ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਲੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਾਮ।
ਇਹ ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ
ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਸਪੀਕਰ, ਮਾਇੰਡ ਕੋਚ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਟ੍ਰੇਨਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਕੋਚ
ਅਤੇ ਅੱਜ
ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹੋ
ਮੈਂ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਪਿਆਰ
ਆਕਰਸ਼ਣ। ਇਹ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਪਿਆਰ ਦਾ ਆਕਰਸ਼ਣ ਕੀ ਹੈ?
ਇਹ ਕੀ ਹੈ
ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ
ਹਾਂ ਇਹ ਖਿੱਚ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਆਕਰਸ਼ਣ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ
ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ
ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਸਿਰਫ ਪੇਸ਼ੇਵਰਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਾਂ
ਜਨਰਲ ਜਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਹੋ
ਮੈਂ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਹੋਵਾਂਗੇ
ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੇ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਇਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਹੈ ਹਾਂ ਇਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ
ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ
ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਕਾਹੇ
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ
ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਂ ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਆਪ ਜੋ ਕੁਛ ਵੀ ਕਹੋ
ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਵ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਹੈ
ਇਸ ਲਈ ਦੋਸਤੋ, ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਗੱਲ
ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਕੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਮਮਲਾ ਹੈ
ਤਾਂ ਆਪ ਸ਼ਾਂਤੇ ਹੀ ਹੈ ਆਪ ਕਿਸੀ ਕੇ ਪ੍ਰਤੀ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੈ
ਕਿਊ ਹੋਤੇ ਹੈ ਉਸਮੇ ਏਸੇ ਕੋਈ ਬਾਤ ਹੋਤੀ ਹੈ
ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਅਚੀ ਲਗਦਾ ਹੈ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਕੀ ਕੰਪਨ ਆਪ
ਤਕ ਆਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪ ਉਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਕਿਚੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ
ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੈ
ਜੋ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਆਪ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੈ
ਜੋ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਆਪ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਚਾਹਤੇ ਹੈ
ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਤੇ ਹੈ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਬਾਰ ਬਾਰ ਕਰਦੇ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਯੇ ਚੀਜ਼
ਪਸੰਦ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਯੇ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੀਏ ਮਾਈ ਹੱਕਦਾਰ ਕਰਤਾ ਹਾਂ ਯਾ ਆਪ ਯੂਂ
ਹੀ ਕਿਓ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ
ਕੀ ਮਾਈ ਇਸਕਾ ਮਾਲਿਕ ਹਾਂ
ਯੇ ਚੀਜ਼ ਮੇਰੀ ਹੈ
ਮੰਨ ਲਓ ਕਿ ਕਰੀਏ
ਮਿਸਟਰ ਮਰਫੀ
ਮਿਲੇਨਰੀ ਕੀ ਟਿਪਸ ਦੇਤੇ ਹੈ ਕਿਵੇਂ ਬਣਨਾ ਹੈ
ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਯਾ ਏਕ ਕਿਤਾਬ ਉਨਕੀ ਹੈ ਕੀ ਪੈਸੇ ਕੋ ਕਿਸੇ
ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈ ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਜੋ ਬਿਲਕੁਲ
ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਦੋਨੋ ਚੀਜ਼ ਸਮਾਨ ਹੈ
ਕਿਉਕੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਮੈਂ ਵੀ ਆਪ ਅਪਣੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਕੋ ਦੇਤੇ
ਹੈ ਅਤੇ ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਮੈਂ ਵੀ
ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਜਾਂ ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਆਪ ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਕਾਹਲੇ
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਕਹੇ
ਸੁਪਰ ਪਾਵਰ ਕਾਹਲੇ
ਜੀਨੀ ਕਹਲੋ ਜਿਸਕੇ ਆਕਾ ਤੁਮ ਹੋ ਯਾ ਵੋ ਪੁਰਾਣੀ ਕਾਮਿਕਸ ਵਾਲੀ ਮੈਂ ਬਾਤ
ਕਰਤਾ ਹਾਂ ਨਾ
ਚਾਚਾ ਚੌਧਰੀ ਅਤੇ ਸਾਬੂ ਵਾਲੀ
ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅਨੂਸਾਰ ਆਪ ਅਪਨੇ ਆਪ ਕੋ ਚਾਚਾ ਚੌਧਰੀ ਅਤੇ ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਨੂੰ
ਅਪਨਾ ਸਾਬੂ ਬੋਲ ਸਕਤੇ ਹੋ ਉਸ ਕਾਮਿਕਸ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਆਪ ਰਾਹੀਂ
ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਮਾਜ ਸਕਤੇ ਹੈ
ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਯਾ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿਸੇ ਚਾਚਾ
ਚੌਧਰੀ ਏਕ ਛੋਟੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਛੋਟੀ ਸਰੀਰ ਛੋਟੀ ਉਚਾਈ ਕੇ ਆਦਮੀ ਹੈ ਲੇਕਿਨ
ਦਿਮਾਗ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਹੈ ਦਿਮਾਗ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਦਾ ਮਤਲਬ ਚੇਤਨ ਮਨ ਹੈ
ਚਾਚਾ ਚੌਧਰੀ ਚੇਤੰਨ ਮਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਬੂ ਕਿਸ ਦੀ
ਪ੍ਰਤੀਨਿਧਤਾ ਸੀ
ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਕਰਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੇਤੰਨ ਮਨ ਵਿਚਾਰਕ ਹੁੰਦਾ
ਹੈ
ਚਾਚਾ ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਕਹਾ ਸਾਬੂ ਹਮ ਇਸ ਪਹਿੰਦ ਕੋ ਉਖਾਰ ਸਕਤੇ ਹੈ
ਸਾਬੂ ਨੇ ਕਹਾ ਹਾਂ ਚਾਚਾ ਜੀ ਚਾਚਾ ਚੌਧਰੀ ਨੇ ਕਹਾ
ਸਾਬੂ ਹਮ ਇਸ ਪਹਿੰਦ ਕੋ ਨਹੀਂ ਉਖਾਰ ਸਕਤੇ ਹੈ ਤਬ ਵੀ ਸਾਬੂ ਕਰੇ ਹਾਂ
ਚਾਚਾ ਜੀ
ਸਾਬੂ ਨੇ ਦੋਨੋ ਹੀ ਸ਼ਰਤ ਵਿਚ ਹਾਂ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਨਾ ਯਾ ਨਾ ਕਾ ਜੋ ਫੈਸਲਾ
ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਵੋ ਚਾਚਾ ਚੌਧਰੀ ਕਾ ਹੈ ਬੋਲੇ ਤੋ ਤੁਹਾਡੇ ਚੇਤੰਨ ਮਨ
ਦਾ ਹੈ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੇ
ਹੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਨਿਰੰਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ,
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡਾ.
ਮਰਫੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਲੇਖਕ, ਉਸਨੇ ਸੈਂਕੜੇ
ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ.
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ 50,000 ਕਮਾ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ 1 ਲੱਖ
ਕਮਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ 1 ਲੱਖ ਕਮਾ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਆਪਣੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ,
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਲਹਿਰਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਕਿ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ,
ਦੇਖੋ, ਤੁਸੀਂ 1 ਲੱਖ ਕਮਾ ਰਹੇ ਹੋ. ਇਸ ਲਈ, 1 ਲੱਖ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀਆਂ
ਲਹਿਰਾਂ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ 1 ਲੱਖ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਸਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਸਰੋਤ ਲੈ ਕੇ
ਆਉਣਗੀਆਂ। ਅਤੇ
ਤੁਸੀਂ 1 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਕਮਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਓਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੱਚਾ ਸਮਝਦੇ ਹੋ।
ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੰਗ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ
ਕਿ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਏਗੀ? ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ?
ਇਹ ਬੱਚਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ।
ਉਹ ਸਿਰਫ ਇਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ,
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਚੀਜ਼ ਕਿੱਥੋਂ ਆਵੇਗੀ?
ਕੀ ਪਾਪਾ ਕੋਲ ਪੈਸਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਕੀ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਕੀ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਆਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਉਹ ਇਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ ਲਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਪਾ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਕੇ, ਕਿਤੇ ਤੋਂ ਪੈਸੇ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਉਹ
ਚੀਜ਼ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ.
ਅਸੀਂ ਵੀ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਹਿੰਦੇ
ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਬੱਚੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਾਡੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਉਸ
'ਤੇ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਬਿਨਾਂ
ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ
ਹੈ.
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ
ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਪਰ, ਇੱਕ ਬੱਚਾ, ਜੇ ਮੈਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੱਧਰ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦਾ
ਹਾਂ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਮਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ
ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣਾ, ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲ੍ਹਣਾ, ਬਾਥਰੂਮ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ,
ਮੈਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਕਹੇ, ਮਾਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਹੈ.
ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪਰ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਬੱਚਾ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ
ਦਿਨ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਮਝਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ
ਮਾਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ.
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਸੋਚਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ
ਕਿਵੇਂ ਕਮਾਏ ਜਾਣ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ
ਉਸ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਉਸ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ, ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ
ਅਜਿਹਾ ਕਰੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ.
ਜੇ ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ,
ਉਹ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ।
ਛੋਟਾ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਕੰਮ ਵੀ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੈ ਨਾ?
ਪਰ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਹੋਣਾ ਸਾਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੈ।
ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ
ਜੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਕੀ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਣਾ
ਸੀ?
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।
ਇਹ ਸਾਡੀ ਗਲਤਫਹਿਮੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ, ਸਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ.
ਜੇ ਸਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਕੋਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਤੀਜੇ
ਜੀਨ, ਜੋ ਨਾ ਤਾਂ ਮਰਦ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਔਰਤ, ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ
ਹੁੰਦੇ. ਮੈਨੂੰ ਗਲਤ ਨਾ ਸਮਝੋ।
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਈ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਮਾਪੇ
ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਕੀ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਉਹ ਮਾਪੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ,
ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪੇ ਬਣਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਆਓ ਵਿਸ਼ਾ ਖਤਮ ਕਰੀਏ।
ਉਹ ਮਸ਼ੀਨ ਜਿਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਖਾਸ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਸ਼ੀਨ ਕਿਸਨੇ ਬਣਾਈ
ਹੈ?
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ,
ਉਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਾਂ?
ਅਸੀਂ ਕਿਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੀਏ? ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ?
ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ? ਕੌਣ ਹੈ ਕਿਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ?
ਕੌਣ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਪਿਤਾ, ਭਰਾ, ਭੈਣ ਕੌਣ ਹੈ?
ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਉੱਪਰੋਂ ਬਣੇ ਹਨ।
ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ।
ਇਹ 100٪ ਸਹੀ ਹੈ.
ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ, ਇਹ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਨੂੰ ਰਾਮਅਵਤਾਰ ਸੁਣਾਇਆ
ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਕਾਂਡ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ
ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇੱਕ ਥਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਰਾਮਅਵਤਾਰ
ਇਸ ਲਈ ਹੋਇਆ ਕਿਉਂਕਿ
ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹਨ ਕਿ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦਾ ਮਨ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ,
ਨਾਰਾਇਣ 24 ਘੰਟੇ ਨਾਰਾਇਣ ਕਹਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ
ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਉੱਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ
ਉਸ ਇਕ-ਦੋ ਵਿਚ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੀ ਸਾਰੀ ਗਣਨਾ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਨਾਰਦ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਦੇਵੀ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਸਿਆਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਮੂਰਖ
ਹੈ.
ਅਸੀਂ ਉਸ ਸ਼ਲੋਕ ਨੂੰ ਸੁਣਾਂਗੇ।
ਵਿਹਾਸ ਬੋਲੇ ਮਹੇਸ ਤਬ, ਗਿਆਨੀ ਮੂਧ ਨਾ ਕੋਈ, ਜੈਸੀ ਜਬ ਪ੍ਰਭੂ ਚਾਹੇ,
ਸੋ ਤਸ ਛੜ ਤਸ ਹੋਏ। ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਵਿਹਾਸ ਬੋਲੇ ਮਹੇਸ,
ਵਿਹਾਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨਾਲ,
ਮਹੇਸ਼ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ।
ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਪਾਰਵਤੀ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਨਾਰਦ ਜੀ ਦਾ ਮਨ
ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ,
ਨਾਰਾਇਣ 24 ਘੰਟੇ ਨਾਰਾਇਣ ਕਹਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ
ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਫਿਰ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਦੇਵੀ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਕੋਈ ਸਿਆਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਮੂਰਖ
ਹੈ.
ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਲੀਲਾ ਹੈ।
ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮਾਇਆ ਹੈ।
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ।
ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਖ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਓ, ਜੇ ਉਹ
ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੂਰਖ ਵਾਂਗ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ
ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰੇਗਾ।
ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਿਆਣੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਂਗ ਗੱਲ ਕਰੋ,
ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰੇਗਾ।
ਸਿਰਫ ਦੁਨੀਆਂ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੂਰਖ ਜਾਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਕਹੇਗੀ।
ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਇਆ ਫੈਲਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਕੁਝ ਬੁਰਾ ਵੀ ਕਹਿੰਦਾ
ਹੈ, ਤਾਂ ਵੀ ਲੋਕ ਸੋਚਣਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਹੋ।
ਟਿਕਟ ਕੌਣ ਦੇਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਦੁਨੀਆ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਨਾਰਦ ਨਾ ਤਾਂ ਸਿਆਣਾ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੂਰਖ।
ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਮ ਬਣਨਾ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣਾਉਣਾ ਸੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਕੱਲ੍ਹ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਪੁੱਛਣਗੇ, ਰਾਮ ਅਵਤਾਰ ਕਿਉਂ ਬਣੇ?
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਕੁਝ ਲਿਖਣਾ।
ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣਾਇਆ।
ਹੁਣ ਇਕ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖੋ, ਰਾਮ ਦੀ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ
ਹੈ।
ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਹੋਣ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਪਰ ਅੱਜ ਰਾਤ, ਅਚਾਨਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਾਂ, ਮਾਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਅਦੇ ਮੰਗਦਾ ਹੈ ਜੋ
ਉਸਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਤੋਂ ਲੈਣੇ ਸਨ।
ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕੀ ਮੰਗਿਆ?
ਰਾਮ ਨੂੰ 14 ਸਾਲ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਭਰਤ ਨੂੰ 14 ਸਾਲ ਲਈ ਜਲਾਵਤਨ ਕੀਤਾ
ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਲਾਵਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਰਾਮ ਦੀ ਮੌਤ ਲਈ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਲਾਵਤਨ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਹੁਣ ਜਦੋਂ ਤਾਜਪੋਸ਼ੀ ਦਾ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ
ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ?
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਜਲਾਵਤਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਹ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਉਸ ਦੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ,
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ? ਫ਼ੇਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਯਹੋਵਾਹ
ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮਾਇਆਵੀ।
ਫ਼ੇਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕੋਈ ਸਿਆਣਾ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਇਹ ਯਹੋਵਾਹ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਉਹ ਜੋ ਚਾਹੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਇੱਕ ਪੜਾਅ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਪਰੋਕਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ,
ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਸਰਸਵਤੀ ਮਾਂ ਦੀ ਜੀਭ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਸਰਸਵਤੀ ਕੌਣ ਹੈ?
ਉਹ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਹਾਂ, ਯਹੋਵਾਹ, ਹੁਕਮ ਕੀ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸੀਰੀਅਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਖੇ ਹੋਣਗੇ।
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਦੇਵੀ, ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਾਂ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ 'ਤੇ ਬੈਠੋ ਅਤੇ
ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਲਈ,
ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੈ,
ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਇਹ ਸਾਡੀ ਕਿਤਾਬ ਰਾਮਾਇਣ ਮਹਾਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਜੋ ਟ੍ਰੇਨਰ ਬਣ ਗਏ ਹਾਂ, ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ 'ਤੇ ਚਰਚਾ
ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਟ੍ਰੇਨਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਟਕ ਵੀ ਹੈ।
ਕਿ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣਾ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ।
ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ
ਸੀ ਕਿ ਇਹੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ.
ਹੁਣ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਹ ਸਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ?
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ ਬਣ ਗਈ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਹੈ.
ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਲਾਵਤਨ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਅਜੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ ਹੈ।
ਹੁਣ ਜੋ ਜਲਾਵਤਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਰਾਮ ਹੈ।
ਪਰ, ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭੂਮਿਕਾ.
ਕੋਈ ਮਾਧਿਅਮ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਹ ਮਾਂ ਬਣ ਗਈ।
ਇੱਕ ਗੱਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ
ਹਾਂ।
ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦਬਾਅ ਲੈਣਾ
ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਬੀਜ ਇੱਕ ਪੌਦਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੀਜ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਹਨੇਰੇ
ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਂ ਦੀ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਉਦੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨੌਂ
ਮਹੀਨੇ ਬੀਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਲਟਾ ਲਟਕ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਫਿਰ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਉੱਤਰਪਤੀ ਏਕ ਨਯਾ ਸੁਰਜਨ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥ ਵੀ ਕੁਛ ਏਸਾ ਹੋ
ਰਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਆਪ
ਰਾਮ ਕੇ ਚਰਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਅਵਤਾਰ ਰਾਮ ਕੇ ਚਰਿੱਤਰ ਤੋਂ ਜੋੜ ਕੇ
ਦੇਖੇ, ਬਨਵਾਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਵੋ ਕੌਣ ਤੇਹ
ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਰਾਮ, ਛੋਟਾ ਵਰਸ ਦੇ ਬਨਵਾਸ ਮੇ ਜੋ ਜੋ ਉਨਹੋਨੇ ਝੇਲਾ ਅਤੇ
ਜੋ ਕੀਆ, ਜਿਸ ਦਰਦ ਤੋਂ ਜਿਸ ਇਸਤਿਤੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ, ਜੋ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲਈ
ਉਨਹੋਨੇ ਮਰਿਆਦਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀ, ਜੋ ਦੁਖ ਦਾਸ ਝੇਲੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੀ ਤਰਾਹ,
ਬਨਵਾਸ ਤੋਂ ਲੋਟਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਵੋ ਸਰਫ ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਤੇ, ਵੋ ਦ ਮਰਿਆਦਾ
ਪ੍ਰਸ਼ੋਤਮ
ਰਾਮ, ਏਕ ਰਾਮ ਕੋ ਚੋਧਾ ਵਰਸ ਦੇ ਬਨਵਾਸ ਕੀ ਦਾਨ ਨੇ ਮਰਿਆਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੋਤਮ
ਰਾਮ ਬਨਾ ਦੀਆ, ਨਾਰਾਇਣ ਸਕਸ਼ਟ ਸੰਸਾਰ ਕੋ ਵੀ ਇਕ ਉਧਾਰਨ ਪ੍ਰਸੂਤ ਕਰਨਾ
ਚਾਹਤੇ ਹੈ, ਕੀ ਮੇਰੇ ਬਚੇ ਇਹ ਪਰੀਖਿਆ ਕੀ ਘਰਿਆ ਹੈ, ਇੰਸੇ ਘਬਲਾਨਾ
ਨਹੀਂ, ਪ੍ਰਸਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੋਨਾ, ਇੰਸੇ ਤੁਮ ਸੀਕ ਓਗੇ,
ਇੰਸੇ ਕੁਛ ਕਰਕੇ ਨਿਕਲੋਗੇ, ਧੀਰ ਬਨਾਏ ਰੱਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਮ ਵੀ ਰਾਮ ਤੋਂ
ਮਰਿਆਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ੋਤਮ ਰਾਮ ਬਨ ਸਕਤੇ ਹੋ, ਕਿਉਕੀ ਤੁਮ ਮੇਰੇ ਹੀ ਤੋ ਅਰਾਂ
ਹੋ, ਸਾਡੇ ਗ੍ਰੰਥ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਇਹ ਬਾਤ ਅਤੇ ਹੈ ਕੀ ਹਮ ਅਪਨੀ
ਪ੍ਰਚੀਨ, ਜੋ ਕੀ ਵਸਤੋ ਮੇ ਟਾਈਮ ਕੇ ਅਨੂਸਾਰ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹੈ,
ਪਰ ਆਧੁਨਿਕ ਤੋਂ ਵੀ ਆਧੁਨਿਕ ਹੈ, ਜੋ ਆਜ ਆਧੁਨਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਖੋਜ ਕਰ ਰਿਹਾ
ਹੈ, ਵੋ ਹਮਾਰੇ ਪ੍ਰਚਿਨ ਗ੍ਰੰਥ ਮੇ ਸਾਲੋਂ ਕੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲੋਂ ਤੋਂ ਲਿਖਾ
ਹੁਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਤੋਂ ਸੂਰੀ ਕੀ ਦੂਰੀ ਕਿਤਨੀ ਹੈ, ਨਾਸਾ ਨੇ ਅਭੀ ਕੁਛ
ਸਾਲ ਪਹਿਲੇ ਖੋਜ ਕੀਆ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਹਮਾਰੇ ਹਨੂੰਮਾਨ ਚਾਲੀਸਾ
ਮੈਂ, ਵਰਸਨ ਪਹਿਲੇ ਨਿਕ ਦੀਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਯੁਗ ਸਹਿਸਰਾ ਯੋਜਨਾ ਪਰ ਭਾਨੂ,
ਯੁਗ ਸਹਿਸਰਾ ਯੋਜਨਾ ਪਰ ਭਾਨੂ, ਨਿਲਯੋ ਤਾਹੀ ਮਧੁਰ ਫਲ ਜਾਨੂੰ, ਯੇ ਕਿਆ
ਹੈ, ਯੁਗ ਸਹਿਸਰਾ ਯੋਜਨਾ ਭਾਨੂ ਸੂਰੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਤੋਂ ਸੂਰੀ ਕੀ ਦੂਰੀ
ਬਟਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਸਹਿਸਰਾ ਯੋਜਨਾ ਕੋ ਗਣਨਾ ਕਰੇਗੀ, ਤਾਂ
ਵਾਹੀ ਦੂਰੀ ਨਿਕਲਨੇ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਜ ਮਾਈਲਜ਼ ਮੇ ਯਾ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਮੇ
ਨਾਸਾ ਹਿਊਮੇ ਬਾਟਾ ਰਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਾਵਲ ਯੇ ਹੈ, ਕੀ ਹਮ ਅਪਨੀ ਕੀਮਤ
ਕੋ ਅਣਦੇਖੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈ, ਪੱਛਮੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਪਿਆਰ ਮੇਰੇ, ਪ੍ਰਭਾਵ
ਮੈਂ ਇਤਨੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਗਏ ਹੈ, ਕੀ ਹਮ ਆਪਣੀ ਪਾਵਰ ਕੋ, ਅਪਣੀ
ਖੁਦ ਕੀ ਸ਼ਕਤੀ ਕੋ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੈ, ਆਪ ਕਹੇਂਗੇ, ਆਪ ਖੁਦ
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤਾਂ ਕਰਤੇ ਹੋ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਕਿਸੀ ਕਾਟੇ ਭਾਸ਼ਾ, ਕਵਿਤਾ,
ਸੰਗੀਤ, ਸਭ ਚੀਜ਼ ਕਾ ਕਿਸੀ ਦੇਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਲੇਨਾ ਦੇਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ,
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਇੱਕ ਆਮ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਕਿਉਕੀ ਇਸਮੇ ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਹਰ ਭਾਸਾ
ਤੋਂ, ਹਰ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ਵ ਲੇਕੇ ਮਿਲਾਏ ਗਏ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਬ ਇਸਕਾ
ਨਿਰਮਾਣ ਹੁਆ ਹੈ, ਇਸਕਾ ਨਿਰਮਾਣ ਹੀ ਇਸਲਿਏ ਹੁਆ ਥਾ, ਕਿਉਕੀ ਤੇਹ
ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੇਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੇ
ਹਨ, ਅਤੇ ਵਾਹਾ ਪੇ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ ਦੇਸਨ ਮੇ ਜਾਤੇ ਹੁਆ ਉਨਕੋ ਅਲੱਗ ਅਲੱਗ
ਤਰਾ ਕੇ ਭਾਸ਼ਾ ਮੇ ਸੌਦੇ ਕਰਨੇ ਪਾਰਟੀ ਥੀ, ਇਸਲਿਏ ਉਨਹੋਨੇ ਏਸਾ ਕੀਆ,
ਇਹ ਇਕ ਸਧਾਰਣ ਬਾਤ ਹੈ, ਮਿਲੀਏ ਮੈਂ ਇਕ ਸੰਚਾਰ ਕੋਚ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸੰਚਾਰ
ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਆਮ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਉਸਤੋਂ ਕੋਈ ਲੇਨਾ ਦੇਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ
ਕਹਿ ਰਹਾ ਹੂ, ਸਾਡੇ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਉਸਮੇ ਦਾਲੇ ਗਏ ਹੈ, ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼
ਦੇ ਖੋਜ਼ ਸਾਡੇ ਯਾਹਾ ਕੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਨੇ ਕੀਆ ਥਾ, ਯੇ ਬਾਤ ਅਤੇ ਹੈ ਕੀ ਤਬ
ਹਮ ਗੁਲਾਮ ਹੁਆ ਕਰਤੇ ਤੇ, ਉਨ੍ਹੀ ਅੰਗਰੇਜੋ ਕੇ, ਜਿਸਕੇ ਕਰਨ
ਉਨਹੋਨ ਯੂਐਸਐਸਈ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀ ਕੋ ਅਪਨੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਪੇਟੈਂਟ ਕਰਾ ਲਿਆ ਰਾਈਟ
ਬ੍ਰਦਰਜ਼ ਨੇ, ਅੱਜ ਵੀ ਯੇ ਕੋਸਿਸ ਜਰੀ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਬਾਸਮਤੀ ਚਾਵਲ, ਸਾਡੇ
ਹਲਦੀ, ਨਿੰਮ ਕੋ ਪੇਟੈਂਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹਤੇ ਹੈ, ਜੱਕੀ ਯੇ ਸਾਧੀਆਂ ਤੋਂ ਸਾਡੇ
ਯਾਹਾ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਆਯੁਰਵੇਦ ਮੇ ਹੈ, ਗ਼ਲਤੀ ਸਾਡੀ ਹੈ,
ਕਿਉਕੀ ਹਮੇ ਸਾਡੇ ਆਯੁਰਵੇਦ ਨਹੀਂ ਪਸੰਦ ਆਤੀ, ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਦਵੈਆ,
ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਇਲਾਜ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਤੇ, ਹਮੇ ਤੋ ਐਲੋਪੈਥਿਕ ਡਾਕਟਰ, ਡਾਕਟਰ
ਬੋਲੇ ਤੋ ਐਲੋਪੈਥਿਕ ਡਾਕਟਰ, ਅਤੇ ਦਾਈ ਬੋਲੇ ਤੋ ਐਲੋਪੈਥਿਕ ਦਾਵਾਈ,
ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਮੇ ਯੇ ਬਾਤ ਜਿਸ ਤਾਰੀਕੇ ਤੋਂ ਘੁਸ ਗਈ ਹੈ,
ਸੇਠ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਤਾਰੀਕੇ ਸੇ, ਵੋ ਲੋਗ ਤੋ ਹਮੇ ਦਬਦਬਾ ਕਰੇਗਾ
ਹੀ ਨਾ, ਦੇਖੀ ਅਬ ਖੁਸੀ ਕੀ ਬਾਤ ਹੈ, ਪਿਚਲੇ ਦਾਸ ਸਾਲੋਂ ਤੋਂ, ਇਸ ਦੇਸ਼
ਮੇ ਏਕ ਏਸੀ ਸਰਕਾਰ ਆਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ
ਜਾਗਰੀਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਆਪ ਕਹੇਂਗੇ ਕਿਆ ਸਰਕਾਰ ਕਰੇਗੀ,
ਨਹੀਂ, ਪਰ ਦੋਸਤ ਸੇ ਕੋਈ ਲੀਡਰ ਤਾਂ ਹੋ, ਜੋ ਲੀਡ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਜਿਨਕੀ
ਭਵਾਨੇ ਉਸ ਤਰਫ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਉਨਕੋ ਸਮਰਥਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਆਮ ਪਬਲੀਕੋ ਵੀ
ਅਪਣੀ ਭਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀ ਕਰਨ ਕੀ ਹਿੰਮਤ ਮਿਲਤੀ ਹੈ, ਅੱਜ ਸਾਡੇ ਮੋਦੀ
ਜੀ ਪੁਰੀ ਦੁਨੀਆ ਂ ਵਿੱਚ ਜਾਤੇ ਹਨ, ਲੇਕਿਨ ਅਪਨੀ ਭਾਸਾ ਹਿੰਦੀ
ਮੈਂ ਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਭੀ ਮੈਂ ਦੋ ਦਿਨ ਪਹਿਲੇ ਨੇਤੇਸ਼ ਸਰਵੇਖਣ ਦੇਖ
ਰਿਹਾ ਥਾ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਨੰਬਰ ਇਕ ਨੇਤਾ, ਨੰਬਰ ਇਕ, ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ,
76 ਫੀਸਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਲੋਕ, ਪੁਰੀ ਵਰਲਡ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲੋਕ, 76 ਫੀਸਦੀ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕੀ ਮੋਦੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਨੰਬਰ ਇਕ ਨੇਤਾ ਹਨ, ਉਂਕਾ ਪਹਿਨਾਵਾ
ਅਪਨਾ, ਉਨਕੀ ਭਾਸਾ ਅਪਨੀ, ਫਿਰ ਵੀ, ਦੇਖੀਏ, ਮੈਂ ਬਾਤ ਦੁਬਾਰਾ ਆਕਰਸ਼ਣ
ਦਾ ਨਿਯਮ ਪੇ ਕਰ ਰਹਾ ਹਾਂ, ਜਬ ਆਪ ਅਪਣੇ ਪਹਿਨਾਵਾਂ ਮੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ
ਆਕਰਸ਼ਣ ਕੀ ਬਾਤ ਅਤੇ ਹੈ, ਜਬ ਆਪ ਅਪਣੀ ਭਾਸਾ ਮੇ ਬਾਤ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ
ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਕੋ, ਉਸ ਸੰਵਯਤਾ ਕੋ, ਜਿਸ ਤਾਰੀਕੇ ਤੋਂ ਆਪ
ਸਬਦੋ ਕੋ ਬੇਕਤ ਕਰ ਪਾਏਂਗੇ, ਵੋ ਕਿਸੀ ਵੀ ਅਤੇ ਭਾਸਾ ਮੇ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ
ਨਹੀਂ ਹੈ, ਦੁਨੀਆ, ਆਪ ਦੇਖੇ, ਸਾਡੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਬਚੇ ਯੂਕਰੇਨ ਜਾਤੇ ਹਨ,
ਰੂਸ ਜਾਤੇ ਹਨ, ਚੀਨ ਜਾਤੇ ਹਨ, ਡਾਕਟਰ ਕੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨੇ ਕੇ ਲਈ,
ਤੁਹਾਡਾ ਪਤਾ ਹੈ, ਵਾਹਾ ਜਾਕੇ ਡਾਕਟਰ ਕੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਯਾ
ਹਿੰਦੀ ਮੈਂ ਨਹੀਂ, ਉਨਕੀ ਅਪਣੇ ਖੇਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਨੀ ਪੜ੍ਹਤੀ ਹੈ,
ਸਾਡੇ ਬਚਨ ਕੋ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਮੈਂ ਵਾਹਾ ਕੀ ਖੇਤਰੀ ਭਾਸ਼ਾ ਸਿੱਖੀ ਪੜ੍ਹਤੀ
ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੋ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵੋ ਅਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਮੈਂ ਕਰਾਟੇ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਅਸੀਂ ਹਿੰਦੀ ਦਾ 100٪
ਅਧਿਐਨ ਕਰਾਂਗੇ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ ਵਧੇਰੇ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਸਿੱਖ ਸਕਣਗੇ।
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮਨ
ਲਗਾਉਣਾ ਪਵੇਗਾ, ਉਹ ਉਸ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣਗੇ।
ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਉਤਪਾਦਕ, ਵਧੇਰੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਹੋਣਗੇ।
ਜੇ ਅਜਿਹੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੋਜ ਸੰਸਾਰ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ
ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. 95٪ ਸਾਡਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਔਸਤ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ. ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ, ਜੋ B.Tech ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ
ਆਈ.ਆਈ.ਟੀ.ਆਈ. ਹਨ, ਜੋ M.Tech ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈਸ਼ਨ
ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਲੈਕਚਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ
ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਉਹ ਚੁੱਪ ਚਾਪ
ਬੈਠੇ ਹਨ।
ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਭਾਸ਼ਣ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਫਿਰ ਅਜਿਹੇ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਸਵਾਲ ਆਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ੱਕ ਦੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਪੱਧਰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਪੱਧਰ ਕੀ ਹੈ?
ਤਾਂ ਕੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੱਧਰ ਦਬਾਇਆ
ਜਾਂਦਾ ਹੈ?
ਨਹੀਂ, ਇਸ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕਤਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ
ਹਨ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅੱਜ, ਸਾਡੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਚਾਰ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਸਿੱਖਿਆ
ਦੇ ਮਾਪ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਹੈ.
ਇਹ ਇੱਕ ਪੈਰਾਮੀਟਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬਿਹਤਰ ਸੰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੇਰੇ
ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਤੀਜਾ ਪਾਸ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਜੋ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਐਮਏ, ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਐਮਏ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ
ਸ਼ੁੱਧ ਹਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਅਨਪੜ੍ਹ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਹੈ।
ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਐਮਏ ਕਰਨ
ਵਾਲੇ 'ਤੇ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੱਸ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ
ਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਹੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ਼, ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾ
ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇਸ਼, ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਆਪਣੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ
ਉਡਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੇ ਦੁਨੀਆ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ
ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਕੀ ਹੈ? ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ
ਪਰਿਵਾਰ ਤੁਹਾਡਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਗਲਤ ਕੀ ਹੈ
ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣਾ?
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਕਹਿਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵਿਚ
ਥੋੜ੍ਹਾ ਰੂਹਾਨੀ ਜਾਵਾਂਗੇ, ਪਰ ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ.
ਇਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਖਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਪ੍ਰਤੀ,
ਸਾਡੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰਤੀ ਵੀ ਖਿੱਚ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪ੍ਰਤੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੋਵੇਗਾ, ਮੋਹ ਹੋਵੇਗਾ,
ਪਿਆਰ ਹੋਵੇਗਾ,
ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਲਹਿਰਾਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਮੋਹ ਹੋਰ
ਲਹਿਰਾਂ ਲਿਆਏਗਾ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਜੁੜੇ ਰਹਾਂਗੇ, ਅਤੇ
ਅਸੀਂ ਜੁੜਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਾਂਗੇ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਮਿਲਣਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ
ਕਿ ਇਹ ਸਾਡੇ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ,
ਮੈਂ ਇਹ ਮੀਟਿੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕਿ ਕਿਸੇ
ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਮਿਲਣਾ ਹੈ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਕੀ ਸਿੱਖਣਾ ਹੈ, ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ,
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਸਾਲ ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ,
ਮੈਂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਸਹਿਬਤ ਸਰ ਤੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਣ ਲਈ ਐਡਵਾਂਸਡ ਮਾਈਂਡ ਮਾਸਟਰੀ
ਅਤੇ ਐਡਵਾਂਸਡ ਮਾਈਂਡ ਮਾਸਟਰੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਲਈ ਮੁੰਬਈ ਗਿਆ ਸੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ
ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਕੋਚ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਲਾਈਫ ਕੋਚ, ਮੋਟੀਵੇਸ਼ਨਲ
ਸਪੀਕਰ ਗਰੁੱਪ ਹਾਂ,
ਮੈਂ 15 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਰਾਜ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਹਰਿਆਣਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਠੇਕੇਦਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਸਪੀਕਰ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਕੋਚ
ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਮਨ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਹੁਣ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ?
ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਆਈਆਈਟੀ ਤਿਆਰੀ
ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ,
ਪਰ, ਉੱਥੇ, ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੈਕੰਡਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਹਿਲੀ
ਤਰਜੀਹ, ਫੈਕਲਟੀ, ਟ੍ਰੇਨਰ, ਅਕਾਦਮਿਕ, 5 ਸਾਲ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਫੈਕਲਟੀ, ਅਤੇ
15 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ
ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਚਾਹੇ ਇਹ ਆਦਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਪੈਸਾ, ਕੰਮ ਲਿਆਏਗਾ
ਹਰ ਚੀਜ਼, ਲੋਕ ਸਾਰਾ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਹ
ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਉੱਚ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ
ਉਹੀ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ,
ਓਮ ਜੈ ਜਗਦੀਸ਼ ਸਿਹਾਰੀ, ਆਈਆਈਟੀ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ, ਇਹ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲੇਬਲ ਹੈ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਖਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹੁਤ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਸੰਚਾਰ ਸਿਖਲਾਈ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਇਸ
ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਕਿਉਂਕਿ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਖਾਉਣ ਾ, ਕੀ ਮੈਂ
ਪਿਛਲੇ 10 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜੋ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸਿਲੇਬਸ, ਕਿਉਂ? ਮੈਂ ਨਹੀਂ
ਜਾਣਦਾ
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸੰਚਾਰ, ਅਸੀਂ ਸੰਚਾਰ, ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ, ਸੰਚਾਰ
ਵਿਚ ਕੁਝ ਰਚਨਾਤਮਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਅਪਡੇਟ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਇਹ
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਟ੍ਰੇਨਰ
ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹਾਂ?
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, 20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ,
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ,
ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੰਚਾਰ ਕੋਚ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ,
ਮੈਂ ਇੰਡਸਟਰੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਮੈਨੂੰ ਆਈਆਈਟੀ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਨਖਾਹ ਮਿਲਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ,
ਮੈਂ ਉੱਥੋਂ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਗਿਆ ਸੀ,
ਮੈਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ,
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਕੀ ਸਤਿਕਾਰ? ਸਿਰਫ
ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਫੈਕਲਟੀ ਆਪਣੇ
ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਤੀਜਾ
ਵਿਅਕਤੀ ਹਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਸਰ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ
ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਵਿਅਕਤੀ,
ਮੈਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਐਸਸੀਐਸਟੀ ਅਤੇ ਓਬੀਸੀ ਲੋਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ
ਨਾਲ, ਕਿੰਨਾ ਅਨਿਆਂ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਦਰਦ
ਸਹਿਣਾ ਪਿਆ ਹੋਵੇਗਾ,
ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਦੀ ਹਾਲਤ ਅਜਿਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਹੈ, ਫੈਕਲਟੀ ਇਸ
ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੀ ਸੀ,
ਪਰ ਅੰਦਰੋਂ ਹਕੀਕਤ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਸੀ।
ਸਤਿਕਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਅਨੁਸਾਰ.
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਨੂੰ 2-2.5-3 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਪ੍ਰਤੀ ਮਹੀਨਾ
ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ 20-25 ਸਾਲ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਤਨਖਾਹ
ਫੈਕਲਟੀ ਵੱਲੋਂ 5 ਸਾਲ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਟਾਪ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ, ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ
20-25 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਵੀ 40-50 ਹਜ਼ਾਰ 'ਤੇ ਲਟਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਤਣਾਅ ਸੀ.
ਮੈਂ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਟ੍ਰੇਨਰ, ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਆਈਆਈਟੀ ਸਾਫ਼ ਸਿਖਲਾਈ ਅਕੈਡਮੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸੰਸਥਾਪਕ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਸੈਟਅਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਐਡਮਿਨ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ
ਫੈਕਲਟੀ ਟੀਮ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਸੀ.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 1-2-3 ਸਾਈਟਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ
ਕਰਵਾਇਆ.
ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਾਂਗਾ,
ਮੈਂ ਖਰਚਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਫਰਨੀਚਰ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਕਿਰਾਇਆ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਐਡਮਿਨ ਮੇਰਾ
ਹੈ, ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਮੇਰਾ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀਆਂ ਫੈਕਲਟੀਆਂ ਦੀ ਟੀਮ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਓਗੇ.
ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਤਾਂ
ਮੈਂ ਇਸ ਇੰਡਸਟਰੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਦੇ ਖੇਤਰ 'ਚ
ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ, ਮੈਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੈਂ
ਅਜੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਝੱਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ੫੦ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਉਦਯੋਗ
ਸਾਡੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦਾ।
ਮੈਂ ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬੱਚੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ
ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ.
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਦਿਓ,
ਮੈਂ ਸਾਰਾ ਖਰਚਾ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਸੈਟਅਪ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਜੇ ਬੱਚੇ ਉੱਥੋਂ ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, 70٪ ਇਸ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ
ਸਾਡੀ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਸਾਡਾ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਨਾ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ,
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ
ਹਾਂ ਕਹਿ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਸਹਿਣ ਕਰੇਗਾ?
ਫਿਰ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਾਫਟ ਸਕਿੱਲ ਟ੍ਰੇਨਰ ਵਜੋਂ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ।
ਮੈਂ ਸਾਫਟ ਸਕਿੱਲ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਕੈਂਪਸ ਦਾ ਲੈਕਚਰਾਰ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਉਸੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਵਾਰ,
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਵੀ ਹੋਣਾ ਹੈ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੈਅ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਸਦਾ ਸਬੰਧ ਉਸ ਇਮਾਰਤ ਨਾਲ
ਹੋਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸੀ।
ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਲੀ ਬਣਾਉਣਾ ਪਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ
'ਤੇ ਵਾਪਸ ਨਾ ਜਾਵਾਂ।
ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਅਸਲੀ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹਾਂ।
ਮੇਰੀ ਸਮੱਗਰੀ, ਮੇਰੀ ਪੀਪੀਟੀ, ਮੇਰੀ ਵੀਡੀਓ, ਮੇਰਾ ਸੈਸ਼ਨ.
ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ।
ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅੱਜ ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਐਡਵਾਂਸਡ ਮਾਈਂਡ ਮਾਸਟਰਮਾਈਟ ਲਈ ਮੁੰਬਈ ਗਿਆ
ਸੀ।
ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਵੈਬੀਨਾਰ ਨੋਟਿਸ ਹੁਣੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ, ਇਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ.
ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ.
ਉਹ ਇਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਇਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਦੇਸ਼ ਮਿਲੇ ਸਨ।
ਪਰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।
2 ਜਾਂ 3 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ।
9 ਤਰੀਕ ਨੂੰ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ.
ਮੈਂ ਵੈਬੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੇਰੀ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ 13 ਤਰੀਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੈਸ਼ਨ ਹੋਇਆ।
13ਵੀਂ, 14ਵੀਂ, 15ਵੀਂ, 16ਵੀਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਹੈ, ਕੀ ਸਿੱਖਣਾ ਹੈ.
ਸਾਡੇ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੱਕ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ, ਆਓ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੀਏ.
ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਹੁਣ ਤੱਕ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਅਸੀਂ ਪੁਸ਼ਟੀ
ਕਰਦੇ ਹਾਂ.
ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲ
ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਦੇ ਕੰਪਨ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿਚ
ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਅਤੇ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ
ਹੈ.
ਉਹ ਵਿਚਾਰ ਆਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਪੱਧਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਸਾਨੂੰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ।
ਕਿਸਮਤ।
ਅਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਡੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ
ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਕੋਈ ਅਚਾਨਕ ਲਾਟਰੀ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿੱਥੋਂ?
ਉਸਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਟਰੀ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਹੁਣ, ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਾਪਰ
ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਕ ਹੈ ਕਿਸਮਤ।
ਦੂਜਾ, ਇਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵੀ ਗਿਣੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਬਦਲ ਦੇਵੇਗਾ।
ਹੁਣ, ਮੈਂ ਕਿਸਮਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਤਾਂ ਹੀ
ਮਿਲੇਗਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ.
ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਨਿਯਮ।
ਤੁਸੀਂ ਦੇਖੋ, ਦੋ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ.
ਪਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਂ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ
ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ.
ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਿਸਮਤ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਉਸੇ ਕਿਸਮਤ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ।
ਉੱਪਰਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਹੀ ਏਸੀ ਕਰਤੇ ਹੈ ਨਾ, ਏਸੀ ਫਿਰ ਦੇਤਾ ਹੈ ਕੀ
ਤੁਮ ਖੁਦ ਹੀ ਲਾਟ ਮਾਰ ਡੋਗੇ।
ਮੈਨੇ ਮਾਰ ਹੈ ਨਾ।
ਅੱਜ ਤੋਂ 15 ਸਾਲ ਪਹਿਲੇ, ਜਬ ਤਿਆਗੀ ਜੀ ਮੇਰਾ ਸੈਸ਼ਨ ਵਿਚ ਆਇਆ ਕਰਤੇ
ਤੇ, 15 ਸਾਲ ਪਹਿਲੇ, 50 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਦਾ ਕਾਊਂਟਰ ਪੇਹ ਰੱਖੇ, ਜੋ ਆਜ 25
ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਕਾਮ ਕੀਮਤ ਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, 15 ਸਾਲ ਮੈਂ।
ਜਿਸ ਦਿੱਲੀ ਐਨਸੀਆਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਹਿਤਾ ਹੂ, ਵਾਹਾ ਕੀ ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਰਟੀ ਦੀ
ਮੰਗ ਬੜੀ ਹੈ ਪੈਸੇ ਕੀ, ਉਸ ਇਸਹਾਪ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕੇਹ ਰਹਾ ਹੂ।
ਤੋ ਯੂਨ ਸਾਂਝ ਲੋ ਆਜ ਕੇ ਕੀ 25 ਕਰੋੜ ਕੋਈ ਕਾਊਂਟਰ ਪੇ ਰੱਖੇ, ਅਤੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕੀ ਬੇਟਾ ਅਪਨੇ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਕੋ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ
ਲਿਮਟਿਡ ਕਰ ਦੋ, ਵੱਡਾ ਬ੍ਰਾਂਡ ਬਨਾ ਦੋ, ਮੈਂ ਇਮਾਰਤ ਵੀ ਬਨਾ ਕੇ ਦੇ
ਰਹਾ ਹੂ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲੇ ਜਾਓ, ਸਾਰੇ ਬਾਂਡ ਸਮੱਗਰੀ, ਆਈਸੀਏ,
ਜੋ ਵੀ।
ਔਰ ਆਪ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕੀ ਮੈਂ ਕਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸ਼ਕਤਾ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਜਵਾਨ ਇਸਲਿਏ ਏਸਾ ਕੇਹ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਕੀ
ਸਾਦ ਵੋ ਤੁਹਾਰੇ ਕਿਸਮਤ ਵਿਚ ਤਬ ਥਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਥਾ ਹੀ ਨਹੀਂ।
ਸਾਦ, ਥੋੜਾ ਅਤੇ ਧੱਕਕੇ ਖਾਨਾ ਲਿਖਾ ਥਾ, ਖਾਲੇ ਧੱਕਕੇ ਬੇਟਾ ਖਾਲੇ,
ਬਾਕੀ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂਦੇਵ ਜਾਨੇ।
ਕੇਹੀ ਏਸੇ ਵਿਕਲਪ ਆਏ, ਸਾਮਨੇ ਆਤੀ ਹੈ ਚੀਜੇ, ਅਗਰ ਆਪ ਉਸਨੂੰ ਯੇ ਕਰ
ਦੇ, ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲੋ ਹੋ ਜਾਏ ਵਾਹੀ ਸੇ।
ਲੇਕਿਨ ਤੁਹਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਤਾਂ ਥੋੜਾ ਅਤੇ ਧੱਕਕੇ ਖਾਨਾ ਲਿਖਾ ਹੈ, ਤਾਂ
ਅਪਨੇ ਅਪਨੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਲੱਧਾਈ ਕਰ ਲਿਆ, 5 ਸਾਲ ਕੇ ਲਈ ਚੋੜ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ,
ਕਿਉਕੀ 5 ਸਾਲ ਅਭੀ ਧੱਕਕੇ ਖਾਨੇ ਕੋ ਲਿਖਾ ਹੈ।
ਆਪ ਕਹੇਂਗੇ ਕੀ ਧੱਕਕੇ ਕਿਸ ਲਈ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇਸ ਧੱਕਕੇ ਕੇ ਨਾਮ ਪੇ ਏਕ
ਛੋਟੀ ਤੋਂ ਕਹਾਣੀ ਸੁਨਤਾ ਹੂ।
ਏਕ ਬਾਰ ਏਕ ਨੌਜਵਾਨ ਉਮੀਦਵਾਰ, ਏਕ ਯੁਵਾ ਬਿਆਕਤੀ, ਏਕ ਸੰਤ ਕੇ ਪਾਸ
ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਸੰਤ ਸੇ, ਮਹਾਤਮਾ ਜੀ ਸੇ, ਯੇ ਨਿਵੇਦਨ ਕੀਆ, ਕੀ ਮੈਂ
ਗੁਰੂ ਕੇਲਾ ਚਾਹਤਾ ਹੂ, ਲੋਗ ਬਨਾਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਬਕੀ ਯੇ ਅਸਤਾ
ਹੋਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਮੇਨੇ ਕਹਾ ਨਾ, ਕੀ ਕਬ ਕਿਸ ਤੋਂ ਆਪ ਮਿਲ ਰਹੇ
ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਬਨਾਇਆ ਨਹੀਂ
ਜਾਤਾ, ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਤੋ ਹੈ, ਜਿਨ ਸੇ ਤੁਹਾਡਾ ਜਨਮੋ ਜਨਮੋ ਤੋਂ
ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੈ। ਕੀ ਜਨਮ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਕਿਉਕੀ ਇਸ ਜਨਮ ਮੇ ਸਰੀਰ ਬਾਦਲ ਗਿਆ
ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਚਲੇ ਜਨਮ ਕੀ ਚੀਜੇ ਆਪ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੈ, ਇਸਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਗਿਆਨ
ਨਹੀਂ ਹੈ, ਗੁਰੂਦੇਵ ਕੋ ਜਰੂਰ ਹੈ।
ਗੁਰੂਦੇਵ, ਗੁਰੂ ਤੱਤ, ਆਮ ਮਾਨਵਸਿਆ ਕੀ ਤਰਹ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ, ਉਨਹੇ ਸਭ ਕੁਛ
ਗਿਆਤ ਹੋਤਾ ਹੈ।
ਸਾਡੇ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨ ਉਮੀਦਵਾਰ ਨੇ ਸੰਤ ਤੋਂ ਪੁਚਾ, ਕੀ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂਦੇਵ ਕਹਾ
ਮਿਲੇਂਗੇ, ਉਸ ਸੰਤ ਨੇ ਕਹਾ, ਕੀ ਜਾਓ ਤੁਹਾਰੇ ਗੁਰੂਦੇਵ ਇਸ ਅਵਸਤਾ ਵਿਚ
ਹੈ, ਬੜੀ ਬੜੀ ਦਾਰੀ ਦਾ, ਬਾਲ ਹੈ, ਉਨਹੋਨੇ ਥੋੜਾ ਨਯਨ ਨੈਕਸ ਬਟਾਯਾ,
ਅਤੇ ਬੋਲਾ ਕੀ ਏਕ ਬੜੇ ਪੇਡ ਕੇ ਨੀਚੇ, ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸੁੱਖਾ ਹੁਆ ਹੋਗਾ,
ਵਾਹਾ ਬੈਥੇ ਹੁਆ ਹੈ, ਵਾਹੀ ਮਿਲੇਂਗੇ।
ਕਾਹਾ? ਇਹ ਤੂੰ ਖੁਦ ਧੁੰਧੋ।
ਉਸ ਸੰਤ ਕੋ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵੋ ਬੰਦਾ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸਾਲੋ ਈਧਰ ਉਧਰ
ਭਟਕਤਾ ਰਹਾ, ਅਤੇ ਹਮੇਸਾ ਉਸੇ ਉਸੀ ਸੰਤ ਕੀ ਬਾਤ ਯਾਦ ਆਤੀ, ਉਸ ਪੇਡ ਕੀ
ਛਬੀ, ਉਸ ਸੰਤ ਕੀ ਛਬੀ ਜੋ ਬਟਾਈ ਥੀ, ਉਸ ਸੰਤ ਨੇ ਉਨਕੇ ਗੁਰੂ ਕੀ, ਵੋ
ਉਸ ਚੀਜ਼ ਕੋ ਤਾਲਾਸ ਤੇ ਰਹੇ, ਤਾਲਾਸ ਤੇ ਤਲਾਸ ਤੇ,
20 ਸਾਲ ਬਿਤ ਗਏ, 20 ਸਾਲ ਵਿਚ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਥਾ ਪੇਡੋ ਨੇ, ਇੰਕੋ ਬਹੁਤ
ਕੁਝ ਸਿੱਖਾ ਵੀ ਦੀਆ, ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਗਿਆਨ, ਦੁਨੀਆ ਦਾਰੀ, ਸੀਖ
ਵੀ ਗਏ, ਫਿਰ ਇਕ ਦਿਨ, ਅਚਨਕ ਇੰਕੋ ਵੈਸਾ ਹੀ ਪੇਡ ਦੀਖਾ, ਜੈਸਾ ਉਸ ਸੰਤ
ਨੇ ਬਤਾਇਆ ਥਾ, ਅਤੇ ਜਬ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਦੇਖਾ, ਜਬ ਧਿਆਨ
ਸੇ ਦੇਖਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਪੇਡ ਕੇ ਖਾਸ ਏਕ ਸੰਤ ਵੀ ਬੈਥੇ, ਬੁਜੁਰਗ ਆਦਮੀ, ਵੋ
ਉਸ ਪੇਡ ਕੇ ਨਹੀਂ ਦੀਕ ਜਾਤੇ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂਦੇਵ ਮਿਲ
ਗਏ, ਮੇਰੇ ਗੁਰੂਦੇਵ ਮਿਲ ਗਏ, ਸੰਤ ਕੀ ਬਾਰੀ ਸੱਚ ਸਾਵਿਤ ਹੋਈ, ਲੇਕਿਨ
ਜਬ ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਦੇਖਾ, ਧਿਆਨ ਤੋਂ ਦੇਖਾ, ਤਾਂ ਪਤਾ ਚਾਲਾ, ਕੀ
ਯੇ ਤੋ ਵਾਹੀ ਸੰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੇ ਵਾਹੀ ਪੇਡ ਹੈ, ਜਹਾ ਵਿਚ ਪਹਿਲ ਬਾਰ
ਮਿਲਾ ਥਾ, ਅਤੇ ਇਨ ਸੇ ਹੀ ਮੇਨੇ ਪੁਚਾ ਥਾ, ਕੀ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂਦੇਵ ਕਹਾ ਹੈ,
ਕਬ ਮਿਲੇਂਗੇ, ਵੋ ਪੁਛਤਾ ਹੈ, ਆਪ ਵਾਹੀ ਹੈ ਨਾ, ਸੰਤ ਕਹਤੇ ਹੈ, ਹਾਂ
ਮੇਰੇ ਬੇਥੇ, ਹਾਨ ਮੇਰੇ ਬਚੇ, ਮੈਂ ਵਾਹੀ ਹੁਨ, ਫਿਰ ਵੋ ਕਹਤਾ
ਹੈ, ਕੀ ਜਬ ਆਪ ਹੀ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂਦੇਵ ਤੇ, ਤਾਂ ਅਪਨੇ ਤਬ ਹੀ ਕਿਉ ਨਹੀਂ
ਬਾਟਾ ਦੀਆ ਮੁਝੇ, ਇਤਨੇ ਸਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਧੱਕਕੇ ਖਾਨੇ ਕੇ ਲਈ, ਘੁਮਨੇ ਕੇ
ਲਈ, ਕਿਊ ਚੋੜ ਦੀਆ, ਗੁਰਦੇਵ ਕਹਤੇ ਹੈ, ਇਸਲੀਏ ਚੋਡ ਦੀਆ, ਕੀ ਤੂੰ ਇਤਨੇ
ਸਾਲ ਦੁਨੈਦਾਰੀ ਦੇ ਢੱਕਕੇ ਖਾਕੇ, ਦੁਨੈਦਾਰੀ ਸਿੱਖ
ਜਾਏ, ਗੁਰੂ ਤੱਤ ਕੀ ਆਹਮਇਤ, ਗੁਰੂ ਕੀ ਮਹਿਤਾ ਸਮਾਜ ਸਾਖੇ, ਆਏ ਤੁਝੇ
ਗੁਰੂ ਤੱਤਵੀ ਕੀ ਕੀਮਤ, ਗੁਰੂ ਕੀ ਮਹਿਤਾ, ਸਮਾਜ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਤੇਰੇ
ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਆਸੂ ਬਾਤਾ ਰਹੇ ਹੈ, ਕੀ ਗੁਰੂ ਕੇ ਦਰਸਨ ਪਾਕੇ, ਤੂੰ ਕਿਤਨਾ
ਧਨਿਆ ਸਮਾਜ ਰਹਾ ਅਪਨੇ ਆਪ ਕੋ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੰਤਾ ਹੈ,
ਇਸ ਬਾਤ ਕੋ ਜੰਤਾ ਹੈ, ਕੀ ਗੁਰੂ ਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਸਮੇ ਤੂੰ ਸਿਫ ਏਕ ਸਾਰਿਰ
ਸਮਝਤਾ ਥਾ ਗੁਰੂ, ਆਮ ਆਦਮੀ ਕੀ ਤਰਾਹ, ਜਬ ਕੀ ਗੁਰੂ ਏਕ ਆਮ ਆਦਮੀ, ਆਮ
ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ, ਯੇ 20 ਸਾਲ ਕੇ ਧੱਕਕੇ ਤੁਝੇ ਇਹ ਸਿੱਖਨੇ ਕੇ ਲਈ,
ਤਾਕੀ ਤੂੰ ਇਹ ਮਾਨ ਤੋ ਲੇ, ਕਿਆ ਤਬ ਮੈਂ ਤੁਝੇ
ਕੇਹ ਦੇਤਾ, ਕੀ ਮੈਂ ਹੀ ਤੇਰਾ ਗੁਰੂ ਹਾਂ, ਤੋ ਤੂੰ ਮਾਨ ਲੇਤਾ ਕੀ, ਅਤੇ
ਨਹੀਂ ਮੰਨਾ ਤੇਰੇ ਲਈ,
ਭਲਾ ਨਹੀਂ ਨੁਕਸਾਨ, ਮਹਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਤਾ, ਫਿਰ ਮਨਾਨਾ ਤੁਝੇ ਯੇ ਮੁਸਕਿਲ
ਥਾ, ਇਸੀ ਲਈ, ਕੀ ਬਾਰ ਚੀਜੇ ਸਾਮਨੇ ਸੇ ਹੋਤੀ ਹੈ, ਹਮੇ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕੀ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੋ, ਸਾਮਨੇ ਤੋਂ ਕਿਓਂ ਨਹੀਂ ਬਾਟਾ ਦੀਆ ਗੁਰੂਦੇਵ ਨੇ, 5 ਸਾਲ
ਧੱਕਕੇ ਖਿਲਾਏ, 10 ਸਾਲ ਢੱਕਕੇ ਖਿਲਾਏ, 20 ਸਾਲ ਢੱਕਕੇ ਖਿੱਚੇ, 20 ਸਾਲ
ਢੱਕੇ
ਖਿਲਾਏ, ਗੁਰੂਦੇਵ ਕਹਿੰਦੇ ਹੈ,
ਕੀ ਤੁਹਾਰੇ ਲਈ ਕਿਆ ਬਹਿਤਰ ਹੈ, ਤੁਮ ਤੋ ਮੰਗਤੇ ਹੋ, ਨੇਕਿਨ ਕਿਆ ਬਹਿਤਰ
ਹੈ, ਕੀ ਨਹੀਂ, ਅਗਰ ਤੁਮਹੇ ਬਿਸਵਾਸ ਹੈ, ਮੁਝ ਪੇ, ਤੋ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਬਾਰ
ਪ੍ਰਾਖ ਲੇਨੇ ਦੋ, ਮੇਰੇ ਬਚੇ ਕਾ, ਬੁਰਾ ਨਾ ਹੋ, ਉਸ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ
ਪਤਾ, ਕਿਆ ਪਤਾ ਵੋ ਵੋ ਚੀਜ਼ ਵੀ ਮੰਗ ਰਹਾ ਹੋ, ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ,
ਮੰਮੀ ਤੋਂ ਜੀਦ ਕਰਕੇ ਕਰਦੇ ਹੈ, ਚਾਕੂ ਦੇ ਦੇ, ਚਾਕੂ ਦੇ ਦੇ, ਚਾਕੂ,
ਮੰਮੀ ਦੰਤ ਦੇਤੀ ਹੈ, ਮਨ ਕਰਤੇ ਕਰਤੇ ਨਹੀਂ ਮੰਤਾ ਤੋ, ਦੋ ਥੱਪੜ ਵੀ ਮਾਰ
ੇਗੀ, ਲੇਕਿਨ ਚਾਕੂ ਨਹੀਂ ਦੇਗੀ, ਬਾਦ ਮੇਂ, ਡਬਲ ਪਿਆਰ ਕਰੇਗੀ, ਚਾਕਲੇਟ
ਐਕਸਟ੍ਰਾ ਦੇ ੇਗੀ, ਲੇਕਿਨ ਚਾਕੂ,
ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਇਹ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਦੀ
ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੁਟੇਰੇ, ਲੁਟੇਰੇ, ਲੁਟੇਰੇ, ਕਾਤਲ, ਉਹ ਵੀ ਦੁਸ਼ਟ
ਮਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੂਜਕ ਹਨ।
ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੀ ਮੰਗਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਅੱਜ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ
ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਮਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿਓ।
ਮਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਾਂ ਹੈ.
ਉਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਹੈ।
ਮੈਂ ਮਾਂ ਵੱਲ ਉਂਗਲ ਨਹੀਂ ਉਠਾ ਰਿਹਾ।
ਪਰ ਜੇ ਮਾਲਕ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨ
ਦੇਵੇਗਾ.
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਵੇਗਾ।
ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਜਾਂ ਮਾੜੇ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਦੁਬਾਰਾ, ਇਹ ਪੂਰਵ-ਉਦੇਸ਼ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹੀ ਮਿਲੇਗਾ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ.
ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵਜੋਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਨਾ ਸਿਰਫ
ਤੁਸੀਂ, ਬਲਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ
ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦੇਣਗੇ.
ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਕਹਿਣਗੇ, ਕਿ ਇਹ ਬੇਕਾਰ ਹੈ.
ਕਿ ਇਹ ਬੇਕਾਰ ਹੈ।
ਕੀ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਹੈ?
ਕਿਉਂ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ
ਕਿਸਮਤ ਵਿਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲੇਗਾ।
ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਆਦਮੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।
ਮਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਬਦਲ ਲਵਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਇਸ ਗਰੀਬ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਬਣਾਦਿਆਂਗਾ।
ਮਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਅਮੀਰ ਬਣਨ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ
ਅਮੀਰ ਕਿਵੇਂ ਬਣੇਗਾ?
ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਬਣਾਵਾਂਗੀ।
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਲਿਖਤ ਕੱਟ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।
ਉਸਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਅੰਨ੍ਹਾ ਆਦਮੀ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ,
ਮਾਂ ਲਕਸ਼ਮੀ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਇੱਟ ਰੱਖੀ।
ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੋ।
ਉਸਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਇੱਟ ਰੱਖੀ।
ਹੁਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਵਾਰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਂਦੀ
ਹੈ ਤਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕੀ ਲਿਖਿਆ?
ਫਿਰ ਮਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਉਸ ਦੀ ਲਿਖਤ ਕੱਟ ਦੇਵੇਗੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮੈਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਉਹ ਹੋਣਾ ਤੈਅ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ ਸੀ?
ਮਾਂ ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ
ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਅੰਨ੍ਹੇ ਲੋਕ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ?
ਮੈਂ ਵੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅੰਨ੍ਹੇ ਆਦਮੀ ਵਾਂਗ ਤੁਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਉਹ ਆਦਮੀ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਤੁਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਦੋਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇੱਟ ਪਾਰ
ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਇਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਟ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲ੍ਹਦਾ
ਹੈ.
ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਮੀਰ ਬਣਨ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ ਲਕਸ਼ਮੀ ਵੀ ਅਮੀਰ ਬਣ ਗਈ।
ਇਸ ਲਈ ਬੁੱਧ ਦੀ ਦੇਵੀ,
ਸਰਸਵਤੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਬਦਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਨਹੀਂ ਬਣਨ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ
ਨੂੰ ਬਦਲ ਦੇਵਾਂਗਾ.
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਬਦਲਦੇ ਹੋ, ਉਹੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੀ. ਆਓ ਇੱਕ ਹੋਰ
ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗਰੂੜ ਨਾਰਾਇਣ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹੈ।
ਇਕ ਵਾਰ ਨਾਰਾਇਣ ਸ਼ੰਕਰ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਕੈਲਾਸ਼ ਪਰਬਤ ਗਿਆ। ਗਰੂੜ
ਬਾਹਰ ਸੀ।
ਨਾਰਾਇਣ ਭਗਵਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਗਿਆ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਯਮਰਾਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਏ ਸਨ।
ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਪੰਛੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ.
ਯਮਰਾਜ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਗਰੂੜ ਨੇ ਯਮਰਾਜ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਪੰਛੀ ਦਾ
ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਇੰਨਾ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰਾ ਪੰਛੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪੰਛੀ.
ਜਦੋਂ ਯਮਰਾਜ ਚਲਾ ਗਿਆ,
ਗਰੂੜ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾਵੇ।
ਇਸ ਲਈ ਗਰੂੜ ਨੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੀਲ ਦੂਰ ਇੱਕ
ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਗਰੂੜ ਦੀ ਗਤੀ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਯਮਰਾਜ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਗਰੂੜ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ,
ਭਰਾ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪੰਛੀ ਸੀ।
ਇਹ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਪੰਛੀ ਸੀ।
ਇਹ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ?
ਗਰੂੜ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ,
ਮੈਂ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕੰਮ ਅੱਜ ਹੋਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਯਮਰਾਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਇਹੀ ਵੇਖਿਆ।
ਇਸ ਲਈ, ਨਾਰਾਇਣ ਦੇ ਸਵਾਰ ਗਰੂੜ ਜੀ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ
ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੋਂ ਹਟਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾ ਲਵੇਗਾ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ?
ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ? ਇਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਨਿਯਮ
ਹੈ।
ਜਿਹੜਾ ਆਇਆ ਹੈ ਉਹ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਹੜਾ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਵੇਗਾ ਉਹ
ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਆਏ ਹੋ।
ਆਪਣੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰੋ।
ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਓ।
ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਬਦਲ
ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮਿਹਨਤ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹੈ।
84 ਲੱਖ ਕਣਾਂ ਵਿੱਚ।
ਬਾਕੀ ਕਣ ਸਿਰਫ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ.
ਮਨੁੱਖ ਕੋਲ ਸੋਚਣ ਅਤੇ ਸਮਝਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਅਗਲਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ
ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ.
ਕਿਸਮਤ ਕੀ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਕਈ ਵਾਰ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਮਹਾਨ ਵਿਦਵਾਨ
ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂ?
ਇਕ ਹੈ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਦੀ ਕਿਸਮ।
ਦੂਜੀ ਸਥਾਈ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਹੈ।
ਇਹ ਸਰੀਰ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ, 10ਵੀਂ ਜਾਂ 12ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਇਹ
ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ।
ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗਿਆਨ, ਸਾਡੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਆਤਮਾ ਕਦੇ
ਨਹੀਂ ਮਰਦੀ. ਆਤਮਾ ਕੇਵਲ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਬਦਲਦੀ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲਦੇ ਹਾਂ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਸਰੀਰ ਹਨ.
ਇਹ ਸਰੀਰ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਜੋ ਰੂਹਾਨੀ ਗਿਆਨ ਸਾਡੇ
ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਹੈ, ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਉਹ ਰੂਹਾਨੀ ਗਿਆਨ ਇਕ ਸਰੀਰ ਤੋਂ
ਦੂਜੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਟਕ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਵੀ ਕਰੀਏ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਇਕ ਸਰੀਰ ਵਿਚ
ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ
ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਸਰੀਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਰੁਕਿਆ
ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕੇ.
ਇਸ ਲਈ ਪਿਛਲਾ ਗਿਆਨ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਥਾਈ ਯਾਦ,
ਆਤਮਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ.
ਇਹ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਟਕ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੀ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ
ਸੂਖਮ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ.
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ,
ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਧਰਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ
ਵਿੱਚ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਵਰਗੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਹਨ.
ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਵਾਦ ਸੀ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ
ਕਰੋਗੇ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ,
ਅਤੇ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਧਰਤੀ ਵਰਗੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗ੍ਰਹਿ ਹਨ.
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋ, ਇੱਕ ਛੋਟੇ
ਜਿਹੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ, ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਰਾਜ ਦਾ, ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਲ੍ਹੇ ਦਾ, ਇੱਕ
ਛੋਟੇ ਕਸਬੇ ਦਾ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਗਲੀ ਦਾ, ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਘਰ ਦਾ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ
ਛੋਟੇ ਆਦਮੀ ਹੋ.
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨੇ
ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ
ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਸਮਝਦੇ ਹੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਨਿਯਮ, ਤੁਹਾਨੂੰ
ਆਕਰਸ਼ਣ ਤੋਂ ਕੀ ਮਿਲੇਗਾ?
ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ?
ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ।
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ
ਸਿਰਜਣਹਾਰ ਹੈ।
ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ?
ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ?
ਸਭ ਕੁਝ.
ਪਰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਜੋਤਿਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਕਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤਾਂ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੈ,
ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਚੰਦਰਮਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ.
ਇਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੁਣ, ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ ਕਦੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਦੀ
ਵਾਰੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਆਉਣਗੇ,
ਕਿਉਂਕਿ ਗ੍ਰਹਿ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਤਬਾਹੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਉਲਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਅਜਿਹਾ
ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਬੁਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਹੀਂ
ਕਰਦਾ.
ਇਸ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰੋ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਰੋਦੇ ਹੋ, ਗਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਚੀਕਦੇ ਹੋ, ਕਿ ਉਸਨੇ ਮੇਰੇ
ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਬੁਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ
ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ.
ਕੋਈ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਹੋ ਜੋ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ.
ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਕੁਹਾੜੀ ਮਾਰਦੇ ਹੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਕੁਹਾੜੀ ਮਾਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਹੋ.
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੋ.
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਤਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ, ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝੋਗੇ, ਅਤੇ
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਲਵੋਂਗੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ
ਵਰਤੋਗੇ.
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਨਿਯਮ।
ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇਹ ਨਿਯਮ ਆਕਰਸ਼ਣ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.
ਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਜਦੋਂ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਕਿਰਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੱਲ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ
ਲਈ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹੋ.
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਖਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ
ਪਿੱਛੇ ਭੱਜ ਰਹੇ ਹੋ?
ਨਹੀਂ।
ਇਸ ਲਈ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਉਪ-ਸਮੂਹ ਕਾਰਵਾਈ ਹੈ.
ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੀ ਕਾਰਵਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਹੁਣ ਤੱਕ, ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਭੱਜੇ ਹੋ
ਜਿਸ ਵੱਲ ਤੁਸੀਂ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੈਸੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ
ਨੂੰ ਕਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੌੜੋਗੇ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੋਗੇ?
ਨਹੀਂ।
ਜੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੈਸਾ ਪਸੰਦ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਸਖਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰੋਗੇ,
ਤੁਸੀਂ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੋਗੇ.
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ
ਉਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਫਿਰ
ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸੜਕ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਝਲਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਕਾਰਵਾਈ ਕਿਉਂ ਕੀਤੀ?
ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਖਿੱਚ ਹੈ।
ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੜਕ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਖੜ੍ਹੇ
ਹੋ ਗਏ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਰ ਨਾਲ ਸਮਝ ਗਏ ਹੋਵੋਗੇ।
ਸਵੇਰੇ 8 ਵਜੇ ਕਾਲਜ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰੇ 9 ਵਜੇ ਤੱਕ ਸੌਂਦੇ ਸੀ। ਪਰ
ਹੁਣ, ਇੱਕ ਝਲਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰੇ 7.30 ਵਜੇ ਖੜ੍ਹੇ
ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਕਿਉਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਖਿੱਚ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਇਹ ਨਿਯਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਫਿਰ, ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰੀਆਂ, ਉਹ ਮਿੰਟਾਂ
ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਹਨ.
ਉਹ ਗਿਆਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖ ਸਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਿੰਟਾਂ
ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਦੇ ਹੋ.
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖ ਰਹੇ
ਸੀ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ.
ਜਿਸ ਪਲ ਤੁਸੀਂ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਲਿਆ.
ਅਤੇ ਹੁਣ, ਆਕਰਸ਼ਣ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ
ਹੈ.
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਦਾ ਲਾਭ ਮਿਲੇਗਾ.
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲੇਗਾ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਆਉਣਗੇ।
ਇਹ ਕਦੋਂ ਵਾਪਰਿਆ?
ਹੁਣ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਵਾਰੀ ਸੀ।
ਆਕਰਸ਼ਣ ਨੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤੁਹਾਡੀ ਸੋਚ ਬਦਲ ਗਈ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਬੁਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਪੈਸਾ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹ
ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਬਧ ਅਨੁਸਾਰ ਅਜਿਹੀ ਸੋਚ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸਮਝੋ।
ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਬੁਰੇ ਦਿਨ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੀ
ਬੁੱਧੀ ਵੀ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗੀ.
ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਕਿੰਨੇ ਲੋਕ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝੋਗੇ.
ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਨ ਮਾੜੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ
ਖਰਾਬ ਰਹੇਗੀ।
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਆਪਣੇ ਆਪ
ਬਿਹਤਰ ਹੋਣ ੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ.
ਜੋ ਗਿਆਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ
ਦਿਨਾਂ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਟਰਨੈਟ ਤੋਂ, ਕਾਗਜ਼ ਤੋਂ, ਕਿਸੇ ਮਾਧਿਅਮ ਰਾਹੀਂ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ.
ਉਹ ਗਿਆਨ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦੇ
ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਗੁਰੂਦੇਵ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ? 20 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਮੈਂ
ਤੁਹਾਡਾ ਗੁਰੂ ਹਾਂ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ?
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਸਮਤ 20
ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਭਟਕਣ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਹੁਣ 20 ਸਾਲ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਿਸਮਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਹੁਣ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ, ਜਿਸ
ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ 20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ?
ਕਈ ਵਾਰ ਸਾਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਾਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਵਜੋਂ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਕੀ ਹੈ?
ਇਹ ਧੋਖਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਅਤੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ
ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਚਮਤਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਿ ਉਸਦੀ ਬੁੱਧੀ ਇੰਨੀ
ਧਾਰਨ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ।
ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਾਂ?
ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਿਲ ਗੇਟਸ ਦਾ ਇੰਟਰਵਿਊ
ਇਕ ਪੱਤਰਕਾਰ, ਇਕ ਮਹਿਲਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨੇ ਲਿਆ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਵਿਅਕਤੀ
ਕਿਵੇਂ ਹੋ?
ਭੇਤ ਕੀ ਹੈ?
ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਚੈੱਕ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਬਿਲ ਗੇਟਸ ਨੇ ਉਸ ਮਹਿਲਾ
ਪੱਤਰਕਾਰ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਜੋ ਵੀ ਰਕਮ ਚਾਹੁੰਦੀ
ਹੈ ਉਹ ਅਦਾ ਕਰੇ।
ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਬਿਲ ਗੇਟਸ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਸਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣਾ ਸਵਾਲ ਦੁਹਰਾਇਆ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ
ਅਮੀਰ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ?
ਭੇਤ ਕੀ ਹੈ?
ਬਿਲ ਗੇਟਸ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਜਵਾਬ ਦੁਹਰਾਇਆ।
ਕਈ ਵਾਰ, ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਮਹਿਲਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਪੈਸੇ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ,
ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਕੈਮਰੇ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ.
ਉਹ ਸੋਚਦੀ ਹੈ ਕਿ ਬਿਲ ਗੇਟਸ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿ ਉਹ ਸਵਾਲ ਤੋਂ ਬਚ
ਰਹੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ.
ਦੁਬਾਰਾ, ਉਹ ਉਹੀ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਹੈ.
ਉਹ ਹੱਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸਵਾਲ ਤੋਂ ਬਚਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਵਾਰ, ਉਹ ਉਹੀ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ
ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋ?
ਬਿਲ ਗੇਟਸ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਅਮੀਰ ਬਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਸੀ।
ਉਸ ਮੌਕੇ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਦਸਤਕ ਦਿੱਤੀ, ਇਕ ਵਾਰ
ਨਹੀਂ, ਦੋ ਵਾਰ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਤਿੰਨ ਵਾਰ, ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ
ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਵੋ, ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਬਣ ਜਾਓ.
ਪਰ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ
ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਮਜ਼ਾਕ ਸੀ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਦ
ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਂ ਅਮੀਰ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਅਜਿਹਾ ਮੌਕਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਇਸ ਮੌਕੇ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਹੁਣ, ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਮੌਕੇ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ
ਵਿਅਕਤੀ ਅਮੀਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਗਰੀਬ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹੁਣ, ਦੂਜੀ ਗੱਲ,
ਮੈਂ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੁੱਧੀ
ਬਦਲਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਆਦੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅਮੀਰ
ਬਣੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਦੀ ਬੁੱਧੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ
ਕਿ, ਅਮੀਰ ਬਣਨ ਦਾ ਚੈੱਕ, ਇੱਕ ਮਜ਼ਾਕ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਸੋਚਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ
ਬਦਲੋ।
ਆਪਣੇ ਸੋਚਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਬਦਲੋ।
ਸੂਰੀ ਬੋਲੇ ਤੋ ਫਾਸੀ।
ਲੇਕਿਨ ਅਪਨੇ ਸਾਲ ਭਰ ਮੇ ਕਿਆ ਕਿਆ ਕਿਆ ਬਤਾਈਏ?
ਉਨਹੇ ਕਹਾ ਮੈਨੇ ਜਿਤਨੇ ਅਚੇ ਕਰਮ ਹੋ ਸਕਤੇ ਤੇਹ ਦਾਨ, ਪੁੰਨਿਆ,
ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਕੀ, ਜਰੂਤ ਮੰਡੋਂ ਕੀ ਮਦਦ।
ਕੇਹ ਰਹੇ ਅਪਣੇ ਸਾਲ ਭਰ ਮੈਂ ਯੇ ਬਾਤ ਜਾਨਨੇ ਕੇ ਬਾਦ ਇਤਨੇ ਅਚੇ ਕਰਮ
ਕੀਏ,
ਇਟਨੇ ਲੌਗੌਨ ਤੋਂ ਦੁਆਏ ਲੀ ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਾਬਧ ਕੀ ਸੂਰੀ ਬਦਲੋ ਹੋਤੇ
ਹੋਤੇ ਹੋਤੇ ਹੋਤੇ ਹੋਤੇ ਹੋਤੇ ਹੋਤੇ ਹੋਟੇ ਹੋਤੇ ਹੋਟੇ
ਸਿਰਫ ਸੂਲ ਕੇ ਬਰਾਬਰ ਰਾਹ ਗਈ।
ਤੁਹਾਡਾ ਏਕ ਕਾਤਾ ਚੁਬਾ ਹੋਗਾ, ਰਾਜਨ?
ਕਟਾ ਹਾਂ, ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਪੇ ਮੇਰੇਕੋ ਕਾਤਾ ਚੁਬਾ ਤੋ ਥਾ।
ਮੈਂ ਸੋਨਚਤਾ ਰਹਾ ਕੀ ਸਾਬਸ਼ੁਤਰੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਆਚਨਾ ਕੇ ਕਾਤਾ
ਕਹਾਨ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਹੈ।
ਕਟਾ ਵੋ ਕਾਤਾ ਸੂਲ ਨਹੀਂ, ਵੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸੂਲੀ ਥੀ, ਜੋ ਸੂਲ ਮੇ ਪਰਿਵਰਤਨ
ਹੋਕੇ ਆਈ ਥੀ, ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰਾਬਧ ਥਾ ਵੋ।
ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰਾਬਧ ਥਾ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਬਧ ਬਦਲਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ ਮਾਨੁਸ਼ ਯੋਨੀ ਮੇ ਅਪਨੇ ਕਰਮੋਂ ਕੇ
ਦੁਆਰਾ।
ਅਗਰ ਆਪ ਲਗਤਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਆਪ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਬਧ ਕੋ ਬਾਦਲ ਸਕਤੇ
ਹਨ।
ਨਾਮ ਮਾਤਰਾ ਕਾ ਰਹਾ ਜਾਏਗਾ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਤਬਦੀਲੀ ਆਪ ਕਰ
ਸਕਤੇ ਹੈ।
ਏਕ ਬਾਤ ਤਾਂ ਸਾਬਿਤ ਹੋ ਗਈ, ਲੇਕਿਨ ਅਭੀ ਦੁਸਰੀ ਸੰਕਬਰ ਰਹਾ ਗਈ ਥੀ, ਕੀ
ਹਮਾਰੇ ਛੋਟੇ ਭਰਤਾ, ਇੰਕੋ ਰਾਜਾ ਬੰਨਾ ਥਾ, ਯੇ ਤੋ ਨਹੀਂ ਬਨੇ। ਉਨਸੇ
ਪੁਚਾ ਗਿਆ ਕੀ ਅਪਨੇ ਕਿਆ ਕਾਮ ਕੀਆ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਭਾਨ ਮੈਂ।
ਕਰੇ, ਮੈਂ ਕੀ? ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬੰਨਾ ਥਾ, ਮੈਂ ਪੀਤਾ ਥਾ, ਮੈਂ ਅਤੇ ਪੀਤਾ।
ਖ਼ੂਪ ਪੀਆ, ਜੁਏ, ਸਰਾਗ, ਉਲਟੇ, ਪੁਲਤੇ, ਜਿਤਨੇ ਉਲਟਾ ਪੁਲਤਾ ਕਾਮ ਹੋਂ
ਸਕਤਾ ਥਾ, ਸਭ ਕੀਆ, ਅਪਨੇ ਗਰੁੱਪ ਕੋ ਕਰਾਇਆ।
ਮਦਲਾਬ ਕੀ ਅਪਨੇ ਪੂਰੇ ਬੋਰ ਕਾਮ ਕੀਏ।
ਹਾਂ, ਕੀਏ।
ਅਪਨੇ ਕਹਾ ਥਾ, ਰਾਜਾ ਬਨਾ ਥਾ ਮੁਝੇ।
ਮੈਂ ਉਸ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਅਪਨੇ ਤੁਹਾਡਾ ਖ਼ੂਬ, ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਮੋਝ ਕਰਨੇ ਦੀਆ।
ਕਰੇ, ਨੂਨ ਇਤਨੇ ਉਦਾਏ, ਇਤਨੇ ਬੋਰ ਕਾਮ ਕੀਏ, ਕੀ ਇੰਕੇ ਅੱਛੇ ਪ੍ਰਾਬਧ
ਕਾ ਜੋ ਪ੍ਰਾਬਧ ਥਾ ਰਾਜਾ ਬੰਨਾ, ਓ ਕਟੇ ਕਟੇ ਕਟੇ, ਏਕ ਬੰਡਲ ਆਫ ਇੰਕੋ
ਮਿਲਾ, ਏਕ ਹੀਰੇ, ਸੋਨ, ਜੌਹਰਤੋ ਕੀ ਗਥਰੀ ਇੰਕੋ ਮਿਲੀ, ਪੂਰਾ ਰਾਜ ਪਾਠ
ਇਨੋਨੇ ਉਦਾ ਦੀਆ, ਬਾਤ
ਦੀਆ, ਬਰਬਾਦ ਕਰ ਦੀਆ, ਏਕ ਸਾਲ ਕੇ ਬੋਰ ਕਾਮ ਸੇ, ਸਿਰਫ ਓ ਗਥਰੀ ਬਚ ਗਈ
ਥੀ, ਜੋ ਇੰਹੇ ਮਿਲੀ।
ਅਪਨੇ, ਅਪਨੇ ਪ੍ਰਾਬਧ ਕੀ ਸੁਲੀ ਕੋ ਅੱਛੇ ਕਾਮ ਸੇ, ਸੁਲ ਵਿਚ ਬਾਦਲ ਦੀਆ,
ਅਤੇ ਇੰਹੋਨੇ ਅਪਨੇ ਬੋਰ ਕਾਮ ਸੇ, ਅਪਨੇ ਰਾਜ ਪਾਠ ਮਿਲਨੇ ਕਾ ਜੋ ਪ੍ਰਾਬਧ
ਥਾ, ਉਸਤੋਂ ਇਤਨਾ ਬਰਬਾਦ ਕੀਆ, ਕੀ ਸਿਰਫ ਏਕ ਗਥਰੀ ਬਚੀ ਸੀ, ਸਭ ਬਰਬਾਦ
ਕਰ ਦੀਆ।
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਕਹੇ ਬੁੱਧੀ ਕੇ, ਜੋ ਹੈ ਓ ਪ੍ਰਾਬਧ ਕੇ ਅਨੂਸਾਰ ਹੋ ਜਾਤੀ
ਹੈ, ਲੇਕਿਨ, ਮਾਨਸ ਦੇ ਹੱਥ ਮੇ, ਅਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਲਿਖਾ ਹੁਆ ਹੈ, ਉਸਤੋਂ
ਅੱਛੇ ਬੋਰ ਕਾ ਫਰਕ ਵੀ, ਉਸਦਾ ਦਿਮਾਗ ਉਸਤੋਂ ਬਟਾਟਾ ਹੈ, ਜੋ, ਆਪਣੇ
ਗੁਰੂ ਦੇ ਸੰਨਿਧ ਮੇ ਰੇਹ ਕੇ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਸੇ, ਉਸਦਾ ਪ੍ਰਾਬਧ,
ਏਕ ਹਦ ਤਕ ਬਦਲਾ ਜਾ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਬਾਕੀ, ਗੁਰਦੇਵ ਕਹਤੇ ਹੈ, ਕੀ ਪ੍ਰਾਬਧ
ਕੋ ਅਭੀ ਭੋਗ ਲੋ ਤੋ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਤੀ ਹੈ, ਗੁਰੂ ਸਾਨਿਧ ਕਾ ਯੇ ਵੀ ਫੈਦਾ
ਹੋਤਾ ਹੈ, ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਅਪਨੇ ਪ੍ਰਾਬਧ ਕੋ, ਸਾਹਨੇ ਕੀ, ਅਸਾਨੀ ਤੋਂ ਸਾਹ
ਜਾਨੇ ਕੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲ ਜਾਤੀ ਹੈ, ਵੈਸੇ ਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਆਪ ਮਿਰਚੀ
ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਹੋ, ਮਿਰਚੀ ਤੋਂ ਤਿਖੀ ਲਗ ਜਾਤੀ ਹੈ, ਉਸਕਾ ਤਿਖਾਪਨ, ਤੁਹਾਡੇ
ਗੁਨ ਖਾਨੇ ਤੋਂ ਜਾਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਉਸਨੂੰ ਸਾਹਨੇ ਕੀ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲ
ਜਾਤੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਏਕ ਹਧ ਤਕ ਤੋ ਪ੍ਰਾਬਧ ਆਪ ਕਾਮ ਵੀ ਕਰ ਸਕਤੇ ਹੈ, ਦੁਸਰਾ, ਗੁਰੂਦੇਵ
ਇਸਲਿਏ ਕਹਤੇ ਹੈ, ਕੀ ਪ੍ਰਾਬਧ ਕੋ ਕਟਨੇ ਪੇ, ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਕਰਨਾ ਹੀ
ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਕਟ ਜਾਓ, ਅਤੇ ਅਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਊਰਜਾ ਕੋ, ਆਗੇ ਤੋਂ
ਅਪਣੇ ਕਰਮ ਕੋ ਅਤੇ ਬਹਿਤਰ ਬਨਾਨੇ, ਬਹਿਤਰ ਪ੍ਰਾਬਧ ਬਨਾਨੇ
ਕੇ ਲਈ ਲਗਾਓ।
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਆਪ ਅਪਨੇ
ਤੁਹਾਡਾ ਇਮੰਦਰ ਬਨਾਏ, ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸੋਚ ਲਾਏ, ਏਕ ਅੱਚੀ ਸੋਚ ਬਨਾਏ, ਅਗਰ
ਤੁਹਾਡਾ ਲਗਤਾ ਹੈ, ਕੀ ਮਾਈ ਹਾਂ, ਅਵਚੇਤਨ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਯਾ ਆਕਰਸ਼ਣ
ਦਾ ਨਿਯਮ, ਆਪ ਜੋ ਵੀ ਚਾਹੇ ਇਸ ਕਹਲੇ, ਆਪ ਜੋ ਵੀ ਚਾਹੇ ਇਸ ਕਹਲੇ, ਆਪ
ਜੋ ਵੀ ਚਾਹੇ ਇਸ ਕਹਲੇ, ਯੇ ਦੋਨੋ ਚੀਜੇ ਏਕ ਹੀ ਹੈ, ਆਪ ਸੇ ਮਾਨੇ, ਇਸ
ਕਰੇ ਔਰ, ਇਸਕਾ ਲਾਭ ਉਥੇ, ਆਪ ਜੰਤੇ ਹੈ, ਆਪ ਜੰਤੇ ਹੈ, ਕੀ ਯੇ ਚੀਜੇ
ਸੰਭਾਵ ਹੈ, ਅਗਰ ਆਜ ਤੁਹਾਡਾ ਕਹੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ
ਕਰਨ ਐਕਸ਼ਨ ਹੈ, ਐਕਸ਼ਨ ਵੀ ਕਰੇ, ਲੇਕਿਨ
ਅਗਰ ਕੋਈ ਇਹ ਸੋਚਤਾ ਹੈ, ਕੀ ਸਿਰਫ ਕਾਨੂੰਨ ਆਫ ਆਕਰਸ਼ਣ ਤੋਂ ਕਿਸੇ
ਹੋਗਾ, ਐਕਸ਼ਨ ਤਾਂ ਕਰਨਾ ਪੜਤਾ ਹੈ ਨਾ, ਤਾਂ ਮਾਈ ਬਤਾਉਂ, ਆਕਰਸ਼ਣ
ਐਕਸ਼ਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਹੈ, ਜਬ ਤਕ ਤੁਹਾਡਾ ਕਿਸੀ ਖਾਸ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ,
ਨੌਕਰੀ ਦੇ ਲਈ ਆਕਰਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਬੰਤਾ, ਉਸ ਦੇ ਪਾਰਟੀ ਤੁਹਾਡਾ ਲਗਾਓ
ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ, ਤਬ ਤਕ ਆਪ ਵਹਾਨ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਕੇ ਲਈ, ਤਯਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ
ਕਰਦੇ, ਆਪ ਐਮਬੀਏ ਤਭੀ ਕਰਤੇ ਹੋ, ਜਬ ਐਮਬੀਏ ਕਰਨੇ ਕੇ ਪਾਰਟੀ ਲਗਾਓ
ਬੰਤਾ, ਫਿਰ ਤੁਹਾਡਾ ਖਾਸਾ ਕਰੀਂ, ਕਿਸੇ ਕਰੀਂ ਤੁਹਾਡਾ, ਆਪ ਆਈਏਐਸ ਦੇ
ਪਾਰਟੀ ਤੁਹਾਡਾ ਆਕਰਸ਼ਣ ਬੰਤਾ ਹੈ, ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਈਪੀਐਸਸੀ ਕੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ
ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਆਕਰਸ਼ਣ ਜਬ ਬੰਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਖਿੱਚ ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਅੰਦਰ
ਜੋ ਤਾਰੰਗੇ ਉਥ ਰਹੀ ਹੈ, ਵੋ ਕੰਪਨ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਕੋ ਜਾਤੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ
ਕੋ ਜਾਤੀ ਹੈ ਵੋ ਭਾਵਨੇ, ਅਤੇ ਵੋ ਭਾਵਨਾ ਜਬ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਕੋ ਜਾਤੀ ਹੈ,
ਏਕ ਬਾਤ ਅਤੇ ਬਤਾਉਂ, ਆਪ ਹਰ ਬਾਤ ਤੁਹਾਡੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ
ਕੋ ਨਹੀਂ ਜਾਏਗੀ, ਕਿਉਕੀ ਆਪ ਸੋਝਤੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਈਪੀਐਸਸੀ ਬੰਨਾ ਹੈ,
ਅਰੀਂ ਮਾਈ ਕਿਸੇ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹਾਂ, ਅੱਜ ਤਕ ਮੇਰੇ ਖਾਨਦਾਨ ਵਿਚ ਕਿਸੀ ਨਹੀਂ
ਕੀਆ, ਮੇਰੇ ਸਮਾਜ ਵਿਚ ਕਿਸੀ ਨਹੀਂ ਕੀਆ, ਅਰੀਂ ਬਹੋਤ ਮੁਸਕਿਲ ਪ੍ਰੀਖਿਆ
ਹੈ ਯਾਰ, ਯਾਰ ਸੁਨਾਇਆ ਵੋ ਤਿਆਰੀ ਕਰਤਾ, ਨਹੀਂ ਹੁਆ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ
ਕਰ ਲਿਆ,
ਆਪ ਕਰਨਾ ਵੀ ਚਾਹਤੇ ਹੈ, ਫਿਰ ਏਸੀ ਬਾਟੇ ਵੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੈ, ਦੁਸਰੀ ਬਾਤ,
ਜਬ ਤਕ, ਅਪਨੇ ਟ੍ਰਾਂਜ਼ਿਸਟਰ ਸੁਨਾ ਹੋਗਾ, ਜਬ ਤਕ ਉਸਕੀ ਫ੍ਰੀਕੁਐਂਸੀ,
ਤੁਹਾਡੀ ਜਗਾਹ ਸੇ, ਮੈਚ ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ ਹੈ, ਤਬ ਤਕ ਵੋ ਅਵਾਜ਼ ਆਪ ਸੁਨੀ
ਨਹੀਂ ਪਾਤੇ ਹੈ, ਵੈਸੇ ਹੀ, ਜਬ ਤਕ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ
ਸੇ, ਆਪ ਕਨੈਕਟ ਨਹੀਂ ਹੋਗਾ, ਤਬ ਤਕ ਤੁਹਾਡੀ ਪੁਕਾਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਅਵਾਜ਼,
ਵਹਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁਚਨੇ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਨੈਕਟ ਹੋਣ ਕੇ ਲਈ, ਆਤਮਾ
ਆਪ ਹੈ, ਯੇ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਮਿਲਨ ਹੈ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਬੋਲੇ ਤੋਂ
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ, ਤਾਂ ਜਬ ਤਕ ਆਪ ਸੱਚੇ ਦਿਲ ਸੇ, ਆਤਮਾ
ਚੇਤੰਨ ਮਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਹੈ, ਇਹ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਹੈ.
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਇਸ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਜੁੜੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ.
ਤੁਸੀਂ ਮੋਬਾਈਲ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਦਾ ਉਸ ਨਾਲ ਕੋਈ
ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕੀ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣੇਗਾ? ਨਹੀਂ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸਦਾ ਨੰਬਰ ਡਾਇਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ
ਉਸਦਾ ਮੋਬਾਈਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ
ਡਿਲੀਵਰੀ ਆਵੇਗੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਡਿਲੀਵਰੀ ਆਵੇਗੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਡਿਲੀਵਰੀ ਆਵੇਗੀ,
ਤੁਹਾਡੀ ਡਿਲੀਵਰੀ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ, ਕੰਪਨੀ ਬੇਕਾਰ ਹੈ,
ਕੰਪਨੀ
ਬੇਕਾਰ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੇਣਗੇ, ਉਹ
ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ.
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਕੀ ਕਨੈਕਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਾਂ
ਨਹੀਂ?
ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ?
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਇਸ ਦੇ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ
ਹੈ. ਇਸ ਦੇ ਲਈ, ਡੂੰਘੇ ਸਾਹ ਲੈਣ, ਸਵੈ-ਜਾਣ-ਪਛਾਣ, ਸਵੈ-ਜਾਣ-ਪਛਾਣ,
ਫਿਰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜਨਾ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਜੁੜਨਾ, ਜਦੋਂ
ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਪੜ੍ਹ ੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ
ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਉਸਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇਗਾ, ਸਮਝੇਗਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ,
ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਭਾਅ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਰਮ ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲ ਗਏ ਹੋ,
ਫਿਰ ਇਹ ਵੀ ਗਿਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕਰਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੋ ਵੀ
ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਫਿਰ ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ
ਹੁੰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ.
ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਲਿਖੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ
ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਡੇਢ ਲੱਖ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਤਾਂ
ਤੁਹਾਡਾ ਸੁਭਾਅ ਡੇਢ ਲੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.
ਇਹ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਾਧੂ ਕਮਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ
ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਤਾਂ
ਤੁਹਾਡੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਖਾਤੇ ਤੋਂ ਪੈਸੇ ਕੱਢੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਡੈਬਿਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ,
ਉਹ ਵੀ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਗਣਨਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਵੇਗੀ.
ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤਾਂ ਮੰਗ ਕੀ ਹੈ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਕਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ ਇਸ ਜੀਭ ਦਾ ਕੋਈ
ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.
ਫਿਰ, ਇਹ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਵੇਗੀ.
ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੇਗਾ, ਕਿ ਇਹ ਬੱਚਾ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲੇਗਾ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰੋ, ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ.
ਇਹ ਖਿੱਚ ਦਾ ਨਿਯਮ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਪਏਗਾ.
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 100 ਵਿੱਚੋਂ 2٪ ਲੋਕ ਇਸ ਨੂੰ
ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝ
ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚੰਗਾ ਦਿਨ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ.
ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਕਹਿਣ ਨਾਲ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਨ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ
ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਗੇ.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਅ, ਜੋ ਕਿ ਬੁਰੇ ਦਿਨ ਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ
ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਵੇਗਾ.
ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਰਮ ਬਣਿਆ ਰਹੇਗਾ। ਇਹ ਮੌਜੂਦ ਰਹੇਗਾ।
ਜਿਸ ਦਿਨ ਉਹ ਧਰਮ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਬੁੱਧੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਵੇਗੀ।
ਅਮੀਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ, ਪੈਸੇ ਪ੍ਰਤੀ, ਕਾਰਾਂ ਵੱਲ, ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ, ਸਤਿਸੰਗ
ਪ੍ਰਤੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਆਕਰਸ਼ਣ ਬਣੇਗਾ ਤਾਂ ਕਾਰਵਾਈ
ਵੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਹ ਵਾਪਰੇਗਾ।
ਕਾਰਵਾਈ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਆਕਰਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ.
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ
ਰਹੇ ਹਨ।
ਸਿਰਫ ਆਕਰਸ਼ਣ ਨਾਲ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਨਿਯਮ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕਦੋਂ ਕੀਤੀ?
ਚਾਹੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੋਹਫ਼ਾ ਦੇਣਾ ਹੋਵੇ, ਮੇਲ
ਭੇਜਣਾ ਹੋਵੇ, ਚਿੱਠੀ ਭੇਜਣਾ ਹੋਵੇ, ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜਣਾ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ
ਸਾਰੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਕਦੋਂ ਕੀਤੀਆਂ?
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਕਰਸ਼ਣ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।
ਕੱਲ੍ਹ ਤੱਕ ਕੋਈ ਖਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਪਿਛਲੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਖਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ?
ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ.
ਤੁਸੀਂ ਕਦੋਂ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ?
ਜਦੋਂ ਖਿੱਚ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆਓ.
ਕਾਰਵਾਈ ਤਾਂ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ, ਆਕਰਸ਼ਣ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਹੈ.
ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਣ ਕਦੋਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਜਦੋਂ ਦਿਲ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ.
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਮਿਲੇਗਾ?
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਬੋਲਦੇ ਹੋ, ਬੋਲਦੇ ਹੋ, ਬੋਲਦੇ ਹੋ, ਬੋਲਦੇ
ਹੋ, ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ.
ਜਦੋਂ ਆਤਮਾ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ,
ਗਜ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਲਰੇ ਜਲ ਭੀਤਰ ਲਦਾਤ ਲਾਦਤ ਗਜ ਹਰਿਆਣ
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਰਾਇਣ ਹਰਜੀ
ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਰਾਇਣ
ਗਜ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਚਾਲੇ ਲੜਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਗਜ ਗ੍ਰਹਿ ਦੁਆਰਾ ਫੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬੁਰੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ
ਹੈ, ਤਾਂ ਤਿਲ ਭਰੇ ਸੁਨਦ ਰਹੇ ਜਲ ਉੱਪਰ ਤਿਲ ਭਰੇ ਜਲਦੀ ਰਹੇ ਜਲ ਉੱਪਰ
ਪ੍ਰਭੂ ਤਬ ਹਰੀ ਨਾਮ ਉਚਾਰਯਾਨ
ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਰਾਇਣ ਹਰਜੀ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਰਾਇਣ
ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਰਾਇਣ ਨਾਰਾਇਣ
ਅਬ ਉਸੇ ਕਿਸੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਤਬ ਉਸਕੀ
ਪੁਕਾਰ ਆਤਮਾ ਕੀ ਆਈ ਅੰਤਿਮ ਵਾਲੀ, ਹੈ ਹਰੀ, ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋ, ਹੈ ਨਾਰਾਇਣ,
ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋ, ਤਬ ਪ੍ਰਭੂ ਕੀ ਲੀਲਾ ਦੇਖੋ।
ਗਜ ਕੀ ਤੇਰੇ ਸੁਨੀ ਹੈ ਰਘੂ ਨੰਦਨ, ਗਜ ਕੀ ਤੇਰੇ ਸੁਨੀ ਹੈ ਰਘੂ ਨੰਦਨ,
ਪ੍ਰਭੂ ਗਰੂੜ ਚੋੜ ਪਾਗ ਧਾਰਿਆਦ, ਹਰ ਜੀ ਨਾਰਯਾਦ, ਨਾਰਯਾਦ, ਨਾਰਯਾਦ।
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਗਜ ਕੀ ਤੇਰੇ, ਤੇਰੇ ਭੋਲੇ ਤੋ ਪੁਕਾਰ, ਗਜ ਕੀ ਪੁਕਾਰ ਸੁਨੀ
ਹੈ ਰਘੂ ਨੰਦਨ, ਰਘੂ ਨੰਦਨ, ਨਾਰਾਇਣ, ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜੋ ਕੇਹ
ਲੋ।
ਸ੍ਰੀ ਹਰੀ ਗਜ ਕੀ ਪੁਕਾਰ ਸੁਨੀ ਹੈ, ਵੋ ਕਰੂਦ ਪੁਕਾਰ, ਕਬ ਕੀ ਜਬ ਤਿਲ
ਭਰ ਸੁੰਡ ਉੱਪਰ ਬਚੀ ਹੈ, ਤਬ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਗਰੂੜ, ਗਰੂੜ ਜੰਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਕੀ
ਸਵਰੀ ਹੈ, ਨਾਰਾਇਣ ਸੇ ਬਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਗਰੂੜ ਕੀ ਸਵਰੀ ਚੋੜ ਕੇ ਪ੍ਰਭੂ
ਖੁਦ ਪਾਗ ਧਾਰਿਆਦ, ਅਪਨੇ ਪਾਵ ਚਲ ਪਾਰਟੇ ਹੈ,
ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਕੀ ਰੱਖਚਾ ਕੇ ਲਈ, ਜਬ ਉਸ ਕਰੂਦ ਪੁਕਾਰ ਕੀ ਬਾਰੀ ਆਤੀ ਹੈ,
ਤਾਂ ਵੋ ਨੰਗੇ ਪਾਵ ਦਾਊਦ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਅਪਨੇ ਸੁਦਾਮਾ ਜਬ ਮਿਲਨ ਹੋਤਾ ਹੈ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਵਤਾਰ ਵਿਚ, ਤੋ ਵੀ ਅਪਨੇ ਸੁਨੀ ਹੋਗੇ ਕਹਾਣੀ, ਕੀ ਜਬ ਸੁਦਾਮਾ
ਕੀ ਬਾਤ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਕੋ ਖ਼ਬਰ ਮਿਲਤੀ ਹੈ,
ਕੀ ਨਾਮ ਅਪਨੋ ਬਤਾਵਤ ਸੁਦਾਮਾ, ਸੁਦਾਮਾ ਸੁੰਤੇ ਹੀ ਨੰਗੇ ਪਾਵ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ
ਦਾਊਦ ਲੇਤੇ ਹੈ, ਜਬ ਅਪਨੇ ਭਗਤ ਕੀ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੈ ਆਤਮਾ ਕੀ ਕਰੂਦ ਪੁਕਾਰ
ਹੋਤੀ ਹੈ, ਤੋ ਵੋ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਵੋ ਉਲਟ, ਤੁਹਾਡੀ ਹਰ ਮੁਰਾਦ, ਜਬ ਤੁਹਾਡੀ
ਜਾਨ ਬਚਨੇ ਕੇ ਲਈ ਸਾਖਚਾਟ ਪਾਗ ਧਰ ਕੇ ਵੋ ਆ ਜਾਤੇ
ਹੈ, ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਜਾਨ ਤੋਂ ਅਦਿਕ ਕੀਮਤੀ ਤੋ ਕੁਛ ਨਹੀਂ
ਹੈ ਨਾ, ਜਾਨ ਰਹੇ, ਕਹਿੰਦੇ ਹੈ ਜਾਨ ਹੈ ਤਾਂ ਜਹਾਂ ਹੈ, ਜਹਾਂ ਕੀ ਸਾਰੀ
ਚੀਜੇ, ਉਸ ਜਾਨ ਦੇ ਸਾਮਨੇ ਸੁੱਕਮ ਹੈ, ਟੁਕਛੜ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਰੂਦ
ਪੁਕਾਰ ਪੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਨ ਬਚਨੇ ਕੇ ਲਈ, ਵੀ ਵੋ ਦਾਊਦ
ਪਰਾਟੇ ਹੈ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਿਲਾਧਾਰੀ, ਤੋ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕੋ ਮੰਗੋਗੇ, ਤੋ
ਕਿਉ ਨਹੀਂ ਦੇਂਗੇ, ਯੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ, ਜਿਸਕੇ ਰਚਿਤਾ ਹੈ ਵੋ, ਜਿਨਕੇ ਬਚੇ
ਹੈ ਹਮ, ਲੇਕਿਨ, ਸਾਡੀ ਪੁਕਾਰ ਏਸੀ ਹੋਨੇ ਚਾਹੀਏ, ਕੀ ਉਨ ਤਕ ਪਹੁਚ
ਸਾਕੇ, ਲਾਖੋ, ਕਰੂਡੋ ਬਚੇ ਹੈ ਨਾ, ਅਰਬੂ, ਖਰਬੋ,
ਹਮ ਤੋ ਏਕ ਯੂਨੀਵਰਸ ਕੇ, ਛੋਟੇ ਤੋਂ ਗ੍ਰੇਹ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਪੇ ਰਹਿਤੇ ਹੈ,
ਏਸੇ ਹਜ਼ਾਰੋ ਗ੍ਰੇਹ ਹੈ, ਉਸਕੇ ਹਜ਼ਾਰੋ, ਲਾਖੋ, ਕਰੂਡੋ ਉਨਕੇ ਬਚੇ ਹੈ,
ਫਿਰਭੀ, ਏਕ ਏਕ ਕੀ ਸੁੰਤਾ ਹੈ ਵੋ, ਏਕ ਕੀ ਸੁੰਤਾ ਹੈ, ਇਕ ਏਕ ਕੀ ਸੁੰਤਾ
ਹੈ, ਪਹਿਲੇ ਹਮੇ ਅਪਨੇ ਆਪ ਕੋ ਸਮਝਨੇ ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਅਪਨੇ ਆਪ
ਕੋ ਜੋਧਨੇ
ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ,
ਹਮ ਅਗਰ ਅਪਨੇ ਆਪ ਕੋ ਸਾਂਝ ਪਾਤੇ ਹੈਂ, ਉਸਤੋਂ ਜੋਧ ਪਾਤੇ ਹਨ, ਉਸ ਤੋਂ
ਕਨੈਕਟ ਕਰ ਪਾਟੇ ਹਨ, ਤੋ ਯੇ ਸਾਰੀ ਚੀਜੇ ਕਰਣੀ ਸੰਭਵ ਹੈ, ਬਿਲਕੁਲ ਸੰਭਵ
ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮਿਲੇਗੀ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਮਿਲੇਗੀ, ਜੋ ਬਹਿਤਰ ਹੋਗੀ,
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲਈ, ਕਿਉਕੀ ਕਹੀ ਬਾਰ ਆਪ ਸੈਥ
ਮੰਗ, ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਹੀ ਤਰਰਾਹ ਕੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਤੁਹਾਡੇ
ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਏਕ ਤੋ ਤੁਹਾਡੇ ਪ੍ਰਗੜ ਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੁਸਰਾ,
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਬਹਿਤਰ ਹੈ, ਇਸਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਹਮ ਗੁਰੂ ਚਰਸਾ ਮੇਂ ਪਾਰਟੇ ਹਨ,
ਹੇ ਗੁਰੂ, ਯੇ ਦਾਸ ਤੋ ਨਾਦਾਨ ਹੈ,
ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰਾ ਦਾਤਾ ਭਗਵਾਨ ਹੈ,
ਹੇ ਗੁਰੂ, ਯੇ ਦਾਸ ਤੋ ਨਾਦਾਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਬਤਾਨ, ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਏ, ਕੋਈ
ਸ਼ਰਮਾਕ ਲਗਾ ਹੁਆ ਲਾਈਨ ਹੈ, ਯੇ ਹਾਂ-ਪੱਖੀ ਵਾਕ ਹੈ, ਸਕਰਤਮਕ ਵਾਕ ਹੈ,
ਅਤੇ ਆਪ ਲੋਕ ਜੰਤੇ ਹਨ, ਕੀ ਸਕ੍ਰਤਮਕ ਵਾਕ ਕੇ ਬਾਦ ਵਿਚ ਫੁਲਸਟਾਪ ਲਗਤਾ
ਹੈ, ਲੇਕਿਨ, ਯੇ ਵਾਕ ਬੇਕ ਬੇਕ ਸਕਰਤਮਕ
ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਇਸਕਾ ਭਾਵ, ਪ੍ਰਸਾਨ ਵਾਚਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਬਟੌਂ, ਕਿਆ ਮੁਝੇ
ਚਾਹੀਏ, ਆਰੇ ਮੈਂ ਕਹਾਂ ਹੋਤਾ ਹੂ ਬਟਾਨੇ ਵਾਲਾ, ਮੈਂ ਅੰਜਾਨ, ਮੁਰਖ
ਆਦਮੀ ਹੂ, ਯੇ ਤੋ ਗੁਰੂ ਸੇ ਕਹੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਬਤਾਂ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੀਏ,
ਜਾਨ ਕਰ ਵੀ ਤੂੰ ਬਨਾ ਅੰਜਾਨ ਹੈ,
ਹੇ ਲੀਲਾ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ,
ਗੁਰੂਦੇਵ, ਮੈਂ ਕਹਾਂ ਹੋਤਾ ਹੂ ਬਟਾਨੇ ਵਾਲਾ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਏ,
ਦੋਸਤੋ, ਅਬ ਯੇ ਲਵ ਆਕਰਸ਼ਣ ਕਾ ਏਕ ਦੀਪ ਭਾਗ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬਾਟਾ ਰਹਾ
ਹੂ, ਕਿਉਕੀ ਅਭੀ ਤਕ ਤੁਹਾਡਾ ਲਗ ਰਹਾ ਥਾ ਕੀ ਜੋ ਆਪ ਮੰਗਾਂਗੇ, ਵੋ
ਤੁਹਾਡਾ ਮਿਲੇਗਾ, ਮੈਂ ਅਬ ਯਾਹਾ ਪੇ ਵੋ ਸੀਕ੍ਰੇਟ ਬਾਟਾ ਰਹਾ ਹੂ, ਕੀ ਆਪ
ਬਤਾਨੇ ਕੀ ਕੋਸਿਸ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਾ ਕਰੋ, ਆਪ ਕਤੇਂ ਮੈਂ ਬਤਾਉਂ, ਜਾਨ ਕਰ ਵੀ
ਤੂੰ ਬਨਾ ਅੰਜਾਨ ਹੈ, ਮੈਂ ਕੀ ਬਤਾਉਂ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਚਾਹੀਏ, ਕਿਆ ਹੈ
ਮੇਰੋ ਲਈ ਦੈਤਰ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਤੋਂ ਦੈਤਰ ਜੰਤਾ ਹੈ, ਕੀ ਮੁਝੇ ਕਿਆ
ਚਾਹੀਏ, ਮੇਰੇ ਭਲੇ ਕੇ ਲਈ ਕੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੋ ਦੇ ਦੇ,
ਜਿਸਮੇ ਮੇਰੇ ਭਲਾਈ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਹੈ।
ਹਾਂ।
ਯੇ ਹੈ ਪਿਆਰ ਦਾ ਆਕਰਸ਼ਣ.
ਮਤ ਖੋਲੋ ਜਵਾਨ ਕੋ ਹੈ, ਇਸ ਤਾਰੀਕੇ ਤੋਂ ਮੰਗੋ। ਕਿਉਕੀ ਕੈ ਬਾਰ ਫਿਰ ਹਮ
ਏਸੀ ਵੈਸੀ ਚੀਜੇ ਮੰਗਤੇ ਹੈ, ਜਿਸਕਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹਮੇ ਹੀ ਝੇਲਨਾ ਪੜਤਾ ਹੈ,
ਅਗਰ ਤੁਮਨੇ ਮੰਗ ਲੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਦੇ ਦੀਆ, ਉਸਕਾ ਕੀ ਹੋਗਾ, ਪਰੀਦਮ ਵੋ
ਤੁਮ ਜਾਨੋ।
ਮੁੱਖ ਵਿਹਾਰਕ ਇਸਕਾ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇਤਾ ਹੂ,
ਸਵਾਮੀ, ਸੁਦਰਸ਼ਨਾਚਾਰੀਆ ਮਹਾਰਾਜ, ਅਪਨੇ ਗੁਰੂਦੇਵ,
ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀ 1008,
ਜਗਦਗੁਰੂ ਸਵਾਮੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨਾਚਾਰੀਆ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ,
ਹੇ ਗੁਰੂਦੇਵ,
ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨੋ ਮੇ ਕੁਥੇ ਕੁਠੇ ਪਰਨਾਮ,
ਵਿਜੇ ਦਾਸ ਦਾ ਸ਼ਵਿਕਰ ਹੋ, ਯੇ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਦਾਨ ਕਾ ਨਾਮ ਹੈ,
ਏਕ ਬਾਰ,
ਹੇ ਗੁਰੂਦੇਵ,
ਤੁਹਾਡੇ ਆਗਿਆ ਸੇ, ਲੌਗੋਂ ਕੇ ਪਾਥ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੇ ਲਈ, ਜਿਨਕੋ ਯੇ ਬਾਤ,
ਸਮਾਜ ਆਨੀ ਹੋਗੀ, ਤੁਹਾਡੀ ਲੀਲਾ ਹੈ, ਆਏਗੀ, ਏਕ ਬਾਰ, ਮੈਂ ਕਿਸੀ ਚੀਜ਼
ਕੀ ਜੀਦ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਕਹਿੰਦੇ ਨਾ, ਮੰਗ ਲੇ ਸੇ ਮਿਲਤੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਬਾਤ
ਪੇ, ਆਕਰਸ਼ਣ ਦਾ ਨਿਯਮ ਪੇ ਹੀ ਬੋਲ ਰਹਾ ਹਾਂ, ਕਿਸੀ ਚੀਜ਼
ਕੀ ਜੀਦ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਜਾਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਮੇ ਬੈਥ ਗਿਆ ਥਾ,
ਸ੍ਰੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂਦੇਵ,
ਸ਼੍ਰੀ ਸਿੱਧਤਾ ਆਸ਼ਰਮ, ਫਰੀਦਾਬਾਦ, ਹਰਿਆਣਾ, ਦਿੱਲੀ ਸਰਹੱਦ ਨੇੜੇ,
ਦਿੱਲੀ ਐਨਸੀਆਰ,
ਭਾਰਤ
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਗੂਗਲ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ਿਧਤਾ ਆਸ਼ਰਮ ਟਾਈਪ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਇਹ ਮਿਲੇਗਾ।
ਵਿਜੇ ਦਾਸ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੱਖਾਂ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਗੁਰੂ ਜੀ ਆਖਦੇ
ਹਨ, ਗੁਰੂਦੇਵ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਜੀਵਨਾਂ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ
ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ,
ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕੁਝ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਕ ਵਾਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿਖਾਈ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਸਿਰ ਝੁਕਾਉਣ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਕੁਝ ਲੋਕ
ਉੱਥੇ ਸਨ,
ਮੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਪਿਆ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਸਨ।
ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋਵੋਗੇ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਨ।
ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ
ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਆਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆ ਗਈ।
ਉੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲਾਈਨ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ
ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਗਿਆ।
ਮੈਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸੱਦੇ 'ਤੇ ਉੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਹੁਣ, ਮੈਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਿਆ ਹਾਂ।
ਨੌਕਰ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਦਾਗ ਸੀ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਕਿਤੇ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਾਓ।
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ।
ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਲੀਲਾ ਹੈ।
ਉਸ ਦਿਨ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣਾਉਣੀ ਪਈ।
ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ.
ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਨਾ ਝੁਕਾਓ।
ਅਸੀਂ ਸਨਾਤਨੀ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਸਾਸਤਾਂਗ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜਾਂ ਗੁਰੂ ਅੱਗੇ ਸਿਰ ਨਾ ਝੁਕਾਓ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸਾਈਡ ਤੋਂ ਕਰੋ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਨਾਤਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਇੱਥੇ ਤ੍ਰਿਨੇਤਰ ਹੈ।
ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਸੰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਹਨ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੋਂ ਵੇਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ
ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਵੋਗੇ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵੇਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪਿਆਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ
ਹੋਣਗੀਆਂ.
ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਸਬਕ ਹੈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ।
ਦੂਜੀ ਗੱਲ ਜੋ ਗੁਰੂ ਜੀ ਉਸ ਦਿਨ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਇਸ ਕਲਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਲਮ 'ਤੇ ਲਿਖਦੇ ਹਨ।
ਲਿਖਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕਲਮ ਵਿਚ ਇੰਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਕਿ
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਲਿਖਤ ਕੱਟ ਕੇ ਉਥੇ ਨਵਾਂ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਜੋ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਲਿਖਾਂਗਾ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਹੀ ਜਾਵੇਗਾ।
ਮੈਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਵੀ ਕੱਟ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਕਲਮ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਹ ਗੁਰੂ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਬਰਕਤ ਮਿਲੀ
ਹੈ।
ਉਹ ਸੁਦਰਸ਼ਨ,
ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਲਿਖੋਗੇ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ,
ਪਰਮਾਤਮਾ ਭਗਤ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਉਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸੀ? ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਸੀ.
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਅਦਾਲਤ ਵਿਚ ਬੈਠ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ-ਪੀਤਾ।
ਮੈਨੂੰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਪਈ।
ਹਰ ਕੋਈ ਪੁੱਛੇਗਾ, ਕੀ ਹੋਇਆ?
ਤੁਸੀਂ ਫਰਸ਼ 'ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਬੈਠੇ? ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਲ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂ ਪੀਤਾ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦਿੱਲੀ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ
ਸਨ।
ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ,
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਗੁਰੂ ਜੀ,
ਮੈਂ ਅੱਜ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਾਂਗਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਜ ਨਾਮਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕ ਨਾਮਕਰਨ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਮ
ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਫਿਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਫਿਰ ਉਹ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਝੌਂਪੜੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਾਂਗਾ।
ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਮੈਂ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਭਾਵਨਾ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ ਗੁਰੂ ਜੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ
ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਇਸ ਸਵਾਲ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਹਾਂ।
ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ।
ਉਹ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਸਵੇਰ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਸ਼ਾਮ ਦੇ 4 ਜਾਂ 5 ਵੱਜੇ ਸਨ।
ਨਾਮ ਕਰਨ ਦੀ ਰਸਮ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਝੌਂਪੜੀ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ।
ਉਹ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਫਿਰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਗੁਰੂ ਜੀ ਉੱਪਰ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਸੀ,
ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿੱਦ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਹੋ।
ਹੁਣ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ।
ਕੁਝ ਖਾਓ, ਕੁਝ ਪੀਓ।
ਮੈਂ ਨਾ ਕਿਹਾ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵੀ ਇਹ ਦੇਖ
ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਕਿ ਉਸਦਾ ਬੱਚਾ ਉੱਥੇ ਪਿਆ ਹੈ।
ਦੋਸਤੋ, ਹਾਲੇ 15 ਮਿੰਟ ਹੀ ਹੋਏ ਸਨ ਕਿ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਰੌਲਾ ਪਿਆ ਕਿ
ਗੁਰੂ ਜੀ ਹੇਠਾਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਹਰ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨ ਸੀ।
ਨਾਮਕਰਨ ਸਮਾਰੋਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਗੁਰੂ ਜੀ ਹੇਠਾਂ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਉਹ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਥੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਏ।
ਉਹ ਉੱਥੇ ਆਇਆ ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਬੈਠਾ ਸੀ।
ਉੱਥੇ ਭੀੜ ਹੈ।
ਲੋਕ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਰ ਉਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਜ਼ਿੱਦੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।
ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ,
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ.
ਮੇਰਾ ਗੁਰੂ ਇੰਨਾ ਸਮਰੱਥ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਉਹ ਹੁਣੇ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਵਾਮੀ, ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼੍ਰੀ 1008,
ਜਗਦਗੁਰੂ ਸਵਾਮੀ ਸੁਦਰਸ਼ਨਾਚਾਰੀਆ ਮਹਾਰਾਜ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਹਨ,
ਤੁਹਾਡਾ ਗੁਰੂ ਓਨਾ ਹੀ ਸਮਰੱਥ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਮੰਨਦੇ ਹੋ।
ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ.
ਉਹ ਹੁਣੇ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਪਰ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੰਗ ਰਹੇ ਹੋ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਚੀਜ਼
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਹੈ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬੁਰੀ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਹੁਣੇ ਲਓ.
ਪਰ, ਤੁਸੀਂ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਂਦੇ ਹੋ. ਅਤੇ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ
ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ
ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ.
ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ,
ਹੇ ਗੁਰੂ ਜੀ, ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਦਿਓ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਉਹੀ ਕਰੋ ਜੋ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ
ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ?
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਅਗਿਆਨੀ ਹੋ।
ਹੇ ਗੁਰੂ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਗੁਰੂ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ
ਕੁਝ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ।
ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ।
ਮੈਨੂੰ ਸਮਾਂ ਦਿਓ।
ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦਿਓ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਬਿਹਤਰ ਹੈ।
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੇਵਾਂਗਾ.
ਕੱਲ੍ਹ, ਮੈਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਵਾਂਗਾ.
ਇਹ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਬਿਹਤਰ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਸੀ।
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ?
ਜਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ?
ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਤੁਸੀਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਜਾਓ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਟਮਾਟਰ, ਆਲੂ ਖਰੀਦੋ।