ઠીક છે મિત્રો, તો હમણાં જ હું વધારાની પ્રવૃત્તિઓના મહત્વ
વિશે વાત કરી રહ્યો હતો અને જેમાં તમે સામાજિક પ્રવૃત્તિઓ કરો
છો, તમારી સામાજિક છબી જુઓ, વ્યક્તિની ત્રણ છબીઓ છે, એક
વ્યક્તિગત, એક વ્યાવસાયિક અને એક સામાજિક.
તો તમે ત્રણેય ઈમેજ બનાવો છો, અમને વ્યક્તિગત કે સામાજિકની
પરવા નથી, અમે માત્ર પ્રોફેશનલની જ પરવા કરીએ છીએ, તમે સારા
પ્રોફેશનલ બની શકો છો પણ જો તમને પરવા ન હોય તો તમે સારા અંગત
વ્યક્તિ બની શકતા નથી.
તમે તમારા પરિવારની પરવા નથી કરી, શું તમે ક્યારેય તમારા
બાળકોના સ્મિત વિશે વિચાર્યું છે?
તેઓ આખો સમય ઓફિસમાં બેઠા હોય છે, શું તમે ક્યારેય તેમને
વીકએન્ડ માટે બહાર લઈ જવાનો વિચાર કર્યો છે?
તેઓ ચોકલેટ લઈને ઘરે જાય છે, તે તમારા માટે નાની વાત છે પણ
તેમના માટે તે મોટી વાત છે, સમજવાની કોશિશ કરો, તે તેમના માટે
મોટી વાત છે.
તેથી તમે આ વસ્તુને પણ ટાળી શકતા નથી, તમારે આ બાબતને પણ
ગંભીરતાથી લેવાની જરૂર છે.
તમે કહેશો કે હું લેક્ચર આપું છું, હું લેક્ચર નથી આપતો.
જો હું સર્વાંગી વિકાસની વાત કરું છું તો માત્ર આ પુસ્તકો
વાંચીને અને અંગ્રેજી શીખવાથી તમે સારા નહીં બનો તો તમારામાં
આ બાબતોનો વિકાસ કોણ કરશે?
તમારું કુટુંબ તમારું છે, તો તેમની સંભાળ કોણ કરશે?
તમારી છબી તમારી છે, તમે ક્યારે સામાજિક બનશો?
જ્યારે તમે સામાજિક નથી, તમે જ્યારે પણ તે કરવા સક્ષમ હો
ત્યારે તમે બીજાને મદદ કરવાના નથી, તો પછી તમે કેવી રીતે
અપેક્ષા રાખી શકો કે અન્ય લોકો તમને મદદ કરશે?
કેમ તમે એવું વિચારો છો?
શું તમને લાગે છે કે તમે ગુલામ છો?
કે તમે કોઈને ઉપયોગી નહીં થાવ અને બીજું કોઈ તમને ઉપયોગી થશે?
શા માટે તમે ઉપયોગી થશે?
શું તમે કોઈને ખરીદ્યું છે?
ભગવાન સાથે પણ આવું થાય છે, એટલે નથી થતું.
તેઓ સામાજિક પણ છે, તેથી જ લોકો આવે છે.
ભગવાન રામે પહેલા મદદ કરી, પછી વાંદરાઓની સેનાએ તેમને મદદ કરી.
જ્યાં સુધી તમે હાથ નહીં ઉપાડો ત્યાં સુધી દુનિયા તમારી સાથે
નહીં આવે.
જે વ્યક્તિ પોતાની જાતને અથવા પોતાની જાતને મદદ કરવા જાય છે,
તો ભગવાન આવે છે.
પરંતુ જો તમારે સામાજિક મદદ જોઈતી હોય, તો પહેલા તમારે પગલાં
ભરવા પડશે.
તમારે સામાજિક પ્રવૃત્તિની જરૂર છે.
માણસ એક સામાજિક પ્રાણી છે, વ્યક્તિ સામાજિક પ્રાણી છે.
જો તમે સામાજિક પ્રાણી છો, તો તમારે સમાજમાં પગલાં લેવા પડશે.
તમારે કંઈક સામાજિક કરવું જોઈએ.
તમારે સામાજિક પ્રવૃત્તિ કરવી પડશે.
તો જ તમને તે છબી મળશે.
અને આવી સામાજિક પ્રવૃત્તિઓ કરીને અભણ લોકો
કારણ કે આપણે શિક્ષિત લોકો છીએ, તેનું મહત્વ નથી સમજતા.
આપણે પુસ્તકોને વળગી રહેવું પડશે.
એટલે જ.
અમારા 9મા, 8મા વર્ગના મુખ્યમંત્રી બને ત્યારે તમે કેમ રડો છો?
તું કેમ રડે છે?
કારણ કે તેણે આ ભાગની કાળજી લીધી હતી.
તમે તે ન કર્યું.
તમને લાગે છે કે આ બધી નકામી વસ્તુઓ છે.
તો રડવાનું પણ બંધ કરો.
રડવાનું પણ બંધ કરો.
મેં કહ્યું ત્રણ ઈમેજ છે.
અંગત.
તમે અંગત છો. તને કાળજી નથી.
છૂટાછેડાનો સમય છે.
બાળકો તમને પૂછતા નથી.
તમે વૃદ્ધાવસ્થામાં રડો છો.
તમે કહો છો કે બાળકો આ અને તે જેવા બની ગયા છે.
તમે કેટલી કાળજી લીધી?
તમે કહો છો કે મેં આખી જિંદગી કમાઈને આપી દીધી છે.
મેં કમાઈને આપ્યું છે.
તે તમને પણ આપશે.
શું તે તમારું જીવન ચલાવે છે?
શું તમને સમયની જરૂર છે?
જો તમે તમારું જીવન ચલાવવા માંગતા હો,
આ તમારું જીવન છે.
એક ભાગ,
જો એક પૈડું અહીં જાય,
અને બીજો ત્યાં જાય છે,
કાર ચાલશે?
બંનેને સંતુલિત રાખવાની જરૂર છે.
તમારે પ્રોફેશનલ કામ પણ કરવું પડશે.
તમારે અંગત કામ પણ કરવું પડશે.
જો તમે સામાજિક પ્રવૃત્તિ કરો છો,
પછી તમારું એન્જિનિયરિંગ,
ડૉક્ટર,
તમે કહો છો કે 8મા, 9મા ધોરણમાં મુખ્યમંત્રી બની ગયા છે.
તમે પ્રશ્નો ઉભા કરો.
તમે જાઓ અને તેને મત આપો.
કારણ કે તમારી પાસે કોઈ પ્રવૃત્તિ નથી.
તમારી પાસે પસંદ કરવાનો કોઈ વિકલ્પ નથી.
તેથી તમે પ્રશ્નો ઉભા કરી શકતા નથી.
તમે તેને 8મું, 9મું વર્ગ કહી શકતા નથી.
તમે કહો છો કે તે શૈક્ષણિક રીતે સફળ નથી.
પરંતુ સામાજિક રીતે તેણે પોતાની જાતને સક્રિય કરી છે.
તમે અંગત આધાર કહેશો.
વ્યક્તિગત સમર્થન એક દિવસ માટે આપવામાં આવે છે,
બે દિવસ, ચાર દિવસ.
બાદમાં તમારે જાતે જ પગલાં લેવા પડશે.
હું તેજસ્વી યાદવ વિશે વાત કરીશ.
તમે 9મી ફેલ કહેતા રહો.
તારી ઉપમા નહિ થાય.
અને આજે ઘણા શિક્ષિત લોકો પણ સમર્થનમાં છે.
એક રાજ્યની સૌથી મોટી પાર્ટી પોતાના દમ પર બની હતી.
તેઓ પિતાની ચૂંટણીમાં ન હતા.
તેઓ જેલમાં હતા.
દરેક દ્વારા બનાવવામાં આવે છે.
હું તેની વાર્તા નથી કહી રહ્યો.
પણ વાસ્તવિકતા એ છે કે
અમે શિક્ષિત લોકો ખૂબ સામાજિક છે.
સામાજિક પ્રવૃત્તિ કરવામાં આવે છે.
અમને લાગે છે કે તે નકામું છે.
અમને લાગે છે કે તે સમયનો બગાડ છે.
પછી સમજો.
પછી તમે શું અપેક્ષા રાખો છો?
આવા લોકોને બનાવવામાં આવશે.
જેઓ પુસ્તકોમાં છે તેઓ કર્મચારી બની ગયા છે.
જેઓ બેકબેન્ચર છે તેઓ તમારા માલિક બની ગયા છે.
અને જેઓ વર્ગની બહાર છે,
જેઓ સામાજિક પ્રવૃત્તિમાં છે,
તેઓ તમારા નેતા બની ગયા છે.
મુખ્યમંત્રી એ છે.
કંપનીના માલિક તે બેકબેન્ચર છે.
કારણ કે તેણે પોતાના વિચારો રાખ્યા હતા.
પુસ્તકોથી દૂર રહેતો.
અમારો અભ્યાસક્રમ એટલો સક્રિય નથી.
તે સર્જનાત્મક નથી.
મને ખબર નથી કે અમે લાંબા સમયથી શું અભ્યાસ કરી રહ્યા છીએ.
મને ખબર નથી કે આ કોણે બનાવ્યું છે.
આપણે કેટલા સક્રિય છીએ.
બાળક 10મા પછી ભણવા માંગે છે.
નોન-મેડિકલ, મેડિકલ, સાયન્સ.
તે એન્જિનિયર, ડૉક્ટર બનશે.
અમે તેને સંસ્કૃત શીખવીએ છીએ.
તું શું કરે છે?
જો તમારે શીખવવું હોય,
પછી આપણા પ્રાચીન પુસ્તકો શીખવો.
વેદ શીખવો.
મહાભારત, ગીતા શીખવો.
રામાયણ શીખવો.
જો તમે હિંદુ છો,
પછી તેને હિંદુ ધર્મની વસ્તુઓ શીખવો.
તેને કોઈપણ ધર્મની વસ્તુઓ શીખવો.
તેને કહો કે.
તેને જીવન જીવવાની કળા કહો.
લગ્ન કરવાની કોઈ ઉંમર હોતી નથી.
લગ્ન પછી જીવન કેવી રીતે જીવવું?
વ્યક્તિગત જીવન કેવી રીતે વિકસાવવું?
તમે કયા પુસ્તકોનો અભ્યાસ કરો છો?
એ પછી તમે કહો, આ કરો, આમ કરો.
અને જીવન સફળ થતું નથી.
શું તમે ક્યારેય શીખવ્યું છે કે જીવન કેવી રીતે સફળ થશે?
લગ્ન જીવનને યોગ્ય રીતે કેવી રીતે જીવવું?
શું ક્યારેય કોઈ માતાએ પોતાની દીકરીને યોગ્ય રીતે શીખવ્યું છે?
અહીં તેઓ બીજાઓને પ્રભુત્વ શીખવે છે.
જાઓ પુત્ર, કોઈપણ રીતે પ્રભુત્વ.
તમે દહેજની વાત કરો છો.
દહેજ દૂર કરો.
દહેજ કેવી રીતે દૂર થશે?
અપેક્ષાઓ છે.
જેની પાસે છે તે વધારાનું આપે છે અને છોડી દે છે.
અને ના.
શા માટે આપો છો?
જા અને તારી દીકરીને પહેલા દિવસથી જ ભણાવ.
જાઓ અને પ્રથમ દિવસથી પ્રભુત્વ મેળવો.
આટલા વર્ષોથી,
માતાપિતાએ તેમના પુત્રને શિક્ષિત કર્યા છે,
તેને ઉછેર્યો, બધું કર્યું.
અને તમે જાઓ અને પ્રથમ દિવસથી પ્રભુત્વ મેળવો.
તમારી જાતને તેનો ગુલામ બનાવો.
શા માટે?
તમે શું શીખવો છો?
જ્યારે તમારી દીકરી સાથે આવું થાય,
તે ખૂબ જ ખરાબ લાગે છે.
ક્યારે?
હું અંગત વાત કરું છું,
વ્યાવસાયિક, સામાજિક.
શું તમે ક્યારેય તેના વિશે વિચાર્યું છે?
શું તમે ક્યારેય આત્મનિરીક્ષણ કર્યું છે?
શું તમે ક્યારેય તમારી જાતને પ્રશ્ન કર્યો છે?
શું તમે ક્યારેય તમારી જાતને પૂછ્યું છે?
ક્યારે?
જો એક ભાગ મોટો થઈ રહ્યો હતો,
બીજું નહીં, બીજું નહીં, ત્રીજું નહીં.
તમે ક્યારે કરશો?
પછી તેમને પ્રશ્ન ન કરો.
તેઓ શૈક્ષણિક રીતે સફળ નથી.
પરંતુ તેઓએ સામાજિક પ્રવૃત્તિ કરી છે.
એટલા માટે તેઓ આપી રહ્યા છે.
વ્યવસાયિક રીતે તમે સફળ થઈ શકો છો.
જો તમે વ્યક્તિગત સંભાળ ન કરી હોય,
પછી પરિવાર જશે.
તે ફરજિયાત છે.
હવે તમે કહેશો,
કે તમે અંગત કામમાં વ્યસ્ત છો,
પછી વ્યક્તિગત ન કરો.
કરો.
તમને કોણે રોક્યા છે?
હું ત્રણેય પ્રવૃત્તિઓમાં સંતુલન વિશે વાત કરું છું.
હું ત્રણેયમાં સંતુલનની વાત કરું છું.
શું કરવામાં આવ્યું છે?
મેનેજમેન્ટ.
અમે મેનેજમેન્ટ શીખીએ છીએ.
શું આપણે ક્યારેય ફેમિલી મેનેજમેન્ટ શીખ્યા છીએ?
શું આપણે ક્યારેય પર્સનલ મેનેજમેન્ટ શીખ્યા છીએ?
શું આપણે ક્યારેય મેરેજ મેનેજમેન્ટ શીખ્યા છીએ?
માત્ર વ્યાવસાયિક સંચાલન.
આ જીવન છે.
આપણે કેમ જીવીએ છીએ?
તમે પ્રોફેશનલ બનીને શું કરશો?
હું એમ નથી કહેતો કે વ્યાવસાયિક ન બનો.
Banavu.
સારી વ્યક્તિ બનો.
સારા પિતા બનો.
સારા પતિ બનો.
સારી પત્ની બનો.
સારો પુત્ર બનો.
સારી દીકરી બનો.
સારા પાડોશી બનો.
સારા મિત્ર બનો.
મિત્રતાના નામે છેતરપિંડી કરતા પહેલા વિચારશો નહીં.
ક્યારે?
તમે જે મેળવવા માંગો છો,
તેના માટે લક્ષ્ય જરૂરી છે.
જ્યારે અપ્રમાણિકતા અહીં આવશે,
કે તમારે તમારા ભાઈને છેતરવું પડશે,
અને તમે લક્ષ્ય બનાવ્યું છે,
જો તમે સારા ભાઈ બનવા માંગતા હો,
પછી તમે આપતા પહેલા વિચારશો.
અને એકવાર સકારાત્મક વિચાર આવે,
નકારાત્મક વિચારો આવતા રહે છે.
તમે નક્કી કર્યું છે,
તમારે ટ્રિગર દબાવવું પડશે અને મારી નાખવું પડશે.
બીજો વિચાર શું છે?
જો તમને નથી લાગતું,
પછી ટ્રિગર દબાવો,
વાર્તા પૂરી થાય છે,
પાછળથી પસ્તાવો.
જો તમે વિચારો છો,
મારે સારો ભાઈ બનવું છે,
હું મારા ભાઈને કેવી રીતે ગોળી મારી શકું?
અને આ વિચારે તમારી આંગળી દૂર કરી,
ભાઈ બચી ગયો,
અને તમે એક સારા વ્યક્તિ તરીકે ગણવામાં આવ્યા હતા.
તમે સરહદ પર ઉભા હતા,
વિચારવું
મારે સારા ભાઈ બનવું છે. એક વિચાર તમારું જીવન બદલી શકે છે.
તમને એક વિચાર હતો કે તમે સારા ભાઈ બનવા માંગો છો.
તેણે તારી આંગળી પર આવું કર્યું, તે આવું બની ગયું, તેં તેને
દબાવ્યું નહીં, અને આજે તમે સારી છબીવાળા સારા ભાઈ બન્યા છો.
એક વિચાર, એક સકારાત્મક વિચાર તમને સકારાત્મક દિશામાં લઈ ગયો.
એક નકારાત્મક વિચાર, લક્ષ્ય નથી.
ઈમાનદારીએ તને છોડી દીધો, લોકોએ તને લોભ આપ્યો, વર્તુળે તને
લોભ આપ્યો અને તેં તારા જ ભાઈને ગોળી મારી.
પૈસા માટે.
હું કંઈ નવું નથી કહેતો.
શું આજના સમાજમાં એવું નથી થતું?
કદાચ તે લક્ષ્ય ખૂટે છે.
તમે તે લક્ષ્ય ક્યારે બનાવશો?
જ્યારે પણ આપણે લક્ષ્ય વિશે વાત કરીએ છીએ, ત્યારે આપણે શું
કહીએ છીએ?
એન્જિનિયર બનો, ડૉક્ટર બનો.
જો તારે માનવી બનવું હોય તો મને કહે, તું ક્યારે માનવી બનીશ?
જુઓ, તમારે જે પ્રાપ્ત કરવું છે, જો તે ક્ષેત્રનું લક્ષ્ય ન
હોય, ત્યાં ન હોય, તો તમે તે વસ્તુ બની શકતા નથી.
તમે જાતે બની શકતા નથી.
પોતાની મેળે કશું થતું નથી.
તમારે તે કરવું પડશે, તમારે તે બનવું પડશે.
અને તમે જે પણ કરવા માંગો છો, જો તમારે તે બનવું છે, તો તેના
માટે લક્ષ્ય હોવું ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે.
લક્ષ્ય ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે.
લક્ષ્ય વિનાની વ્યક્તિ કંઈપણ પ્રાપ્ત કરી શકતી નથી.
પોતાની મેળે નહિ.
જો તે કરે તો પણ તે તેનું મહત્વ સમજી શકતો નથી. જે રીતે તેને
મળ્યું છે, તે જ રીતે તે ગુમાવશે.
અને ટાર્ગેટલેસ વ્યક્તિઓ, શિક્ષિત ઉમેદવારો, ટાર્ગેટલેસ છે
અને તેઓનું નેગેટિવ રીતે બ્રેઈનવોશ કરીને સમગ્ર વિશ્વમાં
આતંકવાદી જૂથ બનાવી દેવામાં આવ્યું છે.
શું તમે જાણો છો?
તેઓ શિક્ષિત લોકો છે.
તેઓ લક્ષ્યહીન છે.
તેમનું જીવનનું કોઈ લક્ષ્ય નથી.
અને આવા નેગેટિવ લોકો તેમનું બ્રેઈનવોશ કરે છે.
તેઓ તેમને નકારાત્મક રીતે સમજાવે છે.
અને તેઓ ખોટા માર્ગે જાય છે.
શા માટે તેઓ ખોટા ટ્રેક પર ગયા?
કારણ કે ત્યાં કોઈ લક્ષ્ય નથી.
જીવનમાં કોઈ લક્ષ્ય નથી.
કારણ કે તમે ઠંડા દિમાગથી લક્ષ્ય બનો છો.
તમે તેને શાંત મનથી કરો.
અને ત્યાં કોઈ લક્ષ્ય નથી.
તમે ઘરની બહાર જાઓ.
લોકો તમને પાર્કમાં ફરતા જુએ છે.
આવા લોકો ભયમાં જીવે છે.
તેઓ તમને પકડે છે.
તેઓ તમને ખોટા માર્ગ પર મૂકે છે.
જો તમે એક ખોટા માર્ગ પર જાઓ છો, તો તમારું કુટુંબ તમને
અનુસરે છે.
એના વિશે વિચારો.
એ મા-બાપનું શું થાય?
તમને શું થાય છે?
માત્ર તમે જ નહીં, તમારું લક્ષ્ય વિનાનું જીવન જોખમમાં છે.
તમે પણ સારા હતા.
તમે ખરાબ બનવા માંગતા ન હતા.
તમે લક્ષ્યહીન હતા.
તમને ગેરમાર્ગે દોરવામાં આવ્યા હતા.
તમે ગેરમાર્ગે ન પડ્યા.
તમારો જીવ ગયો.
માતાપિતા, તમે ત્યાં ગયા.
જ્યારે પોલીસ અને આર્મી તમારા માતા-પિતાને હેરાન કરે છે, તો
વિચારો કે તેમને કેટલું દુઃખ થાય છે.
અને જો તમે વિચારો છો,
હું એવા ઉમેદવારોની વાત કરી રહ્યો છું જેઓ હજી ત્યાં ગયા નથી.
ક્યારેય લક્ષ્યહીન ન બનો.
પહેલા જ દિવસથી, દરેક લેબલ માટે લક્ષ્ય બનાવો.
જો તમે સારા નાગરિક માટે લક્ષ્ય રાખ્યું છે કે હું દેશનો સારો
નાગરિક બનીશ, તો તમે દેશની સંપત્તિને નુકસાન પહોંચાડતા પહેલા
ચાર વાર વિચારશો. અહીં હું બાળકોને સ્ટ્રીટ લાઇટ પર ગેમ રમતા
જોઉં છું.
અને તેમને કોઈ રોકતું નથી.
બસ, અમે તોફાનો મચાવીએ છીએ, સરકારી ટ્રેનો અને બસો સળગાવીએ
છીએ.
ટેક્સ કોણ ભરશે?
તે તમારી મિલકત છે.
તમે કેમ સમજતા નથી?
તે તમારી મિલકત છે, બોસ.
તમે લોકશાહી દેશના નાગરિક છો.
તે તમારા ટેક્સમાંથી બનેલી તમારી મિલકત છે.
તમે કેમ સમજતા નથી? શું તમે સારા નાગરિક માટે લક્ષ્ય બનાવ્યું
છે?
હું બધી પ્રવૃત્તિઓ વિશે વાત કરું છું.
હું હજુ પણ એવો જ છું.
વ્યક્તિગત પ્રવૃત્તિ કરો.
તમે એક સારા વ્યક્તિ બનશો.
સામાજિક પ્રવૃત્તિ કરો.
સામાજિક પ્રવૃત્તિ.
હું નાની નાની બાબતો વિશે વાત કરું છું.
જો તમને રાત્રે 2 વાગ્યે તમારા પાડોશી સાથે કોઈ સમસ્યા હોય,
તો શું તમે ક્યારેય બહાર ગયા છો?
તમે મદદ કરી છે?
કરો.
કારણ કે તમને રાત્રે 2 વાગ્યે પણ સમસ્યા થઈ શકે છે.
કોણ તમને મદદ કરશે?
જુઓ, જે મદદ કરે છે તે હંમેશા સરળ રીતે હોય છે.
તે આરામદાયક છે.
જો કોઈ રસ્તા પર નીચે પડી જાય અને તેને ઈજા થાય તો તે ઉઠી
શકતો નથી. તે લાચાર છે.
તમે તેને હાથ આપ્યો.
તે તમારા માટે એક નાની પ્રવૃત્તિ છે.
પરંતુ જે લાચાર છે તેના માટે તે મોટી મદદ છે.
તમે આ ત્યારે કરી શકશો જ્યારે તમને લાગે કે જો તમારી સાથે
આવું થયું હોત અને તમે લાચાર હોત.
જો તમારી સાથે આવું થયું હોત, તો તમે નીચે પડી ગયેલા
વ્યક્તિની પીડાને સમજી શકશો.
તમે વિચારો, તેનાથી શું ફરક પડે છે?
બહાર જા.
તેને રહેવા દો.
જો તમારો કોઈ નજીકનો મિત્ર હોય, કોઈએ તેની મદદ ન કરી અને તેણે
પોતાનો જીવ ગુમાવ્યો, તો પછી તમે વિશ્વના ઘણા પ્રશ્નો પૂછો છો.
કે ત્યાં ખૂબ જ ખરાબ સ્વભાવના લોકો છે.
તેમનામાં કશું જ નથી.
માનવતા નથી.
કોઈએ મદદ ન કરી.
તમારો ભાઈ મરી ગયો.
શું તમે કોઈને મદદ કરી?
તમારી જાતને પૂછી જુઓ.
તેથી, આ તમારા પર છે.
તમે તમારા માટે કેવા પ્રકારની છબી વિકસાવવા માંગો છો?
પરંતુ ત્રણ પ્રકારની છબીઓ છે.
વ્યક્તિગત, સામાજિક અને પછી વ્યાવસાયિક.
માણસ તરીકે.
તેથી, તમે જ્યાં પણ હો, જ્યારે તમે શાળામાં હોવ ત્યારે, તમે
શાળા છોડી દો છો, શાળાની પાછળ, જો શાળામાં કૉલેજમાંથી પૂછપરછ
થાય છે, તો તમારી છબી છે.
તમે ઘર છોડો છો, જો તમને પડોશમાં પૂછવામાં આવે તો તમારી છબી
છે.
શું તમે ક્યારેય વિચાર્યું છે કે આવી કોઈ છબી છે?
છોકરીના લગ્ન કરવા છે.
શું લોકો લગ્ન માટે આવે છે અને જાય છે? તમે પાસપોર્ટ માટે
અરજી કરો, ત્યાં તપાસ છે.
તમે આર્મી પોલીસમાં જાઓ, ત્યાં એડમિશન માટે પૂછપરછ છે.
શું તમે ક્યારેય આ વિશે વિચાર્યું છે?
જો એવી વસ્તુ છે, જો તમારી પાસે એક છબી છે, તો પછી શા માટે તે
વધુ સારું નથી?
કંઈક સારું કરો.
શાળામાં કંઈક સારું કરો, જેથી પાછળથી લોકો કહે, હા, કોલેજમાં
સારો દિવસ હતો.
અને આ રીતે ધીરે ધીરે આગળ વધવાથી તમે ઉપર જશો.
એક દિવસ તમારે આ દુનિયા છોડી દેવી પડશે.
પાછળ થી લોકો, તમારા સારા અને ખરાબ વિશે વાત કરો. અને શું તમે
જાણો છો, કોની સાથે ક્યારે અને શું થશે તે કોઈ જાણતું નથી.
આજે એક ઘટના શેર કરીશ.
અમારી એક કાકી છે.
ગઈકાલની વાત છે.
ગઈકાલે સવારે, તેણીએ ખોરાક અને બધું બનાવ્યું.
તેણી વૃદ્ધાવસ્થા હતી.
તેણીએ ખોરાક અને બધું બનાવ્યું.
તેણીએ ખાધું અને પીધું.
બપોરે તે તેના ફોન પર કોઈની સાથે વાત કરી રહી હતી.
અચાનક, તેણીને થોડો દુખાવો થયો.
અને ચાલતી વખતે તેણીને હોસ્પિટલ લઈ ગઈ.
તેણીએ તેનું બીપી તપાસ્યું.
તે સામાન્ય હતું.
પછી બીપી ખબર ન પડી.
શરીર ઠંડુ પડવા લાગ્યું.
અને તેઓ તેને હોસ્પિટલ લઈ જઈ રહ્યા છે.
રસ્તામાં તેણીનું મૃત્યુ થયું હતું.
તે ક્યારે અને કેવી રીતે થયું તેની કોઈને ખબર નહોતી.
અમે આવતીકાલની યોજના બનાવીએ છીએ.
કાલે આ ખોરાક આવશે.
કાલે આપણે ત્યાં જવાનું છે.
કાલે આ ખોરાક આવશે.
તેણીએ વાસ્તવિક ગણતરી કરી છે.
અમને ખબર નથી, પરંતુ તેણીએ લખ્યું છે.
દિવસનો અંત શું છે?
તેથી, તે વધુ સારું છે કે દરરોજ, તેને તમારો છેલ્લો દિવસ ગણો.
આ રીતે તમારા જીવનની યોજના બનાવો.
કોઈને દુઃખ ન આપો.
તમે દુનિયાથી છુપાવી શકો છો.
તમે ચોરી કરી શકો છો.
તમે નુકસાન પહોંચાડી શકો છો.
તમે લૂંટ કરી શકો છો.
તમે છેતરપિંડી કરી શકો છો.
તમે અહીં ભેગા થઈ શકો છો.
તને લઈ જનાર કોઈ નથી.
તમારી સાથે કોઈ સૂતું નથી.
માનવી બનો.
તમે જે કંઈ સારું કરી શકો, જે કંઈ કરી શકો તે કરો, બાબા. તે
કરો, તે કરો, તે કરો.
તમને આ જીવન ફરી મળે કે ન મળે, એક સારા વ્યક્તિ બનો.
તે વ્યક્તિગત, સામાજિક અથવા વ્યાવસાયિક હોઈ શકે છે.
છેવટે, તે તમારા પર છે.
તમારે નક્કી કરવાનું છે કે તમારે શું કરવું છે, તમારે શું
બનવું છે.
તે તમારું જીવન છે.
તે તમારા પર છે.