ठीक आहे मित्रांनो, तर शेवटच्या व्हिडीओमध्ये मी आयुष्यातील
एका अतिशय महत्त्वाच्या विषयावर बोलत होतो, लहान म्हणजे मोठा,
जेव्हा तुम्हाला तुमच्या भविष्याकडे, तुमच्या करिअरच्या
दिशेने कोणतेही पाऊल उचलण्याची इच्छा असेल, तुम्हाला जे काही
मिळवायचे आहे, तुम्हाला जे हवे आहे. आपल्या जीवनात
येण्यासाठी, प्रथम आपल्याला एक पाऊल उचलावे लागेल आणि एक पाऊल
ही एक मोठी समस्या आहे.
आपण पब्लिक कम्युनिकेशन, पब्लिक स्पीकिंग बद्दल जरी बोललो तरी
आपण एक पाऊलही टाकत नाही, तिथे आपण संकोच करू लागतो, की काय
होईल माहीत नाही, लोक हसतील, असे करून आपण तिथेच थांबतो, पुढे
जात नाही, आपल्याला स्टेजवर येण्याची भीती वाटते, आपले पाय
सुरुवातीपासून थरथर कापायला लागतात आणि आपल्याला शब्द चुकतात,
आपण काय तयार केले ते विसरतो आणि गोष्टी पुढे सरकत नाहीत.
एक उमेदवार स्टेजवर येण्याची भीती वाटत होती आणि त्याला वाटले
की तो बोलू शकत नाही, सार्वजनिक बोलणे ही खूप तणावाची गोष्ट
आहे, मी ते करू शकत नाही, जेव्हा तुम्ही विश्वास ठेवू लागलो
की मी ते करू शकत नाही, तेव्हा मी करू शकतो. हे काम करू नका,
मग तुम्हाला कोणीही करायला लावू शकत नाही, पण आपण तिथेही
करतो, त्याला माहित नाही की तो करतोय आणि तो करतो.
मी म्हणालो, मिस्टर शर्मा, तुम्ही एक काम करा, तुम्हाला
तुमच्याबद्दल माहिती आहे, तुमचे नाव, तुम्ही कुठे राहता, तो
म्हणाला, मला माझे नाव का माहित नाही? मी म्हणालो, तू स्टेजवर
ये आणि मला तुझं नाव सांग, तू कुठे राहतोस, परिचय सुरू झालाय
माहीत आहे, तू २-३ ओळी सांगितल्या आहेत, तू स्टेजवर आहेस असं
म्हणू नकोस, परिचय देऊ नकोस, तुला सांगता येईल. मला तुझे नाव,
तू कुठे काम करतोस, मला कंपनीचे नाव माहित नाही.
त्याने 3 गोष्टी सांगितल्या आहेत, तू कोण आहेस, तू कुठे आहेस
आणि तू काय आहेस, तू कुठे राहतोस, तू कोण आहेस आणि तू काय
करतोस, त्याने त्या 3 गोष्टी सांगितल्या आहेत, त्याने पहिली
ओळख करून दिली आहे, तो देखील नाही माहित
दुसऱ्यांदा तो म्हणाला, मिस्टर शर्मा, तुम्ही मला तुमच्या
कुटुंबाबद्दल थोडं सांगा, तो म्हणाला, हो, मला का नाही माहीत,
मला बायको आणि मुलं आहेत, ते काय करतात, मला थोडं सांगा.
तिसर्‍यांदा तो म्हणाला, मिस्टर शर्मा, मला वाटतं तुम्ही अजून
एक गोष्ट करू शकता, तुम्ही इतकी वर्षे कंपनीत काम करता,
तुम्ही कंपनीत काय करता, कंपनीत कोणते काम करता, ते सांगा.
मला थोडं तुझ्याबद्दल, तू कुठे राहतोस, तू २-३ ओळी
सांगितल्यास, तू स्टेजवर आहेस असं म्हणू नकोस, परिचय देऊ
नकोस, तू ३ गोष्टी सांगितल्यास, त्याने पहिली ओळख करून दिली,
तो म्हणाला, का मला माहित नाही, मला बायको आणि मुलं आहेत, ते
काय करतात, मला थोडं सांगा.
तिसर्‍यांदा तो म्हणाला, मिस्टर शर्मा, मला वाटतं तुम्ही अजून
एक गोष्ट करू शकता, तुम्ही इतकी वर्षे कंपनीत काम करत आहात,
तुम्ही कंपनीत काय करता, तुम्ही कंपनीत कोणते काम करता, तो
म्हणाला, हो, मला का माहीत नाही, मी 20 वर्षांपासून इथे काम
करतोय, मला या जागेबद्दल सर्व माहिती आहे, तो म्हणाला, मला या
जागेबद्दल थोडे सांगा, काही बोलू नका, त्याला सांगा, त्याची
अडचण समजून घ्या.
त्यामुळे श्री.
शर्मा आले आणि त्यांच्या कंपनीबद्दल 5-7 ओळी म्हणाले, त्यांनी
10 ओळी सांगितल्या, त्यांनी त्यांच्या कंपनीबद्दल 10 ओळी
सांगितल्या, ते काय म्हणाले ते पहा,
तो म्हणाला, माझा मुलगा, माझी मुलगी, माझे आई-वडील, मिस्टर
आणि मिसेस आणि ते जे काही करत आहेत, त्याबद्दल तो बोलत आहे,
मग तो मारुती सुझुकी कार बनवणारी कंपनी आहे, काहीही असो,
त्याबद्दल 5-7 ओळी बोलल्या. त्याची कंपनी.
त्या अवस्थेत तो १५-१६ ओळी बोलत होता, पण तो बोलू शकत नाही
असे वाटले, बोलता येत नाही असे वाटले.
आता, त्याला वाटले की ते मला स्टेजवर पुन्हा पुन्हा
बोलण्यासाठी बोलावतात, बोलण्यासाठी नाही तर काहीतरी
बोलण्यासाठी, संपूर्ण पब्लिक पाहते, म्हणून थोडासा ड्रेस-अप
असावा, म्हणून थोडे, तुम्हाला माहिती आहे, जेव्हा तुम्ही
पब्लिक बघता, जेव्हा तुम्ही लोकांसमोर जाता, तुम्हाला ते
आवडले किंवा नाही, तुम्ही त्यांच्या डोळ्यात ते वाचता, कौतुक.
कोणी बोलो अथवा न बोलो, तुम्ही बाहेर गेल्यावर ते तुम्हाला
डोळ्यांनी सांगतात, की ते तुमचे कौतुक करतात. आणि आम्हाला
कौतुक कसे करावे हे माहित आहे आणि आम्हाला कसे वाचायचे हे
माहित आहे. हे सामान्य मानसशास्त्र आहे, आपण सर्व समजतो.
म्हणजे, बाह्य व्यक्तिमत्व नैसर्गिकरित्या प्रयत्नातून विकसित
होत असते, आणि आंतरिक व्यक्तिमत्व नैसर्गिकरित्या विकसित होत
असते, ज्याची त्यांना जाणीवही नसते.
बघा मी एका छोट्या पायरीबद्दल बोलतोय. त्याने त्याचे नाव
सांगून सुरुवात केली, नंतर त्याने त्याच्या कुटुंबाबद्दल,
त्याच्या कामाची जागा, तो कुठे काम करतो याबद्दल सांगितले,
नंतर त्याने त्याच्या कुटुंबाबद्दल थोडे तपशील सांगितले आणि
नंतर त्याने आपल्या संस्थेबद्दल थोडेसे सांगितले.
मग आम्ही म्हणालो, पुढच्या वेळी मिस्टर शर्मा, मला सांगा,
तुम्हाला या कंपनीबद्दल काय वाटते, तुम्ही इथे का काम करता?
तो म्हणाला, मी इथे का काम करतोय हे मला चांगलं माहीत आहे, ही
एक चांगली कंपनी आहे, माझं कुटुंब इथून चालतं, माझं भविष्यही
इथूनच सुरक्षित आहे, ही सुविधा, ती सुविधा, टार्गेटवर आधारित
5 लाईनअप, मी त्याला सांगितलं.
मग आम्ही म्हणालो, एक दिवस मिस्टर शर्मा, आजची मीटिंग आहे,
बघा, मी जरा उशीरा येतो. तो म्हणाला, कुठे? मला कसे बोलावे ते
कळत नाही. नाही, तू जे करतोस ते कर, बोलू नकोस.
तू तुझ्याबद्दल थोडं सांग, कंपनीबद्दल थोडं सांग आणि
माझ्याबद्दल थोडं सांग, बरं का? आणि मग सांगा तो जरा उशिरा
येईल, मी सांगेपर्यंत मी स्टेज बघतोय.
तो म्हणाला, हो, ठीक आहे, मी करेन. आता हळूहळू त्याला
आत्मविश्वासही येत आहे, कारण त्याला जाणवत आहे की 5-7-10
मिनिटांनी लोकही उत्साहात आहेत.
शर्मा यांना एक ओळही बोलता येत नव्हती, आज ते २० ओळी बोलू शकत
नाहीत, फक्त २० ओळी बोलू शकतात, लोक बघत आहेत, श्री.
शर्मा 10 मिनिटे, 15 मिनिटे स्टेजवर आहेत आणि तुम्हाला माहिती
आहे का भीती म्हणजे काय?
जेव्हा तुमचे लक्ष तिथे असते की मला बोलता येणार नाही, मला
बोलायचे आहे, तेव्हा तुम्ही एक पाऊल मागे घ्या, तुम्ही तिथे
लक्ष केंद्रित करू नका.
आता बघा, मुलांचे हात कापले आहेत, ते रडत नाहीत, पण रक्त
दिसताच ते ओरडू लागतात, लक्ष तिकडे आहे, नकारात्मक लक्ष आहे.
मला स्टेजवर बोलायचे आहे, नाही, नाही, मला बोलता येत नाही, पण
मी म्हणालो, स्टेजवर बोलण्यासारखं काही नाही, तुझ्याबद्दल
काही गोष्टी सांग, तुला तुझं नाव माहित आहे, तू अहंकाराबद्दल
बोलतोस, हो , मला माझे नाव माहित नाही, तू काय बोलत आहेस?
म्हणून हळूहळू त्याने त्याचे नाव सांगितले, त्याच्या
कुटुंबाबद्दल, होय, मला माहित आहे, मला का माहित नाही,
कंपनीबद्दल, कंपनी काय करते, आपण तिथे का आहात, हे सर्व
सांगितले.
आणि आता असे झाले की या कंपनीत, जसे एक नेटवर्किंग कंपनी आहे,
असे म्हणूया की, तुम्ही वेस्टिसमध्ये आहात, मी कोणत्याही
कंपनीबद्दल बोलत आहे, तुम्ही तेथे काम करत आहात आणि तुम्ही
तेथे समाधानी आहात.
आता तिथे बसलेली पब्लिक, आम्ही म्हणालो, मिस्टर शर्मा,
तुम्हाला असे वाटते की तुम्ही इतकी वर्षे काम करत आहात आणि
तुम्हाला चांगले वाटत आहे, तुम्हाला चांगले वाटत आहे, तुम्ही
सुरक्षित आहात, तुम्ही सुरक्षित आहात, म्हणून तुमच्या भावना
त्यांच्याशी शेअर करा. .
मग त्याने लोकांना सांगितले की ही जागा खूप चांगली आहे, कंपनी
चांगली आहे, हे माझ्यासाठी एक प्लस आहे, मला हे मिळाले, ही
सुरक्षा आहे, हे भविष्य आहे.
त्यामुळे एकप्रकारे त्यांनी त्यांना प्रेरितही केले आणि
श्री.शर्मा जेव्हा १५-२० मिनिटे बोलले तेव्हा जनता टाळ्या
वाजवत, कौतुक करत म्हणत, तुम्ही खूप छान बोलू शकता, तुम्ही
खूप छान बोलता.
श्री शर्मा म्हणाले, मी म्हणालो, कधी? कधी?
आज त्यांचा फोकस फक्त बोलण्यावर असल्याने, त्यांचे म्हणणे
पाळणे, मला पब्लिक स्पीकिंग करावे लागत आहे, हे फोकस तिकडे
नाही, जे नकारात्मक होते, आपल्यात भीती निर्माण होते.
आता तो इतकं छान बोलला, लोकं म्हणतायत, तुम्ही खूप छान
प्रेरित करता.
बघ ना, नाव सांगून एक छोटासा पाऊल उचलले.
आम्ही म्हणालो, मिस्टर शर्मा, तुम्हाला तुमचे नाव माहित आहे,
तुमचे नाव सांगा.
बघा, आम्हाला अनेक पावले टाकावी लागली, पण छोटी पावले टाकून
आज एक मोठा बँड त्याच्या सोबत होता की तुम्ही खूप चांगले
motivate करता, म्हणजे तुम्ही motivator होऊ शकता.
ज्या व्यक्तीला स्टेजवर बोलायला भीती वाटत होती, त्याला आम्ही
प्रेरक बनवले.
बघा, संभाषण कौशल्यामध्ये, ती कोणती भाषा आहे हे महत्त्वाचे
नाही, तुम्ही स्वतःला गरजेनुसार आरामात सादर करू शकता किंवा
नाही हे महत्त्वाचे आहे.
ती इंग्रजी, हिंदी, कोणतीही प्रादेशिक भाषा किंवा कोणतीही
आंतरराष्ट्रीय भाषा, कोणत्याही देशाची भाषा असू शकते.
संभाषण कौशल्याचा भाषेशी काहीही संबंध नाही, ती बोलण्याची कला
आहे.
प्रत्येकाला कसे बोलावे हे माहित आहे, परंतु ते घाबरतात.
मला बोलायचे आहे, असा टॅग लावला की या बोलण्यामुळे लोक
घाबरतात, पब्लिक काय विचार करेल, मी कसा बोलेन, मी कसा दिसतो,
मी बोलतो तेव्हा कसा दिसतो.
या सर्व गोष्टी लक्षात आल्यावर मन विचलित होते आणि आम्ही
तुम्हाला एक प्रेरक, सार्वजनिक वक्ता बनवणार आहोत हे न सांगता
शर्माजी कसे स्टेप बाय स्टेप केले ते पाहिलं आणि ते हळूहळू
5-6 पावलांनी स्वाभाविकपणे केलं.
आता लोकांच्या कौतुकामुळे त्याला लोक काय म्हणतील याची काळजी
करण्याची गरज नव्हती. आता लोक त्याचे कौतुक करत आहेत त्यामुळे
भीती दूर झाली आहे आणि आता तो एक आरामदायी सार्वजनिक वक्ता
आहे.
आता पहिल्या पायरीवर लोकांच्या कौतुकामुळे तो विषयाची तयारी
करू लागला. ब्युटी पार्लर, हेअर सलूनमध्ये जाऊन तो तयार झाला.
आता लोक त्याचे कौतुक करू लागले आहेत. मुली सर्वत्र चांगली
कामगिरी करत आहेत.
त्याचे कारण म्हणजे आम्ही मुले त्यांचे फुकट कौतुक करतो, मग
ते त्यांचे कपडे, देहबोली, हावभाव किंवा संवाद याविषयी असो.
या बाबतीत ते काही बोलत नाहीत आणि आम्ही निस्तेज आहोत, पण
आम्ही त्यांचे खूप कौतुक करतो आणि म्हणूनच ते निस्तेज होत
आहेत.
कौतुक केल्याने जोडीदाराचा आत्मविश्वास नेहमीच वाढतो.
जेव्हा शर्मा जी लहान पावले काही बोलू शकत नाहीत, तेव्हा
त्यांना असे वाटते की त्यांना सार्वजनिक भाषण कसे करावे हे
माहित नाही, ते करू शकत नाहीत.
त्यांना वेगळ्या मार्गाने वळवून आणि एकच पाऊल टाकून आम्ही
तुम्हाला लहान मोठे याचे योग्य उदाहरण दिले आहे.
तो एक ओळ बोलण्यास कचरत होता आणि आता तो एक आत्मविश्वासपूर्ण
सार्वजनिक वक्ता आहे जो 15-20 मिनिटे बोलू शकतो.
तो एक ओळ बोलण्यास कचरत होता आणि आता तो एक आत्मविश्वासपूर्ण
सार्वजनिक वक्ता आहे जो 15-20 मिनिटे बोलू शकतो.
तुमच्या पहिल्या पावलाबद्दल लोक तुमचे कौतुक करतात आणि तुम्ही
ते सार्वजनिकपणे मांडले पाहिजे.
कधी-कधी तुमच्या आत किती टॅलेंट दडलेले असते हे कळतही नाही
आणि तुम्ही शांत बसून राहता.
जेव्हा मी व्यक्तिमत्त्वाबद्दल बोलतो तेव्हा तुम्ही शक्तिशाली
व्यक्तिमत्त्वाबद्दल बोलता.
तुम्ही फक्त व्यक्तिमत्व विकासाचा विचार करता.
तुम्ही नेहमी व्यक्तिमत्व विकासावर बोलतात.
तुम्ही मोबाइल खरेदी करण्यापूर्वी, नवीन अॅप डाउनलोड
करण्यापूर्वी, त्यामध्ये कोणते इनबिल्ट फंक्शन्स आहेत ते
तुम्ही आधी शोधा.
तुम्ही मोबाइल खरेदी करण्यापूर्वी, नवीन अॅप डाउनलोड
करण्यापूर्वी, त्यामध्ये कोणते इनबिल्ट फंक्शन्स आहेत ते
तुम्ही आधी शोधा.
त्यांना शोधा, अंमलात आणा आणि मग तुम्हाला कळेल.
कसे? तुम्ही तुमच्या मित्रांना विचारू शकता.
उदाहरणार्थ, तुम्हाला मोबाईल फंक्शन्सबद्दल माहिती नाही.
तुम्ही तुमच्या मित्रांना विचारू शकता.
या मोबाईलमध्ये हे कार्य आहे.
त्याचप्रमाणे, ते आपले आहे.
तुमच्यात हा गुण आहे.
तुमचे पालक आणि नातेवाईक तुम्हाला सांगतील.
तुम्ही तुमच्या प्रशिक्षकांचा, माइंड कोचचा सल्ला घेऊ शकता,
जसा मी ट्रेनर आहे, मी मनाचा प्रशिक्षक आहे, मी लाइफ कोच आहे.
तुम्ही तुमच्या प्रशिक्षकांचा, माइंड कोचचा सल्ला घेऊ शकता,
जसा मी ट्रेनर आहे, मी मनाचा प्रशिक्षक आहे, मी लाइफ कोच आहे.
मूल्यांकन प्रक्रियेद्वारे, ते तुम्हाला तुमच्या
व्यक्तिमत्त्वाचा अंतर्गत भाग देखील सांगतील की तुमच्याकडे ही
अधिक गोष्ट आहे.
उदाहरणार्थ, जेव्हा मी मुंबई राष्ट्रीय स्तरावरील शिखर
परिषदेत होतो तेव्हा मला कळले की लोक मंचावर येण्यास कचरतात.
पण माझ्याकडे माईक असेल तर मी 5-7 मिनिटे सहज बोलू शकलो.
तर, प्रत्येक मिनिटाला वेळ देण्यात आला होता.
मी माझ्या बाजूने सांगितले तर 5 मिनिटे माझ्यासाठी फार मोठी
समस्या नव्हती.
कारण मला ही गोष्ट करायची सवय आहे.
पण तिथं गेल्यावर मला तुमच्या ५ मिनिटांची किंमत कळली.
जे चांगले व्यक्तिमत्व तिथे बसले आहेत, ते टाळ्या वाजवत आहेत,
कौतुक करत आहेत.
आणि मुख्य प्रशिक्षक, आंतरराष्ट्रीय प्रशिक्षक आणि तो म्हणतोय.
त्या म्हणी अजूनही माझ्या मनात शिरल्या आहेत.
एक दिवस तुम्ही खूप मोठा वक्ता व्हाल.
जग लक्षात ठेवेल.
तुम्ही जागतिक दर्जाचे प्रेरक प्रशिक्षक व्हाल.
होय, मला ते प्रशिक्षण सत्र मिळाले.
त्यांच्या टिप्पण्या, कौतुक म्हणून, अजूनही मला प्रोत्साहन
देतात.
मी तुम्हाला आणखी एक गोष्ट सांगतो.
ज्युरी सदस्य म्हणून, मी दिल्लीतील स्पीक फॉर इंडिया
कार्यक्रमात, SRCC, सर राम कॉलेज ऑफ कॉमर्समध्ये होतो.
म्हणून, एक प्रशिक्षक म्हणून, कारण मी एक संप्रेषण प्रशिक्षक
आहे, मी एक संप्रेषण प्रशिक्षक आहे.
म्हणून, जेव्हा मी अनेक विद्यार्थ्यांचे मूल्यांकन केले,
तेव्हा मला अनेक फायदे आणि वजा दिसले.
ज्याबद्दल मला टिप्पणी करायची होती.
शेवटी, मला माईक मिळाला.
मी स्टेजवर 5 मिनिटे म्हटल्यावर विद्यार्थी खूप आनंदित झाले,
खूप टाळ्या वाजल्या.
त्यांना खूप सुगावा मिळत होता.
माझ्यासाठी ते माझे रोजचे काम आहे कारण ते माझे प्रोफाइल आहे.
पण त्यांच्यासाठी ती गोष्ट खूप छान वाटत होती.
त्यावरून ही गोष्ट किती महत्त्वाची आहे आणि मी किती
महत्त्वाची आहे हे मला कळत आहे.
तुम्हाला स्वतःला कळत नाही.
तुम्ही किती महत्त्वाचे आहात हे लोक तुम्हाला सांगतात.
त्या मुलांनी स्टेजवर घेरले होते.
सर, आम्हाला काही वैयक्तिक टिप्स द्या.
ते सेल्फी घेत आहेत.
त्यातून बाहेर पडणे कठीण आहे.
तिथे तुम्हाला तुमचे महत्त्व कळते.
पण मला तो दिवसही आठवतो जेव्हा मी सहावीत होतो आणि मला
जाहीरपणे बोलायला सांगितले होते.
माझे हात पाय थरथरत होते.
शर्माजी इथेही तेच करत आहेत.
पण हळूहळू गोष्टी पुढे सरकू लागल्या.
मला इंग्रजी आवडते म्हणून मी एक लहान पाऊल उचलले.
तौजी मला शिकवायचे.
आणि हळूहळू ते हलू लागले.
ते आकर्षण बनते.
मग संवाद क्षेत्र.
आज, इंग्रजी प्रशिक्षण, प्रेरणा सत्र घेणे, माझ्यासाठी बरेच
काही करते.
मी खाणे, पिणे आणि झोपणे विसरतो.
जर मला एक सत्र घेण्यास सांगितले तर.
कारण जी उर्जा मला समोर दिसत आहे, तीच माझ्यासाठी खूप आहे.
आणि लोकांना काहीतरी नवीन समजते.
ते आनंदी आहेत.
सर, तुम्हाला भेटून आनंद झाला.
माझी समस्या सुटली आहे.
ही समस्या माझ्यासोबत वर्षानुवर्षे होती.
मला किती आनंद मिळतो माहीत आहे का?
मी शपथ घेतो, मला खूप आनंद मिळतो.
त्यामुळे सार्वजनिक सेवा करण्याचा हा एक चांगला मार्ग आहे.
आणि अर्थातच, तुम्हाला तुमच्या उदरनिर्वाहासाठी आवश्यक गोष्टी
देखील मिळतात.
म्हणून मी म्हणतो, तुम्हाला एक चांगला संवादक, सार्वजनिक
वक्ता व्हायचे आहे.
तुम्हाला यशस्वी व्यावसायिक व्यक्तिमत्व व्हायचे आहे.
तुम्हाला यशस्वी कर्मचारी व्हायचे आहे.
तुमच्या जीवनात तुमच्यासाठी यशाची गुणवत्ता कितीही असो.
प्रथम आपल्याला एक लहान पाऊल उचलावे लागेल.
तुम्ही कल्पना मिळवाल, तुम्हाला ज्ञानही मिळेल.
भरपूर आहे.
परंतु आपण अंमलबजावणीसाठी एक पाऊल उचलण्यास सक्षम नाही.
त्यामुळे त्या ज्ञानाचा, त्या कल्पनेचा काही उपयोग नाही.
तुम्ही बी ठेवा, काही होत नाही.
जोपर्यंत तुम्ही ते जमिनीत ठेवणार नाही तोपर्यंत ते वाढणार
नाही.
तर तुमची कल्पना, बीज, तुमच्या मनात काहीतरी करण्याची बीजे.
जोपर्यंत तुम्ही ते जमिनीत ठेवत नाही, तोपर्यंत तुम्ही जमिनीत
बिया पेरता.
वनस्पती बनण्याची प्रक्रिया सुरू होणार नाही.
त्यामुळे तुमच्यासाठी आत्मविश्वास मिळवा.
बाकीच्या गोष्टी भविष्यासाठी सोडा आणि पहिले पाऊल टाका आणि
आत्मविश्वास बाळगा की हे लहान बीज एक मोठे रोप होईल, एक दिवस
एक मोठे झाड होईल, एक दिवस ते एक मोठे रोप बनेल, एक मोठे झाड
तुमचे छोटे पाऊल तुम्ही एक लहान उघडले आहे. युनिट हे एक मोठे
युनिट बनेल वेगवेगळ्या शाखा तयार होतील आंतरराष्ट्रीय
स्तरावरून राष्ट्रीय स्तरावर एक मताधिकार असेल, तुमची
विचारसरणी मोठी ठेवा तुमची विचारसरणी मोठी ठेवा पण तुम्ही
एकटेच पाऊल टाकाल, सर्व गोष्टी एकाच वेळी घडतील असे नाही पण
तुमच्याकडे आहे. घेणे
जर तुम्हाला वाईट सवय असेल तर तुम्ही जॉगिंगला जाऊ नका,
ज्यामुळे वजन वाढते वजन वाढणे ही समस्या तुम्हाला आमंत्रित
करते
तुम्ही एकच पाऊल टाका, जरी तुम्ही एक दिवस जॉगिंगला गेलात तरी
धाडस करा जेव्हा तुम्हाला सकाळी ताजी हवा मिळेल आणि जेव्हा
तुम्हाला विविध व्यक्ती मिळतील तेव्हा तुम्हाला एक मित्र
मिळेल आणि तुम्हाला आनंद मिळेल तुम्ही दुसऱ्या दिवशी पोहोचाल,
तिसरा दिवस, चौथ्या दिवशी आता तुमचे आरोग्य सुधारेल निरोगी
शरीर निरोगी मन ठेवते तुमचे आरोग्य चांगले असल्यास, जर तुम्ही
अतिरिक्त काम करू शकत असाल तर तुमचे मन निरोगी असेल आणि
निरोगी मन असेल तर सर्जनशील कल्पना असतील तर पहा साखळी कशी
जोडते आहे ते पहा. चालण्यासाठी, तुम्ही करत आहात
शरीर निरोगी शरीर निरोगी मन ठेवते आणि निरोगी मन म्हणजे
सर्जनशील कल्पना असतात आणि जेव्हा सर्जनशील कल्पना येतात
तेव्हा तुम्हाला एक लहान पाऊल म्हणून पुढे न्यावे लागते,
तुम्ही कृती कराल, कृती करणारे व्हा, कृती करणारे व्हा,
अंमलबजावणी सुरू करा आणि ते कसे पहा. मी तुम्हाला
सांगितल्याप्रमाणे तुमचे छोटे पाऊल मोठ्या पावलात रूपांतरित
होते.
शर्मा त्यांचे नाव सांगण्यासाठी मंचावर आले आणि हळूहळू ते
सार्वजनिक वक्ते झाले, तुम्ही मला मिस्टर म्हणू शकता.
शर्मा कारण मला स्टेजवर माझे नाव सांगायलाही भीती वाटत होती
आणि आज मी ट्रेनर, पब्लिक स्पीकर, कम्युनिकेशन कोच आहे
मी मनाचा प्रशिक्षक आहे, लाइफ कोच आहे ही माझी आनंदाची गोष्ट
आहे कारण तुम्ही जसजसे पुढे जाल तसतसा आर्थिक फायदा होतो,
कौतुक होते, आवड वाढत जाते आणि सार्वजनिक सेवेतून करिअर सेटल
होते, तुम्ही एक पाऊल टाकता ही खरोखर मजा आहे.
मी कोणत्याही क्षेत्राबद्दल बोलत नाही आहे ज्या क्षेत्रात
तुम्हाला पुढे जाण्याची इच्छा आहे, तुम्हाला एक पाऊल
टाकण्याची गरज आहे किमान तुम्ही एक पाऊल टाका आणि दुसरे पाऊल
तुम्ही स्वतः कराल जेव्हा तुम्ही एक पाऊल पुढे टाकता तेव्हा
दुसरे पाऊल टाकता. पुढच्यासाठी आपोआप तयार होते आणि जेव्हा
तुम्ही दुसरे पाऊल टाकता तेव्हा तुम्ही एक पाऊल पुढे टाकता
आणि जेव्हा त्यावर दबाव येतो तेव्हा दुसरे पाऊल आपोआप पुढे
सरकते जेव्हा तुम्ही पहिल्या पावलाचा आनंद घेता तेव्हा दुसरे
पाऊल आपोआप पुढे सरकते.
हे कसे चालते जेव्हा तुम्ही पहिले पाऊल एन्जॉय करता तेव्हा
दुसरे पाऊल न टाकता आपोआप पुढे जाते, तुम्हाला तुमचे नाव
सांगता येणार नाही, तुम्ही कुठे राहता मग तुम्ही दुसऱ्याला
सांगा तुम्ही तिसरे सांगा, मग तुम्ही काय करता? कुटुंबाबद्दल,
संस्थेबद्दल मग तुम्ही तिथे का आहात, तुमचे भविष्य काय आहे
आणि हे त्यांनी लोकांसोबत शेअर केले आहे की या कंपनीत, या
संस्थेत, तुमचे भविष्य सुरक्षित आहे कारण मी सुरक्षित आहे, मी
येथे सुरक्षित आहे. 15 वर्षे चांगले आयुष्य जात आहे
भविष्य चांगले आहे, वर्तमान चांगले आहे, भूतकाळ चांगला आहे ही
प्रेरणा आहे ही प्रेरणा आहे आणि तुम्हाला याबद्दल माहिती
देखील नाही पण तुम्हाला एका प्रेरकाचा आधार मिळाला आणि जेव्हा
तुम्हाला टॅग मिळाला तेव्हा तुमचे कौतुक झाले तेव्हा तुम्ही
चांगले केले नाही तुमच्यापेक्षा पण तरीही तुम्हाला कौतुक
मिळाले म्हणून पुढच्या वेळी तुम्ही चांगल्या तयारीने जाल
तेव्हा तुम्ही पार्टीला जाल आणि पुढच्या वेळी तुम्ही चांगली
तयारी करून जाल तेव्हा तुमचे कौतुक केले जाईल आणि तुमची
प्रशंसा होईल अशी तुमची अपेक्षा आहे आणि तुम्हाला नक्कीच
कौतुक मिळेल ते तुम्ही प्रथम घ्याल.
पाऊल कारण बर्‍याच गोष्टी दीर्घकाळ प्रलंबित आहेत कारण तुमची
हिंमत नाही तुम्ही एकच पाऊल उचलण्याचे धाडस करत नाही आहात
तुम्ही नाही, त्याला नाही मी त्याला प्रपोज करावे अशी तुमची
इच्छा आहे तो मला प्रपोज करण्याची अपेक्षा करत आहे किंवा करत
आहे बर्‍याच गोष्टी दीर्घकाळ प्रलंबित आहेत वेळ पण तू प्रपोज
करत नाहीस
तुम्हाला कल्पना आली तेंव्हा अंमलात आणा नाहीतर कोणीतरी ती
अंमलात आणेल आणि फायदा घेईल कल्पना काही दिवस जिवंत असेल ती
अंमलात आणा आणि आणखी एक गोष्ट जर तुमची देवावर श्रद्धा असेल
तर तुमच्या मनात काही नवीन कल्पना येत आहे ती कल्पना त्यासाठी
आहे. तुमची चांगली अंमलबजावणी करा त्याला तुम्ही हे करावे असे
वाटते तुम्ही यशस्वी आहात आम्ही आमच्या मुलाला असे का करायला
सांगतो? कारण त्याचे भविष्य चांगले असेल तो एक चांगला
विद्यार्थी होईल आणि जर त्याने तसे केले नाही तर आपल्याला
वाईट वाटते त्याचे भविष्य असेच असेल, जेव्हा तुम्हाला कल्पना
असेल
तुम्ही ते अंमलात आणू नका तो नाराज होईल की मी त्याला चांगली
कल्पना देत आहे आणि तो काहीही करत नाही त्याला पुढे जायचे
नाही तो त्याचे भविष्य संपवेल
मी सांगतोय
मी एक इन्स्टिट्यूट सुरू करण्यापूर्वी या क्षेत्रावर माझे
लक्ष केंद्रित केले आहे
मी खूप गमावले कारण मला एक सॉफ्ट स्किल ट्रेनर प्रोफाइल
मिळाले कारण मी सांगितले की मी हे काम करेन तेथून मला पर्याय
मिळू लागले जेव्हा मी कॉलेजमध्ये वर्ग घेतो.
मलाही माहीत नाही
माझ्या प्रशिक्षित उमेदवारांनी 300 स्पॉट सिलेक्शन दिले आणि
माझ्या प्रशिक्षित उमेदवारांचे मला खूप कौतुक वाटते
माझा विश्वास बसत नाही
कंपनीचे एचआर म्हणत होते ही मुले आहेत त्यांना प्रशिक्षण
देणारे व्यावसायिक आहेत? तुम्ही कल्पना करू शकता की आमचे
प्रशिक्षित अंतिम वर्षाचे विद्यार्थी दुसर्‍या दिवसापासून 5
प्रोफाइलवर निवडले जात आहेत जी मुले त्यांच्या व्यवस्थापन
शाखा HOD संगणक विंग HOD वाणिज्य शाखा HOD ची निवड होत आहेत.
मी सांगतोय
मी वर्गासाठी तयार आहे
एचओडी सांगत आहेत
एचआर प्रेशर चेअरमन प्रेशर ही मुले 5 प्रोफाईलवर सिलेक्ट होत
आहेत आणि जे वर्गात येत नाहीत त्यांना काही होणार नाही
कंपनीच्या HR ने त्यांचा फीडबॅक दिला की त्यांची 5 प्रोफाईलवर
निवड होत आहे आणि ज्यांना काहीच माहीत नाही त्यांना का?
कोणीही मला प्रश्न करू शकत नाही
मी पहिल्या दिवसापासून म्हणालो जे वर्गात येतील ते शिकतील आणि
शिकतील जे येणार नाहीत ते शिकणार नाहीत
मी मागे पळू शकत नाही आणि मला कौतुक मिळाले त्यांनी शीर्ष
प्रशिक्षकांचे 4 प्रमाणपत्रे जारी केली की मी महाविद्यालयात
असे कधीही केले नाही म्हणून मला समजले की होय माझ्याकडे
काहीतरी आहे परंतु मी असे प्रशिक्षण नैसर्गिक पद्धतीने केले
मला शिकायला आवडते मी 20 वर्षांपासून शिकवत आहे असे नाही
मी अजूनही शिकतो
मला ऑडिओ बुक व्हिज्युअल गुड पीपल इंटरनॅशनल मोटिवेटर मिळतात
मला नेहमी काहीतरी घ्यायला आवडते
दिवसेंदिवस. आणि मला ते आवडते.
मला ते आवडते.
तुम्ही शिकण्याची वृत्ती विकसित केली पाहिजे.
नेहमी शिकण्याच्या मोडमध्ये रहा.
तुम्ही लर्निंग मोडमध्ये असाल तर तुम्हाला नवीन गोष्टी
शिकायला मिळतील.
आणि जर तुम्ही शिकलात, तर त्यानंतर, तुम्ही अंमलात आणाल, मग
तुम्ही पुढे जाल. तुम्ही फक्त शिका, जर तुम्ही अंमलात आणला
नाही तर तुम्ही पुढे जाणार नाही.
तुम्ही त्याच जागी अडकून पडाल.
जोपर्यंत ते कार्यान्वित होत नाही तोपर्यंत त्या ज्ञानाचा
फायदा होत नाही.
आजकाल आपल्याकडे सोशल मीडिया आहे.
तुम्ही व्हिडिओ बनवू शकता आणि YouTube वर अपलोड करू शकता.
तुम्ही चॅनेल बनवून अपलोड करू शकता.
तुमच्यात हिम्मत असेल तर तुम्हाला लोकांची दाद मिळू लागते.
हळुहळू तुम्ही गोष्टी सुधारण्यास सुरुवात करता.
म्हणून, जर तुम्हाला पुढे जायचे असेल, तर मी शेवटी सांगेन,
पुढे जाण्यासाठी लहान पाऊल उचला आणि स्वतःवर विश्वास ठेवा की
लहान हे मोठे असेल.
तुमच्यासाठी सर्वात मोठा एक दिवस.
तुम्हाला आठवेल की तुम्ही कुठून सुरुवात केली होती?
आणि आज कुठे पोहोचलात?
तू करू शकतोस.
हा विषय आहे.
हे मथळे आहेत.
नवीन पुस्तकाचे नाव आहे You can do.
मी पुस्तक लिहित आहे.
आपण यश ब्लू प्रिंट करू शकता.
त्यासाठी छोटी पावले उचलणे गरजेचे आहे.
तुमच्या समस्यांना तुमच्या शक्तीमध्ये रूपांतरित करा.
शिकण्याच्या वृत्तीने तुम्ही आत्मविश्वासाने आणि प्रयत्नाने
हे करू शकता.
शिकण्याची वृत्ती, कॉर्पोरेट प्रशिक्षणासाठी संपूर्ण पॅकेज हे
माझे पुस्तक आधीच आहे. तर, तुम्ही गोष्टी करू शकता.
एकदा सुरुवात केली की मजा येईल.
आणि प्रतिसाद मिळाल्यावर मजा येईल.
तर, पुढे जा.
लहान पाऊल उचला.