા થયા નથી, તેઓ નાના થઈ શકતા નથી, તેઓ વચ્ચે
લટકી રહ્યા છે.
અને મેં કહ્યું છે કે જ્યાં સુધી તમે તમારી વાસ્તવિકતા,
સત્યને સ્વીકારશો નહીં, ત્યાં સુધી તમારી સુધારણા વિશે
વિચારશો નહીં. જ્યાં સુધી તમારી બીમારીનું નિદાન નહીં થાય
ત્યાં સુધી તમારી સારવાર કેવી રીતે થશે? તે શક્ય નથી, ખરું ને?
અને નિદાન ત્યારે જ થશે જ્યારે તમે સત્યનો સ્વીકાર કરશો.
ડોક્ટરે કહ્યું કે તમને આ બીમારી છે, તમે તેને સ્વીકારવા
તૈયાર નથી.
તમે તમારી જાતને મધ્યમ વર્ગના વ્યક્તિ બનવા માટે દબાણ કરો છો.
તમે જાણો છો, હું એમએનસીમાં કામ કરું છું, મારો પગાર
50,000-60,000 છે.
અને સમોસા વેચનાર, પકોડા વિક્રેતા, ટિક્કી વિક્રેતા જેની સાથે
તમે વાત કરી રહ્યા છો, તે તમારા કરતા બમણી કમાણી કરે છે.
અને તમે જે કપડાં પહેરો છો, રિમાન્ડ અને તમે જે લક્ઝરી શૂઝ
પહેરો છો, જે પૈસા તમે તમારા આઇફોન પર ખર્ચ કરો છો, તે પોતાના
કુર્તા અને પાયજામામાં હવાની મજા માણી રહ્યો છે.
અને તારા કપડા, રિમાન્ડ અને ઈએમઆઈના બદલામાં તેણે એક પ્લોટ
ખરીદીને પોતાનું મકાન બનાવ્યું હતું.
દૂર હોય તો પણ તે તેનું પોતાનું જ છે.
તેણે તેનું નિર્માણ કર્યું હતું.
તમે તે જગ્યાએ જવા વિશે પણ વિચારતા નથી જ્યાં તેણે તેને
બનાવ્યું હતું.
હું ત્યાં જઈશ.
હું ત્યાં નહિ જાઉં.
અને હું જ્યાં રહું છું ત્યાં મારી પાસે ત્યાં રહેવાનો દરજ્જો
નથી.
હું જ્યાં રહું છું, ત્યાં રહેવાનો દરજ્જો મારી પાસે નથી.
અને તે જ્યાં રહે છે, તેણે પોતાનું ઘર બાંધ્યું છે, હું ત્યાં
નહિ જાઉં.
આ સત્ય છે.
અમે આ સ્વીકારવા તૈયાર નથી.
તેથી, આજે ખરેખર હું ખૂબ જ ગંભીર નોંધ વિશે વાત કરી રહ્યો છું.
ખૂબ જ ગંભીર નોંધ લો, તમે તમારા માટે જે પણ કારકિર્દી પસંદ
કરવાના છો, તે કારકિર્દીનું ભવિષ્ય શું છે?
તમે તમારા માટે જે વ્યવસાય પસંદ કરવાના છો, તમે નોકરીલક્ષી
છો, તેમાં પણ, તમે તકનીકી વિભાગમાં છો.
અને તમારી પોતાની સાથે મળીને કશુંક કરો.
કંઈક ને કંઈક કરો.
જેમાં તમે રિયલમાં સુરક્ષિત અનુભવો છો.
તો, મેં ત્રણ વાત કહી, તમે કઈ કારકિર્દી પસંદ કરવાના છો?
તમે કઈ કારકિર્દી પસંદ કરવા જઈ રહ્યા છો?
તે કારકિર્દીનું ભવિષ્ય શું છે?
એવામાં જો તમે પોતાનું કંઈક કરો છો તો તમે સુરક્ષિત છો અને
તમારા બાળકો સુરક્ષિત રહેશે.
બીજી વાત, તમારે વર્તમાનની વાસ્તવિકતા સમજીને તેનો સ્વીકાર
કરવો જોઈએ.
આજના શોમાં ન પડો.
બીજી વાત, મેં મુખ્યત્વે કહ્યું હતું કે, તમે પાંચ સભ્યોનો
પરિવાર છો, તમે એક લાખ રૂપિયા કમાઓ છો, અને તમે એ ડરમાં જીવી
રહ્યા છો કે હું મહિને એક લાખ રૂપિયા કમાઉં છું.
તમારે આ ડરને તમારા મનમાંથી દૂર કરવો જોઈએ.
કેમ? સર, હું જાઉં છું, એક લાખ નહીં, પણ દોઢ લાખ રૂપિયાનો
મોબાઇલ.
અને એ શું છે? હું તેને નાણાં પૂરાં પાડીશ.
જો તમારી પાસે આટલી ક્ષમતા છે, તો પછી તમારે શા માટે તેને
નાણાં પૂરાં પાડવાની જરૂર છે?
હકીકતમાં, તમે એક લાખ નહીં, પણ મહિનાના વીસ હજાર રૂપિયા કમાતા
હો છો.
એક લાખ નહીં.
કારણ કે તમે પાંચ સભ્યોમાં વહેંચાયેલા છો.
તેની ઉપર, જાળવણી.
કારણ કે હું એક લાખ રૂપિયા કમાઉં છું એટલે મારા બાળકને મહિને
વીસ હજાર રૂપિયા મળશે.
તેમાં તે અભ્યાસ કરશે.
હું નેવું હજાર પગારવાળા માણસની પત્ની છું.
પત્નીનું સપનું ફાઈવ સ્ટાર હોટલમાં જમવાનું છે.
તું આવું સ્વપ્ન શા માટે જુએ છે?
તું લાયક નથી.
તું આવું સ્વપ્ન જોવાને લાયક નથી.
તારું આ સપનું તને છોડતું નથી.
કેમ? કારણ કે તમે વિચારો છો, તમે શું કહો છો? તમે બધાને કહેતા
રહો છો.
તમે નેવું હજારના હો તો બધાને કહો, મારા હસબન્ડ મહિને દોઢ લાખ
રૂપિયા કમાય છે.
મહિને દોઢ લાખ રૂપિયા.
તું ક્યાં સુધી જૂઠું બોલે છે?
અને એ જૂઠને જાળવી રાખવા માટે તમે તમારા મિત્રો અને સંબંધીઓ
સાથે ફાઇવ સ્ટાર હોટેલમાં જશો.
ખર્ચા વધી ગયા છે.
હવે તમારે બાકીના મૂળ ખર્ચ માટે લોન લેવી પડશે.
અને તમે તે ફાઈવ સ્ટાર હોટલમાં જઈને ફોટો ક્લિક કરશો, અને
તેને સોશિયલ મીડિયા પર પોસ્ટ કરશો.
દેખાડો કરવો.
તમે ક્યાં જાઓ છો?
તમે જાણો છો કે હું ક્યાં ગયો હતો? ફાઈવ સ્ટાર હોટલ .
હું આ પાસે ગયેલો, હું તે પાસે ગયેલો.
જ્યારે તમને તેની જરૂર હોય,
તારા હાથમાં પૈસા નથી.
તમારી પાસે એક પૈસો પણ નથી.
પણ શું કરવું?
માત્ર બે જ માર્ગો છે.
કાં તો તમે આ માનસિકતા છોડી દો અને વાસ્તવિકતાને સ્વીકારો.
અથવા તમારી જાતને આટલી મોટી બનાવો, સખત મહેનત કરો અને આગળ
વધો, જેથી તમે તે વૈભવી જીવી શકો. ખરેખર, મેં તમને કહ્યું છે
કે આ વર્ગની માનસિકતા ખર્ચ કરવાની છે.
ખર્ચ કરવાની માનસિકતા છે.
પૈસા મળે તે પહેલાં, તમારી પાસે ખર્ચ કરવાની યોજના છે.
આ ખર્ચ કરવા માટે, તે ખર્ચ કરવા માટે, તે ખર્ચ કરવા માટે.
કહેવાતા નીચલા વર્ગ, તેઓ ખર્ચ કરતા નથી. તેઓ ઉપરથી પોતાનો
ખર્ચ જાળવી રાખે છે.
તેઓ કોઈની પાસેથી લે છે, આપે છે.
તેમના ખિસ્સામાં 10,000 રૂપિયા છે.
તેમની પાસે નથી.
મૅડમ, તમને 10 રૂપિયા મળશે.
તું સમજી લે, લે.
તમને મળે છે.
કહેવાય છે કે તમને દાનમાંથી ધન મળે છે.
આ રીતે દાન કરવામાં આવે છે.
અવાજ પણ આવો જ છે.
અને 10,000-10,000 5 સભ્યો દ્વારા એકત્રિત કરવામાં આવે છે.
અને તે 50,000 રૂપિયા થઈ જાય છે.
બૅન્કમાં મૂકીને આવ.
50,000 રૂપિયા .
ચાલો આપણે તે પ્લોટ લઈએ.
અને જેઓ કુલ મળીને 50 હજાર રૂપિયા કમાઇ રહ્યા છે, 5 સભ્યો,
10,000-10,000 સભ્યોની સંખ્યા પ્રમાણે તેમના દ્વારા પણ
આપવામાં આવી રહ્યા છે.
તેમની પાસેથી આજે 10 જગ્યાએથી 50 રૂપિયાનું દાન લાવવામાં આવે
છે.
અને 5 રૂપિયા આવે છે.
તેમનું કામ ચાલી રહ્યું છે.
ઉપરથી કામ ચાલી રહ્યું છે.
અને તેઓ તમને 50 રૂપિયાની ટીપ આપી રહ્યા છે.
હા, ભાઈ.
સંતોભાઈ.
આટલું દુઃખી ન થાઓ.
જો તમારે 50-100 રૂપિયાની જરૂર હોય તો મારી પાસેથી લઈ લો.
મારી પાસેથી લઈ લો.
અને હું તે તમારા પગારમાંથી કાપીશ નહિ.
હું તે કાપીશ નહીં.
તો, એવી ઘણી વસ્તુઓ છે જે વાસ્તવિકતાથી ઘણી દૂર છે.
અમે સત્ય પર વિશ્વાસ કરવા માંગતા નથી.
અમે સમજવા માંગતા નથી.
અમે સ્વીકારવા માંગતા નથી.
અને એટલા માટે જ આપણે વેદના ભોગવી રહ્યા છીએ.
આમાં શહેરમાં કહેવાતો મધ્યમ વર્ગ છે.
જે લોકો નોકરી કરે છે.
જે લોકો જમીની સ્તર પર વ્યવસાયનું મહત્વ સમજી શકતા નથી.
હું નાના સ્તરની વાત કરું છું.
અને ગામડાઓમાં કહેવાતી ગોલ્ડ સોસાયટી છે.
આ લોકો ત્રણેય પક્ષે.
અને જે લોકોએ વર્તમાનમાં સહન કર્યું છે, અને વર્તમાનને કોઈ
રીતે બતાવવા માટે વર્તમાન બનાવ્યું છે, જે દિવસે હુકમ તૂટે
છે, જ્યારે પડદો દૂર થાય છે, ત્યારે પાછળની પરિસ્થિતિ ખૂબ જ
મુશ્કેલ છે.
પરિસ્થિતિ ખૂબ જ મુશ્કેલ છે.
એટલા માટે, મેં કહ્યું તેમ, સત્યનો સ્વીકાર કરવામાં, જ્યાં
સુધી આપણે સત્યનો સ્વીકાર નહીં કરીએ, ત્યાં સુધી આપણે આપણા
વર્તમાન સ્થાનમાં પ્રવેશીશું નહીં, આપણે તેને સ્વીકારીશું
નહીં. જો આપણે આમ નહીં કરીએ તો આપણી સફળતાની સફર શરૂ નહીં થાય.
જ્યાં સુધી હાલના રોગનું નિદાન ન થાય ત્યાં સુધી સારવાર શરૂ
થઈ શકતી નથી.
અને અમે અમારી વર્તમાન પરિસ્થિતિને સ્વીકારવા માંગતા નથી.
કેટલું લાંબું? હું તમને એક બીજી વાત કહું છું.
જેટલું વધારે આપણે તેને ટાળી રહ્યા છીએ,
આપણે સત્યને સ્વીકારવાની પરિસ્થિતિને જેટલી વધુ ટાળી રહ્યા
છીએ,
દિવસે દિવસે, આપણે નીચે જઈ રહ્યા છીએ.
અમે નીચે જઈ રહ્યા છીએ.
મેં તમને કહ્યું હતું કે આવક 50,000 છે અને ખર્ચ 60,000 છે.
તેથી, અમે દર મહિને 10,000 નો ઘટાડો કરી રહ્યા છીએ.
અમે એક નાનકડી લોન લીધી છે.
તે નાની લોન ચૂકવવા માટે, જ્યારે દબાણ આવે છે, ત્યારે આપણે
મોટી લોન લઈએ છીએ.
અમે મોટી લોન લઈએ છીએ અને તે નાની લોન ચૂકવીએ છીએ.
અમે એવું જીવન જીવી રહ્યા છીએ.
ધીરે ધીરે, કહેવાતા નીચલા વર્ગ,
જે હજી પણ તેના નીચલા વર્ગમાં છે,
તે બહાર આવશે.
અને ધીરે ધીરે, તે સત્તા પર હાવી થવા લાગ્યું છે.
કારણ કે, કહેવાતો મધ્યમ વર્ગ, કહેવાતો સુવર્ણ સમાજ,
તેઓ તેમની સામે હાથ ફેલાવતા જોઇ શકાય છે.
પ્રસંગોપાત્ત.
તેથી, તેઓ આ વાત સમજી ચૂક્યા છે.
પરંતુ તેમ છતાં કહેવાતો સુવર્ણ સમાજ આ વાતને જાહેરમાં
સ્વીકારવા માગતો નથી.
અને તે જેટલા વધુ દિવસો ન કરે, તેટલા વધુ દિવસો તે કરે છે.
હવે, ગામમાં શું થઈ રહ્યું છે?
લાલાજી ત્યાં છે.
તું એની પાસેથી ખાવાનું લઈ રહી છે.
તમે મોટા માનક કપડાં માટે તેની પાસેથી લોન લઈ રહ્યા છો.
ધીરે ધીરે, તમને ખબર પડશે કે તમારું ઘર,
તમારી પાસે તમારી જમીન ચૂકવવા માટે પૈસા નથી, આવકનો કોઈ સ્રોત
નથી.
તમારી કોઈ આવક નથી.
તો, તમે તમારી જમીન તેને આપી દીધી છે.
તો, આ સત્ય છે.
આ વસ્તુઓ બની રહી છે.
અને સત્યને સ્વીકારવામાં આપણે જેટલા વધુ દિવસો લઈએ છીએ,
આપણે જેટલું વધારે આગળ વધીએ છીએ, તેટલું જ આપણે ટાળીએ છીએ,
જેટલી સમસ્યા વધશે, વધશે, વધશે, વધશે.
જેટલું વહેલું.
તમારે ખરેખર તમારા મગજનો ઉપયોગ કરવાની જરૂર છે.
તમે જાણો છો, હું માનું છું કે આ ખોટા વાતાવરણમાંથી બહાર
નીકળવું એટલું સરળ નથી.
આ વેશમાંથી બહાર નીકળવું એટલું સહેલું નથી.
દુનિયાની સામે આને જાહેર કરવું એટલું સરળ નથી.
એટલે આ માટે તમે તમારી બીજી લડાઈ શરૂ કરો.
તે જે મારે વાસ્તવિકતામાં બતાવવાનું છે,
હું તેને વાસ્તવિકતામાં બતાવીશ.
હું તે બતાવીશ કે નહિ?
અસલી.
મારો મતલબ, મારે શ્રીમંત દેખાવાની જરૂર નથી.
મારે શ્રીમંત દેખાવાનું છે.
અને આ માટે 9 થી 6 ફરજ બજાવતા કામદારો,
તેઓ આવું વિચારતા નથી.
તમારે 9 થી 6 કલાકમાં હોવું જરૂરી છે,
કે તમારી આવકનો સ્ત્રોત એક નહીં, પરંતુ બે કે ત્રણ હોવો જોઈએ.
યોગ્ય જગ્યાએ રોકાણ કરવું.
કશુંક નવું, કંઈક જુદું.
કોઈપણ રીતે ઉભા રહેવું.
એક વખત પગલું ભરવું ખૂબ જ મુશ્કેલ છે.
પરંતુ જેણે તે લીધું, તેણે કંઈક કર્યું.
હું તમને ગ્રાઉન્ડ લેવલની એક વાર્તા કહીશ.
નવાઈ પમાડે તેવી વાત છે.
આવું પગલું ભરવું એ દરેકની ચાનો કપ નથી હોતો.
એક ઓરડામાં એક છોકરો રહે છે.
તે ઓટો ચલાવે છે.
પડોશીઓ જાણે છે કે તે એક ઓરડો ભાડે આપી રહ્યો છે.
તે ઓટો ચલાવવા જઈ રહ્યો છે.
ઓટો ડ્રાઇવર તેની પીઠનું ધ્યાન રાખે છે.
હું બાજુની ઇમારતમાં રહું છું.
એક માણસ તરીકે, હું દરેક સાથે વાત કરવાનું પસંદ કરું છું.
પછી તે રિક્ષાચાલક હોય કે પછી ઓટો ડ્રાઇવર.
તેથી, હું તેની સાથે વાત કરતો હતો.
એક દિવસ મેં તેને તેના રૂમમાં જોયો.
તે લેસર મેઈન્ટેન કરી રહ્યો હતો.
હું તેને એ પણ જાણતો હતો કે તે ઓટો ચલાવે છે.
મેં તેને પૂછ્યું, શું તમે મુસાફરનું લેસર જાળવો છો?
એક દિવસમાં કેટલા મુસાફરો ઓટોમાં બેઠા છે?
પછી તેણે મને તેનું સત્ય કહ્યું.
તેમની સ્ટોરી છે કે લોકો નાના ઓટો પાર્ટ્સમાં ડીલ કરે છે.
તેમણે તેમાં ઘણાં વર્ષો સુધી કામ કર્યું.
તે નાના ઓટો પાર્ટ્સનો સપ્લાયર હતો.
તે બીજાને ખરીદતો અને સપ્લાય કરતો હતો.
તે પોતાનું લેસર મેઈન્ટેન કરી રહ્યો હતો.
આ જ તેનું સાચું કામ હતું.
તેમણે એવી જગ્યાએ 9 વર્ષ સુધી કામ કર્યું જ્યાં ઓટો પાર્ટ્સ
સપ્લાય કરવામાં આવે છે.
તેણે આ કામ સારી રીતે શીખ્યું.
ત્યારે તેણે કહ્યું કે તે પોતાનો બિઝનેસ શરૂ કરવા માંગે છે.
તેણે તેના ભાઈ પાસે પૈસા માંગ્યા.
તેના ભાઈએ હા પાડી.
પરંતુ તેણે તે સમયે તેને પૈસા આપવાની ના પાડી દીધી હતી.
પછી તેણે વિચાર્યું, આ કહેવાતા મધ્યમ વર્ગમાંથી હું કેવી રીતે
બહાર નીકળી શકું?
હું તમને એક વાસ્તવિક વાર્તા કહીશ.
તેની પાસે બાઇક હતું.
તેણે તેની બાઇક વેચી અને એક ઓટો ખરીદ્યો.
તેના ભાઈને ખબર પડી કે તે તેની બાઇક વેચીને ઓટો ચલાવશે.
તેણે કહ્યું કે તે આપણું અપમાન કરશે.
તે ઓટો ડ્રાઇવર બનશે.
પણ તેણે કહ્યું કે જો તે આ કામમાં સીધો જાય તો,
તેની અસર તેના બાળકો પર પડશે.
તે પોતાનો માસિક ખર્ચ કેવી રીતે નિભાવશે?
તેણે તેની બાઇક વેચી અને બે પ્રદેશોમાંથી એક ઓટો ખરીદ્યો.
જો તમે તમારા મગજનો આટલો બધો ઉપયોગ કરો છો, તો પછી તમે આમાંથી
કેવી રીતે બહાર નીકળી શકો છો?
બે પ્રદેશોમાંથી.
હું સવાર-સાંજ 2 કલાક ઓટો ચલાવીશ.
હું મારા પગાર જેટલું જ કમાઈશ.
મારો પરિવાર સતત દોડતો રહેશે.
વળી, તેણે થોડા પૈસા બચાવ્યા હતા.
હું તે પૈસાનું રોકાણ કરીશ અને ધંધો શરૂ કરીશ.
જ્યારે હું એક જગ્યાએથી માલ ખરીદું છું,
મને બીજી જગ્યાએ સપ્લાય કરવા માટે પરિવહનની જરૂર છે.
તેના માટે, હું મારા ઓટોનો ઉપયોગ કરીશ.
આ રીતે તે ઓટો ચલાવી રહ્યો છે.
જો તમે સારા ખરીદદાર છો, તો તમે એક સારા વિક્રેતા બનશો.
સેલ્સમેન તરીકે, હું તેના વિશે વાત કરી રહ્યો છું.
જો તમે એક સારા સેલ્સમેન બનવા માંગતા હો,
તે પહેલાં, તમારે એક સારા ખરીદદાર, સારા ખરીદનાર બનવાની જરૂર
છે.
જો તમે ઊંચી કિંમતે બજારમાંથી ઉત્પાદનો ખરીદો છો,
તમે તેને ઊંચી કિંમતે વેચશો.
તો પછી તમે ક્યારેય સારા વિક્રેતા બની શકતા નથી.
શું તમારી પાસે વાજબી ભાવે ઉત્પાદન ખરીદવાની ક્ષમતા છે?
તેમાં એક ગુણ હતો.
જે પ્રોડક્ટ અન્ય લોકો ખરીદતા હતા તે રૂ.
41 પ્રતિ કિલો,
તે તેને 39 રૂપિયા પ્રતિ કિલોના ભાવે ખરીદતો હતો.
ઘણા લોકો તેની પાસેથી તેને ખરીદતા હતા.
તે 1 રૂપિયે કિલોના ભાવે ખરીદતો હતો.
100 રૂપિયા પ્રતિ ક્વિન્ટલના ભાવે ખરીદતા હતા.
ફરક એટલો છે કે જો તમે 41 રૂપિયામાં ખરીદો છો અને તમે 1
રૂપિયા પ્રતિ કિલો કમાતા હોવ તો તમે 42 રૂપિયામાં વેચશો અને
જો તે 39 રૂપિયામાં ખરીદી રહ્યા છે અને 2 રૂપિયા પ્રતિ કિલો
કમાઈ રહ્યા છે, તો તે 41 રૂપિયામાં વેચી રહ્યા છે.
અને તમે 41 રૂપિયામાં ખરીદ્યા હોવાથી, તમે 41 રૂપિયામાં વેચશો
અને શૂન્ય થઈ જશો, જ્યારે તે તમારી પાસેથી બમણી કમાણી કરી
રહ્યો છે.
ફક્ત વેચનાર ન બનો.
જ્યારે તમે વાટાઘાટો કરવાના હો, જ્યારે તમે ખરીદવાના હો,
ત્યારે તમારી વાટાઘાટની આવડત કેટલી સારી છે, અને તે કુશળતાનો
અર્થ સંદેશાવ્યવહાર નથી, પરંતુ ઉત્પાદન વિશેનું તમારું જ્ઞાન,
જો તમે આ બધી બાબતો જાણતા ન હો, તો બજારમાં શું ચાલી રહ્યું
છે,
વિગતવાર, તો પછી તમે વાટાઘાટો કરી શકશો નહીં.
અને જો તમે વાટાઘાટો કરી શકતા નથી, તો પછી તમે યોગ્ય કિંમતે
યોગ્ય ઉત્પાદન ખરીદી શકશો નહીં. અને જ્યારે તમે મોંઘી ખરીદી
કરશો, ત્યારે તમે મોંઘા વેચશો અને બજાર તેને સ્વીકારશે નહીં.
તમે કહેશો કે ઉપરથી મોંઘુ થયું છે. તેનો અર્થ એ નથી કે ગ્રાહક
મોંઘો થઈ ગયો છે. તમારો પાડોશી સસ્તો થઈ ગયો છે, તે સસ્તામાં
વેચે છે, પાડોશી ત્યાં જશે.
તેથી, આ કુશળતા અને આ સખત નિર્ણય, તે વ્યક્તિએ થોડા દિવસો
માટે સવારે શાળામાં ઓટો રાખ્યો છે અને સ્થિર સંપત્તિ કમાઇ
રહ્યો છે, બપોરે તે તેમાંથી માલ ખરીદે છે અને સપ્લાય કરે છે,
સાંજે તે રસ્તા પર ઓટો ચલાવે છે, તેની પાસે છે
તેમજ 5 મશીન સાથે વર્કશોપ બનાવ્યો છે, મેન્ટેનન્સ ઝીરો છે,
તેણે ઘર ખરીદ્યું છે, તેણે વર્કશોપ માટે જમીન ખરીદી છે, તેણે
એક વર્કશોપ બનાવ્યો છે, તેણે 5 કાર ખરીદી છે.
હું તમને એક વાસ્તવિક વાર્તા કહું છું, કે તમે કહી શકો છો કે
જ્યારે તેણે તેની બાઇક વેચીને 15,000, 20,000, 25,000 ની
નોકરી છોડી દીધી, 20,000 ની નોકરી છોડી દીધી, 20,000 ની
નોકરી, 40,000 ની નોકરી છોડી દીધી, તેથી આગળ વધવા માટે, તમારે
તમારી નોકરી ખેંચવી પડશે, 30,000, 40,000 ની નોકરી, 30,000 ની
નોકરી, 40,000 ની નોકરી, 30,000 ની નોકરી, 30,000 ની નોકરી,
40,000 ની નોકરી, 20,000 ની નોકરી છોડી દીધી છે, તેથી આગળ
વધવા માટે, તમારે તમારી નોકરી ખેંચવી પડશે.
પગ પાછળ.
જો કોઈ તમારા પગ પાછા ખેંચી રહ્યું છે, જો સિંહ તમારા પગને
પાછળ ખેંચી રહ્યો છે, તો તેનો અર્થ એ છે કે તેણે તેની હિંમત
ગુમાવી દીધી છે અને પાછો જઈ રહ્યો છે.
તે ખૂબ કૂદવાનો છે.
તેથી, જો તમે પણ તમારી કારકિર્દી માટે, તમારા ભવિષ્ય માટે
આવું કંઈક આયોજન કરવા માટે સક્ષમ છો, તો તે બરાબર છે. નહીંતર,
તમે જમીની વાસ્તવિકતાને સ્વીકારો છો, નહીં તો તમે ખૂબ જ ખરાબ
રીતે અટવાઈ જશો.
અને આમાં સૌથી મહત્વની વાત એ છે કે તમે પાછા જવા વિશે વિચારતા
નથી. શક્ય નથી કે તમે પાછા જઈ શકશો. અને આ કિસ્સામાં વ્યક્તિ
આત્મહત્યા કરે છે, કંઇક કરે છે વગેરે. આ વિકલ્પો નથી.
તો, વિકલ્પ શું છે? આગળ વધવું.
આગળ વધવા માટે, તે મહત્વનું છે કે તમે તમારી જાતને અપડેટ કરો,
તમારી જાતને અપગ્રેડ કરો.
એવું પણ બની શકે કે તમે પ્રતિભાશાળી છો, પરંતુ શું તમે એટલા જ
પ્રતિભાશાળી છો જેટલા આજે સ્પર્ધાની માંગ છે?
માંગ એ છે કે તમે 50,000 કમાઈ રહ્યા છો અને મહિને 60,000 ખર્ચ
કરી રહ્યા છો.
ના. જો તમે મહિને 60,000 ખર્ચ કરી રહ્યા છો, તો તમારે 2 લાખ
કમાવવા પડશે.
તો, 2 લાખ કમાવા માટે તમારે શું કરવું પડશે?
અને હવે તમે જેટલા સક્ષમ છો, 2 લાખ અને તમારી સફળતા વચ્ચેનો
ખૂટતો ભાગ, જેના કારણે તમે 2 લાખ સુધી પહોંચી શકતા નથી, તો
તમારે તમારી જાતને તૈયાર કરવી પડશે.
ખરેખર, ગ્રાઉન્ડ લેવલને સમજો, તમારી જાતને તાલીમ આપો, તમારી
જાતને અપડેટ કરો, તમારી જાતને અપગ્રેડ કરો. હું તમારા બધા
સાથે વાત કરી રહ્યો છું, વ્યાવસાયિકો, સેલ્સ, માર્કેટિંગ,
એચઆર, તમે જે પણ છો. તમે ગમે તે હો, તમે ગમે તે ક્ષેત્રમાં
હો, તમારે તમારી વાસ્તવિક પરિસ્થિતિને સ્વીકારવી જ પડશે.
એક સેલ્સ પ્રોફેશનલ તરીકે, મેં કહ્યું છે કે તમે સારી રીતે
વેચાણ કેવી રીતે કરવું તે જાણો છો, શું તમે જાણો છો કે કેવી
રીતે ખરીદવું? વાટાઘાટનું કૌશલ્ય અને પ્રતીતિજનક કૌશલ્ય, આ બે
મુખ્ય કૌશલ્યો છે. પરંતુ તમે તેને માત્ર એક કુશળતા કહી છે, તે
કોઈ જાદુઈ લાકડી નથી.
આ માટે, તમારે નક્કર ઉત્પાદન જ્ઞાન, બજારનું જ્ઞાન, અદ્યતન
જ્ઞાન, દિવસ 1 માં શું ચાલી રહ્યું છે તેની જરૂર છે. અને પછી,
જ્યારે પણ તમે ખરીદવા જઇ રહ્યા હોવ, ત્યારે તમે જ્યાં ખરીદવા
માંગો છો ત્યાંથી ખરીદશો નહીં.
શાકમાર્કેટમાં જાઓ ત્યારે જ્યારે પણ તમે કોઈ દુકાને જાઓ
ત્યારે કહેવાતા મધ્યમ વર્ગ દેખાડો કરે છે, તે એક જ જગ્યાએથી
જઈને ખરીદી કરે છે. તેને અહંકાર છે, કે મારે 4 દુકાનોમાં સોદો
કરવાની જરૂર નથી.
તે કરો, કરો, તે ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. વાત 10 રૂપિયાની બચતની
નથી, જેને તમે શાકમાર્કેટમાં બચાવી શકશો. જો તમે વાટાઘાટનું
કૌશલ્ય, જે શાકમાર્કેટમાં પણ શક્ય છે, તે શીખી લો તો તમે નાના
સ્તરે તમારી જાતને મૂલવી શકો છો અને જોઈ શકો છો કે તમે
10 રૂપિયાની બચત કરી શકે છે કે નહીં.
જો તમે ત્યાં 10 રૂપિયા બચાવી શકો છો, તો મોટા બજારમાં 100 ની
બચત થશે, તમે 10,000 ની બચત કરશો અને તમે પણ મોટી ડીલમાં
લાખોની બચત કરશો. કુશળતા સમાન બનવા જઈ રહી છે. તો તમે
શાકમાર્કેટમાં શું કરો છો? પ્રથમ, તમે એક બજારથી બીજા બજારમાં
જાઓ છો.
જો તમને લાગતું હોય કે તમે સમય વેડફી રહ્યા છો, ના, ના, ના,
ના, ના, ના, તે સમયનો બગાડ નથી કરી રહ્યો, તો તે બજાર શીખી
રહ્યું છે. જેના આધારે તમે વાટાઘાટો કરી શકશો, તમે ત્યાંથી
પોતાનું મૂલ્યાંકન કરવાનું શરૂ કરશો.
કારણ કે તમે ઓછામાં ઓછું બજારમાં ફર્યા પછી જાણશો કે તમે
ક્યાંથી વાટાઘાટો કરવા જઇ રહ્યા છો. કારણ કે તમે એક દુકાને
ગયા હતા, તમે ત્યાં પણ વાટાઘાટો કરી હતી, પરંતુ તેણે તમને
પહેલેથી જ કહ્યું છે કે કિંમત બમણી છે.
તેમણે તમને 5 રૂપિયાનો ભાવ કહ્યો છે, તમે વાટાઘાટો કરી અને
તેને 8 રૂપિયા બનાવ્યા અને તમે ખુશ છો કે તમે 2 રૂપિયા
બચાવ્યા. તમે 3 રૂપિયા વધારાના આપ્યા છે. તમને આ કેવી રીતે
ખબર પડી? જો તમે બજારમાં ફરશો, તો તમને ખબર પડશે.
તેથી વાટાઘાટો એ એક કુશળતા છે, પરંતુ તે માટે બજારનું જ્ઞાન,
જમીની વાસ્તવિકતાનું જ્ઞાન હોવું ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. અને જો
તમે એક સારા ખરીદદાર, સારા ખરીદદાર બનવા જઈ રહ્યા છો, તો જ
તમે સારા વિક્રેતા બની શકો છો.
જ્યારે તમે એક સારા ખરીદદાર બનો ત્યારે જ તમે એક સારા
સેલ્સમેન બની શકો છો. જો તમે સસ્તા ભાવે કોઈ પ્રોડક્ટ ખરીદો
છો, તો પછી તમે તેને બજારમાં વધુ સારા નફામાં વેચી શકશો.
હા, મેં તમને એક વ્યક્તિની ખરી વાર્તા કહી છે. અને તે હજી પણ
ત્યાં જ છે. તે હજી પણ ત્યાં જ છે. વોરસો પણ છે. 5 કાર છે,
તેમણે લગાવી છે. તેમાંથી એકને તે પોતે જ ચલાવે છે. અને જો ના
હોય તો મહિને 10 લાખ કમાય છે.
તે મહિને 10 લાખ કમાય છે. પણ તમે તેને જોઈને આ વાત નહીં કહો.
તેની પાસે 5 કાર છે, તે વોરસોમાં પણ છે. તેના હાથ નીચે
20-30-40 લોકો કામ કરે છે, પરંતુ તેમની વચ્ચે અણબનાવ થાય છે.
એનું શું થાય છે? તે વર્તમાનનું બજાર જાણે છે.
તે જાણે છે કે ડ્રાઇવરો શું વિચારી રહ્યા છે, તેમની સમસ્યા
શું છે. તે જાણે છે કે કામદારો શું વિચારી રહ્યા છે. તે જાણે
છે કે આ સમયે બજારમાં શું થઈ રહ્યું છે. તમે જોયું છે કે
પોલીસ પાસે બહુ ઓછા લોકો છે.
કારણ કે જે લોકો લાલ સિગ્નલ પર બેસે છે તેઓ જમીની વાસ્તવિકતા
વિશે જાણે છે.
તમે કારમાં બેઠા છો અને વાસ્તવિકતાથી ખૂબ દૂર ચાલી રહ્યા છો.
તો તમારું નેટવર્ક કોણ છે? તમારો બાતમીદાર કોણ બની રહ્યું છે?
જે જમીન પર છે.
તેથી તેની સાથે જોડાયેલા રહેવું ખૂબ જ જરૂરી છે.
જમીન સાથે જોડાયેલા રહો.
તો મને બે રસ્તા કહો.
કાં તો તમે શરણાગતિ સ્વીકારી લો અને તમારી વાસ્તવિકતાનો
સ્વીકાર કરો.
તમે તે કરી શકતા નથી.
કારણ કે આટલા દિવસોથી તમને કવર બનાવવામાં આવ્યા છે.
તમે મોટા થયા છો તે બતાવવા માટે તમને એક કવર બનાવવામાં આવ્યું
છે.
તમે તે દંતકથાને તોડવા પણ માંગતા નથી.
તમે તેને જાતે તોડવા પણ માંગતા નથી.
તમે તેને તોડી શકશો નહીં. જીવવું મુશ્કેલ બનશે.
એવું કહેવામાં આવે છે કે તમને કોઈ સમસ્યા છે.
તે કોઈ મોટી વાત નથી.
વાસ્તવિક સમસ્યા ત્યારે શરૂ થાય છે જ્યારે વિશ્વના લોકોને ખબર
પડે છે કે તમને કોઈ સમસ્યા છે.
હા.
લોકો તમારું જીવન મુશ્કેલ બનાવશે.
તમે ભૂખ્યા સૂઈ જવા માટે તૈયાર છો. લોકો તમને સૂવા નહીં દે.
તું બે કપડામાં રહેવા માટે તૈયાર છે. લોકો તમને જીવવા નહીં દે.
તમે તમારા બાળકને સરેરાશ શાળામાં મોકલવા માટે તૈયાર છો. લોકો
તમને ભણવા નહીં દે.
ખરી વાત એ છે કે હું ૧૫ વર્ષથી વધુ સમયથી શિક્ષણ ક્ષેત્રે છું.
મોટી સ્કૂલોમાં મોટી મોટી ચીજો હોય છે.
હું આઈઆઈટીમાં જનરલ મેનેજરના સ્તર સુધી તાલીમમાં રહ્યો છું.
એક બાળક જે માસિક 2000 ફી ભરે છે અને એક બાળક જે 20,000 માસિક
ફી ભરે છે.
બંને અમારા ક્લાસમાં સાથે બેસે છે.
એક બાળક જે માસિક 2000 ફી ભરે છે અને એક બાળક જે 20,000 માસિક
ફી ભરે છે.
તે તેમના માટે ખૂબ જ મુશ્કેલ છે.
જ્યારે આઈઆઈટી, નીટ, યુપીએસસીની પરીક્ષાની વાત આવે છે,
અસલી ટેલેન્ટ ત્યાં જોવા મળે છે.
મોટી સ્કૂલો જોવા મળતી નથી.
પણ આપણે કહેવાતા મધ્યમ વર્ગ છીએ.
મોટી સ્કૂલોમાં.
ખરેખર, શું તમે જાણો છો કે પરિસ્થિતિ શું છે? માતાપિતા કાં તો
વાસ્તવિકતા જાણતા નથી અથવા જાણવા માંગતા નથી.
અથવા તો ખબર હોય તો પણ સ્વીકાર કરવા માગતા નથી.
અનામતની આ સ્થિતિ છે.
જેમ કે અનામત આપીને અમે એસસી, એસટી, ઓબીસીને ઉભા નથી કરી
રહ્યા.
આ નેતાઓ, કારણ કે તેઓએ તેમની સાથે 5 વર્ષ સુધી કામ કર્યું છે,
તેઓ તેમને ઉછેરવા માંગતા નથી.
એટલે તેમણે યોગ્ય સમયે આવવું પડશે અને અનામત આપી છે.
આ કારણે તેઓ પોતાનું મગજ ગુમાવી રહ્યા છે.
આજે એસસી, એસટી, ઓબીસીનું બાળક અભ્યાસ કરતું નથી.
તે જાણે છે કે તેણે અનામતમાં જવું પડશે.
તેને અડધા માર્ક્સ મેળવવાના હોય છે.
હું તમને એંજિનિયરિંગ કૉલેજની જમીનની વાસ્તવિકતા કહીશ.
જેમાં એસસી, એસટી, ઓબીસી અને સામાન્ય વર્ગના બાળકો છે.
તેઓ એકબીજાની બાજુમાં આવેલા 4 રૂમમાં બેઠા છે.
સામાન્ય વર્ગ સંઘર્ષ કરી રહ્યો છે, મરી રહ્યો છે, રાત્રે 2
વાગ્યે અભ્યાસ કરે છે.
અને તેઓ પગ ફેલાવીને સુઇ રહ્યા છે.
અને તેઓ સવારે ઉઠીને મસ્તી કરે છે.
તમે કમનસીબ છો કે તમે સામાન્ય વર્ગના છો.
અમે આનંદ માણી રહ્યા છીએ.
તેઓ ગમે તેટલી વાતો કરે પણ તેઓ પોતાને ભાગ્યશાળી ગણાવી રહ્યા
છે.
તેઓ એસસી, એસટી, ઓબીસી ભરે છે અને અડધા માર્ક્સ પાસ કરે છે.
અને પેલો બિચારો સંઘર્ષ કરી રહ્યો છે.
તે ભણી રહ્યો નથી.
જેની આદત નથી પડી રહી, જેને અનામતમાં રાખવામાં આવી રહી છે,
તેને સુધારવામાં આવી રહી છે કે પછી ખતમ થઈ રહી છે?
શું કરવામાં આવી રહ્યું છે? શું કરવામાં આવી રહ્યું છે?
ના.
તેથી, તે જ રીતે, આપણે આપણી જાતને અનામત ન રાખવી જોઈએ.
આપણે સખત મહેનત કરવી પડશે.
આપણે મહેનતના આધારે આગળ વધવાનું છે.
આ સમાજ, જ્યારે આપણે અનામતમાં હોઈએ છીએ, ત્યારે આપણે શાળાઓમાં
જઈએ છીએ,
હું હમણાં જ આ વિશે વાત કરી રહ્યો હતો.
મોટી શાળાઓના બાળકો, તેઓ વાસ્તવિકમાં જમીન વિશે જાણતા નથી.
અને કઈ શાળા વાસ્તવિકમાં સારું પ્રદર્શન કરી રહી છે તે શોધવા
માટે તેમની પાસે સમય નથી. તેઓએ બાળકોને ત્યાં મૂક્યા.
તેમની પાસે સમય નથી.
આજે, દાન બાળક માટે પૂરતું નથી.
તેથી, તેઓએ તે ત્યાં કર્યું છે.
આવતીકાલે, તેઓ કૉલેજમાં તે કરશે.
પરમ દિવસે, તેઓ ધંધો શરૂ કરશે.
અને શું હું તમને સાચી વાત કહું?
આ પણ સત્ય છે.
કારણ કે તેણે નાનપણથી જ બિઝનેસ જોયો છે.
તે શીખી ગયો છે.
તેથી, તેની શાળા અને કોલેજની ડિગ્રી ફક્ત એક ડિગ્રી છે.
તેનાથી તેને કોઈ ફરક પડતો નથી.
શો માટે, હું જાણું છું.
મોટી મોટી પાર્ટીઓમાં કહી શકાય તે માટે તેને મોટી સ્કૂલોમાં
મૂકવામાં આવે છે.
મારો દીકરો બી સ્કૂલમાં ભણે છે.
તે આ સંસ્થામાં અભ્યાસ કરે છે.
તેથી, આ ઉચ્ચ વર્ગ માટે યોગ્ય છે.
તેમની પાસે એટલું બધું છે, એટલું બધું છે કે હું તમને કેટલું
કહું? મારો એક મિત્ર સીએ છે.
તે બાળકને ઘરે ટ્યુશન આપવા માટે, કોઈ પોસ્ટ એરિયામાં જાય છે.
પતિ, પત્ની અને તેમના બે બાળકો છે.
2000 લોકોનું ઘર છે.
ઘરમાં 10 નોકર છે.
પતિનો આંતરરાષ્ટ્રીય બિઝનેસ છે.
મોટાભાગે એક મહિનામાં તે 20 દિવસ સુધી સ્ટેશનની બહાર રહે છે.
મેડમને તૈયાર કરવા, એક દિવસમાં 3 ડ્રેસ બદલવા, 3 પ્રકારના
મેકઅપ કરવા, ઘરેણાં પહેરવા, આમ કરવા માટે 2.5 લાખના પગારમાં
એક છોકરી રાખવામાં આવી છે. 2.5 લાખ છે.
તેથી, આ તેમના માટે કોઈ શો નથી. કારણ કે તેમની પાસે બતાવવા
માટે પહેલેથી જ કંઈક છે.
તેઓ કરી શકે છે.
કારણ કે, હકીકતમાં તેઓ ઉચ્ચ વર્ગના છે.
તેમની પાસે એટલું બધું છે, કે તેઓ ખર્ચ કરવા માટે જગ્યા શોધે
છે.
હું તે ઝોનની વાત નથી કરી રહ્યો.
જો તેમનું બાળક પિતાના વ્યવસાય એવરેજનો અભ્યાસ કરે છે, જેણે
આટલું બધું સામ્રાજ્ય બનાવ્યું છે, તો પણ તે તેને સંભાળશે.
તે તેને જોઈ રહ્યો છે, તે નાનપણથી જ તેના લોહીમાં છે, તે
વસ્તુઓને સમજી રહ્યો છે.
હું મધ્યમ વર્ગની વાત કરું છું, જે ખરેખર તે શું નથી તે બતાવે
છે.
અને આ કારણે તેનું જીવન દયનીય બની ગયું છે.
તેથી, ફરીથી હું તમારા ભવિષ્યની વાસ્તવિકતા વિશે વાત કરી
રહ્યો છું, કારકિર્દી વિશે વાત કરી રહ્યો છું, જે તમે પસંદ
કરવાના છો, તે કારકિર્દીના ભવિષ્ય વિશે.
અને તું નોકરી કરે છે, તું ધંધો કરે છે.
તો, નોકરીની કારકિર્દી શું છે?
તમે કોના માટે કરો છો?
તમારી કંપનીને વિકસાવવા માટે, કંપનીના માલિકનો વિકાસ કરવા
માટે, તેમના બાળકોને ઉછેરવા માટે.
તમારું ભવિષ્ય પૂરું થઈ ગયું છે.
તમારા બાળકો પાસે કંઈ જ નથી.
તે કારકિર્દીનું ભવિષ્ય તમારા માટે નથી.
તમે જનરલ મેનેજર બન્યા, તમે નિવૃત્ત થયા, તે પૂરું થઈ ગયું. એ
કારકિર્દીનો અંત આવી ગયો છે.
તેથી, એક કારકિર્દી પસંદ કરો, જેનો અંત તમારા ગયા પછી પણ ન
હોય. અને તમારા બાળકોને તે મળવું જોઈએ.
તમારા બાળકોને ટ્રાન્સફર મળવી જોઈએ.
એક પ્રોપર્ટી તરીકે, રોકાણ તરીકે, એક એસેટ તરીકે, તેમને
ટ્રાન્સફર મળવું જોઈએ.
તેઓએ તેનો ઉપયોગ તે જગ્યાએથી શરૂ કરવો જોઈએ જ્યાંથી તમે તેને
છોડી દીધો હતો.
અને તેમની યાત્રા ત્યાંથી જ શરૂ થવી જોઈએ.
શૂન્યથી નહીં.
પછી આ ગોળ ગોળ ગોળ ચાલુ રહેશે.
અને તમારું બાળક જ્યાં તમે તેને છોડ્યું ત્યાં જ હશે.
બાબા, તમારા જીવનમાં પ્રગતિ ક્યાં છે?
હા.
સત્યનો સ્વીકાર કરો.
આગળ વધો.
તમારા મિત્રોને અને તેઓ તમારા રેફરલ કોડનો ઉપયોગ કરીને સાઇન
અપ કરે છે, તમને કેટલાક અદ્ભુત પુરસ્કારો મળશે.
આ વાત રસપ્રદ લાગે છે.
તમે સંદર્ભ આપો છો તે દરેક મિત્ર માટે, તમે પોઇન્ટ્સ મેળવો છો
જે તમે ડિસ્કાઉન્ટ અથવા રોકડ પુરસ્કારો માટે પણ રિડીમ કરી શકો
છો, અને નોકરીની બાંયધરી પણ મેળવી શકો છો.
મને અંદર ગણો.
હું મારા બધા મિત્રોમાં આ શબ્દ ફેલાવવાની ખાતરી કરીશ.