तर, मी आतापर्यंत कसे, काय, केव्हा, कोण आणि कसे याबद्दल
बोललो.
सर्वात महत्वाचे कसे आहे, प्रामुख्याने आपण येथे कसे याबद्दल
बोलत आहोत, परंतु त्याआधी पदार्थ म्हणजे काय, पदार्थ कधी आहे,
पदार्थ कोण आहे, सादरीकरणाचा भाग कसा आहे, सादरीकरणाचा मुख्य
भाग.
पण सादरीकरणाची पद्धत अधिक चांगली होणार आहे, तुम्ही अधिक
चांगले दिसत आहात, आम्ही उमेदवार ब्युटी पार्लरला भेट देताना
चांगले तयार झालो आहोत, ते तुमच्यासमोर कसे तयार होतील आणि
कसे सादर करतील, या क्षणी आणि नंतर सभ्यपणे सादर करा. मार्ग,
तुमचे सर्वोत्तम द्या, तुमचे स्वत:चे प्रयत्न ही प्रक्रिया
आहे, सततचे प्रयत्न तुम्हाला तुमच्या आत्मविकासाकडे घेऊन
जातील, आत्मप्रयत्न, सतत प्रयत्न, तुमचा विकास कधी होणार,
तुमची तयारी केव्हा होणार, हे तुम्हाला कळणार नाही. ओळखले जाते
एखादं रोप कधी वाढतं ते कळत नाही, तू कधी वाढतोय, रोज कधी
बघतोयस ते कळत नाही, पण दोन वर्षं, तीन वर्षं, चार वर्षं,
कुणाला भेटल्यावर मुलाकडे बघून म्हणा. , हा मोठा झाला, हा
मोठा झाला, चार वर्षांनी कुणाला तरी भेटतो, हा खूप हुशार झाला
आहे, हा खूप छान बोलू लागला आहे, पण ज्या आई-वडिलांसोबत हा
रोज राहतो, त्यांना ही किती मोठी झाली आहे हे कळत नसेल. ,
कारण हळूहळू प्रक्रिया चालू आहे, वनस्पती वाढत आहे,
कळत नाही, मूल मोठं होत असतं, त्याचप्रमाणे तुमचा विकास होत
असताना, तुमची सततची मेहनत, तुम्हाला माहीत असो वा नसो, जगाला
माहीत असतं, ही गोष्ट चालते, जगाला मूर्ख समजू नका, तुम्ही ते
फिरवू शकता. काही काळासाठी, बर्‍याच लोकांना वाटते की ते
ओव्हर स्मार्ट आहेत, परंतु ते फार काळ चालणार नाही, आणि
जेव्हा तुमची खरी गोष्ट बाहेर येईल तेव्हा ती पसरण्यास वेळ
लागणार नाही, मग स्वत: ला अधिक चांगल्या प्रकारे कसे सादर
करावे, तुम्ही हे लक्षात ठेवा, आणि मग प्रश्न पडतो, किती
बोलावे, कसे
बोलायचं, किती लिहायचं, काय, कधी, कोणासोबत, कसं आणि आता,
किती,
किती महत्त्वाचा भाग बनतो याची सीमा,
कोणाशी, किती बोलावे, पहिल्या वेळी किती, दुसऱ्यांदा किती,
उमेदवार, ऑनलाइन सोशल मीडिया आहे, चॅटिंग, एक मुलगी त्याला
भेटली, गप्पा मारल्या आणि पहिल्या चॅटिंगमध्येच त्याने तिला
सांगितले. संपूर्ण कथा, संपूर्ण वेदना, संपूर्ण कथा,
त्याने तिला तासभर वाट बघायला लावली, आता तूच सांग पुढच्या
वेळी काय झालं,
पुढच्याच क्षणी मुलीने त्याला ब्लॉक केले
म्हणून किती बोलावे, किती बोलावे, किती बोलावे,
किती हा महत्त्वाचा भाग बनतो, किती बोलायचं, दुसऱ्या
चॅटिंगमध्ये किती, उमेदवार, ऑनलाइन सोशल मीडिया आहे, चॅटिंग
आहे, एक मुलगी त्याला भेटली, गप्पा मारल्या, आणि आता तुम्हीच
सांगा, काय झालं? पुढच्या वेळी, किती बोलायचे, किती बोलायचे,
दुसऱ्या चॅटिंगमध्येच किती, दुसऱ्या चॅटिंगमध्येच किती, हे
लोक कसे येतात? ते का येतात? हात जोडायचे.
मी हात जोडून म्हणायचो, तू कप रिकामा करून ये. कप रिकामा करून
आला म्हणजे काय? आज एक चांगला विषय आठवला.
कप रिकामा करून आला म्हणजे काय? कारण आम्हाला सीए, जनरल
मॅनेजर, इंजिनिअर, मॅनेजर, डॉक्टर, वकीलही मिळत आहेत.
मी म्हणालो, तुमच्या मनात जी गोष्ट भरली आहे, जो कप तुमच्या
मनात भरला आहे, तो प्लीज घेऊन बाहेर या.
कारण जेव्हा तुम्ही इथे बसून विचार कराल तेव्हा तो मला
शिकवेल, मी एवढा मोठा वकील आहे, मी सीए आहे, मी डॉक्टर आहे,
तुम्ही काय आहात? तू मला शिकवशील.
मग बाबा तुम्ही कधीच शिकू शकणार नाही. तेव्हा मी हात जोडून
म्हणायचो, की प्लीज तुम्हाला शिकायचे असेल तर या गोष्टी
मनातून काढून टाका.
जर तुम्ही त्या गोष्टी तुमच्या कपमध्ये आधीच ठेवल्या असतील,
ज्याचा मी चांगला सराव करतो, मी एक यशस्वी वकील आहे.
तोपर्यंत ही गोष्ट भरली जाईल. तुम्ही खूप चांगला सराव केला
आहे, तुम्ही एक यशस्वी वकील आहात.
परंतु तुम्हाला हे देखील माहित आहे की इंग्रजीमध्ये चांगले
लेखन आणि संभाषण कौशल्य नसताना, तुमच्या करिअरच्या वाढीस
अडथळा आणत आहे.
म्हणूनच तुम्ही इथे आहात. तुम्ही यशस्वी सीए, डॉक्टर, वकील,
व्यवस्थापक, अभियंता होऊ शकता.
पण तुम्हाला ही गोष्ट चांगलीच माहिती आहे, तुमच्याकडे
इंग्रजीमध्ये चांगले लेखन किंवा संभाषण कौशल्य नाही आणि
त्यामुळे तुमच्या करिअरच्या वाढीला बाधा येत आहे, मी
करिअरच्या वाढीबद्दल बोलत आहे.
आणि तुम्हाला तुमची वाढ हवी आहे आणि म्हणूनच तुम्ही इथे आहात.
त्यामुळे तुम्ही काहीही असाल, फक्त त्या गोष्टी दूर ठेवा.
मनातून काढून टाका. तो कप रिकामा करा. त्यात एवढेच ठेवा की ही
गोष्ट जिच्यामुळे तुम्हाला तुमच्या करिअरमध्ये वाढ होत नाही,
जी वाढ हवी आहे, ती वाढ आहे.
पण तुम्हाला जेवढे हवे आहे, तुमच्या स्वप्नातील वाढ, या
गोष्टीच्या अभावी तुम्हाला मिळत नाही आणि म्हणूनच तुम्ही इथे
आहात.
फक्त एक बोधवाक्य तुम्हाला तुमच्या मनात ठेवण्याची गरज आहे
आणि तुम्ही स्वतःचा विकास करू शकता.
त्या दृष्टिकोनातून समोरच्या व्यक्तीकडे पहा.
अरे बाबा, मी वकील, डॉक्टर यांच्याकडून जे काही ट्रेंड पाहिले
आहेत, जेव्हा मला आर्थिक सल्ल्याची गरज होती, आज मी त्या
सर्वांशी संपर्क साधतो.
कायदेशीर सल्ल्यासाठी, मी माझ्या वकिलांशी संपर्क साधतो, मी
देखील आदराने जातो, ते देखील आदराने वागतात.
जेव्हा मला आरोग्याची समस्या येते तेव्हा मी त्या डॉक्टरांशी
संपर्क साधतो, मी डॉक्टर नाही.
मी नाही.
तर, ते रिकामे करा आणि या.
सीमा नेहमी लक्षात ठेवा.
मी तुम्हाला सांगतो.
त्या वयात मी प्रशिक्षण घेऊन संस्था सुरू केली.
ब्रिटीश कौन्सिलसमोर माझे पहिले प्रशिक्षक होते, भाटिया सर.
मी त्याच्या वर्गात गेलो.
मी तुम्हाला एक छोटीशी गोष्ट सांगतो.
मी नुकतीच बारावी पास झालो होतो.
3 वर्ष.
सुरू होण्यापूर्वी 3-4 वर्षे झाली होती.
संस्था सुरू करण्यापूर्वी डॉ.
तर, मी फक्त 16 वर्षांचा उमेदवार होतो.
फक्त 16 वर्षे.
मी त्या वर्गात गेल्यावर.
तर, सर्वजण, अभियंते, लेखापाल, व्यवस्थापक.
याच्या खाली कोणीच नव्हते.
मी त्या वर्गातला सर्वात लहान मुलगा होतो.
सर्वात लहान मूल.
मी घाबरलो होतो.
मोठे लोक होते.
मी कुठे आलो?
त्यामुळे मला बरे वाटले.
मी काम केले.
सरांनी माझे कौतुक केले.
जेव्हा मी माझी संस्था सुरू केली.
म्हणून मी सरांना फोन केला.
सर, जर तुम्ही मला इथे काही कालावधीसाठी घेऊन जाल.
माझ्यासाठी ही खूप आनंदाची गोष्ट असेल.
माझ्या इन्स्टिट्यूटची जाहिरात दूरदर्शनवर यायची.
स्थानिक वाहिन्यांवर.
वर्तमानपत्रात यायचे.
त्यांनी त्या संस्थेबद्दल ऐकले होते.
हे त्याला माहीत नव्हते.
मी त्याला सांगितले की ही माझी संस्था आहे.
त्याला खूप आनंद झाला.
त्याने इतके चांगले काम केले.
त्यांनी त्यांची यशस्वी संस्था सुरू केली.
चालू आहे.
कारण तो खूप लोकप्रिय होता.
पण तो म्हणाला,
मुला, मी शिकवणे बंद केले आहे.
का? कारण ज्या व्यावसायिकांना मी शिकवायचो.
ते काम करत नाहीत.
ते त्यांच्या मनात अहंकार भरतात.
मी अभियंता आहे. मी एक व्यवस्थापक आहे.
माझ्याकडे हे काम आहे का?
मी खूप व्यस्त माणूस आहे.
कधी पार्टीत, कधी सभेत.
कधी इकडे, कधी तिकडे.
अभ्यासक्रमाच्या शेवटी तो म्हणाला,
साहेब, तुम्ही काही शिकवले नाही.
त्यामुळे मी शिकवणे बंद केले आहे.
तो 60 किंवा 65 वर्षांचा होता.
त्यावेळी मी 19 किंवा 20 वर्षांचा होतो.
मी बोललो,
ते 60 वर्षांचे होते.
मी काय करणार?
माझ्या करिअरला सुरुवात करण्यापूर्वी मी विचार केला,
माझे काय होईल?
तर, माझी पहिली विनंती होती,
मी विचार केला आणि ठरवलं, की मी लोकांशी बोलणार.
कृपया, तुम्ही कोणीही असाल, तुमचे कोणतेही प्रोफाइल असले तरी
तुम्ही तुमची प्रोफाइल माझ्या संस्थेच्या बाहेर ठेवा आणि
वर्गात या.
दुसरी गोष्ट म्हणजे वर्गात सगळ्यांसमोर मी त्यांना शिव्या देऊ
शकत नव्हतो.
त्यांच्यासमोर मी एक मूल आहे.
होय, ज्ञानी, ते नेहमी माझा आदर करायचे.
मी हे पाहिले.
त्यांनी नेहमीच माझा आदर केला.
तर, आठवड्याच्या शेवटी,
मी पीआयएस सुरू केला,
पोस्टल संवाद सत्र.
ज्यामध्ये,
मी आठवड्यातून 5 दिवस वर्ग घ्यायचो आणि शनिवारी,
मी माझ्या केबिनमध्ये प्रत्येक उमेदवाराला २ मिनिटे भेटायचो.
मी सगळ्यांना 2 मिनिटे फोन करून केबिनमध्ये भेटायचो.
त्यात,
माझ्याकडे प्रत्येकाच्या कामाची, त्यांचा कामाचा कालावधी,
त्यातील मजकूर इत्यादींची फाईल तयार असायची.
मी ती फाईल घ्यायचो आणि बघायचो तुम्ही किती दिवस क्लासला
आलात, किती मिनिटे उशीरा आलात.
म्हणजे 9 तासांचा वर्ग होता.
तर, त्या 9 तासांपैकी तुम्ही किती तास घेतले?
हे असे मूल्यांकन आहे.
आणि जे काही शिल्लक आहे ते आजच पूर्ण करा.
उद्या ते पूर्ण करा.
रविवार आहे.
पुढच्या आठवड्यासाठी प्लॅनर द्यायचो.
पुढच्या आठवड्यात आम्ही हे काम करणार आहोत आणि तुम्ही
मानसिकदृष्ट्या तयार व्हा.
होय.
या आठवड्याचे काम पुढच्या आठवड्यात जाणार नाही.
तुम्ही तुमच्या वेळेसह, तुमच्या पैशासह येथे आहात.
मी द्यायला तयार आहे.
आणि ते काम केले.
मी यशस्वीरित्या केले.
यशस्वीपणे.
तर, ही एक गोष्ट आहे. मला ते आवडते.
तुम्हाला शिकायचे असेल तर तुमचे टार्गेट जे काही शिकायचे आहे
ते लक्षात ठेवा.
त्यासाठी प्रयत्न करा.
प्रक्रियेत ते करा.
सतत प्रयत्न करा.
सततच्या प्रयत्नांमुळे तुमचा विकास होईल.
याबाबत खात्री बाळगा.
म्हणून मी बोलतोय, जर तुम्हाला स्वतःचा विकास करायचा असेल तर,
सतत, नियोजनबद्ध पद्धतीने, सतत प्रयत्न करा.
तुमचा विकास होणे आवश्यक आहे.
शुभेच्छा.
फक्त जा आणि करा.
ते तुमच्यासाठी आहे.
आपण चांगले जाणता.