सर्वांना नमस्कार। तुम्हा सर्वांना नमस्कार. हा विनीत गौतम
आहे, तुझा ट्रेनर, तुझा कोच.
आणि आज मी श्रद्धेवर काही बोलणार आहे.
श्रद्धा म्हणजे काय? आणि या श्रद्धेचे महत्त्व काय?
या श्रद्धेचे महत्त्व आपल्या जीवनात आहे.
मला या विषयावर बोलायचे आहे.
तुम्हाला यशस्वी करण्यासाठी काही महत्त्व आहे का?
आपल्या आयुष्यात यशस्वी व्हायचे असेल तर त्यावर विश्वास
ठेवण्याचे काही महत्त्व आहे का?
त्यात त्याची काही भूमिका आहे की नाही? मला याबद्दल बोलायचे
आहे.
विश्वास हा स्टिकरसारखा असतो असं म्हटलं जातं.
आपण स्टिकर लावतो ना?
एकदा तो अडकला की तो जिथे अडकला आहे तिथून दूर गेला, तर
पुढच्या वेळी तो कधीच चिकटणार नाही. जोपर्यंत तुम्ही ते
स्टिकर चिकटवले नाही, तोपर्यंत ठीक आहे. त्याचप्रमाणे
जोपर्यंत तुमचा कुणावर विश्वास बसत नाही, तोपर्यंत ठीक आहे.
पण एकदा विश्वास ठेवला की जसं एकदा स्टिकर अडकलं की
पहिल्यांदा ते खूप मजबूत असतं, पण एकदा अडकलं की काही
कारणास्तव ते काढून टाकलं जातं, काही कारणास्तव एकदा विश्वास
तुटला की पुन्हा तुम्ही स्टिकर चिकटवाल, पण त्याची ताकद वाढेल
पहिल्यांदासारखं कधीच होऊ नका.
ज्या ताकदीने स्टिकर पहिल्यांदा चिकटले होते, ते पुन्हा कधीच
चिकटणार नाही.
ते कुठूनतरी निघेल.
आणि जर तुम्ही त्या गोष्टीला काही केलं तर तुम्ही ते दुरुस्त
करू शकत नाही.
त्याचप्रमाणे श्रद्धेचे ही प्रकरण आहे.
एकदा तो तुटला की, एकदा श्रद्धेचा धागा तुटला की मग त्यात एक
गाठ तयार होते आणि ती गाठच त्याला जोडते. तो पूर्वीसारखा
जोडला जाणार नाही.
जेव्हा तुम्ही त्या धाग्याचा वापर गाठ बनवण्यासाठी केला,
तेव्हा तो धागा थोडा लहान झाला. त्याचप्रमाणे श्रद्धाही थोडी
कमी होते.
माझा मुद्दा असा आहे की ही श्रद्धा ही अशी गोष्ट आहे ज्यावर
जग आधारलेले आहे.
जिथे श्रद्धा आहे, तिथे जीवन आहे.
ज्या दिवशी श्रद्धा तुटते, त्या दिवशी आयुष्यही तुटते.
ज्या दिवशी विश्वास तुटतो, त्या दिवशी सर्व नातीही तुटतात.
हे तुम्हाला माहित आहे.
तुम्ही जिवंत आहात असा तुमचा विश्वास आहे.
आपण जिवंत नाही असे जर तुम्हाला वाटत असेल तर तुम्ही म्हणाल
की विश्वास ठेवणे पुरेसे नाही.
तुम्ही शारीरिकदृष्ट्या जिवंत असाल, पण तुम्ही आतून मेलेले
आहात.
कारण तुम्ही स्वत:ला मृत म्हणून स्वीकारले आहे.
तुमचा विश्वास बसत नसेल तर जेव्हा एखादी आई आपल्या मुलाला
सांगते की तो तुमचा बाप आहे, तेव्हा तो विश्वास ठेवूनच ते
स्वीकारतो.
अन्यथा प्रश्न निर्माण होईल.
का? जेव्हा मुलाला शिकवले जाते की तो टेबल आहे, तेव्हा तो ते
स्वीकारतो.
आणि जेव्हा त्याला शिकवलं जातं की तो खुर्ची आहे, तेव्हा तो
ते स्वीकारतोही.
लाकडी आयताकाराला किंवा चौकोनाला टेबल का म्हणतात आणि ज्यावर
आपण बसतो त्याला खुर्ची का म्हणतात, असा प्रश्न त्याला
विचारला तर टेबलाला खुर्ची का म्हटले जात नाही?
हा मोठा प्रश्न आहे.
तुम्ही सांगितलेल्या अवयवाला कान म्हणतात आणि ते ऐकण्याचे काम
केले जाते, असा प्रश्न निर्माण होऊ शकतो, की आपण ज्या अवयवाचे
ऐकतो, त्याला कानच का म्हणतात?
त्याला डोळे का म्हटले जात नाही? तुम्ही मुलाला आठवड्याचे
दिवस, रविवार, सोमवार शिकवत आहात.
त्याला विचारले तर रविवारनंतर सोमवारीच का येते?
मंगळवारी का नाही?
याचे उत्तर देणे अवघड आहे.
याचे उत्तर असले तरी.
याचे उत्तर आहे.
याला आपण लॉजिकल ट्रस्ट म्हणतो.
पण जिथे श्रद्धा नसते तिथेच तर्क येतो.
जिथे श्रद्धा आहे, तिथे तर्क नाही, प्रश्नच नाही.
आणि असो, प्रश्न पडला की मी म्हणालो की एकदा स्टिकर अडकलं की
ठीक आहे.
पण जेव्हा आपण ते पुन्हा चिकटवायला जातो तेव्हा ते पहिल्यांदा
जसे चिकटले होते तसे ते कधीच चिकटत नाही.
विश्वास हा स्टिकरसारखा असतो, जो पहिल्यांदा जसा चिकटला तसा
चिकटत नाही.
हे स्टिकरसारखे आहे, जे एकदा अडकले की आपण ते पुन्हा चिकटवू
शकता, परंतु जो चिकटतो, तो पूर्वीसारखा कधीच होणार नाही.
म्हणूनच मित्रांनो, मला एवढेच म्हणायचे आहे की, तुम्ही काहीही
करा, कोणाचाही विश्वास मोडू नका.
कोणाचाही विश्वास मोडू नका.
आणि सर्वप्रथम, आपण स्वत: पासून सुरुवात केली पाहिजे.
कोणाचाही विश्वास मोडू नका.
आपण विचारू शकता, एखाद्याचा विश्वास मोडणे म्हणजे काय?
माझं म्हणणं असं आहे की, तुम्ही जे काही विचार करता, ज्या
पद्धतीने विचार करता, त्याच पद्धतीने तुम्ही अंमलात आणता आणि
त्याच प्रकारे तुम्ही बनता.
म्हणजे तुम्ही चांगले आहात की वाईट, आज तुम्ही जसे आहात, ते
तुमच्या विचारांचे आणि कर्तृत्वाचे फलित आहे.
आणि तुम्हाला जसं व्हायचं आहे तसं तुम्ही नसाल तर कुणाचा
विश्वास मोडणं म्हणजे काय?
मी तुमच्याकडून अपेक्षा करत आहे की, जर तुम्ही तसे केले नाही,
आणि माझे काही वाईट केले तर त्याला एखाद्याचा विश्वास तोडणे
म्हणतात.
मी तुला पैसे दिले आणि तू ते मला जागेवरच परत करशील अशी माझी
अपेक्षा होती आणि तू ते परत केले नाहीस, तर हे एखाद्याचा
विश्वास मोडत आहे.
तू मला जागेवरच मदत करशील आणि तू मला मदत करत नाहीस, अशी माझी
अपेक्षा होती, मग हा एखाद्याचा विश्वास मोडणारा आहे.
तुम्हाला जे काही बनायचे आहे, ज्या उद्देशाने तुमचा जन्म झाला
आहे,
देवाने तुला पाठवले आहे,
तू तसं केलं नाहीस, तुला जे व्हायचं नव्हतं ते तू झालास.
त्यामुळे तुम्ही स्वत:चा विश्वासघात केला आहे.
तुम्ही चांगले व्हाल असे वचन दिले होते.
तू स्वत:ला वचन दिले होतेस.
तुम्ही इतरांना फसवणार नाही, प्रामाणिकपणे जगाल, प्रामाणिकपणे
कमवाल.
पण तुम्ही हे करू शकला नाही.
मग, तुम्ही स्वत:शी विश्वासघात केला की नाही?
आणखी एक गोष्ट।
इतरांसोबत असे करून आपण स्वत:शीही असेच करू लागतो हे आपल्या
लक्षातही येत नाही.
आपण स्वत:शीही असेच करू लागतो.
शेवटच्या व्हिडिओमध्ये मी तुम्हाला प्रार्थनेचे महत्त्व सांगत
होतो.
आता मी तुम्हाला शापांबद्दल सांगतो.
असे म्हटले जाते की, कर्मे नेहमी परत येतात.
चांगली कामे केल्यास चांगली कर्मे परत येतील.
आणि जर तुम्ही वाईट कर्म केले तर तुम्हाला शाप मिळेल आणि वाईट
कर्मे तुमच्याकडे परत येतील.
विश्वास ठेव।
मी तुम्हाला एक छोटीशी गोष्ट सांगतो.
एकेकाळी एक शेतकरी गवत विकून जनावरांना खाऊ घालत असे.
जनावरांचा चारा विकून जनावरांना चारा द्यायचा.
तो एका संताला भेटायचा आणि म्हणायचा, पुत्रा, जो इतरांचे भले
करेल तो चांगला होईल.
आणि जो इतरांचे वाईट करतो, तो वाईट च होईल.
ते ऐकत असत आणि आज्ञा पाळत असत.
एके दिवशी तो गवत गोळा करत असताना एक गाय आली आणि गवत खाऊ
लागली.
आणि गायीला पळवून लावण्यासाठी त्याने एक मोठी काठी वापरली.
गवत पाळणारे गायीला पळवून लावण्यासाठी काठीचा वापर करतात.
जाणूनबुजून असं काही नव्हतं, की काहीतरी वाईट घडेल.
पण झालं असं की, गायीला अशा ठिकाणी इजा झाली, की ती खाली पडून
मरण पावली.
एकदा त्याला काळजी वाटू लागली.
मी खूप वाईट काम केलं आहे.
गाय मारण्याचे पाप मी केले आहे.
पण दुसर् या दिवशी पुन्हा गवत गोळा करायला गेल्यावर गवत कापत
असताना आणि आरीने गवत कापले जाते, तिथे एक साधन असते, ते
बाहेर काढायचे.
त्याला एक आवाज ऐकू आला, त्याला वाटलं की खाली काहीतरी आहे.
तो पुन्हा मरण पावला आणि त्याला पुन्हा आवाज ऐकू आला.
मग माती खोदून पाहिलं, तिथे काही धातूचं भांडं आहे आणि
त्याच्या आत अनेक मौल्यवान दागिने, दगड, दागिने आहेत.
त्याला दागिन्यांनी भरलेले भांडे सापडले.
तो घरी घेऊन आला.
आता त्याच्याकडे भरपूर पैसे होते.
मोठं घर बांधलं, मोठी गाडी विकत घेतली, लग्न केलं.
पुन्हा त्यांच्याकडे येणारे संत म्हणायचे, बेटा, चांगलं
चांगलं आणि वाईट वाईट.
जो चांगले करतो त्याचे चांगले होईल आणि जो वाईट करेल त्याचे
वाईट होईल.
वाईटाचा परिणाम वाईट आणि चांगल्याचा परिणाम चांगला.
पण यावेळी त्याचं बोलणं ऐकून तो चिडला आणि म्हणाला,
बाबा, आत्तापर्यंत मी तुमचं बोलणं ऐकत होतो, पण पुन्हा येऊ
नकोस.
पुन्हा येऊ नकोस, कारण आता मला तुझ्या बोलण्यावर विश्वास बसत
नाही, की चांगल्याचा परिणाम चांगला आणि वाईटाचा परिणाम वाईट.
मी माझ्या हाताने वाईट केले,
मी एक गाय मारली आणि दुसर् या दिवशी मला सोने, मोती आणि
हिऱ्यांनी भरलेले भांडे मिळाले.
हा राजवाडा मी स्वत:साठी बांधला.
माझं लग्न झालं.
मला माझा आनंद मिळाला.
मला माझ्या वाईटाचे भले मिळाले.
संत म्हणाले, नाही बेटा, वाईटाचे फळ नेहमीच वाईट असते आणि
चांगल्याचे चांगले चांगले असते.
असे बोलून तो निघून गेला.
काही दिवस असेच गेले.
त्यांचे लग्न झाले, त्यांना पत्नी आणि मुले झाली.
त्यांनी अतिशय सुखी आणि समृद्ध जीवन सुरू केले.
एके दिवशी अचानक त्सुनामी, पूर आला.
पूर आला आणि त्याचं घर, त्याची बायको, त्याची मुलं, सगळं
उद्ध्वस्त झालं.
सर्व काही वाहून गेले होते.
पण त्याआधी ते अत्यंत शांत, समृद्ध जीवन जगत होते.
आता त्याला कोणतंही काम करावं लागलं नाही.
काम करण्याची सवयही त्यांनी गमावली.
आणि अचानक एके दिवशी सगळं उद्ध्वस्त झालं.
संत पुन्हा आले आणि त्यांनी आपल्या शब्दांचा पुनरुच्चार केला.
त्याने आपल्या शब्दांचा पुनरुच्चार केला, की पुत्रा, वाईटाचा
परिणाम नेहमीच वाईट असतो आणि चांगल्याचे चांगले चांगले असते.
आता तो रडायला लागला आणि म्हणाला,
बाबा, तुमचं म्हणणं बरोबर आहे.
खरं तर वाईटाचा परिणाम नेहमीच वाईट च असतो.
कारण पूर्वी,
मी गवत कापायचे, विकायचे आणि उदरनिर्वाह करायचे.
आता माझी अशी अवस्था झाली आहे, की गवत ही कापता येत नाही.
मला काम करण्याची सवय संपली आहे.
आणि माझी प्रतिमा अशी झाली आहे, की मला कोणी काम देत नाही.
मी उपासमारीने मरण्याच्या अवस्थेत आहे.
मला काही उपयोग नाही.
हे खरे आहे, की वाईटाचा परिणाम नेहमीच वाईट असतो.
वाईटाचा परिणाम नेहमीच वाईट असतो.
म्हणून मी म्हणतोय की जेव्हा तुम्ही कुणाचं वाईट करता तेव्हा
त्याचा परिणाम वाईट होतो.
हे मान्य करा.
मी तुम्हाला अजून एक छोटीशी गोष्ट सांगतो.
एक खरी कहाणी.
ही काही कथा नाही.
खरा।
मी एक आध्यात्मिक माणूस आहे.
आणि मी माझ्या गुरु आश्रमाचा शिष्य आहे.
मी तुम्हाला एक गोष्ट सांगतो.
आमचा आश्रम, श्री सिद्धता आश्रम, गुरुजी हे आमचे श्री श्री
१००८ स्वामी सुदर्शनाचार्य महाराज.
त्यामुळे गुरुजींच्या दरबारात आज जे लोक इथे आहेत,
जर मी आजबद्दल बोललो तर भागेश्वर धाम सरकार काय करत आहे, बाबा
धीरेंद्र शास्त्री जी काय करत आहेत, लोकांना न विचारता ते
आपली पत्रके बनवून लिहून ठेवतात आणि यावर मोठे प्रश्न उपस्थित
केले जात आहेत.
या गोष्टी आपण वर्षानुवर्षे पाहत आलो आहोत, आमचे गुरुजी
वर्षानुवर्षे हे करत आहेत.
बाबा धीरेंद्र शास्त्री एक-दोन वर्षांपासून हे करत आहेत, हे
आपण वर्षानुवर्षे, जवळपास २५-३० वर्षांहून अधिक काळ पाहत आलो
आहोत.
आणि जे किस्से सांगितले जात आहेत, ते इतक्या वर्षांपासून तरी
मी पाहत आलो आहे, २०-२५ वर्षे,
मी तुम्हाला माझ्या डोळ्यांनी सांगत आहे, की जेव्हा लोक
दूरवरून येतात आणि त्यांना न विचारता, त्यांच्या मनाची कुतूहल
जी काही असते, ते गुरुजी आपल्या रजिस्टरमध्ये लिहून ठेवतात.
तर, मी म्हणत होतो, की तू, क्षणार्धात, मी तुला नुकतीच एक
गोष्ट सांगितली, की त्याने एक गाय मारली,
आणि त्याला वाटले की पुढे त्याला एक भांडे मिळाले, आणि त्याचे
जीवन खूप आनंददायक झाले, आणि त्याला वाटले की त्याने आनंद
घ्यावा, परंतु शेवटी ते त्याच्यासाठी खूप वाईट होते.
आता मी तुम्हाला आणखी एक किस्सा सांगतो.
सीन कुठून सुरू होतो?
अतिशय दु:खी माणसे, अतिशय त्रस्त माणसे, त्यांच्या समस्या,
फरिदाबाद-सूरजकुंड रोडवर असलेल्या श्री श्रीधाता आश्रमात केवळ
दिल्ली-एनसीआरच नव्हे, तर संपूर्ण फरिदाबादमधून, संपूर्ण
भारतातून, बाहेरून जगातील ८० देशांतून लोक येतात.
हा श्रद्धेचा विषय आहे.
मी श्रद्धेबद्दल बोलत आहे.
त्यामुळे एखादी महिला आल्यावर तिच्या समस्या घेऊन रजिस्टर
असते, नोकरदार नावांची यादी बनवतात आणि यादीनुसार खूप गर्दी
असल्याने यंत्रणा चालवावी लागते, व्यवस्थेनुसार कामे करता
येतात.
त्यामुळे जो कोणी आपल्या समस्या घेऊन येतो, गुरुजींना
भेटण्यासाठी एक यादी तयार केली जाते, त्यांचे नाव लिहिले
जाते, फक्त त्यांचे नाव.
इथे ५-७ माणसं असतात, ज्यांना भेटायचं असतं.
एक बाई रोज येते, रोज आपलं नाव लिहिण्याचा प्रयत्न करते, पण
तिचं नाव कुणी च लिहीत नाही. ती तिथेच बसते, ६-८ तास ती रडत
राहते. आज मीडिया चॅनेल असेल तर ते माध्यमांवर ६ महिन्यांचा
कोर्स करतात आणि वर्षानुवर्षे प्रश्न विचारण्याआधी ते
कशाचाही विचार करू नकोस.
ते स्वत:ला पत्रकार म्हणवून घेतात.
त्यामुळे तसे नाही.
याबद्दल मी तुम्हाला अधिक सांगेन.
हो, मला सांगा.
काय झालं?
तर मी तुम्हाला एक गोष्ट सांगत होतो, की एक बाई रोज येते,
आपलं नाव लिहिण्याचा प्रयत्न करते, गुरुजींशी बोलण्याचा
प्रयत्न करते, पण तिचं नाव कोणी च लिहीत नाही. ती तासनतास
बसून राहते, रडत राहते.
मी तुम्हाला आजबद्दल सांगत होतो, की आजच्या घडीला सोशल मीडिया
या मुद्द्याला टार्गेट करते, की गुरुजींना कोणाच्याही वेदना
कळत नाहीत. अशा घटना घडतात.
देवाने तिला अभिव्यक्ती स्वातंत्र्य दिले आहे, मास मीडियाचा ६
महिन्यांचा कोर्स दिला आहे आणि ते पत्रकार बनतात.
त्यांच्यापेक्षा ज्ञानी कोणीच नाही.
कोणीच नाही.
परंतु, तसे काहीच नाही.
मी हा प्रश्न उपस्थित करणार नव्हतो, कारण सगळ्यांना माहित
आहे, सामान्य माणूस बाहेरून म्हणू शकतो, की नोकर भेदभाव करत
आहेत, आणि ती गोष्ट, तिच्यावर अन्याय होत आहे, ती स्त्री आहे,
ती त्रस्त आहे, तिचे नाव कोणी लिहीत नाही.
परंतु, तसे होत नाही.
वास्तविकता अशी आहे की, गुरुजींना नको तोपर्यंत आश्रमात एक
पानही हलत नाही, कारण ज्या मनसामधून ती तिथे आली आहे, ती कधी
घरातून निघाली आहे, तेव्हापासूनच ती पाहू शकते, ती कोणत्या
मनसातून तिथे येत आहे, कोणत्या विचाराने
ती तिथे येत आहे.
आणि, तिला कोणती समस्या भेडसावत आहे, ती का आहे, हेही त्यांना
ठाऊक आहे.
ही प्रक्रिया अनेक महिने चालली, ती यायची, बसायची, रडायची,
गाायची, पण तिचं नाव कुणी लिहीत नसे.
तिचे नाव कोणी लिहिणार नाही.
आश्रमातले सगळे लोक आपापसात चर्चा करायचे, पण गुरुजींना
सांगायची कुणाची हिंमत नव्हती, की सगळ्यांना माहित आहे,
काहीतरी चालले आहे.
आमच्या आश्रमाचा ट्रस्ट, त्याचे थोर प्रमुख,
ग.प. सत्संगीजी, अशा परिस्थितीत बहुतेक ते गुरुजींशी,
बाकीच्या लोकांचे प्रतिनिधी म्हणून, प्रतिनिधी म्हणून बोलत
असत.
सगळ्यांनी त्यांना विनंती केली, की सत्संगीजी, तुम्ही फक्त
गुरुजींशी बोला.
तुम्ही फक्त गुरुजींशी च बोला.
तिलाही हिंमत होत नव्हती, पण मोठ्या धाडसाने ती गुरुजींशी ही
बोलली, की गुरुजी, एक बाई येत आहे, बरेच दिवस ती खूप काळजीत
दिसत आहे, बसलेली राहते, रडत राहते.
गुरुजी म्हणतात,
व्वा, सत्संगी, तू खूप दयाळू झालाआहेस आणि तुझा गुरू अतिशय
नम्र झाला आहेस.
तुला त्याच्याबद्दल खूप दया वाटत आहे.
तर मी नेहमी म्हणतो की, जो कोणी या आश्रमात आला आहे, त्याच्या
मनात काय आहे, काय चालले आहे,
मला सगळं माहित आहे.
त्यामुळे त्याच्यासोबत काय आहे हेही मला माहित आहे.
आणि ती का रडतेय,
हे मलाही माहित आहे.
आणि तिच्या रडण्यामागचं खरं कारण काय आहे, ज्यामुळे ती रडत
आहे,
हे मलाही माहित आहे.
तेव्हा गुरुजी सत्संगीला सांगतात, की आता मी तुम्हाला कारण
सांगतो. जी स्त्री बसून रडत आहे, ती रडत आहे कारण, तिच्या
नवऱ्याला कॅन्सर आहे, संपूर्ण कुटुंब चिंतेत आहे, एक शक्ती
आहे, तुमचा विश्वास असो वा नसो, पण असंतोष आहे
आत्मे, ज्यांना आपण शैतान आत्मा म्हणतो, ते असंतुष्ट आत्मा
आहेत, जे मुक्त होऊ शकत नाहीत, ज्यांच्या इच्छा पूर्ण होत
नाहीत, ते असमाधानी आत्मा आहेत, ते भटकत राहतात.
त्यामुळे एक आत्मा या महिलेच्या कुटुंबाला अशा प्रकारे त्रास
देत आहे की, तिची अवस्था अत्यंत वाईट आहे आणि म्हणूनच ती येथे
आली आहे.
आणि आता मी तुम्हाला सांगतो, गुरुजी म्हणतात, तिला त्रास
देणारा दुसरा आत्मा कोण आहे?
बाबा बागेश्वर धाम मनातील विचारांबद्दल लिहिताना तुम्ही
लोकांनी फक्त ऐकले आहे, त्यामुळे एवढा गदारोळ होतो.
गुरुजी म्हणतात की, तिला त्रास देणारा दुसरा आत्मा कोण आहे?
गुरुजी सांगतात, या महिलेच्या नवऱ्याचा एक मित्र होता जो तिचा
मित्र आणि बिझनेस पार्टनर होता.
या महिलेच्या पतीचा एक मित्र होता जो तिचा मित्र आणि बिझनेस
पार्टनर होता.
या महिलेच्या पतीचा एक मित्र होता जो तिचा मित्र आणि बिझनेस
पार्टनर होता.
आता या मित्राच्या कुटुंबाची आर्थिक परिस्थिती इतकी बिकट झाली
आहे की, त्यांना पैशांची गरज आहे.
प्रत्येक धान्य त्रस्त आहे, तिचे कुटुंब ीय त्रस्त आहेत आणि
तिच्या मैत्रिणीचा आत्मा तिच्या पतीला आणि कुटुंबाला त्रास
देत आहे.
गुरुजी म्हणतात, सत्संगी, आता तुम्हीच सांगा मी यात काय करू?
त्यांनी काही चुकीचे केले आहे की नाही? आधी तुम्ही जा, मी
तुम्हाला आधीच सांगितलं आहे, जा आणि त्यांच्याशी असं आहे की
नाही याची खातरजमा करा.
सत्संगी जी जाऊन त्या बाईला विचारतात, तू का रडत आहेस, का येत
आहेस, काय प्रॉब्लेम आहे?
त्यामुळे गुरुजींनी सांगितलेली संपूर्ण कथा ती सांगते.
ती म्हणाली, गुरुजी, तुम्ही हे आणि ते म्हणत आहात, हे काय आहे?
ती बाई आणखीनच रडायला लागते.
ती म्हणते, हो, हे च आहे, अगदी असंच आहे.
आणि ती अजूनच रडायला लागते कारण ज्याने तिला इथे पाठवले आहे,
गुरुजी तुझा प्रश्न आश्रमात सोडवतील, असे सांगून ती अधिकच
विश्वास ठेवू लागते कारण तिने पाहिले आहे की तिला न सांगता
गुरुजींनी सर्व काही समजून घेतले आहे
गोष्ट।
त्यामुळे कथा समजली असेल तर उपाय देऊ शकतो, असं तिला वाटतं.
कारण लहान-मोठा सामान्य माणूस या सर्व गोष्टींपासून दूर नसतो,
त्याला जीवन समजत नाही.
माझं म्हणणं असं होतं की, तुम्ही काही वाईट केलंत, कुणाला
मारलं तर तुम्ही ते गुपचूप केलं असं तुम्हाला वाटतं,
पोलिसांना कळत नाही.
तुम्ही स्वत:ला पोलिसांपासून वाचवू शकता, पण त्यांच्या
कोर्टात स्वत:ला कसे वाचवणार?
त्याचा न्याय नक्कीच होईल.
आज नाही तर उद्या होईल.
आणि ते पूर्ण आवडीने होईल.
व्याजासह नव्हे तर चक्रवाढ व्याजासह खाते द्यावे लागेल.
वाईट करा. विश्वास ठेव।
म्हणूनच मी म्हणतोय, कोणाचाही विश्वास मोडू नका.
मित्राच्या मैत्रीचा विश्वास त्याने तोडला.
त्याने त्याचा धंदा करून त्याची हत्या केली.
जर तुम्ही विश्वास मोडलात, तर विश्वास ठेवा की तुमच्यासोबत
आणखी वाईट गोष्टी घडणार आहेत.
तू या जगापासून लपून राहणार आहेस, पण त्याच्यापासून लपून कसा
राहशील? आता मी तुम्हाला पुढची गोष्ट सांगतो.
याची पुष्टी केल्यावर ती रडू लागते की हो गुरुजी, ही चूक आहे.
पण तुम्हीच आम्हाला या समस्येवर उपाय द्या.
गुरुजी म्हणतात, मी यात काहीच करू शकत नाही.
एवढंच मी करू शकतो.
आता तुम्ही सर्वजण आश्चर्याने ही खरी कहाणी ऐका.
आणि तुमच्यापैकी कुणाचाही विश्वास बसत नाही ना?
तर मी दिल्ली एनसीआर, फरिदाबाद, जिल्हा, राज्य, हरियाणा.
श्रीश्रीधाता आश्रमावर तुम्ही गुगल करू शकता.
या ठिकाणी येऊन कृपा आणि चमत्कार पहा.
अप्रतिम, अप्रतिम.
पण जेव्हा भावना असेल तेव्हाच कृपा बरसते.
गुरुजी म्हणतात, माझी भावना माझ्या भावनेत आहे.
माझी भावना माझ्या भावनेत आहे.
या कोर्टासाठी कोणतेही शुल्क आकारले जात नाही.
काहीही नाही।
फक्त भावना.
तुम्ही म्हणाल, काय फायदा होईल?
ही गोष्ट पुढे ऐका.
गुरुजी म्हणतात, मी एवढंच करू शकतो.
की ज्या मित्राच्या नवऱ्याने तिला मारले आहे आणि ज्याचा दुसरा
आत्मा तिला त्रास देत आहे,
मी तिला फोन करेन.
आता बघा, मी सरप्राईजबद्दल बोलत होतो, बरोबर?
मी त्या आत्म्याला बोलावून घेईन आणि मी तिला थेट बोलायला
लावीन.
त्या आत्म्याला काय हवंय?
या लोकांनी तिची इच्छा पूर्ण केली पाहिजे.
मग मी गॅरंटी घेतो.
मी तिच्याशी बोलून तिला भविष्यात त्रास देणार नाही याची
खात्री देईन.
मग गुरुजींनीही तेच केले.
आता तुम्ही म्हणाल, आत्मा कसा येतो?
कसं बोललं जातं?
कुणाच्या शरीरावर आत्म्याचे शरीर नसल्यामुळे कुणाच्या शरीरावर
आत्मा असे म्हणतात.
आणि मग ती ज्याच्या अंगावर येईल, ती, कोणीही तसे होणार नाही.
तिची शक्ती सहन करण्याची पुरेशी शक्ती तिच्यात असावी.
आश्रम आहेत, पुजारी आहेत, त्यावर येतात.
मग तिच्या मैत्रिणीचा आत्मा, नवऱ्याच्या मैत्रिणीचा आत्मा,
कुणाच्या तरी अंगावर गुरुजींनी तिला हाक मारली.
मग विचारलं, तुला काय झालं, स्वतःच सांग.
तर तो सगळा किस्सा सांगतो.
गुरुजींनी जे काही सांगितले ते त्यांनी शब्दशः सांगितली की,
माझ्या मित्राने माझ्यासोबत असे केले आणि आज माझ्या
बायको-मुलांना पैशांची गरज आहे.
त्यांना अन्नाची तहान लागली आहे, भूक लागली आहे, ते त्रस्त
आहेत.
आणि हे लोक एन्जॉय करत आहेत,
मी त्यांना आनंद घेऊ देणार नाही.
मी त्यांचे जीवन दु:खद करीन.
आणि मीही तेच करत आहे.
मी काहीतरी चुकीचं करत आहे, म्हणून मला सांगा.
मग तुम्हाला काय हवंय?
गुरुजींनी विचारले, तुम्हाला काय हवे आहे?
तुम्हाला हे प्रकरण मिटवायचे आहे ना?
कारण जर तुम्ही त्यांना अशा प्रकारे त्रास देत असाल, तुमची
मुले अशा प्रकारे त्रस्त असतील तर या गोष्टीवर तोडगा निघत
नाही, तोडगा निघत नाही.
तुम्ही त्यांच्या मुलांना त्रास द्याल, कारण तुमची मुले
त्रस्त आहेत.
तर, तो आत्मा म्हणतो, या महिलेच्या नवऱ्याच्या मित्राचा,
ज्याचा खून तिने केला होता, त्याचा आत्मा म्हणतो की, माझ्या
व्यवसायातील वाटा, आज मी जो वाटा कमावतो तो माझ्या
बायको-मुलांना हस्तांतरित करावा.
मी आत्तापर्यंत जो नफा कमावला आहे, तो सर्व त्यांच्याकडे वर्ग
व्हायला हवा.
मग मी तिला माफ करीन.
कारण जेव्हा माझी बायको आणि मुलं आनंदात असतील तेव्हा मी तिला
त्रास देईन.
त्यांना त्रास देण्याचा माझा कोणताही हेतू नाही.
या जगातील सर्व थोर लोकांना आपण मारू, मारू, मारू, लुटू असे
आपल्याला वाटत असेल तर हा विचार आपण काढून टाकला पाहिजे.
त्यापेक्षा हजारपटीने जास्त त्रास सहन करावा लागेल.
तुम्हाला त्रास सहन करावा लागेल.
त्याच्या काठीत आवाज येत नाही.
पण ती जखम खूप वेदनादायक आहे.
त्या जखमेपासून तुम्ही स्वत:ला वाचवू शकणार नाही.
आणि तू ती वेदना सहन करू शकणार नाहीस.
माझ्यावर विश्वास ठेव।
कोणाचाही विश्वास मोडू नका.
मग अशी वस्ती होते.
तिचा नवरा, बायको आणि मुलांना बोलावलं जातं.
सर्व गोष्टी त्यांच्यासमोरच केल्या जातात.
आणि मग गुरुजी म्हणाले,
आता तुम्ही भविष्यात त्यांच्या मुलांना त्रास देऊ नका.
मी म्हणालो, गुरुजी, मी असं का करणार? माझं म्हणणं असं आहे
की, सर्वप्रथम तुम्ही गुरुची शक्ती पाहिली, गुरुतत्त्वाची
शक्ती पाहिली.
आज मी ही गोष्ट सांगितली कारण आज या गोष्टींची खूप चर्चा होत
आहे.
अनेक गोष्टी घडत आहेत.
पण आमच्यासाठी नवीन असे काहीच नाही.
नवीन काही नाही.
अशा महासत्ता मी पाहिल्या आहेत.
कृपा बाबा।
अहो भागे आपने।
गुरुजी म्हणतात, ज्या दिवशी ते नाव दान देत होते, त्या दिवशी
ते म्हणाले,
हे नाव मी कुणालाही देत नाही.
मी माइकवर नाव दान दिलेले नाही.
सगळी प्रक्रिया तिथेच आहे.
आणि ज्यांचे माझ्याशी अनेक आयुष्यभर नाते आहे त्यांना मी ते
देत आहे.
ते मी त्यांना देत आहे.
तर, अहो भागे हमारे.
गुरुजी, मी अनेक जन्मभर तुमच्यासोबत आहे.
फक्त ही कृपा ठेवा.
ही कृपा ठेवा.
आणि ही कृपा ठेवा म्हणजे चूक झाली तरी कुणाशी वाईट संबंध
असतील, कुणावर विश्वास नसेल, एकमेकांना ओळखत नसला तरी ही कृपा
ठेवा. अनेकदा एकमेकांना ओळखत नसलो तरी आपण बनवायचं ठरवतो.
अशी चूक आहे.
जर तुम्ही लोक, अशा कोणत्याही दरवाजासमोर, अशा कोणत्याही
शक्तीसमोर, गुरूसमोर,
असं मी म्हणत नाही
मी श्री सिद्धता आश्रम गुरुवराबद्दल बोलत आहे.
पण गुरू हा गुरु असतो.
पाण्याचा नळ प्लास्टिकचा, पोलादाचा, पितळाचा, इतर कोणत्याही
धातूचा, सोन्याचा असला तरी तो उघडला की त्यातून थंड पाणी
बाहेर पडेल, असे म्हटले जाते.
थंड पाणी.
संत असला तरी संत व्हायला हवा.
मी एका संताबद्दल बोलत आहे.
मी एका गुरूबद्दल बोलत आहे.
त्यामुळे गुरु कोणीही असो, दाढी असो, दाढी नसेल, डोक्यावर केस
असतील किंवा स्त्री असो वा गृहस्थ, गुरु कोणीही असो, गुरूला
कधीही शरीर मानत नाही.
गुरु एक विचार आहे, शक्ती आहे. या शक्तीशी जोडून राहा.
एक दिवस तुम्ही त्यात एकरूप व्हाल.
ते एक माध्यम बनेल आणि तुम्हाला त्या निराकाराकडे घेऊन जाईल,
जिथून तुम्ही, निराकार म्हणजे जिथून सर्व रूपे बाहेर आली
आहात, ते तुम्हाला पुन्हा त्या निराकारमध्ये सामावून घेईल.
तर, तू एक गोष्ट पाहिलीस, की जर तू काही वाईट केलंस आणि तुझा
विश्वास मोडून असा विचारही केलास, की आता माझी गंमत आली आहे,
मी अख्खं बीज गिळंकृत केलं आहे, माझ्या मित्राला मारलं आहे,
आणि मीही एवढा छान खून केला आहे, की पोलीस स्टेशनमध्ये
कुणाला, कुणाला ही गोष्ट कळली नाही, पण,
मित्रा, हिशोबासाठी तयार राहा.
त्याच्या दरबारात काय आहे?
तू तिथे कसा लपून बसणार?
म्हणूनच, यावर विश्वास ठेवा आणि जा, की आपण जे काही करत आहात
ते एक नाही तर दोन लोक आपल्याकडे पाहत आहेत.
एक देव आहे आणि दुसरा तू आहेस.
जर तुम्ही स्वतःला पाहत असाल आणि तरीही तुम्ही चुकीचे काम करत
असाल, तर सर्वप्रथम तुम्ही स्वतःवरचा आणि ज्याने तुम्हाला
निर्माण केले आहे, त्याच्याशी ही तुमचा विश्वास तोडला आहे.
त्याने तुला या कामासाठी निर्माण केले नाही, की तू जगात जाऊन
दरोडा आणि चोरी कर.
तुला या जगात पाठवण्याचा त्याचा हेतू हाच होता का? निदान एकदा
तरी त्याला विचारा, की तू या जगात का आलास?
तू का आलास?
कोणाचाही विश्वास मोडू नका.
आणि सर्वप्रथम स्वत:चा विश्वास मोडू नका.
जेव्हा जेव्हा तुम्ही काही चुकीचं करायला जाता तेव्हा तुम्ही
म्हणता की तुमचं हृदय वेगाने धडधडतं.
लाई डिटेक्टर काय तपासते?
लाई डिटेक्टर फक्त तुमच्या हृदयाची धडधड तपासतो, की जेव्हा
तुम्ही खोटं बोलायला जाता तेव्हा तुमच्या हृदयाची धडधड वाढते.
म्हणजे आपण काहीतरी चुकीचे करणार आहात, असा संकेतही देत आहे.
आपण काहीतरी चुकीचे करणार आहात.
पण तुम्ही इतके निर्लज्ज आहात, की सत्याचा आवाज असलेला आपलाच
आवाज ऐकायचा नाही.
जर तुम्ही ऐकले नाही तर तुम्हाला नक्कीच त्रास होईल.
तुम्हाला नक्कीच त्रास होईल.
बघा, मी तुला पहिली गोष्ट सांगितली होती, की चांगल्या-वाईटाचे
नाते वाईट असते.
आज अनेक थोर साधू-संत तुरुंगात आहेत.
प्रत्यक्षात साधू-संत आहेत की नाही?
हा चांगला प्रश्न आहे.
हा प्रश्न आहे.
असे म्हटले जाते की, रावणाचा वध झाला, कारण त्याने सीतेचे
अपहरण केले होते.
रामजींना स्वातंत्र्य मिळाले.
त्याला स्वातंत्र्य मिळालं.
पण एक कथा आहे, एक कथा आहे, की तो वास्तवात मोकळा होण्याचा
पुरेपूर प्रयत्न करत असतो.
तो शिवभक्त आहे.
तो भगवान शंकराला प्रसन्न करण्याचा सर्वतोपरी प्रयत्न करत आहे.
पण त्याला यश येत नाही.
भगवान शिव त्याचे ऐकत नाहीत.
त्याची आई पार्वती म्हणते, की तो इतका निर्लज्ज आहे, की तो
खूप प्रयत्न करत आहे.
त्याने चूक केली आहे.
म्हणून असे म्हटले जाते की, त्याने पाप केले नाही, त्याने
मोठे पाप केले आहे.
प्रकरण फक्त सीतेच्या अपहरणापुरतं असेल तर प्रकरण वेगळं होतं.
त्याने नुसतं तसं केलं नाही.
त्याने परिधान केलेला पोशाख, त्याने रावणाच्या देहरूपाने
सीतेचे अपहरण केले असते तर मी त्याला माफ केले असते. पण
त्याने परिधान केलेला पोशाख, परिधान केलेला पोशाख, साधूच्या
रूपात त्याने सीतेचे अपहरण केले. तो आपल्याच लोकांच्या मागे
गेला, तो निघून गेला
संपूर्ण साधू समाजाची श्रद्धा.
तर, त्याचे पाप पाप नाही, ते महापाप आहे.
तो क्षमेस पात्र नाही.
अशा संतांना मी म्हणतो,
मी माता पार्वतीला म्हणते, की जो साधू च्या देहाचे अपहरण करून
असे कृत्य करतो, तो कधीही क्षमेस पात्र नसतो.
ही त्या काळाची गोष्ट होती.
आज या युगातही हेच घडत आहे.
त्याच्या न्यायाला उशीर झाला, उशीर झाला तरी उशीर होतो, पण
अंधार नसतो.
ज्याच्यावर अन्याय होत आहे, ज्यावर अन्याय होत आहे, तो चांगला
होईल, पण जो वाईट करत आहे,
त्याबरोबरच प्रत्यक्षात न्याय मिळेल,
आणि न्यायाच्या रूपाने फक्त वाईटपणाचा वाईटपणा येईल.
फक्त वाईटपणाचा वाईटपणा असेल, नाही का?
वाईटाचे वाईट म्हणजे न्याय आणि चांगल्याचे चांगले म्हणजे
न्याय.
त्यामुळे त्यांच्या घरात अंधार नसून उशीर आहे.
आपण सकारात्मक पद्धतीने बोलतो,
की काळजी करू नका, जेव्हा कोणी दु:खी असेल,
या जगात आपण अनेकदा म्हणतो, काळजी करू नकोस,
त्याच्या घरात अंधार नाही तर उशीर आहे.
हे आम्ही सकारात्मक पद्धतीने बोललो.
पण जे नकारात्मक विचार करतात त्यांच्याबद्दल मी बोलत आहे,
आणि जे नकारात्मक काम करतात, त्यांनी हे लक्षात ठेवा,
देवाची भीती,
कोणाशीही भांडू नकोस,
त्याला घाबरू नकोस, कारण त्याचा कॅमेरा सगळीकडे आहे,
त्याचं रेकॉर्डिंग सतत चालू असतं,
आणि त्याची किंमत तुम्हाला मोजावी लागेल,
तुम्हाला किंमत मोजावी लागेल, तुम्ही पळून जाऊ शकत नाही.
तर, जर तुम्हाला असे विचार येत असतील तर,
मी तुम्हाला एक छोटीशी गोष्ट सांगतो.
एका राजाचे चार पुत्र होते,
त्यांना आपला उत्तराधिकारी निवडायचा होता,
त्यांनी चारही मुलांना बोलावले,
आणि त्यांना चाकू आणि लंड दिला आणि त्यांना जाऊन कापायला
सांगितले,
आणि हलाल करा,
पण अशा ठिकाणी जाऊन हे काम करा,
जिथे कोणी दिसणार नाही,
आणि जो प्रथम येतो,
मी त्यांना माझा उत्तराधिकारी बनवेन.
सगळे खुश झाले, सगळ्यांनी लंड आणि चाकू घेतला आणि एक-दोन
तासातच
एक मुलगा परत आला,
तो कापून घेतला,
आणि म्हणाली की मी एका अतिशय दुर्गम आणि उजाड जंगलात गेलो
होतो,
आणि हे काम केले,
पक्षी नव्हते,
त्याचप्रमाणे मी दुसरे लग्न अतिशय निर्जन ठिकाणी केले,
मी तिसरं लग्न अगदी निर्जन ठिकाणी केलं,
तिथे काहीच नव्हतं.
मी चौथ्या ची वाट पाहत राहिलो,
पण तो आला नाही,
खूप उशीर झाला होता,
आणि बर् याच दिवसांनी तो आला,
आणि लंड जिवंत केला,
सगळे हसायला लागले,
की तुला अशी जागा मिळाली नाही,
या छोट्या-छोट्या विनोदांची काळजी करू नका,
हे अज्ञानी लोकांचे जग आहे,
काही जण असे असतात जे हुशार असतात,
ज्यांना गोष्टी समजतात,
म्हणूनच,
हे मी तुम्हा सर्वांसाठी सांगत आहे,
की लोक तुमच्या छोट्या, समजूतदार गोष्टींवर हसतात,
ते म्हणतात की एक चांगला माणूस आणि एक चांगले पुस्तक,
सामान्य माणसाला कळत नाही,
तो समजण्यापासून दूर आहे,
त्याचे काम समजण्यापासून दूर आहे,
त्याची बोलणी समजण्यापासून दूर आहेत,
जेव्हा तुमची बोलणी समजण्यापासून दूर असतात,
मग सामान्य माणसाच्या हसण्याची पर्वा करण्यात काय अर्थ आहे,
सगळे हसत आहेत,
राजाने विचारले,
काय झालं
तू खूप उशीरा आलास,
आणि मग तू लंड जिवंत आणलास,
तेव्हा छोटा राजकुमार म्हणाला,
तो राजा,
मी दूरवर भटकत राहिलो,
मी निर्जन जागा शोधत राहिलो,
अशी अनेक निर्जन ठिकाणं मी शोधली,
जिथे कोणीच नव्हते,
पण सगळीकडे,
माझ्याबरोबर दोन माणसं होती,
राजा म्हणाला,
हे कसे शक्य आहे,
तुझे तीन भाऊ आले,
इतक्या लवकर त्यांना एक निर्जन जागा सापडली,
आणि तू इथपर्यंत भटकत राहिलास,
तरीही तुला दोन साक्षीदार सापडत राहिले,
हे कसे शक्य आहे,
तुम्हाला कोणते साक्षीदार सापडले,
ते म्हणाले,
एक साक्षीदार देव आहे,
जो सर्वत्र आहे,
आम्ही म्हणतो,
देव सर्वत्र आहे,
सगळीकडे निर्जन आहे,
एक साक्षीदार देव आहे,
ते म्हणाले,
ठीक आहे, मी स्वीकारतो,
एक साक्षीदार देव आहे,
आणि दुसरा कोण होता,
ते म्हणाले,
मी दुसरा होतो,
कारण जेव्हा मी हे चुकीचं काम करत असतो, तेव्हा मीही याचा
साक्षीदार असतो,
म्हणून जर मी स्वतःला साक्षीदार मानत नाही,
याचा अर्थ मी माझ्या विश्वासाशी विश्वासघात करीत आहे,
आणि मीही त्याच्याबरोबर तेच करत आहे,
मी म्हणत होतो,
की जर तुम्ही तुमच्या विश्वासाशी विश्वासघात केला तर,
मग सर्वप्रथम तुम्ही स्वत:शी विश्वासघात करता,
तू जगापासून लपून राहीलस,
तुम्ही कोणाचे तरी पैसे घेतलेत,
तुम्ही कोणाचे पैसे घेतले, त्यांचे पैसे घेतले,
तुम्ही त्यांच्या अहंकारापासून दूर राहिले पाहिजे,
तू तुझ्या सत्तेचा गैरवापर केलास,
गैरवापर झाला नाही,
तू तुझ्या सत्तेचा गैरवापर केलास,
आणि तू ते या जगात घेतलेस,
तुम्ही त्यांच्या अहंकारापासून दूर राहिले पाहिजे,
ज्यावर तो विश्वास ठेवतो,
त्याने हार मानली आहे,
तर त्याच्या शक्तीसमोर,
या जगात तुझ्या सामर्थ्यासारखं काहीच नाही,
आणि जेव्हा तो बदला घेण्यासाठी खाली येईल आणि जेव्हा तो बदला
घेण्यासाठी खाली येईल, तेव्हा त्याचा काहीच उपयोग होणार नाही.
हो! राजाने आपल्या धाकट्या पुत्राला, धाकट्या राजकुमाराला
सिंहासनाचा वारसदार घोषित केले कारण तो म्हणतो की तू पाप पाहत
राहीलस.
जगाचे
पण जेव्हा तुम्ही स्वतः पाप करायला उतरता, तेव्हा आपण कुणावर
न्याय किंवा अन्याय कधी करणार आहात, खुर्चीवर बसून हे लक्षात
ठेवले पाहिजे की अन्याय करण्यापूर्वी असा विचार करा की नेहमी
दोन साक्षीदार असतात एक देव आणि दुसरा तुम्ही आणि
जो या दोन शक्तींना घाबरतो, तो कधीच चुकीचा नसतो म्हणून,
विश्वास ठेवा
मी मोठी उदाहरणे देत होतो
छोट्या छोट्या पातळ्यांवर आपण छोट्या-छोट्या गोष्टी, छोट्या
छोट्या गोष्टी करत राहतो
छोट्या-छोट्या गोष्टींवर, टॉफीसाठी, २-४ रुपयांत विश्वास तोडत
राहतो तुम्ही कसे वागता, कसे वागता हे तुमच्या परीक्षेचे क्षण
आहेत
पण विश्वास ठेवा की वाईटाचे चांगले आणि वाईट ठरविले जाते हे
ठरवले जाते
द्वापररच्या त्रितेच्या महान गोष्टी आपण ऐकतो आणि वाचतो
कलयुगात असे होत नाही, असे आपण म्हणतो
कलियुगात सर्व काही आहे.
तिथे सर्व काही आहे.
चांगली माणसं, चांगले संत, महात्मा, देव नसता तर आज जे काही
घडतंय त्याचं उलटं वळण लागलं असतं
आजही समतोल असेल तर त्याचे कारण एकीकडे इतके चांगले कर्म आहे
आणि दुसरीकडे वाईट कर्म आहे
राम काल तिथे होता.
काल रावण तिथे होता
कंस काल तिथे होता.
कृष्णा काल तिथे होता.
संत आजही आहेत आणि वाईट आचरणावर अत्याचार करतात
रावण आणि कंस हे त्याचे प्रतीक होते
त्यामुळे असे लोक आजही या समाजात आहेत
मी तुम्हा सर्व प्रोफेशनल्सशी बोलणार आहे
तुम्हाला तुमची टीम बनवायची आहे जर तुम्हाला तुमच्या आयुष्यात
जे काही मिळवायचे असेल, जे व्हायचे असेल ते मिळवायचे असेल तर
सर्वात आधी तुम्ही स्वत:वर विश्वास ठेवला पाहिजे.
सबसे पहले आपको अपने आप पे विश्वास कर्ण पडेगा.
स्वत:ला सांगा की तुम्हाला ही गोष्ट साध्य करायची आहे, तुम्ही
ते करू शकता.
जर तुम्हाला वाटत असेल की तुम्ही साध्य करू शकता, तर ते साध्य
करण्यासाठी तुम्हाला कोणीही रोखू शकत नाही.
जर तुम्हाला वाटत असेल की तुम्ही हे करू शकता, तर तुम्हाला ते
करण्यापासून कोणीही रोखू शकत नाही.
पण जर तुम्हाला वाटत असेल की तुम्ही करू शकत नाही, तर
तुम्हाला कोणीही ते करायला लावू शकत नाही.
अगर आपको लगता है की आप ये काम नहीं कर सकते, तो तुमसे कोई
नहीं करवा सकता।
और तुम्हे लगता है की तुम कर सकते हो, तो तुम्हे कोई रोक नहीं
सकता है.
इज येकीन को, इस विश्वास को मजबूत करो.
विश्वास, आत्मविश्वास, आत्मविश् वास ही सफलता की सादी है.
चाहे तुम जो कुछ भी हो, जो कुछ भी बन्ना चाहते हो, जहाँ भी
जाना चाहते हो.
तुम्हाला जिथे जायचं आहे, तिथे तुम्हाला तुमच्या प्रोफेशनच्या
शिखरावर जायचं आहे, तुम्हाला तुमच्या क्षेत्राच्या शिखरावर
जायचं आहे.
सर्वप्रथम तुमच्यात जी गोष्ट निर्माण होण्याची गरज आहे, ती
म्हणजे तुमचा आत्मविश् वास.
सबसे पहली चीज जो आपमे होने चाहिये, वो है आत्मविश्वास.
तुम खुद पे विश्वास करो।
तुम खुद पे विश्वास ना करके, अगर खुद को ही धोखा दे रहे हो,
तो दुनिया की तो बात छोड़ दो फिर।
छोड़ करतो.
जांते हैं, आप पैसे की बात करें।
पैसा कमाना मुसकील नहीं है, पैसे की जीत कर्ण शिखो.
Jis चीज ki आप कद्रा करोगे, वो चीज तुम्हारे पास रहेगी.
बहुतेक, जो गरीब लोग होते हैं, पैसे के बारे में उनकी सोच ही
नकारात्मक होती है.
वो पैसे को बुरा बोलते हैं, कहते हैं, हर समस्या का, हर बुराई
की जाद पैसा है, ऐसे कहीं ना कहीं उनकी सोच है. हाय.
वो जाने, अंजाने, अलग से बैठ के ये बाते सोचते हैं, ऐसा उनका
विश्वास है,
ऐसा वो मांते हैं, की हर समस्या का, हर बुराई की जाद, आप जाके
गरीबबों के बीच में बैठ के देख लेना, वो लोग ऐसी बाते चर्चा
करते हैं, की हर समस्या, हर बुराई की जाद पैसा है. जिस्को तुम
समस्या की जाद मांते हो, ऐसा विश्वास करते हो,
तो तुम्हारे इस विश्वास के कारन ही तो पैसा तुम्हारे पास नहीं
है.
क्यूंकी तुम मांते हो की ये बुराई की जाद है और मुरीब जाए,
बुराई नहीं चाहिये तो मेरे पास पैसा नहीं चाहिये मुझे।
हो।
ही वस्तुस्थिती आहे.
जैसा तुम सोचते हो, जैसा विश्वास करते हो, तुम वैसा ही बन
जाते हो, अगर तुम्हे अमीर बन्ना है, पैसा कमाना है, अगर
तुम्हे सक्सेसफुल होना है, तो तुम्हे पहले अपनी सोच बदललिनी
पडेगी, अपना बिलीफ सिस्टीम चेंज कर्ण पडेगा, अपना माइंडसेट
बदल़ना
पाडेगा.
जर तुम्ही हे करू शकलात, तरच तुम्ही करू शकता.
किसी रास्ते पे चलने से पहले, वो क्लीयर होना, जरूरी है आपका
ट्रॅक.
आप कन्फ्यूज्ड हो, आपको पता ही नहीं की जाना कहा है, और तुम
रास्ते पे चल दिए।
कुछ दूर गए, वापस आए, फिर दुसरे रास्ते गए, फिर वापस आए.
तुम्हे पता ही नहीं है जाना कहा है।
एक विश्वास प्रणाली पहले करुण विकसित करते.
यशस्वी व्हायचं असेल तर वेळ लागू शकतो, पण इतना त्रिद, हमारे
रतन टाटा जी क्याहते है, तुम्हाला जे काही ठरवायचं आहे ते
ठरवण्यासाठी वेळ काढा, पण एक बार जब निर्णय कर लो, तो अपने
पुरी एनर्जी, पूरा क्यां लगा दो, इस बात को प्रोव्ह करने मी,
की तुम्हारा निर्णय सही है.
अपने विश्वास को सही साबिट करो।
लेकीन तुम्हारा विश्वास ही दगमाका जाता है, जब वो खुद ही
दगमाका रहा है.
सक्सेस तुम्हारे रास्ते आने को तायार है, तुम्हारे पास आने को
तायार है.
लेकीन वो देख रहा की, सक्सेस मुझे मिलेगा है या नहीं, इसमे
इसको सांखा है, तो वो नहीं आता.
की ये तो खुद ही आत्मविश्वासी नहीं है, तो मै इसके पास कैसे
जाऊं?
तुम किसी से प्यार करते हो, तुम उसके साथ जिंदगी भर निभा
पाओगे की नहीं, अगर तुम खुद ही कन्फ्यूज्ड हो, दुनिया से उसके
लिए लढा़ पाओगे की नहीं, मैं ये दुनिया दारी का उदाहरण डेरा
हू, आप एक लड़की से प्यार करते हो, मेहिन ताहा प्यार करते हो,
तुम
लेकीन दुनिया से लढा पाओगे की नहीं, उसके लिए केअर कर पाओगे
की नहीं, ऐसा तुम उससे विश्वास दिला ही नहीं पाते हो, तुम खुद
हो, तो क्या वो लड़की अपना सब को छोड़ के, तुम्हारे पास आने
को राजी होगी क्या?
नाही ना, तो करिये, तुम्हारा तो खुद पे ही विश्वास नहीं है,
की तुम मेरा केअर कर पाओगे, जब तुम्हे खुद, सक्सेस होने पे
एकीन नहीं है, अगर सक्सेस को वो लड़की मान ले, तो वो भी नहीं
आ रही तुम्हारे पास, तो सक्सेस कैसे आएगा? सफाल्टा तुम्हे
कसे मिलेगी?
त्यामुळे यशस्वी व्हायचं असेल तर आधी स्वत:वर विश्वास ठेवायला
हवा, की तुम्ही यशस्वी होऊ शकता, तुम्ही यशस्वी होऊ शकता, तुम
सक्सेस बन सकते हो, जीतना विश्वास जब होगा, तो फिर वो लड़की
जैसे अपना घर, द्वार सब कुछ छोड़ के, तुम्हारे विश्वास के उपर,
सब कुछ छोड़ के, तुम्हारे साथ हो लेटी है, तुम्हारे पास आ
जाती है, वाईसे ही, सक्सेस भी, कुछ छोड़ के, तुम्हारे
पर्सनालिटी में, माइंड सेट में, वो मॅग्नेटिझम आ जाएगा, वो
पॉवर ऑफ मॅग्नेट आ जाएगा, जो हर चीज को खीच लेगा, तुम्हारी
तरफ, सफलता
खुद छोड़ के आएगी तुम्हारे पास, पहले वो आत्मविश् वास वाला,
चुंबकीय शक्ती तो क्रिएट करो अपने आप में, अपने आप में वो
पॉवर क्रिएट करो, और, इट्स शक्य, एक माइंड कोच म्हणून,
मी म्हणू इच्छितो, हमारा चेतन मन हाय, प्लस माइनस करता है,
सक्सेसफुल होंगा, नहीं होंगा, होंगा नहीं होंगा, जब तक
कन्फ्यूज्ड रेहेगा, तब तक ये मेसेज, कन्फ्यूजिंग वाला, सब
चेतन माइंड को जाएगा, और सब कॉन्शियस माइंड, वो ही दोर है, वो
हाय आपको फेलियर करेगा, या सक्सेसफुल करेगा, उसको जो मेसेज
डोगे, आत्मविश्वासाने, वो उससे स्विकारा करेगा, और वैसा ही
एक्शन, स्टार्ट करडेगा, और इट्स टू यू, की तुम्ही कोणत्या
प्रकारचा संदेश देणार आहात, वो इतनी आसानी से, विश्वास तो
नहीं करने
वाला, तो तुम कैसे, अँगल से कितनी कॉन्फिडन्स के साथ, मी उससे
इकीन दिला पाते हो, हे तुझ्यावर अवलंबून आहे, ते तुझ्यावर
अवलंबून आहे, लेकीन अगर तुम बिस्वास दिला पाए, तुला यशस्वी
होण्याचा विश्वास आहे, तो फिर वो कहता है, की मेरे गुरु, मेरे
आका, सक्सेसफुल होना
चाहते हैं, इंहे सक्सेसफुल होने के सारे रास्ते बताओ, कैसे
सक्सेसफुल होस्टे, धीरे धीरे, सक्सेसफुल, होने के रास्ते पे
चल पार्टे हैं, और एक दिवस, तू यशस्वी होणार आहेस, चाहे आप
अपने करियर की बात करें, चाहे आप, कहते
हैं, की जिस दिन तुम्हारा बिस्वास दगमागाना सुरु हो जाएगा,
समझ लो सक्सेस तुम्हारे हाथ से निकलने, स्टार्ट, स्टार्ट,
स्टार्ट, थोड़ा सा स्मार्ट होना भी इसमे जुरूरी है, कहते हैं,
राजेश खन्ना, अपने टाइम के सुपर स्टार थे, लेकिन एक बार जब
धर्मेंद्र की एंट्री होई थी,
धर्मेंद्र त्याच्यापेक्षा जास्त फिट आणि हुशार होता, तो कुछ
ऐसे इंटरव्ह्यू मैं कहीं देख रहा था, तो कुछ अभिनेत्री बताती
हैं, उनको रोज के दिंगी मी, मला असुरक्षित वाटायचे
की तो माझ्यापेक्षा जास्त यशस्वी असेल तो माझ्यापेक्षा जास्त
आत्मविश्वासी आहे, हुशार आहे अधिक फिट आहे
म्हणजे तुमचा आत्मविश् वास, तुमचा आत्मविश् वास गेल्या काही
दिवसांत डळमळीत झाला आहे, त्याची प्रकृती फारच वाईट होती.
अमिताभ बच्चन
अजूनही स्वत:वर विश्वास आहे
वय हा एक घटक आहे, वय हा फक्त एक आकडा आहे हे सिद्ध करून
वयाच्या ८१ व्या वर्षीही तो ४० व्या वर्षीही सक्रिय काम करत
आहे कारण त्याला स्वतःवर विश्वास आहे की मी करू शकतो
आणि तो करत आहे
तो करत आहे
मी तुम्हा सर्वांशी बोलत आहे तुम्ही सर्व जण आपल्या विशिष्ट
क्षेत्रात यश मिळवू शकता
तुम्ही काहीही असाल, जिथे असाल तिथे तुम्हाला जे काही साध्य
करायचे आहे, जिथे जायचे आहे ते साध्य करू शकता, तुम्ही
तुमच्या ध्येयापर्यंत जाऊ शकता तुम्ही तुमचे स्वप्न साकार करू
शकता तुम्हाला तुमचे स्वप्न सत्यात उतरवता येते
पण तुम्हाला तुमचा आत्मविश् वास ठेवावा लागेल, तुमचा आत्मविश्
वास ठेवावा लागेल, तो ठेवावा लागेल
माझ्यावर विश्वास ठेवा जेव्हा बोट बुडते तेव्हा तुम्हाला
कोणीही रोखू शकत नाही पण जेव्हा ती पाण्यात असते तेव्हा बोट
समुद्रात पाण्यात असताना बुडते आणि जेव्हा तुम्हाला स्वतःची
बोट बुडवायची असते तेव्हा ती बुडवते, जर तुम्ही ती बुडवली तर
ती बुडेल
तो म्हणतो, वादळातही जर तुम्ही तुमचा आत्मविश्वास जपला असेल तर
मग त्या वेळी कोणी ना कोणी तुमच्या मदतीला येईल, हार मानू नका.
हार मानू नका.
हार मानणे म्हणजे हार मानणे होय
तुमचा आत्मविश्वास तुटला म्हणून तुम्ही हार मानता, शेवटच्या
क्षणापर्यंत तुमचा आत्मविश्वास तुटू देऊ नका.
अनेकवेळा
आपल्या आत्मविश् वासाच्या कीहोलमध्ये आपण 100 चावीने प्रयत्न
केलेले कीहोल उघडत आहात, ते बर्याच वेळा शेवटच्या मुख्य
कामांनाही कार्य करत नाही
पण ९९ पर्यंत तू तुटला आहेस तुझा आत्मविश्वास संपला आहे की
चावी उघडणार नाही, मी बाहेर येऊ शकणार नाही माझा मृत्यू
निश्चित आहे
अर्ध्याहून अधिक, आपण आधीच मरण पावला आहात, म्हणून शेवटच्या
क्षणापर्यंत अनेकवेळा आपला आत्मविश्वास ठेवा, त्या कीहोलची
चावी उघडत नाही आणि त्याच वेळी आपल्याला एक छोटी शी चावी दिसते
जे कुलूप उघडण्यासाठी देव आपली परीक्षा घेत आहे आणि अशा कठीण
परीक्षा त्या लोकांच्या आहेत ज्यांना देवाने काही तरी विशेष
करण्यासाठी पाठवले आहे जर मी जागतिक शालेय स्तरावरील चाचणी,
महाविद्यालयीन चाचणी, एसएससी, बँक पीओ चाचणी च्या संदर्भात
बोललो तर
आयआयटी नीट परीक्षा, यूपीएससी परीक्षा
प्रत्येकाची पातळी सारखीच असते का? नाही ना? लहान मुलांच्या
शाळेचा पेपर हलका लहान, लहान यश लहान परीक्षा आहे
यूपीएससी, खूप मोठं यश खूप कठीण परीक्षा, म्हणून जर देव अशा
कठीण परीक्षांनी तुमची परीक्षा घेत असेल म्हणजे तुम्हाला
काहीतरी मोठं करायला पाठवलं जात असेल तर तोपर्यंत तुमचं यशही
मोठं असेल
प्रथम पारितोषिक नेहमीच शेवटी दिले जाते सर्वोत्कृष्ट
अभिनेत्याच्या पुरस्कारापूर्वी आपण ते चित्रपटांमध्ये पाहिले
असेल चित्रपट पुरस्कारांमध्ये लहान पुरस्कार दिले जातात प्रथम
सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्याचा क्रमांक 1 पुरस्कार दिला जातो
कार्यक्रमाच्या शेवटी क्रमांक 1 यशस्वी व्यक्ती कार्यक्रम
संपेपर्यंत पुरस्कार जिंकणारी यशस्वी व्यक्ती
आपल्याला थांबावे लागेल आपल्याला संयम ठेवावा लागेल तिथेही
स्पर्धा आहे ती आपल्याबरोबर देखील असू शकते आणि आपल्याला
माहित आहे की जर तुमचा यावर विश्वास असेल तर ते आपल्याला त्या
वेळी मजबूत होण्यास मदत करते जर आपल्याला असे वाटत असेल की
एखादी गोष्ट चुकत आहे तर स्वत: वर लक्ष केंद्रित करा
ते हरवून टाका, ते अद्ययावत करा, अपग्रेड करा काही नवीन
कौशल्ये वाढवा, ते शिका, शरण जाऊ नका पुढे जाऊ नका आपण ते करू
शकता आपण जे साध्य करू इच्छिता ते आपण साध्य करू शकता आपण
आपले स्वप्न पूर्ण करू शकता परंतु आपल्याला आपले स्वप्न पूर्ण
करणे आवश्यक आहे
आत्मविश् वास कारण जर तुमचा विश्वास तुटला तर तुम्ही पुन्हा
येऊ शकणार नाही म्हणून ते तुटू देऊ नका ते ठेवा या विश्वाच्या
शक्तींना तुमच्या मदतीसाठी असहाय व्हावे लागेल त्यांना
तुमच्या मदतीला यावे लागेल तुम्ही परिपूर्ण आहात प्रत्येक
आत्म्याला एक देव आहे आणि
जेव्हा आपल्याकडे देव असतो तेव्हा आपण परिपूर्ण आहात परंतु हे
देखील आपल्याला मदत करते जोपर्यंत आपला विश्वास आहे तोपर्यंत
सर्व काही आपल्या विश्वासावर अवलंबून आहे
तुम्ही हो करू शकता
माझी गणना करा
मी माझ्या सर्व मित्रांपर्यंत हा शब्द पोहोचवण्याची खात्री
करीन