हाय मित्रांनो, मी तुमचा कोच आणि ट्रेनर सृणिध गौतम आहे आणि
आज मी संवादाच्या भागाबद्दल बोलत आहे.
आणि एक प्रमुख विषय इथे आहे
सादरीकरण सार्वजनिकरित्या आपण स्वत: ला सादर करणार आहात.
स्वत:ला सादर करण्याचे प्रमुख भाग कोणते आहेत?
आपल्या प्रस्तुतीत काय काही आवश्यक आहे?
तुमच्या प्रेझेंटेशनमध्ये या गोष्टींची आवृत्ती असेल.
प्रस्तुतीकरण म्हणजे स्पीकरच्या माध्यमातून वाचकांपर्यंत
माहिती पोहोचवणे.
प्रसंगातील तुमच्या प्रस्तुतीत वक्ता श्रोत्यांना संदेश
पाठवतो.
दर्शवण्याचे, परिचय देण्याचे, व्याख्यान करण्याचे किंवा भाषण
देण्याचे प्रेझेंटेशन आम्ही सामान्यतः वापरतो, ज्यामुळे
श्रोत्यांना माहिती देण्याचा, त्यांचे मन वळविण्याचा, त्यांना
प्रेरणा देण्याचा, त्यांना प्रेरित करण्याचा आणि सदिच्छा
निर्माण करण्याचा उद्देश असतो.
तुम्ही जो कोणत्याही प्रेझेंटेशन देत असाल तो चांगल्या दिशेने
समजावण्याचा प्रयत्न करायचा आहे.
प्रेझेंटेशन हा नवीन कल्पना किंवा उत्पादन सादर करण्याचा एक
मार्ग आहे.
यालाच प्रेझेंटेशन म्हणतात.
आता सवाल येतो की, जेव्हा आपण सार्वजनिक स्थळावर काहीतरी
मांडणार असता तेव्हा आपण कोणत्या मुख्य भागांवर लक्ष द्यावे
ते आपल्याला काय आहे?
स्वत:ला लोकांसमोर मांडताना कोणत्या गोष्टींची काळजी घ्यावी
लागते?
तुमचा विषय, तुमची नवीन विचारे किंवा उत्पादने,
त्याचा निष्कर्ष कसा काढायचा? कसं बोलावं?
कसं बोलावं?
तुमची व्हॉल्यूम फ्रिक्वेन्सी, बॉडी लँग्वेज, डोळ्यांचा
संपर्क, चेहऱ्यावरचे हावभाव, टोन - हे सर्व गोष्टी आहेत जे
शब्दांचा अर्थ बदलतात.
हे प्रमुख भाग आहेत.
तुम्हाला बोलण्याचा विशेष ध्यान घ्यायचा आहे.
आणि नंतर खूप बोलायचं असेल ते तुम्हाला ध्यानात ठेवावं लागतं.
वास्तविकपणे, जेव्हा तुम्ही कोणत्याही विचाराची किंवा
उत्पादनाची प्रस्तावना देणार असाल, तेव्हा तुम्हाला एक चांगली
संवेदनशीलता तयार करावी लागेल, तुम्ही तुमच्या उत्पादनाच्या
विशेषतांचा उत्साह दर्शवू शकता.
जर तुमच्या उत्पादनाबद्दल काही सकारात्मक सांगायचं असेल तर
मला सांगा.
जोपर्यंत आपण जनतेला ही गोष्ट समजावून सांगणार नाही, तोपर्यंत
कोणीही या गोष्टीची काळजी घेणार नाही, त्याच्यानंतरच तुम्ही
तुमच्या उत्पादनाचा महत्त्व जाणून घ्यायचा आहे.
त्यांच्यासाठी ते कितपत महत्वाचं आहे का? त्यांच्यासाठी काय
उपयुक्त असू शकतं? तोपर्यंत ते त्यांना मनोरंजन देणार नाहीत,
त्यांच्याकडे रुची दाखवणार नाहीत.
आणि मुख्यत्वे तुम्ही त्याच्याशी बोलत असताना तुम्ही त्या
गोष्टीचे जनतेसाठी किती महत्त्व आहे हे सांगायचे आहात, जेव्हा
तुम्ही ते प्रस्तुत करत असता.
जोपर्यंत आपण ही गोष्ट स्पष्ट करत नाही, तोपर्यंत आपण त्यांना
समजावू शकत नाही, आपण त्यांना आपल्या बाजूला आणू शकत नाही ते
समजत नाहीत.
आणि हा तुमच्या प्रस्तुतीचा महत्त्वाचा भाग आहे.
अन्यथा तुम्ही फक्त तुमचा वेळ वाया घालत आहात आणि जनतेचा वेळ
वाया घालत आहात.
त्यामुळे त्यांना आपल्या शब्दांनी पटवून देणे, त्यांना योग्य
ज्ञान देणे, जे त्यांना समजू शकेल, जे त्यांच्या मनात जाऊ
शकेल, हे तुमचे ब्रीदवाक्य आहे.
आणखी जाणून घ्या की तुम्ही काय बोलत आहात, त्यांच्याशी
तुमच्या शब्दांचा काय संबंध आहे आणि त्यांना काय फायदा होणार
आहे हे ध्यानात ठेवा.
तोपर्यंत तुमचे कोणी ऐकणार नाही.
तुमच्याकडे कितीही ज्ञान असेल तरी, लोक त्याची चांगली वाट
पाहणार नाहीत.
तुमच्या ज्ञानाचा त्यांना काय फायदा होणार आहे?
मग लोक त्याची काळजी घेतात.
तुमच्या ज्ञानाचा त्यांना काही फायदा होणार नसेल, तर तुमचे
व्याख्याते तुमचे ऐकणार नाहीत.
तुमचे प्रस्तुतीकरण तुमच्या आणि त्यांच्या वेळेची वाळवणी आहे
असं म्हणता येते.
त्या लोकांना जो तुमच्यासमोर बसतात.
असा एक बेसिक फंडा आहे, की जे तुम्ही सार्वजनिकपणे मांडणार
आहात, त्याचा जनतेला कशाचा फायदा होणार आहे हे नक्की करा.
तुम्ही खास नोट करा कारण मी इथे व्हिडिओ रेकॉर्ड करत आहे.
मला रेकॉर्ड करायचं आहे कारण तुमच्याकडे हे ऐकणार लोक आहेत.
या सादरीकरणाचे महत्त्व आपण समजू शकतो.
जेव्हा तुम्ही सारख्या लोकांसमोर तुमच्या विषयाबद्दल बोलणार
असाल, तेव्हा लक्षात ठेवा की तुमच्या श्रोत्यांना,
ऐकणार्‍यांना काय फायदा होणार आहे हे. हे महत्वाचे आहे कारण
तुम्ही या व्हिडिओची ऐकणी करत आहात.
जोपर्यंत त्यांच्या मनात ही गोष्ट स्पष्ट नाही तोपर्यंत
त्यांना तुमच्या विषयाचा काही फायदा दिसत नाही, तोपर्यंत ते
तुमच्या ऐकण्यास तयार नाहीत.
आपल्या सामाजिक कौशल्यांच्या आणि संवाद कौशल्यांच्या भागात
स्वीकृती मिळते.
स्वीकृती म्हणजे काय?
बोलण्याचा एक मार्ग असल्याचा म्हणजे आक्रमक मार्ग.
आक्रामक मार्ग म्हणजे तुमच्याबद्दल कोणत्या व्यक्तीचा विचार
करत आहे हे तुम्हाला थोडं वाटत नाही.
तुमच्याबद्दल कोण विचार करतंय, तुम्ही या गोष्टीकडे लक्ष देत
नाहीआहात.
तुम्ही आक्रमकपणे आपल्या प्रस्तुतीत देत आहात.
कुणाला वाईट वाटत असेल तर राहू द्या.
तू ह्या गोष्टीची वाट पाहणार नाहीस.
जो भी बुरा महसूस करेगा, उसे जाने दो।
तुमची प्रतिमा काय आहे?
हा त्यांचा स्वतःचा व्यवसाय आहे.
त्याला जे बोलायला आवडेल ते च सांगा.
त्याला पुढील व्यक्तीच्या भावना वाटप नाही.
मी प्रेझेंटेशनमध्ये एवढं म्हणालो होतो की, जेव्हा तुम्ही
प्रेझेंटेशन देत असताना तुमच्या ज्ञानाचा इतर व्यक्तीला काही
फायदा नसतो तेव्हा तुमच्या ज्ञानाशी काहीही संबंध नाही.
आप बहुत बुद्धिमान हो, आपको बधाई हो।
जा, तो काळजी घेणार नाही.
त्यामुळे आक्रमक पद्धतीने प्रेझेंटेशन देताना तुमची इमेज खराब
होते, हळूहळू लोक तुमचं ऐकणं बंद करतील.
ते म्हणतील, तो नेहमी तुमच्यावर चिडत असतो.
तुमची काळजी कोणी घेऊ नये.
त्यामुळे आक्रमक मार्ग, आक्रमक होणे.
आणि दुसरा निष्क्रिय आहे.
निष्क्रिय मार्गाने, आपण तटस्थ बनता.
पहा, खाली लिहिलं आहे की आक्रमकपणे मी म्हणतोय, मी जिंकतो.
मीच सर्वस्व आहे.
निष्क्रिय मार्गाने, आपण जिंकता.
मी स्वत:ला शरण गेलो, की तू जिंकशील, मी नाही.
मी श्रोता झालो.
निष्क्रिय म्हणजे काय?
मी फक्त ऐकत आहे.
मी बोलत नाही.
मी चर्चेत सक्रियपणे सहभागी नाही.
जेव्हा जेव्हा वाद होतो तेव्हा एक व्यक्ती आक्रमकपणे काम करत
असते, होय, माझं जिंकणं आहे.
मी जिंकेन.
ग्रुप डिस्कशन सुरू आहे, तर कुणी आक्रमकपणे बोलत आहे, तो
म्हणतोय, मी जिंकेन.
निष्क्रिय व्यक्ती फक्त ऐकत आहे. तुम्ही लोक जिंकता, मला फक्त
ऐकण्यासाठी द्या.
तिसरा मार्ग ठाम आहे.
ठाम म्हणजे दोन्ही.
मी आणि तू.
याचा अर्थ काय?
ठाम असणे म्हणजे आपल्या किंवा इतरांच्या हक्कांची संरक्षण
करण्यास सक्षम असणे.
ठामपणा म्हणजे, स्वतः आणि इतरांच्या हक्कांसाठी उभे राहू
शकणारे लोक असतात, हे ठामपणा म्हणतात.
शांत आणि सकारात्मक मार्गाने.
पण, तुमचा तरीका शांत आणि सकारात्मक आहे. तुम्ही शांत असाल
तरीही.
तुम्ही सकारात्मक पद्धतीने बोलत आहात.
तुम्ही आक्रमकपणे बोलत नाहीआहात.
एकही आक्रमक न होता,
मी आधी जे सांगत होतो ते स्पष्ट पणे लिहिलं होतं.
आक्रमक न होता किंवा निष्क्रीयपणे चुकीचा स्वीकार न करता.
आपण चुकीचे स्वीकारणार नाही, परंतु आपण आक्रमक होत नाही.
तुम्ही आपला मार्ग ठेवणार, पण शांत आणि सकारात्मकपणे बोलणार.
तुम्ही आक्रमक होणार नाही.
पण, आक्रमक नसणार्‍याचा अर्थ असा नाही की आपण इतराची चुक
स्वीकारू नये.
नाही, तुम्ही स्वीकारणारही नाही.
तुम्ही स्वीकारणारही नाही.
या अर्थाने ठाम,
इतरांना त्रास न देता व्यक्ती आपले म्हणणे मांडण्यास सक्षम
असतात.
ठाम व्यक्ती इतरांना त्रास न देता, इतरांना त्रास न देता,
आक्रमक न होता आपले म्हणणे मांडू शकतात.
जर तुम्ही प्रस्तुत नाहीत तर तुम्हाला हा गुण शिकायचा आहे, तो
सुधारणे आवश्यक आहे.
मुख्यतः मी ठोबट व्यक्तींबद्दल बोलत आहे.
इतरांना त्रास देणे किंवा स्वत: अस्वस्थ होणे.
तुम्ही आपल्या मताचा त्याग करता इतरांना वेध देत नाही, पण
त्याचा शांतपणे आणि सकारात्मक पद्धतीने मांडता येता.
दोन्ही पक्षांचे म्हणणे ऐकून, तुमच्या मताची बरोबरी आहे.
तुमचे मत बरोबर आहे.
माझं मत बरोबर आहे.
ना मला तुला दुखवायचे आहे, ना तू चुकीचा आहेस.
शायद तुमच्यासाठी बरोबर असेल, पण मला चुकीचे वाटत आहे, म्हणून
मी त्याशी सहमत नाही.
माझं मत माझं आहे.
माझ्या मताशी माझं असेल तरी मी त्याशी राहीन.
मी तुमच्या बरोबर किंवा चुकीच्या बाबत म्हणत नाही, पण मला
चुकीचे वाटत आहे.
एक गोष्ट, दोन माणसं दोन प्रकारे पाहता येतात.
छह लिखा गया है, जो इस तरफ खड़ा है उसको छह नजर आती है, दूसरी
तरफ खड़ा है उसे नौ नजर आती है।
त्याच्या जागी सहा जण योग्य आहेत.
त्यामुळे जागेचा फरक असावा शकतो.
ज्या ठिकाणी तुम्ही पाहत असाल, त्या पद्धतीने तुम्ही पाहत
असताना फरक पडू शकतो. पण तुम्ही त्याशिवाय इतर व्यक्तीसोबत
लढणार नाही, तुम्ही तुमच्या मताचा शांतपणे व्यक्त करणार आहात,
तुम्ही आक्रमक नाही होणार, पण तुम्ही सहमत नसल्यास तुम्ही
तुमचे मत दाखवणार आहात.
तुम्ही दुसऱ्या व्यक्तीच्या चुकीच्या मुद्द्यावर खात्री घेणार
नाही.
यालाच स्वत:ला मांडण्याची ठाम पद्धत म्हणतात.
स्वत:ला सादर करण्याची ठाम पद्धत हा संवादाचा एक प्रमुख भाग
आहे.
जर आपण ऑफर देत असाल तर आपण गुण जमा करू शकता ज्याची आपण सूट
किंवा रोख बक्षिसांसाठी रिडीम करू शकता आणि कोर्स पूर्ण
केल्यानंतर नोकरीची हमी देखील मिळवू शकता.
माझी गणना करा.
मी माझ्या सर्व वर्गातील मित्रांना हा विषय सांगण्याची खात्री
घेतली आहे.