सर्वांना नमस्कार
सर्वांना शुभ संध्या.
हा आहे श्रीनिधी गौतम, तुमचा ट्रेनर, तुमचा कोच, तुमचा
कॉर्पोरेट ट्रेनर.
आणि आज
खरं तर, मी एका विषयावर बोलत आहे
खूप गंभीर विषय आहे, संघर्ष निवारण, ज्यामुळे समाजातील
प्रत्येक भागात झालेल्या समस्या, वैयक्तिक समस्या,
कुटुंबांमध्ये असणारी समस्या यांची जवळजवळ संभव्यता असते.
कुटुंबांमध्ये, कुटुंबातील सदस्यांमध्ये, शेजाऱ्यांमध्ये,
समाजात, आपल्या कॉलोनीमध्ये, आपल्या सेक्टरमध्ये किंवा ते
समुदायांमध्ये असू शकते.
आपल्या समाजात दोन धर्मांगणांचे समुदाय, दोन जातीचे समुदाय
असू शकतात.
इतर शब्दात सांगायचे तर, तुमच्या कामाच्या स्तरांमध्ये,
कनिष्ठ, वरिष्ठ स्तरांमध्ये संघर्ष होऊ शकतो.
अगदी वेगवेगळ्या विभागांमध्येही.
संघर्ष तिथेच आहे,
जेथे लोक आहेत,
संघर्षही होतात.
जेथे लोक आहेत, तेथे समस्या असतात.
पण जिथे समस्या आहे, तिथे उपायही आहे.
जेथे लोक आहेत, तेथे समस्या असते. पण जेथे समस्या असते, तेथे
उपाय असतील ना.
पार्टी एकत्र करा, पार्टी जमवा, पार्टी एकत्र करा, पार्टी जमवा
एकत्र आणा, पक्षाला एकत्र आणा, पक्षाला एकत्र आणा,
पक्षाला एकत्र आणे, पक्षाला एकत्र आणे.
कायदेशीर कारवाई करण्याची शक्यता आहे का? पाहा, उपाय म्हणजे,
भीती नसताना प्रेम मिळतो.
उपाय ासह
जोपर्यंत भय नसेल तोपर्यंत प्रेम होणार नाही.
हे आवश्यक आहे, थोडी भीती खूप आवश्यक आहे.
तुम्ही म्हणाला भीती दाखवा आणि नंतर उपाय शोधा.
बघा, जगाची भीती असल्याने एक मुलगा आपल्या आईवर प्रेम करतो
कारण तो जगाच्या भीतीमुळे आहे.
हा प्रेम एक अद्भुत गोष्ट आहे.
जेव्हा आम्ही जगाला भयभीत होतो तेव्हा आम्ही देवाच्या आश्रयात
जातो.
देवा, तूच आधार आहेस.
आम्ही जगाच्या भीतीने डोक्यात जातो, त्यामुळे आम्ही देवाच्या
आश्रयात जातो.
त्यामुळे भीती नसल्यास प्रेम होत नाही.
त्यामुळे त्यांना नियम सांगायचे आवश्यक आहे की जर तुमचं
विश्वास नसेल तर तुमच्यावर ही कारवाई केली जाऊ शकते.
त्यामुळे हे महत्त्वाचं आहे की आम्ही आधीच चर्चा केलेली
असताना हे सांगायचं आवश्यक आहे.
तर, त्या समस्येची मूळ समस्या काय आहे? त्या समस्येचा मूळ
कारण काय आहे?
त्याच्याच विषयावर शोध करणं अत्यंत महत्वाचं आहे. त्याच्याच
शोध करणं अत्यंत गरजेचं आहे. हे खूप महत्वाचं आहे.
हे खूप महत्वाचे आहे.
कारण, जोपर्यंत आम्ही समस्येच्या मूळ कारणाची शोध न करता,
तोपर्यंत त्याचे उपाय शोधू शकत नाही.
त्यामुळे सर्वात महत्वाचं आहे की समस्येचा मूळ शोधून घ्यावा.
समस्येचा मूळ कारण सापडण्यापूर्वी त्याचा तोडगा संभव नाही.
समस्येचे मूळ कारण शोधल्यावर तो निदान केला जातो, त्याची
तपासणी व चाचणी केली जाते.
मग, समस्येचा मूळ कारण जाणून घेतल्यास आपण कारवाई करू शकता.
पण जर तुम्हाला समस्येचे मूळ कारण माहित नसेल तर तुम्ही काय
कराल?
मला वाटलं होतं की तुम्ही समस्येचा मूळ शोधून काढायला पाहिजे.
समस्येचा मूळ कारण कोणता आहे? तो कुठून सुरू झाला?
याची सुरुवात का झाली?
हे शोधून काढायला हवं.
जेथे समस्या आहे तिथे उपाय आहे, जेथे उपाय आहे तेथे समस्येचे
निवारण होईल. आम्ही समस्येच्या विविध मार्गांवर आहोत त्यामुळे
दोन्ही पक्षांचे, दोन्ही समाजांचे निर्णय घेण्याची गरज आहे.
जर आपण दोन्ही पक्षांचे, दोन्ही समाजांचे ऐकले नाही तर
त्यांच्याशी संवाद साधायचे आहे.
जर तुम्हाला समस्या असेल तर तुम्ही त्याचा उपाय देऊ शकत नाही,
हे अर्थात दोन्ही पक्षांना ऐकणे आवश्यक आहे, चाहे तो सामाजिक,
वैयक्तिक किंवा अधिकृत दोन्ही पक्ष असू शकतात. जर तुम्हाला
इच्छा असेल तर दोन्ही पक्ष स्वतःच्या बाजूने बसू शकतात.
समस्या असेल तर त्याचा उपाय शोधण्यासाठी एक छोटा सत्र असल्यास
चांगले असते, जसे की 6 महिन्यांचा सत्र.
दोन्ही पक्षांचे वेगळे म्हणणे ऐकले जाते आणि त्यांची समस्या
एकत्र बसून ऐकली जाते जेणेकरून ते एकमेकांशी भिडणार नाहीत.
कधीकधी छोट्या गोष्टींवर संभ्रम निर्माण होतो आणि आपण
तोडग्याकडे जाऊ शकत नाही म्हणून संवादातील अंतर ही एक मोठी
गोष्ट आहे.
जोपर्यंत आम्ही दोन्ही पक्षांचे ऐकत नाही तोपर्यंत समस्या
निराकरण शक्य नाही आणि ऐकणे म्हणजे संवाद असल्याने संवाद हा
सर्व समस्यांचा उपाय आहे, त्याच्या लक्षात ठेवून संवादाद्वारे
समस्येचे निराकरण होते. असं मानून ठेवल्याने संवाद हा
सर्वांच्या समस्यांचा उपाय आहे.
या लक्षात ठेवून समस्या सोडविण्याचे दोन्ही पक्ष योग्यपणे
ऐकणे आवश्यक आहे. दोन्ही पक्ष योग्यपणे ऐकणे आवश्यक आहे,
दोन्ही समुदाय दोनपेक्षा जास्त पक्ष असू शकतात पण प्रत्येकाचे
म्हणणे योग्यपणे ऐकणे आवश्यक आहे आणि ऐकण्यानंतर समस्या
सोडविली जाऊ शकते.
या गोष्टींसाठी तुमच्या मनात एक रचना तयार करा की या
मांडणीच्या आधारे तुम्ही ठरवू शकता की तुम्ही किती आणि
कोणत्या प्रकारचा उपाय देऊ शकता त्यामुळे ही गोष्ट बनवणं खूप
गरजेचं आहे
आपल्या मनात जेणेकरून आपण चढ-उतार करू शकाल
या संदर्भात मी आधीच चर्चा केली आहे. दोन्ही पक्षांना विचारा
करण्यासाठी विनंती करा की ह्या परिस्थितीत काय योग्य तोडगा
असू शकतो आणि या परिस्थितीत सकारात्मक तोडगा काय असू शकतो हे
विचारा. दोन्ही पक्ष सहभागी होतील आणि जर कोणताही पक्ष बोलत
नसेल तर तुम्ही तोडग्याकडे वाटचाल करू शकता.
उपायाविषयी मग आपण आपल्या समितीच्या अहवालात लिहू शकता की या
पक्षाला तोडग्याकडे जायचे नाही त्यांना तोडग्यात स्वारस्य
नाही म्हणून त्यासाठी त्यांना तोडगा देण्यास सांगा म्हणून
त्यासाठी त्यांना तोडगा देण्यास सांगा
आता मी पुढील शेवटच्या मुद्द्याबद्दल बोलत आहे, कंपनीच्या
संबंधित समस्या किंवा व्यावसायिक संघर्ष असल्यास, दोन्ही
पक्षांनी कंपनीसाठी योग्य तोडगा काढण्याच्या बाबतीत एकमत झाले
पाहिजे. जर समस्या सामाजिक असेल किंवा समुदायांमध्ये असेल तर,
त्यासाठी दोन्ही पक्षांनी एकमत झाले पाहिजे.
कंपनीच्या बाजूने आणि कौटुंबिक संबंध असेल तर कुटुंबाच्या
बाजूने, कसे?
बघा, इमोशनल क्वोटिएंट आहे, इमोशनल टच आहे किंवा तुम्ही बोलू
शकता की तुम्ही जबाबदार आहात, तुमच्या प्रोफेशनल्सना विचारू
शकता, तुम्ही दोन्ही कर्मचारी आहात, कोणत्या संस्थेसाठी काम
करत आहात ते तुमची जबाबदारी आहे की नाही?
आपण जबाबदार असताना, संघर्ष संपण्याची आवश्यकता आहे,
संघटनेच्या फायद्याच्या दिशेने समस्या निवारणासाठी सहमत होणे
आवश्यक आहे, संघटनेच्या ध्येयांच्या साधनासाठी, संघटनाच्या
फायद्यांसाठी आपला अहंकार विसरून समस्येच्या निवारणासाठी सहमत
होणे आवश्यक आहे.
जेव्हा दोन वरिष्ठ व्यावसायिक यांमध्ये संघर्ष असतो तेव्हा
कंपनीची वाढ विरुद्ध असते, कनिष्ठ कर्मचारी, सहकारी यांच्या
संघर्षामुळे संपूर्ण प्रणाली विस्कळीत होते.
आता सर्व या गोष्टींची विसरून त्यांना त्यांच्या जबाबदारीची
आणि कर्तव्यांची जाणीव करून द्या. तुम्ही त्यांना इमोशनल
ब्लॅकमेल करू शकता, पण त्यांना समजावून सांगा की तुम्ही एक
समाधानासाठी सहमत असावे लागते आणि त्यांना हे समजावे लागते
तोच समाधान साधू शकतो.
मी कंपनीच्या हिताच्या बाबत बोलत आहे.
जर समाजात किंवा समुदायात कोणतीही सामाजिक समस्या उद्भवत असेल
तर जाळी बंद होते, ज्यामुळे जनजीवन पूर्णपणे विस्कळीत होते.
आजच्या दिवशी अनेक समस्या आहेत, नेट नसताना आम्ही जीवनाचा
अनुभव करत नाही.
विद्युत बंद होते, माणसं बाहेर जायला भीती वाटते, कर्फ्यू
लागू होतो, कार टूटतात, ज्याच्या जीवाला धोका आहे? जर समाजिक
स्तरावर काही समस्या असेल तर त्यामुळे सामान्य लोकांना त्रास
होतो.
त्यामुळे समाजाचे प्रतिनिधी, नेते त्यांना स्पष्टपणे विचारतात
की, त्यांच्या समाजासाठी, समाजातील लोकांसाठी काही जबाबदारी
आहे की नाही?
ज्यांच्यासाठी तुम्ही चांगल्याबद्दल बोलत आहात, ज्यांच्यासाठी
तुम्ही लढत आहात, त्यांच्यासोबत समुदायाची समस्या आहे,
त्यांच्यासोबत त्रास होत आहे.
काय बरं बाबा?
त्यामुळे ज्या समाजाचा तुम्ही स्वत:ला प्रतिनिधी म्हणवता,
ज्या लोकांचा नेता तुम्ही स्वत:ला स्वत:च्या बाजूने म्हणवता,
त्या समाजाच्या बाजूने तुम्ही तोडगा काढण्यासाठी सहमत आहात.
कधीकधी ते म्हणतात, आम्हाला नाही म्हणून.
तुम्ही स्वतःसाठी नाही, तुमचे नेतृत्व आणि जनतेचे नेतृत्व आहे.
तुमच्या जनतेच्या हिताच्या दृष्टीने, त्यांच्या भल्याच्या
संदर्भात तुम्ही सहमत आहात.
जसे की वैयक्तिक स्तरावर, पती आणि पत्नीच्या समस्येमुळे
मुलांना, कुटुंबातील इतर सदस्यांना त्रास होतो.
So, let's all agree on this - two families, the girl's
family and the boy's family, along with all their relatives
and friends, are all suffering.
त्यांना आपल्या जबाबदारीची आठवण करावी लागेल की त्यांच्यासाठी
ही लढाई नसून दोन्ही पक्षांमध्ये राहणार नाही असे आवाहन
करण्याची गरज आहे.
त्यामुळे अनेक लोक यांच्यावर असर होत आहेत, त्रास होत आहेत.
त्यामुळे दोघांनीही सर्वांचा विचार करावा लागतो.
जर ते विचार करत नसतील तर तुम्ही त्यांना विचार करायला मजबूर
करावे लागते.
आपण त्यांना त्यांच्या जबाबदारीची जाणीव करून दिली पाहिजे, की
तुमची समस्या केवळ तुमची नाही, तुमच्यामुळे इतर अनेक व्यक्ती
त्रस्त होणार आहेत.
आणि आपण ही गोष्ट गंभीरपणे विचारात घ्यावी आणि तुम्ही सहमत
असावं आवश्यक आहे.
दोन्ही पक्ष एकत्र येऊन उचित निर्णय घेणे आवश्यक आहे, ज्याचा
दोन्ही पक्षांच्या हिताचा असेल त्यासाठी.
योग्य तोडगा काढण्यासाठी, कंपनीच्या बाजूने जर कंपनीची समस्या
असेल तर, समाजाच्या बाजूने जर सामाजिक समस्या असेल तर आणि
कुटुंबाच्या बाजूने जर कौटुंबिक समस्या असेल तर दोन्ही
पक्षांनी एकमत झाले पाहिजे.
माझं म्हणजे, संघर्ष कुठल्याही स्थानावर, कोणत्याही स्तरावर
असू शकतो.
संघर्ष कुठेही, कोणत्याही स्तरावर असू शकतो.
त्यामुळे, आम्ही संपूर्ण संघर्ष निराकरणाबद्दल बोलत आहोत,
फक्त मी व्यावसायिक संघर्षाबद्दल बोलत नाही.
मी सामाजिक संघर्षाबद्दलही बोलत आहे,
मी वैयक्तिक स्तरावरील संघर्षाबद्दलही बोलत आहे.
असा उपाय घेऊन आपण कोणत्याही समस्येचे उघड करू शकतो आणि
आम्हाला त्याच्यावर गंभीरतेने शोधायची आवश्यकता आहे.
आम्ही ते करू शकतो, जर आम्ही प्रयत्न करत असतो, कारण संवाद हा
सर्व समस्यांचा उपाय आहे, आम्ही हे काम करत आहोत आणि एक गोष्ट
आम्ही लक्षात ठेवू शकतो, ज्यात समस्या आहे त्यावर उपाय असतील.
मोटिव्हेशनल ट्रेनरने दिलेले हे उद्गार,
विनीत गौतम।
मी माझ्या सर्व वर्गसोबत हा संदेश फैलवण्याची खात्री घेऊन
येणार आहे.