ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਲੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਾਮ।
ਇਹ ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ
ਤੁਹਾਡੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੁਝਾਅ.
ਹੈਲੋ ਪੇਸ਼ੇਵਰ, ਹੈਲੋ ਵਿਕਰੀ ਅਤੇ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ
ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਜੋ ਵੀ ਬਣਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ
ਸਫਲ ਹੋਣ ਲਈ, ਸਫਲ ਹੋਣ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ
ਚਾਹਾਂਗਾ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈ
ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ
ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹਾਂਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਹੈ ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ,
ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਸਪੀਕਰ, ਮਾਇੰਡ ਕੋਚ, ਜੀਵਨ ਕੋਚ, ਲੇਖਕ, ਮੇਰੀ ਕਿਤਾਬ,
ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ, ਮਾਹਰ
ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਪਰ ਇਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਹੈ.
ਜੋ ਵੀ ਸਫਲ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ,
ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਜੇ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਗਾਇਬ ਹੈ,
ਫਿਰ ਸਫਲ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਨਾ ਸੋਚੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਰੋਤਾ.
ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਰੋਤਾ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਅਤੇ ਇਹ ੀ ਹੈ
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋਣ ਦਾ ਰਸਤਾ,
ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਹੋ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਹੋ,
ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਕਿਵੇਂ? ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਰੋਤਾ
ਹੋਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਸੰਚਾਰ ਹੁਨਰ ਭਾਗ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗੇ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਨਾਜ਼ੁਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੂਸਰਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਕਹਿ
ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ ਹੈ.
ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਾਇਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ।
ਦੂਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਮਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਢਾਂਚਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹ ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਕਰਨ, ਕੁਝ ਕਾਰਵਾਈ
ਕਰਨ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਵਾਰ, ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ,
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਗਿਆਨ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ
ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਦੂਜੀ ਕਿਤਾਬ, ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਤੇ ਹੈ
ਹੁਨਰ, ਜੀਵਨ ਹੁਨਰਾਂ ਲਈ ਪੂਰਾ ਪੈਕੇਜ, ਇੱਕ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਰੋਡਮੈਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ
ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਸਫਲ ਹੋਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ, ਜਾਤ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼
ਸਿੱਖਿਆ
ਕੀ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ,
ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ[ਸੋਧੋ]
ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਨਾਲ ਸੋਚੋ.
ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਕਿੱਥੋਂ ਆਵੇਗਾ? ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੇ
ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹੋ?
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸਰੋਤਾ ਬਣਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਹੜਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਸਿੱਖਾਂਗੇ।
ਉਹ ਜੋ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ,
ਅੱਗੇ ਵਧੇਗਾ।
ਅਤੇ ਸਫਲ ਹੋਣਗੇ. ਦੇਖੋ, ਸਫਲਤਾ ਆਸਾਨ ਹੈ.
ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰਣਨੀਤੀ ਨਾਲ, ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ
ਇਹ ਆਸਾਨ ਹੈ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜਾਦੂ ਦੀ ਛੜੀ ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਨਹੀਂ।
ਇੱਕ ਨਿਰੰਤਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼,
ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ, ਸਮਾਰਟ ਕੰਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ।
ਇਸ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ,
ਅੱਜ, ਇੱਕ 12 ਸਾਲ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ.ਆਈ.
ਇੱਕ 12 ਸਾਲ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਆਈਆਈਟੀਆਈ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਡਾ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਧਰ, ਸਾਡਾ ਵਾਤਾਵਰਣ,
ਇਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰ, ਬੱਚਾ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਇਸ ਵਿੱਚ,
ਅੰਦਰੂਨੀ, ਕੁਝ ਖਾਸ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ
ਅਤੇ ਕੁਝ ਖਾਸ ਭੇਜਿਆ.
ਪਰ ਇਹ ਸਮਾਜ ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਿੰਦਾ।
ਜੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ?
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੋ। ਇਹ ਬੱਚੇ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਸੀਮਾ, ਇੱਕ ਸੀਮਾ ਰੱਖੀ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਦੱਸੀ ਹੈ। ਨਹੀਂ, ਬਾਬਾ।
ਉਮਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰ, ਇਹ ਛੋਟੇ ਹੋਣ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਵੱਡਾ ਹੋਣ ਲਈ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ 60 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ
ਰਿਟਾਇਰਡ ਆਦਮੀ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਦੀ ਉਮਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹੋ।
ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.
ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣੀ
ਪਵੇਗੀ
ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਮਰ ਕੋਈ ਮਾਮਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਉਮਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਹੈ।
ਇਹ ਉਮਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਛੋਟੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਡੀ,
ਚਾਹੇ ਇਹ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਧ, ਦੋਵਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ,
ਤੁਹਾਡੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਜੇ ਕੋਈ 12 ਸਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ ਆਈਆਈਟੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਫਿਰ ਇੱਕ ਬੁੱਢਾ ਆਦਮੀ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕੇਐਫਸੀ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ
ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ੬੦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ
ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਥੋਂ ਤਕ ਕਿ 60 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਰ ਮੰਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਾਰ ਨਾ ਮੰਨਣ
ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ।
ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ ਦਿਨ ਗਿਣਨੇ ਪੈਣਗੇ। ਮੈਂ ਮੌਤ ਦੀ
ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਨਹੀਂ।
ਨਹੀਂ।
ਹਾਰ ਨਾ ਮੰਨੋ।
ਹਰ ਦਿਨ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਝ ਨਵਾਂ, ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ
ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ।
ਹਾਂ ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਹਾਂ ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਹਾਂ ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਦਾ
ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਨਾ ਰੱਖੋ.
ਜੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ 8 ਸਾਲ ਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ ਹਨ.
ਉਹ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਹਨ।
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਖੇਤ ਹਨ, ਜੋ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹਨ। ਇਕ ਦਿਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ
ਦੋਸਤ, ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ, ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਘਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹਨ,
ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਖੇਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਕਿਸਾਨ ਕਿੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਘਰ 'ਚ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਫਿਰ, ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਉਹ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ.
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ, ਅੱਜ ਵੀ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਖੂਹ ਹਨ।
ਖੈਰ, ਜੋ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਖੱਡਾ ਹੈ.
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਹੈ
ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਸਿੰਚਾਈ ਲਈ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ
ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ-ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਪਿਆਸ
ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਖੂਹ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਕੇ ਪੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬਾਲਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਰੱਸੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਉੱਥੇ ਰੱਖੀ
ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ
ਇਸ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੀ ਸਕਦੇ ਹਨ ਇਹ ਇੱਕ ਸਿਸਟਮ ਹੈ ਖੇਡਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਬੱਚੇ
ਖੂਹ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨੂੰ ਧੱਕਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਬੱਚਾ ਵੱਡਾ ਦੋਸਤ 8 ਸਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ
ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਹੁਣ ਦੂਰ ਤੱਕ ਸਿਰਫ ਖੇਤ ਹਨ ਅਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਕੋਈ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, 5 ਸਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ ਜੋ ਦੋ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ
ਉਹ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੈ 5 ਸਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ ਜੋ ਦੂਜਾ ਦੋਸਤ ਹੈ ਉਹ
ਖੂਹ ਦੇ ਬਾਹਰ ਹੈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ
ਦੂਰ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਜੇ ਉਹ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ
ਦੋਸਤ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗੁਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੈ ਉਹ
ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗੁਆ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਪਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ
ਹੁੰਦਾ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਉਹ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਬੇਚੈਨ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ
ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ
ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ
ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਬਾਲਟੀ ਨੂੰ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ
ਉਹ ਬਾਲਟੀ ਨੂੰ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਖੂਹ ਵਿੱਚ 30 ਫੁੱਟ ਹੇਠਾਂ ਖੂਹ
ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ 3 ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਹੈ ਉਹ ਬਾਲਟੀ ਨੂੰ ਖੂਹ
ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ 5 ਸਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ
ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ 3 ਸਾਲ ਵੱਡਾ ਹੈ
ਉਹ ਆਪਣੇ 8 ਸਾਲ ਦੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਖੂਹ ਤੋਂ 30 ਫੁੱਟ
ਹੇਠਾਂ, ਰੱਸੀ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ
ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਖੂਹ ਤੋਂ 30 ਫੁੱਟ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ 5 ਸਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ
ਆਪਣੇ 3 ਸਾਲ ਦੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਿੰਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ
ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ
ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਉਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ
ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਵੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਇਹ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਅਜਿਹਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ
ਹੈ, ਇਹ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਅਜਿਹਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠ ਬੋਲ ਰਿਹਾ
ਹੈ, ਇਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਹਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮਾਰਟ ਵਿਅਕਤੀ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਹਰ ਕੋਈ ਸਲਾਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੱਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਤਾਂ
ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਚਾਚੇ ਦੇ ਚਾਚੇ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਚਾਚਾ ਇਹ
ਦੋਵੇਂ ਬੱਚੇ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ
ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਅੰਕਲ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹਾਂ, ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ
ਗੱਲਾਂ ਦੱਸਾਂ, ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਬਕਵਾਸ
ਹੈ, ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੋ ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੱਲ੍ਹ ਲੋਕ ਉੱਥੇ ਸਨ
ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਵੱਡਾ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ
ਦਿਖਾ ਸਕੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਗਿਆਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਗਿਆਨ ਕੱਲ੍ਹ
ਸੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ
ਬਾਬਾ ਭਾਗੇਸ਼ਵਰ ਧਾਮ
ਬਾਬਾ ਭਾਗੇਸ਼ਵਰ ਧਾਮ ਕਾਗਜ਼ਾਂ 'ਤੇ ਪੁੱਛੇ ਬਿਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਨਸਿਕ
ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੋਕ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਸਾਲ
ਤੋਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਸਾਡੇ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ
ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਮਤਕਾਰ ਹੈ, ਇਹ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਦੋਂ ਕੋਈ
ਸਮਾਜਿਕ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਮੀਡੀਆ ਕੋਲ ਕੋਈ ਮੀਡੀਆ ਚੈਨਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲਾਈਵ
ਦਿਖਾਵੇ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ, ਕੁਝ ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਸੰਤਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਇਹ ਬਚਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ
ਕਿਉਂਕਿ ਆਮ ਲੋਕ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਕਰਨਗੇ
ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀ
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਇੱਕ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਨੂੰ
ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਪਰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਸਾਡੇ ਗੁਰੂਦੇਵ
ਸਵਾਮੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨਾਚਾਰੀਆ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ
ਜਗਦਗੁਰੂ ਜਗਦਗੁਰੂ ਸਵਾਮੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨਾਚਾਰੀਆ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਉਹ ਅਕਸਰ ਅਜਿਹਾ
ਕਈ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ
ਹੋਈਆਂ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਕਹਾਣੀ 'ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹਾਂ
ਕਿ ਅੰਕਲ, ਪਿੰਡ ਵਾਲੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਅਸੰਭਵ ਹੈ ਤਾਂ
ਕਿਵੇਂ? ਤਾਂ ਕਿਵੇਂ? ਕਿਵੇਂ? ਇਹ ਬੱਚਾ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ
ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦਾ ਜਨੂੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਦਿਨ ਇੱਕ 5
ਸਾਲ ਦਾ ਬੱਚਾ ਇੰਨਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਗਿਆ? ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਾਰੀ ਖੇਡ
ਮਾਨਸਿਕਤਾ ਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ,
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ
ਹੈ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਕੀ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਸੀਮਤ ਹੋ, ਹੈ ਨਾ? ਇੱਕ ਕਹਾਵਤ
ਹੈ ਕਿ ਚਾਦਰ ਜਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰ
ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਬਿਆਨ ਕੀ ਹੈ? ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨਾ ਆਪਣੀਆਂ
ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿਣ ਦਾ ਬਿਆਨ ਹੈ ਆਪਣੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ
ਰਹਿਣਾ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੋ ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਬੰਧਤ ਹੋ
ਇਸ ਜਾਤੀ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਘੱਟ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਗਤਾ ਨਹੀਂ
ਹੈ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਇਹ ਸਮਾਜ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿਣ ਲਈ
ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਾਡਾ ਸਮਾਜ ਹੁਣ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੇ 5 ਸਾਲ ਅਤੇ 8 ਸਾਲ ਦੇ
ਬੱਚੇ ਨੂੰ 30 ਫੁੱਟ ਖੂਹ ਹੇਠਾਂ ਕਿਵੇਂ ਲਿਜਾਇਆ?
ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਕਹਿਣ ਲਈ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ
ਛੋਟੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਤਾਂ
ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਪਰ ਉੱਥੇ ਇਹ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਜਨੂੰਨ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਨਹੀਂ
ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਸੀ
ਉਸ ਦਾ ਦੋਸਤ ਡੁੱਬ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਕੀ ਉਸ
ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਵਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ
ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਸ
ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ
ਹੈ? ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ
ਸਹੀ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਹਾਰ ਨਾ ਮੰਨਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ
ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕੋ ਬੱਚੇ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ
ਉੱਥੇ ਇਹ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਇਹ
ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਇਹ
ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਬੱਚਾ
ਇਹ ਕੀਤਾ ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਮਰ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਉਮਰ ਕੋਈ ਮਾਇਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਮਰ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਜਨਮ ਦਾ ਬੰਧਨ ਹੈ। ਇਸ
ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਜਾਤ।
ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਨ ਸਿਰਫ ਵੇਖਦਾ ਹੈ.
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਮਰ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਜਨਮ ਦਾ
ਬੰਧਨ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਸਫਲਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਕੀ
ਲੱਭਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ।
ਸਫਲਤਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਬੇਚੈਨ ਹੋ।
ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਤੱਕ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹਨ ਕਿ
ਮੈਂ ਜਵਾਨ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਫਲਤਾ ਕਿਵੇਂ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਮੈਂ ਇਸ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਮੇਰੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ, ਦੇਖੋ, ਮੇਰੀ ਜਾਤ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ
ਕੀਤਾ।
ਫਿਰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਇੱਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ, ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਅੱਜ ਤੱਕ, ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੱਚੇ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿ ਉਸ
ਤੋਂ ਪੰਜ ਸਾਲ ਵੱਡੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ 30 ਫੁੱਟ ਹੇਠਾਂ ਖੂਹ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ
ਕੱਢਿਆ ਜਾਵੇ।
ਜੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਉਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ
ਕਰ ਦਿੰਦਾ।
ਉਸ ਨੇ ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਈ ਹੁੰਦੀ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.
ਉਹ ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਉਹ ਸਫਲ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ?
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ ਸੀ।
ਉਹ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਸੋਚ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਬੈੱਡ ਸ਼ੀਟ ਜਿੰਨਾ
ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਾਬਾ ਕਿਉਂ?
ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਬੈੱਡ ਸ਼ੀਟ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਕਿਉਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ?
ਮੈਂ ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਵਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਬੈੱਡ ਸ਼ੀਟ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਡਬਲ ਬੈੱਡ ਸ਼ੀਟ ਲਿਆਵਾਂਗਾ।
ਮੇਰੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਡਬਲ ਬੈੱਡ ਸ਼ੀਟ ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹੋ,
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਹਨ,
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸਰੋਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਮੈਂ ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਹਾਰ
ਮੰਨ ਲੈਂਦੇ ਹੋ.
ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ.
ਆਪਣੇ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਓ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰੋ।
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਵੇਂ ਹੁਨਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰੋ, ਇਸ
ਨੂੰ ਵਧਾਓ.
ਪਰ ਉਸ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਇੱਥੋਂ ਦੇ 99٪ ਲੋਕ ਇਸ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ
ਨੂੰ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਰੀਰਕ, ਮਾਨਸਿਕ, ਵਿੱਤੀ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਸਰੋਤ, ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ਕਤੀ,
ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇ।
ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ.
ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਉਮਰ ਦਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ. ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ
ਨੂੰ ਤਜਰਬੇਕਾਰ, ਪਰਿਪੱਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ।
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੰਨਾ
ਬੁੱਢਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਵਾਨ ਸਮਝਦੇ ਹੋ।
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਚਾਹੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕਦੋਂ ਮਿਲੇਗਾ?
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ?
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਚਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰੋ.
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ
ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਇਸਨੂੰ ਕਰੋ।
ਜਾਤੀ।
ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਜੇ ਮੈਂ ਜਾਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲੇਖਕ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੇ।
ਬਾਲਮੀਕੀ ਬਾਰੇ ਕੀ? ਕੀ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ?
ਸੂਰਦਾਸ, ਰਬੀਦਾਸ, ਕਾਲੀਦਾਸ।
ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਮਹਾਨ ਲੇਖਕ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਲਈ ਕੋਈ ਉਮਰ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕੋਈ ਜਾਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਤੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਵਿਲਗੇਟਸ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਜੇ ਮੈਂ ਅੱਜ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਸਫਲ ਲੋਕ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਅਤੇ ਉਹ ਸਫਲ ਹਨ.
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂ?
ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਚ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ
ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿਣਾ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਚੇਤੰਨ ਮਨ ਸਾਨੂੰ ਗਣਨਾ ਕਰਨਾ, ਸੀਮਤ
ਗਣਨਾਵਾਂ ਕਰਨਾ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਬੇਵਕੂਫ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ। ਇੱਕ ਬੱਚਾ
ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬੋਤਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਬੋਤਲ ਦੇ ਅੰਦਰ.
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੱਚਾ
ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ, ਉਹ ਅਨਪੜ੍ਹ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ
ਇਹ ਸਮਝਣ ਯੋਗ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋ।
ਜਦੋਂ ਜੀਓ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਲਾਂਚ ਕੀਤੀ ਸੀ ਤਾਂ ਇਹ ਦੋ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਗੱਲ
ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਲੈਂਡਲਾਈਨ ਫੋਨ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ
ਕਿ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਆਵੇਗਾ ਅਤੇ ਮੋਬਾਈਲ ਫੋਨ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਕੋਈ ਕੋਡ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਅਧਿਐਨ ਨੰਬਰ ਡਾਇਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਿਨ
ਕੋਡ ਪਾਓ, ਇਹ ਕੋਡ ਪਾਓ, ਉਹ ਕੋਡ ਪਾਓ।
ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਡਾਇਲ ਕਰੋਗੇ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ
ਗੱਲ ਕਰੋਗੇ. ਜੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਅਜਿਹਾ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਹਾਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ.
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਨਪੜ੍ਹ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਂ,
ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ.
ਜੇ ਕੋਈ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ
ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ। ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ
ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ
ਉਸ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਲੈ ਜਾਂਦੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਨ।
ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਉਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਸੋਚਦੇ ਹਨ
ਜਾਂ ਘੱਟ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਇਆ.
ਅੱਜ, ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਤਬਦੀਲੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ
ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਅਗਲੀ ਇਮਾਰਤ
ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸੈਕਟਰ ਤੋਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ
ਕਿ ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਲੈਂਡਲਾਈਨ 'ਤੇ ਕਾਲ ਕਰਦੇ ਸੀ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਮੁੰਬਈ ਦਾ ਸਟੱਡੀ ਕੋਡ ਲਗਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ।
ਹੁਣ, ਕੋਡ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਨੰਬਰ ਡਾਇਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ
ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ.
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਓਹ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਫੀਸ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸੀ.
ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਓਹ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਪੈਸਾ
ਕੱਟਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਹੋ,
ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ।
ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਸੀ.
ਹੈਰਾਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੀ।
ਇਹ ਹੈਰਾਨੀ ਇਸ ਲਈ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਹੀ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੱਡਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਬਣਾਓ.
ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਬਣਾਓ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੋਚ ਵੱਡੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੋਚ ਵੱਖਰੀ ਨਹੀਂ
ਹੁੰਦੀ, ਕੁਝ ਵੀ ਵੱਖਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ.
ਕੁਝ ਵੀ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੋ।
ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਬਣਾਓ।
ਜਦੋਂ ਸੋਚ ਦਾ ਘੇਰਾ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ ਤਾਂ ਕੁਝ ਵੱਡਾ ਵੀ ਵਾਪਰੇਗਾ। ਅਤੇ
ਇਸ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਸੋਚ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ,
ਉਮਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ 60 ਸਾਲ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਮਰ ਸੀਮਾ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ
ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਇਸ ਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਵੀ ਹਟਾ ਦਿਓ।
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ 60 ਸਾਲ ਦੇ ਹੋ ਵੀ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਤੋਂ 60 ਨੰਬਰ ਹਟਾ
ਦਿਓ।
ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਉਮਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਹੈ.
ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਨ ਦੇ ਕੋਚ ਵਜੋਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਦੋ
ਕਿਸਮਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਇੱਕ ਹੈ ਸਰੀਰਕ ਉਮਰ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਉਮਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਜਨਮ, ਇਸ ਨੂੰ
ਜਨਮ ਤਾਰੀਖ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਹੈ ਮਾਨਸਿਕ ਉਮਰ।
ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਉਮਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਰੀਰਕ ਉਮਰ ਦਾ 50٪ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ 60 ਸਾਲ ਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਸਰੀਰਕ ਉਮਰ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਮਾਨਸਿਕ ਉਮਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਨਾ ਕਰਨ ਦਿਓ.
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਨਸਿਕ ਉਮਰ ਕੀ ਹੈ?
ਸਿਰਫ 30.
ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ 30 ਕਹੋਗੇ, 60 ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਨੂੰ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦਿਓ।
ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ,
ਮੈਂ 30 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ 30 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹਾਂ।
ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ 30 ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਅਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚੋਗੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ 30 ਸਾਲ ਦੇ ਹੋ।
30 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਵਿਅਕਤੀ ਛਾਲ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਰਚਨਾਤਮਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੰਨਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ 60 ਸਾਲ ਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ,
ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ.
ਹੁਣ ਮੈਂ ਛਾਲ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦਾ।
ਇਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕੀ ਇਹ ਕਿਸੇ ਬੁੱਢੇ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ?
ਹੁਣ ਸੋਚਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਤੁਹਾਡੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਕੁਝ ਵੀ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਸੋਚ ਸਕਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋ।
ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਢੇ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਹੋ।
ਇਹ ਦੋ ਵਿਚਾਰ ਹਨ।
ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਜਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਢੇ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੋ.
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਇਸ ਸੋਚ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਕਈ ਵਾਰ ਅਸੀਂ ਵੱਡੇ ਮੌਕਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ
ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ.
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਮੈਂ ਅਜੇ ਜਵਾਨ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ
ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲਾਂਗਾ?
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇਵਾਂਗਾ।
15 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
15 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਸੰਚਾਰ ਕੋਚ ਸੀ।
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਜਨਰਲ ਮੈਨੇਜਰ ਸੀ,
ਸ਼੍ਰੀ ਐਚ.ਆਰ. ਤਿਆਗੀ, ਜੋ ਸੰਚਾਰ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਸਨ।
ਉਸ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਸੀ।
ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਐਮ.ਕਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਉਹ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ।
ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਵਧੀਆ ਸੰਚਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਰ ਉਹ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਆਦਮੀ ਸੀ।
ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੀ।
ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ
ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ।
ਹੁਣ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰੋਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣਾ ਪਿਆ।
ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਦੇ ਸੰਚਾਰ ਹੁਨਰਾਂ ਦਾ ਉੱਨਤ ਪੱਧਰ ਅਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਲਹਿਜ਼ੇ
ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।
ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਮਕਸਦ ਲਈ ਇੱਥੇ ਸੀ।
ਅਸੀਂ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਇਕੱਠੇ ਰਹੇ।
ਕਲਾਸਾਂ ਚੱਲਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸੰਚਾਰ ਹੁਨਰਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੈਸ਼ਨ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਮੁੰਡਾ ਸੀ.
ਬਹੁਤ ਹੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਉਮੀਦਵਾਰ.
ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਰੂਰ ਕੁਝ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਮ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ 50 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਲਿਮਟਿਡ ਕੰਪਨੀ
ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਿਕਸਤ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਦੇ ਸਕਾਂ।
ਕੰਮ ਵਧਾਓ।
ਮੈਂ ਇਮਾਰਤ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਆਵਾਜਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਾਂਗਾ।
15 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, 50 ਲੱਖ ਰੁਪਏ।
ਅੱਜ, 5 ਲੱਖ ਰੁਪਏ।
ਕੀ ਅਸੀਂ 10,000 ਰੁਪਏ ਮੰਨ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
10 ਲੱਖ ਰੁਪਏ?
ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ 10,000 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
10 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਆਏ ਹਨ। 10,000 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦਾ
ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
10 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਤੁਹਾਡੀ ਮੇਜ਼ 'ਤੇ ਆਏ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੈਸਾ
ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਜ਼ੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ
ਹੋ।
ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ।
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਮੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ
ਦਿਓ।
ਜਦੋਂ ਇਹ ਵਾਪਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ।
ਪਰ, ਉਹ ਇਹ ਵੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਮੇਰਾ
ਮੰਨਣਾ ਹੈ.
ਮੇਰੇ ਕੋਲ 20-25 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪਰ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸੀ?
ਉਹੀ ਉਮਰ।
ਮੈਂ ਅਜੇ ਜਵਾਨ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੰਭਾਲ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਮੈਂ ਸਮਰੱਥ
ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ,
ਮੈਂ ਇੰਨੀ ਚੰਗੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ।
ਕੀ ਸੋਚਣਾ ਹੈ?
ਬੱਸ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ
ਮੈਂ ਅਜੇ ਜਵਾਨ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਵਿਹਾਰਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ.
ਸ਼ਾਇਦ ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ 15 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ,
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਇੱਕ ਖਾਤਾ ਕਿਤਾਬ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ
ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਲਿਮਟਿਡ ਕੰਪਨੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੌਕੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਮੌਕੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਹੈ।
ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ, ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਦੇ ਕੇ,
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਨਾ ਛੱਡੋ।
ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ.
ਪਰ ਹੁਣ, ਇਸ ਨੂੰ 15 ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ,
ਮੈਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਅਜਿਹਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇਗਾ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੁਬਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ.
ਠੀਕ ਹੈ।
ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਰ 15 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ
ਦਿੱਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸਮਝ ਜਾਓਗੇ ਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ
ਫੈਸਲਾ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਸਥਿਤੀ ਵੱਖਰੀ ਹੁੰਦੀ।
ਮੈਂ ਕੁਝ ਵੀ ਗਲਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਨਾ ਸੋਚੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ
ਜਵਾਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ,
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਹੋ
ਜਵਾਨ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ,
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ
ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ
ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ
ਹੋ।
ਜਾਂ ਆਖਰੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਵਾਨ ਹੋਣ, ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ
ਦੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਘੱਟ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋਣ ਦਾ ਬਹਾਨਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ
ਉਸ ਮੌਕੇ ਨੂੰ ਲੈਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਥੱਪੜ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਾਬਾ?
ਉਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਣਾ ਵੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੀ ਕਰੇਗਾ?
ਉਹ ਕੀ ਕਰੇਗਾ? ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ।
ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ, ਬਾਬਾ।
ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਫਲ ਹੋਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਉਸ ਮੌਕੇ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਉਣ
ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਮੌਕੇ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਓ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਵੋਗੇ।
ਸਫਲ ਹੋਣ ਲਈ ਉਮਰ, ਜਾਤ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਂ ਯੋਗਤਾ ਕੋਈ ਮਾਇਨੇ
ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ।
ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਸਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ
ਵੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਹੋਣ ਦਾ ਤਰਕ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ
ਸਕਦੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਯੋਗਤਾ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹਾਂ,
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ. ਨਹੀਂ, ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਸਾਰੇ ਸਫਲ ਲੋਕ ਅੱਜ ਸਫਲ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ
ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੋਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ
ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਬੀ.ਏ. ਹਾਂ।
ਪਾਸ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਮੈਂ ਗੁਲਗੱਪਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ
ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬੀ.ਏ.
ਪਾਸ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗੁਲਗੱਪਾ ਵੇਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੋਈ B.Tech ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੂਸ
ਵੇਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸਮੋਸੇ ਵੇਚ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਮੋਮੋਜ਼ ਵੇਚ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਜੋ ਪੈਰਾਮੀਟਰ ਅਸੀਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਸਮੱਸਿਆ ਇੱਥੇ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਸਿੱਖਿਅਤ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ ਉਸ ਦੇ ਅਧਾਰ
ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ.
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸਾਲ
ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਗੁਲਗੱਪਾ ਵੇਚਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੋਮੋਜ਼
ਵੇਚਣ ਵਿੱਚ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਲੈਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ
ਸੀ,
ਮੈਂ ਸਿੱਖਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਜਾਂ
ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਲੈਣ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੁਲਗੱਪੇ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ
ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੋਮੋਜ਼ ਅਤੇ ਗੁਲਗੱਪੇ ਬਣਾਉਣਾ
ਸਿੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਿੱਖਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਿੱਖਿਆ
ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਖੇਤਰ
ਸਾਨੂੰ ਬੇਕਾਰ, ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ, ਅਸਫਲ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬੇਕਾਰ, ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ, ਅਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਫਿਰ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ।
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ
ਹੋ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖੋ.
ਕੁਝ ਸਿੱਖੋ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ.
ਵਧਣਾ ਸਿੱਖੋ।
ਕਮਾਉਣਾ ਸਿੱਖੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਮਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਸਿਰਫ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਦਰ
ਕਮਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣਾ ਪਏਗਾ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖੋ.
ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਾ ਕਰੋ।
ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਨਾ ਲਓ।
ਡਿਗਰੀ ਨਾ ਲਓ।
ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਹ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਉਹ ਡਿਗਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਫਲ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ
ਇੱਕ ਰੁਕਾਵਟ ਹੈ.
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਿਆ।
ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ।
ਇਸ ਲਈ, ਬੋਲਣਾ.
ਇਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ ਲੋਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਬੋਲਣਾ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ,
ਸਿੱਖੋ, ਨਾ ਬੋਲੋ। ਲੋਕ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦੇ, ਬੋਲਦੇ ਹਨ।
ਬੋਲਣ ਲਈ ਕੀ ਹੈ?
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕੋਈ ਟੈਕਸਟ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਵੀ ਕਹੋ।
ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਇੱਕ ਸੰਚਾਰ ਕੋਚ ਬਣ ਜਾਵੋਂਗੇ. ਇਸ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਸਿੱਖੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਅੱਗੇ
ਵਧੇਗਾ.
ਇਸ ਵਿਚਾਲੇ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਤ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿਓ। ਜੇ
ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰੋ। ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ
ਸਕੂਲ, ਕਾਲਜ, ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ, ਡਿਗਰੀ ਵਿਚਕਾਰ ਆ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ
ਵੱਖ ਕਰ ਦਿਓ।
ਸਿੱਖਣ ਨਾ ਜਾਓ।
ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਸਿੱਖਿਆ, ਵਿਵਹਾਰ, ਸਮਾਜ, ਲੇਬਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ.
ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਜੇ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੀਏ ਪਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਤੁਸੀਂ
ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰ ਕਿਉਂ ਹੋ?
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ?
ਉਸ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ
ਬਾਅਦ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪੇਟ ਭਰਨ ਲਈ ਇੰਨੀ ਕਮਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਓ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਾਲਜ ਨਾ ਜਾਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਕੁਝ ਸਿੱਖੋ.
ਜੇ ਉਹ ਡਿਗਰੀ, ਉਹ ਉਮਰ, ਉਹ ਜਾਤ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ
ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧ ਸਕਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਭ
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ ਹੈ.
ਅਤੇ ਦੂਜਾ, ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਜੋ
ਗਿਆਨ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ ਉਹ ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ, ਮੌਕਿਆਂ ਨੂੰ
ਪਛਾਣਨਾ ਸਿੱਖੋ।
ਸਿੱਖੋ।
ਮੈਂ ਮੌਕਿਆਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨਾ ਸਿੱਖਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਿਹੜਾ ਮੌਕਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ?
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੈ?
ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਫੜੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਓ।
ਅੱਗੇ ਵਧੋ।
ਇੱਕ ਮੁੰਡੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੈ।
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਿਸ ਕੋਲ ਚੰਗੀ ਦੌਲਤ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਧੀ ਹੈ।
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਮੁੰਡਾ ਇੱਕ ਮੱਧ ਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਹੈ।
ਪਰ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਇਕ ਚੰਗਾ ਇਨਸਾਨ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰੇਗੀ, ਉਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਹੋਵੇਗੀ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੜਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜਾਤੀ ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੜਕੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ?
ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੀਏ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਲਈ ਹੈ?
ਜਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀ ਹੈ,
ਤਦ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਜਾਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸੋਂਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਤੋੜੋਗੇ,
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਵੋਂਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਵੋਂਗੇ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮੌਕੇ ਦਾ ਲਾਭ ਉਠਾਓਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਮੌਕੇ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਓਗੇ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਦਾਹਰਣ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸੀਏ ਨੇ ਇਸ ਮੌਕੇ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਇਆ।
ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਸਮਾਜ, ਮੇਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਮੈਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦੇਣਗੇ।
ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਜੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਤਾਂ ਵੈਸੇ ਵੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ.
ਜੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਦੇਣ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਸਫਲ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?
ਇਸ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ।
ਮਾਮਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋ
ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ ਅਤੇ
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਲਦੀ ਜਾਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣਗੇ.
ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਤਾਂ ਹੀ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਛੱਡ ਦੇਣਗੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ।
ਇਸ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਦੀ
ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਆਪਣੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਓ।
ਆਪਣੀ ਉਮਰ, ਜਾਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਓ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਇੱਕ ਬਣ ਜਾਓ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਪਗ੍ਰੇਡ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਫਿਰ ਹੁਣ ਇਹ ਕਰੋ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸਨੇ ਰੋਕਿਆ ਹੈ?
ਹੁਣ ਇਹ ਕਰੋ. ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਪਗ੍ਰੇਡ ਕਰੋ।
ਆਪਣੇ ਹੁਨਰਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰੋ।
ਮੰਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ।
ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਮੰਗ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੱਖਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਗੁਲਗੱਪਾ ਜਾਂ ਮੋਮੋਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਸਿੱਖਣ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕਾਲਜ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਨਹੀਂ,
ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਰਾਊਂਡ ਸਕੋਰ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝੋ।
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਮੋਮੋਜ਼ ਬਣਾਉਣਾ
ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਬਿਲਕੁਲ।
ਅੱਜ ਮੋਮੋ, ਗੁਲਗੱਪਾ, ਸਮੋਸੇ, ਪਕੌੜੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ,
ਉਹ ਬਿਹਤਰ ਕਮਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਹ ਬਿਹਤਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀ ਰਹੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਤ, ਉਮਰ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ,
ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਬੱਸ ਉਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ,
ਅਤੇ ਉਹ ਬਿਹਤਰ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.
ਉਹ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸ ਕੋਲ ਯੋਗਤਾ, ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਹੈ।
ਜੇ ਉਹ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿੱਖੇਗਾ।
ਸਿੱਖਿਆ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਇਆ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਸਿੱਖਿਅਤ ਹੋਣਾ।
ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਰਨਾ।
ਅਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ
ਸਫਲ ਹੋਣ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ,
ਚਾਹੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਤੀ ਦੀ
ਰੁਕਾਵਟ ਹੋਵੇ,
ਚਾਹੇ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਿੱਖਿਆ ਰੁਕਾਵਟ ਹੋਵੇ,
ਇਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਓ।
ਫਿਰ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਕੀ ਹੈ?
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਵਿਚਕਾਰ ਜੋ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਟੀਚੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹੋ.
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋ.
ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਉਮਰ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਨ ਹੋ ਜਾਂ ਬੁੱਢੇ।
ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਜਵਾਨ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਜਾਂ ਮੈਂ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ.
ਮੈਂ ਇਸ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਜਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਜਾਤੀ ਤੋਂ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਵੀ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸੋਚ
ਹੈ,
ਜੋ ਵੀ ਸੋਚਰਿਹਾ ਹੋਵੇ,
ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ,
ਉਸ ਸੋਚ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਓ।
ਉਮਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਮਰ ਕੋਈ ਮਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਮਰ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਚਾਹੇ ਇਹ ਘੱਟ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਵੱਧ।
ਲਿੰਗ ਕੋਈ ਮਸਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਜੋ ਵੀ ਸੋਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ,
ਜੋ ਵੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਸੋਚ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ,
ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਓ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਦੇ ਹੋ,
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਹਕੀਕਤ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ।
ਅਤੇ ਸਮਾਜ,
ਕਈ ਵਾਰ ਸਮਾਜ ਵੀ
ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਉਹ ਸਮਾਜ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ,
ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ,
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ,
ਉਹ ਸਮਾਜ ਵੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ।
ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਤੇ
ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ,
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ,
ਅੱਜ ਜਾਂ ਕੱਲ੍ਹ,
ਸਫਲਤਾ ਉਹ ਚੁੰਬਕ ਹੈ
ਇਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਫਲ ਹੋਵੋ।
ਉਦੋਂ ਤੱਕ,
ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲੋ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਾ
ਰੁਕੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਟੀਚੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ।
ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਨ,
ਰੁਕਾਵਟਾਂ,
ਉਹ ਉਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ,
ਜਿਸ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ,
ਤੁਸੀਂ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ,
ਤੁਸੀਂ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ
ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ.
ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਵੋਗੇ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲਣੀ
ਪਵੇਗੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲਣੀ
ਪਵੇਗੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲਣੀ
ਪਵੇਗੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲਣੀ
ਪਵੇਗੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲਣੀ
ਪਵੇਗੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲਣੀ
ਪਵੇਗੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲਣੀ
ਪਵੇਗੀ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਬਦਲਣੀ
ਪਵੇਗੀ।