नमस्कार, तुम्हा सर्वांना गुड इव्हनिंग.
हा विनीत गौतम तुझा ट्रेनर, तुझा प्रशिक्षक आणि आज
खरं तर मी एका अतिशय गंभीर विषयावर बोलणार आहे ज्याबद्दल
खरं तर मी सबकॉम्प्युटिंग आहे किंवा
होमी अपने-कॉम का पता भी है
पण कितना पता है
कधी कधी आपण असतो.
ज्ञान आहे, पण आपणही चांगल्या शर्यतीत नाही.
जेवढे यश आपल्याला अपेक्षित आहे तेवढे
आपण स्वप्न पाहतो आहोत
प्रॉब्लेम क्या है? खरं तर कधी कधी असं ही घडतं
होमी येही नहीं पता
Ki apne real Power ko use कर पा रहें क्या
कितनी पावर है हमारे अंदर हममें उसके पारें पता ही नहीं है
माइंड ट्रेनर माइंड ट्रेनर म्हणून म्हणायचे.
मला की हमारा जो म्हणायला आवडतं
चेतन मन है जिस्को हमलो जेमतेम १०% वापर करते है और उससे जो
कुछ भी हो सकता है हम करते है
आता प्रश्न आहे तो हमारे अंदर जो रिअल पॉवर है उसको हम कैसे
समाज पाएंगे
विषय माने डाला है तुमचे अनलॉक करा
संभाव्यता आपली सर्वोत्तम आवृत्ती व्हा
आपले अनलॉक करण्याची सर्वोत्तम आवृत्ती व्हा
संभाव्य आप अपने संभाव्य को
अनलॉक करे म्हणजे आपण आधीच केले आहे
आपल्याकडे आधीच इतकी क्षमता आहे
आपको साथ खुद भी नहीं पता है
आम्ही आमच्या प्रशिक्षणाद्वारे आपल्याला मदत करणार आहोत
आपली खरी क्षमता अनलॉक करण्यासाठी आमच्या प्रशिक्षणाद्वारे
जे आपल्याकडे आधीच माहित नाही आणि नंतर
तुमची सर्वोत्तम आवृत्ती व्हा
आप अपना बेस्ट व्हर्जन जो बेस्ट अभी तक आपके एंडर छुपा हुआ है
उसको आप बहार निकालें आणि त्यासाठी कदाचित
वेगवेगळ्या प्रकारचे अद्ययावतीकरण, अपग्रेडेशन
नवीन कौशल्य शिक्षण प्रक्रियेची आवश्यकता असू शकते
आप कहेंगे की मैं जो करा हू उसमे बेस्ट हू पण
आप हो सकता बेस्ट है अपने लेबल पे बेस्ट है पण जो कॉम्पिटिशन
चल रहा लाइफ में
उसमे उसके तुलना में कहा आप है कभी आपने असिस्ट किया
अगर आप अपने में बेस्ट है तो आपके पास अभी बेस्ट हुना चाहेंगे
आपको लगता है कुछ तो मिसिंग है
कुछ तो मिसिंग है काहीतरी गहाळ आहे आणि मग आणि
मग तुम्हाला त्या हरवलेल्या भागाची काळजी घ्यायची आहे
ज्या भागाची नेमकी उणीव भासत असेल ती तुम्हाला तिथली काळजी
घ्यायची आहे
तुम्ही विचार करत असाल तर की नक्की क्या मिसिंग है
ध्यान मंथन
स्वत:चे आत्मपरीक्षण करणे
ही प्रक्रिया आपण जाणून घेऊ शकता
ते हरवलेले भाग
आजच्या स्पर्धेनुसार
१० वर्षांपूर्वी २० वर्षांपूर्वी जो पीक पात्रता अपने गेन
किया है
दिवसेंदिवस परिस्थिती बदलत आहे
आपण स्वत: ला अपडेट करत आहात का?
ज्ञान मिळविणे
टेक्नॉलॉजिकल अपडेशन तो ये सारी चीजी आप कर पा रहे हैं कर रहे
हैं या नहीं कर रहे हैं हा मोठा प्रश्न आहे
ये एक बड़ा सावळ है
इसली आप आगर अपने रिअल पोटेन्शियल को अनलॉक करना चाहते हैं
तो आपल्याला विविध प्रकारच्या प्रशिक्षणातून जावे लागेल जे
असू शकतात
ती जीवन कौशल्ये सॉफ्ट स्किल्स असू शकतात
कम्युनिकेशन जो किसी का पार्ट है आप याहा पे
देखी ऐसे बहोत सारे चीजी हैं जो आपको वेळोवेळी
करणे की अपग्रेड करने की अपडेट करा की तुम्हाला नवीन कौशल्ये
शिकण्याची गरज आहे
मग तुम्ही या जुन्या गोष्टी करत आहात की नाही? असा प्रश्न पडतो
जर आपण करत नसाल तर आपण मागच्या बाजूला राहू शकता
आपण आजच्या स्पर्धेत स्पर्धा करू शकत नाही
आजच्या काळातील परिस्थिती
स्पर्धा आपण स्पर्धा करू शकत नाही.
त्यामुळे स्पर्धेत टिकून राहायचे असेल तर गरज आहे
स्वत: ला अद्ययावत आणि अपग्रेड करा
तर आजच्या परिस्थितीत तुम्ही कुठल्याही क्षेत्रात असाल
त्यांचे तंत्रज्ञान अद्ययावत करत आहे काही नवीन आवृत्त्या येत
आहेत एकतर आपण सीए आहात
नवे अपडेटयेत आहेत
अभियंते, नवीन ऑपरेशन्स आणि तंत्रज्ञान येत आहे
तो क्या आप उस नवं ऑपरेशन को अडाप्ट कर रहे हैं, शिका कर रहे
हैं की नहीं?
तसे न केल्यास तुम्ही मागे पडाल.
तू शिल्लक राहीलस.
आप पिचे छुट जाएंगे
त्यामुळे गरज आहे
ज्या दिवशी तुमच्यात क्षमता आहे तो दिवस अनलॉक करा
उसको सर्प करने की पोलिस करने की गरज है अगर आप उसको पोलिश
नहीं करते सारपे नहीं करते हैं
मग तुम्ही काहीच करू शकत नाही.
आपको ये करना ही पडेगा
टप्प्याटप्प्याने आपल्याला वेगवेगळ्या प्रकारच्या प्रशिक्षण
प्रक्रियेतून जाण्याची आवश्यकता आहे आणि
तरच तुम्ही खऱ्या स्पर्धेत येऊ शकता
या तो आप
स्पर्धेत येण्यासाठी पुढे जाण्यासाठी नवे पाऊल उचलण्याचे धाडस
होत नाही.
तुम्ही फक्त स्वत:ला बाजूला ठेवत आहात आणि
तुम्ही काहीही असाल तरी तुम्हाला तिथेच राहायचे आहे.
आप जो कुछ भी आप वही रहना चाहते हैं
तो रहिये
किसी को मतलब नहीं है
किसी को कोई मतलब नहीं है पण
आप अपने लिए ही लाइफ को
मस्केल बना रहे हैं
जब आपके साथ के लोग आपसे बहुत आगे हो जाएंगे
सुसज्ज हो जाएंगे
अष्टपैलू जीवन जी रहे होंगे
आपके पिचे वाले आपसे आगे चाहे जाएंगे
Aapke ap apne apne ap ko control karoge apki family
आपके भाऊ आपके बहीण
आपके साथ वाले लोग आगे आगे चले गए और आप वही रहगे तो उस उस वही
दिखे आदमी अपने दुख में जीने को तैयार है
पण जर तुम्ही स्पर्धा करत नसाल तर दसरों के सूक से उसके
जिंदगी दुबार हो जाती है और
इतर स्पर्धा करत असतील तर त्यांना त्यांचे जीवन सुखी
करण्यासाठी नवीन गोष्टी मिळतील
Wo apse be सुखी honge
हॅप्पी होंगे
तो मस्केल हो जाएगी जिंदगी आपके लिये
ये बात आप गात बान के रक ले
इसलिए आप स्पर्धा से बहार तो हो ही नहीं सकते हैं
और इसके लिए जरुरी सिर्फ इतनी सी बात है, तुझ्यात क्षमता आहे
आपण आपली क्षमता अनलॉक केली पाहिजे आणि त्याचा वापर केला
पाहिजे
जर आपल्याला आपली सर्वोत्तम आवृत्ती मिळवायची असेल तर
सर्वोत्कृष्ट आवृत्ती मिळवायची असेल तर आप अपना अपना खुद के
में बात कर रहा हू
केट है
डायमंड को
Jab usko डायमंड एक बहोत बडे प्रक्रिया se tap ke
ताप जा के बंता है टप बंता है
एखाद्या वनस्पतीचे बीज तुम्ही जमिनीत लावा, ते अंधारात जाते.
सगळीकडे अंधार आहे, पण त्यावर प्रक्रिया आहे.
त्यामुळे त्यातून काहीतरी नवीन समोर आलं.
हे नवीन कुठून आले? तो अंधारातून बाहेर आला.
ते दिसत नव्हते, पण त्यात क्षमता आहे.
त्यात बियाण्यापासून वनस्पतीपर्यंत, वनस्पतीपासून झाडापर्यंत
वाढण्याची क्षमता असते, जी त्याच्या आत दडलेली असते.
योग्य परिस्थिती आल्यावर चणा एका भांड्यात पॅक करून ५ वर्षे,
१० वर्षे ठेवू शकता.
त्यामुळे काहीफरक पडत नाही.
तो जसा आहे तसाच राहील. त्यात काहीच नाही, असे आपल्याला वाटते.
तो तटस्थ झाला आहे.
पण जमिनीत टाकून पाण्याने स्पर्श करताच बिया उगवायला सुरुवात
होईल.
याचा अर्थ असा की त्यात आधीच अंकुरण्याची क्षमता आहे.
पण जर ते अनलॉक झाले नाही तर 10 वर्षे ते असेच राहणार आहे.
तुम्हालाही १० वर्षे असेच राहायचे आहे का?
मग तुझं काय होणार?
सारे जग तुमच्यापुढे असेल. एक दशक उलटून गेलं असेल.
तुम्ही पूर्णपणे मागे राहाल.
आपल्यासोबत असं व्हावं असं तुम्हाला वाटतं का? तुला ते नको
आहे.
नको असेल तर आजच्या स्पर्धेसोबत जावं लागेल.
आणि त्यासाठी तुम्ही स्वत:चं मूल्यमापन करणं, आत्मपरीक्षण
करणं गरजेचं आहे, तुम्ही कुठल्याही क्षेत्रात असाल, कुठल्याही
स्तरावर असाल.
तुम्ही कुठेही असाल, कुठल्याही स्तरावर असाल, स्वत:ची उत्तम
आवृत्ती मिळवायची असेल तर सर्वप्रथम आपण नेमके कुठे आहात याचे
मूल्यमापन करावे लागेल.
जर तुम्ही शाळेचे विद्यार्थी असाल तर शाळेच्या कोणत्या
स्तरावर, वर्गाच्या कोणत्या स्तरावर तुम्हाला तुमची पातळी
शोधावी लागेल.
आणि फक्त शोधून काढायचं नाही, तर ते स्वीकारावंही लागेल.
बहुतेक समस्या आपल्या स्तराची नसते, आपण ती स्वीकारतही नाही.
जोपर्यंत आपल्याला रोगाबद्दल माहित नाही, तोपर्यंत उपचार सुरू
होऊ शकत नाहीत.
त्यामुळे उपचार सुरू करायचे असतील तर आधी निदान करावे लागते,
तपासावे लागते आणि चाचणी प्रक्रियेतून आपली खरी समस्या, आजार
शोधून काढावा लागतो.
ते कळले नाही तर पुढची प्रक्रिया निरुपयोगी ठरेल.
तसे अजिबात होणार नाही.
त्याआधी तुम्हाला पुढे जायचे आहे, हे स्वत:ला सांगावे लागेल.
त्यासाठी मानसिक तयारी असणं खूप गरजेचं आहे.
जर तुम्ही मानसिकदृष्ट्या तयार नसाल, तर तुम्ही करू शकत नाही,
करू शकत नाही.
जर तुम्ही बीज बनायला तयार नसाल, तर तुम्ही वनस्पती कसे व्हाल?
तुम्ही म्हणाल की बियाण्याची क्रिया होत नाही.
मी म्हणतो आहे की मी जे करणार आहे ते मी करत आहे.
मला ते वनस्पती बनवायचे नाही.
मला ते मैदानात उतरवायचे नाही.
ही वनस्पती स्वत:च वाढणार नाही.
तुमच्या निर्मात्याला तुम्हाला एक वनस्पती बनवायची आहे.
ती परिस्थिती तो निर्माण करत आहे.
तुम्ही म्हणाल की ही खूप कठीण परिस्थिती आहे.
कठीण परिस्थितीतच नवनवीन गोष्टी समोर येतात.
गरज ही आविष्काराची जननी आहे.
आणि कठीण परिस्थिती तुम्हाला देणार आहे.
आई अशा वाईट परिस्थितीतून जाते, मग नवीन मूल जन्माला येते.
नवीन मूल.
आणि मी नवीन मुलाबद्दल का बोलू?
ते नवे मूलही ९ महिने अंधारात राहते.
तो उलटा लटकतो.
कल्पना करा परिस्थिती किती वेदनादायक असू शकते.
नव्या रुपात येण्यासाठी त्याला ९ महिने आईच्या गर्भात उलटे
लटकून राहावे लागते.
मग त्याला नवं आयुष्य मिळतं.
येथे, जर मी आपल्या नवीन क्षमतेबद्दल बोलत आहे,
मी एका नव्या आयुष्याबद्दल बोलत आहे.
जे तुमच्याकडे आधीपासूनच आहे.
पण नवे जीवन मिळावे म्हणून पुढे जाण्यासाठी कृती करण्याचे
धाडस होत नाही.
अष्टपैलू जीवन.
तू नाहीस.
तू हिंमत करत नाहीस.
जोपर्यंत तू करत नाहीस, तोपर्यंत तुला कोणीही करायला लावू शकत
नाही.
हिंमत असेल तर,
तुमचे सजग मन, तुम्ही ठरवले आहे की तुम्हाला तुमच्या
क्षेत्राच्या वरच्या स्तरावर जायचे आहे.
अवचेतन मनाच्या शक्तीबद्दल मी आधीच बोललो आहे.
माइंड ट्रेनर म्हणून,
अवचेतन मनाच्या शक्तीबद्दल मी नेहमी बोलणार आहे.
हे अवचेतन मन तुमची महाशक्ती आहे.
तो काहीही करू शकतो.
तो एक जिन्न आहे.
तो मालकाच्या प्रत्येक आज्ञेचे पालन करतो.
आणि मालक कोण आहे?
तुझं सजग मन.
याचा अर्थ तुम्ही.
ज्या क्षणी तुम्ही कुठलाही हिशोब करून ठरवाल की मला इथेच
राहायचं आहे, तेव्हा ते म्हणेल, हो.
गुरु म्हणतात,
गुरु म्हणतात, मला इथेच रहायचे आहे.
मला इथे राहू द्या.
तो म्हणतो, सोडा.
पण, तुम्ही म्हणाल तेव्हा मला या क्षेत्रात शिखरावर जायचे आहे.
तेव्हा जिन्न म्हणतो, तुझे अवचेतन मन, स्वामी, महासत्ता,
तो काहीही करू शकतो.
गुरु म्हणतात,
माझा मालक म्हणतो, मला शिखरावर जायचे आहे.
मग ते तुम्हाला शिखरावर नेण्याचे सर्व मार्ग उघडते.
ते उघडतात.
तुम्ही ते कराल.
तुमची खरी क्षमता खुलते आणि तुमच्यासमोर येते.
त्या क्षेत्राच्या माथ्यावर जाण्याचे सर्व मार्ग आपल्यासमोर
येतात.
मी प्रशिक्षण कुठून घ्यावे?
मी काय शिकावे?
जे तुमच्यापुढे आहेत, त्यांच्याकडून तुम्ही मूल्यमापन करू
शकता, त्यांच्याकडे तुमच्यापेक्षा नेमके काय अतिरिक्त आहे.
त्यांच्यात तुमच्यापेक्षा जास्त कोणता गुण आहे?
आणि म्हणूनच ते तुमच्यापेक्षा चांगले आहेत.
ते तुमच्यापेक्षा चांगले का आहेत?
त्यांच्याकडे काहीतरी अतिरिक्त आहे.
तुम्हीही करू शकता.
आता या सगळ्या गोष्टी, तुम्हाला स्वत:ला जाणवत नाहीये.
तुम्ही आमच्याकडे येऊ शकता.
येथे आम्ही तुम्हाला एका वेगळ्या पद्धतीने, ध्यान, मूल्यमापन,
आत्मपरीक्षण आणि मग, या प्रक्रियेद्वारे प्रशिक्षण देणार आहोत,
जर तुम्ही जास्त विचार केला तर तुमचं आयुष्य कंटाळवाणं होईल.
आपण वर्तमानाचा आनंद घेऊ शकणार नाही.
म्हणून म्हणतात की,
आपले पाय जितके आहेत तितकेच पाय पसरवा.
याचा अर्थ, आपल्यासाठी एक मर्यादा आहे.
पाय इतके का पसरले?
तुम्ही स्वत:साठी मोठी शीट का व्यवस्था करत नाही?
तुम्ही तुमच्यासाठी मोठं घर आणायला का जात नाही?
का नाही?
या समाजाने आपल्याला एक सीमा रेषा दिली आहे आणि आपण
त्याच्याशी जुळवून घेतो आणि आपले जीवन सुरळीत पणे चालवतो.
आपण जन्मतो, खातो, पितो, मोठे होतो, मग आपण स्वत:साठी मुलं
घडवतो, मग हळूहळू म्हातारा होतो, मरतो वगैरे वगैरे.
आपण खातो, पितो, मरतो, खातो, पितो, मरतो, जीवन असेच चालू आहे.
आयुष्य इतकं महत्त्वाचं आहे का?
त्यासाठी आपल्याला जीवन दिले आहे का?
जीवन आपल्याला दिले आहे, जेणेकरून आपण इकडून तिकडे आणि इकडून
तिकडे जाऊ शकू आणि मोकळे होऊ शकू.
पण, मुक्त होण्याच्या प्रक्रियेत काहीतरी करा, जेणेकरून हे जग
लक्षात राहील.
जेणेकरून हे जग लक्षात राहील.
निदान काहीतरी करण्याची इच्छा, ध्येय तरी असायला हवं.
असंच काहीसं, त्यामुळं जनता...
जेव्हा तुम्ही हे जग सोडणार आहात, तेव्हा तुमच्या मागे
राहिलेले लोक तुमची आठवण काढतील, तुमची आठवण काढतील, तुमची
आठवण काढतील.
तुम्ही असं काही तरी केलंत, तुम्ही ते करू शकता.
ती शक्ती प्रत्येकात असते.
गांधीजी गांधीजी होण्यापूर्वी सामान्य विद्यार्थी होते,
सामान्य उमेदवार होते, असामान्य नव्हते.
ज्या दिवशी तुम्ही ठरवाल त्या दिवशी मला काहीतरी करायचे आहे,
पॅशन असावे, पॅशन असावे, तरच तुम्ही पुढे जाऊ शकाल. आणि
तुमच्या आतून बघा, तुम्ही म्हणता, माझ्याकडे मेंदू आहे.
तू मेंदू बनवला नाहीस.
तुम्ही जे काही शिकता, जे काही शिकता, ते बाहेरून शिकत नाही,
तुमच्यात आतून स्मरणशक्ती असते.
तुमच्यात भरपूर इनबिल्ट क्षमता आहे.
आपण बाहेरून ज्ञान मिळविण्याविषयी बोलत राहतो, ते ज्ञानही
आपल्याला मिळते, आपण कुठून शिकतो?
आपण डोळ्यांनी पाहतो, जिभेने बोलतो, मेंदूकडून शिकतो.
या सर्व गोष्टी अंतर्भूत आहेत.
याशिवाय तुमच्याकडे अनेक इनबिल्ट गोष्टी आहेत.
तुझ्याकडे खूप काही आहे.
आपल्याला त्या सर्व गोष्टी शोधण्याची आवश्यकता आहे आणि मग,
आपण कल्पना देखील करू शकत नाही, की आपण इकडून तिकडे जाऊ शकता.
मोदीजींबद्दल बोलूया.
एक मुलगा स्टेशनवर चहा विकत असताना त्याला वाटलं होतं का की
एक दिवस तो या देशाचा पंतप्रधान बनेल?
लालबहादूर शास्त्री जेव्हा पाण्यात पोहून शाळेत जात होते,
तेव्हा त्यांना वाटले होते का की एक दिवस ते पंतप्रधान होतील?
पण पंतप्रधान होणं ही त्यांची सर्वोत्तम आवृत्ती आहे,
ज्याबद्दल मी बोलत आहे.
प्रत्येकात तशी क्षमता असते, पण आपण शोधू शकत नाही.
त्यामुळे आमच्या ट्रेनिंगमध्ये आम्ही तुम्हाला विविध प्रकारचे
ट्रेनिंग, लाइफ स्किल्स, सॉफ्ट स्किल ट्रेनिंग, पर्सनॅलिटी
डेव्हलपमेंट, पब्लिक स्पीकिंग, कम्युनिकेशन स्किल ्स देणार
आहोत. आम्ही तुम्हाला मनाचे प्रशिक्षण देणार आहोत.
आपल्या वास्तविक क्षमतेचे मूल्यमापन करा.
आणि मग केवळ मूल्यमापन, वाढ आणि मग त्याची अंमलबजावणी च नव्हे.
त्याचे चलनीकरण करणे.
कारण नुसतं ज्ञान मिळवणं पुरेसं नसतं.
आपल्या ज्ञानाचा उपयोग झाला पाहिजे आणि त्याचा उपयोग झाला
पाहिजे.
आपल्या ज्ञानाचा योग्य वापर होणे गरजेचे आहे.
आणि जेव्हा त्याचा वापर केला जाईल, तेव्हा हळूहळू आपण पुढे
जाल, किंवा आपल्याला आणखी काही तरी मिळू शकेल.
तर येथे खरोखर मी बोलत आहे, आपली क्षमता अनलॉक करा आणि आपली
सर्वोत्तम आवृत्ती व्हा.
साहजिकच अंतर्मित.
प्रत्येकात काहीतरी असतंच.
मी असे म्हणत नाही की प्रत्येक गोष्ट प्रत्येकामध्ये असते,
परंतु प्रत्येकामध्ये काहीतरी विशेष असते.
प्रत्येकामध्ये काहीतरी खास असतं.
आता ती खासियत सामान्य अवस्थेत आढळत नाही.
आपली खरी क्षमता टिपिकल अवस्थेत, कठीण अवस्थेत असते, ज्यात
आपण बहुतेक तुटतो.
आपण विचार करतो, देव आपल्यासोबत काय करतो आहे, आपले नशीब इतके
वाईट आहे.
देव तुम्हाला चमकवत आहे.
म्हणून, आपण स्वत: चे मूल्यांकन करू शकता, स्वत: चे
आत्मपरीक्षण करू शकता, वेगवेगळ्या प्रकारचे अद्ययावतीकरण,
अपग्रेडेशन, नवीन कौशल्ये शिकू शकता आणि नंतर आपण आपल्यासाठी
नेमके काय करू शकता याचे मूल्यांकन करू शकता.
तुम्हीही हे करू शकता.
पण तुम्ही करू शकता.
तुम्ही ज्या समाजात आहात आणि जिथे जायचं आहे, तिथे आधी तुम्ही
समाजाच्या त्या स्तरावर जा, त्याआधी तुमची विचारसरणी बदलून
टाका.
कारण जोपर्यंत विचार बदलत नाही, तोपर्यंत तुम्ही त्या समाजात
जाणार नाही आणि त्या समाजात गेला नाही तर तुम्हाला त्या
स्तराचा विचार ही येणार नाही.
आणि त्या पातळीचा विचार आला नाही तर त्या पातळीची तुमची खरी
क्षमता समोर येणार नाही.
जेव्हा प्रत्यक्षात माझ्या शरीरात किती शक्ती आहे हे आपल्याला
कळत नाही, कधी कधी मला त्याचा वापर करावा लागतो आणि मला जीव
धोक्यात घालावा लागतो, तेव्हा माझ्या मागे सिंह असतो, वाघ,
चित्ता आणि मी धावत असतो,
मला माहित नाही की मी किती वेगाने धावू शकतो.
मी माझा जीव धोक्यात घालत आहे आणि मी धावत आहे.
मी व्हिडिओत याबद्दल आधीच बोललो आहे, की एक गरुड आहे, तो वरून
येत आहे, आणि खाली एक खरगोश आहे, खरगोश धावत आहे, त्याला
पकडायचे आहे, खरगोश वेगाने धावत आहे, गरुड वरून येत आहे,
खरगोश विचार करतो की तो होईल
मला पकडा, म्हणून तो समोरून उडी मारतो, आणि गरुडाच्या वरून
परत येतो, कारण गरुड वेगाने धावत आहे, आणि तो जमिनीवरून येत
आहे, म्हणून तो उडी मारून परत येतो.
खरगोश इथून उडी घेईल, समोरून मागे उडी घेईल, पण तो आपला जीव
धोक्यात घालत आहे, म्हणून त्याने हे केलं, कदाचित त्याला
वाटलं नसेल की ते हे करू शकेल, पण त्याने आपलं घर दाखवलं,
तुमच्याकडे त्या सर्व गोष्टी आहेत, विशेष शक्ती आहे, जेव्हा
तो आपला धोका पत्करतो
आयुष्य, आणि जेव्हा कोणी आपल्याला चिमटा मारते, तेव्हा त्या
चुटकीमुळे, जेव्हा कोणी आपल्याला टोमणे मारते,
जेव्हा तुम्हाला काही करायचं असतं, तेव्हा ते टोमणे, जेव्हा
लोक म्हणतात, तुम्ही काहीच करू शकत नाही, त्यांची आठवण ठेवा,
तुम्ही काहीच करू शकत नाही, तुम्हाला किती दुखावलं गेलं, ती
गोष्ट तुम्हाला ऊर्जावान बनवते, तुम्ही पुढे जाल आणि तुम्ही
काहीतरी अतिरिक्त करू शकता, तुम्ही कराल
विलक्षण, तुम्ही एखादं पाऊल टाकता, एक पाऊल टाकता, तुम्ही
पुढे जाता, तिथल्या यशाचा आनंद घेता, तिथून तुम्हाला काहीतरी
वेगळंच दिसतं,
एखादे स्वप्न, नेहमी मोठा विचार करा आणि मग वेगवेगळ्या
प्रकारच्या प्रशिक्षणातून, वेगवेगळ्या विभागातून पुढे जावे
लागेल, तुमचे सर्वोत्तम मिळवायचे असेल, तुमचे सर्वोत्तम हवे
असेल तर तुम्हाला पुढे जावे लागेल, वेगळ्या प्रकारच्या
स्थितीतून, मग
फक्त, जो दगड हातोडा आणि छेनीला घाबरतो, तो पुतळ्याचे रूप
कधीच घेऊ शकत नाही, तो कधीच घेऊ शकत नाही,
नारळ फोडण्यासाठी.
सुरवातीला त्यांनी सहन केलेल्या वेदना मूर्ती बनल्या आणि लोक
त्याची पूजा करत आहेत.
आणि ज्या वेदनेची त्याला भीती वाटू लागली, तो नारळ किती दिवस
फोडू शकणार? त्याला फक्त वेदना होत आहेत.
हे दगडी उदाहरण आहे, पण असेच घडते.
अशा वेळी मेहनत करायची असेल, आत्ताच करत असाल, कुठेही असाल तर.
असं म्हटलं जातं की जेव्हा तुम्ही उठता तेव्हा सकाळ होते.
मग भविष्यात जीवन सुकर होईल.
नाहीतर देव तुम्हाला आत्ताच चैतन्य देत आहे.
जागे व्हा, आत्ताच जागे व्हा, आत्ताच जागे व्हा.
ही कल्पना तो तुमच्या मनात मांडत आहे.
आणि जर तुम्ही अजूनही जागे होत नसाल तर भविष्यातील जीवन अधिक
समस्याग्रस्त होणार आहे.
सहा पायांच्या काठीची वेदना सहन करण्यास नकार देणाऱ्या त्या
दगडासारखा, की मला वेदना सहन करायची नाही.
त्यामुळे तो त्या पुतळ्याच्या पायात ठेवण्यात आला.
आणि आता त्याला आयुष्यभर वेदना सहन कराव्या लागतात.
त्याच्यावर नारळ फुटेल.
स्वत:ला निखारण्यासाठी, आपली खरी क्षमता उलगडण्यासाठी
तुम्हाला आत्ता कष्ट करायचे आहेत, नेमके काय करायचे आहे, हे
निवडावे लागेल.
आणि तुम्हाला तुमच्यापैकी सर्वोत्कृष्ट व्हायचे आहे, किंवा
तुम्ही जसे आहात तसे राहायचे आहे.
पण तू तिथे राहणार नाहीस.
लोक तुम्हाला आयुष्यात ढकलतील, मारहाण करतील, मारहाण करतील,
मारहाण करतील आणि तुम्हाला मागे सोडतील.
प्रत्येकजण पुढे जात राहील.
आणि मग तुम्ही स्वत:ला दूरवर पाहू शकणार नाही.
कारण तुला नाही म्हटल्यावर जग नाही म्हणणार नाही.
ते लोक पुढे जात राहतील.
आता तुम्हीच ठरवा, तुम्हाला पुढे जायचं की नाही.
जर होय, तर आजच तयार व्हा, आपली खरी क्षमता उघडण्यासाठी.
आपण स्वीकारले पाहिजे.
तुमची सध्याची परिस्थिती नेमकी काय आहे?
त्याबद्दल चर्चा करायला हवी.
कोणाबरोबर?
स्वत:बरोबर.
मी आत्मपरीक्षणाबद्दल बोललो.
आणि त्यानंतर त्या प्रवासात पुढे जाण्यासाठी ज्या ज्या
गोष्टींची गरज असते, त्या प्रक्रियेतून जा.
हळूहळू आपण आपली वास्तविक क्षमता अनलॉक करू शकाल आणि आपण पुढे
जाऊ शकता.
तुम्ही हे करू शकता।
स्टेप बाय स्टेप.
हा एकदिवसीय सामना नाही.
हे २०-२० नाही.
हा कसोटी सामना आहे.
आणि तोही ५ दिवसांचा खेळ नाही.
हा आयुष्याचा कसोटी सामना आहे.
आयुष्याचा कसोटी सामना.
एक दीर्घ दृष्टी तयार करा.
१ वर्ष, २ वर्षे, ३ वर्षे, ५ वर्षे असे उद्दिष्ट ठेवा.
टप्प्याटप्प्याने पुढे जा.
तुम्ही पोहोचू शकता.
जिथे जायचं आहे तिथं.
थोडा वेळ लागू शकतो, परंतु आपण पोहोचू शकता.
पण सर्वात आधी तुम्हाला स्वत:ला सांगायचे आहे की, तुम्हाला
पुढे जायचे आहे.
तुम्हाला पुढे जायचे आहे.
आणि तुला एक गोष्ट सांग.
तुम्ही करू शकता.
होय, तुम्ही करू शकता.
करायला सुरुवात करा.
माझी गणना करा.
मी माझ्या सर्व वर्गमित्रांपर्यंत हा शब्द पोहोचवण्याची
खात्री करीन.