तुम्हा सर्वांना गुड इव्हनिंग.
हे आहेत विनीत गौतम, मोटिव्हेशनल स्पीकर आणि कॉर्पोरेट ट्रेनर.
तुमचा ट्रेनर, तुमचा प्रशिक्षक.
आणि आज मी तुमच्याशी एका अत्यंत गंभीर विषयावर बोलणार आहे.
आयुष्य बदलून टाकणारा विषय.
कारण, जर तुम्ही स्वत:ची काळजी घेतली नाही, तर तुम्ही फक्त
इतरांचा विचार करता.
सर्वात सोपी गोष्ट आपल्याला समजते ती म्हणजे इतरांच्या उणिवा
शोधणे.
हॅलो प्रोफेशनल्स, सेल्स मार्केटिंग प्रोफेशनल्स, एचआर
प्रोफेशनल्स किंवा तुम्ही कोणत्याही प्रकारचे प्रोफेशनल आहात.
किंवा तुम्ही कोणीही आहात.
तुम्हाला तुमच्या आयुष्यात यशस्वी व्हायचे आहे.
ते तुमचे वैयक्तिक आयुष्य असू शकते, तुमचे सामाजिक जीवन असू
शकते किंवा तुमचे व्यावसायिक जीवन असू शकते.
त्यामुळे इतरांचा विचार करण्यासाठी, इतरांच्या उणिवा
शोधण्यासाठी तुम्ही जेवढी ऊर्जा खर्च करता, तेवढाच तुमचा
मौल्यवान वेळ घालवतात, आपले मन, आपले कौशल्य इतरांवर फुकट
लावतात.
आम्ही प्रशिक्षक, इतरांच्या उणिवा विकसित करण्यासाठी खूप पैसे
आकारतो.
मग आम्ही प्रोफेशनली त्यांची कौशल्ये विकसित करतो.
पण मी कम्युनिकेशन कोच आहे.
पण जर कोणी लोकांमध्ये, रस्त्यावर, पार्टीत काही चूक करत असेल
तर मी तिथे क्लास सुरू करत नाही.
आणि मी कशाला करू?
मी तिथे वर्ग का सुरू करावा?
हा वर्ग मी माझ्या वर्गात घेतो.
आणि हा क्लास देण्याआधी जो कोणी उपस्थित राहायला येणार आहे
त्याला छान रक्कम भरावी लागेल.
हो।
आणि तुम्हाला काय मिळतं? वाईट गोष्टी.
लोक कमेंट करतात की याचा काय उपयोग?
इतरांच्या उणिवा शोधणे.
आणि दुसरं काही मिळत नाहीये.
बाबा, तुला दुसरं काही मिळत नाहीये.
आता मला म्हणायचे आहे, तू का वापरत नाहीस...
तुम्हाला यशस्वी व्हायचे आहे की नाही?
तुम्हाला यशस्वी व्हायचे आहे का? हो किंवा नाही?
हो।
म्हणून एक काम करा.
कारण हा बदल म्हणजे आयुष्यात बदल घडवून आणणारा बदल असेल.
आपण आपले जीवन बदलू शकता.
ही गोष्ट करून तुम्ही तुमच्या सरासरी आयुष्याचे, अयशस्वी
आयुष्याचे यशस्वी आयुष्यात रूपांतर करू शकता.
मी आज त्या प्रामाणिक गोष्टीबद्दल बोलत आहे.
हो।
वेळ, मन, तुमचं कौशल्य, तुमचं टॅलेंट, इतरांच्या उणिवा
शोधण्यासाठी तुम्ही ते वाया घालवत आहात.
तुम्ही ते असेच वाया घालवत आहात.
आपले लक्ष वळवा.
ते वळवा.
मी ते कुठे वळवू बाबा?
कुठे? हो।
नीट समजलं.
आपले लक्ष स्वत:कडे वळवा.
आपण न बोलता इतरांवर जे लक्ष केंद्रित केले आहे, जे लक्ष आपण
इतरांवर ठेवले आहे, ते लक्ष स्वतःकडे वळवा.
हो।
ते स्वत:कडे वळवा.
त्या वेळेचा वापर करा.
त्या कौशल्याचा वापर करा.
ज्या गोष्टी तुम्ही मोठ्या मेहनतीने शिकलात, त्यांचा उपयोग
तुमच्या प्रगतीत करा.
जगाला ज्ञान ाचे वितरण करायला जाऊ नका.
तसं मी असं का म्हणालो?
जेव्हा आम्ही ट्रेनर म्हणून आमचे सत्र घेतो, तेव्हा आम्ही ते
चांगले चार्ज करतो.
मग लोक आमचं म्हणणं लक्षपूर्वक ऐकतात.
आम्ही त्या गोष्टी अंमलात आणतो.
आम्ही त्यांचा फायदा घेतो.
कारण त्यांची पहिली प्राथमिकता शिकण्याला असते.
पण त्यांनी चांगले पैसे दिले असल्याने सक्ती आहे.
मग त्यांना त्यांच्या वेळेची किंमत समजते.
जर आपण त्यांना कर्ज दिले तर लोक ती सतनयन भगवानांची कथा
मानतात.
सतनयन भगवानांची कथा महत्त्वाची नाही असे मी म्हणत नाही.
हे खूप महत्वाचे आहे.
मला म्हणायचे आहे की जो त्या हेतूने ऐकत असतो, ज्याला त्याचे
महत्त्व कळते, तो त्यातून आपले काम शिकतो.
पण जो एखाद्या कथेसारखा ऐकत असतो, की तुला इथून ऐकावे लागते,
इथून बाहेर काढावे लागते, तो तिथून काही शिकत नाही.
तो आपला वेळ वाया घालवतो आणि परत येतो.
दहावी, बारावीत कबीर रहीमचा दोहा हिंदीतला वाचला असेलच.
लेखकांची इंग्रजीतील अनेक विधाने आपण वाचली असतील.
तुम्ही ते कोणत्या दृष्टिकोनातून वाचले?
यामुळे परीक्षेत २ गुण, परीक्षेत ४ गुण मिळतील.
त्याची किंमत आमच्यासाठी तेवढीच होती.
पण जेव्हा तुम्ही आध्यात्मिक मेळाव्यात बसता, तेव्हा त्या
दोघांमधून त्यांनी जीवनाचा आदर्श घालून दिला. या दोघांना जीवन
आहे.
तुम्ही हनुमान चालीसा वाचता, तुमच्यासाठी हा फक्त एक शब्द
आहे, एक ओळ आहे.
पण आध्यात्मिक गुरू, त्यांना प्रत्येक ओळीचा अर्थ समजतो, ते
प्रत्येक शब्द समजावून सांगतात.
त्यातील एक ओळ उद्धृत करून सांगेन.
अष्ट सिद्धी नौ निधी के दाता,
असवर दिन जान की माता
आता इथे लोकांना बजरंगबलीची किंमत, त्यांचे महत्त्व, त्यांची
ताकद समजत नाही.
आणि त्यांना समजलं तरी थोडी गडबड आहे.
लोकांना वाटते की तो शक्तिशाली आहे.
नाही।
अष्ट सिद्धी नौ निधी
आठवी सिद्धी आणि नववी सिद्धी.
सिद्धीचे हे आठ प्रकार आहेत, तर निधीचे नववे प्रकार आहेत.
आणि जानकी मातेने असा आशीर्वाद दिला की, तुम्ही आठव्या
सिद्धीचे आणि नवव्या निधीचे दाता व्हा.
आपण त्यास पात्र नसावा.
ते आधीपासूनच आहे.
अरे, बजरंगबली हा भगवान शंकराचा रुद्र अवतार आहे.
तो स्वत: शंकराच्या रूपात आहे.
तो शिवशंभूचा रुद्र अवतार आहे.
त्यासाठी तो आधीच सक्षम आहे.
असा आशीर्वाद जानकी माता देत आहे.
सीता माता असा आशीर्वाद देत आहे की, तुम्ही आठव्या सिद्धी आणि
नवव्या निधीचे दाता व्हा.
ती शक्ती तुमच्यात असायला हवी.
बघा, एक गोष्ट म्हणजे तुम्ही सुशिक्षित, हुशार विद्यार्थी
आहात.
पण आपलं ज्ञान योग्य पद्धतीने लोकांपर्यंत पोहोचवू शकणारा
तुम्ही ही खूप चांगला ट्रेनर आहात का?
या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत.
तर, तो आठव्या सिद्धीचा आणि नवव्या निधीचा दाता आहे.
आईने कोणता आशीर्वाद दिला?
की आपण त्याचे दाता बनले पाहिजे.
म्हणजे जो बजरंगबलीची पूजा करतो आणि तो आनंदी असेल तर तो
तुम्हाला आठव्या सिद्धीचा आणि नवव्या निधीचा दाता बनवू शकतो.
कारण हा आशीर्वाद देण्याची ताकद त्याच्यात आहे.
तो आहे.
मी एवढंच म्हणतोय की तुम्ही गोष्टींचं महत्त्व आणि मर्म समजून
घेतलं पाहिजे.
नुसती पुस्तके वाचू नका.
त्याचा अर्थ आणि त्याचे ज्ञान समजून घ्या.
आणि चांगली पुस्तकं आणि चांगली माणसं एकाच वेळी कधीच समजत
नाहीत.
त्या पुन्हा पुन्हा वाचायला हव्यात.
नुसत्या ओळी वाचू नका.
त्यांच्यात प्रवेश करा.
त्यांच्या बोलण्याचे मर्म समजून घ्या.
तेव्हा तुम्ही तुमचे भले करू शकाल.
रामायणाचा एक ग्रंथ असा आहे ज्याची भारतात राजकीय दृष्ट्या
मोठ्या प्रमाणात चर्चा आहे. धूळ गवार सुद्र पसुनारी
ई सब तरन के अधिकार
होय, त्याची मोठ्या प्रमाणात चर्चा होते.
आणि तुळशीदास स्त्रियांच्या विरोधात बोलतात, असे उदाहरण अनेक
जण देत आहेत.
ते महिलांच्या विरोधात बोलतात.
ज्या रामायणात लिहिलं आहे, त्यावर लोक विश्वास ठेवू इच्छित
नाहीत.
ते त्याची पाने जाळत आहेत.
सगळा विषय समजून घेण्याचा आहे.
चांगली पुस्तके कधीच एकाच वेळी समजत नाहीत, असे मी तुम्हाला
सांगितले.
आणि हे राजकीय लोक अजिबात वाचत नाहीत.
त्यांना फक्त राजकीय स्टंट करायचे आहेत.
धूळ बघा, इतकी नाजूक गोष्ट आहे.
समजत असेल तर समजून घ्या.
धूळ ढोल वाजवल्यावर आवाज निघतो.
आणि तेच त्याचे मूल्य आहे.
हेच त्याचे मूल्य आहे.
जो ढोलक कोणताही आवाज करत नाही,
त्याचे काय मूल्य असू शकते?
त्याबद्दल विचार करा।
गवार गवार हे गावात राहणारे नाहीत.
गवार हा सुसंस्कृत नसलेला, शिष्टाचार नसलेला, चालीरीती नसलेला
नाही. जो प्राण्यासारखा वागतो.
त्याला ते मिळायला हवं.
सुद्र हा सगळा प्रकार शूद्राविषयी आहे.
त्याने त्या अधिकाऱ्याला सुद्राला मारहाण करण्यास सांगितले.
असेही त्याने महिलेला सांगितले.
कोण आहे शूद्र?
शेवटच्या व्हिडिओत मी विचार करण्याविषयी बोलत होतो.
ज्याची विचारसरणी लहान आहे, तो च शूद्र आहे.
ज्याची विचारसरणी चुकीची आहे.
ज्यांची कर्मे अधर्म ी आहेत.
जर आपण वेदांनुसार बोललो तर,
ब्रह्म, क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र,
चांद, भान बनवले जातात.
ते कृतीनुसार बनवले जातात.
कृतीनुसार.
पण इथे असे म्हटले आहे की ज्याला मारण्याचा अधिकार आहे तोच
ब्राह्मण आहे.
पण त्याची कृती ब्राह्मणासारखी नसते.
मग तो शूद्र आहे.
शूद्र म्हणजे नीच.
त्याची विचारसरणी कमी आहे.
शूद्राचा अर्थ तसा नाही.
एखाद्याची विचारसरणी चुकीची असेल, मग ती ब्राह्मणाची असो,
क्षत्रियची असो,
वैश्य असो वा शूद्र, मग तो कोणीही असो, मग हा विचार लहान असतो.
ही एक अधर्मी विचारसरणी आहे.
आणि अशा लोकांना मारहाण करणे, कायदा कोणासाठी बाबा?
राजांच्या काळातही असे घडत असे.
अशा लोकांना शिक्षा व्हायची.
ते आजही घडते.
प्राणी असो वा माणूस, त्याला शिक्षा व्हायलाच हवी.
स्त्रिया.
संस्कृतमध्ये एखादा श्लोक वाचला की एस सारखं काहीतरी सापडतं.
तो पुढील शब्दामागच्या शब्दाशी जोडलेला आहे, ज्याचा अर्थ अ
असा होतो.
अनार येथील ए.
तुम्ही तो श्लोक वाचलात.
ती स्त्री नाही, अनारजी आहे. आपण आर्यांच्या संस्कृतीतून आलो
आहोत.
आणि आर्यांसाठी आपल्या सनातन धर्मात काही गोष्टी, काही
तत्त्वे सांगितली आहेत ज्यांच्यावर आपल्याला आपले जीवन जगावे
लागेल. त्या तत्त्वांचे पालन करून आपल्याला आपले जीवन जगायचे
आहे.
आणि जो त्या तत्त्वांचे पालन करतो त्याला आर्य म्हणतात. त्या
संस्कृतीला आर्यांची सभ्यता म्हणतात.
तेथे असे म्हटले जाते की, जो अनार्य आहे, जो आर्यांच्या
संस्कृतीचे पालन करत नाही, आणि तुम्ही म्हणाल, याचा अर्थ
सनातनी नसलेला.
नाही।
माणुसकी असलेल्या आर्य मानवाबद्दल आपण बोलत आहोत.
आर्यांची सभ्यता काय आहे?
सर्व प्राणिमात्रांबद्दल करुणा बाळगली पाहिजे.
गरजू आणि गरिबांना जमेल तेवढी मदत केली पाहिजे.
कुठल्याही गरीब माणसाला त्रास देऊ नये, स्त्रियांचा आदर
करावा, महिलांचा आदर करावा, मोठ्यांचा आदर करावा, आई-वडिलांची
सेवा करावी, संतांच्या आश्रयाला जावे, त्यांची सेवा करावी,
त्यांचा आदर करावा.
ही सर्व तत्त्वे आर्यांची तत्त्वे आहेत.
तुम्हीच सांगा, यात संपूर्ण मानव जातीसाठी काही वाईट आहे का?
एखाद्या गरीब माणसाला जाऊन त्रास द्या, गरजूंना अधिक गरजू
करा, स्त्रियांचा आदर करू नका, सर्व प्राणिमात्रांबद्दल करुणा
बाळगू नका, असे सांगणाऱ्या कोणत्याही संप्रदायाला किंवा
धर्माला तुम्ही मानता का?
कुठला धर्म किंवा धर्मग्रंथ हे सांगतो का? म्हणून असे म्हटले
जाते की, जो अनार्य आहे, जो आर्यांच्या संस्कृतीचे पालन करत
नाही, आणि आपण गरजू आणि गरीबांना मदत केली पाहिजे, गरजूंना
मदत केली पाहिजे,
तर असे म्हटले जाते की, जो अनार्य आहे, जो आर्यांच्या
संस्कृतीचे पालन करत नाही आणि आर्यांची सभ्यता कोणती?
तोच या गोष्टींचे, या तत्त्वांचे पालन करत नाही.
त्यामुळे त्याला मारहाण करू नये का?
असं तुलसीदास जी म्हणाले.
ते कुठल्याही धर्माविषयी किंवा जातीबद्दल बोलत नव्हते.
ते कुठल्याही धर्माविषयी किंवा जातीबद्दल बोलत नव्हते. आजचे
विधान याच विषयावर आहे.
कधी कधी रिकाम्या वेळेत आपल्या उणिवांवर लक्ष केंद्रित
केल्यास इतरांसाठी आरसा बनण्याची इच्छा पुसली जाईल.
जे आज हे विधान करत आहेत,
मी तुम्हा सर्वांना संबोधित करू इच्छितो.
सर्वप्रथम मी म्हटले आहे की, तुम्ही तुमचा वेळ, तुमचा पैसा,
तुमचे मन, तुमची प्रतिभा, तुमचे कौशल्य इतर कोणत्याही
व्यक्तीवर वाया घालवू नका.
वाया घालवू नका.
आपण इतरांवर जे लक्ष केंद्रित केले आहे, ते लक्ष स्वतःकडे
वळवा.
उणिवा शोधण्याचा छंद असेल तर त्या शोधून काढा.
पण सुरुवात स्वत:पासून करा.
करिअरमध्ये यशस्वी होण्याचं हेच रहस्य आहे.
विचार करा की महिन्यातून एकदा, आठवड्यातून एकदा,
मी स्वत:चे आत्मपरीक्षण करायचे आहे आणि मला माझ्या चुकांवर,
माझ्या कमतरतेवर लक्ष केंद्रित करायचे आहे.
मी माझ्या उणिवांवर लक्ष केंद्रित करेन, मी त्या टिपून टाकेन,
मी त्यांची नोंद घेईन.
कारण तुमच्या यशाच्या मार्गात अडथळा असतो, मग त्या तुमच्या
उणिवा असतात.
असं म्हटलं जातं की जेव्हा आपण यशस्वी होत नाही, यश मिळत नाही
तेव्हा आपण आपल्या परिस्थितीला दोष देतो, आई-वडिलांना दोष
देतो, आपल्या वयाला, जातीला दोष देतो.
अनेकदा आपण देवाला दोष देतो.
पण त्यातून आपण काय साध्य करतो?
अशा परिस्थितीत कोण यशस्वी होते?
ज्यांना त्या समस्येवर योग्य मार्ग सापडतो.
आणि जर तुम्हाला योग्य मार्ग शोधायचा असेल तर तुम्ही इतरांवर,
स्वतःवर टाकलेलं तुमचं लक्ष स्वतःकडे आणा.
स्वतःवर लक्ष केंद्रित करा, आपल्या चुकांवर, आपल्या कमतरतेवर
लक्ष केंद्रित करा.
जग तुला टोमणे मारते,
मी तुम्हाला एक छोटीशी गोष्ट सांगतो.
एकदा फुटबॉलचा सामना होता आणि एक पालक आपल्या ४-५ वर्षांच्या
मुलाला मॅच बघायला घेऊन गेले.
तो मॅच बघत होता, आणि पाहिलं की तिथे एक फुटबॉल आहे आणि
प्रत्येकजण त्याला आपल्या पायाने लाथ मारत होता.
फुटबॉलमध्ये हेच घडते.
आपण आणि मी प्रौढ आहोत, आपण याला एक खेळ मानतो, परंतु जीवनाचा
धडा बघा. मुलगा त्याच्या आई-वडिलांना विचारतो,
ते फुटबॉलला लाथ का मारत आहेत?
त्याचे आई-वडील म्हणतात,
फुटबॉल आतून रिकामा असल्याने प्रत्येकजण त्याला लाथ मारत आहे.
आता समजा, फुटबॉलमधील हवा घन आहे, आणि चेंडूचे वजन १० किलो
आहे, हे शक्य आहे, जर चेंडू लोखंडी चेंडूइतका मोठा असेल तर तो
२० किलो असू शकतो.
कोणी त्याला पायाने लाथ मारेल का? किंवा, कोणी लाथ मारू शकेल
का?
त्याला कोणी लाथ मारू शकेल का?
आता तुम्ही म्हणाल, फुटबॉलबद्दल कसं बोलू शकता?
मी म्हणतोय, लोक तुम्हाला त्यांच्या दारातून बाहेर काढत आहेत.
तुम्हाला ढकलले जात आहे.
फुटबॉललाही चालना दिली जात आहे.
तुम्ही आतून रिकामे आहात म्हणून तुम्हाला ढकलले जात आहे.
ज्या दिवशी तुम्ही तुमचे कौशल्य विकसित कराल, त्या दिवशी
तुम्ही ज्ञानाचे भांडार व्हाल, तुम्ही ज्ञानाचे भांडार व्हाल,
तुम्ही अनुभवी व्हाल, त्या दिवशी लोक लाथा मारणे बंद करतील,
ते तुम्हाला मिठी मारू लागतील.
ते तुम्हाला मिठी मारायला लागतील.
ज्याला दडपले जाऊ शकते, तोच दडपला जाऊ शकतो.
आंबा कितीही पिवळा असला तरी लोक तो दाबून तपासतील, कारण तो
दडपण्याची तयारी आहे.
ते दडपले जाऊ शकते, म्हणूनच लोक ते दडपून टाकतात.
तुम्ही घंटा पाहिली आहे का?
घंटा शिजली आहे की नाही?
लोक ते दाबत नाहीत, वास घेतात, हातात धरून वास घेतात आणि
तपासतात, कारण ते दडपायला तयार नसतात.
लोकांना त्याची गरज आहे.
जेव्हा तुम्ही आतून घट्ट व्हाल, घंटीप्रमाणे, जेव्हा तुम्ही
आतून भक्कम असाल, तेव्हा लोक तुम्हाला लाथा मारणार नाहीत.
जेव्हा तुम्ही चांगल्या गोष्टी, तुमची किंमत, तुमचा सुगंध
यातून घट्ट व्हाल, तेव्हा प्रत्येकाला त्याचा वास घ्यावासा
वाटेल, मग ते तुम्हाला विकत घेतील.
ते तुम्हाला फुटबॉलप्रमाणे त्यांच्या दारातून बाहेर काढणार
नाहीत.
त्यांना तुमची किंमत समजेल.
त्यामुळे सर्वप्रथम आपल्या आतील रिकाम्यापणावर लक्ष केंद्रित
करा, उणिवांवर लक्ष केंद्रित करा.
तुम्ही तुमच्या व्यावसायिक विकासाला, करिअरच्या वाढीला,
तुमच्या कमकुवत व्यावसायिक कौशल्यांना अडथळा आणत आहात, तुम्ही
तुमच्या करिअरमध्ये, तुमच्या प्रोफेशनमध्ये इच्छित यश मिळवू
शकत नाही.
तुम्हाला हवं ते यश मिळत नाही. तुमच्याबाबतीत असं घडतं का?
तुमच्याबाबतीत असं घडतं का?
तुम्ही मुलाखतीला जा, लक्षपूर्वक ऐका,
मी इतर कोणत्याही विषयावर नाही, मी तुमच्यासोबत आहे,
मी तुम्हा सर्व प्रोफेशनल्सशी बोलत आहे.
तुम्ही मुलाखतीला जा.
जेव्हा तुमच्याकडे ज्ञानाचं ओझं असतं, अनुभव असतो, तेव्हा
तुम्हाला फुटबॉलसारखं लाथ मारली जात नाही.
तुम्हाला बैलाप्रमाणे उचलून मांडीवर स्वीकारले जाते.
तुमचा स्वीकार केला जातो.
पण, जर तुम्ही मुलाखतीसाठी गेला असाल, पण तुम्ही
फुटबॉलप्रमाणे आतून रिकामे असाल, तर लोक सामान्यपणे काय
म्हणतात?
काय झालं भाऊ?
तू मला बाहेर काढलंस.
बघा, मी हा शब्द वापरत नाही, पण सहसा संभाषणात तुम्ही तुमच्या
सहकाऱ्यांशी आणि मित्रांसोबत तो वापरता.
अरे, काहीच झालं नाही.
तू मला बाहेर काढलंस.
साधारणपणे आपण म्हणतो, तू मला बाहेर काढलंस.
तू मला का बाहेर काढलंस?
कारण, जर तुम्ही आतून रिकामे असाल तर लक्षपूर्वक ऐका,
जोपर्यंत तुम्ही फुटबॉलप्रमाणे आतून रिकामे आहात, तोपर्यंत जग
तुम्हाला बाहेर काढत राहील, तुम्हाला पुढे ढकलत राहील आणि
तुम्ही तुमच्या ध्येयापर्यंत पोहोचू शकणार नाही.
कौशल्याचा, प्रतिभेचा, ज्ञानाचा अभाव, तुम्ही कुठल्याही
क्षेत्रात असाल, यशस्वी होण्यासाठी त्या क्षेत्राची गरज किंवा
गरज असते.
आजच्या घडीला तुमची प्रतिभा आजच्या स्पर्धात्मक क्षेत्राच्या
गरजेशी जुळत आहे की काही कमी आहे, याचे मूल्यमापन करून बघा.
तुम्हाला कळेल.
माझ्यावर विश्वास ठेवा, जर आपण या गोष्टीचे काळजीपूर्वक
मूल्यांकन केले, मूल्यांकन प्रक्रियेनंतर, आपल्याला कळेल, की
काहीतरी गहाळ आहे.
आणि ती दरी, आपल्याला यशापर्यंत पोहोचू देत नाही. आज ठरवा, की
तुम्ही ती पोकळी भरून काढाल, तुम्ही स्वत:ला अपडेट कराल,
तुम्ही स्वत:ला अपग्रेड कराल, तुमची कौशल्ये वाढवाल, जे
आजच्या स्पर्धेसाठी आवश्यक आहे.
आणि माझ्यावर विश्वास ठेवा, जर तुम्ही हे करू शकलात, तर जग
आपले हात पसरेल, यशाच्या झोनमध्ये तुमचे स्वागत करण्यासाठी.
प्रत्येक संस्थेला गरज आहे, जागा आहे, जागा आहे, एक कुशल
उमेदवार आहे, जो आतून रिकामा नाही, तर आतून भरलेला आहे.
आत वजन असेल तर संसारही वजन देतो.
वजन नसेल, अनुभव नसेल, टॅलेंट नसेल, ज्ञान नसेल, तर आतील वजन
नसेल तर जगही तुम्हाला वजन देणार नाही.
याचा अर्थ असा नाही की, तुम्ही निराश व्हा, निराश व्हा, मी
काहीच करू शकत नाही.
सत्य स्वीकारा, आजचे वास्तव स्वीकारा, तुम्ही काहीही आहात,
तुम्ही कोणीही आहात, कोणत्याही स्तरावर आहात, याबद्दल मी बोलत
आहे. बघा, जोपर्यंत तुम्ही सत्य स्वीकारत नाही, तोपर्यंत
तुमचा यशाचा प्रवास सुरू होणार नाही.
तुम्ही टॅक्सी बुक करत असाल ना?
कॅब बुक करताना तुम्ही तुमचं डेस्टिनेशन सांगता, पण त्याआधी
तुम्हाला तुमचं लोकेशन सांगावं लागतं, कारण जोपर्यंत तुम्ही
तुमचं लोकेशन सांगत नाही, जोपर्यंत तुम्ही तुमची सद्यस्थिती
सांगत नाही, तोपर्यंत तुमचा यशाचा प्रवास सुरू होणार नाही.
माझं बरोबर आहे का?
आता, तुमचे सध्याचे लोकेशन म्हणजे, तुम्ही वर्तमानात कसे
आहात, अनेकदा आपल्याला माहितही नसते, माझे लोकेशन काय आहे, मी
कुठे आहे आणि जोपर्यंत तुम्हाला माहित नाही, मी कुठे आहे,
माझे लोकेशन काय आहे, जोपर्यंत तुम्ही नेमके लोकेशन फीड करत
नाही, तोपर्यंत ती टॅक्सी पोहोचणार नाही
तू। ही कोणती टॅक्सी आहे, जी तुम्हाला यशाकडे, तुमच्या
गंतव्यस्थानावर, तुमच्या ध्येयापर्यंत घेऊन जाईल?
ती टॅक्सी अशी आहे, ज्यात तुम्ही बसणार आहात आणि यशाचा प्रवास
सुरू कराल. यशाकडे वाटचाल सुरू कराल.
हा प्रवास कधी सुरू होणार?
जेव्हा तुम्हाला तुमचं सध्याचं लोकेशन कळेल आणि तुम्ही तुमचं
सध्याचं लोकेशन त्या टॅक्सीच्या ड्रायव्हरला द्याल, तेव्हा तो
तुमच्या लोकेशनवर पोहोचेल, आणि तिथून तुम्हाला उचलून तुमच्या
गंतव्यस्थानी घेऊन जाईल, पण असं कधी होणार?
यात दोन गोष्टी, दोन गोष्टी तुम्हाला स्पष्ट होण्यासाठी
आवश्यक आहेत, ती म्हणजे तुम्ही सध्या कुठे आहात?
आणि दुसरं म्हणजे तुम्हाला कुठे जायचंय?
तुमचे गंतव्य स्थान काय आहे?
आणि, बर् याच वेळा आपण गंतव्यस्थानाबद्दल बोलतो, की मला तिथे
जायचे आहे, मला तिकडे जायचे आहे,
मला तिकडे जायचंय, पण कळत नाही, आत्ता कुठे आहोत, कुठे आहोत,
कुठे आहोत, कुठे आहोत?
तुम्ही म्हणाल,
मला सगळं माहित आहे.
नाही, माझं म्हणणं असं आहे की, हे समजून घ्या, तुम्हाला ज्या
यशाचा प्रवास करायचा आहे, तुम्हाला जे यश मिळवायचं आहे, त्या
यशाच्या प्रवासात तुम्ही सध्या कुठे आहात?
तुम्ही कोणत्या स्तरावर आहात?
तुला माहित आहे का?
तुम्हाला तुमचं स्टेशन माहीत नसेल तर तुम्ही तिकीट बुक करायला
गेलात, मग कुठून ते कुठे, दोन गोष्टी खायला द्याव्या लागतात.
तुला माहित नाही, मी कोणत्या स्टेशनवर आहे, मग तुम्ही तुमचा
प्रवास कुठून सुरू कराल? आणि जोपर्यंत तुम्ही तुमच्या
सध्याच्या स्टेशनचा पत्ता फीड करत नाही, तोपर्यंत यशाची गाडी,
यशाची गाडी, ज्या गाडीत बसायचं आहे, त्या ट्रेनमध्ये तुम्ही
बसू शकत नाही
त्यात तुम्ही तुमच्या सध्याच्या स्टेशनचा पत्ता फीड करेपर्यंत.
तर पहिली गोष्ट
ज्या ठिकाणी तुम्ही तुमचा वेळ आणि पैसा, तुमचे मन, तुमचे
कौशल्य वाया घालवत आहात
इतरांना त्या ठिकाणी टीका करणे स्वतःवर लक्ष केंद्रित करणे
आपली प्रतिभा, आपले मन, आपला पैसा वापरा
आपले पैसे, काही आरसा, एक मुख्य एपनिया पे पे, कोरियन गुंतवणूक
सेल्फ इन्व्हेस्टमेंट ही सर्वोत्तम गुंतवणूक आहे
गुंतवणूक मिळवा आम्ही सेकिहो तपासतो किंवा टाइम कीहो तपासतो
सेकिहो तपासा.
होय, कॅरोलचे आभार
झासे परत मी
एक पैसा उघडण्यासाठी एपनिया ची मागणी करा वेळ
वाया जाणारे करिअर सिरप करणे किंवा
अनको ज्ञान मुक्त वस्तू विनिमय किंवा कोर्स किंवा जाते हो
तुम्हारा रिटर्न क्या बाबा
Agar ye इन्व्हेस्टमेंट पेसे का
वेळ का
दिमाका एपनिया पे करोगे ए प्रिया को डेव्हलपमेंट करोगे टू ये
से ये एपनिया
अॅपको अपडेट कराओगे नवीन कौशल्ये अद्ययावत करा
वाढवा करोगे शिखोगे अकी कीमठ बडे जाएगी
वाजन आयेगा किंवा जब तुम्हे वाजन आएगा अंतर्गत अपेके
तो तुम्हे लोग दाबाना बँड कर देंगे चेक करने के लिए आम कितारा
Tab tumhe log pyaar se bail kitara uthaenge
किंवा सुंगघेंगे
Check karenge or achi vini vini kusu aaaegi
ओ ज्ञान वाली प्रतिभा वाली ज्ञान वाली तो तुम्हे स्वीकार भी
करेंगे
और आगर खाली रहोगे ते फुटबॉल कितारा
Laat maar dete hain
होता है ना
वहान गया था प्रोजेक्ट लेके यार नहीं स्वीकारा हो यार
Laat मार ke nikal diya
अमेरिकेच्या नोकरीची मुलाखत मला गया था यार
कुछ नहीं हुआ यार लाट मार के निकाल दिया
देखी मैं लिंबू पांढरा बात कर्ण
मैं नहीं बोल रहा हूँ लाट मार ने वाली बात
पण आम बोल चाल मे ऐसा लोग बोलते हैं
लाट मार के इसलिये निकालदिया गया
की तुम्हारे प्रोजेक्ट मी वाजन नहीं था
Agar वाजन होता
तो लाट मार के निकाला नहीं जाता
उससे यांनी किया जटा स्वीकारली
उमला वाजन बधाओ
मैने कहा ना
आत्मपरीक्षण करा कारो
पाठा करो
की क्या कामी रह गई
Keहते हैं
की किसी भी काम को करने पे
Log kehte hain
के दो टीम में लड्ती है
तो एक जीती है एक हआरती है
नाही एक जीती है
एक जीती है
ये अॅटिट्यूड है
शिकण्याची वृत्ती हमेसा लर्निंग मोड में रहो
हमेसा आँखन खोले रेखो
अगर आगे बहना चाहते हो
यशस्वी होना चाहते हो
नेहमी शिकाऊ राहा आयुष्यभर शिकाऊ ट्रिपल एल
मी बोलत आहे
ट्रिपल एल
आजीवन शिकणारा
Agar tum poori
जिंदगी यशस्वी होना चाहते हो
अगर तुम सक्सेस बन्ना चाहते हो
जीवनाला
दीर्घ काळ शिकणारी बानो
लर्नर लर्निंग मोड में रहो
शिकण्याची वृत्ती में रहो
अपने जो कुछ मिल गया है उस एटिट्यूड में मैं सीए हूँ मैं
इंजीनियर हूं अब मुझे क्या सीखने की जरुरात
शिकण्याची वृत्ती
में नाही
सीए की एटिट्यूड में हो
डॉक्टर वाले मनोवृत्ती में हो
इंजिनिअर वाले अॅटिट्यूड में हो
शिकण्याची वृत्ती
में तो होई नहीं
आणि जब शिकण्याची वृत्ती
में नहीं हो
तुम कुछ शिका नहीं कर सकते
और क्या कहते हैं
Jo seekhega
जो करेगा वो बडेगा शिका
जो करेगा शिका
कारेगा वाढवा
त्यामुळे वाढायचं असेल तर
मग आधी तुम्ही शिका.
वाढायला शिका
कमावायला शिका
अगर अर्न भी कर्ण चाहते हो
कमवा सिर्फ पैसा ही नहीं
इज्जात समान ये भी है
कहते हैं आदर
कोई देता नहीं है
Usse kamani parti hai
ये मुफ्त में आमी
सरजी नहीं कहल्या जाता
Sarji yaami koi
तुम्हे कहने को तैयार नहीं
सारजी कहलावने के लिए
तुम्हे मिहीनाट कर्णी
पार्टी है बाबा मिहीनात
Tab jake log सरजी keहते हैं
ये आदर करा
ऐसे ही नहीं आती
तर आप चाहते हो की
दुनिया तुम्हे आदर दे
तुम्हारा वाजन
Logon ke dimaag mein
तुम्हारे बातों का वाजन
Logon pe ho
To pehle tum apne
Andar वाजन पाया करो
आगर फुटबॉल की तारा
Andar se khali rahoge
तो दुनिया के ठोकर ही मिलेगी तुम्हे तुम्हे ठोकर ही मिलेगी
इस दुनिया से अगर तुम फुटबॉल की तराह
अंदर से खाली रहे अंदर के खाली पान को भरो
Apni kamiyon ko door karo
ज्ञान से वापरा, अनुभव से,
ज्ञान se परिपूर्ण karo
कारो अपडेट करा, कॅरो अपग्रेड करा
Upskill karo
Apne ap ko
टब तुम्हे दुनिया
Apne paon ke
नूक से ठोकर नाही
Maregi gale lagyegi
आदर करा देगी
Ijjat degi
सममान भी मिलेगा
पैसा भी मिलेगा
इज्जात भी मिलेगी, सुहरात भी मिलेगी
प्यार भी मिलेगा
सब कुछ मिलेगा
ये सब कुछ unके लिए है
जिनमे खुद का
वाजन है
बाबा नॉर्मल सी बात है यार आहेत का?
पार्टी में
फंक्शन में खाने के लिए
किसे बुलाया जाता है
जिस्के घर में
खाने के लिए होता है
जिस्के घर में खाने के लिए
है यूज ही खाने के लिए
बुल्या जाता है
जो वस्तां में भुका है अंदर से
जिस्का पहत खाली है
Usko vaaston mein
Koi नाही bulata
कभी भिकारी को
पार्टी में अंदर जाने दिया जाता है क्या
भुका को जाने दिया जाता है क्या
नाही वैसे ही अगर तुम
Agar wo peht se भुका hai
वस्तां में खाने की जरुरात
उसकी है
Lekin usse koi
नाही खिलाता वैसे ही
तुम अंदर से खाली हो
तुम्हारी वस्तां में जरुरत है
की जॉब
तुम्हे मैल
Tumहरी jarurात है Lekin, andar se agar
तुम खाली हो
तो खाली पहत खाली दमाग
वालों का स्वागत ये दुनिया नहीं करते
मेरे दोस्त
चाहे खाली पहत हो
या खाली दमाग हो
आपका स्वागत इस दुनिया में नहीं है
आप लोग कहते है सामान्यत:
और समाज में की जब तुम घर से खा
Kehne keहते ho Tumहे das puचने वाले milte hai
Aur जिस दिन तुम भुखे पेहत निकल जाओ
आमच्यासाठी दिन कोई पुचता भी नहीं है
यार खाएगा क्या नॉर्मल आप सब के साथ एक्सपीरियंस ऐसा हुआ होगा
मतलब खाली पहात
वालों की कोई नहीं पुछ है
वाईसे हाय
आपके पास
Walon pe liye hui
एक नोकरी है जिस्मे तुम प्रामाणिकपणे कर रहे हो करा
मी हे माझ्या स्वतःच्या बळावर सांगत आहे, म्हणजे तुमच्यात वजन
आहे.
तुम्ही कोणाची भेट घेतलेली नाही, ती कोणाची उपकार नाही.
तुम्हाला आणखी चार लोक विचारायला मिळतील आणि तुम्हाला चांगली
ऑफरही मिळेल.
अहो भाऊ, तो तिथे ५०,००० घेऊन जात आहे, मी ७५,००० देतोय,
माझ्याकडे ये.
मी १ लाख देईन, माझ्याकडे ये.
ही ऑफर त्यांच्यासाठी आहे ज्यांच्याकडे आधीपासूनच काहीतरी आहे.
आणि ते तुमच्या स्वतःच्या ताकदीवर, तुमच्या वजनामुळे, तुमच्या
प्रतिभेमुळे, तुमच्या ज्ञानामुळे.
तर एक गोष्ट अशी आहे की तुमचं पोट रिकामे असो वा रिकामे मन,
जग तुम्हाला खाली खेचेल.
त्यामुळे आधी स्वतःच्या बळावर या दोघांना भरून काढा, मग जग
तुम्हाला विचारेल.
रिकाम्या पोटी आपली लाचारी, दारिद्र्य मोजून इतरांना काही
बोलायचे असेल तर लोक दयाळू होऊन तुम्हाला १० रुपये देतील, पण
ते तुम्हाला त्यांच्या पार्टीत बोलावून त्यांच्यासोबत बसवणार
नाहीत.
कारण तुम्ही त्यांच्या वजनानुसार नव्हे, तर त्यांच्या
पातळीनुसार जुळत आहात.
वजन म्हणजे, मी वजन, पातळी बद्दल बोलत नाही.
त्यामुळे ते तुम्हाला त्यांच्या पार्टीत बोलवणार नाहीत.
त्याचप्रमाणे जर तुमची टॅलेंट लेव्हल, तुमची टॅलेंट वेट असेल,
या जगाच्या स्पर्धेनुसार, आजकाल घडत आहे, जगाच्या
स्पर्धेनुसार तुमची टॅलेंट, तुमचं ज्ञान जुळत नसेल तर लोक
तुम्हाला लाथ मारत राहतील
आतून रिकाम्या फुटबॉलसारखा पुढे.
कोणीही तुमचे स्वागत करणार नाही.
कॉलेजमध्ये हेच घडत आहे.
आपली शिक्षणव्यवस्था विद्यार्थ्यांना भक्कम वजन घेण्याइतपत
सक्षम बनवू शकत नाही.
सर्टिफिकेट डिग्री घेऊन कॉर्पोरेट जगतात गेल्यावर समोरची
व्यक्ती विचारते, तुम्ही काय काम कराल?
तुम्ही कोणते काम करण्यास सक्षम आहात? तुझ्यात काय टॅलेंट आहे?
ते आपल्या आतील वजनाबद्दल बोलतात.
वजन असेल तर त्याचे स्वागत आहे.
तसे नसेल तर ते तुम्हाला रिकाम्या फुटबॉलप्रमाणे लाथ मारतात.
आणि जर तुम्ही सहसा तुमच्या मित्रांसोबत बाहेर आलात, तर आज
मुलाखतीला गेल्यावर काय झालं?
काही नाही, मी त्याला रोजप्रमाणे बाहेर काढलं.
त्याला बाहेर काढलं.
तू कोणाला लाथ मारलीस?
तुम्ही फुटबॉलला लाथ मारता कारण तो आतून रिकामा असतो.
तुम्हीही आतून रिकामे आहात.
म्हणूनच तुम्हाला लाथ मारली जात आहे.
ज्या दिवशी तुम्ही कंपनीत जाऊन कंपनीच्या लोकांना सांगाल,
त्या दिवशी त्यांना वाटतं की तुम्ही दिसायला चांगले नाहीआहात.
कधी कधी असं होतं, की तुम्ही चांगलं दिसत नाही, पण मुलाखतीत
एक-एक करून तुमचे गुण आणि ज्ञान समजावून सांगितल्यावर ते
म्हणतात,
माझ्यात ताकद आहे.
माझं वजन आहे.
माझ्या बोलण्यात ताकद आणि वजन आहे.
ज्याच्या बोलण्यात ताकद आहे, ज्याच्या बोलण्यात वजन आहे,
त्याला जग लाथ मारत नाही.
तो त्याचा स्वीकार करतो.
तो त्याचा आदर करतो.
मग तुला नोकरी आणि मुलगी मिळेल.
दमाने घ्या।
ही जगाची मागणी आहे.
नोकरी हवी, घर हवंय, कुटुंब हवंय.
मग घर, कुटुंब, नोकरी कुणाला हवी?
जो आतून भरलेला असतो.
आपल्यानं भरलेलं जग भेटायचं असेल, त्या समाजात सन्मान हवा
असेल तर आदर मागू नका, स्वत:ला इतकं सक्षम करा, की जग
तुम्हाला तो सन्मान द्यायला तयार आहे.
आणि ती क्षमता म्हणजे, स्वत:ला आतून भरून घ्या.
स्वत:ला जड करा.
जोपर्यंत तुम्ही स्वत:ला जड बनवत नाही, जोपर्यंत तुम्ही तुमचे
वजन वाढवत नाही, तोपर्यंत वजन म्हणजे वजन, असे समजू नका, की
तुम्ही तुमचे वजन वाढवू शकाल. शब्दात वजन.
वजन शब्दात कधी येते?
जेव्हा तुम्हाला आत्मविश्वास असतो.
तुम्हाला आत्मविश्वास कधी आहे?
जेव्हा तुम्हाला ज्ञान असतं.
मग तुमचे ज्ञान वाढवा.
अपडेट, अपग्रेड, अपस्किल.
जर या गोष्टी तुमच्यात असतील, तुमच्या बोलण्यात, तुमच्या
व्यक्तिमत्त्वात असतील, तर लोक म्हणतात, माणसात काहीतरी असतं.
जेव्हा हे जग म्हणू लागतं, तुझं वजन वाढलंय, तुझं वजन वाढलंय,
आता लोक तुला लाथा मारणार नाहीत.
लोक तुम्हाला लाथा मारणार नाहीत.
तर, मी सांगितलेली मूळ गोष्ट म्हणजे, कधीकधी आपल्या मोकळ्या
वेळेत आपल्या उणिवांकडे लक्ष द्या.
कधीकधी मोकळ्या वेळेत आपल्या उणिवांकडे लक्ष द्या.
इतरांसाठी आरसा बनण्याची इच्छा पुसली जाईल.
एका सोप्या विधानाने सुरुवात करा.
हे चुटकीसरशी विधान असू शकते.
कारण आत्तापर्यंत तुम्ही इतरांसाठी आरसा बनण्याचा प्रयत्न करत
आहात.
कधी कधी स्वत:कडे बघा.
स्वत:कडे पाहिलं तर असं म्हटलं जातं, की आत्मविकासासाठी
आत्मसुधारणा गरजेची असते.
आपण इतरांमध्ये उणिवा शोधत राहतो, ते स्वतःकडे पाहतही नाहीत,
ते स्वत: मध्ये सुधारणा करत नाहीत.
स्वविकास कसा होऊ शकतो?
तुम्हाला यश हवं आहे, प्रगती हवी आहे, तुम्हाला सर्व काही हवं
आहे, पण स्वत:ची सुधारणा हवी आहे.
स्वत:चा विकास करायचा असेल तर सर्वात पहिली गोष्ट म्हणजे
स्वत:ला सुधारा.
आपल्याला आउटपुट हवे आहे, आपल्याला यशस्वी व्हायचे आहे,
आपल्याला यशस्वी व्हायचे आहे, आपल्याला यशस्वी व्हायचे आहे,
आपल्याला यशस्वी व्हायचे आहे.
हे आउटपुट आहे.
पण आउटपुट कधी मिळणार?
प्रथम इनपुट टाका.
आणि, संगणकाची मूलभूत व्यवस्था, कचरा आत, कचरा बाहेर पडणे
याची माहिती असणे आवश्यक आहे.
चांगला इनपुट दिला असेल तर आउटपुटही चांगलं होईल.
आणि जर तुम्ही खराब इनपुट दिला असेल तर आउटपुटही खराब होईल.
त्यामुळे आधी मी म्हणालो, जर तुम्ही आतून रिकामे असाल तर जग
तुम्हाला फुटबॉलप्रमाणे लाथ मारेल. आता, आतून आपल्याला वजन
ाची आवश्यकता आहे.
आता वजनात तुम्ही आत कशा प्रकारचे वजन टाकत आहात, हेही
पाहण्यासारखे आहे. कारण, ज्या पद्धतीने तुम्ही इनपुट द्याल,
त्या पद्धतीचे आउटपुट येईल.
तुम्ही संत्रा घेता, पिळून घ्या आणि डाळिंबाचा रस बाहेर पडतो.
माझं बरोबर आहे का?
नाही, बरोबर?
संत्री पिळल्यावर संत्र्याचा रस बाहेर येईल.
कारण, त्यात जे आहे, ते बाहेर येईलच
डाळिंबाचा रस नाही तर संत्र्याच्या आतून संत्र्याचा रस बाहेर
पडेल
त्याचप्रमाणे इनपुट आधीच आत असल्याने
जे बाहेर येईल आणि आउटपुट बनेल
तर जर तुम्हाला हे माहित असेल तर
की आउटपुट इनपुटसारखेच असेल
म्हणून चांगले इनपुट ठेवा
अधिक चांगले ज्ञान
चांगले कौशल्य
शिका मी काही शिकेन असे तुम्हाला वाटत असेल तर मी काही शिकणार
नाही, मी बाहेर जाऊन जगाला मूर्ख बनवेन
अरे, जग इतकं मूर्ख नाही.
जर तुम्ही आतून रिकामे असाल तर जगाला समजेल आणि तुम्हाला लाथ
मारेल
चला चला चला
फुटबॉलसारखा तुम्ही आतून रिकामा आहात, लाथ मारता
आता जर तुम्ही आत योग्य इनपुट दिले नसेल तर तुम्ही बाहेर
योग्य आउटपुट देणार नाही
आणि जेव्हा आपण योग्य आउटपुट देत नाही
मग निकाल कसा योग्य असेल?
इनपुट चुकीचे, आउटपुट चुकीचे
तुम्ही तिथे जाऊन काही प्रश्न विचारा.
त्यामुळे इनपुट आधीच चुकीचे असेल, तर तुम्ही चुकीचे उत्तर
द्याल
आउटपुट चुकीचे म्हणजे चुकीचे
तुम्ही जसा कराल तसाच रिझल्ट येईल, तोच रिस्पॉन्स येईल
अगदी आधी
मी तुम्हाला सांगितले
आपण विक्री विपणन व्यावसायिक म्हणून यशस्वी होऊ इच्छित असल्यास
किंवा मग मोकळ्या वेळेत तुम्ही कोणत्याही प्रकारचे प्रोफेशनल
असाल, स्वत:वर लक्ष केंद्रित करा
दुसऱ्याचा आरसा होण्यापेक्षा स्वतःचा आरसा व्हावा स्वत:चे
आत्मपरीक्षण करा
स्वत:चे मूल्यमापन करा
आपल्या कमतरता, आपल्या चुका शोधा
कदाचित १० वर्षांपूर्वी तुम्ही काळानुरूप खूप चांगले आहात
दहा वर्षांत जगाने बरीच प्रगती केली आहे
हे शक्य आहे की 10 वर्षांपूर्वीचा सर्वोत्तम उमेदवार
फक्त आजसाठी चांगले आहे
आजच्या मते तो फक्त चांगला किंवा फक्त सरासरी आहे
तुमची मानसिकता
अपेक्षा
१० वर्षांपूर्वीसारखीच आहे, पण त्यात सुधारणा झालेली नाही
दहा वर्षांपूर्वी तू सर्वोत्कृष्ट होतास.
जगाने तुम्हाला उत्तम प्रतिसाद दिला.
पण गेल्या १० वर्षांत जगाने प्रगती केली पण तुम्ही अजूनही
तसेच आहात आणि १० वर्षांपूर्वीचा सर्वोत्तम उमेदवार म्हणजे
तुमचे रँकिंग
आता ती सरासरी आहे
तुमची क्रमवारी सरासरी आहे पण निकाल अजूनही तोच आहे
आपण अजूनही 10 वर्षांपूर्वीच्या सर्वोत्तम कामगिरीची अपेक्षा
करीत आहात
तुम्ही स्वत: त्याची गणना करा हे बरोबर आहे का? आता तुम्ही
म्हणू शकता, मी काय करू?
काही नाही, सोपं
आपण आजही स्वतःला सरासरीपेक्षा चांगले मानले पाहिजे
चांगल्यापेक्षा चांगले आणि चांगल्यापेक्षा चांगले
बनवा
सोपी आणि मी आधी म्हणालो होतो की त्यासाठी सर्वप्रथम तुम्हाला
हे माहित असणे आवश्यक आहे
तुम्ही मुलाखतीला जा.
लोक तुम्हाला नाकारतात आणि बाहेर पाठवतात पण तुम्हाला कोणी
सांगत नाही
तुला कोणी सांगत नाही.
त्याचा निर्णय स्वत:च घ्यावा लागेल
तुम्ही ट्रेनिंग सेशनसाठी जा.
प्रशिक्षण संस्थेत प्रवेश घ्या
स्किल डेव्हलपमेंट अॅकॅडमीमध्ये प्रवेश घ्या
तिकडे जा.
समुपदेशन मिळवा
करिअर कौन्सिलरला भेटा
तुम्हाला कळेल की आजच्या घडीला तुम्ही मागे आहात
मी आधीच काम करणाऱ्या व्यावसायिकांशी बोलत आहे
तुम्ही १० वर्षांपासून काम करत आहात.
मी त्यांच्याशी बोलत आहे
तुम्ही आजच्या निकालावर खूश नाही.
तुम्हाला वेतनवाढ मिळत नाही
पदोन्नती मिळत नाही
तुम्हाला पूर्वीसारखा सन्मान मिळत नाही
जे लोक तुमच्या पाठीमागून येत आहेत किंवा जे तुमच्या सोबत
होते त्यांना सन्मान मिळत आहे तुम्हाला तो मिळत नाहीये
तुम्हाला चिडचिड होत आहे
असे का होत आहे?
तू तुझ्या बॉसला दोष देतोस.
तुम्ही तुमच्या सहकाऱ्यांना दोष देता
तुम्ही त्यांना सांगा की ते बटर मारत आहेत
त्यामुळेच त्यांना सन्मान मिळत आहे
आपण आपले सर्व लक्ष कंपनीचे बॉस, कर्मचारी, सहकारी यांच्यावर
केंद्रित केले आहे
प्रत्येकजण आपण स्वतःवर लक्ष केंद्रित केले पाहिजे
१० वर्षांपूर्वी जी ढापली वाजवायची तीच ढापली इथे वाजवत आहे
तुम्ही तीच धापली वाजवत आहात आणि तुम्हाला प्रतिसाद मिळत नाही
असं तुम्ही म्हणत आहात
नवे लोक आले आहेत.
ते अद्ययावत केले जातात
त्यांना प्रतिसाद मिळेल
तुमच्या सोबत असलेल्या तुमच्या सहकाऱ्यांनी तुम्हाला सांगितलं
नाही, पण ते स्वत:ला कुठेतरी अपडेट करत राहिले: सेल्फ
इन्व्हेस्टमेंट
त्यांनी स्वत:मध्ये गुंतवणूक केली
मी तुम्हाला सीए लोकांनी भरलेल्या तुमच्या खात्यांबद्दल सांगत
आहे
अद्ययावत गोष्टी, ज्ञान होत राहते
तेथे प्रशिक्षण व विकास विभाग आहे
प्रशिक्षण आणि विकास विभाग आहे जो एचआर विभागाद्वारे आयोजित
केला जातो
कंपनी वेळोवेळी आपल्या कर्मचार् यांना अपग्रेड करते आणि नवीन
कौशल्ये शिकवते
त्यासाठी वरिष्ठ कर्मचारी ट्रेनर ही होऊ शकतात किंवा बाहेरून
ट्रेनर नेमले जातात
का? जेणेकरून ते वर्तमानातील स्पर्धेला सामोरे जाऊ शकतील आणि
जुळवून घेऊ शकतील
आता तू असं काही ही करू नकोस.
एचआर विभागात नवीन लोक आले आहेत असे सांगितले जाते आणि ते
आपल्याला सांगतात की ते आपले कनिष्ठ आहेत असे ते थेट सांगू
शकत नाहीत
प्रशिक्षण सत्राला उपस्थित राहणे आवश्यक असल्याचे सांगण्यात
आले आहे
आता तुम्हाला वाटतं की तो माझ्यापेक्षा ८ वर्षांनी लहान आहे
आणि हे लोक ट्रेनिंग सेशनची व्यवस्था करत आहेत
मला काय हवंय?
मी आधीपासूनच वरिष्ठ आहे शर्मा सर प्रशिक्षण सत्रात आले
नसल्याची माहिती त्यांनी दिली
तुमची निवड झाली असेल तर सत्य स्वीकारा
मी आधी म्हटल्याप्रमाणे
जोपर्यंत तुम्ही तुमची सध्याची स्थिती स्वीकारत नाही,
तोपर्यंत तुम्ही तुमचा यशस्वी प्रवास सुरू करणार नाही
तुमचा सुधारणेचा प्रवास सुरू होणार नाही
आपल्याकडे ही कमतरता आहे हे आपण मान्य करत नाही
मग तुम्ही कसे शिकणार?
तू शिकणार नाहीस.
आणि तोपर्यंत शिकत नाही तोपर्यंत
मी कॅबबद्दल बोललो
मी ट्रेनच्या तिकिटाबद्दल बोललो
आपल्याकडे ही गोष्ट आहे हे वर्तमानाचे स्थान आपल्याला
वर्तमानात टाकावे लागेल
तरच तुमचा प्रवास सुरू होतो यशाचा प्रवास
तुम्हाला तुमच्या प्रोफेशनच्या शीर्षस्थानी जायचे आहे
आपल्याला आपल्या व्यवसायाच्या शीर्षस्थानी जायचे आहे परंतु
आपण सध्या कोठे आहात हे आपल्याला माहित नाही
तू आत्ता नक्की कुठे आहेस हे कळत नाही.
आपण आपला प्रवास कसा सुरू करू शकता?
प्रवासाची सुरुवात कशी कराल?
कुठे जायचं कळत नाही.
तू आत्ता कुठे आहेस हे तुला माहीत नाही.
जग जसं आहे तसं चालू आहे
आयुष्य जात आहे, काळ जात आहे.
योजना नाही, नकाशा नाही, मार्गदर्शक तत्त्वे नाहीत.
आयुष्याची काहीच कल्पना नसते.
काळ निघून जात आहे.
मग ५ वर्षांनंतर तुम्ही म्हणता,
मला माहित नाही, आयुष्यात मजा नाही.
हे काम खूप कंटाळवाणं आहे, आयुष्यही खूप कंटाळवाणं आहे.
बघा, जे यशस्वी होत नाहीत, ते लोकांकडे, शेजाऱ्यांकडे,
सगळ्यांकडे तक्रार करू लागतात. कारण तुम्ही आतून मोकळे होऊ
लागताच लोक तुम्हाला लाथा मारू लागतात.
ते तुमच्याकडे दुर्लक्ष करू लागतात.
ते तुम्हाला टाळू लागतात.
बघा, दुर्लक्ष करून टाळण्याचे काय झाले? त्यांनी तुला लाथ
मारली, बरोबर?
हे तुम्ही समजून घ्या.
आपल्याकडे दुर्लक्ष केले जात आहे हे आपल्याला माहित आहे.
तुम्हाला टाळले जात आहे.
आणि तुम्हाला माहित आहे का, जर तुम्हाला कुणाला शिक्षा
द्यायची असेल तर काहीही करू नका.
फक्त त्यांच्याकडे दुर्लक्ष करा.
दुर्लक्ष करणे ही मोठी शिक्षा असू शकत नाही.
हे मास्कसारखे आहे.
कालपर्यंत लोक तुम्हाला नम्रपणे विचारायचे, भाऊ, मेहुणे,
नातेवाईक.
आज जेव्हा ते तुमच्याकडे दुर्लक्ष करतात, जेव्हा पक्षाचा
कार्यक्रम असतो आणि तुम्हाला कार्ड माहित नसतं, तेव्हा ती
गोळीसारखी दिसते. त्यांना विचारल्यावर ते म्हणतात, नाही,
नाही, मी चुकून विसरलो.
तुम्हालाही हे माहित आहे, की तू विसरला नाहीस, त्यांनी तुला
विसरायला लावलं.
जर तुम्ही जगाशी जुळले नाही तर जग तुम्हाला विसरून जाईल.
हे तुम्हाला त्याच्या नजरेतून खाली पडेल.
हे आपल्याला त्याच्या पातळीवरून खाली आणेल.
ते तुम्हाला त्याच्या जगातून बाहेर काढेल.
मग तुम्ही म्हणाल, मी माझं जग स्वतः बनवेन.
काय? अपयशी लोकांचं जग?
अपयशाचे जग तुम्ही माणसे बनवणार आहात का?
अपयशी लोकांचे जग हे मद्यपींचे जग आहे.
पराभूत होऊन कंटाळलेले, मद्यधुंद अवस्थेत रस्त्यावर पडलेले
लोक आहेत.
ते एकमेकांशी वाद घालत राहतात.
ते म्हणतात, जग असं आहे.
ठीक आहे, त्या जगात जा.
किंवा असे समाज आहेत जे एकत्र बसून एकमेकांना शिवीगाळ करतात.
त्यांनी माझ्यासोबत हे केलं, तसं केलं.
मी पुन्हा म्हणतोय, तुमचा वेळ, तुमचा मेंदू, तुमचा पैसा,
तुमची ऊर्जा इतरांवर खर्च करणं बंद करा.
आणि तो सगळा वेळ, पैसा, ऊर्जा स्वत:वर खर्च करा.
स्वत:वर गुंतवणूक करा.
सेल्फ इन्व्हेस्टमेंट, सेल्फ अद्ययावतीकरण, सेल्फ अपग्रेडेशन,
सेल्फ अपस्किलिंग.
आणि मग बघा, तुम्हाला स्वत:ची लढाई लढायची आहे.
पण जेव्हा तुम्ही भांडता आणि उभे राहता तेव्हा तुमचं वजन
वाढलं असेल, तर तुम्हाला कोणीही लाथा मारू शकणार नाही.
कारण हा रिकामा फुटबॉल नाही हे त्यांना माहित असेलच.
आतून रिकामा असलेला हा फुटबॉल नाही.
जे आपण आपल्या पायाने उडणार आहोत.
आमचे काहीही बिघडणार नाही.
ते आतून वजन झाले आहे.
हा आता लोखंडाचा गोळा झाला आहे.
हा तांब्याचा गोळा आहे.
ज्याचे वजन असते.
त्याला लाथ मारायला गेलो तर पाय मोडून निघू.
त्यामुळे तुम्हाला कोणी लाथ मारणार नाही.
लोक तुम्हाला तेव्हाच लाथ मारू शकतील जेव्हा तुम्ही स्वतःला
त्यांच्या किकसाठी पात्र बनवाल.
जर तुम्ही आतून रिकाम्या फुटबॉलसारखे राहिलात तर लोक तुम्हाला
लाथ मारतील.
ते तुम्हाला नक्कीच लाथ मारतील.
जग तुम्हाला टोमणे मारायला, लाथ मारायला, शिवीगाळ करायला तयार
आहे.
तुम्ही स्वत:ला अशा प्रकारे सादर करत असाल, तर त्यांना टाळून,
सांगून आपला जीव पणाला लावा, दिवसरात्र समजत नाही.
आपले वजन वाढवा.
आणि या गोष्टी जनतेत नसतात.
ते खासगीत असतात.
ज्ञान मिळवायचे असेल तर तो गोपनीयतेचा विषय आहे.
तुम्हाला वजन वाढवायचे आहे की नाही, हा प्रायव्हसीचा विषय आहे.
तुम्हाला काही शिकायचं आहे की नाही, हा प्रायव्हसीचा विषय आहे.
या सर्व गोष्टी ज्या स्वविकास आहेत, त्या तुमची वैयक्तिक बाब
आहेत.
ते स्वतंत्रपणे करावे लागते.
पण ज्या दिवशी तू हे करशील त्या दिवशी माझ्यावर विश्वास ठेवा,
तेच जग तुला लाथ मारत आहे, शिवीगाळ करत आहे, लाथा मारत आहे,
तेच लोक येऊन म्हणतील, हे आम्हाला माहित होतं.
आम्हाला ते माहित होतं.
तो एक दिवस काहीतरी करेल.
तो खूप पुढे जाईल.
तुमचा विश्वास बसणार नाही.
तो तोच काका, दूरचा काका, हा काका, जो मला शिवीगाळ करून थकला
नाही.
मला शिवीगाळ करून तो थकला नाही.
तो तोच दूरचा काका, हा काका, जो आज प्रथम आला आहे.
मला ते माहित होते।
माझा पुतण्या काहीतरी करेल.
आज ते एका कंपनीचे सीईओ आहेत.
तो एका कंपनीचा मालक आहे.
तो मोठी गाडी चालवतो.
तो एका मोठ्या घरात राहतो.
जग आपोआप येतं.
सर्व लोखंड तिथेच आहे.
ते तुमच्याकडे खेचायला तयार असतात.
प्रथम, स्वत: ला चुंबक बनवा.
स्वत:ला चुंबक बनवा.
ज्या दिवशी तुम्ही स्वतःला चुंबक बनवाल, त्या दिवशी
लोखंडासारखे असलेले संपूर्ण जग तुमच्याकडे खेचले जाईल.
तो तुमच्याकडे खेचेल.
त्यांच्याकडे धावण्याची गरज नाही.
कोणाच्याही मागे धावू नका.
आपला वेळ, पैसा, मेंदू दुसऱ्यावर वाया घालवू नका.
स्वार्थी व्हा.
स्वविकास करा.
स्वत:मध्ये सुधारणा करा.
आत्मविकासासाठी स्वत:चे प्रयत्न करावे लागतील.
स्वत:साठी.
स्वत:चे प्रयत्न तुम्हाला आत्मविकासाकडे घेऊन जाऊ शकतात.
दुसरा कोणी तुमचा विकास करणार नाही.
स्वत:चा विकास करायचा असेल तर स्वप्रयत्न करावे लागतील.
ते स्वत:साठी करा.
मी असे म्हणत नाही की आपण जगाला मदत करू नये.
मदत करा.
पण सर्वप्रथम स्वत:ला मदत करा.
आणि मदत करत रहा.
सतत प्रयत्न करा.
असे नाही की आपण हे एका दिवसासाठी करता आणि तेवढेच.
नाही।
जग रोज चालत आहे.
आयुष्यात रोज विकास झाला नाही, तर तुम्ही मागे कसे राहाल?
मी तुम्हाला एक छोटीशी गोष्ट सांगतो.
लक्ष द्या.
रस्त्याच्या कडेला जा.
चालताना रस्त्याच्या कडेला जा.
रस्त्याच्या कडेला जाऊन फक्त ५ मिनिटे उभे राहा.
५ मिनिटे उभे राहा.
आणि तुमच्या बाजूने एखादी व्यक्ती चालत असेल तर ५ मिनिटांनी
तो किती दूर गेला आहे ते बघा.
तो तुमच्यापासून किती दूर गेला आहे.
ही आत्मविकासाची प्रक्रिया आहे.
कारण यशाच्या वाटेवर, विकासाच्या वाटेवर जर तुम्ही ५ मिनिटे
चालत आणि उभे राहिलात तर तुम्ही इतके पुढे गेला आहात की ती
पोकळी भरून काढणे तुम्हाला अवघड होऊ शकते.
तुम्ही म्हणाल,
मी धावून जाईन आणि करेन.
आत्ताच चालायला वेळ होता, पण चालता येत नव्हतं.
उद्या धावू शकाल की नाही कुणास ठाऊक.
आणि जर तुम्ही धावू शकलात तर तो धावूही शकतो.
त्यामुळे उद्याचा विसर पडा. वर्तमानात जे आहे त्याचा वापर करा.
आपले वर्तमान अद्ययावत करा, आपल्याला भविष्याबद्दल माहित
नाही, परंतु आज आपण जे काही कराल ते आपले भविष्य घडवेल.
आज तुम्ही जे काही लावत आहात, ते उद्याचे झाड होईल. आज तुम्ही
जे काही करत आहात ते उद्या दिसेल. तुमचा उद्या हा आजच्या
प्रयत्नांचा परिणाम असेल.
आज तुम्ही जे काही प्रयत्न करू शकता, ते स्वत:साठी सर्वोत्तम
देण्याचा प्रयत्न करा. जर तुम्ही आज सर्वोत्तम कामगिरी केली,
तर उद्या तुम्हाला सर्वोत्तम निकाल मिळेल.
ही आमची कमजोरी आहे. आम्हाला आमचे सर्वोत्तम प्रदर्शन करायचे
आहे, परंतु आम्ही आमचे सर्वोत्तम देण्यास तयार नाही. आपली
इच्छा ही मोठी समस्या आहे. आम्ही आमच्या हक्काबद्दल बोलतो, पण
आम्हाला आपलं कर्तव्य पार पाडायचं नाही.
एका व्यक्तीचा अधिकार हे दुसर् या व्यक्तीचे कर्तव्य आहे आणि
दुसर् या व्यक्तीचे कर्तव्य हा आपला अधिकार आहे हे आपण जाणतो.
जर तुम्ही तुमचं कर्तव्य पार पाडत असाल तर याचा अर्थ तुम्ही
कुणाला तरी त्यांचा हक्क देत आहात. कुटुंबातील मुलांची काळजी
घेत असाल तर ते तुमचे कर्तव्य आहे आणि तो त्यांचा अधिकार आहे.
जर तुम्ही ऑफिसमध्ये तुमच्या कर्मचार् यांना मदत करत असाल तर
ते तुमचं कर्तव्य आहे आणि तो त्यांचा अधिकार आहे.
जर तुम्हाला त्यांची काळजी नसेल तर तुम्ही त्यांना त्यांचा
हक्क देत नाही. आणि मग तुम्ही म्हणत आहात की ते आपलं कर्तव्य
नीट पार पाडत नाहीत.
कारण जेव्हा ते आपलं कर्तव्य नीट पार पाडणार नाहीत, तेव्हा
तुमचा हक्क गमावला जाणार आहे. तुमच्या यशात हेच घडत आहे.
आज तुम्ही स्वविकास, आत्मउन्नती आणि आत्म-अद्ययावतीकरण करत
नाहीआहात. आपण विक्री विपणन व्यावसायिक म्हणून आपले कर्तव्य
बजावत आहात.
तुम्ही तुमच्या व्यवसायासाठी किती समर्पित आहात? हा प्रश्न
स्वत:ला विचारा.
स्वतःला विचारा की आपण आपल्या व्यवसायासाठी किती समर्पित आहात?
मी तुम्हाला विक्रीचे एक छोटेसे उदाहरण देईन. दोन विक्रेते
आहेत. पावसाळा आहे. पाऊस पडत आहे. आजूबाजूला पाणी साचलं आहे.
आज सगळीकडे पाणी साचलं आहे. पाऊस पडत आहे. बाहेर पडणे अवघड
आहे.
आज सगळीकडे पाणी साचलं आहे. बाहेर पडणे अवघड आहे. बाहेर पडणे
अवघड आहे.
काम नाही. काम कसं होऊ शकतं? तुम्हाला जे वाटतं ते तुम्ही
करता आणि तुम्हाला जे वाटतं ते तुम्ही बनता.
करिअरमध्ये तुम्ही जे काही विचार कराल आणि कराल, तुमच्या
करिअरचा आकार तसाच असणार आहे.
मी एका व्यक्तीचा विचार केला. आता तर दुसरा सेल्सपर्सन ही
परिस्थिती तशीच असल्याचं सांगत आहे. पावसाळा आहे. पाऊस पडत
आहे. आजूबाजूला पाणी साचलं आहे.
यामध्ये दोन सेल्स पर्सन आहेत. एका व्यक्तीने घरी फराळ खाऊन
टीव्ही आणि सिनेमे पाहण्याचा विचार केला.
दुसरी व्यक्ती म्हणतेय की हा पावसाळा आहे. बाहेर पडणे अवघड
आहे.
याचा अर्थ माझे सर्व क्लायंट ऑफिसला गेलेले नाहीत. ते सर्व जण
घरीच आहेत.
माझे सर्व क्लायंट घरी आहेत. बाकी दिवसभर ते ऑफिसमध्ये व्यस्त
असतात. त्यांना भेटणे अवघड आहे. ते फोनही उत्तर देत नाहीत.
आज मी सगळ्यांना फोन करेन. आज मी बिझी आहे असं ते म्हणू शकणार
नाहीत. आज मी संपूर्ण महिन्याचे टार्गेट पूर्ण करेन.
एकाच स्थितीत दोन विक्रेते. विचारसरणीचे दोन प्रकार आहेत. एका
व्यक्तीने ती सुट्टी म्हणून घेतली आणि त्या दिवसाचे काम करत
नाही.
समोरच्या व्यक्तीने ती परिस्थिती संधी म्हणून स्वीकारली आणि
त्या दिवसाचा उपयोग संपूर्ण महिन्याचे उद्दिष्ट पूर्ण
करण्यासाठी केला.
आता आणखी एक गोष्ट सांगा. ९९% सेल्स पर्सन ९९% केसेसमध्ये
फ्रिटर खाण्याचा निर्णय घेतात. हे मी अगदी स्पष्टपणे सांगत
आहे.
९९% सेल्स पर्सन ९९% केसेसमध्ये फ्रिटर खाण्याचा निर्णय
घेतात. १% सेल्स लोक त्या समस्येचे संधीत रूपांतर करतात. आणि
ते पुढे जातात. ते यशस्वी होतात.
आणि उर्वरित ९९% लोक म्हणतात की ते नशीबवान होते. त्याने
बॉसबरोबर काही तरी व्यवस्था केली असावी. पण या ९९% लोकांनी
सेल्फ असेसमेंट केलं तर किती संधी असू शकल्या असत्या, हे कळेल.
आपण किती दिवस फराळ खाण्यात घालवले आहेत? तुम्हाला कळेल. मग
तुम्ही स्वत:लाच प्रश्न विचाराल. तुम्ही इतरांकडे बोट दाखवणार
नाही.
आणि ज्या दिवशी तुम्हाला हे कळतं, त्या दिवशी तुमच्यात
स्वत:ला प्रश्न विचारण्याचं धाडस असतं, स्वत:शी बोलण्याचं
धाडस असतं, स्वत:ला स्वीकारण्याचं धाडस असतं, तुमची सध्याची
परिस्थिती स्वीकारण्याचं धाडस तुमच्यात असतं, मग माझ्यावर
विश्वास ठेवा, त्या दिवशी तुमचा यशाचा प्रवास
सुरू होईल.
आपण यशाच्या योग्य मार्गावर असाल. आणि जर तुमचा प्रवास सुरू
झाला, तुमची मानसिकता स्पष्ट असेल, तुम्ही तुमची सध्याची
परिस्थिती स्वीकारली असेल, तुमचा भूतकाळ विसरून चांगल्या
उद्यासाठी तुमची सध्याची परिस्थिती चांगली करायची असेल असे
ठरवले असेल तर,
मग तुमचा यशाचा प्रवास सुरू होईल.
आता तुम्ही, सेल्स मार्केटिंग प्रोफेशनल, पावसाळ्याच्या दिवशी
फराळ खायचे की त्या दिवसाचे संधीत रूपांतर करून संपूर्ण
महिन्याचे टार्गेट पूर्ण करायचे हे ठरवा.
आणि मी केवळ विक्री विपणन व्यावसायिकांशी बोलत नाही.
तुम्ही कोणीही असाल, यशस्वी व्हायचं असेल तर एकतर तुम्ही
म्हणता पाऊस पडतोय, सगळीकडे पाणी आहे, मग मी काय करू?
आपण एकतर तो दिवस संपवू शकता किंवा त्याचे संधीत रूपांतर करू
शकता आणि स्वत: ला इतरांपेक्षा वेगळे बनवू शकता, स्वत: ला
चांगले बनवू शकता, स्वत: ला यशस्वी बनवू शकता.
कोरोनाच्या गेल्या दोन वर्षांत काय करावं, हे आणि ते काय
करावं याबद्दल जग रडत आणि तक्रार करत आहे. भारतात अनेक
कंपन्या उभ्या राहिल्या, कोट्यवधींची उलाढाल करून उभ्या
राहिल्या.
आम्हाला पीपीई किट बनवायचे नाहीत, आम्हाला पीपीई किट हवे आहेत.
ऑनलाइन आपण नकारात्मक वेळेला सकारात्मक मार्गाने कसे बनवू
शकता आणि स्वत: ला चांगले आणि उपयुक्त कसे बनवू शकता
जो हे करू शकेल तोच पुढे जाऊ शकेल तोच यशस्वी होऊ शकेल अन्यथा
त्या वेळेस दोष देणे हा सर्वात सोपा मार्ग आहे
यशस्वी होताना लोकांकडे पहा आणि त्यांना दोष द्या
आपले मन तृप्त करण्यासाठी आपल्या बॉसला दोष द्या
आपल्या बॉसला दोष द्या की तो आपल्यावर उपकार करतो
देवाला दोष द्या की त्याने तुला असे का बनवले त्याने तुला जसे
बनवले तसे बनवले
पण तुम्ही तुमची विचारसरणी चुकीची केली आहे.
यशस्वी होण्यासाठी परिस्थितीला दोष देऊ नका, वयाला दोष देऊ
नका, वयाला दोष देऊ नका, जातीला दोष देऊ नका, आपल्या ज्ञानाला
दोष देऊ नका, असे मी काल शेवटच्या व्हिडिओमध्ये सांगितले होते
हे महत्वाचे नाही तुमचा विचार महत्वाचा आहे की त्या
परिस्थितीत आपण कसे विचार करता ते आपण कराल आणि आपण जसे कराल
तसे व्हाल आणि हळूहळू आपली प्रतिमा अशी होईल की एकतर लोक
म्हणतील की तो खूप दु:खी व्यक्ती आहे
रडणे किंवा लोक म्हणतील की तो मास्टर आहे, समस्येचे सत्तेत
रूपांतर कसे करायचे, संधीचे रूपांतर कसे करावे, त्याच्याकडून
कोणी तरी शिकले पाहिजे
शिका असं म्हणत असाल तर हे म्हणणाऱ्यांसाठी तुम्ही नेता व्हा,
ते तुमचे अनुयायी नेते बनतात, म्हणजे तुम्ही एक उदाहरण घालून
द्या, म्हणून तुम्हाला पराभूत व्हायचं आहे किंवा तुम्हाला
नेता बनायचं आहे, हे तुमचं लक्ष आहे, तुम्ही स्वत:वर,
स्वप्रयत्नांवर, आत्मविकासावर लक्ष केंद्रित कराल;
स्वत:ची सुधारणा एक दिवस तुम्ही जगासमोर याल तुमचे वजन वाढेल
आणि तुमचे वजन इतके असेल की लोक तुम्हाला लाथा मारू शकणार
नाहीत लोक तुम्हाला लाथा मारू शकणार नाहीत कारण तुमच्याकडे
असलेल्या फुटबॉलप्रमाणे तुम्ही रिकामे होणार नाही
वजन म्हणूनच लोक तुम्हाला फुटबॉलप्रमाणे लाथ मारणार नाहीत ते
बैलाप्रमाणे तुमचे स्वागत करतील आणि तुम्हाला तुमच्या यशाचा
गोड सुगंध मिळेल जग तुमचे स्वागत करेल म्हणून हे प्रश्न
स्वत:ला विचारतील, तुम्ही असाल तर स्वत:वर लक्ष केंद्रित करा
यश हवे असेल तर स्वत:चा विकास करावा लागेल तुम्हाला कठोर
परिश्रम करावे लागतील तुम्हाला अडचणी दूर कराव्या लागतील आणि
पुढे जाण्यासाठी जी संधी आहे त्याचा लाभ घ्यावा लागेल
समस्यांमधील संधी ओळखावी लागते, त्याचा वापर करावा लागतो, जर
तुम्ही सरासरी काम करत असाल, तर तुम्ही सरासरी राहाल, जर
तुम्हाला काही विलक्षण करायचे असेल तर धाडसाने पुढे या, जर
तुम्हाला काही तरी वेगळे यश मिळवायचे असेल तर
मग काहीतरी विलक्षण करण्यासाठी तयार व्हा आणि सर्वात मोठी
गोष्ट म्हणजे आपल्या मानसिकतेचा प्रश्न आहे आपली मानसिकता
बनवा हो य मी करू शकतो हो मी करू शकतो हो मी करू शकतो आणि
माझ्या बाजूने मी म्हणत आहे की तुम्ही करू शकता हो तुम्ही करू
शकता प्रत्येकजण करू शकतो मग तुम्ही का करू शकत नाही
आजपासून प्रत्येक नवीन दिवस तुमच्यासाठी खास असतो, आज का नाही
अरे तुम्ही शुद्ध प्रोफेशनल वर रेफर अँड अर्न प्रोग्रॅमबद्दल
ऐकले आहे ना मी नाही, मुळात मार्केटिंग आणि सेल्सचा
सर्टिफिकेट कोर्स जर तुम्ही तुमच्या मित्रांना पाठवलात तर काय
होईल?
आणि ते आपल्या रेफरल कोडचा वापर करून साइन अप करतात आपल्याला
काही आश्चर्यकारक बक्षिसे मिळतील जी आपण संदर्भित केलेल्या
प्रत्येक मित्रासाठी मनोरंजक वाटतात आपण असे गुण कमावता जे
आपण सवलतींसाठी रिडीम करू शकता किंवा अगदी रोख बक्षिसे देखील
मोजू शकता.
मी माझ्या सर्व वर्गमित्रांपर्यंत हा शब्द पोहोचवण्याची
खात्री करीन