ਠੀਕ ਹੈ ਦੋਸਤੋ, ਇਸ ਲਈ ਪਿਛਲੀ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ
ਦੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਛੋਟਾ ਵੱਡਾ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ ਵੱਲ, ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵੱਲ ਕੋਈ
ਵੀ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਉਣ
ਲਈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ
ਕਦਮ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਜੇ ਅਸੀਂ ਲੋਕ ਸੰਚਾਰ, ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵੀ
ਨਹੀਂ ਪੁੱਟਦੇ, ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਝਿਜਕਦੇ ਹਾਂ, ਕਿ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ,
ਲੋਕ ਹੱਸਣਗੇ, ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਰੁਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ
ਨਹੀਂ ਵਧਦੇ, ਅਸੀਂ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਪੈਰ ਸ਼ੁਰੂ
ਤੋਂ ਹੀ ਕੰਬਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ
ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ
ਵਧਦੀਆਂ.
ਇੱਕ ਉਮੀਦਵਾਰ ਸੀ ਜੋ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਦਾ
ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੋਲਣਾ ਬਹੁਤ ਤਣਾਅ ਵਾਲੀ
ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ
ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਓ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਰ
ਸਕਦਾ ਹਾਂ. 'ਇਹ ਕੰਮ ਨਾ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰ
ਸਕਦਾ, ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਕਰ
ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਮਿਸਟਰ ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ
ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ? ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆ ਕੇ
ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ
ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ 2-3 ਲਾਈਨਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਨਾ
ਕਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਹੋ, ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਨਾ ਦਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੇ
ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਕੰਪਨੀ
ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਉਸ ਨੇ 3 ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਕਿੱਥੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ
ਕੀ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀ
ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ 3 ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ, ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ
ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਤਾ ਹੈ।
ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਉਹ ਬੋਲਿਆ, ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ
ਥੋੜਾ ਦੱਸੋ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ
ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਦੱਸੋ।
ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੰਪਨੀ
ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ
ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਦੱਸੋ। ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ
ਥੋੜਾ, ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ 2-3 ਲਾਈਨਾਂ ਦੱਸੀਆਂ, ਇਹ ਨਾ ਕਹੋ
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਹੋ, ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਨਾ ਦਿਓ, ਤੁਸੀਂ 3 ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੀਆਂ
ਹਨ, ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿਉਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ
ਪਤਾ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਉਹ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਨੂੰ ਥੋੜਾ ਦੱਸੋ.
ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮਿਸਟਰ ਸ਼ਰਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ
ਇਕ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਕੰਮ
ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਕਿਹੋ
ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਮੈਂ
ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ 20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਬਾਰੇ
ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੈ।
ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮਿਸਟਰ ਸ਼ਰਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ
ਇਕ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਕੰਮ
ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਕਿਹੋ
ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਮੈਂ
ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ 20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਬਾਰੇ
ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੈ।
ਚੌਥੀ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮਿਸਟਰ ਸ਼ਰਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ
ਇਕ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ 20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰ
ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਹਾਂ, ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਜਾਣੋ, ਮੈਂ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ 20 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ
ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕੰਪਨੀ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਹ ਸਟੇਜ 'ਤੇ 15-16 ਤੋਂ 20 ਲਾਈਨਾਂ ਬੋਲਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ
ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ
ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਹੁਣ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਹ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬੋਲ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਬੋਲਣ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਜਨਤਾ ਦੇਖ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਥੋੜਾ
ਜਿਹਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ
ਜਨਤਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ,
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦੇ
ਹੋ.
ਕੋਈ ਬੋਲੇ ​​ਜਾਂ ਨਾ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਉਹ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਕਦਰ ਕਰ ਰਹੇ
ਹਨ. ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕਦਰ ਕਰਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ
ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਹੈ. ਇਹ ਆਮ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਸਮਝਦੇ
ਹਾਂ।
ਇਸ ਲਈ, ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬਾਹਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ
ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਕੁਦਰਤੀ
ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਜਾਣਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਦੇਖੋ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਕਦਮ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ. ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ
ਦੱਸ ਕੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ, ਆਪਣੀ ਕੰਮ
ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ
ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ ਥੋੜਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸੰਸਥਾ ਬਾਰੇ
ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਦੱਸਿਆ।
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਅਗਲੀ ਵਾਰ, ਮਿਸਟਰ ਸ਼ਰਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ
ਕੰਪਨੀ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸੋਚਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਉਸ
ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਕੰਮ ਕਰ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਕੰਪਨੀ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇੱਥੋਂ ਚੱਲਦਾ ਹੈ,
ਮੇਰਾ ਭਵਿੱਖ ਵੀ ਇੱਥੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ, ਇਹ ਸਹੂਲਤ, ਉਹ ਸਹੂਲਤ, 5
ਲਾਈਨਅੱਪ, ਟੀਚੇ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਇਕ ਦਿਨ ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ, ਅੱਜ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਹੈ, ਦੇਖ ਲਓ,
ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਨਾਲ ਆਵਾਂਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਕਿੱਥੇ? ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਣਾ
ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ। ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕਰੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਨਾ ਬੋਲੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਦੱਸੋ, ਕੰਪਨੀ ਬਾਰੇ ਥੋੜਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ
ਬਾਰੇ ਥੋੜਾ ਦੱਸੋ, ਠੀਕ ਹੈ? ਅਤੇ ਫਿਰ ਦੱਸਣਾ ਕਿ ਉਹ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਨਾਲ
ਆਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਰਿਹਾ, ਮੈਂ ਸਟੇਜ ਦੇਖ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ, ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੁਣ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਦਾ
ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵੀ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ
5-7-10 ਮਿੰਟ, ਲੋਕ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹਨ।
ਸ੍ਰੀ ਸ਼ਰਮਾ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਅੱਜ ਉਹ 20 ਲਾਈਨਾਂ
ਨਹੀਂ, 20 ਲਾਈਨਾਂ ਬੋਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਲੋਕ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਸ.
ਸ਼ਰਮਾ 10 ਮਿੰਟ, 15 ਮਿੰਟ ਤੱਕ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਰਹੇ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ
ਡਰ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਧਿਆਨ ਉੱਥੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿ ਮੈਂ ਬੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਾਂਗਾ,
ਮੈਨੂੰ ਬੋਲਣਾ ਪਏਗਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਓ, ਤੁਸੀਂ
ਉੱਥੇ ਫੋਕਸ ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ।
ਹੁਣ ਦੇਖੋ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਰੋ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ
ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਖੂਨ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਚੀਕਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਧਿਆਨ ਉੱਥੇ
ਹੈ, ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਫੋਕਸ ਉੱਥੇ ਹੈ।
ਮੈਂ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਬੋਲਣਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ, ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਬੋਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ
ਹਾਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਬੋਲਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ
ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਹਉਮੈ ਦੀ ਗੱਲ
ਕਰਦੇ ਹੋ, ਹਾਂ , ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ
ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਇਸ ਲਈ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ,
ਹਾਂ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਕੰਪਨੀ ਬਾਰੇ, ਕੰਪਨੀ
ਕੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਸ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਨੈਟਵਰਕਿੰਗ
ਕੰਪਨੀ ਹੈ, ਮੰਨ ਲਓ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵੈਸਟਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਕੰਪਨੀ
ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ
ਉੱਥੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ।
ਹੁਣ ਉੱਥੇ ਬੈਠੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸ਼੍ਰੀ ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਠੀਕ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ
ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ
ਸਾਂਝੀਆਂ ਕਰੋ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ।
ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਜਗ੍ਹਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਹੈ, ਕੰਪਨੀ
ਚੰਗੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਪਲੱਸ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਮਿਲਿਆ, ਇਹ ਸੁਰੱਖਿਆ
ਹੈ, ਇਹ ਭਵਿੱਖ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਵੀ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਦੋਂ
ਸ੍ਰੀ ਸ਼ਰਮਾ 15-20 ਮਿੰਟ ਬੋਲੇ ​​ਤਾਂ ਜਨਤਾ ਤਾੜੀਆਂ ਮਾਰ ਰਹੀ ਹੈ,
ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਦਿਆਂ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹੋ,
ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਬੋਲਦੇ ਹੋ।
ਸ੍ਰੀ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਕਿਹਾ, ਕਦੋਂ? ਜਦੋਂ? ਅੱਜ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ
ਧਿਆਨ ਬੋਲਣ 'ਤੇ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਰੱਖਣ 'ਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣਾ
ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਫੋਕਸ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ
ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਹੁਣ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਬੋਲਿਆ, ਲੋਕ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ
ਢੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਦੇਖੋ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕਿਆ, ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਅਸੀਂ
ਕਿਹਾ, ਮਿਸਟਰ ਸ਼ਰਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸੋ।
ਦੇਖੋ, ਸਾਨੂੰ ਕਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣੇ ਪਏ, ਪਰ ਛੋਟੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਵੱਡੇ
ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ?
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਮਤਲਬ ਕਿ ਤੁਸੀਂ
ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ
ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਪ੍ਰੇਰਕ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਾਇਆ?
ਦੇਖੋ, ਸੰਚਾਰ ਹੁਨਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਮਾਇਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਹੜੀ
ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ।
ਇਹ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਲੋੜ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਰਾਮ
ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਹਿੰਦੀ, ਕੋਈ ਖੇਤਰੀ
ਭਾਸ਼ਾ ਜਾਂ ਕੋਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੋ
ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਸੰਚਾਰ ਹੁਨਰ ਦਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੈਣਾ-ਦੇਣਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਹਰ ਕੋਈ ਬੋਲਣਾ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਡਰਦੇ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਟੈਗ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬੋਲਣਾ ਹੈ, ਲੋਕ ਡਰਦੇ ਹਨ ਕਿ
ਜਨਤਾ ਕੀ ਸੋਚੇਗੀ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਬੋਲਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਂਗਾ, ਜਦੋਂ
ਮੈਂ ਬੋਲਾਂਗਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਦਿਖਾਂਗਾ।
ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਮਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਮਨ ਭਟਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ
ਅਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ, ਇਹ ਦੱਸੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿ
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਕ, ਜਨਤਕ ਬੁਲਾਰੇ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਾਂ ਅਤੇ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ 5-6 ਕਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਜਿਹਾ
ਕੀਤਾ।
ਹੁਣ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ
ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿਣਗੇ। ਹੁਣ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਡਰ
ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਕ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਜਨਤਕ ਬੁਲਾਰੇ ਹੈ।
ਹੁਣ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ
ਵਿਸ਼ੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬਿਊਟੀ ਪਾਰਲਰ, ਹੇਅਰ
ਸੈਲੂਨ ਗਿਆ ਅਤੇ ਖੁਦ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਹੁਣ ਲੋਕ ਉਸ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੁੜੀਆਂ ਹਰ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ
ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀ ਮੁਫਤ ਵਿਚ ਤਾਰੀਫ ਕਰਦੇ ਹਾਂ,
ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ, ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ, ਹਾਵ-ਭਾਵ ਜਾਂ
ਸੰਚਾਰ ਬਾਰੇ ਹੋਵੇ।
ਉਹ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੇ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸੁਸਤ ਹਾਂ, ਪਰ ਅਸੀਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸੁਸਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਥੀ ਦਾ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ ਛੋਟੇ ਕਦਮ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜਨਤਕ ਭਾਸ਼ਣ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ,
ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੋੜ ਕੇ ਅਤੇ ਸਿੰਗਲ ਕਦਮ
ਚੁੱਕ ਕੇ ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸਹੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਮੰਦ
ਪਬਲਿਕ ਸਪੀਕਰ ਹੈ ਜੋ 15-20 ਮਿੰਟ ਬੋਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਉਹ ਇੱਕ ਲਾਈਨ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਇੱਕ ਭਰੋਸੇਮੰਦ
ਪਬਲਿਕ ਸਪੀਕਰ ਹੈ ਜੋ 15-20 ਮਿੰਟ ਬੋਲਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਲੋਕ ਤੁਹਾਡੇ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਇਸਨੂੰ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕਿੰਨੀ
ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਛੁਪੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਬੈਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ
ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਮੋਬਾਈਲ ਖਰੀਦਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਐਪ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਨ ਤੋਂ
ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ
ਵਿੱਚ ਇਨਬਿਲਟ ਫੰਕਸ਼ਨ ਕੀ ਹਨ।
ਮੋਬਾਈਲ ਖਰੀਦਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਐਪ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਨ ਤੋਂ
ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ
ਵਿੱਚ ਇਨਬਿਲਟ ਫੰਕਸ਼ਨ ਕੀ ਹਨ।
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੱਭੋ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਓ ਅਤੇ ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ.
ਕਿਵੇਂ? ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੋਬਾਈਲ ਫੰਕਸ਼ਨਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਮੋਬਾਈਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਫੰਕਸ਼ਨ ਹੈ।
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ.
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਗੁਣ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਣਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਟ੍ਰੇਨਰਾਂ, ਦਿਮਾਗ ਕੋਚ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ
ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਿਮਾਗ ਕੋਚ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਜੀਵਨ
ਕੋਚ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਟ੍ਰੇਨਰਾਂ, ਦਿਮਾਗ ਕੋਚ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ
ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਿਮਾਗ ਕੋਚ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਜੀਵਨ
ਕੋਚ ਹਾਂ।
ਇੱਕ ਮੁਲਾਂਕਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦੇ
ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸਣਗੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਪਲੱਸ ਚੀਜ਼ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੁੰਬਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੈਵਲ ਸਮਿਟ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ
ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਲੋਕ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦੇ ਹਨ।
ਪਰ ਜੇਕਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮਾਈਕ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ 5-7 ਮਿੰਟ ਬੋਲ
ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਜਦਕਿ, ਹਰ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਲਈ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਦੱਸਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ 5 ਮਿੰਟ ਕੋਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ
ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਆਦਤ ਹੈ।
ਪਰ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ 5 ਮਿੰਟ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ।
ਜਿਹੜੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹਸਤੀਆਂ ਉਥੇ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤਾੜੀਆਂ ਵਜਾ ਰਹੀਆਂ
ਹਨ, ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਅਤੇ ਉਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਉਹ ਕਹਾਵਤਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਉਸ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਬੁਲਾਰੇ ਬਣੋਗੇ।
ਦੁਨੀਆਂ ਯਾਦ ਰੱਖੇਗੀ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਪ੍ਰੇਰਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਬਣੋਗੇ।
ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸਿਖਲਾਈ ਸੈਸ਼ਨ ਮਿਲਿਆ।
ਉਸਦੀਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ, ਇੱਕ ਤਾਰੀਫ਼ ਵਜੋਂ, ਅਜੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ
ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਜਿਊਰੀ ਮੈਂਬਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਮੈਂ ਦਿੱਲੀ, SRCC, ਸਰ ਰਾਮ ਕਾਲਜ ਆਫ਼
ਕਾਮਰਸ ਵਿੱਚ ਸਪੀਕ ਫਾਰ ਇੰਡੀਆ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ ਵਜੋਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੰਚਾਰ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਇੱਕ ਸੰਚਾਰ ਕੋਚ ਹਾਂ.
ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਾਇਦੇ ਅਤੇ ਮਾਇਨੇ ਵੇਖੇ।
ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਮਾਈਕ ਮਿਲ ਗਿਆ.
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਟੇਜ 'ਤੇ 5 ਮਿੰਟ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸਨ,
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾੜੀਆਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਸੁਰਾਗ ਮਿਲ ਰਹੇ ਸਨ।
ਮੇਰੇ ਲਈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ
ਹੈ।
ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ.
ਉਸ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਚੀਜ਼ ਕਿੰਨੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ
ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿੰਨੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਾਂ।
ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਸਰ, ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਿੱਜੀ ਸੁਝਾਅ ਦਿਓ।
ਉਹ ਸੈਲਫੀ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ।
ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈ।
ਉੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਹੱਤਤਾ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦਿਨ ਵੀ ਯਾਦ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੈਂ 6ਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸੀ ਅਤੇ
ਮੈਨੂੰ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੋਲਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ।
ਉਹੀ ਗੱਲ ਇੱਥੇ ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪਰ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਚੱਲਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਮੈਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪਸੰਦ ਹੈ।
ਤਉਜੀ ਮੈਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਹ ਚੱਲਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਇਹ ਇੱਕ ਆਕਰਸ਼ਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਫਿਰ ਸੰਚਾਰ ਖੇਤਰ.
ਅੱਜ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਿਖਲਾਈ, ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸੈਸ਼ਨ ਲੈਣਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ
ਕੁਝ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਮੈਂ ਖਾਣਾ, ਪੀਣਾ ਅਤੇ ਸੌਣਾ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਜੇਕਰ ਮੈਨੂੰ ਸੈਸ਼ਨ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ।
ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਊਰਜਾ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ
ਹੈ।
ਅਤੇ ਲੋਕ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ.
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹਨ।
ਸਰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਮੇਰੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੱਲ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।
ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸੀ।
ਕੀ ਪਤਾ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?
ਮੈਂ ਸੌਂਹ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਬੇਸ਼ੱਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ
ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਸੰਚਾਰਕ, ਪਬਲਿਕ ਸਪੀਕਰ
ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਫਲ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਫਲ ਕਰਮਚਾਰੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਜੋ ਵੀ ਗੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹੈ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵੀ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ.
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਗਿਆਨ, ਉਸ ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤੁਸੀਂ ਬੀਜ ਰੱਖੋ, ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਾਓਗੇ, ਇਹ ਨਹੀਂ ਵਧੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰ, ਬੀਜ, ਕੁਝ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਾ ਦਿੰਦੇ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ
ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਨਹੀਂ ਬੀਜਦੇ.
ਪਲਾਂਟ ਬਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸ਼ੁਰੂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ.
ਬਾਕੀ ਗੱਲਾਂ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਛੱਡੋ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕੋ ਅਤੇ ਭਰੋਸਾ
ਰੱਖੋ ਕਿ ਇਹ ਛੋਟਾ ਬੀਜ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪੌਦਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਇੱਕ
ਦਿਨ ਇੱਕ ਦਿਨ ਇਹ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪੌਦਾ ਬਣੇਗਾ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ
ਛੋਟੇ ਕਦਮ ਨੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਹੈ। ਇਕਾਈ ਇਹ ਇਕ ਵੱਡੀ ਇਕਾਈ
ਬਣ ਜਾਵੇਗੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਬਣਨਗੀਆਂ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਤੋਂ
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਫ੍ਰੈਂਚਾਇਜ਼ੀ ਬਣੇਗੀ, ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵੱਡੀ
ਰੱਖੋ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰੱਖੋ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਲੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕੋਗੇ, ਸਭ
ਕੁਝ ਇਕ ਵਾਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ। ਲੈਣ ਲਈ
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੀ ਕੋਈ ਬੁਰੀ ਆਦਤ ਹੈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜੌਗਿੰਗ ਲਈ ਨਾ ਜਾਓ, ਜਿਸ
ਕਾਰਨ ਭਾਰ ਵਧਦਾ ਹੈ ਭਾਰ ਵਧਣਾ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ
ਦਿੰਦੀ ਹੈ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਹੀ ਕਦਮ ਚੁੱਕੋ, ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜੌਗਿੰਗ ਲਈ ਚਲੇ
ਜਾਓ, ਬਹਾਦਰ ਬਣੋ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੇਰ ਦੀ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ ਮਿਲੇਗੀ ਅਤੇ
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਮਿਲਣਗੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਦੋਸਤ
ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋਗੇ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੋਗੇ,
ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਵੇਗਾ ਇੱਕ
ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਦਿਮਾਗ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੀ ਸਿਹਤ
ਚੰਗੀ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਵਾਧੂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ
ਸਿਹਤਮੰਦ ਦਿਮਾਗ ਹੈ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਮਨ ਹੈ ਤਾਂ ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਹਨ
ਦੇਖੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਚੇਨ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਰਹੀ ਹੈ ਤੁਰਨ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਏ
ਸਰੀਰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਸਰੀਰ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਮਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਮਨ
ਵਿੱਚ ਰਚਨਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਆਉਂਦੇ
ਹਨ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਕਦਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ
ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਐਕਸ਼ਨ ਟੇਕਰ ਬਣੋ ਇੱਕ
ਐਕਸ਼ਨ ਟੇਕਰ ਬਣੋ, ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਇੱਕ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣੋ
ਅਤੇ ਵੇਖੋ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਛੋਟਾ ਕਦਮ ਵੱਡੇ ਕਦਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ
ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਮਿਸਟਰ.
ਸ਼ਰਮਾ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸਣ ਲਈ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਏ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਹ ਪਬਲਿਕ
ਸਪੀਕਰ ਬਣ ਗਏ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਿਸਟਰ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਸ਼ਰਮਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਇੱਕ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਪਬਲਿਕ ਸਪੀਕਰ, ਸੰਚਾਰ ਕੋਚ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਿਮਾਗੀ ਕੋਚ ਹਾਂ, ਜੀਵਨ ਕੋਚ ਹਾਂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ
ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਮੁਦਰਾ ਲਾਭ ਹੁੰਦਾ
ਹੈ, ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਦਿਲਚਸਪੀ ਵਧਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ
ਕੈਰੀਅਰ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾ ਦੁਆਰਾ ਨਿਪਟਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਜ਼ੇਦਾਰ
ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਜਿਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ
ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ
ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਤਾਂ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ
ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹੋ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਅਗਲੇ ਲਈ
ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਸ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਹੁੰਦਾ
ਹੈ, ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ
ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਕਦਮ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹੋ
ਤਾਂ ਦੂਜਾ ਕਦਮ ਬਿਨਾਂ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੇ
ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਤੁਸੀਂ ਤੀਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਫਿਰ
ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹੋ? ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ, ਸੰਸਥਾ ਬਾਰੇ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ
ਕਿਉਂ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਭਵਿੱਖ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ
ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਭਵਿੱਖ ਸੁਰੱਖਿਅਤ
ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਾਂ। 15 ਸਾਲ
ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ
ਭਵਿੱਖ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਵਰਤਮਾਨ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਅਤੀਤ ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਣਾ
ਹੈ, ਇਹ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਕ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਟੈਗ
ਮਿਲਿਆ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਿਹਤਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ, ਇਸ ਲਈ ਅਗਲੀ
ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ
ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ
ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਬਿਹਤਰ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀ
ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ
ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਓਗੇ।
ਕਦਮ ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪੈਂਡਿੰਗ ਹਨ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦੀ
ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ
ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਪੋਜ਼ ਕਰਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦੇਣ
ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ
ਪੈਂਡਿੰਗ ਹਨ। ਸਮਾਂ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਕੋਈ
ਹੋਰ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਲਾਭ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਚਾਰ ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ
ਲਾਈਵ ਹੋਵੇਗਾ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਰੱਬ
ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਵਿਚਾਰ
ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ
ਲਾਗੂ ਕਰੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰੋ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋ ਅਸੀਂ
ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਭਵਿੱਖ
ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ
ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਭਵਿੱਖ
ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਹੋਵੇਗਾ
ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਾ ਕਰੋ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਮੈਂ
ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਰ
ਰਿਹਾ ਜੋ ਉਹ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਉਹ ਆਪਣਾ ਭਵਿੱਖ ਖਤਮ ਕਰ
ਦੇਵੇਗਾ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ
ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ
ਮੈਂ ਇਸ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਗੁਆਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਫਟ ਸਕਿੱਲ ਟ੍ਰੇਨਰ
ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਮਿਲੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਉਥੋਂ ਕਰਾਂਗਾ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਵਿਕਲਪ ਮਿਲਣੇ
ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ
ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੇ 300 ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ
ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਨੇ ਕੀਤਾ
ਮੈਂ ਇਸ 'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ
ਕੰਪਨੀ ਦਾ HR ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਬੱਚੇ ਹਨ, ਇਹ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹਨ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ
ਹੋ ਕਿ ਸਾਡੇ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਫਾਈਨਲ ਸਾਲ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ
5 ਪ੍ਰੋਫਾਈਲਾਂ 'ਤੇ ਚੁਣੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਬੱਚੇ ਆਪਣੀ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਵਿੰਗ
HOD ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਿੰਗ HOD ਕਾਮਰਸ ਵਿੰਗ HOD ਦੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਏ ਸਨ
ਉਹ ਚੁਣੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਕਲਾਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ
HOD ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਐਚ.ਆਰ.ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਚੇਅਰਮੈਨ ਦਾ ਦਬਾਅ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬੱਚੇ 5 ਪ੍ਰੋਫਾਈਲਾਂ
'ਤੇ ਚੁਣੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੋ ਕਲਾਸ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ
ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ
ਕੰਪਨੀ ਦੇ HR ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ 5 ਪ੍ਰੋਫਾਈਲਾਂ 'ਤੇ
ਚੁਣੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿਉਂ? ਕੋਈ ਵੀ
ਮੈਨੂੰ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ
ਮੈਂ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਕਿਹਾ ਜੋ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਆਉਣਗੇ ਉਹ ਪੜ੍ਹਣਗੇ ਅਤੇ ਜੋ
ਨਹੀਂ ਆਉਣਗੇ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਣਗੇ
ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਭੱਜ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਨੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਟ੍ਰੇਨਰਾਂ ਦੇ 4 ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਕਿ ਮੈਂ ਕਾਲਜ
ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਇਸਲਈ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਹਾਂ
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਹੈ ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਖਲਾਈ
ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਣਾ ਪਸੰਦ ਹੈ ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ 20
ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ
ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਸਿੱਖਦਾ ਹਾਂ
ਮੈਨੂੰ ਆਡੀਓ ਬੁੱਕ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਚੰਗੇ ਲੋਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰੇਰਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ
ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੁਝ ਲੈਣਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ
ਦਿਨ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ. ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਹੈ.
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਸੰਦ ਹੈ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਮੋਡ ਵਿੱਚ ਰਹੋ।
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਮੋਡ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਵੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ
ਸਿੱਖੋਗੇ।
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਖੋਗੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਲਾਗੂ ਕਰੋਗੇ,
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧੋਗੇ. ਤੁਸੀਂ ਬੱਸ ਸਿੱਖੋ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅਮਲ ਨਹੀਂ
ਕਰਦੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਵਧੋਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਫਸੇ ਰਹੋਗੇ।
ਉਸ ਗਿਆਨ ਦਾ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸ ਨੂੰ ਅਮਲ
ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਂਦਾ।
ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਵੀਡੀਓ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਯੂਟਿਊਬ 'ਤੇ ਅਪਲੋਡ ਕਰ
ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੈਨਲ ਬਣਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਅਪਲੋਡ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹਿੰਮਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ
ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਓਗੇ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ
ਸੁਧਾਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅੰਤ ਵਿੱਚ
ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਛੋਟਾ ਕਦਮ ਚੁੱਕੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ
'ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰੋ ਕਿ ਛੋਟਾ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇੱਕ ਦਿਨ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਯਾਦ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹੋ?
ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਹ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।
ਇਹ ਸੁਰਖੀਆਂ ਹਨ।
ਨਵੀਂ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਨਾਮ You can do ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਬਲੂਪ੍ਰਿੰਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਛੋਟੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ।
ਆਪਣੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਦੁਆਰਾ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼
ਨਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਸਿੱਖਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਪੈਕੇਜ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ
ਮੇਰੀ ਕਿਤਾਬ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ.
ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਜਵਾਬ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ.
ਇਸ ਲਈ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ. ਸਿੰਗਲ ਕਦਮ ਚੁੱਕੋ.