ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਲੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਦੁਪਹਿਰ। ਇਹ ਹੈ
ਵਿਨੀਤ ਗੌਤਮ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ, ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਚ।
ਅਤੇ ਅੱਜ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਲੱਖਣ ਵਿਸ਼ਾ ਲੈ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਅਸੀਂ
ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਦੂਸਰਿਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣਾ, ਮੁਫਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ.
ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਸਭ ਤੋਂ ਆਸਾਨ ਤਰੀਕਾ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਲਾਹ
ਦੇਣਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿਉਂ?
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ 'ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ
ਨਹੀਂ, ਇਹ ਉਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੇ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਤਨਖਾਹ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਉਹ
ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜੇ ਸਲਾਹ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾਲ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ,
ਜੇ ਇਸ ਦਾ ਮਾੜਾ ਅਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬਣ
ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਵਕੀਲ ਨੇ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਮੁਵੱਕਿਲ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ
ਤਜਰਬਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜੇ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬਣਦੀ
ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਮੁਫਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਸਲਾਹਕਾਰ, ਵਿੱਤੀ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਉਹ ਮੁਫਤ ਵਿਚ ਵਿੱਤੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਾਲ ਕਹਿ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਸੀਂ ਬਾਹਰ ਕੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ
ਹਾਂ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਧਾਰਨ ਪਰ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਗੱਲ ਦੱਸ ਰਿਹਾ
ਹਾਂ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੋ ਉਮੀਦਵਾਰ ਸਨ, ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ 18 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਪੇਟ
ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ ਉਹ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਬਾਹਰ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਛਿੱਕ ਨਹੀਂ
ਆਉਂਦੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਲਓ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਖਾਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਦਵਾਈ ਲਓ।
ਹਰ ਕੋਈ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਲੜਕੀ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇਕ
ਪਾਰਟੀ ਵਿਚ ਜਾਣਾ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ ਸਲਾਹ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਦਵਾਈ ਦੱਸੋ ਤਾਂ
ਜੋ ਮੈਂ ਜਲਦੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ MG ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਇਸਦੀ
ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ 50 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਦਵਾਈ ਦੇਣੀ ਪਈ।
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਉਮੀਦਵਾਰ ਸਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਆਓ ਉਸ ਨੂੰ 500 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਦਵਾਈ ਦੇ ਦੇਈਏ।
ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?
ਉਹ ਜਲਦੀ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਪਰ ਨਤੀਜਾ ਕੀ ਨਿਕਲਿਆ?
10 ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤ ਆਉਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਖ਼ੂਨ ਦੀਆਂ
ਉਲਟੀਆਂ ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਅਤੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਉਲਟੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਕੁਝ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹਸਪਤਾਲ ਲੈ ਗਏ।
ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀ ਦਵਾਈ ਖਾਧੀ?
ਉਸਨੇ ਇਹ ਲੈ ਲਿਆ.
ਉਸ ਨੂੰ ਇੰਨੀ ਭਾਰੀ ਦਵਾਈ ਲੈਣ ਲਈ ਕਿਸਨੇ ਕਿਹਾ?
ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆ?
ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ, ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਇਸ ਦਵਾਈ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਿਸਨੇ ਕੀਤੀ?
ਉਸ ਦਿਨ,
ਉਹ ਸਲਾਹ, ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਸਮਝੇ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ, ਪਰ ਨਤੀਜਾ ਕੀ
ਨਿਕਲਿਆ?
ਕਿ ਕੁੜੀ ਮਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਅਜਿਹਾ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ?
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਡਾਕਟਰ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੀਤਾ.
ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤਰੀਕੇ ਹਨ।
ਇੱਕ ਹੈ ਸਮਾਜਿਕ ਲਾਭ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ।
CA ਨੂੰ ਵਿੱਤੀ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਦਿਓ।
ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ, ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦਿਓ।
ਕਾਨੂੰਨ ਸੰਬੰਧੀ ਸਲਾਹ, ਵਕੀਲ ਨੂੰ ਦੇਣ ਦਿਓ।
ਸਿੱਖਿਆ ਖੇਤਰ, ਸਿਖਲਾਈ ਖੇਤਰ, ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਖੇਤਰ, ਇਹ ਸਾਡਾ ਕੰਮ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸਰਟੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਟ੍ਰੇਨਰ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਜੋ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਉਸ ਵਿਚ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹੈ.
ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।
ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ.
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿ ਕੰਮ ਛੋਟਾ ਜਾਂ ਵੱਡਾ।
ਕੰਮ ਹੀ ਕੰਮ ਹੈ।
ਪਰ ਇੱਕ ਪੀ.ਐਨ., ਉਸਦੇ ਬੌਸ, ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਇੱਕ ਸਮੇਂ
ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਹ ਮਿਹਨਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
PN ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ.
ਪਰ PN ਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਤਨਖਾਹ 15,000 ਹੈ, ਉਸਦੀ ਤਨਖਾਹ
75,000 ਹੈ।
ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ।
ਪੁਲਿਸ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੀ.ਐਨ.
ਉਹ ਉਥੇ ਸੀ.
ਤਾਂ PN ਕੀ ਹੈ?
ਭਾਵ, ਜੋ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਹਨ,
ਮੈਂ ਚੌਥੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਅਫਸਰ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਅੱਧੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਘੱਟ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਅਨੁਭਵੀ ਹਾਂ।
ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦੀ ਤਨਖਾਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ 4 ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।
ਮੇਰੀ ਤਨਖਾਹ ਉਸ ਤੋਂ 4 ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ।
ਚੌਕੀਦਾਰ.
ਦੁਬਾਰਾ ਫਿਰ, ਮੈਂ ਉਸ 'ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ.
ਕੰਮ ਹੀ ਕੰਮ ਹੈ।
ਪਰ ਦੇਖੋ, ਮੁੱਲ ਕੰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੁੱਲ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦਾ ਹੈ.
ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਕਿੰਨਾ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ।
ਉਹੀ ਮੁੱਲ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ, ਕੰਮ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵੀ ਵਧਦੀ ਹੈ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ ਹੈ,
ਐਸਪੀ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਟੈਸਟ ਦਿਓ.
ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ,
ਮੈਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਕੌਣ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਲਈ ਸਮਰੱਥ ਹੈ।
ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਕ ਕੰਮ ਕਰੋ।
ਚੌਕੀਦਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਹਾਂ ਰਾਮ ਸਿੰਘ।
ਉਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜਾਓ।
ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਬੱਕਰੀ ਹੈ.
ਜਾ ਕੇ ਵੇਖੋ, ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਬੱਕਰੀ ਹੈ।
ਕੀ ਇਹ ਉੱਥੇ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ?
ਉਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹਾਂ ਜਨਾਬ, ਬੱਕਰੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਹ ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਤਾਂ, ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਰੰਗ ਕਿਹੜਾ ਹੈ?
ਓੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਮੈਂ ਬੱਕਰਾ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ, ਜਾ ਕੇ ਬੱਕਰੇ ਦਾ ਰੰਗ ਦੇਖ ਲਓ।
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਬੱਕਰੇ ਦਾ ਰੰਗ ਵੀ ਦੇਖਿਆ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਨਾਬ, ਬੱਕਰੀ ਕਾਲਾ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਹੈ।
ਠੀਕ ਹੈ।
ਠੀਕ ਹੈ, ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਬੱਚੇ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?
ਓੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਮੈਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ, ਜਾ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਨਾਬ, ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਚਾਰ ਬੱਚੇ ਹਨ।
ਠੀਕ ਹੈ।
ਸੋ, ਰਾਮ ਸਿੰਘ, ਬੱਚੇ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਹਨ?
ਓੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਮੈਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਹੈ।
ਸਿਰਫ਼ ਚਾਰ ਹਨ।
ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ, ਪਤਾ ਕਰੋ ਕਿ ਬੱਚੇ ਕਿੰਨੇ ਵੱਡੇ ਹਨ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਨਾਬ, ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬੱਕਰੀ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ
ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਠੀਕ ਹੈ।
ਤਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਰ ਬੱਕਰੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ
ਮਾਦਾ ਬੱਕਰੀਆਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹਨ?
ਓੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਇਸ ਲਈ, ਇੱਥੇ ਦੋ ਨਰ ਬੱਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਮਾਦਾ ਬੱਕਰੀਆਂ ਹਨ।
ਜਾਓ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਉਹਨਾਂ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲਗਾਓ।
ਫਿਰ, ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ?
ਅਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ?
ਓੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਠੀਕ ਹੈ, ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ।
ਅਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹਨ।
ਕੋਈ ਸਿਹਤਮੰਦ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ, ਇੱਕ ਬਿਮਾਰ ਹੈ।
ਠੀਕ ਹੈ।
ਅਤੇ, ਇਸ ਬੱਕਰੀ ਦੀ ਉਮਰ ਕਿੰਨੀ ਹੈ?
ਕਿਸ ਕੋਲ ਹੈ?
ਓੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ,
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ।
ਫਿਰ, ਉਹ ਫਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ.
ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਬੱਕਰਾ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਥੋਂ
ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ।
ਠੀਕ ਹੈ।
ਉਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਖਰੀਦਿਆ?
ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਭਾਵ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਤ-ਅੱਠ ਵਾਰ ਉਸ ਪਿੰਡ ਜਾਣਾ ਪਿਆ।
ਅਤੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਅਸਤ ਦਿਖਾ ਰਿਹਾ ਸੀ.
ਪਰ, ਉਸਨੇ ਇਸ ਬੱਕਰੀ ਤੋਂ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਕੱਢ ਲਿਆ।
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸੱਤ-ਅੱਠ ਵਾਰ ਉਸ ਪਿੰਡ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਇਸ
ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਸ.
ਫਿਰ, ਐਸਪੀ ਨੇ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ, ਇਸ
ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਕਰੀ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰਿਪੋਰਟ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਠੀਕ ਹੈ।
ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਜੀ, ਜਨਾਬ, ਬੱਕਰਾ ਇਸ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਖਰੀਦਿਆ ਸੀ।
ਅਤੇ, ਇਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਰਿਹਾ ਹੈ.
ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਬੱਚੇ ਦਿੱਤੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਨਰ ਅਤੇ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਠੀਕ ਹੈ।
ਦੋ ਬੱਚੇ ਠੀਕ ਹਨ।
ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹਨ।
ਇੱਕ ਔਸਤ ਹੈ।
ਇੱਕ ਬਿਮਾਰ ਹੈ।
ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ।
ਪਰ, ਉਹ ਇਸ ਡਾਕਟਰ ਤੋਂ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੈ।
ਅਤੇ, ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਨੇ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀ ਰਿਪੋਰਟ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ।
ਹੁਣ ਐਸਪੀ ਨੇ ਚੌਕੀਦਾਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੋ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ
ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਤਨਖਾਹ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨਾਲੋਂ
ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮ ਨਾਲੋਂ ਅੱਠ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਭੁਗਤਾਨ
ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਠ ਅਦਾ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੇਕਰ ਮੈਂ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਵਧਾਵਾਂ, ਤਾਂ ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਨਖਾਹ ਵਧਾਵਾਂ ਜਾਂ
ਤੁਹਾਡੀ ਤਨਖਾਹ ਅੱਧੀ ਕਰਾਂ? ਬੀਮਾ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਨਹੀਂ ਸਰ, ਨਹੀਂ
ਸਰ। ਜਿੰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ ਠੀਕ ਹੈ।
ਬਿਲਕੁਲ ਕੰਮ ਠੀਕ ਹੈ।
ਭੁਗਤਾਨ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ.
ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ।
ਸਾਡਾ ਵਿਸ਼ਾ ਮਨ, ਕੰਨ ਅਤੇ ਵੇਨਸ ਹੈ।
ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਨ ਘੱਟ ਹੋਵੇ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਤੁਸੀਂ
ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੋ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮਜ਼ਦੂਰ ਲੱਭਣ ਜਾਓਗੇ ਤਾਂ
ਤੁਹਾਨੂੰ 18-20 ਸਾਲ ਦਾ ਆਦਮੀ ਮਿਲੇਗਾ।
ਪਰ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਡਾਕਟਰ, ਸਲਾਹਕਾਰ, ਵਕੀਲ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਜਾਓਗੇ ਤਾਂ
ਤੁਹਾਨੂੰ 40-45 ਸਾਲ ਦਾ ਆਦਮੀ ਮਿਲੇਗਾ।
ਹਾਂ, ਉਸ ਕੋਲ 15-20 ਸਾਲ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਉੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ 18-20 ਸਾਲ ਦਾ ਆਦਮੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮਜ਼ਦੂਰ ਮਿਲ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਵਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ
ਹੈ.
ਪਰ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਮਾਨਸਿਕ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ,
ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ
ਅਨੁਭਵ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.
ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇੱਥੇ, ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ,
ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ।
ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਉਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?
ਇਹ ਵੀ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ
ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਗਏ ਸੀ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਉਮੀਦਵਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਗਏ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਣ ਗਏ.
ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਇਹ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ
ਮਾਹਰ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਉਹੀ ਨੌਕਰੀ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਇੱਕ ਤਨਖਾਹ ਵਾਲੀ
ਨੌਕਰੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ
ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਡਾਕਟਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਫੀਸ ਲੈ ਲਈ, ਇਸ ਲਈ ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੁਝ
ਗਲਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਉਸ ਦੀ ਬਣਦੀ ਹੈ।
ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਦਵਾਈ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ 'ਤੇ
ਬਣੀ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੀ।
ਇਸ ਲਈ ਜਿਸ ਨੇ ਸੇਵਾ ਲੈਣੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੋ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਨੁਕਤਾਚੀਨੀ ਕਰਨੀ,
ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਦੂਸਰਿਆਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਨਾ,
ਗੱਪਾਂ ਮਾਰਨੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.
ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਓ।
ਜੇ ਕਹਿਣ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੁੱਪ ਰਹੋ।
ਕੁਝ ਸਿੱਖੋ, ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ
ਸੁਧਾਰੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਪਡੇਟ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਪਗ੍ਰੇਡ ਕਰੋ।
ਮਨਨ ਕਰੋ,
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਿਆ ਕਰੋ, ਭਜਨ ਕਰੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਬਿਹਤਰੀ ਲਈ ਜੋ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡਾ ਦਿਮਾਗ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਊਰਜਾ ਤੁਹਾਡੀ
ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵਰਤੋ।
ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਵਰਤੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅੱਗੇ ਵਧੋ.
ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਬਰਬਾਦ ਕਰੋਗੇ, ਜਦੋਂ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ
ਤੁਹਾਡੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਣਗੇ.
ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹੋ, ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ
ਰਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ
ਬਿਹਤਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ, ਤਾਂ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੁਝ ਬਿਹਤਰ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.
ਇਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਰੋ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ, ਸੁਧਾਰ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ
'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ।
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਦਖਲ ਦੇਣ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ
ਖੁਦ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਹਾਂ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ
ਕੰਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ.
ਇਹੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ
ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਧਿਆਨ ਰੱਖੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਆਪਣਾ ਕਾਰੋਬਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੈ, ਜਦੋਂ
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਉਹ ਬੁਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਉਂ ਕਹਿਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?
ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਨ ਦਿਮਾਗ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਿਉਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ?
ਵਕੀਲ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਵਿੱਤੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਲਈ
ਪੈਸੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਡਾਕਟਰ ਮੁਫਤ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।
ਤਾਂ ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਮੁਫਤ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਦੇਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕੀਮਤ ਆਪ ਲਗਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ।
ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕੀਮਤ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ
ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਸਹੀ ਗਿਆਨ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ
ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰੋ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖੋ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ
'ਤੇ ਧਿਆਨ ਦਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਵੀ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਮਾਹਰ ਹੋ, ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ
ਸਲਾਹ ਦਿਓ, ਉਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹੀ ਤੁਹਾਡੀ ਸਫਲਤਾ
ਦਾ ਰਾਜ਼ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੋਗੇ, ਅਤੇ
ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਬਹੁਤ ਸਫਲ ਹੋਵੋਗੇ।
ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਵੀ ਖੇਤਰ
ਵਿੱਚ ਹੋ, ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ,
ਆਪਣੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੋ,
ਇੱਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣੋ.
ਤੁਹਾਡਾ ਧੰਨਵਾਦ.