அனைவருக்கும் வணக்கம், உங்கள் அனைவருக்கும் மாலை வணக்கம்.
இது வினீத் கௌதம்
உங்கள் பயிற்சியாளர், உங்கள் பயிற்சியாளர் மற்றும் இன்று
தொடர் வெற்றிக்கான ப்ளூபிரிண்ட் நடந்து கொண்டிருப்பதால் நான்
தலைப்பைத் தொடங்கப் போகிறேன்.
ஏற்கனவே இரண்டு பகுதிகளையும் கொடுத்துவிட்டேன்
வெற்றி புளூபிரிண்ட் தொடரில்.
நீங்கள் வளர விரும்பினால் இது பகுதி மூன்று
நீங்கள் வெற்றிகரமாக இருக்க விரும்பினால் நீங்கள்
கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்
எங்கிருந்தாலும் நீ எங்கிருந்தாலும் எங்கிருந்தாலும்
வெற்றி வரைபடம் பகுதி 3
வளர கற்றுக்கொள்ளுங்கள்
வளரவும் கற்றுக்கொள்ளவும் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்
தேவை கற்றல் மனப்பான்மை
ஆம், நான் இன்று இந்த விஷயத்தைப் பற்றி மிக விரிவாகப் பேசப்
போகிறேன்
உங்கள் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற விரும்பும் அனைவருக்கும்
நீங்கள் எங்கிருந்தாலும், நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்களோ அது
ஆனால் நீங்கள் எங்கிருந்தாலும் முன்னேற விரும்புகிறீர்கள்
எனவே நீங்கள் ஏதாவது அல்லது மற்றொன்றைச் செய்ய வேண்டும்
வித்தியாசமானது, உங்கள் வாழ்க்கைக்காக, உங்கள் தொழில்முறை
வாழ்க்கைக்கு நீங்கள் என்ன வித்தியாசமாக செய்ய முடியும்?
உங்கள் சமூக வாழ்க்கைக்காக அல்லது உங்கள் தனிப்பட்ட
வாழ்க்கைக்காக.
இந்த விஷயத்தைப் பற்றித்தான் நான் இன்று உங்களுடன்
விவாதிக்கப் போகிறேன்
வீடியோவைத் தொடங்குவதற்கு முன், நான் செய்யும் அதே
செயல்முறைக்கு செல்ல விரும்புகிறேன்
முதலில் நீங்கள் ஆழ்ந்த சுவாசத்திற்கு செல்ல வேண்டும் மற்றும்
உங்களை ஒருமுகப்படுத்துங்கள், பின்னர் உங்கள் வேலையைச்
செய்வதற்கு முன்பு நீங்கள் செயல்படுத்துவீர்கள்
நீங்கள் என்ன செய்ய விரும்புகிறீர்களோ அதைச் செய்யுங்கள்
நீங்கள் உங்கள் சிறந்ததைக் கொடுக்க விரும்பினால், இந்த
செயல்முறையை நீங்கள் பின்பற்ற வேண்டும் என்று நான் ஏற்கனவே
உங்களுக்குச் சொன்னேன்
அதைப் பற்றி உறுதியாக இருங்கள்.
இந்த செயல்முறை
இயற்கையாகவே முடிவை உருவாக்குவதில் உங்களுக்கு உதவப் போகிறது
உன் விருப்பம் போல்
ஆழ்ந்த சுவாசம் ஒரு செயல்முறை
அதைச் செய்வதன் மூலம் நீங்கள் உங்களை ஒருமுகப்படுத்தப்
போகிறீர்கள்
குவிமையம்
எனவே செய்யத் தொடங்குங்கள்
ஹ்ம்ம்
நான் சுமந்து செல்லும்போது தளர்வு உணர்வு ஒரு
மைண்ட்மேட் நான் ஒரு ஹோட்டல்
எ பார் ஆஃப் சால்ட் டு குச்கோர் கர்னே ஜராஹீன் லகின் டெமாக்
மே குச்சோர் சல் ரஹா ஹோத்தா ஹை
யே தாரிகாவுக்கு
வரை
அகி ஜகா பே
Apeke focus ko waha lana me madad karega
ஜஹான் ஹோனா சாஹியே
சரியாக யா சீஷா
ஜும்மா அவரது வீடியோ நான் பெரும்பாலும் பாட்டா ஹூன்
சிர்ஃப் இஸ்லியே
ஒவ்வொரு வீடியோவும் ஒரு புதிய வீடியோ என்பதால், ஒவ்வொரு
பாடமும் ஒரு புதிய பாடம்
அல்லது ஒரு திட்டம் மோட்டோ யே ஹை கி ஆப் பாத் கோ சம்ஜே
Usse kare execute kare
கியுங்கி ஜப் தக் ஆப் எக்ஸிக்யூட்டே நஹி கர்தே ஹை
தத் தக் ஸுன்னே சமாஜ்னே கா கோய் ஃபாய்தா நஹி ஹை
I Sunte raho kahani kitra samajh te raho aise videos ஆப்கோ
பஹுத் மில் ஜாயேங்கே
Jab aapne usko execute karna hi nahi hai
பஹுத் மில் ஜாயேங்கேவுக்கு
லேகின் அகர் ஆப்னே எக்ஸிக்யூட்டே கர்னா ஹை
யே பஹுத் முக்கியமான ஹோ ஜாதா ஹை அகர் நியதி நே ஆப்கோ
ஆப் கோஹகே கி வீடியோ தோ என் குலா நியதி நே கைசே குல்வா தியா
ஜோ குச் பீ ஹோதா ஹை சன்சார் மே யே பெஹ்லே சே முடிவு ஹை வாஹி
குச் ஹோ ரஹா ஹை அகர் ஆஜ் வினித் கௌதம்
கா வீடியோ ஆப் தேக் ரஹே ஹை தோ யே பீ பிளான் தா வாஹி ஆப் கர்
ரஹே ஹை
ஆப் ஆப் கே சக்தே ஹை கி அகர் திட்டமிட்டார் தா தோ ஜோ ஹோகா
ஹோகா ஹோகா ஹாய்
வாஹி மே கே ரஹோ
ஹோனா தோ ஹை யாஹி
லேகின் ஆப் கர் நஹி ரஹே ஹோ
Kyunki kuch karm toh aapko hi karne padege
உஸ்மே கோய் அவுர் குச் நஹி கர் பாயேகா
ப்ராசஸ் ஆஃப் ப்ராசஸ் ஆஃப் தியா.
துஸ்ர ஆப் கரேங்கே ஜோ
ஆழ்ந்த சுவாசம் கே பாத் மே
உங்களை முடுக்கி விடுதல்
பாய் தண்ட் மே காடி ஆப் ஸ்டார்ட் கர்தே ஹை டு முடுக்கி கர்தே
ஹை நா
ஆமாம், ஆமாம், ஆமாம்
எனவே இந்த வழியில் நீங்கள் உங்களை முடுக்கி விடுகிறீர்கள்
எனவே நண்பர்களே, அகழ்வாராய்ச்சிக்குப் பிறகு நீங்கள் உங்கள்
வேலையைத் தொடங்கலாம்
நீங்கள் விரும்பிய முடிவைப் பெறலாம்
அதாவது
ஜப் தக் அப்னே சரியான பொசிஷன் நஹி ஜான் பாயேங்கே ஆப்னே
லொகேஷன் கி தரஃப் சல்னா ஸ்டார்ட் ஹி நஹி கர் பாயேங்கே
நான் பெரும்பாலும் போல்ட் ராட்டா ஹூ
ஜப் ஆப் யே கேப் புக் கர்தே ஹைன் தோ கேப் வாலே கோ ஆப்னே
டெஸ்டினேஷனுக்கு சே பெஹ்லே ஆப்கோ அப்னே பிரசன்ட் லொகேஷன்
பதானி பத்தி ஹை
நீங்கள் வெற்றிகரமாக இருக்க விரும்பினால், வண்டியின் தற்போதைய
இருப்பிடத்தை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும், இல்லையெனில்
நீங்கள் இலக்கை அடைய முடியாது. நீங்கள் வெற்றிகரமாக இருக்க
விரும்பினால், வண்டியின் தற்போதைய இருப்பிடத்தை நீங்கள்
அறிந்து கொள்ள வேண்டும், இல்லையெனில் உங்களால் முடியாது
சேருமிடத்தை அடையலாம். நீங்கள் வெற்றிகரமாக இருக்க
விரும்பினால், வண்டியின் தற்போதைய இருப்பிடத்தை நீங்கள்
அறிந்து கொள்ள வேண்டும், இல்லையெனில் நீங்கள் இலக்கை அடைய
முடியாது.
நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்களோ அப்படியே உங்களை
ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
நீங்கள் வெற்றிகரமாக இருக்க விரும்பினால், வண்டியின் தற்போதைய
இருப்பிடத்தை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும், இல்லையெனில்
நீங்கள் இலக்கை அடைய முடியாது. நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்களோ
அப்படியே உங்களை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
உங்கள் பரிசை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
நீங்கள் முன்னேற விரும்பினால், உங்கள் தற்போதைய நிலைமையை
நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
நீங்கள் முன்னேற விரும்பினால், உங்கள் தற்போதைய நிலைமையை
நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
நீங்கள் முன்னேற விரும்பினால், உங்கள் தற்போதைய நிலைமையை
நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
நீங்கள் முன்னேற விரும்பினால், உங்கள் தற்போதைய நிலைமையை
நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
நீங்கள் முன்னேற விரும்பினால், உங்கள் தற்போதைய நிலைமையை
நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
நீங்கள் அடைய விரும்பியதை அடைய முடியாமல் போனதற்கு என்ன
காரணம்?
நீங்கள் ஒரு மதிப்பீட்டைச் செய்து சுயபரிசோதனை செய்யும்போது,
ஏதோ காணவில்லை என்பதை நீங்கள் கண்டுபிடிப்பீர்கள்.
என்ன காணவில்லை என்பதை நீங்கள் கண்டுபிடிக்கும் வரை, நீங்கள்
ஒரு தீர்வைக் காண முடியாது.
காணாமல் போனதை நீங்கள் கண்டுபிடிக்கும் வரை, அதற்கு
சிகிச்சையளிக்க முடியுமா?
என்ன காணவில்லை என்பதை நீங்கள் கண்டுபிடிக்கும் வரை அதற்கு
சிகிச்சையளிக்க முடியாது.
எனவே, நோயைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. இது மிகவும்
முக்கியமானது.
உங்கள் நோயை நீங்கள் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.
1. உங்கள் தற்போதைய யதார்த்தத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.
உண்மையில், நீங்கள் எல்லாவற்றையும் நேர்மறையாக
எடுத்துக்கொள்கிறீர்களா அல்லது எதிர்மறையாக
எடுத்துக்கொள்கிறீர்களா என்பது உங்களைப் பொறுத்தது.
நீங்கள் அதை எப்படி எடுத்துக்கொள்கிறீர்கள்?
நீங்கள் கார், ஸ்கூட்டர் அல்லது பைக் மூலம் செல்கிறீர்கள்.
சிறு விபத்து ஏற்படலாம்.
நீங்கள் விரக்தியடையலாம்.
அல்லது நீங்கள் அதை ஒரு நேர்மறையான அணுகுமுறையாக எடுத்துக்
கொள்ளலாம்.
எனவே, நேர்மறையான அணுகுமுறையைக் கொண்டிருப்பது மிகவும்
முக்கியம்.
அக்பர் பீர்பாலின் கதையை நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்க வேண்டும்.
உங்கள் எண்ணங்களை எவ்வாறு நேர்மறையாக மாற்றுவது என்பது பற்றி
ஒரு சிறிய கதையை நான் உங்களுக்கு சொல்கிறேன்.
ஒருமுறை, பீர்பால் அக்பரிடம் கூறினார்,
அக்பர் கோபமடைந்து,
விரலை வெட்டிக் கொண்டேன்.
பீர்பால், அது நல்லது என்றார். அவரை சிறையில் தள்ளுங்கள்.
அக்பர் சொன்னார், அவர் ஒரு ராஜா. அவரால் எதையும் செய்ய
முடியும்.
அக்பர் வேட்டையாட காட்டுக்குச் சென்றார்.
காட்டுவாசிகள் அவனைப் பிடித்துவிட்டனர்.
அவர்கள் தங்கள் தெய்வத்திற்கு ஒரு மனிதனை பலியிட விரும்பினர்.
ஆனால் உடல் உறுப்புகள் இல்லாத ஒருவருக்கு குர்பானி கொடுப்பது
வழக்கம் என்று ஒரு மரபு இருந்தது.
எனவே, யாகத்திற்கு முன், ஒரு சோதனை செய்யப்பட்டது.
அவரது விரல் வெட்டப்பட்டிருப்பதை அவர்கள் கண்டனர்.
எனவே, அவர்கள் அவரை விட்டு வெளியேறினர்.
அவரை பலி கொடுக்க முடியாது என்றார்கள்.
ராஜா காப்பாற்றப்பட்டார்.
ராஜா திரும்பி வந்ததும், பீர்பலை வெளியே வரச் சொன்னார்.
பீர்பால் சொன்னார், நீங்கள் சொல்வது சரிதான்.
எல்லாம் ஒரு நல்ல காரணத்திற்காகவே நடக்கிறது.
நான் என் விரலை வெட்டினேன் என்று நீங்கள் சொன்னபோது, எனக்கு
கோபம் வந்தது.
ஆனால் இன்று, என் விரல் வெட்டு காரணமாக, என் கழுத்து
பாதுகாப்பாக உள்ளது.
அவர் ஒரு கதை சொன்னார்.
உன்னைச் சிறையில் அடைத்தது என் தவறுதான்.
பீர்பால், இல்லை, அது ஒரு நல்ல விஷயம் என்றார்.
என்னை ஏன் தவறாக சிறையில் அடைத்தீர்கள் என்று கேட்டார்.
நீங்கள் என்னை சிறையில் அடைக்காமல் இருந்திருந்தால் நானும்
உங்களுடன் வந்திருப்பேன்.
உங்கள் விரல் வெட்டப்பட்டது மற்றும் நீங்கள்
காப்பாற்றப்பட்டீர்கள்.
ஆனால் நான் பலியிடப்பட்டிருப்பேன்.
அக்பர் சொன்னார், நீங்கள் சொல்வது சரிதான்.
நான் சொல்ல வருவது என்னவென்றால், என்ன நடந்தாலும், அதை
நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
அதிலிருந்து மீள ஒரு வழியைக் கண்டுபிடியுங்கள்.
அதற்கு பதிலாக, உங்களை நீங்களே சித்திரவதை செய்கிறீர்கள்.
தற்போதைய சூழ்நிலையை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்வது நல்லது.
உங்களை நீங்களே சித்திரவதை செய்வதன் மூலம் நீங்கள் எதையும்
பெறப் போவதில்லை.
உங்களை நீங்களே சித்திரவதை செய்வதன் மூலம் நீங்கள் எதையும்
பெறப் போவதில்லை.
ஆம், தற்போதைய சூழ்நிலையை அப்படியே ஏற்றுக்கொண்டால்,
நிச்சயமாக நீங்கள் அமைதியான மனதைப் பெறுவீர்கள்.
பூனை சாலையைக் கடந்தால், அது அமைதியாகிவிடும் என்ற எண்ணத்தை
ஒரு மாயை என்று மக்கள் கூறுகிறார்கள்.
இந்த மிருகங்களால் பல கெட்ட விஷயங்களைப் பார்க்க முடியும்
என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
நீங்கள் அதை இந்த வழியில் எடுத்துக் கொள்ளலாம், ஏதோ கெட்டது
நடக்கப் போகிறது, எனவே நீங்கள் சிறிது நேரம் காத்திருக்க
வேண்டும்.
இதைத்தான் அவர்கள் செய்கிறார்கள்.
பூனை சாலையைக் கடக்கும்போது, அதன் முடி பறந்து கொண்டே
இருப்பதற்கு ஒரு அறிவியல் காரணமும் சொல்லப்படுகிறது.
பூனையின் மயிர் நம் மூக்கின் வழியே பறக்கும்போது,
இன்று நமக்கான ஒரு வாய்ப்பை நாம் காண்போம்.
இரண்டு செல்கள் உள்ளன.
இது மழைக்காலம்.
அன்று நிறைய மழை பெய்தது.
ஒரு செல்லில் தண்ணீர் நிரம்பி மழை பெய்கிறது.
இரண்டு செல்களில் ஒன்று வானிலை மிகவும் மோசமாக இருப்பதாக
நினைத்தது.
இன்று வேலை செய்ய முடியாது.
வெளியே செல்வது கடினம்.
அதனால்தான் இன்று விடுப்பு எடுக்கிறேன்.
வீட்டில் பஜ்ஜி சாப்பிட்டு மகிழ்வோம்.
அதே சூழ்நிலையில், நிலைமை வேறுபட்டதல்ல.
இது மழைக்காலம்.
பகல் முழுவதும் மழை பெய்தது.
சுற்றிலும் தண்ணீர் நிரம்பி வழிகிறது.
கடந்த 2 நாட்களாக மழை பெய்து வருகிறது.
மழை தொடர்ந்து பெய்து வருகிறது.
மழைக்காலத்தில் வெளியே செல்வது கடினம் என்று மற்றொரு செல்
நினைத்தது.
எனது வாடிக்கையாளர்கள் அனைவரும் இன்று வீட்டில்
சந்திப்பார்கள்.
அவர்கள் சுதந்திரமாக இருப்பார்கள்.
நான் பிஸியாக இருக்கிறேன், பேச முடியாது என்று யாரும் சொல்ல
முடியாது.
அதனால் தான் இன்று அனைவரையும் அழைக்கிறேன்.
இந்த மாதம் முழுக்க என் இலக்கை நிறைவு செய்வேன்.
அதே நிலைமைதான்.
ஒருவர் அதை ஒரு பிரச்சனையாக ஏற்றுக்கொண்டார்.
அன்று, அவர் வேலை செய்ய வேண்டாம் என்று முடிவு செய்தார்.
மற்றவர் அதை ஒரு பிரச்சினையாக கருதவில்லை.
அதை தனக்கு கிடைத்த வாய்ப்பாக அவர் கருதினார்.
அதை ஒரு வாய்ப்பாக பயன்படுத்திக் கொண்டார்.
அன்றே அந்த மாதம் முழுக்க தன் வேலையை முடித்தான்.
அதனால்தான் சொல்கிறேன் நேரம் நல்லதோ கெட்டதோ அல்ல.
அது உங்கள் சிந்தனையைப் பொறுத்தது.
நீங்கள் அதை எப்படி எடுத்துக்கொள்கிறீர்கள்?
அது கொரோனாவின் காலம்.
உலகம் முழுவதும் நெருக்கடி ஏற்பட்டது.
ஓடிக்கொண்டிருந்தன, எல்லா வேலைகளும் முடிந்து கொண்டிருந்தன.
மக்கள் கவலை அடைந்தனர்.
ஆனால் சிலர் அதை தங்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பாக பயன்படுத்திக்
கொண்டனர்.
அவர்கள் புதிய ஸ்டார்ட் அப்களை உருவாக்கினர்.
அவர்கள் ஒரு ஆன்லைன் வணிகத்தை, ஒரு ஆன்லைன் துறையை
உருவாக்கினர்.
அவர்கள் தங்களுக்காக நிறைய சம்பாதித்தார்கள்.
எனவே எந்த சூழ்நிலையையும் நீங்கள் எவ்வாறு
எடுத்துக்கொள்கிறீர்கள் என்பது உங்களுடையது.
ஒன்றை மனதில் கொள்ளுங்கள்.
இது உங்கள் சிந்தனை.
நீங்கள் நினைப்பது போலவே நடக்கும்.
நீங்கள் ஒரு தொழில்முறை, ஒரு பொறியாளர், ஒரு மேலாளர், ஒரு
மருத்துவர், ஒரு வழக்கறிஞர், ஒரு CA, ஒரு ஆசிரியர், ஒரு
பேராசிரியர், ஒரு பயிற்சியாளர், ஒரு இல்லத்தரசி, ஒரு அரசியல்
நபர்.
நீங்கள் என்னவாக இருந்தாலும், ஒரு மனிதராக,
நீங்கள் மோசமாக உணர்ந்தால், நீங்கள் மோசமாக நினைத்தால், என்னை
நம்புங்கள், நீங்கள் உங்கள் சிந்தனையை வரைவு செய்யும் விதம்,
அதன் அதிர்வு பிரபஞ்சத்திற்குச் செல்லும்.
அது உங்களுக்கும் அதே விஷயங்களை ஈர்க்கும்.
நான் ஒரு தோல்வி என்று நீங்கள் நினைத்தால், நான்
வருத்தப்படுகிறேன், நான் விரக்தியடைகிறேன்.
இப்படியெல்லாம் மனதில் எழுதி இருக்கிறது என்று நினைத்தால்,
இந்த எண்ணத்தின் அதிர்வுகள் பிரபஞ்சத்திற்குச் செல்கின்றன.
பிரபஞ்சம் உனக்குள் இருக்கிறது.
உங்கள் ஆழ்மனம்தான் செய்பவர்.
உங்கள் நனவு மனம் பயிற்றுவிப்பாளர்.
அது எப்படி அறிவுறுத்துகிறதோ, அதே வழியில் ஆழ்மனம் செயல்படும்.
நீங்கள் ஒரு தோல்வி என்று சொன்னீர்கள்.
அது சொன்னது, ஆமாம் என் எஜமான்.
எனவே நீங்கள் ஒரு தோல்வி.
நீங்கள் தோல்வியுற்றவராக இருப்பதற்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளையும்
உங்கள் ஆழ்மனம் செய்யும்.
மக்கள் எப்படி தோல்வியாளர்களாக மாறுகிறார்கள்?
நீங்கள் ஒரு தோல்வி என்று சொல்லும்போது, நீங்கள்
தோல்வியுற்றவர்களை சந்திக்கத் தொடங்குவீர்கள்.
தோல்விகளை அல்ல, அழுது புலம்பும் கதைகளை சொல்லிக் கொண்டே
இருப்பார்கள்.
ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வலியை ஒருவருக்கொருவர் பகிர்ந்து
கொள்கிறார்கள்.
எல்லோரும் ஒரே மாதிரியாக நினைப்பதால்,
எல்லோருக்கும் அப்படித்தான்.
ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வலியை ஒருவருக்கொருவர் பகிர்ந்து
கொள்கிறார்கள்.
நீங்கள் ஒரு பிரச்சினையிலிருந்து வெளியேற விரும்பினால்,
நான் எந்த வகையான பிரச்சனையைப் பற்றியும் பேசுகிறேன்.
அது தனிப்பட்ட வாழ்க்கையாக இருந்தாலும் சரி, சமூக வாழ்க்கையாக
இருந்தாலும் சரி.
நீங்கள் ஒரு தொழில்முறை வாழ்க்கையைப் பற்றி பேசினாலும் கூட.
பின்னர் நீங்கள் பிரச்சனை அல்லது அதன் தீர்வை
விவாதிக்கிறீர்கள்.
நீங்கள் பிரச்சினையைப் பற்றி சிந்தித்து அதைப் பற்றி
விவாதித்தால், நீங்கள் பிரச்சினையின் ஒரு பகுதியாக
இருப்பீர்கள்.
பிரச்சனை உங்களுக்கும் தொடரும்.
என்னை நம்புங்கள், அதை யாராலும் தடுக்க முடியாது, யாராலும்
தடுக்க முடியாது. அது நடக்கும், நிச்சயம் நடக்கும்.
உங்களுக்கு புரிகிறதா?
இப்போது இரண்டாவது விஷயம் என்னவென்றால், அதற்குப் பிறகும்...
நீங்கள் போலியான மகிழ்ச்சியைக் காட்டுகிறீர்கள் என்று மக்கள்
கூறுகிறார்கள்.
மோசமான காலங்களில் கூட நீங்கள் சிரித்துக் கொண்டே இருந்தால்,
கெட்ட நேரங்கள் தவிர்க்கப்படும், உங்களுக்கு நல்ல விஷயங்கள்
நடக்கும் என்று உங்கள் குழந்தைப் பருவத்தில் நீங்கள்
கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள்.
நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன், ஆனால் ஒருபோதும்
கவலைப்படவில்லை.
இப்போது ஒரு மனப் பயிற்சியாளராக, மனப் பயிற்சியாளராக, இப்போது
இந்த விஷயங்களை நான் புரிந்துகொள்கிறேன்.
என் பயிற்சியாலும், ஆழ்மனதின் சக்தியாலும்,
படிப்பது, கேட்பது, அறிவுப் புத்தகங்களைப் புரிந்துகொள்வது,
பயிற்சி பெற்றவர்களைச் சந்திப்பது போன்றவை, இதையெல்லாம் செய்த
பிறகு, நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புவதை நான்
பகிர்ந்து கொள்கிறேன், பாருங்கள், நீங்கள் மோசமான நிலையில்
இருக்கிறீர்கள் என்பதை நான் அறிந்தேன்,
ஆனால் நீங்கள் உங்கள் வலியை மறைத்து நல்லதைக் காட்டுகிறீர்கள்.
செய்தி என்ன?
நல்லது.
அதனால்தான் படித்தவர்களும், அறிவாளிகளும் பெரும்பாலும் வெற்றி
பெறுவதில்லை, ஏனென்றால் அவர்கள் உணர்ச்சிவசப்படுகிறார்கள்.
அவர்கள் முகத்தில் உணர்ச்சிகள் தெரியும், வலி மற்றும் துக்கம்
தெரியும்.
வேண்டுமானால் வலியையும், துக்கத்தையும் பார்க்கும் போது
உங்கள் சிந்தனை அப்படித்தான் இருக்கும்.
இப்படி டிராஃப்ட் பண்ணிட்டீங்கன்னு சொன்னீங்க.
இப்படி எழுதும் போது வெளிப்பாடு என்று சொல்லப்படுகிற
விஷயங்களை எழுதினீர்கள்.
அப்படி ஒரு செய்தியை உங்கள் ஆழ்மனதிற்கு கொடுத்தீர்கள்.
ஜெனி என்ன சொன்னாள்?
அதை ஆழ்மனம் என்று அழைக்கவும், சூப்பர் பவர் என்று
அழைக்கவும், பிரபஞ்சம் என்று அழைக்கவும், ஜீனி என்று
அழைக்கவும்.
ஜெனி சொன்னார், நீங்கள் சொன்னீர்கள், நான் சோகமாக இருக்கிறேன்.
ஜெனி சொன்னாள், ஆமாம் என் எஜமான்.
உங்களை துக்கப்படுத்த ஏற்பாடு செய்வார்.
பழங்காலத்தில் அரசர்கள் சொல்வார்கள், நான் சோகமாக
இருக்கிறேன், அத்தகைய விளக்குகளுக்கு ஏற்பாடு செய்யுங்கள்,
அத்தகைய சோகமான இசையை இசைக்கவும், உங்கள் முன் யாரும் சிரிக்க
மாட்டார்கள், அத்தகைய சூழ்நிலையை உருவாக்குங்கள், இப்போது
நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள், அரசன், உணர்வு மனம், எஜமானன்,
மற்றும் மக்கள்
இந்த ஏற்பாட்டை யார் செய்தார்கள், உங்கள் பூதங்கள்.
நீங்கள் அவர்களை பிரபஞ்சம் என்று அழைக்கலாம், ஆழ்மனம் என்று
அழைக்கலாம், அவர்கள் தங்கள் எஜமானரின் கட்டளைகளைப்
பின்பற்றுகிறார்கள்.
அதேபோல், ராஜா சொன்னார்,
இன்று நான் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன்.
பின்னர் அனைத்து அமைச்சர்களும், கொண்டாட்டத்திற்கான
ஏற்பாடுகளைச் செய்தனர், பூக்களை வைத்தனர், சூழல் மகிழ்ச்சியாக
மாறியது, இசை, நடனம், கொண்டாட்டம்.
பாருங்கள், நான் உங்களுக்கு இரண்டு சூழ்நிலைகளைக் கொடுத்தேன்,
அவை ஒவ்வொரு அறிக்கையிலிருந்தும் வெளிவந்தன.
நீங்கள் சொன்னீர்கள், நான் சோகமாக இருக்கிறேன், நீங்கள்
எஜமானர், நீங்கள் ராஜா, உங்கள் தொண்டர்கள், உங்கள்
அரசவையினர், நீங்கள் சொன்னீர்கள், நான் சோகமாக இருக்கிறேன்,
அவர்கள் ஒரு சோகமான சூழ்நிலையை உருவாக்கினர், விளக்குகளை
குறைத்தனர், எல்லோரும் சோகமாக உள்ளனர், இசை சோகமாக உள்ளது,
அத்தகைய சூழ்நிலையை உருவாக்கியது, சோகம், யாரும்
சிரிக்கவில்லை, அவர்கள் விரும்பினாலும் கூட
நோக்கி.
ஏனெனில், மற்றவர்களின் ஆசைகள் உங்கள் முன் நிர்வாணமாக உள்ளன.
அதுபோலவே, உங்களுக்கு என்ன ஆசைகள் இருந்தாலும், இந்த
பிரபஞ்சம், உங்களுடன் அதையே செய்கிறது, உங்களுடன் அப்படியே
இருக்கிறது.
உங்களுக்கும் அதுதான் நடக்கிறது.
நீங்கள் இன்று என்னவாக இருந்தாலும், நேற்று என்னவாக
இருந்தாலும், உங்களைப் பற்றி நீங்கள் நினைத்த விதம், அந்த
எண்ணத்தின் விளைவுதான்.
நீங்கள் மண், இதில், நீங்கள் சிந்தனை விதையை விதைக்கும்
விதம், அதே வழியில், மரம் வளரப் போகிறது.
உங்கள் வாழ்க்கை, உங்கள் எண்ணம் என்ற விதையை சார்ந்துள்ளது.
உங்கள் சிந்தனைக்கான விதையை நீங்கள் விதைத்தால், மாம்பழத்தின்
பலனை எவ்வாறு பெறுவீர்கள், பாபா?
இதில், முதலில், தாவரங்களைப் பற்றிய நல்ல அல்லது கெட்ட யோசனை
உங்களுக்கு இல்லை என்பதைப் புரிந்துகொள்வது கடினம்.
இரண்டாவதாக, பல முறை உங்களுக்கு ஒரு யோசனை இருக்கிறது, ஆனால்
நீங்கள் விரைவாக முடிவுகளை விரும்புகிறீர்கள், எனவே
உங்களுக்கு ஒரு சிறிய சிந்தனை இருக்கிறது.
ஒரு சிறிய எண்ணம், மற்றும் காலில் ஒரு சுளுக்கு, ஒரு நபரை
வாழ்க்கையில் முன்னேற அனுமதிக்காது என்று கூறப்படுகிறது.
நீங்கள் பெரிய ஒன்றை விரும்பினால், அதற்கு நிறைய நேரம்
எடுக்கும்.
முதலீடு, பொறுமை, நீங்கள் அதை விரும்புகிறீர்கள், இல்லையா?
இப்ப சொல்லுங்க சாஹி பிரியாணி சாப்பிடணும்னு ஆசை, ஆனா உங்க
பொறுமை மேகி மாதிரி இருக்கு. எனவே, மேகி காலத்தில் சாஹி
பிரியாணி எடுக்கப்படுமா?
இல்லை, அது நடக்காது.
எனவே, உங்களிடம் அடிப்படை பிரியாணி இருந்தாலும், நீங்கள் என்ன
சாப்பிட வேண்டும்? மகி.
அதைக் கொண்டு நீங்கள் திருப்தி அடைய வேண்டும்.
ஏன்? ஏனென்றால் நீங்கள் பிரியாணி தயாரிக்கும் வரை காத்திருக்க
விரும்பவில்லை.
இன்னொன்றையும் சொல்கிறேன்.
பிர்வானிடம் ஏதோ இருக்கிறது, குழந்தைப் பருவத்தில் பார்த்த
ஏதோ ஒன்று இருக்கிறது என்று பலமுறை சொல்கிறார்கள்.
பாருங்கள், ஏதோ ஒன்று பார்க்கப்படுகிறது, ஏதோ
பார்க்கப்படுகிறது, ஏனென்றால், ஏனென்றால் இயற்கையின்
விதிப்படி, ஆனால் எல்லாம் நன்றாக இருக்கிறது, அது அப்படி
இல்லை.
இயற்கையின் நியதி என்றால் அதிர்ஷ்டம்.
அதிர்ஷ்டம் அப்படி ஒரு விஷயம்.
ஆனால் உழைப்பு, கடின உழைப்பு, முயற்சி போன்ற ஒன்றை ஒரு
மனிதனால் செய்ய முடியும்.
நான் ஒரு படம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன், 12 வது தோல்வி,
பையன் ஐ.பி.எஸ் ஆனான்.
இங்க 12-ம் தேதி சுலபமா பாஸ் பண்றாங்க, பையன் சும்மா
ஊஞ்சலாடறான்.
அந்த 12 வது தோல்வி பையன், இது விதி. சில நேரங்களில்
உங்களுக்கு ஏதாவது கெட்டது நடக்கும்.
நீங்கள் கவலைப்படுகிறீர்கள்.
உங்களுக்கு தெரியாது, அந்த சூழ்நிலை, கடவுள் ஒரு பெரிய
திட்டத்துடன் உங்களுக்காக இதைச் செய்துள்ளார்.
கிராம அளவில் ஒரு கிரிக்கெட் போட்டி நடக்கப் போகிறது, அதில்
நுழைவுக் கட்டணம் ரூ.100. வௌவால் இல்லை, நான் சிரிக்கவில்லை.
இது களத்தில் நடக்கிறது.
ஒரு மட்டை உள்ளது, ஆனால் பந்து இல்லை, எனவே நீங்கள் ரூ.10
மதிப்புள்ள ஒரு பந்தை வைக்க வேண்டும்.
11 வீரர்கள் செல்லப் போகிறார்கள், அது ரூ.110 ஆக இருக்கும்,
இல்லையா?
ஒவ்வொருவருக்கும் ரூ.10 கிடைத்தது.
ஆனால் 12 வது தோல்வி பையனிடம் ரூ.10 இல்லை.
அதனால் அவர் ரூ.10 நிரப்பி ஒரு வீரராக நுழைய முடியும்.
இப்போது தன்னிடம் 10 ரூபாய் கூட இல்லை என்று அழலாம். ஆனால்,
ஒரு வர்ணனை உள்ளது, நீங்கள் இலவசமாக வர்ணனை செய்யலாம்.
எனவே அவர் ஒரு வீரராக இல்லாமல் வர்ணனையாளராக மாறுகிறார்.
அதில், ஒரு மலிவான விருந்தாளியாக, எஸ்.டி.எம் வருகிறார், அந்த
பையனின் வர்ணனையால் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள்,
அவரைப் பாராட்டுங்கள்.
அதற்கு முன் அவரும் அவரது தம்பியும் பழைய ஆட்டோ வாங்கி
ஓட்டும் காட்சி ஒன்று உள்ளது.
ஒரு நாள் முன்தினம் அந்த ஆட்டோவில், எந்த பேப்பரையும் முடிக்க
முடியாததாலோ அல்லது வேறு காரணமாலோ போலீஸ் அதிகாரி ஆட்டோவை
பிடித்து போலீஸ் ஸ்டேஷனில் வைத்தார்.
இப்படி பாராட்டுவதைக் கேட்டு இரவில் அவன் தம்பி சொல்கிறான்.
பாருங்கள், அதே காட்சிதான்.
நான் சொன்னது போல், நீங்கள் சிந்திக்கும் விதம், அந்த சிந்தனை
முறையின் விதை, நான் சொன்னது போல், நீங்கள் ஒரு நிலம்,
நீங்கள் மண், இந்த மண்ணில் சிந்தனை விதையை நீங்கள் விதைக்கும்
விதம், அதே செடி, அதே மரம் வளரும்.
எஸ்.டி.எம் வந்து வர்ணனையைப் பாராட்டுகிறார், பாராட்டில் அவர்
மகிழ்ச்சியடைகிறார்.
ஆனால் அவர் கண்டது என்ன?
நேற்று என்னை திட்டிய போலீஸ் அதிகாரி, என் ஆட்டோவை பிடித்து
போலீஸ் ஸ்டேஷனில் வைத்தார், அவர் எப்படி கைகள் கட்டப்பட்டு
எஸ்.டி.எம் முன் நிற்கிறார் என்பதை அவர் பார்த்தார்.
போலீஸ் அதிகாரிக்கு எஸ்.டி.எம் முன் எந்த நிலையும் இல்லை.
எஸ்.டி.எம் க்கு நிலை இல்லை.
அவன் மனதில், ஒரு எண்ணம் பிறந்தது, சகோதரா, நீ வாழ்க்கையில்
ஏதாவது ஆக விரும்பினால், இப்படி ஆகுங்கள்.
அவரது மனம் போன்ற மண்ணில், என்ன மாதிரியான சிந்தனை வளர்ந்து
வருகிறது என்று பாருங்கள்.
இன்னும் ஒரு விஷயம் சொல்லட்டுமா?
இப்படி ஒரு ஐடியா வர,
இதுவும் உங்கள் விதிப்படியே நடக்கிறது.
இறைவன் இப்படி ஒரு ஐடியா கொடுத்தால் இதுவும் உன் தலைவிதிதான்.
உங்கள் விதிப்படி நடக்க வேண்டும் என்றால், ஏன் சிந்தனை, ஏன்
ஈர்ப்பு விதி என்று நீங்கள் கேட்பீர்கள். உங்கள் விதியில்
என்ன இருக்கிறது தெரியுமா?
இல்லை, இல்லையா?
எனவே, அறிந்தவர், உங்கள் விதிப்படி பொருட்களை வழங்கிக் கொண்டே
இருக்கிறார்.
அவன் இப்படி யோசிக்கிறான்.
அம்மா யாரிடமோ கடன் வாங்கி 40,000 ரூபாய்க்கு ஆட்டோ வாங்கியதை
நினைத்து வீட்டில் அழுது கொண்டிருக்கிறான்.
அந்த பணத்தையும் அவர் செலுத்த வேண்டியிருந்தது.
மேலும் ஆட்டோ பறிமுதல் செய்யப்பட்டது.
இதையடுத்து ஆட்டோ பறிமுதல் செய்யப்பட்டது.
இந்த பிரச்சனையில், இருவரும் இரவில் தூங்க முடியாது, எனவே
இளைய சகோதரர் அவரிடம் கூறுகிறார், எஸ்.டி.எம்.
அவர்கள் உன்னை அடையாளம் கண்டு கொண்டார்கள், உன்னைப்
புகழ்ந்தார்கள், உன்னை அடையாளம் கண்டுகொள்வார்கள்.
இவ்வாறு அவர் கூறினார்.
அவர்கள் என்னை அடையாளம் கண்டு கொள்வார்களா இல்லையா என்பது
எனக்குத் தெரியாது.
நாளைக்குப் போகலாம் என்கிறார்.
நாளைக்கு போகலாம், ஆட்டோவை விட்டுட்டு போகச் சொல்லுங்க.
அவர்கள் சொன்னால் போலீசார் விட்டுவிடுவார்கள்.
போலீசார் அவருக்கு முன்னால் கைகூப்பி நின்று கொண்டிருந்ததைப்
பார்த்தீர்களா?
ஆனால் யோசித்துப் பாருங்கள் என்கிறார்.
இவ்வாறு அவர் கூறினார்.
நான் படித்தவன் என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள், நான்
திறமையானவன் என்று அவர்கள் நினைக்கிறார்கள்.
நான் அவர்களிடம் போய் என்னிடம் ஆட்டோ இருக்கிறது என்று
சொல்வேன், அதனால் லேபிள் என் மீது விழும். நான் போக மாட்டேன்.
ஆனால் இளைய சகோதரன் சொல்கிறான்,
நான் போக வேண்டும், என் ஆட்டோ சிக்கிக்கொண்டது,
நான் அதை வெளியே எடுக்க வேண்டும்.
அவர் கூறுகிறார், போகலாம், எஸ்.டி.எம் உங்களை அடையாளம் காணும்.
ஆமாம் மனோஜ், எப்படி இருக்கீங்க?
ஐயா, நான் நன்றாக இருக்கிறேன்.
தம்பி சொல்கிறார், எஸ்.டி.எம் உங்களை அடையாளம் கண்டு
கொண்டார், ஆட்டோ பற்றி பேசுங்கள்.
மறுபடியும் ஆட்டோ பத்தி பேசினாலும் இதே கதிதான்னு சொல்றார்.
எஸ்.டி.எம் கேட்கும் வரை, எப்படி வந்தீர்கள் என்று
சொல்லுங்கள்?
சார் ஜஸ்ட் லைக் தட்.
நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்?
நீங்கள் என்ன ஆய்வுகள் செய்தீர்கள்? 12 ஆம் தேதி
தோல்வியடைந்தது, ஆனால் அது என்ன சொல்கிறது?
நான் 12 வது தேர்ச்சி பெற்றுள்ளேன்.
சில நேரங்களில், நீங்கள் விஷயங்களை நிர்வகிக்க வேண்டும்.
இதையும் இங்கே சொல்கிறேன்.
ஈர்ப்பு அல்லது வெளிப்பாட்டின் விதி, நீங்கள் தோல்வியுற்றால்,
நீங்கள் அழுகிறீர்கள் என்றால், நீங்கள் தோல்வியடைவீர்கள்,
தோல்வி அடைந்து கொண்டே இருப்பீர்கள்.
தோல்வி அடைந்தாலும், பாஸ் என்று சொன்னால், நாளை தேர்ச்சி
பெறுவீர்கள், தேர்ச்சி பெற்றுக் கொண்டே இருப்பீர்கள்.
இந்த வளர கற்றுக்கொள்ளுங்கள், நான் ஏன் இந்த விஷயங்களை
தலைப்பில் சொல்கிறேன்?
இத்தனை வாழ்க்கைப் பாடங்கள்,
நான் சொல்கிறேன், நீங்கள் கற்றுக்கொள்ளுங்கள், இந்தப்
பாடங்களை நீங்கள் கற்றுக்கொள்ளுங்கள், சட்டத்திலிருந்து
இந்தப் பாடத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.
நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையில் வளர விரும்பினால்
நீங்கள் என்னை சந்திக்க வந்துள்ளீர்கள், உங்களை சந்தித்ததில்
மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.
வாழ்க்கையில் என்ன செய்ய வேண்டும்?
அவன், ஐயா, நான் இப்போதுதான் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு தேர்ச்சி
பெற்றுள்ளேன்.
மேற்கொண்டு படிப்பேன்.
ஆக என்ன இருக்கிறது?
நான் உங்களைப் போல் ஆக விரும்புகிறேன் என்று அவர் கூறுகிறார்.
ஒரு யோசனை வாழ்க்கையை மாற்ற முடியும் என்று அவர் கூறுகிறார்.
இதைக் கேட்டதும் எஸ்.டி.எம் சார் ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்காரு.
சிறுவன் புத்திசாலி என்று அவர் உணர்கிறார்.
இது ஒரு நல்ல விஷயம் என்று அவர் கூறுகிறார்.
எஸ்.டி.எம் சார் சொல்கிறார், ஒரு நபர் முடிவு செய்துவிட்டால்,
முடியாதது எதுவும் இல்லை.
வந்த மேட்டர் அதிலிருந்து வெளியே வருகிறான்.
பாய் உன்னை அடையாளம் கண்டு கொண்டான் என்கிறார்.
ஆனால் ஆட்டோவை விட்டு இறங்குவது பற்றி பேசவில்லை.
ஆட்டோவை விட்டு இறங்கு என்கிறார்.
ஒரு நபர் முடிவு செய்துவிட்டால், முடியாதது எதுவும் இல்லை
என்று அவர் கூறுகிறார்.
முடியாதது எதுவுமில்லை.
இளைய சகோதரரும் அதற்கு சம்மதிக்கிறார்.
இப்போது நான் எதையும் செய்ய வேண்டும் என்று அவர் கூறுகிறார்.
ஆனால் நான் அவரைப் போல ஆக வேண்டும்.
தேவ் வருகிறான்.
நான் எதையும் செய்ய வேண்டும்.
ஆனால் இப்போது நான் எஸ்.டி.எம் ஆக வேண்டும்.
12 வது தோல்வியுற்ற நபர் இப்படி சிந்திக்கிறார்.
இதை ஒரு சாதாரண மனிதனிடம் சொன்னால்,
அப்போது மக்கள் அவரை முட்டாள் என்று அழைப்பார்கள்.
12-ம் வகுப்பு தேர்ச்சி பெறவில்லை.
இயற்பியல், வேதியியல், கணிதம் மற்றும் ஆங்கிலம்,
10 மதிப்பெண் பெறுகிறார்.
நான் எஸ்.டி.எம் ஆகிவிடுவேன் என்கிறார்.
இப்படியெல்லாம் சொல்லும் போது,
அப்போது உலகம் உன்னை முட்டாள் என்கிறது.
ஆனால் என்னை நம்புங்கள், அது சாத்தியம்.
ஒரு நபர் முடிவு செய்தால்,
பின்னர் வாழ்க்கை மாறுகிறது.
நிச்சயம் மாறும்.
நீங்கள் நேர்மறையான சிந்தனையை உருவாக்கிய இடத்திலிருந்து
மாற்றம் தொடங்குகிறது.
உங்கள் ஒரே பாசிட்டிவ் சிந்தனை
உங்களுக்கான மாற்றத்தைத் தொடங்குகிறது.
எனவே, இதுவரை வீடியோவில்,
நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்கள்
இந்த வீடியோவை இங்கே முடித்தால்,
அப்படியானால் நான் சொல்ல விரும்புவது என்னவென்றால்,
நீங்கள் வெற்றி பெற விரும்பினால்,
பின்னர் ஒரு கற்றல் மனப்பான்மையை உருவாக்குங்கள்.
கற்றுக் கொள்பவராக இருங்கள்.
எல்லாவற்றிலும் நல்லதைக் காணக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.
மோசமான சூழ்நிலைகளில் நல்லதைப் பாருங்கள்.
ஏனென்றால் உங்கள் மனம் என்ற மண்ணில் நீங்கள் விதைக்கும்
சிந்தனை விதை,
அதே செடி, அதே மரம்
வளரப் போகிறது.
அதே பலனை வாழ்க்கையிலும் பெறப் போகிறீர்கள்.
பல விஷயங்கள் இருக்கும்
அது நடக்கும்
ரொம்ப கஷ்டப்படுற நேரத்துல.
அது நிச்சயம் நடக்கும்.
உங்கள் தற்போதைய நிலைமையை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறீர்கள்,
அது நல்லதோ கெட்டதோ,
எதுவாக இருந்தாலும் சரி.
ஆனால்
சிந்தனை விதை என்று சொன்னேன்.
உங்கள் எண்ணங்களை நேர்மறையாக வைத்துக் கொண்டால்,
பின்னர் அங்கிருந்து ஒரு நேர்மறையான செடி வளரப் போகிறது.
மாம்பழ சிந்தனை விதையை ஒரு மோசமான சூழ்நிலையில்
வைத்திருந்தால்,
அப்புறம் மாங்காய் செடி கிடைக்கும்.
வெள்ளரிக்காய் என்ற எண்ண விதையை வைத்துக் கொண்டால்,
அப்போது வெள்ளரிக்காய் செடி கிடைக்கும்.
எனவே, வெள்ளரிக்காய் பற்றிய சிந்தனை என்றால்,
அப்புறம் மாங்காய் செடி கிடைக்காது.
எனவே, இந்த வீடியோவில் எண்ணங்களைப் பற்றி பேசினேன்.
புரிந்து கொண்டிருப்பீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.
உங்கள் எண்ணங்களை நேர்மறையாக ஆக்குங்கள் என்று நினைக்கிறேன்.
மேற்கொண்டு பேசுவேன்.
எஸ்.டி.எம் சொன்னது சிறுவனை கவர்ந்தது.
பாருங்கள், இதுவும் விதியால் நடக்கிறது.
எப்போது, யாரை சந்திப்பது.
நான் உன்னிடம் சொல்லி விட்டேன்
ஒரு வீரராக விளையாட முடியாவிட்டால்,
அப்படியானால் நீங்கள் அழுதிருப்பீர்கள்.
ஏனெனில், 10 ரூபாய் நிரப்பியவர்கள், ஒரு வீரராக விளையாடி,
அங்கேயே தங்கி விட்டனர்.
அவர்களை யாரும் அறியவோ அங்கீகரிக்கவோ இல்லை.
அவர்களிடம் 10 ரூபாய் இல்லாததால்,
வர்ணனையாளர் ஆனார்கள்.
அவரது வர்ணனையிலிருந்து,
எஸ்.டி.எம் மகிழ்ந்தார், அவரை அடையாளம் கண்டுகொண்டார்,
பாராட்டினார்.
அங்கிருந்து, அவர் அவரை நன்கு அறிந்து கொண்டார்.
அவரிடமிருந்து உத்வேகம் பெற்றார்.
அதன்பின்பு
வாழ்க்கையில் ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது.
அவர் தனது ஆட்டோவை காவல் நிலையத்தில் விட்டுச் சென்றார்.
படிக்கப் போனார்.
12-ம் வகுப்பு தேர்ச்சி பெற்றார்.
பட்டம் பெற்றார்.
தேர்வுக்கு தயாராக ஆரம்பித்தார்.
உங்களுக்கு தெரியுமா
அத்தகையவர்கள் வெற்றி பெறுகிறார்கள்
ஏனென்றால் அவர்கள் படிக்கும் அளவுக்கு புத்திசாலிகள் அல்ல.
அவர்கள் படிக்கும் அளவுக்கு புத்திசாலிகளாக இல்லாவிட்டால்,
அவர்களின் மனம் சரியாக வேலை செய்யாது.
அவர்களின் கவனம் எப்போதும் ஒரு விஷயத்தில் இருக்கும்.
அங்கு ஏதாவது செய்தால் செய்வார்கள்.
நல்ல மனநிலை இருந்தால்,
அப்போ அவங்க நல்லவங்க.
ஏனெனில், அவர்களுக்கு அதிக எண்ணங்கள் இல்லை.
ஏனெனில், அவை சராசரியாக உள்ளன.
அதனால்தான்,
சராசரி மாணவர்கள் வாழ்க்கையில் அதிக வெற்றி பெறுகிறார்கள்
ஏனெனில், அவர்களின் சிந்தனையில் அதிக திசை திருப்பல் இல்லை.
அவர்கள் தங்கள் எண்ணங்களை அடிக்கடி மாற்றிக் கொள்வதில்லை
ஏனென்றால் அவர்களுக்கு அதிக எண்ணங்கள் இல்லை.
நிறைய புத்தகங்கள் படிக்கிறீர்கள்.
அவர்களிடமிருந்து நிறைய எண்ணங்களைப் பெறுவீர்கள்.
சில நேரங்களில், நீங்கள் அந்த எண்ணங்களில் சிக்கிக்
கொள்கிறீர்கள்.
மற்றும் சில நேரங்களில்,
நல்ல எண்ணங்களில் சிக்கி தவிக்கிறீர்கள்,
புதிய சிந்தனைகள்,
ஆக்கப்பூர்வமான எண்ணங்கள்
ஏனென்றால் உங்கள் படித்த மனம்
என்கிறார்,
இது எப்படி நடக்கும்?
அந்த 12வது தோல்வி அடைந்த மாணவன் யாரிடமாவது சென்றால்
மேலும் தெரிவிக்கையில்,
நான் ஒரு எஸ்.டி.எம் ஆக விரும்புகிறேன்,
நான் ஐ.பி.எஸ் ஆக விரும்புகிறேன், என்ன நடக்கும்?
எனவே யார் அதை நம்பப் போகிறார்கள்?
இப்போது அதை வேறு யாரிடமாவது சொல்வதைப் பொறுத்தவரை, இது
எப்படி நடக்கும் என்று பல முறை நீங்களே சொல்கிறீர்கள்?
நினை
கெமிஸ்ட்ரியில் 10 மதிப்பெண் வாங்கி, எஸ்.டி.எம்., ஐ.பி.எஸ்.,
ஐ.ஏ.எஸ்., ஆக வேண்டும் என்ற எண்ணம் வருகிறது.
அந்த நபர் சரணடைகிறார்.
இது ஒரு பயனற்ற விஷயம், குழப்புவது பயனற்றது.
முடி.
ஆனால் இன்னொரு காரணமும் இருக்கிறது, படித்தவர்கள் நான் வேறு
ஏதாவது செய்வேன் என்று நினைக்கிறார்கள், இந்த எண்ணம் பயனற்றது.
நான் மேற்பார்வையாளர் ஆவேன்,
நான் டீச்சர் ஆவேன், நான் தப்பா எதுவும் சொல்லல,
நான் சொல்கிறேன், நாம் எப்படி எண்ணங்களை திசை திருப்ப
முடியும்?
அவன் சராசரி படிப்பில் இருப்பதால், அவனுக்கு வேறு எதுவும்
புரியாது, அவன் ஒரு முறை முடிவு செய்தான், ஏனென்றால் அவனுக்கு
எப்படி ஆசிரியர் ஆவது என்று கூட தெரியாது, அவனுக்கு எப்படி
ஆசிரியர் ஆக வேண்டும் என்று கூட தெரியாது.
ஆம்
அவருக்கு எப்படி எஸ்.டி.எம் ஆக வேண்டும், எப்படி ஐ.பி.எஸ் ஆக
வேண்டும் என்று கூட தெரியாது, ஆனால் அவருக்கு அது மட்டுமே
தெரியும்
எஸ்.டி.எம் சார் சொன்னார், ஒரு நபர் முடிவு செய்துவிட்டால்,
எதையும் செய்ய முடியும்.
அவர் என்னிடம் இதைச் சொன்னார்,
அவர் மனதில் அந்த காட்சி மட்டுமே உள்ளது, வேறு எதுவும் இல்லை.
அந்த ஒரு காட்சி, அந்த ஒரு கூற்று மட்டுமே அவரை வழிக்குக்
கொண்டு சென்றது.
முன்னேறிக் கொண்டே இருங்கள், முன்னேறிக் கொண்டே இருங்கள்.
எப்போதெல்லாம் அவர் மிகவும் கீழே இறங்கி, சோர்வடைந்து,
இழக்கிறார்களோ, அந்த நபர் எதையெல்லாம் தாங்கவில்லை?
வேண்டுமென்றே கதவை மூடும் அவனது ரூம் பார்ட்னர்,
இலைகள்.
3 நாட்களாக சாலையில் அலைந்து கொண்டே இருக்கிறார்.
இரவில், சாலையோரத்தில் பிச்சைக்காரர்களுடன் தூங்குகிறார்.
ஹோட்டலில், உணவு, உணவு, ஆனால்,
இவை எல்லாவற்றிலும், நீங்கள் உங்கள் மனசாட்சியைக்
காப்பாற்றியிருந்தால்,
பிச்சைக்காரர்களுடன் இருந்த பிறகும் பிச்சைக்காரனாக முடியாது.
மீண்டும், நான் சிந்திப்பதைப் பற்றி பேசுகிறேன்.
ஒரு பிச்சைக்காரன், யாராவது கடினமாக உழைக்காமல் எதையாவது
கொடுத்தால்,
பின்னர் அது கிடைத்த பிறகு அவர் மகிழ்ச்சியடைகிறார்.
ஆனால் இந்த நபர் ஹோட்டல் உரிமையாளரிடம், எனக்கு பசிக்கிறது
என்று கூறுகிறார்,
நான் சாப்பிட வேண்டும்,
ஆனால், பதிலுக்கு ஏதாவது வேலை செய்தால் மட்டுமே சாப்பிடுவேன்.
எனக்கு ஏதாவது வேலை கொடுக்க முடியுமா?
எனக்கு பசிக்கிறது
நான் சாப்பிட விரும்புகிறேன், ஆனால் நீங்கள் எனக்கு ஏதாவது
வேலை கொடுப்பீர்களா?
இவ்வாறு அவர் கூறினார்.
எனக்கு வேலை செய்ய ஒருவர் இருக்கிறார், ஆனால் நீங்கள்
சாப்பிடுகிறீர்கள்.
அவர் உட்கார்ந்து, சாப்பிட்டு, உணவை மேஜை மீது வைக்கிறார்.
அவர் பசியாக இருக்கிறார், அவர் மிகுந்த பொறுமையிழந்து
சாப்பிடுகிறார்.
ஹோட்டல் உரிமையாளர் அவர் எவ்வளவு பசியுடன் இருக்கிறார்
என்பதைப் பார்க்கிறார்.
ஆனால் சாப்பிட்டு முடித்ததும் ஹோட்டல் ஓனர் கிட்ட வர்றான்.
நான் சாப்பிட்டு விட்டேன், இப்ப நீங்க கொஞ்சம் வேலை சொல்லுங்க.
இவ்வாறு அவர் கூறினார்.
இல்லை, இல்லை, அதை விடுங்கள்.
இவ்வாறு அவர் கூறினார்.
இல்லை, ஏதாவது வேலை சொல்லுங்க,
சில வேலைகள் செய்யாமல் போக மாட்டேன்.
இடையில், அவரது பழைய நண்பர் வரும் காட்சியைப் பாருங்கள், என்ன
நடந்தது?
என்ன நடந்தது?
ஹோட்டல் உரிமையாளர் கூறுகிறார், அவர் பசியாக இருந்தார், அவர்
சாப்பிட விரும்பினார், எனவே நான் அவருக்கு உணவளித்தேன்.
ஆனால் அவர் சொல்கிறார்,
நான் சாப்பிட்டு விட்டேன், பதிலுக்கு நான் ஏதாவது வேலை
செய்வேன்.
நான் உனக்கு பணம் தருகிறேன், பிறகு நான் செல்கிறேன்.
இதுதான் சிந்தனையில் உள்ள வித்தியாசம் என்று நான் சொன்னேன்.
எனக்கு எந்த சாதியிலும் நம்பிக்கை இல்லை, ஆனால் நான் ஒரு
தங்கமான சமூகத்தைச் சேர்ந்தவன்.
நான் ஒரு பிராமணன்.
ஆனால் நான் சமூகத்தை நம்புகிறேன், ஏனென்றால் சமூகம் நமக்கு
சிந்தனையைத் தருகிறது.
நான் சிந்தனையைப் பற்றிப் பேசுகிறேன், உங்கள் மனதில் சிந்தனை
என்ற விதையை நீங்கள் விதைக்கும் விதத்தில், உங்கள் வாழ்க்கை
ஒரு செடியைப் போல, ஒரு மரத்தைப் போல மாறும்.
எனக்கு சாதி வெறியில் நம்பிக்கை இல்லை, ஆனால் சமுதாயத்தை
நம்புகிறேன்.
அதற்கு அவன்: ஆம், எனக்குப் பசியமாயிருக்கிறது என்றான்.
சாப்பிட்டுவிட்டு வீட்டில் குழந்தையை அடித்தேன்.
குழந்தை ஒரு தாய்.
இடஒதுக்கீட்டின் பெயரால் தழைத்தோங்கும் அதே சமூகம்,
அவர்களுக்கு என்ன கற்பிக்கப்படுகிறது?
அவன் சாப்பிட்டு முடித்தாலும், யாராவது கேட்டால்,
நான் பசியாக இருக்கிறேன், அவர் உண்மையைச் சொல்கிறார், ஆம்,
நான் சாப்பிட்டு விட்டேன் அப்புறம் வீட்ல அடிவாங்க. உண்மையைப்
பேசுவது அவசியமா? உனக்கு ரெண்டு ரொட்டி கிடைச்சது, பத்து ரூபா
கிடைச்சது, கொண்டு வந்திருப்பாயா?
ஒரு பிச்சைக்காரனின் குழந்தையான அவனது பெற்றோர், ஹோட்டல்
உனக்கு உணவளித்தால், சாப்பிட்டுவிட்டு கிளம்பு என்ற எண்ணத்தை
அவனுக்கு ஏற்படுத்தியுள்ளனர்.
அதனால்தான் அவர் பிச்சைக்காரனாகவே இருக்கப் போகிறார்.
ஏனெனில், பிச்சைக்காரனுக்கு தன் குடும்பத்தில் இருந்து ஒரு
பிச்சைக்காரன் என்ற எண்ணம் வந்திருக்கிறது.
மற்றபடி என் வார்த்தைகளை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம்.
நான் சிந்திப்பதைப் பற்றிப் பேசுகிறேன்.
ஆனால் இந்த ஏழை சிறுவன் ஒரு மோசமான கட்டத்தை கடந்து
செல்கிறான், ஆனால் உணவு கேட்கும் எண்ணம் அவனுக்கு வரவில்லை.
அதனால்தான் அவன் பசிக்கிறது, அவன் உணவு கேட்கிறான், நான்
பசியாக இருக்கிறேன்,
நான் சாப்பிட வேண்டும்,
எனக்கு மிகவும் பசிக்கிறது, ஆனால் நான் சில வேலைகளைச்
செய்வேன்.
அவனது நண்பன் அவனிடம் எவ்வளவு பணம் இருக்கிறது என்று
கேட்கிறான்.
அவரது நண்பர் என்.எம்.ஓ.கே.க்கு வந்தார் என்று சொன்னேன்.
ஹோட்டல் உரிமையாளர் 30 ரூபாய் என்கிறார்.
நான் உனக்கு 30 ரூபாய் தருகிறேன் என்று சொல்ல, அவன் கையை
பிடித்து இழுத்து நீ கொடுக்க மாட்டாய் என்கிறான்.
சாப்பிட்டேன்,
நான் கடினமாக உழைத்து பணம் செலுத்துவேன்.
முன்னாடியே சொல்லியிருந்தேன்.
ஹோட்டல் உரிமையாளர் சோர்வாக இருக்கிறார், பாத்திரம் கழுவும்
வேலையை அவனிடம் கொடுங்கள் என்று கூறுகிறார். அவர் சென்று
மகிழ்ச்சியுடன் பாத்திரங்களை கழுவி விட்டு திரும்பி வருகிறார்.
இப்ப பரவாயில்லைன்னு சொல்றார்.
நான் கிளம்பறேன்.
ஹோட்டல் உரிமையாளருக்கு மகிழ்ச்சி.
இங்கிருந்து பாருங்கள், நீங்கள் கொள்கையை, சிந்தனையை
பார்க்கலாம்.
ஹோட்டல் உரிமையாளர் அவரை கட்டிப்பிடிக்கிறார், அவருக்கு அவரது
குடும்பத்தினரின் ஆதரவு கிடைக்கவில்லை.
இந்த அரசு வெட்கப்பட வேண்டும்.
அத்தகைய சமூகத்தின் பொருளாதார சாதி பெரியதாக இருந்தாலும், அது
பொருளாதார ரீதியாக பின்தங்கியிருக்கிறது.
அத்தகைய குழந்தைகளைப் பற்றி நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.
அவர்கள் அத்தகைய கடினமான நேரத்தை கடந்து செல்கிறார்கள்,
அவர்களின் கண்ணியத்தை காப்பாற்றுவது மிகவும் கடினம். நீங்கள்
அவர்களுக்கு இட ஒதுக்கீடு கொடுத்துள்ளீர்கள், அவர்கள்
தெருக்களில் சாப்பிடுவார்கள், நீங்கள் அவர்களிடம் எதுவும்
சொல்ல முடியாது.
நீங்கள் அவற்றை பயனற்றதாக ஆக்குகிறீர்கள்.
வேறொன்றுமில்லை.
ஒரு நபர் தனது உணவுக்காக ஒரு நூலகத்தில் வேலை செய்ய
நிர்பந்திக்கப்பட்டால், அவரால் ஒரு வீட்டை வாங்க முடியும்,
ஏனென்றால் அவர் நூலகத்தில் வசிக்க வேண்டும்.
அவர் மூன்று விஷயங்களைப் பார்த்திருக்கிறார்.
அவர் அங்கு வசிக்க வேண்டும், அவருக்கு என்ன பணம் கிடைத்தாலும்
அவர் சாப்பிட வேண்டும், ஒரு நூலகம் இருந்தால் அவர் படிக்க
வேண்டும்.
ஆனால் ஒரு நாள், நூலகர் திருட்டு பழியை நூலகத்திலிருந்து
வெளியே வந்த குப்பைகளின் மீது போட்டார்.
ஏனெனில், இவர்கள் இப்படிப்பட்டவர்களின் நிலைமையை புரிந்து
கொள்வதில்லை.
இப்போது, அவர் பசியுடன் ஹோட்டலுக்குச் சென்றார், ஹோட்டல்
உரிமையாளர் அவரை ஒரு பிச்சைக்காரன் என்று நினைத்தார்.
ஆனால் அவனது சிந்தனை, பிடிவாதம் எனக்கு பசிக்கிறது, ஆனால்
நான் பிச்சைக்காரன் அல்ல என்பதை அவனுக்கு உணர்த்தியது. என்னை
பிச்சைக்காரன் என்று நினைக்க வேண்டாம்.
சாப்பாட்டுக்கு கொடுக்க என்னிடம் பணம் இல்லை.
எனக்கு பசிக்கிறது, நான் சாப்பிட வேண்டும், எனக்கு
பசிக்கிறது, நான் பசியாக இருக்கிறேன்,
இதைச் சொல்கிறேன், ஆனால் நான் பிச்சைக்காரன் அல்ல.
நீ தூக்கி எறியும் உணவை நான் உண்ண மாட்டேன்,
நான் கடினமாக உழைப்பேன், நான் பணம் கொடுப்பேன், பின்னர் நான்
செல்வேன், பின்னர் நான் சாப்பிடுவேன்.
இதை பலர் ஈகோ என்கிறார்கள்.
சிறு வயதிலிருந்தே பிறரிடம் வாங்கிக் கொள்ளக் கற்றுக்
கொடுக்கப்பட்ட பிச்சைக்கார வகையினர், அதை ஈகோ என்கிறார்கள்,
அவர்கள் எவ்வளவு திமிர்பிடித்தவர்கள்.
அவர் சாப்பிடுகிறார், அவர் எந்த பிரச்சனையும் இல்லை என்று
கூறுகிறார், ஆனால் அவர் இன்னும் நான் வேலை செய்ய மாட்டேன்
என்று கூறுகிறார், அவர் திமிர்பிடித்தவர். இது ஆணவம் அல்ல,
அணுகுமுறை என்று அழைக்கப்படுகிறது.
இந்த அணுகுமுறை அடையாளம், வேறு எதுவும் இல்லை.
ஒரு பள்ளி அல்லது கல்லூரியின் சான்றிதழ் பட்டம், உங்கள்
வாழ்க்கையில் ஒரு அடையாளம் அல்ல என்று கூறப்படுகிறது.
பலர் சி.ஏ., டிகிரி, டாக்டர், மேனேஜர், இன்ஜினியர் டிகிரி,
எம்.பி.ஏ., பட்டம் வாங்கி வலம் வருகிறார்கள்.
அவர்கள் எல்லா நேரத்திலும் தங்கள் பட்டங்களுடன் சுற்றி
வருகிறார்களா?
நான் CA செய்தேன்,
MBA படித்தேன்.
நான் ஒரு பேராசிரியர்,
நான் ஒரு பொறியாளர்.
இல்லை.
அந்த பட்டம் கல்லூரியில் நேரம் மற்றும் கட்டணம், மற்றும்
ரசீதுகள் மட்டுமே.
நீங்கள் எந்த மனப்பான்மையுடன் சுற்றி வருகிறீர்களோ அதுவே
உங்கள் அடையாளம்.
எப்போதும், உங்கள் முகத்தில், உங்கள் சைகைகளால், உங்கள் கண்
தொடர்பு, முகபாவனை, உடல் மொழி, உட்காரும் பாணி, நகரும் பாணி,
ஆடை அணிவது, உங்கள் வார்த்தைகளால், உங்கள் அணுகுமுறையால்
பிரகாசிக்கும், இதுதான் உங்கள் அடையாளம்.
அந்த சான்றிதழ் பட்டம் உங்கள் அடையாளம் அல்ல.
அது இல்லை, ஒருபோதும் இல்லை.
பல நேரங்களில் வெளியில் உள்ளவர்கள் இந்த அணுகுமுறையை
முக்கியம் என்று அழைக்கிறார்கள், அவர்கள் அதை பெருமை என்று
அழைக்கிறார்கள்.
இது முக்கியமான பெருமை அல்ல.
ஆம், அவர் பசியாக இருக்கிறார், அவர் தேவைப்படும்போது
சாப்பிடவில்லை, ஆனால் அவர் பசியாக இருந்தால், அவர்
இறந்துவிடுவார், ஆனால் அவர் சாப்பிட மாட்டார், வேலை செய்வதன்
மூலம், அது தவறு.
ஏனென்றால் நம் சமூகத்தில், சிறிய விஷயங்களை நம்மால் செய்ய
முடியாது, பெரிய விஷயங்களை செய்ய முடியாவிட்டால், நாம்
பட்டினி கிடப்போம்.
இல்லை.
நடைமுறையில் இருப்பது முக்கியம்.
ஒரு நூலகர் புகார் கொடுக்கும் போது, வேலை கிடைத்த நபர், அவரது
நண்பர், அவரை அவரிடம் அழைத்துச் செல்கிறார், என்
கொள்கைகளுக்கு எதிராக, எனது அணுகுமுறைக்கு எதிராக, இது
அணுகுமுறை என்று அழைக்கப்படுகிறது.
அவர் என் மீது மிகவும் அருவருப்பான குற்றச்சாட்டை
வைத்துள்ளார்.
ஹோட்டல் உரிமையாளருக்கு புரிந்தது போலவே, நூலகரும்
புரிந்துகொண்டார்.
அவர் ஒரு சாதாரண மனிதர், 2000 ரூபாயில் வேலை செய்கிறார்,
அவரது நிலை என்ன?
ஒரு மனிதன் புகார் கொடுப்பதற்கு முன் ஒரு நொடி கூட யோசிக்க
மாட்டான்.
ஆனால் அவரது ஈகோ காயமடைந்தது.
இதைத்தான் சுயமரியாதை என்கிறோம்.
இது ஆணவம் அல்ல.
ஈகோ, அணுகுமுறை, அதுதான் அடையாளம்.
இதை எப்படி மறக்க முடியும்?
அதில் கூறப்பட்டுள்ளதாவது,
ரகு குல்ரித் சதா சாலி ஆயி,
ப்ரயா ந ஜாயே பர் பச்சன் நா ஜாயே.
அந்த அடையாளத்தை எப்படி விட்டுச் செல்ல முடியும்?
இருவரும் அவனுக்கு விளக்கமளித்தனர்.
நண்பர் சொன்னார், இன்னும் 2-3 மாதங்களில் யுபிஎஸ்சி
பிரிலிம்ஸ் தேர்வு இருக்கிறது.
திடீரென உங்கள் இடத்தை மாற்றினால், சிக்கல் ஏற்படும்.
நீ எங்கே போவாய்?
நீங்கள் அதை எப்படி செய்வீர்கள்?
இங்கே தொடரவும்.
அவரும் தன் சுயமரியாதையைக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதால்
சரி என்கிறார்.
ஆனால், அன்றே கிளம்பி விடுகிறார்.
இவர் மாவு மில்லில் வேலை செய்து வருகிறார்.
அவர் ஒரு இருட்டறையில் வசிக்கிறார்.
ஒரு மாதம் கழித்து அவர் அங்கு செல்கிறார்.
அவர் நூலகத்தைச் சந்திக்கும்போது, அவர் ஒரு மாதத்திற்கு
முன்பு அதை விட்டுச் சென்றதைக் கண்டுபிடிப்பார்.
அன்றே விட்டுவிட்டார்.
இரண்டாவதாக, மற்றொரு பாடமும் உள்ளது.
உங்கள் கொள்கைகளையும் அணுகுமுறையையும் நீங்கள் பின்பற்ற
வேண்டும்.
உங்கள் பலத்தை வைத்து போராட வேண்டும்.
அவரது ஆங்கிலம் பலவீனமாக உள்ளது.
இந்தி இலக்கியத்தில் ஆர்வம் கொண்டவர்.
அதில் அவர் சிறப்பாக நடித்திருக்கிறார்.
குவாலியரை விட்டு டெல்லி செல்கிறார்.
முகர்ஜி நகர் யுபிஎஸ்சி பிரிலிம்ஸின் மையமாக உள்ளது.
அவன் அங்கே வருகிறான்.
முதல் தேர்வு முடிவு அறிவிக்கப்பட உள்ளது.
அந்தக் காட்சி எனக்குப் பிடித்திருந்தது.
இந்தி இலக்கியத் தேர்வு முடிவு வெளியாகவுள்ளது.
ஒரு பெண் சொல்கிறாள்,
யார் முதலிடம் பெறப் போகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை.
அவள் சொல்கிறாள்,
நான் டாப் பண்றேன்.
சிறந்த இந்தி என்னுடையது.
இரண்டாவது பையன் சொல்கிறான்,
அங்கு படிக்கிறவர்களுக்கு இந்தி இலக்கியத்தில் யார்
சிறந்தவர்கள் என்பது தெரியும்.
நான் டாப் பண்றேன்.
அவர்கள் அருகில் அமர்ந்திருக்கும் பையன் அமைதியாக இருக்கிறான்.
அங்க புதுசா இருக்கறதால நான் என்ன சொல்றது?
நான் கிளாசுக்கு போறேன், டீச்சர் வர்றாரு,
பக்கம் புரட்டப்பட்டு, டாப்பரின் பெயர் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
அவர் கேட்கிறார், மனோஜ் குமார் சர்மா யார்?
தயக்கத்துடன் கையை உயர்த்துகிறார்.
உங்கள் பயிற்சியாளர், ஆசிரியர், குரு ஆகியோரிடமிருந்து
நீங்கள் கேட்கும் இதுபோன்ற வார்த்தைகள், உங்கள் வாழ்க்கையை
மாற்றக்கூடிய நபர்கள்.
உங்கள் மாணவர்களைப் பற்றி தவறான கருத்துக்களை ஒருபோதும்
வெளியிட வேண்டாம் என்று கேட்டுக்கொள்கிறேன்.
பெரும்பாலும் நான் அம்மாக்களைப் பார்க்கிறேன்,
உன்னால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது, பயனில்லை, நீ வாழ்நாள்
முழுவதும் இப்படித்தான் இருப்பாய் என்று அவர்கள்
கூறுகிறார்கள்.
இதுபோன்ற எண்ணங்களை அவரிடம் திணிக்க வேண்டாம்.
ஆசிரியர் என்ன சொல்கிறார், மனோஜ் குமார் சர்மா யார்?
அவன், ஐயா, நான்தான் என்றான்.
யு.பி.எஸ்.சி., தேர்வில் தேர்ச்சி பெறுவதற்கான அனைத்து
தகுதிகளும் இந்த சிறுவனிடம் உள்ளன.
பச்சையா இப்படி சொல்றீங்களே, தெரியாம போச்சே.
எஸ்.டி.எம் சார் கூட இப்படி பச்சையா சொல்லியிருக்காரு.
அவர் எடுத்த முடிவு சரியானது.
ஒரு நபர் ஏதாவது செய்ய முடிவு செய்தால்,
அப்போது அவரால் எதையும் செய்ய முடியும், முடியாதது எதுவும்
இல்லை.
அந்த ஒரு விஷயம் அவரை இவ்வளவு தூரம் சென்றடைய வைத்தது.
இன்று முகர்ஜி நகரில் யு.பி.எஸ்.சி.
பேராசிரியர் சொன்னார்,
யு.பி.எஸ்.சி.யில் தேர்ச்சி பெறுவதற்கான அனைத்து தகுதிகளும்
இந்த சிறுவனிடம் உள்ளன.
இந்தி இலக்கியத்தில் அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்றவர்.
ஆசிரியர்கள், பயிற்சியாளர்கள், பேராசிரியர்களுக்கு நான் சொல்ல
விரும்புவது,
உங்கள் வேலை ஒரு வேலை மட்டுமல்ல.
தொழில்களை உருவாக்குபவன் நீயே,
குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தை உருவாக்கியவர் நீங்கள்.
உலகம் உங்களை மதிக்கலாம் அல்லது மதிக்காமலும் போகலாம்,
ஆனால் நீங்கள் உங்கள் பொறுப்புகளை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்,
அவர்களை மறந்துவிடாதீர்கள்.
சாதாரண மனிதன் போல இப்படி பேச வேண்டாம்.
உங்களிடமிருந்து படிக்கும் குழந்தைகளைப் பற்றி,
அது அவர்களை ஊக்கமிழக்கச் செய்யும்.
இது சரிதான்.
பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் எப்போதும் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு
சிறந்ததையே விரும்புகிறார்கள்.
ஆனால், பல நேரங்களில் உங்கள் கெட்ட வார்த்தைகளால் அவர்கள்
காயப்படுகிறார்கள்.
அதனால்தான்,
நீ ஏன் கெட்ட விஷயங்களைச் சொல்கிறாய்?
எதையாவது சொல்ல வேண்டும் என்றால் நன்றாக சொல்லுங்கள்.
சிறு பிள்ளைகள் தங்கள் ஆசிரியர்களை நம்புகிறார்கள்,
கே.ஜி. வகுப்பு ஆசிரியர்கள்,
இத்தனை
என்றாவது ஒருநாள், ஆசிரியர் ஏதாவது தவறாக எழுதக்கூடும் என்று,
நாங்க காலேஜ் பேராசிரியர்கள் மாதிரி இருக்கோம்.
நாங்கள் துரோகிகள் போல் பார்க்கப்படுகிறோம்.
நான் என் மகளைப் பற்றிப் பேசுகிறேன்,
அவர் ஒரு கார்ப்பரேட் பயிற்சியாளர்.
நான் சொல்கிறேன், இது தவறு.
அவள் சொல்கிறாள்,
உனக்கு என்ன தெரியும்?
என் ஆசிரியர் எழுதியிருக்கிறார்.
அவள் ஆசிரியை அல்ல, பிராமணன்.
அவள் எழுதியிருக்கிறாள், அதை யாராலும் வெட்ட முடியாது.
எனவே, இந்த குழந்தைகள் உங்கள் மீது வைத்துள்ள நம்பிக்கை,
அதன் பொறுப்பை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டும்.
உங்கள் பொறுப்பான நடத்தை,
செயல்பாடு, அணுகுமுறை,
பேச்சுவார்த்தை,
குழந்தைகளின் வாழ்வில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும்.
அது மாறும்.
உங்களுக்கு தெரியாது
மனதில் ஏதோ க்ளிக் ஆகும் போது.
நான் என் உதாரணம் தருகிறேன்.
நான் சிவான் பீகார் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவன்.
அங்கிருந்து எட்டாம் வகுப்பு வரை படித்தேன்.
ஒன்பதாம் வகுப்பில் டெல்லி என்.சி.ஆர் வந்தேன்.
நான் கிராமச் சூழலில் இருந்து வந்தவன்.
இங்குள்ள சூழல் மிகவும் விசித்திரமாக இருந்தது.
பல மாதங்களாக எனக்கு உடல்நிலை சரியில்லை.
ஒன்பதாம் வகுப்பில் எனக்கு மிகவும் தாமதமாகவே அட்மிஷன்
கிடைத்தது.
ஆனால் எட்டாம் வகுப்பில் நல்ல ரிசல்ட் கிடைத்தது.
88%
இன்றோடு 25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு,
நான் மைனராக இருந்தேன்.
இப்போது நான் 98% பேசுகிறேன்.
அட்மிஷன் கிடைத்தது.
பள்ளி என் பதிவை விரும்பியது.
ஆனால்
பிரின்சிபால் எனக்கு இந்த நிபந்தனை விதித்தார்.
குழந்தை குறும்பு செய்யாது என்று.
அக்டோபரில் அட்மிஷன் கிடைத்தது.
இந்த கூட்டத்தொடர் ஏப்ரல் மாதம் தொடங்குகிறது.
நான் பரீட்சை எழுதினேன், எல்லாம்.
அடித்தளம் நன்றாக இருந்தது.
நான் ஒப்புக்கொள்கிறேனோ இல்லையோ, மக்கள் சொன்னார்கள்,
A க்கு முந்தைய வகுப்பில்,
எட்டாம் வகுப்பில்,
நான் ஒன்பதாம் வகுப்பு படித்தேன்.
ஆனால், நான் காற்றில் பறந்து கொண்டே இருந்தேன்.
எட்டாம் வகுப்பில் ஒன்பதாம் வகுப்பு படித்தேன்.
பாடத்திட்டத்தில் எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்.
முதல் நாள் காட்சி ஞாபகம் வருகிறது.
நான் வகுப்பில் உட்கார்ந்திருந்தேன்.
பிள்ளைகள் அப்படி இருந்தார்கள்.
கிராமத்துடன் ஒப்பிடுகையில்,
அவ்வளவு தேர்ச்சி பெற்றவர்.
ஆடை.
நான் பயந்து போய் உட்கார்ந்திருந்தேன்.
எல்லாத்தையும் பார்த்துக்கறேன்.
நான் பின்னால் உட்கார்ந்திருந்தேன்.
குழந்தைகள் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
6 மாதங்களுக்குப் பிறகு,
நான் எப்படி ஒரு புதிய நுழைவு கிடைத்தது?
வகுப்பு ஆசிரியர் வருகிறார்.
அனைத்துக்கும் முன்பாக
நான் ஒரு புதிய விலங்கு போல இருந்தேன்
காட்டில்.
ஒரு புதிய பறவை.
குழந்தைகள்
மேடம், புது என்ட்ரி, புது அட்மிஷன்,
புதிய சேர்க்கை, புதிய சேர்க்கை.
சகோதரன்
மேடம் என்னை கூப்பிட்டார்.
நான் பயந்து போகவில்லை.
மகனே, வா.
மகனே, என்னை அழையுங்கள்.
அவள் என்னை பிரின்சிபால் அலுவலகத்திற்கு அழைத்துச் சென்றாள்.
மேடம், புது என்ட்ரி.
மேடம் செய்யுங்க.
ஆம், படிப்பது பரவாயில்லை.
என்ட்ரி எடுத்து விட்டேன்.
ஆனால் யாராவது தவறாக நடந்து கொண்டால்,
நான் அவர்களை வாசலுக்கு வெளியே எறிவேன்.
நான் உறுதிகூறுகிறேன்
இப்படிப்பட்ட வார்த்தைகளைக் கேட்ட பிறகு,
என் மூச்சு நின்றது.
ஆனால்
தவறான நடத்தை அதன் இயல்பில் இல்லை.
அது ஒரு சாதனை.
படிப்பது பரவாயில்லை.
ஆனால்
எனது ஆங்கிலம் ஆரம்பத்தில் இருந்தே நன்றாக இருந்தது.
என் மாமா ஒரு ஆங்கில ஆசிரியர்.
நான் இன்னும் அவரை மதிக்கிறேன்.
நான் இன்னும் அவரை என் இதயத்தின் அடிப்பகுதியில் இருந்து
மதிக்கிறேன்.
வீட்டில் ஒரு சூழ்நிலை நிலவியது.
மற்றவர்களுக்கு இங்கிலீஷ் டியூஷன் சொல்லிக்கொடுத்து வந்தேன்.
அவர்களிடம் படித்து வந்தேன்.
ரொம்ப நல்லா ஆயிட்டேன்
நான் ஆறாம் வகுப்பு படிக்கும் போது,
ஏழாம் வகுப்பு பாடத்திட்டத்தை என்னால் கற்றுக்கொள்ள முடிந்தது.
ஒன்பதாம் வகுப்பில்,
நான் கற்பித்த அத்தியாயத்திற்குப் பிறகு,
மேடம் சொன்னது,
நாளை பரீட்சை எழுதுகிறேன்.
எல்லோரும் தேர்வுக்கு ஒரு புதிய பதிவாளரை அழைத்து வருவார்கள்.
இது ஒரு கேள்வி.
6 கேள்விகள் இருந்தன என்று நினைக்கிறேன்.
அவளுக்கு விடைகள் கிடைத்தன.
கேள்வி பதில்.
இவற்றில் இருந்து நான் தேர்வு எழுதுவேன் என்று அவள் சொன்னாள்.
நாளைக்கே புது பதிவாளருடன் வாருங்கள்.
தயாராக இருங்கள்.
எனது ஆங்கிலம் ஒரு பிளஸ் பாயிண்டாக இருந்தது.
அத்தியாயம் மிகத் தெளிவாக இருந்தது.
நான் தயாராகி சென்றேன்.
அடுத்த நாள்,
புதிய பதிவாளரை அழைத்துச் சென்றேன்.
ஆனால், முதல் நாளின் சூழ்நிலையைப் பார்த்து,
எனக்கு பயமாக இருந்தது.
அவன் பின்னால் உட்கார்ந்திருந்தான்.
மேடம் வந்து, டெஸ்ட் பண்ணி, இந்த 2 கேள்விகளுக்கு பதில்
சொல்லும் 6 கேள்விகளுக்கு 2 கேள்விகள் கொடுத்தார்.
செய்து வைத்துக் கொண்டேன்.
இரண்டாவது முறை என் பக்கத்து பையன் என்னைப் பார்க்கிறான்
என்று பார்க்க ஆரம்பித்தேன்.
யார் என்ன செய்கிறார்கள், ஏதோ விசேஷம் நடக்கிறது, வகுப்பில்
என்னால் பார்க்க முடியவில்லை.
40 நிமிட காலம், மணி அடிக்க இருந்தது, 5-7-10 நிமிடங்கள்
மீதமிருந்தன.
மேடம் வா ஷோ பண்ணுங்கன்னு சொல்றாங்க.
நான் பயந்து போய் உட்கார்ந்திருந்தேன், நேற்று வந்த பையன்.
எல்லோரும் என்ன நடக்கிறது, 30 மதிப்பெண்கள் எங்கே என்று
தெரியாதது போல் நடந்து கொண்டனர்.
நகரின் சூழல்.
நான் எழுந்திருக்காமல் பயந்து போய் உட்கார்ந்திருந்தேன்.
யாரும் எழுந்திருக்கவில்லை என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
இப்போ மேடம் என்னை திட்ட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.
யாரும் எதுவும் செய்யவில்லை, எதுவும் நடக்கவில்லை, இது இது,
அது அது.
யாரும் போவதில்லை.
என் பக்கத்துல இருந்தவர், நீங்க பண்ணிட்டீங்க, போய் காட்டுங்க
என்றார்.
எனக்கு பயம் இருப்பதால் நான் போகவில்லை.
நீங்களும் செய்திருக்கிறீர்கள் என்றேன்.
உண்மையில் அவர் என்னிடமிருந்து நகலெடுத்தார்.
நீங்களும் செய்திருக்கிறீர்கள் என்று சொன்னேன்.
மேடம் எல்லாம் தெரியும் என்றான்.
மேடத்துக்கு எல்லாம் தெரியும்.
அங்கேயே கேட்க ஆரம்பித்து விடுவாள்.
அடி வாங்குவாள்.
அப்புறம் மேடம் சொன்னாங்க, யாருமே அப்படி பண்ணலன்னு காட்டுங்க.
அப்போது குழந்தைகள், "மேடம், புதிய குழந்தை அதைச்
செய்துவிட்டது.
மேடம் சொன்னாங்க, புதுசா வந்த பையன் செஞ்சிருக்கானா?
ஆமாம் மகனே, அவர் அதைச் செய்திருக்கிறார்.
இப்போது நான் பயத்தில் பேச வேண்டியிருந்தது, ஆமாம் மேடம்.
அப்புறம், வா, கொண்டுவா, கொண்டுவா, கூட்டிட்டு வா, கூட்டிட்டு
வா என்றாள்.
இப்போது நான் முன்னோக்கி நகர்ந்தேன்.
மேடம் பதிலைப் பார்த்தார்.
எல்லா மதிப்பெண்களும் பெற்றேன்.
புதிய நகல், சோதனையின் அசல் நகல்.
என்னிடமிருந்து நகலெடுத்த குழந்தை, சோதனையின் நகலும் அவரிடம்
இல்லை.
மீண்டும் மேடம் என்னை பிரின்சிபால் அலுவலகத்திற்கு அழைத்துச்
சென்றார்.
இது இரண்டாவது நாள்.
தலைமையாசிரியர் மேடமும் ஆங்கில ஆசிரியைதான்.
எங்கள் வகுப்பு ஆசிரியரும் ஆங்கிலேயர்தான்.
அவள் என் நகலை வாங்கிக் கொண்டு என்னையும் அழைத்துச் சென்றாள்.
மேடம், நேத்து வந்த பையனுக்கு இன்னைக்கு டெஸ்ட் வந்துச்சு.
அதனால் மொத்த வகுப்பிலும், அவர் அதைச் செய்துள்ளார்.
பாருங்க, புதுசா ஒரு பிரதி கிடைச்சிருக்கு.
நீங்கள் பதிலைப் பார்க்கிறீர்கள்.
அனைத்தும் சரி, அனைத்து மதிப்பெண்களும்.
பிரின்சிபால் மேடம் சொன்னார், நான் இதை இப்படி
வைத்திருக்கவில்லை.
நானும் பரீட்சை எழுதினேன்.
சிறுவன் புத்திசாலி.
நீங்கள் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள், கவனித்துக் கொள்ளுங்கள்.
அவன் நம் பள்ளிக்கு நல்ல பலன் தருவான்.
விஷயங்கள் மாறுகின்றன.
மேடம் வகுப்புக்கு வந்து,
பையை எடு மகனே.
முன்னால் வந்து உட்காருங்கள்.
அன்று வகுப்பில், என்று கூறப்பட்டது
இந்த இருக்கை எனக்கு முன்னால் அவருக்காக ஒதுக்கப்படும்.
என் தன்னம்பிக்கையும் அந்த அளவுக்கு அதிகரித்தது.
ஒரு நாள் முன்பு, குழந்தை அடக்கப்பட்டது.
பிரின்சிபால் மேடம் சொன்னார், நீங்கள் ஒரு தவறு செய்தால்,
வாயிலை விட்டு வெளியேறுங்கள்.
அடுத்த நாள், அவருக்கு முன் பெஞ்ச் கிடைத்தது என்ற பாராட்டு
கிடைத்தது.
நீங்கள் அறிமுகம் செய்ய வேண்டியதில்லை.
உங்கள் வேலையைச் செய்யுங்கள்.
உங்கள் பணி உங்கள் அறிமுகம்.
அந்த அறிமுகம் நடைமுறைக்கு உகந்ததாக இருக்கும்.
அதை யாரும் மறுக்க முடியாது.
அதை யாராலும் அடக்க முடியாது.
பின்னர் ஒவ்வொன்றாக,
அது கணிதமாக இருந்தாலும் சரி, அறிவியலாக இருந்தாலும் சரி,
எல்லாவற்றிலும்,
எனக்கு பதில் கிடைத்தது.
பாராட்டு பேச்சு எழுந்தது.
வெற்றி வரைபடத்தில்,
வளர கற்றுக்கொள்ளுங்கள் தொடரில்,
சக்சஸ் ப்ளூபிரிண்ட் தொடரில்,
நான் வளர கற்றுக்கொள்ளுங்கள் தலைப்பைப் பற்றி பேசுகிறேன்
என்றால்,
அப்புறம் வாழ்க்கைப் பாடம் பத்தி பேசுறேன்.
நீங்கள் வாழ்க்கையில் முன்னேற விரும்பினால்,
அப்படியானால் பாராட்டு எவ்வளவு முக்கியம்?
எனக்கு ஒரு சம்பவம் நினைவுக்கு வந்தது.
ஒரு தகவல் தொடர்பு பயிற்சியாளராக,
நான் 18-19 வயதில் தொடங்கினேன்.
நான் ௧௯௯௯ இல் ஒரு பயிற்சியாளராக எனது வாழ்க்கையைத்
தொடங்கினேன்.
ஆனால் ஞாபகம் வருகிறது,
16 வயதில்,
என் ஆங்கிலம் நன்றாக இருந்தது,
ஆனால் தகவல் தொடர்பு திறன் வளர்ச்சிக்காக,
நான் வகுப்பு எடுக்கச் சென்றபோது,
டாக்டர் பாட்டியா சார் எங்கள் பயிற்சியாளராக இருந்தார்.
அந்த முதல் நாள் அமர்வு,
இன்னும் ஞாபகம் இருக்கு,
அப்போது 16 வயது சிறுவன்,
வட்ட மேஜையின் மீது மேஜையைச் சுற்றி ஒரு நாற்காலி
போடப்பட்டிருந்தது.
அங்கு பாடம் நடத்தி வந்தார்.
நான் அங்கே உட்கார்ந்தபோது,
ஒரு ஹெல்த் கிளப் அமர்வு இருந்தது,
சரிராம் ஹெல்த் கிளப்,
அங்கு பல நடவடிக்கைகள் இருந்தன,
ஜிம், யோகா,
தொடர்பு வகுப்புகள், எல்லாம்.
எனவே நான் அந்த மேஜையில் ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்தேன்.
என்னைச் சுற்றி அமர்ந்திருந்த அத்தனை பேரும்,
சிலர் பொறியாளர்கள், சிலர் மேலாளர்கள்.
சிலர் மருத்துவர்கள், சிலர் 30, 35, 45 வயதுடையவர்கள்.
வயசு ஒரு விஷயமே இல்லை, பதிவை பாருங்க.
நான் அப்போது 12-ம் வகுப்பு தேர்ச்சி பெற்றிருந்தேன்.
அந்த நாள் ஞாபகம்,
இந்த வார்த்தைகளின் இணைச்சொற்களை நீங்கள்
கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள்,
ஆனால் தொடர்பு அமர்வில்,
வாக்கியங்களின் இணைச்சொற்களைத் தருகிறோம்,
அதனால் ஒரு நபர் பேசும்போது, ஒரு நபர் பேசும்போது,
பின்னர் அவர் ஒரே விஷயத்தை பல வழிகளில் வைத்திருக்க முடியும்.
அதாவது, வாக்கியத்தின் அர்த்தம் அங்கு வெளிவர வேண்டும்,
அதாவது, உணர்வு அங்கு வர வேண்டும்,
ஆனால் வாக்கியம் வேறு விதமாக பேசப்பட வேண்டும்.
பாட்டியா சார், அந்த நாள்,
8-10 வாக்கியங்கள் கொடுத்தார்,
மேலும் அவர் கூறியதாவது,
நீங்கள் அதன் ஒத்த சொற்களை உருவாக்குவீர்கள் என்று,
உன்னால் எவ்வளவு சம்பாதிக்க முடியுமோ அவ்வளவு சம்பாதிக்க
முடியும் என்றார்.
அவர் என்னிடம் கூறினார்
நான் அதை இந்த வழியில், இந்த வழியில் செய்ய வேண்டும்,
இவ்வாறு அவர் கூறினார்.
புதிய பிரதியில்,
நீங்கள் அதில் வேலை செய்வீர்கள்,
நாளைக்கே கொண்டு வா.
அத்தனை பேரையும் பார்த்த பிறகு,
நான் ஏற்கனவே பயந்திருந்தேன்,
எனக்கு தெரியாது
மீண்டும்
மறுநாள் வேலை செய்து எடுத்துக்கொண்டேன்.
ஆனால் நான் அதைக் காட்டிக் கொள்ளவில்லை.
ஏனெனில், நான் ஆங்கில வகுப்பில் இருந்த நிலைமை.
அதைச் செய்த பிறகும்,
நான் அமைதியாக உட்கார்ந்திருக்கிறேன்,
அதே நிலைதான் இங்கும் இருந்தது.
இங்கும் அமைதியாக உட்கார்ந்திருக்கிறேன்.
ஆனால் வேறு யாரும் அந்த வேலையை செய்யவில்லை, பின்னர் அவர்
என்னிடம் கேட்டார், அதனால் நான் அவரைக் காட்டினேன்.
குறைந்தது 5 பக்கமாவது வேலை செய்திருப்பேன்.
சுமார் 4-5 வாக்கியங்கள்.
ஒவ்வொரு வாக்கியத்திலிருந்தும் அதை நான் உருவாக்கியிருந்தேன்.
அவர் ஒரு பிரதியை எடுத்தார்.
படைப்பை வேறு கோணத்தில் பார்த்தால்,
பக்கத்தைப் புரட்டி,
சரிபார்க்கவில்லை,
5 பக்கங்கள் மட்டுமே பார்த்தேன்.
நானும் ஒரு சுத்தமான வேலையைச் செய்தேன்.
கடவுளின் மீது ஆணையாக, நான் அதை கவனமாக செய்தால், எனக்கு நல்ல
எழுத்து கிடைக்கும்.
அப்போது அவர் என்னிடம் கேட்டார்,
மகன்
நினை
நீ செய்த வேலை,
எல்லாமே தவறுதான்.
நீங்கள் எதைச் செய்தாலும் அது தவறுதான்.
அப்புறம் எத்தனை மதிப்பெண்கள் வாங்கணும்?
வெறுமனே, ஒரு குழந்தையின் சிந்தனை,
எல்லாமே தவறு என்றால், பூஜ்யம்.
ஆனால் அவர் ஏதோ சொன்னார்,
அது இன்னும் எனக்கு நினைவிருக்கிறது,
அது இன்னும் எனக்கு உத்வேகம் அளிக்கிறது.
இன்று, நான் ஒரு உத்வேகம் தரும் பேச்சாளர்.
உலகம் நான் சொல்வதைக் கேட்கிறது.
ஆனால் எங்கெல்லாம் எனக்கு உத்வேகம் கிடைத்ததோ,
இந்தக் கதையை பகிர்கிறேன்,
அந்த
சாதாரண குழந்தைகள்,
சாதாரண மக்கள்,
எங்களைப் போன்ற ஆசிரியர்கள் மற்றும் பயிற்சியாளர்களிடமிருந்து,
ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் ஒரு உத்வேகமாகக் கருதுங்கள்.
எனவே, இது நமது பொறுப்பாகிறது,
பேசுவதற்கு முன் யோசிக்க வேண்டும்.
யோசிக்காமல்,
நாம் எதுவும் சொல்லக் கூடாது.
அவர் சொன்ன வார்த்தைகள் என்ன?
அவர் சொன்னார், மகனே, தர்க்கரீதியானது.
நான் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன், முடிவுகள் தர்க்கரீதியானவை
அல்ல,
அவர்கள் உணர்ச்சிவசப்படுபவர்கள்.
அவர் சொன்னார், மகனே, தர்க்கம் சரியானது.
அனைத்தும் தவறு என்றால் பூஜ்ஜிய மதிப்பெண்கள்.
ஆனால் நான் சொல்கிறேன்,
எல்லாமே தவறு என்றால்,
அப்புறம் 100க்கு 100 தரேன்.
வேலைக்காக அல்ல.
இந்த முயற்சிக்காக,
இந்த முழு வகுப்பிலும் நீங்கள் செய்தவை,
இளைய மகன்,
நேற்று வந்த குழந்தை,
ஆனால் நீங்கள் வீட்டுப்பாடம் தனியாக செய்துள்ளீர்கள்.
இந்த முயற்சிக்காக,
100க்கு 100 தருகிறேன்.
மகனே, இன்னும் ஒரு விஷயம் சொல்கிறேன்,
இந்த ஆர்வம்,
பராமரிக்கப்பட வேண்டும்.
வேறு யாராவது செய்தாலும் செய்யாவிட்டாலும்,
நீங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ள
வேண்டும்.
மற்றும்
உங்கள் எண்ணப்படி செயல்பட வேண்டும்.
இன்று செய்தது போல.
இன்று என்றால்,
நான் ஒரு தேசிய, சர்வதேசம்
தகவல் தொடர்பு பயிற்சியாளர்,
கார்ப்பரேட் பயிற்சியாளர், ஊக்குவிப்பவர்,
மைண்ட் கோச்,
அப்போது ஒருவேளை,
நமது குருஜன்களின் இந்த எழுச்சியூட்டும் வார்த்தைகள்,
இன்றும் ஒரு விளைவை ஏற்படுத்துகிறது.
ஏனெனில், இன்றும்,
நான் மிகவும் கீழே இருந்தால்,
அப்புறம் இந்த விஷயங்கள்,
என் நினைவுக்கு வந்து.
நான் நினைவுகூறுகிறேன்
அவர்கள் சொன்னபோது,
100க்கு 100 தருகிறேன்.
எல்லாமே தவறாக இருந்தாலும் கூட.
அந்த முயற்சிகளைப் பாராட்டிய பிறகு,
கைதட்டினார்கள்.
எல்லோரும் கைதட்டினார்கள்.
நான் ஒரு நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்தேன்.
நேரான
அதற்கு அவர்கள்,
மகனே, உன் மார்பை வெளியே நீட்டி உட்கார்,
இப்படி வேலை செய்யுங்க.
நீங்கள் இந்த உலகத்திற்கு வந்துள்ளீர்கள், எனவே ஏதாவது
செய்யுங்கள்.
நீ இந்த உலகத்திற்கு வந்தாய்,
எனவே ஏதாவது செய்யுங்கள்.
இறைவன் உன்னை அப்படி அனுப்பவில்லை.
அவர் ஒரு சிறப்பு சிந்தனையுடன் உங்களை அனுப்பியுள்ளார்.
எனவே
உங்கள் நம்பிக்கை உடைந்து விடாதீர்கள்.
அதை முன்னோக்கி நகர்த்த,
அதை வலிமையாக்குங்கள், அதைக் காட்டுங்கள்.
நாம் பாராட்டைப் பற்றி பேசினால்,
வெற்றி வரைபடத்தில்,
வளரக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.
எனவே, நான் சொல்கிறேன்,
பாராட்டு தன்னம்பிக்கையை அதிகரிக்கும்.
இந்த அமர்வைப் பற்றி நான் பேசினால்,
எனக்கு ஒரு முக்கியமான விஷயம் ஞாபகம் வந்தது.
மும்பை லோனாவாலா சென்றிருந்தேன்.
மனக் கட்டுப்பாட்டுப் பயிற்சிக்காக,
மேம்பட்ட மன தேர்ச்சி,
7 Apple Resort இல்.
சுதர்சன் சஹாபத் சாரிடம் பயிற்சிக்காக.
நான் நினைவுகூறுகிறேன்
காலை 6 மணி முதல்,
எங்கள் பயிற்சி வகுப்புகள் தொடங்குவது வழக்கம்,
இரவு 1 மணி வரை நடந்து செல்வது வழக்கம்.
மற்றும் 6 முதல்,
அமர்வில் கலந்து கொள்ள,
நாங்கள் 5 மணிக்கு எழுந்திருக்க வேண்டும்.
18 மணி நேர பரபரப்பான ஷெட்யூல்.
அது வேடிக்கையாக இருந்தது,
நிறைய கற்றுக் கொண்டேன்.
இதை நான் இன்று சொல்கிறேன்,
பெருமிதத்துடன்,
சார் நிறைய கற்றுக் கொடுத்தார்.
நான் நினைவுகூறுகிறேன்
நான் என் அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்வேன்,
அவருடன்.
அவர் எனக்கு விஷயங்களைக் காட்டினார்,
நெருப்பில் நடந்தது போல,
எரியும் நெருப்பைக் கடந்தோம்,
எங்கே சுடர் இருந்தது,
1.5 அடி உயரம்.
பஞ்சை எரித்தோம்.
அதை எங்கள் வாயில் எடுத்துக்கொண்டோம்.
கண்ணாடி பாட்டில்களை உடைத்தபோது,
80 பாட்டில்கள்,
அவற்றை தரையில் போட்டுவிட்டு வெறுங்காலுடன் நடந்தோம்.
எனவே இந்த அனைத்து நடவடிக்கைகளுக்குப் பிறகு,
இந்த நடவடிக்கைகள் எதற்காக?
பயம்.
பயத்திலிருந்து விடுபட.
நம்மிடம் என்ன இருக்கிறது?
மனப் பயிற்சி என்பது இதுதான், வேறொன்றுமில்லை.
நம் மனதில் இருக்கும் பயம்,
நாம் கண்ணாடியில் நடந்தால்,
அது நம் காலில் ஒட்டிக் கொள்ளும்,
அதனால்தான் நாம் எப்போதும் அதைத் தவிர்க்கிறோம்.
நெருப்பின் மீது நடந்தால்,
எரிப்போம்,
இப்படியே விலகிச் செல்கிறோம்.
நெருப்பை கொளுத்தி வாயில் போட்டுக் கொண்டால்,
உன் வாய் எரியும்,
அதனால்தான் நாங்கள் இதைச் செய்வதில்லை.
அந்த பயத்தை மனதில் வைத்துக் கொள்கிறோம்.
உட்காருங்கள்.
மனதின் பயிற்சி அமர்வில்,
இந்த செயல்கள் அனைத்தையும் நாங்கள் செய்கிறோம்,
அதனால் அந்த பயம்,
அங்கே உட்கார்ந்திருக்கிறது,
என்று அழைக்கப்படுகிறது.
பயத்தை எதிர்கொள்ளுங்கள்.
அதை எதிர்கொண்டு,
அதை எதிர்கொள்ளுங்கள்.
இத்தனைக்குப் பிறகும்,
பின்னூட்டத்திற்கு,
யார் தங்கள் கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும்,
அவர்கள் அதை செய்ய முடியும்.
எனக்கும் மைக் கிடைத்தது.
என் பின்னூட்டத்தை பகிர்ந்துகொண்டேன்,
அடிக்கடி
எனவே பெரும்பாலும்,
சிலர் அதை செய்யவில்லை,
சிலர் செய்தார்கள்,
எனவே அவர்களுக்கு 30 வினாடிகள் வழங்கப்பட்டன.
எனவே 10 வினாடிகளில்,
இவ்வாறு அவர்கள் கூறினர்.
அல்லது சொல்ல முடியவில்லை.
நான் அதைப் பெற்றேன்,
அதனால நான் 2 நிமிஷம் எடுத்துக்கிட்டேன்.
10 நிமிடங்கள், 5 நிமிடங்கள்.
நானும் அதே பின்னூட்டம் போட்டிருந்தேன்.
எஸ்.வி.பி.யில்,
அதனால் நான் சொன்னேன்,
உங்களுக்கு சவால் விடும் விஷயம்,
அதுவே உங்களை மாற்றும்,
எதிர்கொண்டால்,
அப்பொழுது
எல்லோரும் கைதட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
நான் சொல்லும் போதெல்லாம்,
இதோ, நான் என்னையே புகழ்ந்து கொள்ளவில்லை.
ஆசிரியராக, பயிற்சியாளராக, பேராசிரியராக நீங்கள் பாராட்டும்
போது, ஒரு முதலாளியாக, ஒரு தலைவராக, உங்கள் ஜூனியர்களை,
உங்கள் ஊழியர்களை நீங்கள் பாராட்டும்போது, உங்கள் குழுவில்
எவ்வளவு உற்சாகம் நிரம்புகிறது என்பதை நான் உங்களுக்குச்
சொல்கிறேன்.
இந்த பாராட்டின் மதிப்பை நான் உங்களுக்கு சொல்கிறேன்
எனக்கு நினைவிருக்கிறது, சுதர்சன் சார் எப்போதும் என்னை
வினித் சார் என்று அழைப்பார்
என்னை ஏன் சார்னு கூப்பிடறீங்கன்னு கேட்டேன்.
என்னை பேச விடுங்கள், யோசித்த பிறகு பேசுகிறேன் என்றார்
நான் சொன்னேன், வினித் சார், நீங்கள் மைக்கை கொடுக்க
வேண்டும், ஏனென்றால் நேரம் கட்டுப்படுகிறது, எல்லா
உள்ளடக்கங்களும் இப்படி தயாரிக்கப்படுகின்றன, ஆனால் இன்று
இந்த சர்வதேச அமர்வில் ஒரு விஷயம் முடிவு செய்யப்படுகிறது,
இது என்னுடையது அல்ல என்று நான் சொல்கிறேன், இது சுதர்சன்
சாரின் வார்த்தைகள் வினித் கௌதம் ஒரு நாள்
ஒரு நாள் நீங்கள் சர்வதேச அளவில் மிகப் பெரிய பேச்சாளராக
வருவீர்கள், உலகம் கேட்கும், இன்றும் கூட நினைவில் இருக்கும்
அந்த வார்த்தைகளை நான் நினைவில் வைத்திருக்கிறேன்
என்னோட தோள்கள் நிமிர்ந்து நின்னு, நான் கீழ இருக்கறப்ப
எனக்கு ரொம்ப எனர்ஜி கிடைக்கும்.
13 புத்தகங்கள் எழுதிய என்னைப் பற்றி சுதர்சன் சார் இப்படிச்
சொன்னார்
இந்தியாவின் நம்பர் ஒன் மன பயிற்சியாளர் 11 நிறுவனங்களுக்கு
சொந்தக்காரர், தேசிய மற்றும் சர்வதேச அளவில் அறியப்பட்டவர்,
மைண்ட் பவர் பல்கலைக்கழகத்தை உருவாக்கி வருகிறார் என்று அவர்
கூறினார்
அப்படியானால் உங்களுக்குள் ஏதோ ஒன்று இருக்க வேண்டும் வினித்
கௌதம், இந்த சில மாதங்களில் நம்பிக்கையுடன் நீங்கள் எத்தனை
உள்ளடக்கங்களை செய்தீர்கள்? இன்று நான் தொடர்ந்து 4-5 மணி
நேரம்
நான் பதிவில் நிற்கிறேன், இவை அனைத்தும் ஒரு டானிக்காக
அவ்வப்போது எனக்கு கிடைத்த பாராட்டுகளிலிருந்து
வந்திருக்கலாம், அதனால்தான் ஒரு பயிற்சியாளராக, மன
பயிற்சியாளராக
நீங்கள் ஒரு மேலாளர், நீங்கள் ஒரு தலைவர், நீங்கள் ஒரு
ஆசிரியர், பயிற்சியாளர், பேராசிரியர், நீங்கள் வீட்டின்
தலைவர் நீங்கள் சமூகத்தின் தலைவர் உங்கள் அணி, குடும்பம்,
மாணவர்கள் ஆகியோரிடமிருந்து நீங்கள் விரும்பும் சிறந்த பலனை
நீங்கள் விரும்பினால், நீங்கள் செய்ய வேண்டியவை
ஒவ்வொரு சிறிய விஷயத்தையும் மதிப்பிடுங்கள், ஒருவர் விருது
வழங்குவதன் மூலம் பாராட்டும் வார்த்தைகளை பாராட்ட வேண்டும்
ஒருவர் கொண்டாடுவதன் மூலம் பாராட்டுகிறார், ஆனால் பாராட்டு
என்பது வார்த்தைகளால் மட்டுமே அல்லது வார்த்தைகளால் மட்டுமல்ல
என்று நீங்கள் நினைத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்
நிறைவு நாள் எண் ஒன்று பரிசு
ரோலக்ஸ் கடிகாரம்
நான் உங்களுக்கு ஒரு வீடியோவில் காண்பிக்கிறேன் இது அல்ல
இதை பார்க்கும் போதெல்லாம் எனக்கு முதல் விருது கிடைத்தது
நான் பெருமைப்படுகிறேன்
ஒரு பயிற்சியாளராக நான் சொல்ல விரும்புவது, எங்களிடம்
கற்றுக்கொள்ள வரும் எங்கள் ஆர்வலர்களின் திறமையை பாராட்ட
வேண்டியது எங்கள் பொறுப்பு
அவர்களின் திறமையை நாம் பாராட்ட வேண்டும், ஏனென்றால்
அவர்களின் வலிமையை உணர வைப்பது நமது பொறுப்பு அவர்கள்
அவர்களின் வலிமையை அறியாத எங்கள் அனுமன்
சீதையைப் பற்றி அறிய இலங்கை செல்ல வேண்டிய அனுமன் அவர்கள்,
எல்லா குரங்குகளும் நான் குரங்குகள் என்று சொல்ல மாட்டேன்
காட்டில் உள்ள மனிதர்கள் அனைவரும் குரங்குகள் அல்ல அனுமன் ஜி
அல்லது சுக்ரீவ் மகராஜின் இராணுவம் இன்று அவர்கள் ஒரு
திரைப்படத்தை உருவாக்கியுள்ளனர், அதில் அவர்கள் குரங்குகளைக்
காட்டியுள்ளனர், மனிதர்கள் அல்ல, காட்டில் உள்ள அனைத்து
மனிதர்களும் குரங்குகள் அல்ல, எனவே அனைவரும்
குரங்குகள் தங்கள் இயலாமையைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தன, அவை
எப்படி இவ்வளவு பெரிய கடலுக்குச் செல்வது அந்தப் படத்தில்
நம்ம பஜ்ரங்பலியும் சேர்க்கப்பட்டிருந்தது
பஜ்ரங்பலிக்கு ஒரு சாபம் இருக்கிறது, அதை நீ உன் வலிமையை
மறந்துவிடுவாய், ஞாபகப்படுத்தும் வரை மறந்துவிடுவாய், சூரியனை
எப்போது விழுங்கினான் என்பது உனக்கு நினைவில்லை
அவர் ஆப்பிளை விழுங்கினார், பின்னர் இது அவருக்கு நடந்தது,
எனவே பிரம்மாவின் மகனான ஜாம்வந்த் ஜி ஒரு குருவாக பஜ்ரங்பலியை
நினைவுபடுத்துகிறார்
அனுமன் ஜி தன் வலிமையின்
ஓ பஜ்ரங், நீ காற்றின் மகன்
கேசரி நந்தன் நீ காற்றே அவனை அவன் பாராட்டுவது அவனது வலிமையை
நினைவூட்டுகிறது
பின்னர் பஜ்ரங்பலி தனது வலிமையை நினைவில் கொள்வதன் மூலம் அவர்
தனது உண்மையான அடையாளத்தை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது, அவர்
வரலாற்றில் என்றென்றும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளதை அவர்
செய்கிறார், இங்கு வந்துள்ள ஆர்வலர்கள் சிறியவர்களாக
இருந்தாலும் சரி, அவர்களுக்கும் நமது பொறுப்பு உள்ளது
அல்லது பெரியது
நான் ஏன் சொல்கிறேன் என்றால், ஒவ்வொரு நிலை மக்களும் இங்கே
வருகிறார்கள். நமது பொறுப்பைக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற
விருப்பத்துடன் யார் வருகிறார்களோ, அவர்கள் தங்கள் உண்மையான
திறனை அடையாளம் காணச் செய்கிறோம், அவர்களைப் பாராட்ட
வைக்கிறோம், அவர்களைப் பாராட்ட வைக்கிறோம், அப்போதுதான்
அவர்கள் அவர்களைப் புரிந்துகொள்வார்கள்.
ஒரு பயிற்சியாளராக நாங்கள் உங்கள் உண்மையான திறனைக் கூறி
உங்களின் சிறந்த பதிப்பைக் கண்டறியவும்
உங்கள் சிறந்த செயல்திறனைக் கொடுங்கள், உங்கள் வாழ்க்கையில்
சிறந்தவராக மாறுங்கள், எழுச்சி உலகம் உங்களை நினைவில்
வைத்திருக்கும் இதுதான் குறிக்கோள்
எனவே பாராட்டு எப்போதும் முக்கியம்.
இந்த காணொளி அமர்வை நிறைவு செய்ய விரும்புகிறேன்.