ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਤਿ ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਾਮ।
ਇਹ ਸ਼੍ਰੀਨਿਧੀ ਗੌਤਮ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਚ, ਤੁਹਾਡਾ
ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹੈ।
ਅਤੇ ਅੱਜ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ, ਟਕਰਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮਾਜਿਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਹਵਾਨੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦੀ
ਹੈ, ਨਿੱਜੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਰਿਵਾਰਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੜੋਸੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ,
ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕਲੋਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੈਕਟਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਇਹ
ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਧਾਰਮਿਕ ਯਾ ਦੋ ਜਾਤੀ
ਆਧਾਰਿਤ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।
In other words, ਪੇਸ਼ੇ ਦੇ ਪੱਧਰ, ਜੂਨੀਅਰ, ਸੀਨੀਅਰ ਪੱਧਰ ਵਿੱਚ
ਟਕਰਾਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਭਾਗਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ।
ਟਕਰਾਅ ਹੈ,
ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾਵ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਜਿੱਥੇ ਇਨਸਾਨ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਵੀ ਹਨ।
ਪਰ ਜਿੱਥੇ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੱਲ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਉੱਥੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਜਿੱਥੇ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ
ਹਨ, ਉੱਥੇ ਹੱਲ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੱਲ ਵੀ ਹੈ।
Let's party together, let's party together, let's party
together!
ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲਿਆਓ, ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਲਿਆਓ।
ਕੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਦੇਖੋ, ਹੱਲ ਹੈ,
ਪਿਆਰ ਬਿਨਾਂ ਡਰ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.
ਹੱਲ ਦੇ ਨਾਲ
ਡਰ ਬਿਨਾਂ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ। (Love cannot happen without
fear.)
ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਡਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ, ਡਰ ਦਿਖਾਓ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੱਲ।
ਸੁਣੋ, ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਡਰ ਦੇ ਬਿਨਾਂ, ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ
ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਪਿਆਰ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਚੀਜ਼ ਹੈ.
ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ
ਸ਼ਰਣ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਹਾਰਾ ਹੈਂ।
ਸਾਡੇ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਡਰ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਸਰੇ
'ਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਡਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਦੱਸਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਰਚਾ ਕੀਤੇ ਸੀ, ਉਹ ਦੱਸਣਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ
ਹੈ।
ਫਿਰ, ਉਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ? ਉਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਕੀ ਹੈ?
ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ
ਹੈ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਦਾ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇਗਾ,
ਤਾਂ ਕੋਈ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ.
ਸਤਿਕਾਰ ਜੀ, ਸਬ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਨੂੰ
ਲੱਭਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਪਰਖਾਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਕੋਈ
ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ.
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹੋ
ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਮੂਲ ਵਜੋਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦੇ।
ਪਰ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ? ਇਸ
ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਕਾਰਨ
ਲੱਭ ਲਓ, ਤਾਂ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਜੜ੍ਹ।
ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਕਿਸ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਜੇ
ਤੁਸੀਂ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਜੜ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਿੱਥੇ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ
ਹੱਲ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜਿੱਥੇ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੱਲ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਹੱਲ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਹਾਂ।
ਅਗਲਾ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੋਗੇ,
ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਸਾਮਨਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗੇ।
ਮਤਲਬ ਤੁਸੀਂ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਹੱਲ ਲੱਭ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਦੋਵੇਂ ਧਿਰਾਂ, ਚਾਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੋ, ਨਿੱਜੀ ਜਾਂ
ਅਧਿਕਾਰਤ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਖਰੇ ਬੈਠ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਸੈਸ਼ਨ ਕਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਹੈ,
ਇਹ 6 ਮਹੀਨੇ ਦਾ ਸੈਸ਼ਨ ਹੈ.
ਦੋਵਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬੈਠ ਕੇ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਸਮੱਸਿਆ ਛੋਟੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ
ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਇਸ ਲਈ ਸੰਚਾਰ ਦਾ ਪਾੜਾ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਾਡੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦੀ ਸੁਣਾਈ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਤਬ ਤੱਕ ਸਮੱਸਿਆ
ਦਾ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਅਤੇ ਸੁਣਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਸੰਚਾਰ।
ਇਸ ਲਈ ਸਾਰੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਸੰਚਾਰ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਸਮੱਸਿਆ ਦਾ ਹੱਲ ਗੱਲਬਾਤ ਹੈ.
ਹਰ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਗੱਲਬਾਤ ਰਾਹੀਂ ਹੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਵਾਂ ਧਿਰਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ
ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਦੋਵੇਂ ਪਾਰਟੀਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਰਟੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ
ਹਨ।
ਪਰ ਹਰ ਕੋਈ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ
ਹੱਲ, ਇੱਕ ਢਾਂਚਾ, ਇੱਕ ਲੇਆਉਟ ਬਣਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਸਾਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲੇਆਉਟ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੱਲ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ
ਇਕ ਸੰਬੋਧਨ ਵਿਕਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਰੱਥ ਹੋਵੋਗੇ।
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਇਸ
ਲੇਆਉਟ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ
ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਦੇ ਸਕੋ।
ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹਾ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਕਰ ਸਕੋ।
ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਚਰਚਾ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਕਿ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ
ਕਿਹੜਾ ਠੀਕ ਹੱਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਹੜਾ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਹੱਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਣ ਕਰਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ
ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਹੱਲ ਵੱਲ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਇਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਪਤਾ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜੇ ਦੋ-ਚਾਰ ਪਾਰਟੀਆਂ
ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਪਾਰਟੀ ਹੈ ਜੋ ਹੱਲ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ
ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਕਿ ਇਹ ਪਾਰਟੀ ਹੱਲ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ।
ਸਮਾਧਾਨ ਦੀ ਓਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਸਮਾਧਾਨ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ
ਕਾਰਨ ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸਮੱਸਿਆ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਦਾ ਵੀ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਦੇਣ ਲਈ ਕਹੋ।
ਹੁਣ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਗਲਾ ਅੰਤਮ ਨੁਕਤਾ।
ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਸਬੰਧਿਤ ਮੁੱਦੇ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਹੱਲ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਾ
ਇਕਸਪਰਸ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ,
ਜੇ ਕੋਈ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟਕਰਾਅ ਹੈ, ਜੇ ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ,
ਜੇ ਇਹ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਾਜ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ...
ਜੇ ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਿਵੇਂ? ਦੇਖੋ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਭਾਵੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਭਾਵੀ ਸਪਰਸ਼, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਸਪਰਸ਼ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ
ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੋ, ਜਿਸ ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਤੁਸੀਂ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੋ, ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਸ
ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਜੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਝਗੜੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਸੰਗਠਨ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਹੱਲ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸੰਗਠਨਾਤਮਕ ਲਾਭ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ
ਆਪਣੀ ਹਉਮੈ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੱਲ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ
ਹੈ.
ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਦੋ ਸੀਨੀਅਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟਕਰਾਅ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ
ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ
ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰੇਗਾ, ਇਹ ਜੂਨੀਅਰ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰੇਗਾ,
ਇਹ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰੇਗਾ, ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ
ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ, ਸਭ ਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਦਿਲਾਓ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ
ਦੇ ਫਰਜ਼ ਨੂੰ ਸਮਝਾਓ।
ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਲੈਕਮੇਲ ਵੀ ਕਹ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਾਓ ਕਿ ਉਹ ਹੱਲ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ
ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਹੱਲ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਮੈਂ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਹੈ
ਜੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ
ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਕੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਕਰ
ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹਨ, ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਜਾਲ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ.
ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਕੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਲੋਕ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਨ,
ਕਰਫਿਊ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਾਰਾਂ ਤੋੜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਸ ਦੀ ਜਾਨ ਨੂੰ
ਖਤਰਾ ਹੈ? ਜੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਤਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਆਮ ਆਦਮੀ
ਉਸ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਸਮਾਜ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦਾਂ, ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁੱਛੋ
ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਾਜ ਲਈ, ਸਮਾਜ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ
ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ
ਤੁਸੀਂ ਲੜ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਮੁੱਚੀ ਸਮਾਜ ਵੀ ਦੁੱਖੀ ਹੈ,
ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹਨ।
ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਫਾਇਦਾ ਹੈ, ਬਾਬਾ?
ਇਸ ਲਈ ਜਿਸ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ,
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਕ
'ਚ ਤੁਸੀਂ ਹੱਲ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਕਹਿਣਗੇ, ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨੇਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਜਨਤਕ
ਨੇਤਾ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਸਮੂਹ ਦੇ ਹਿੱਤ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਹਿਮਤ ਹੋ.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿੱਜੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਕਾਰਨ ਬੱਚੇ ਦੁਖੀ
ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤੇ ਸਹਿਮਤੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਦੋ ਪਰਿਵਾਰਾਂ, ਲੜਕੀ ਦਾ
ਪਰਿਵਾਰ, ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ, ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਦੋਸਤਾਂ, ਸਾਰੇ ਪੀੜਤ
ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਯਾਦ ਦਿਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਇਹ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਟਕਰਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ
ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਧਿਰਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਇਸ ਕਾਰਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੁੰਦੇ
ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਦੀ ਫਿਕਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜੇ ਉਹ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ
ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਸਾਰੇ ਦੋਵੇਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ
ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਸਾਮਨਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸ ਦਾ ਅਸਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ
ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ
ਪਤਾ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
And you need to seriously consider this matter, and you
should agree.
ਦੋਵੇਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਹੱਲ ਦੇ ਪਕਕੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੋਵੇਂ
ਪਾਰਟੀਆਂ ਲਈ ਫਾਇਦਮੰਦ ਹੋ।
ਸਹੀ ਹੱਲ ਲਈ, ਦੋਵਾਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਾ ਹੱਕ ਮਾਨਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕੰਪਨੀ
ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਸਮਾਜ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ, ਜੇ
ਸਮਾਜਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ
ਸਬੰਧਤ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਝਗੜਾ ਕਿਥੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਤਰ 'ਤੇ ਹੋ
ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਟਕਰਾਅ ਕਿਤੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਸਮੁੱਚੇ ਟਕਰਾਅ ਦੇ ਹੱਲ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਬੱਸ
ਮੈਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਟਕਰਾਅ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਸਮਾਜਿਕ ਟਕਰਾਅ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਨਿੱਜੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਟਕਰਾਅ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਹਰ ਕਿਸੇ ਮੁਸੀਬਤ ਦਾ ਹੱਲ ਲੱਭ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ
ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੱਭਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਹੱਲ ਹੈ, ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਭ
ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦਾ ਹੱਲ ਸੰਚਾਰ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਕਾਮ ਤੇ ਲੱਗੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ
ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਥੇ ਹੱਲ
ਵੀ ਹੈ.
ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹਵਾਲਾ ਹੈ,
ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕਲਾਸਮੇਟਾਂ ਤੱਕ ਸ਼ਬਦ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਪੁਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼
ਕਰੂਂਗਾ।