ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਾਮ। ਇਹ ਹੈ ਵਿਨੀਤ
ਗੌਤਮ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਚ।
ਅਤੇ ਅੱਜ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਖਾਸ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਇਹੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਇਹੋ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਮਨੋਰਥ ਹੈ।
ਇਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬੋਰਿੰਗ ਹੋ
ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਜੀਵਨ ਜੀ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ
ਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਫਲਤਾ ਕੀ ਹੈ? ਸਫਲਤਾ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਇੱਕ ਸਵੈ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ.
ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਟੀਚਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਾਨੂੰ ਆਤਮ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਹੈ ਸਫਲਤਾ।
ਇਹ ਹਰ ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਸਫਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਉਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ.
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ ਹੈ.
ਲੋਕ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਸੁਖ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਹੈ।
ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ ਵੀ ਹੈ।
ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਭਾਵਨਾ ਹੈ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਜੇਕਰ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਿਸੇ
ਲਈ ਉਦਾਸੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕਿਵੇਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ?
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਘਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਨਰਮ ਗੱਦੇ
'ਤੇ, ਠੰਡੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੌਂਦਾ ਹੈ.
ਇੱਕ ਦਿਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਏਸੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇੱਕ ਸਾਧਾਰਨ ਗੱਦੇ ਜਾਂ
ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੌਣ ਲਈ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਦੱਸੋ, ਉਹ ਰਾਤ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੋਵੇਗੀ?
ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਜਾਂ ਉਦਾਸੀ ਦੀ ਰਾਤ?
ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੈੱਡ ਹੈ, ਕਮਰਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਪੱਖੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ,
ਏਸੀ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਮੰਜੇ 'ਤੇ ਕੋਈ ਸਹੀ ਗੱਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।
ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਗੱਦੇ 'ਤੇ, ਇੱਕ
ਨਰਮ, ਚੰਗੇ ਗੱਦੇ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਠੰਡੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਏਸੀ ਵਿੱਚ, ਉਹ
ਸੌਣ ਦਾ ਆਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ, ਕੀ ਉਹ ਰਾਤ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਹੈ ਜਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ
ਦੀ ਰਾਤ? ਉਦਾਸੀ?
ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਇਹ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਰਾਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਮਝਾਏਗਾ।
ਮੈਂ ਸੌਂਹ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਸੀ।
ਅਤੇ, ਉਹੀ ਕਮਰਾ, ਉਹੀ ਬਿਸਤਰਾ, ਉਹੀ ਸਾਧਾਰਨ ਗੱਦਾ, ਪੱਖੇ, ਉਸ 'ਤੇ,
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੌਣ ਲਈ ਬਿਠਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਸੜਕ ਦੇ
ਕਿਨਾਰੇ, ਫੁੱਟਪਾਥ 'ਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਸੜਕ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਫੁੱਟਪਾਥ 'ਤੇ ਸੌਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਉਸਦੇ ਲਈ, ਉਹ ਬਿਸਤਰਾ, ਸਾਧਾਰਨ ਗੱਦਾ, ਅਤੇ ਏ.ਸੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ
ਉਹ ਕਮਰਾ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪੱਖਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ,
ਉਸਦੇ ਅਨੁਭਵ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛੋ, ਤਾਂ ਉਹ ਕੀ ਕਹੇਗਾ?
ਵਾਹ, ਮੈਨੂੰ ਸੌਣ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਆਇਆ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੌਂ ਗਿਆ.
ਗੱਦਾ ਇੰਨਾ ਨਰਮ ਸੀ।
ਪੱਖਾ ਚਾਲੂ ਸੀ।
ਹੁਣ ਦੱਸੋ, ਖੁਸ਼ੀ ਕੀ ਹੈ?
ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਮੈਂ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਹਾਂ.
ਅਸੀਂ ਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਵੀ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਐਸ਼ੋ-ਆਰਾਮ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਸਫਲਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ
ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਫਲ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਸਫਲਤਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਖੁਸ਼ੀ ਸਫਲਤਾ ਹੈ.
ਸਫਲਤਾ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਸਫਲ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਖੁਸ਼ੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਪ੍ਰਦਾਨ
ਕਰਦੀ ਹੈ.
ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕੀ ਇਹ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਹੈ?
ਜੇ ਉਸ ਗੱਦੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਪੱਖੇ ਨਾਲ,
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਉਦਾਸ ਕਿਉਂ ਹੈ?
ਅਤੇ ਉਸੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿਚ, ਉਸੇ ਗੱਦੇ, ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ, ਉਸੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ,
ਦੂਜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਖੁਸ਼ ਕਿਉਂ ਹੈ?
ਇਸ ਲਈ, ਸਫਲਤਾ,
ਮੈਂ ਇਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਫਲਤਾ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ
ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵੱਖਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਦੂਸਰਾ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡਾ ਟੀਚਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿੱਚ 95% ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ
90% ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਮਨਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ
ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਟੀਚਾ 85% ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ 90% ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ
ਉਹ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਦੋਵਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ 90% ਅੰਕ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਪਰ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ 90% ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ
ਵਿਅਕਤੀ 90% ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਦਾਸ ਹੈ।
ਸਫਲਤਾ ਕੀ ਹੈ?
ਸਵੈ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ.
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਲਈ ਆਪਣਾ ਜਤਨ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ 100% ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ
ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ
ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਹੁਣ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ 90% ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ
ਵਿਅਕਤੀ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਹੋਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ
ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਹੋਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਅਤੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਇਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਨਾ ਕਰੋ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਦਾ ਜਸ਼ਨ
ਮਨਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ.
ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਆਪਣੇ ਲਈ 90% ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖੋ, ਫਿਰ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸਹੀ 90% ਨਾ ਦੱਸੋ।
ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ 85% ਦੱਸਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ 90% ਦਾ ਟੀਚਾ ਹੈ,
ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਲਈ 90% ਟੀਚਾ ਹੈ,
ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਸੀਂ 85% ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ 80%
ਦੱਸੋ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ 90% ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ,
ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।
ਇਹ ਕੀ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ 85% ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਠੀਕ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ 90% ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ।
ਜਤਨ
ਅਤੇ 80% ਟੀਚਾ
ਤੁਸੀਂ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ.
ਠੀਕ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ।
ਹੁਣ ਜੋ ਮੈਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ 85% ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ 80% ਟੀਚੇ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ
90% ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
ਵੀ ਜਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਮਨਾ ਸਕੋਗੇ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ
ਆਨੰਦ ਮਾਣੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਵੋਗੇ ਅਤੇ
ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਬਣੋਗੇ। 85% ਤੁਸੀਂ
ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ 80% ਦਾ ਟੀਚਾ
ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਇੱਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ 90% ਦਾ ਟੀਚਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ 90% ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ 90% ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ।
90% ਤੱਕ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ
90% ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ ਪਰ ਅਸੀਂ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਹਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਹਾਲਾਤ ਇਸ
ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਤੁਸੀਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਕਦੇ ਆਮ
ਜੀਵਨ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕੁਝ ਫੰਕਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਅਜਿਹੀਆਂ
ਚੀਜ਼ਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ
ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੁਸੀਂ 90% ਲਗਾਤਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਪਾ ਰਹੇ ਹੋ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਈਏ ਕਿ ਰੇਲਗੱਡੀ 120 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਦੇ 100
'ਤੇ, ਕਦੇ 60 'ਤੇ, ਕਦੇ 120 'ਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਔਸਤਨ 80 ਹੈ। , ਇਹ
ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ 120 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਕੀ ਕਰੋਗੇ ਜਦੋਂ ਇਹ 60 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਟੀਚਾ
ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ 100% ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਕਦੇ 120% ਕਦੇ
ਤੁਸੀਂ 60% ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਔਸਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਇਸ ਵਿਚਕਾਰ ਤੁਸੀਂ
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ 80% ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ 85% ਦਾ ਅਸਲ ਟੀਚਾ ਰੱਖਿਆ
ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ ਪਰ ਤੁਸੀਂ 90% ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ
ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ 90% ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਪਰ ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ
ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹੋ. ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਤੁਸੀਂ 85% 'ਤੇ ਐਡਜਸਟ ਕਰੋਗੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ
ਕਰੋਗੇ
85% 'ਤੇ ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ 85% 'ਤੇ ਐਡਜਸਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਫਿਰ ਵੀ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ,
80% ਕਦੇ-ਕਦੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ
ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਖੁਸ਼ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਪਰ
ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਲੈਣ ਦਿੰਦੇ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ 90% ਦਾ ਟੀਚਾ
ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ 90% ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ
ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ 90% ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਜੇ 1% ਵੀ
89% ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਲੋਕ ਤਾਅਨੇ ਮਾਰਨੋਂ ਨਹੀਂ ਹਟਣਗੇ ਅਤੇ
ਹੁਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਆਉਣ ਦੇਣਗੇ
80% ਤੋਂ 90% ਦਾ ਅੰਤਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣ ਲਈ
ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਕਿਵੇਂ ਮਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ
ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਮਾਣਦੇ ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੇ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਵਧ ਸਕਦੇ
ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਛੋਟੀ
ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਓ ਹਰ ਛੋਟੇ ਪਲ ਨੂੰ ਮਨਾਓ ਛੋਟੇ ਪਲਾਂ ਦਾ ਜਸ਼ਨ
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵੱਡਾ ਪਲ ਪੈਦਾ ਕਰੇਗਾ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਯਕੀਨ
ਰੱਖੋ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ 85% ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ
ਤੁਸੀਂ 90% ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ 80% ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ
ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ 100 ਦਿੱਤੇ ਹਨ। % ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਫਿਰ 90% ਲਿਆ ਹੈ
ਕਹੋਗੇ ਵਾਹ ਤੁਸੀਂ 80% ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ 90% ਲੈ ਲਿਆ
ਹੈ ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾ ਦੱਸੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ 90% ਦਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖਿਆ
ਹੈ, ਅਜਿਹਾ ਨਾ ਕਰੋ ਜੇ ਤੁਸੀਂ 90% ਦੀ ਬਜਾਏ 85% ਲੈਂਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਹ
ਇੱਕ ਰਾਜ਼ ਹੈ। ਤੁਹਾਡਾ ਕਿਹੜਾ ਟਾਰਗੇਟ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਟਾਰਗੇਟ ਤੈਅ ਕਰ
ਲਿਆ ਹੈ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਤਾਂ ਟਰੇਨ ਦੀ ਸਪੀਡ ਹਮੇਸ਼ਾ 120
ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ 85% 'ਤੇ ਰੁਕਦੇ ਹੋ
ਤਾਂ ਲੋਕ ਵੀ ਕਹਿਣਗੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ 80% ਲੈ ਲਿਆ। 85% ਤੁਸੀਂ ਮਨਾਉਣ ਦੇ
ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਲੋਕ
ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ
ਦੁੱਖ ਭਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੀਮਤ ਸਾਧਨਾਂ ਵਿਚ ਮਾਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ
ਪਰ ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਹੀ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾ ਸਕਾਂਗੇ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ
ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਨਾਲ ਮਨਾਓਗੇ ਅਤੇ ਕਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਸ਼ਨ ਨਾ
ਮਨਾਓ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ
ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਇੱਕ ਲੜਕਾ 10ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਅੰਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ
ਉਹ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਅੰਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਕੂਲ ਦਾ ਟਾਪਰ ਹੈ ਪਰ ਉਹੀ
ਮੁੰਡਾ 11ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਅਗਲੀ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਫੇਲ ਹੋ ਗਿਆ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਜਸ਼ਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਇਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵਾਪਰਿਆ ਇਹ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਪਰ
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ 11ਵੀਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ
ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਫੇਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ
'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ 10ਵੀਂ ਜਮਾਤ
ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਦਾ ਟਾਪਰ 11ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਫੇਲ੍ਹ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ। ਬੁਰਾ ਹੈ
ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਫਲਤਾ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਟੀਚਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਸੀਨਾ ਵਹਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ
ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਕਿਉਂ ਮਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ
ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਵਾਂਗਾ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਵਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ
ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਕਿੰਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਕਿੰਨੇ
ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼
ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਦਫਤਰ ਵਿਚ ਧੱਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ
ਖ਼ਬਰਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਘਰ
ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਗਣ ਵਾਲੀਆਂ
ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੰਗ
ਪੂਰੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਝਿੜਕਾਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ
ਤਣਾਅ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨਾਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੰਤਜ਼ਾਰ
ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਜਾਣ ਦਾ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਘਰ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ
ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਜਾਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ
ਕਿ ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇ
ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਲੜਕੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ 10ਵੀਂ
ਵਿੱਚ ਟਾਪਰ ਹੈ ਅਤੇ 11ਵੀਂ ਵਿੱਚ ਫੇਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ 10ਵੀਂ ਵਿੱਚ
ਟਾਪਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਕ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ
ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।
ਸਕੂਲ ਦਾ ਟਾਪਰ
ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਵਧੀਆ ਹੁੰਗਾਰਾ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਲਾਘਾ
ਕਰਨਗੇ
ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਮਿਲੇਗਾ ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਰ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ
ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਰੱਖ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਜਮਾਤ ਲਈ ਪੜ੍ਹਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਓ ਉਸ ਨੂੰ
ਲੱਗਾ ਕਿ ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਮੇਰੀ ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਨ ਅਤੇ ਜੇਕਰ
ਇਹ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦਾ
ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਮੈਂ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਿਆ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ ਖੇਡਦੇ ਰਹੇ ਪਰ ਮੈਂ
ਇਹ ਕਾਮਯਾਬੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵੀ ਇਸ
ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋਣਗੇ ਪਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਤਾਂ
ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਪੜ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਮਰਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਪੜ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ
ਜਾਨ ਦੇ ਕੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਾਂ, ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਪੜ੍ਹਾਂ, ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਪੜ੍ਹਾਂ,
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ ਖੇਡ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਿਸ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ?
ਕਿਸ ਜਸ਼ਨ ਲਈ?
ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਮੂਲ ਮੰਤਰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤਾਰੀਫ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ
ਹੁੰਦੀ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇਨਸਾਨ 100% ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਉਹ ਜਤਨ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ ਪਰ ਦੇਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਉਹ ਕਿਸ ਲਈ ਸੋਚਦਾ ਹੈ?
ਜੇ ਕੋਈ ਛੱਡਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਵਿਚ
ਉਤਸ਼ਾਹ ਹੈ, ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਛੱਡਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਲਾਘਾ
ਕਰੇਗਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇਗਾ.
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ
ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਕਿ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ
ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਬੁਆਏਫ੍ਰੈਂਡ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਦੋਸਤ ਬਣਾਓ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਕਦਰ ਕਰੇ।
ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਬਣਾਓ.
ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ.
ਇਹ ਕੋਈ ਵੀ ਦੋਸਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲਦੀ
ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਅਨੁਪਾਤ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ
ਹੈ।
ਹੁਣ ਕੀ ਹੋਇਆ?
ਹੁਣ ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਮਾਪੇ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ
ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਜਤਨ ਕਰਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਮਰਾਂ?
ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅਗਲੀ ਜਮਾਤ ਵਿੱਚ ਪਿਛਲੀ ਜਮਾਤ ਦਾ ਟਾਪਰ, ਅਗਲੀ ਜਮਾਤ
ਵਿੱਚ ਫੇਲ੍ਹ ਹੋ ਗਿਆ।
ਫੇਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜਦੋਂ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਨੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਕੀ
ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ?
ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕੀਤਾ।
ਪਰ ਉਸਦਾ ਮਨੋਰਥ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੇ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ
'ਤੇ ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿਓ।
ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਹੰਕਾਰੀ ਨਾ ਬਣ ਜਾਵੇ।
ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋਵੇਗੀ.
11ਵੀਂ ਅਤੇ 12ਵੀਂ ਕਰੀਅਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਲਾਸਾਂ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਇਸ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ।
ਅਸੀਂ ਇਸ ਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣ ਦਿਆਂਗੇ।
ਉਸਨੇ ਇਹ ਸੋਚਿਆ.
ਪਰ ਗੱਲ ਉਲਟ ਗਈ।
ਦੇਖੋ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬੱਚੇ ਨੇ ਹੋਮਵਰਕ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮੈਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਲਈ, ਟ੍ਰੇਨਰਾਂ ਲਈ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ
ਨੂੰ ਕੰਮ ਦਿਓ, ਜੋ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ
ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ ਦਿਓ।
ਕਿ ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਵੀ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਬਿਹਤਰ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ।
ਜੋ ਵੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਗੁੱਸਾ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਲੂਣ ਜ਼ਿਆਦਾ, ਮਿਰਚ ਘੱਟ, ਇਹ ਅਤੇ ਉਹ।
ਪਰ ਜਿਸ ਦਿਨ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ
ਹੈ.
ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਨਹੀਂ?
ਉਸ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਉਹਨਾਂ
ਨੂੰ ਗਿਣੋ.
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਲੂਣ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ।
ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਹੁੰਦਾ.
ਤੁਸੀਂ ਬੱਚੇ ਦੇ ਹੋਮਵਰਕ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ
ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਹ.
ਤੁਸੀਂ ਬੀਪੀਐਸ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ।
ਬਹੁਤ ਅੱਛਾ.
ਪਰ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਨਹੀਂ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਪੂਰਾ ਵਿਰਾਮ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਬਹੁਤ ਅੱਛਾ.
ਪਰ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਅਧਿਆਪਕ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ।
ਝਿੜਕਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ।
ਪਰ, ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਨ ਹੋ।
ਅਗਲੀ ਵਾਰ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਉਮੀਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਬੱਚਾ ਇਹ ਕਰੇਗਾ.
ਉਹ ਇਹ ਕਰੇਗਾ।
ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ?
ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਅਤੇ, ਇਹ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.
ਬੌਸ, ਆਪਣੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ, ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਹ
ਝਿੜਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਅਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਝਿੜਕ ਨਾਲ, ਅਗਲੀ ਵਾਰ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ
ਵਧੇਗਾ.
ਇਹ ਨਹੀਂ ਵਧੇਗਾ।
ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ 'ਚ ਤੁਹਾਡੀ ਛਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ
ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ।
ਕਿ, ਬੌਸ ਹਮੇਸ਼ਾ ਝਿੜਕਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਲੋਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁਣਨ ਅਤੇ ਨਾ ਸੁਣਨ ਦੀ ਆਦਤ ਪਾ ਦੇਣਗੇ।
ਉਹ ਇੱਕ ਕੰਨ ਤੋਂ ਸੁਣਨਗੇ, ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਕੰਨੋਂ ਕੱਢ ਲੈਣਗੇ।
ਜਿਵੇਂ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੀਤਾ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਚੰਗੀ
ਸੀ, ਪਰ, ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਰਿਆਸ਼ੀਲ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਗੱਲ
ਗਲਤ ਹੋ ਗਈ.
ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਗਲਤ ਹੋ ਗਈ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਸ਼ਨ ਲਈ ਆਇਆ, ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਮਨਾਉਣਾ
ਸੀ, ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਆਨੰਦ ਲੈਣਾ ਸੀ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ
ਥੱਪੜ ਦਿੰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਫਿਰ
ਕਹਿੰਦਾ,
ਪੁੱਤਰ, ਸਫਲਤਾ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਕੀਤਾ.
ਪਰ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਦਮ ਹੈ, ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਅਜੇ ਅੱਗੇ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਅੱਗੇ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਅਤੇ, ਅਸਲੀ ਕਲਾਸ 11ਵੀਂ ਅਤੇ 12ਵੀਂ ਹੈ।
ਅਤੇ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਤੁਸੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾ.
ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ,
ਹੋਰ ਬੋਝ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੋ, ਹੋਰ ਬੋਝ ਲਿਆਓ।
ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸਦੀ ਕਦਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਕਹੋ, ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ,
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬੁੱਧੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾ.
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪਰ, ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਉਦੋਂ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ
ਮਨਾਓਗੇ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਚੀਜ਼ਾਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ.
ਸਮੱਸਿਆ ਹੋਵੇਗੀ, ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਸਫਲਤਾ ਕੀ ਹੈ?
ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਸਫਲਤਾ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੈ।
ਅਤੇ, ਸਵੈ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲਦੀ
ਹੈ।
ਬੱਚਾ ਮਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਮਾਂ ਬਹੁਤ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਚੁੱਕਣ, ਸੌਣ, ਬੈਠਣ, ਉੱਠਣ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਦਿੱਕਤ ਆਉਂਦੀ
ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ 6 ਮਹੀਨੇ, 7 ਮਹੀਨੇ, 8 ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਬੱਚਾ ਅੰਦਰੋਂ ਲੱਤ
ਮਾਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰ, ਮਾਂ ਸੋਚਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ, ਇੱਕ ਪਲ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਕਿ ਮੈਂ ਮਾਂ ਬਣਾਂਗੀ।
ਇਸ ਸੋਚ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਮਾਂ ਬਣਾਂਗੀ।
ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਬੱਚੇ ਦਾ ਜਨਮ,
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਂ ਬਣਾਵਾਂਗਾ।
ਦੁਨੀਆਂ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਏਗੀ।
ਅਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਇੱਕ ਧੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਸ਼ਨ
ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਸਨੂੰ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਮਾਂ-ਧੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਸ ਮਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਗੁਜ਼ਰਨਾ ਪਵੇਗਾ?
ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਇਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤਾਹੀਓਂ, ਉਹ ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਹ ਵੀ ਸੋਚਦੀ ਹੈ, ਹਾਂ,
ਬੱਚਾ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ।
ਆਖਿਰ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਬਣਾਂਗੀ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ
ਗੁਆਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵੱਡੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ,
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੇਡਾਂਗਾ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਛਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ।
ਅੱਜ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਰਹੇ ਹੋ.
ਕੱਲ੍ਹ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੰਨ ਖਿੱਚ ਲਵਾਂਗਾ.
ਬੱਚਿਓ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਹਾਂ।
ਅਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਚੰਗੀ ਸੋਚ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਰਤਮਾਨ ਦਾ ਦਰਦ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਹ ਦਰਦਨਾਕ ਪਲ ਹਨ.
ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਪਸੀਨਾ ਵਹਾਉਣਾ, ਲਗਾਤਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਆਨੰਦ
ਲੈਣਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ, ਕੰਮ ਕਰਨਾ।
ਮਿਲਖਾ ਸਿੰਘ 2 ਵਜੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਸੁੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਕਿਉਂ? ਉਸ ਦੇ ਕੁਝ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਹਨ।
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੁਆਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਬੰਦੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਦੁੱਧ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਵਜੋਂ ਛੋਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ.
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਇਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਯਤਨ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
ਉਹ ਜਤਨ, ਉਹ ਉਮੀਦ ਜੋ ਇਸ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੇਕਰ ਇਸ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ
ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਜਤਨ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਕਾਮਯਾਬੀ ਫਿਰ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਇਹ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼
ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਫਲਤਾ ਉੱਥੇ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼
ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਉਮੀਦ ਹੋਵੇ, ਉਹ
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਮੀਦ ਹੈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਉਮੀਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਫਿਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ
ਇੱਕ ਸੱਜਣ ਸੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਸੱਜਣ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਇੱਕ ਬਿੱਲੀ ਸੀ, ਉਸਨੇ
ਇੱਕ ਪਾਲਤੂ ਬਿੱਲੀ ਰੱਖੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ ਸੀ
ਅਤੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਿੱਲੀ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ
ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਬੀਤ ਗਿਆ ਹੈ
ਇਹ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਬਿੱਲੀ ਬਿਨਾਂ ਖਾਧੇ ਪੀਤੇ ਕਿਵੇਂ
ਰਹਿ ਗਈ
ਬਿੱਲੀ ਦੇ ਸਾਮ੍ਹਣੇ ਇੱਕ ਕਪਾਹ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਕਪਾਹ ਦਾ ਢੇਰ ਸੀ
ਅਤੇ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਇੰਨੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ
ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਛਾਲ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਪਰ ਇਹ ਲਗਾਤਾਰ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਹ ਉਮੀਦ ਸੀ
ਕਿ ਸਮਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ
ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਖਾਵਾਂਗਾ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭੁੱਖ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਕਪਾਹ ਕਪਾਹ
ਨਹੀਂ, ਘਿਓ ਹੈ
ਤੁਸੀਂ ਘਿਓ ਨੂੰ ਸਮਝ ਰਹੇ ਹੋ
ਇਸ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਜਿਉਂਦਾ ਰਿਹਾ
ਇਹ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਮਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਉਮੀਦ ਹੈ
ਅਸੀਂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਸਫਲਤਾ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਸੁਪਨਿਆਂ
ਵਿੱਚ ਗੁਆਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਕਾਰ ਕਦੋਂ ਲਿਆਵਾਂਗਾ
ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਜ਼ਾ ਲਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਲੰਬੀ ਡਰਾਈਵ 'ਤੇ
ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਇਹ ਬੰਗਲਾ ਖਰੀਦਾਂਗਾ ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਵਾਂਗੇ,
ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਾਵਾਂਗੇ, ਮੈਂ 12-18 ਘੰਟੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ
ਮੈਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ, ਮੈਨੂੰ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ?
ਮੇਰੇ ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ
ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਜੋਰਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵਧ ਰਹੇ
ਹਨ ਅਤੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦਾ ਜਸ਼ਨ
ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਕਿ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਸਵੈ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ
ਸਫਲਤਾ ਕੀ ਹੈ? ਇਹ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਹੈ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ
ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ ਤਾਂ ਸਫਲਤਾ ਅਧੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਇੱਕ ਪੂਰਨ ਵਿਰਾਮ
ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲਤਾ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋ
ਮੈਂ ਦਫਤਰ ਦੇ ਬੌਸ ਨੂੰ ਕਹਾਂਗਾ ਕਿ ਦਫਤਰ ਵਿਚ ਛੋਟੀਆਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਰੱਖੋ
ਅਤੇ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਸਟਾਫ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਓ,
ਅੰਤਰ-ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਹੁਨਰ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਵਿਕਸਿਤ ਹੁੰਦਾ
ਹੈ, ਟੀਮ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਟੀਚੇ ਲਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਵੀਂ ਊਰਜਾ
ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਜਲਦੀ ਨਾ ਕਰੋ। ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਾਓ
ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਸਵੈ-ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ
ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਹਜ਼ਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਬਾਅਦ
ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਵਾਹ ਵਾਹ ਦੀ ਚਰਚਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਸੀ ਉਹ ਸਫਲਤਾ
ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਉਹ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿੰਨਾ
ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹਨ
ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਰਮਚਾਰੀ ਊਰਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਟੀਚੇ ਲਈ
ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਬਣੋ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਭਾਗ
ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਰਮਚਾਰੀ
ਨਾਲ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੁੜੋ।
ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਧਿਆਪਕਾਂ, ਟ੍ਰੇਨਰਾਂ ਅਤੇ ਬੌਸ ਦੀ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ
ਜਗਤ ਤੁਹਾਡੇ ਜੂਨੀਅਰਾਂ ਨਾਲ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਭਾਵੇਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਹੋਣ, ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣਾ ਨਾ
ਭੁੱਲੋ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਵੱਡਾ ਟੀਚਾ
ਦੇਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਰਟੀ
ਦਿਓ ਤਾਂ ਜੋ ਮੂਡ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਲੱਭੋ ਅਤੇ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ
ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਟੀਚਾ ਰੱਖੋ ਸਾਰੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਟੀਚੇ
ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ ਉਹ
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਗੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ
ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਗੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਆਰਾਮਦੇਹ
ਮੂਡ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਬਜਟ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਕੀ
ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਜਸ਼ਨ ਦਾ ਬਜਟ ਬਣਾਇਆ ਹੈ? ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਉ a
ਬਜਟ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਬਾਹਰੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ
ਤੁਸੀਂ ਉਤਪਾਦ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਕਰੋਗੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇਗਾ ਇੱਕ ਜਸ਼ਨ
ਦਾ ਬਜਟ ਬਣਾਓ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਬਜਟ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ, ਜਸ਼ਨ ਅਤੇ ਫਿਰ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਟੀਚਾ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਫਲਤਾ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਅਤੇ ਜਸ਼ਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਨਵੀਂ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ
ਦਾ ਨਵਾਂ ਟੀਚਾ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੂਵ ਬੰਧਨ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਭਰ
ਟੀਮ ਬੰਧਨ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਸਿਰਫ ਕੰਮ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਬੰਧਨ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ
ਮੈਂ ਜੋ ਵੀ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੁਸੀਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹੋ, ਅਧਿਆਪਕ ਹੋ,
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹੋ, ਸਕੂਲ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਹੋ,
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਟਾਫ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜੂਨੀਅਰਾਂ,
ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ
ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ
ਆਨੰਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਮਾਣ ਸਕੋਗੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਵੀ ਮਿਲੇਗੀ ਅਤੇ ਅੱਗੇ
ਵਧੋਗੇ ਅਤੇ ਟੀਮ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ
ਇੱਕ ਠੋਸ ਟੀਮ ਹੈ ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ
ਵਧੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਸਫਲਤਾ, ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ
ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਲੰਬੇ ਸਫ਼ਰ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ