હેલો બધાને. આપ સૌને શુભ સાંજ. આ છે વિનીત ગૌતમ, તમારો
ટ્રેનર, તમારો કોચ.
અને આજે, હું તમારા માટે કંઈક ખાસ શેર કરવા માટે વાત કરવાનો
છું.
આ જ વસ્તુ છે, આ જરૂરિયાત છે, આ દરેક વ્યક્તિનું સૂત્ર છે.
આ દરેકની જરૂરિયાત છે. આ કારણે જ વ્યક્તિ જીવે છે.
જો આ વસ્તુ જીવનમાં ન હોય તો જીવન કંટાળાજનક બની જાય છે.
તો જે કોઈ પણ જીવન જીવી રહ્યું છે, તેની પાછળનું કારણ છે, તે
કોઈપણ ક્ષેત્રમાં હોઈ શકે, કોઈપણ પ્રકારનું હોય.
સફળતા શું છે? સફળતા એ આત્મસંતોષ છે, તમે કહી શકો.
એક આત્મસંતોષ.
અમે એક સૂત્ર બનાવ્યું છે, અમે લક્ષ્ય બનાવ્યું છે, અમે તેને
પ્રાપ્ત કરીએ છીએ.
આપણને આત્મસંતોષ મળે છે, આપણને શાંતિ મળે છે.
અને અમે તેને એક નામ આપ્યું છે, તે સફળતા છે.
તે દરેક માટે અલગ હોઈ શકે છે.
તે વિવિધ વ્યક્તિઓ માટે અલગ અલગ હોઈ શકે છે.
એક વસ્તુ જે સફળ થઈ શકે છે, તે તેના માટે ન હોઈ શકે.
કારણ કે તે લાગણી છે.
તે એક લાગણી છે.
લોકો કહે છે, સુખ અને દુઃખ છે.
ત્યાં છે, પરંતુ તે પણ એક લાગણી છે.
એ પણ એક લાગણી છે.
એક નાની વાત કહું.
જો સુખ આપી શકે તેવી એક જ વસ્તુ હોય તો તે કોઈના માટે દુઃખનું
કારણ કેવી રીતે બને?
મેં તમને કહ્યું, ઘરે, એક વ્યક્તિ દરરોજ નરમ ગાદલા પર, ઠંડી
રીતે, આરામથી સૂઈ રહી છે.
એક દિવસ, તમે તેને એસી વિના, સામાન્ય ગાદલું અથવા પલંગ પર
બેસાડી, અને સૂઈ જાઓ.
હવે તમે જ કહો કે તે રાત તેના માટે કેવી હશે?
સુખની રાત કે દુઃખની રાત?
એ રૂમમાં બેડ છે, રૂમ સારો છે, પંખા કામ કરી રહ્યા છે, એસી
કામ કરતું નથી.
બેડ પર યોગ્ય ગાદલું નથી.
તે ઠીક છે, તે ખૂબ જ છે.
તો તેના માટે, મને કહો, સામાન્ય રીતે, સારા ગાદલા પર, નરમ,
સારા ગાદલા પર, ઠંડા રૂમમાં, ACમાં, તે સૂવા માટે ટેવાયેલો
છે, તેના માટે, તે રાત સુખની રાત છે કે પછીની રાત? ઉદાસી?
કહેવાની જરૂર નથી.
તે ખૂબ જ ઉદાસી રાત હશે.
તે તેને ખૂબ જ જબરદસ્ત રીતે સમજાવશે.
હું શપથ લેઉં છું, તે રાત ખૂબ ઉદાસી હતી.
અને, એ જ ઓરડો, એ જ પથારી, એ જ સામાન્ય ગાદલું, પંખા, એના પર
તમે એવી વ્યક્તિને સૂઈ જાઓ છો, જે રસ્તાની બાજુમાં, ફૂટપાથ પર
સૂઈ જાય છે.
તે રસ્તાની બાજુમાં, ફૂટપાથ પર સૂઈ જાય છે.
તો, તેના માટે, તે પલંગ, સામાન્ય ગાદલું, અને એસી વિનાનો તે
રૂમ, જ્યાં માત્ર પંખો છે, જો તમે તેને બીજા દિવસે, તેના
અનુભવ વિશે પૂછો, તો તે શું કહેશે?
વાહ, મને ઊંઘવાની મજા આવી.
હું ખૂબ સારી રીતે સૂઈ ગયો.
ગાદલું એટલું નરમ હતું.
પંખો ચાલુ હતો.
હવે મને કહો, સુખ શું છે?
તે મેળવવા વિશે છે, હું સફળતાના વિષય પર છું.
સફળતાને આપણે સુખ પણ કહી શકીએ.
અમે કંઈક લક્ઝરી મેળવવા માંગીએ છીએ, જે અમારી સફળતા છે, જે
અમે સફળ કરી છે, કે આ મારી સફળતા છે.
તેથી, સુખ એ સફળતા છે.
સફળતા એ સુખ છે.
આપણે સફળ છીએ, આપણને શાંતિ મળે છે, સુખ તે વસ્તુ પ્રદાન કરે
છે.
તો, તમે મને કહો, શું આ કોઈ બાબતમાં સફળતા છે?
જો તે ગાદલામાં, તે પલંગમાં, તે રૂમમાં, પંખો ચાલુ હોય,
વાસ્તવિકતામાં સુખ હોય, તો પછી પ્રથમ વ્યક્તિ શા માટે દુઃખી
થાય છે?
અને એ જ દ્રશ્યમાં, એક જ ગાદલા પર, પલંગ પર, એક જ રૂમમાં,
બીજી વ્યક્તિ કેમ ખુશ છે?
તેથી, સફળતા,
હું એક જ વાત કહેતો હતો, સફળતા એ આત્મસંતોષ છે અને તે ચોક્કસ
વ્યક્તિ માટે અલગ હોઈ શકે છે.
બીજું, તેમાં વ્યક્તિ દુઃખી થઈ રહી છે.
તમારું લક્ષ્ય પરીક્ષામાં 95% મેળવવાનું છે, અને જો તમે 90%
મેળવો છો, તો તમે ઉજવણી નથી કરી રહ્યા, તમે દુઃખી થઈ રહ્યા છો.
અને જે વ્યક્તિનું લક્ષ્ય 85% છે, અને જો તેને 90% મળે છે, તો
તે ઉજવણી કરે છે.
બંને પરિસ્થિતિમાં 90% માર્કસ આપવામાં આવે છે.
પરંતુ, એક વ્યક્તિ તે 90% હાંસલ કરીને ઉજવણી કરે છે, અને બીજી
વ્યક્તિ તે 90% હાંસલ કરીને પણ દુઃખી છે.
સફળતા શું છે?
આત્મસંતોષ.
તમે તેના માટે તમારા પ્રયત્નો આપો છો, તમે 100% આપો છો, તમે
તેને પ્રાપ્ત કરવામાં સક્ષમ છો, તમે તેને પ્રાપ્ત કરવામાં
સક્ષમ નથી.
હવે, હું અહીં એક નાની વાત કહેવા માંગુ છું.
શા માટે એક વ્યક્તિ 90% હાંસલ કરીને દુઃખી થાય છે, અને બીજી
વ્યક્તિ તે પ્રાપ્ત કરીને ખુશ થાય છે?
તમે જે પણ મેળવવા માંગો છો, તમે જે પણ મેળવવા માંગો છો, તમારા
મનમાં તમારા માટે એક લક્ષ્ય હોવું જોઈએ.
તમારા મનમાં તમારા માટે એક લક્ષ્ય હોવું જોઈએ, તમે જે મેળવવા
માંગો છો.
તમે જે પણ મેળવવા માંગો છો, તેના માટે એક લક્ષ્ય હોવું જોઈએ.
અને, હું તમને આ વિગતવાર કહું છું,
તમારું વાસ્તવિક લક્ષ્ય ક્યારેય કોઈની સાથે શેર ન કરો.
તેને ક્યારેય કોઈની સાથે શેર કરશો નહીં.
નહિંતર, તમે ગમે તેટલી સફળતા મેળવો, તમે તેની ઉજવણી કરી શકશો
નહીં.
જો તમે
તમારા માટે 90% લક્ષ્ય રાખો, પછી વિશ્વને ચોક્કસ 90% ના કહો.
તમે વિશ્વને 85% કહો છો, તમારી પાસે તમારા માટે 90% લક્ષ્ય છે,
અને જો તમારી પાસે તમારા માટે 90% લક્ષ્ય છે,
અથવા જો તમે 85% મેળવવા માંગતા હો, તો વિશ્વને 80% કહો, અને
જો તમારી પાસે તમારા માટે 90% લક્ષ્ય છે, તો જુઓ, ત્રણ વસ્તુઓ
થઈ છે.
આ શુ છે?
તમે 85% મેળવવા માંગો છો.
બરાબર? તમે 90% પ્રયત્નો કરી રહ્યા છો.
પ્રયત્ન
અને 80% લક્ષ્ય
તમે જાહેર કરી રહ્યા છો
લોકો માટે.
બરાબર? તમે ઇચ્છો તે મેળવો.
હવે મેં જે લખ્યું છે કે તમે 85% મેળવવા માંગો છો, તમે 80%
ટાર્ગેટ દુનિયા સમક્ષ જાહેર કર્યા છે અને તમે 90% પ્રયત્નો
કર્યા છે.
હું તમને કહું છું કે તમે સફળતા મેળવ્યા પછી પણ ઉજવણી કરી
શકશો નહીં, પરંતુ તમે આ રીતે કરી શકશો, તમને આનંદ થશે, તમે
આગળ વધશો, તમે પ્રેરિત થશો અને પ્રોત્સાહન આપશો, તમે લોકો
માટે પ્રેરણા બનશો. તમે 85% મેળવવા માંગો છો, તમે 80% ટાર્ગેટ
દુનિયા સમક્ષ જાહેર કર્યા છે અને તમે તમારા માટે પ્રયત્નો કરી
રહ્યા છો, તમે તમારા માટે 90% ટાર્ગેટ આપ્યો છે અને તમે 90%
મુજબ પ્રયત્નો કરી રહ્યા છો, તમે 90% મુજબ પ્રયાસ કરી રહ્યા
છો. 90% જે થાય છે તે છે
90% પ્રયત્નો કરી રહ્યા છીએ પણ આપણે સામાન્ય માનવી છીએ ઘણી
વખત પરિસ્થિતિ આવી બનતી હોય છે, ક્યારેક તમે બીમાર પડો છો,
ક્યારેક સામાન્ય જીવનની પાર્ટી હોય છે, કેટલાક કાર્યો હોય છે,
કેટલીક એવી વસ્તુઓ હોય છે, હવામાનમાં ફેરફાર હોય છે. ઘણી
વસ્તુઓ જેના કારણે તમે સતત 90% પ્રયત્નો કરી શકતા નથી, હું
તમને એક વધુ સાદી વાત કહી દઉં કે ટ્રેન 120 પર દોડે છે,
ક્યારેક 100 પર, ક્યારેક 60 પર, જ્યારે તે 120 પર દોડે છે
ત્યારે તે 80ની એવરેજ હોય ​​છે. , તે નથી
કે તમે જાહેર કર્યું છે કે તે 120 પર ચાલી રહ્યું છે ત્યારે
તમે શું કરશો તે જ રીતે 60 પર ચાલી રહ્યું છે, જ્યારે તમે
તમારું લક્ષ્ય નક્કી કર્યું છે ત્યારે ક્યારેક તમે 100% આપો
છો, ક્યારેક 120% ક્યારેક તમે 60% આપી શકો છો, તમે સરેરાશ આપી
છે. વચ્ચે તમે 80% લોકોને જાહેર કર્યા છે જે તમે 85% નું
વાસ્તવિક લક્ષ્ય નક્કી કર્યું છે જે તમારા માટે છે પરંતુ તમે
90% પ્રયત્ન કરશો કારણ કે કેટલીકવાર તમે 90% આપી રહ્યા છો
પરંતુ ઘણી વખત તમે તે આપી શકતા નથી. ઓછામાં ઓછું તમે 85% પર
એડજસ્ટ કરશો
85% પર ભલે તમે 85% પર એડજસ્ટ ન થઈ શકો તેમ છતાં તમે લોકોને
શું કહ્યું છે તે તમે સુરક્ષિત ક્ષેત્રમાં છો, 80% ક્યારેક
તમે સફળ થાઓ છો તમે તમારી ખુશીમાં ખુશ રહેવા માટે તૈયાર છો
લોકો તમને રહેવા દેવા માંગતા નથી. ખુશ તમે તમારી સિદ્ધિઓનો
આનંદ માણવા માંગો છો પરંતુ જો તમે 90% નું લક્ષ્ય નક્કી
કર્યું હોય તો તમે 90% લોકો સમક્ષ જાહેર કર્યું હોય તો લોકો
તમને આનંદ માણવા દેતા નથી અને મોટે ભાગે એવું બને છે કે જો 1%
પણ 89% થી નીચે આવે તો તમને 90% મળતા નથી. પછી લોકો ટોણા
મારવાનું બંધ કરશે નહીં અને તમને હવે આનંદ માણવા દેશે નહીં
તમારી સફળતાનો આનંદ માણવા માટે 80% થી 90% નું અંતર એ છે કે
તમે તમારી સફળતાનો આનંદ કેવી રીતે માણી શકો કારણ કે જ્યાં
સુધી તમે આનંદ ન કરો ત્યાં સુધી તમે આગલા સ્તર માટે આગળ વધી
શકશો નહીં અને બીજી વાત દરેક નાની સફળતાની ઉજવણી કરો દરેક
નાની ક્ષણની ઉજવણી કરો. નાની ક્ષણની ઉજવણી તમારા માટે એક નવી
મોટી ક્ષણનું સર્જન કરશે આ બાબત વિશે ખાતરી રાખો તેથી આ રીતે
મેં કહ્યું કે તમે 85% નું લક્ષ્ય નક્કી કર્યું છે તમે 90%
પ્રયત્નો કરી રહ્યા છો અને તમે 80% જાહેર કર્યા છે જો તમે 100
આપ્યા છે. % અને તમે પછી 90% લીધા છે
વાહ કહેશે કે તમે 80% નો ટાર્ગેટ રાખ્યો છે અને તમે 90% લીધો
છે પણ તમે 90% નો ટાર્ગેટ રાખ્યો છે તે ક્યારેય લોકો સમક્ષ
જાહેર કરશો નહીં, જો તમે 90% ને બદલે 85% લો છો તો આ એક રહસ્ય
છે. તમારો જે ટાર્ગેટ છે તે તમે ટાર્ગેટ સેટ કર્યો છે જો તમે
આપી શકતા નથી જેમ કે ટ્રેનની સ્પીડ હંમેશા 120 નથી જો તમે આપી
શકતા નથી તો તમે 85% પર રોકાઈ જાઓ છો તો લોકો પણ કહેશે કે તમે
કહ્યું 80% તમે લીધું 85% તમે ઉજવણી કરવા માટે સમર્થ હશો તમે
લોકોને મળવા માટે સમર્થ હશો નહીં તો લોકો બનાવે છે
તુચ્છ જીવન તમે તમારા મર્યાદિત સ્ત્રોતમાં માણવા તૈયાર છો
પરંતુ લોકો તમને તેમ કરવા દેતા નથી અને અમે લોકોને મળ્યા પછી
જ ઉજવણી કરી શકીશું અને જ્યારે લોકો તમારી સાથે નહીં આવે તો
તમે કોની સાથે ઉજવણી કરશો અને ક્યારે તમે ઉજવણી ન કરો તમને
પ્રેરણા ન મળે ચાલો હું તમને એક વાર્તા કહું એક છોકરો 10મા
ધોરણમાં
તે ખૂબ સારા માર્ક્સ મેળવે છે
તે ખૂબ સારા માર્ક્સ મેળવે છે તે શાળામાં ટોપર છે પણ તે જ
છોકરો 11મા ધોરણમાં આગળના વર્ગમાં નાપાસ થાય છે હું તમને
ઉજવણીનું મહત્વ કહું છું
હું તમને સફળતા માટે પ્રશંસાનું મહત્વ કહી રહ્યો છું
આ એક દિવસમાં નથી બન્યું આખા વર્ષમાં થયું પણ ધીરે ધીરે
11મામાં તેનું પ્રદર્શન નીચું જાય છે અને અંતે તે નિષ્ફળ જાય
છે જ્યારે માનસિક રીતે તેનું મૂલ્યાંકન કરવામાં આવ્યું હતું
કે આવું કેમ થયું કે 10મા ધોરણમાં શાળાનો ટોપર 11મા ધોરણમાં
નાપાસ થાય છે કેમ કે કંઈપણ પૂરતું નથી. ખરાબ છે
મનોવૈજ્ઞાનિક મૂલ્યાંકન પછી શું થયું જ્યારે વ્યક્તિ સફળતા
મેળવવા માટે પ્રયાસ કરે છે ત્યારે તેનું લક્ષ્ય હોય છે કે
જ્યારે હું
જ્યારે હું આ પ્રાપ્ત કરું છું ત્યારે હું પરસેવો કરું છું
ત્યારે તે પોતાને પૂછે છે કે હું આટલું કેમ મરી રહ્યો છું તે
જ્યારે હું આ પ્રાપ્ત કરું છું ત્યારે તે કહે છે
હું મારા પરિવાર સાથે ઉજવણી કરીશ
હું મારા મિત્રો સાથે ઉજવણી કરીશ કે તેઓ કેટલા ખુશ હશે મારી
પત્ની અને બાળકો કેટલા ખુશ હશે મારા માતા-પિતા કેટલા ખુશ હશે
તે આ બધી બાબતો વિશે વિચારે છે અને પ્રયાસ કરે છે કે અમે આખો
દિવસ ઓફિસમાં ધક્કા ખાઈએ છીએ અમે સમાચાર સાંભળીએ છીએ અમે આને
ટાળીએ છીએ કારણ કે જ્યારે આપણે ઘરે જઈએ અને આપણી પત્ની અને
બાળકોને માંગતી વસ્તુઓ લઈ જઈએ ત્યારે તે સ્મિત જોઈને આપણે
માંગ પૂરી કરી શકીશું, આપણે બધી ઠપકો ભૂલી જઈએ છીએ, આપણે બધા
ટેન્શન ભૂલી જઈએ છીએ જો ઘરમાં કોઈ સ્મિત સાથે રાહ જોતું ન હોય
તો અમને જવાનું મન થતું નથી. ઘર અમે નથી
ઘરે જવાનું ગમે છે તેથી મનમાં હંમેશા એક ટાર્ગેટ રહે છે કે
આવું કંઇક થાય તો
હું તે કરીશ તેથી હું તે છોકરાની વાત કરી રહ્યો હતો જે
10મામાં ટોપર છે અને 11મામાં નાપાસ થયો છે ત્યારે શું થયું કે
જ્યારે તે ટોપર 10મામાં આવ્યો ત્યારે તે તેના માર્કસ સાથે ઘરે
આવ્યો અને ખુશી અનુભવી કે હું મારા માતા-પિતાનો એક માત્ર
પુત્ર છું અને હું છું. શાળાનો ટોપર
મને આટલો સારો પ્રતિસાદ મળ્યો છે અને સફળતા તેઓ મારી પ્રશંસા
કરશે
મને ઘણું મળશે પણ જ્યારે તે ઘરે ગયો ત્યારે તેના માતા-પિતાએ
કહ્યું રાખ અને આગળના વર્ગમાં ભણવાનું શરૂ કર તેને લાગ્યું કે
મારા માતા-પિતા મારી સફળતાથી ખુશ નથી
મારી પાસે ફક્ત મારા માતા-પિતા છે અને મારી સફળતાથી આ લોકો
ખુશ નથી તો મારે આ સફળતાનું શું કરવું જોઈએ
મેં આખું વર્ષ પૂરા દિલથી અભ્યાસ કર્યો મારા મિત્રો રમતા
રહ્યા પણ હું આ સફળતા મેળવવા ગયો નથી અને મારા માતા-પિતા પણ આ
સફળતાથી ખુશ થશે પણ તેઓ ખુશ નથી અને તેમણે કહ્યું જ્યારે તેઓ
ખુશ નથી ત્યારે મારી પાસે બીજું કોણ છે? આ દુનિયામાં તો પછી
મારે શા માટે ભણવું જોઈએ હું શા માટે મરી જઈશ હું શા માટે
મારું જીવન આપીને અભ્યાસ કરું આખી રાત અભ્યાસ કરું છું આખો
દિવસ અભ્યાસ કરું છું મારા બધા મિત્રો રમે છે અને હું શા માટે
અભ્યાસ કરું છું? કઈ ઉજવણી માટે?
મારી સાથે ઉજવણી કરવા માટે કોઈ નથી.
હું તમને સફળતા મેળવવાનો મૂળ મંત્ર કહું છું.
જ્યાં સુધી તમને પ્રશંસા ન મળે, જ્યાં સુધી તમને ઉજવણીની
ઈચ્છા ન હોય, ત્યાં સુધી વ્યક્તિ 100% પ્રયત્નો કરી શકતો નથી.
તે પ્રયત્નો કરી શકે છે પણ તે આપી શકવા સક્ષમ નથી.
તે કોના માટે વિચારે છે?
જો કોઈ વિદાય માટે તૈયાર થઈ રહ્યું હોય, કોઈ મિત્ર હોય તો
તેમાં ઉત્તેજના હોય છે, કે જ્યારે હું તૈયાર થઈને વિદાય લઈશ,
ત્યારે તે પ્રશંસા કરશે, તેને સારું લાગશે.
તેથી જ હું કહું છું કે વ્યક્તિત્વ વિકાસ માટે સૌથી સરળ રસ્તો
એ છે કે છોકરાએ ગર્લફ્રેન્ડ બનાવવી જોઈએ અને છોકરીએ
બોયફ્રેન્ડ બનાવવી જોઈએ.
અથવા એવા મિત્ર બનાવો જે તમારી પ્રશંસા કરે.
ચોક્કસપણે એક બનાવો.
ભલે તમે તમારા માતા-પિતાને બનાવો.
તે કોઈપણ મિત્ર હોઈ શકે છે.
કારણ કે તમને પ્રશંસા મળે છે, તમને પ્રેરણા મળે છે, તેથી તમે
તમારી ક્રિયામાં પ્રયત્નો કરો છો, તમે તેને પ્રદર્શનમાં બદલો
છો, અને પછી સફળતાનો ગુણોત્તર બદલાય છે.
હવે શું થયું?
હવે પ્રશ્ન એ છે કે, તેણે વિચાર્યું, જો મારા માતા-પિતા ખુશ
નથી, તો હું શા માટે પ્રયત્નો કરું, મારે શા માટે મરી જવું
જોઈએ?
અને તેણે ભણવાનું બંધ કરી દીધું.
અને ધીરે ધીરે આગળના ક્લાસમાં અગાઉના ક્લાસમાં ટોપર આવતા
ક્લાસમાં નાપાસ થઈ ગયો.
નિષ્ફળતા બની.
જ્યારે મનોવૈજ્ઞાનિકે, માતાપિતા સાથે આની પુષ્ટિ કરી, કે તમે
આ કર્યું?
તેણે કહ્યું, હા, મેં કર્યું.
પરંતુ તેનો હેતુ આ ન હતો.
તેણે વિચાર્યું કે, જો હવે આપણે બાળકની કદર કરીએ છીએ, તો
સામાન્ય રીતે આપણે કહીએ છીએ કે, તેને માથે મૂકો.
તેથી તેણે ભણવાનું બંધ ન કરવું જોઈએ.
જેથી તે અહંકારી ન બને.
તેણે ભણવાનું બંધ ન કરવું જોઈએ.
અને આગળના વર્ગમાં સમસ્યા હશે.
11મું અને 12મું એ કારકિર્દી માટે સૌથી મહત્વપૂર્ણ વર્ગો છે.
તેથી અમે હવે તેની પ્રશંસા કરીશું નહીં.
અમે આ સફળતાને માથે ચઢવા નહીં દઈએ.
તેણે આ વિચાર્યું.
પણ વાત ઊંધી પડી.
જુઓ, પહેલા તમારે પ્રશંસા કરવી જોઈએ.
બાળકે હોમવર્ક કર્યું, તમે તેને તરત જ કાઢી મૂક્યો.
હું આ શિક્ષકો માટે, પ્રશિક્ષકો માટે કહી રહ્યો છું કે તમે
જેને કામ આપો છો, જે કામ કરી રહ્યું છે, તેણે ગમે તે કર્યું
હોય, તમે તેને તરત જ કાઢી નાખો.
કે ના, કંઈ સારું નથી.
તેથી બીજા દિવસે વધુ સારી અપેક્ષા રાખશો નહીં.
તે ગમે તે હોય, તમે ઘરે ભોજન રાંધો છો.
જો થોડી તકલીફ થાય તો ગુસ્સો આવે છે.
જો ત્યાં મીઠું વધુ, મરચું ઓછું, આ અને તે.
પરંતુ જે દિવસે બધું સારું છે, તે દિવસે તમારે પ્રશંસા કરવી
જોઈએ.
તને યાદ નથી?
તે દિવસે તમે કદર કરશો નહીં.
અને આજે પણ, તમે કહી શક્યા હોત, તેમાં સારી વસ્તુઓ છે, તેને
ગણો.
પાછળથી કહે, મીઠું ઓછું હોત તો સારું થાત.
તે વધુ સારું હોત.
તમે બાળકનું હોમવર્ક તપાસ્યું અને તેને તરત જ કાઢી મૂક્યો.
વાહ.
તમે બીપીએસ શિક્ષક છો.
બહુ સારું.
પણ મેં કહ્યું નહિ, બહુ સારું કહ્યું અને પૂર્ણવિરામ મૂકી
દીધું.
બહુ સારું.
પરંતુ, મને લાગે છે કે, તમે આના કરતાં વધુ સારું કરી શકો છો.
શિક્ષકો, કૃપા કરીને કાળજી લો.
ઠપકો પૂરતો નથી.
તમે ખૂબ સારું કર્યું.
પરંતુ, મને લાગે છે કે, તમે આના કરતાં વધુ સારું કરી શકો છો.
તમને ખબર નથી કે તમે કેટલા જીનિયસ છો.
આગલી વખતે, તમે જેની અપેક્ષા કરો છો, બાળક તે કરશે.
તે કરશે.
કૃતજ્ઞતા.
તમે કેમ ભૂલી જાઓ છો?
તમે કૃતજ્ઞતાનું મહત્વ ભૂલી જાઓ છો.
અને, તે દરેક જગ્યાએ લાગુ પડે છે.
બોસ, તેમની ઓફિસમાં, કર્મચારીઓને, કોઈ કમી ન હતી, તે ઠપકો
આપવા લાગ્યો.
અને, તમે વિચારો છો, તમારી નિંદા દ્વારા, આગલી વખતે, પ્રદર્શન
વધશે.
તે વધશે નહીં.
કર્મચારીઓની નજરમાં તમારી છબી ચોક્કસપણે નેગેટિવ બની જશે.
કે, બોસ હંમેશા ઠપકો આપે છે.
એ લોકો તમને સાંભળવાની અને ન સાંભળવાની ટેવ પાડશે.
તેઓ એક કાનથી સાંભળશે, અને બીજા કાનથી બહાર કાઢશે.
જેમ કે, માતાપિતાએ બાળક સાથે કર્યું, તેમની વિચારસરણી સારી
હતી, પરંતુ, પ્રક્રિયા, જે તેઓએ સક્રિય કરી, તે વસ્તુ ખોટી
પડી.
પ્રક્રિયા ખોટી પડી.
જ્યારે તે ઉજવણી માટે આવ્યો ત્યારે માર્ક્સ સાથે, તેણે થોડી
ઉજવણી કરવી હતી, તેણે થોડી મજા લેવી હતી, તે ખુશ થશે.
તે પછી, પ્રેમથી, તે તેની પાસે બેસતો, તેને થોડો થપથપાવતો,
તેને સાજો આપતો, તેને આલિંગન આપતો અને પછી કહેતો,
પુત્ર, સફળતા, ખૂબ સારું, તેં ખૂબ સારું કર્યું.
પરંતુ, તમે આના કરતાં વધુ સારું કરી શકો છો.
આ માત્ર એક પગલું છે, આ અંતિમ લક્ષ્ય નથી.
લક્ષ્ય હજુ આગળ છે.
તમારે હજી આગળ જવું પડશે.
અને, વાસ્તવિક વર્ગ 11મા અને 12મા છે.
અને, શું તમે સૌથી મોટી વાત જાણો છો?
તમે તે કરી શકો.
ક્યારેક એવું કહેવાય છે કે તમે એક પણ સફળતા નથી આપી, વધુ
બોજની વાત કરો, વધુ બોજ લાવો.
પ્રથમ, તેની પ્રશંસા કરો અને કહો, કે તમારી પાસે શક્તિ છે,
તમારી પાસે સહનશક્તિ છે, તમારી પાસે બુદ્ધિ છે, તમે કરી શકો
છો.
તમે તે કરી શકો.
તમે આના કરતાં વધુ સારું કરી શકો છો.
પરંતુ, આ પ્રશંસા ત્યારે જ કામ કરશે, જ્યારે તમે પહેલી ઉજવણી
કરશો.
નહિંતર, વસ્તુઓ કામ કરવા જઈ રહી નથી.
સમસ્યા થશે, થશે અને ચોક્કસપણે થશે.
તો, સફળતા શું છે?
મેં કહ્યું, સફળતા એ આત્મસંતોષ છે.
અને, આત્મસંતોષ સફળતા મેળવવાથી થતો નથી.
જ્યારે આપણે સફળતાની ઉજવણી કરીએ છીએ, ત્યારે આપણને શાંતિ મળે
છે.
બાળક માતાના ગર્ભમાં છે.
માતાને ખૂબ પીડા થાય છે.
વિવિધ સમસ્યાઓ ઊભી થાય છે.
લઈ જવામાં, સૂવામાં, બેસવામાં, ઉઠવામાં, રોજિંદા કામકાજમાં પણ
તકલીફ પડે છે.
તેના ઉપર, 6 મહિના, 7 મહિના, 8 મહિના પછી, બાળક અંદરથી લાત
મારતું રહે છે, પરેશાન કરતું રહે છે.
પરંતુ, માતા વિચારે છે, એક, એક ક્ષણ શાંતિ, કે હું માતા બનીશ.
આ વિચારથી તેણીએ તમામ પીડાની પ્રશંસા કરી છે.
તેનાથી તેણીને પ્રોત્સાહન મળ્યું છે કે હું માતા બનીશ.
નવા બાળકનો જન્મ,
હું તેને માતા બનાવીશ.
વિશ્વ ઉજવણી કરશે.
અને, તમે વિચારો છો, જ્યારે લોકો એક પુત્રી હોય છે, ઉજવણી
કરવાને બદલે, તેઓ તેની સાથે દુર્વ્યવહાર કરવાનું શરૂ કરે છે.
તેઓ માતા અને પુત્રીને મારી નાખે છે.
તે માતાએ શું પસાર કરવું જોઈએ?
તેણીએ શું પસાર કરવું જોઈએ?
આ યોગ્ય નથી.
તેથી જ, તે માતા, તેની પ્રશંસા સાથે, પણ વિચારે છે, હા, બાળક,
મને મારી નાખો, મને મારી નાખો.
છેવટે, હું તમારી માતા બનીશ.
જ્યારે તમે મોટા થાઓ છો, તમે તમારી લાગણીઓમાં ખોવાઈ જાઓ છો,
તમે તમારા સપનામાં ખોવાઈ જાઓ છો.
જ્યારે તમે મોટા થાવ,
હું તારી સાથે રમીશ,
હું તમારી સાથે કૂદીશ.
આજે, તમે મને ફટકારો છો.
કાલે હું તારા કાન ખેંચી લઈશ.
બાળક, હું તારી માતા છું.
અને, આ બધી સારી વિચારસરણીને કારણે, વર્તમાનની પીડા, જ્યારે
તમે કંઈક મેળવવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યા છો, ત્યારે તે પીડાદાયક
ક્ષણો છે.
ગરમીમાં પરસેવો પાડવો, સતત કામ કરવું, આનંદ માણવો, પોતાની જાત
પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવું, કામ કરવું.
મિલ્ખા સિંહ સવારના 2 વાગે દોડી રહ્યા છે, જ્યારે દુનિયા સૂઈ
રહી છે.
શા માટે? તેણીના કેટલાક લક્ષ્યો છે.
તે તેના સપનામાં ખોવાઈ જાય છે.
મારે ભારતથી બંડી જોઈએ છે.
મારે દૂધ જોઈએ છે.
લક્ષ્ય તરીકે નાની વસ્તુઓ છે.
તેઓ વ્યક્તિને પ્રેરણા આપે છે.
અને તે પોતાના પ્રયાસમાં અટવાઈ જાય છે
તે પ્રયત્ન, તે આશા તે આશા જે તેણે સર્જી છે તે જો દૂર
કરવામાં આવે તો તે પ્રયત્ન પૂર્ણ થશે સફળતા ગમે તેમ કરીને
પૂર્ણ થાય છે
તે નહીં મળે જ્યારે પ્રક્રિયા નહીં હોય, તમે પ્રયત્નો નથી
કરતા, તો સફળતા ત્યાં સુધી હોવી જોઈએ અને જ્યાં સુધી
સકારાત્મક આશા હોય ત્યાં સુધી પ્રયત્ન કરવો જોઈએ, તેઓ કહે છે
કે આશા જીવન છે
આશા જીવન છે
જો કોઈ આશા નથી
પછી જીવન સમાપ્ત થાય છે, ચાલો હું તમને એક ઉદાહરણ આપું
ત્યાં એક સજ્જન હતો તે એક સજ્જન હતો અને તેની પાસે એક બિલાડી
હતી, તેણે એક પાલતુ બિલાડી પાળી હતી એકવાર તે સ્ટેશનની બહાર
નીકળ્યો અને ભૂલથી તેણે તેની બિલાડીને બાંધેલી છોડી દીધી અને
ભૂલથી ચાલ્યો ગયો, તેને યાદ ન હતું
એક મહિનો વીતી ગયો
તે એક અપવાદરૂપ બાબત છે પરંતુ તમે સમજી શકો છો કે હું શું
કહું છું
તમે એક મહિનામાં વિચારો કે બિલાડી ખાધા-પીધા વગર કેવી રીતે
રહી ગઈ
બિલાડીની સામે એક કપાસ છે ત્યાં કોઈ જગ્યાએ કપાસનો ઢગલો હતો
અને જે રીતે તેને બાંધવામાં આવ્યું હતું તે એટલા અંતરે હતું
કે તે કૂદી શકે પણ તે તેને પકડી શકતો ન હતો
પરંતુ તે સતત પ્રયત્નો કરતો રહ્યો અને તેને આ આશા હતી
કે સમય મને મળશે
હું એ બધું ખાઈશ હું મારી ભૂખ મિટાવીશ કે કપાસ કપાસ નથી, ઘી
છે.
તમે ઘી સમજી રહ્યા છો
તે આશામાં, તે મહિનાઓ સુધી જીવતો રહ્યો
તે ભૂખથી મરી રહ્યો છે પરંતુ તેની સામે એક આશા છે
જ્યાં સુધી આપણે સફળતા ન મેળવીએ અને તેની ઉજવણી કરીએ ત્યાં
સુધી આપણે પ્રયત્નો ચાલુ રાખીએ છીએ કે હું આ કાર ક્યારે લાવીશ
હું આ રીતે આનંદ કરીશ, હું લોંગ ડ્રાઇવ પર જઈશ જ્યારે હું આ
બંગલો ખરીદીશ ત્યારે આપણે તેને આ રીતે આનંદ કરીશું, આપણે તેની
ઉજવણી કરીશું તેના માટે હું 12-18 કલાક મહેનત કરી રહ્યો છું.
મને મારા કપડાંની ચિંતા નથી
મને ખાવાની ચિંતા નથી, મને પરસેવાની ચિંતા નથી કેમ? મેં જે
સ્વપ્નો જોયા છે તે સપનાઓએ મને હંમેશા પ્રેરણા આપી છે તેઓ
હંમેશા મને ઉત્સાહિત કર્યા છે તે વધતા જ રહ્યા છે અને આપણે
તેને હાંસલ કરીને ઉજવીએ છીએ જેથી આત્મસંતોષ મળે, મેં કહ્યું
સફળતા શું છે? તે આત્મસંતોષ છે જો તમને સંતોષ ન મળે તો સફળતા
અધૂરી છે અને ભવિષ્ય માટે પૂર્ણવિરામ છે તમે ભવિષ્ય માટે
પ્રયત્ન નહીં કરો જ્યારે તમે સફળતા મેળવો છો ત્યારે તમે તેની
ઉજવણી કરો છો.
હું ઓફિસના બોસને કહીશ કે ઓફિસમાં નાની પાર્ટીઓ રાખો અને
પહેલા તમારા સ્ટાફ સાથે ચોક્કસપણે તેની ઉજવણી કરો,
આંતરવ્યક્તિત્વ કૌશલ્ય વિકસિત થાય છે, બોન્ડિંગ વિકસિત થાય
છે, સંબંધ વિકસિત થાય છે, ટીમ બને છે અને નવા લક્ષ્ય માટે
તમને નવી ઊર્જા મળે છે તેથી ઉતાવળ ન કરો. સફળતા મેળવવા માટે
તેની ઉજવણી કરો કારણ કે જ્યાં સુધી તમે તેને ઉજવશો ત્યાં સુધી
તમે આત્મસંતોષ અનુભવશો નહીં તમે તેને પચાવી શકશો નહીં પછીથી
લોકો વાહ વાહની ચર્ચા કરે છે, મજા આવી તેઓ સફળતાની વાત નથી
કરતા તેઓ ચર્ચા કરે છે કે તેઓ કેટલી મજા કરે છે
પાર્ટીમાં અને પછી કર્મચારી ઉર્જા સાથે નવા ટાર્ગેટ માટે
તૈયાર થઈ જાય છે તેથી થોડા ઈમોશનલ બનો ઈમોશનલ કોશેન્ટ એ ખૂબ જ
મહત્વપૂર્ણ ભાગ છે તમારા કર્મચારી સાથે તમારા વિદ્યાર્થીઓ
સાથે ભાવનાત્મક રીતે જોડાયેલા રહો
હું શિક્ષકો અને પ્રશિક્ષકો અને બોસ વિશે વાત કરી રહ્યો છું,
કોર્પોરેટ જગત તમારા જુનિયર સાથે ભાવનાત્મક રીતે જોડાયેલું
છે, ગમે તેટલા નાના પ્રયાસોથી સફળતાની ઉજવણી કરવાનું ભૂલશો
નહીં.
હું તમને કહું છું કે જો તમે કોઈ નવો મોટો ટાર્ગેટ આપવા જઈ
રહ્યા હોવ તો તેને જાહેર કરતા પહેલા મોટાભાગે મૂડ મેળવવા માટે
પહેલા પાર્ટી આપો ઉજવણી માટે કોઈ બહાનું શોધો અને ઉજવણીમાં
મોટો ટાર્ગેટ મૂકો બધા કર્મચારીઓ માનસિક રીતે તે લક્ષ્ય હાંસલ
કરવા ખુશીથી, શારીરિક રીતે તૈયાર થાઓ તેઓ તમારી સાથે સંમત થશે
અને માત્ર સંમત થશે જ નહીં, જ્યારે તમે તેમને હળવા મૂડમાં
લાવશો ત્યારે તેઓ તેમનો સંપૂર્ણ પ્રયાસ કરશે તમે માર્કેટિંગ
બજેટ બનાવો છો શું તમે ક્યારેય ઉજવણીનું બજેટ બનાવ્યું છે?
તેને બનાવો a
બજેટ કે જે તમારા બાહ્ય માર્કેટિંગ કરતાં વધુ મહત્ત્વનું છે,
તમે ઉત્પાદનનું માર્કેટિંગ ત્યારે કરશો જ્યારે તે તૈયાર થશે
ત્યારે ઉજવણીનું બજેટ બનાવો, પ્રશંસા બજેટની પ્રશંસા કરો,
ઉજવણી કરો અને પછી હાંસલ કરવાનો લક્ષ્યાંક બનાવો અને આ રીતે
તમે સફળતા મેળવશો અને ઉજવણી કરશો. પછી નવી સફળતા મેળવવાનું
નવું લક્ષ્ય અને ધીમે ધીમે મૂવ બોન્ડિંગ બનશે તમે આજીવન ટીમ
બોન્ડિંગ બનાવી શકો છો માત્ર કામ કરવાથી જ નથી થતું આ રીતે
બોન્ડિંગ બનશે અને તમે આગળ વધી શકો છો.
મને જે કહેવું ગમે છે તે હંમેશા તમે બધા કાં તો તમે
વિદ્યાર્થી છો, શિક્ષક તમે પરિવારના વડા છો, શિક્ષક છો, એડમિન
વડા છો, તમારી ઓફિસના વડા છો, શાળાના અધ્યક્ષ છો, આચાર્ય તમે
તમારા સ્ટાફ સાથે છો તમે તમારા જુનિયર, સહકાર્યકરો, પરિવારના
સભ્યો સાથે છો, તમે આ પ્રકારની વસ્તુઓનું સંચાલન કરો છો, તમને
લાગશે કે તમે આનંદ માણી શકશો એટલું જ નહીં તમે સફળતા પણ મેળવી
શકશો અને આગળ વધશો અને ટીમ તમારી સાથે રહેશે અને મોટું લક્ષ્ય
હાંસલ કરવું ખૂબ જ જરૂરી છે. મહત્વપૂર્ણ
તમારી પાસે એક નક્કર ટીમ છે તેથી આ રીતે સફળતા પ્રાપ્ત કરવા
માટે આગળ વધો અને તમારી જાતને સંતુષ્ટ કરો અને સફળતાની લાંબી
સફર પર આગળ વધો, સફળતા અને સફળતા તમે તે કરી શકો છો