ਠੀਕ ਹੈ ਦੋਸਤੋ, ਤਾਂ ਹੁਣੇ ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਵਾਧੂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ
ਮਹੱਤਵ ਬਾਰੇ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਤੁਹਾਡਾ ਸਮਾਜਿਕ ਚਿੱਤਰ, ਦੇਖੋ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਚਿੱਤਰ ਹਨ, ਇੱਕ
ਨਿੱਜੀ, ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਤਿੰਨ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਨਾ ਤਾਂ ਨਿੱਜੀ
ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸਮਾਜਿਕ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਦੀ
ਪਰਵਾਹ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ ਪਰ ਜੇਕਰ
ਤੁਸੀਂ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਨਿੱਜੀ ਵਿਅਕਤੀ
ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਆਪਣੇ
ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ?
ਉਹ ਹਰ ਸਮੇਂ ਦਫਤਰ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ
ਵੀਕੈਂਡ ਲਈ ਬਾਹਰ ਲੈ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ?
ਉਹ ਚਾਕਲੇਟ ਲੈ ਕੇ ਘਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਛੋਟੀ ਗੱਲ ਹੈ ਪਰ ਇਹ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਮਝਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ
ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਵੀ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ
ਵੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਲੈਕਚਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਲੈਕਚਰ ਨਹੀਂ ਦੇ
ਰਿਹਾ।
ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਸਰਵਪੱਖੀ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਤਾਬਾਂ
ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸਿੱਖਣ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦੇ,
ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕੌਣ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰੇਗਾ?
ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਤੁਹਾਡਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ?
ਤੇਰਾ ਅਕਸ ਤੇਰਾ, ਤੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਕਦੋਂ ਬਣੇਂਗਾ?
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਜਿਕ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ
ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਕਿਵੇਂ ਉਮੀਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ?
ਤੁਸੀ ਇੱਹ ਕਿਉੰ ਸੋਚਦੇ ਹੋ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਗੁਲਾਮ ਹੋ?
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਨਹੀਂ ਹੋਵੋਗੇ ਅਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ
ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ?
ਤੁਸੀਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਕਿਉਂ ਹੋਵੋਗੇ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਖਰੀਦਿਆ ਹੈ?
ਰੱਬ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਉਹ ਸਮਾਜਿਕ ਵੀ ਹਨ, ਇਸੇ ਲਈ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਫਿਰ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਉਠਾਉਂਦੇ, ਦੁਨੀਆ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ
ਆਵੇਗੀ.
ਜੋ ਬੰਦਾ ਆਪ ਹੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਰੱਬ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਜਿਕ ਮਦਦ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਦਮ
ਚੁੱਕਣੇ ਪੈਣਗੇ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ.
ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਨਵਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਨਵਰ
ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਨਵਰ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕਾਰਵਾਈ
ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਸਮਾਜਿਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਤਦ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਚਿੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਅਤੇ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰ ਕੇ ਅਨਪੜ੍ਹ ਲੋਕ ਸ.
ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਲੋਕ ਹਾਂ, ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ।
ਸਾਨੂੰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲ ਚਿਪਕਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਇਸ ਲਈ.
ਜਦੋਂ ਸਾਡਾ 9ਵੀਂ, 8ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਕਿਉਂ ਰੋਂਦੇ ਹੋ?
ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਰੋਂਦੇ ਹੋ?
ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਬੇਕਾਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਰੋਣਾ ਵੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿਓ।
ਰੋਣਾ ਵੀ ਬੰਦ ਕਰੋ।
ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਤਿੰਨ ਚਿੱਤਰ ਹਨ।
ਨਿੱਜੀ।
ਤੁਸੀਂ ਨਿੱਜੀ ਹੋ। ਤੈਨੂੰ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ.
ਇਹ ਤਲਾਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੈ।
ਬੱਚੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੁੱਛਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਰੋਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਬੱਚੇ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿੰਨੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਸੀ?
ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਕਮਾਈ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕਮਾਈ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਦੇਵੇਗਾ।
ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ?
ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਮਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ,
ਜੇ ਇੱਕ ਪਹੀਆ ਇੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਉੱਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਕੀ ਕਾਰ ਚੱਲੇਗੀ?
ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਸੰਤੁਲਨ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰਨੇ ਪੈਣਗੇ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਤੁਹਾਡੀ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ,
ਡਾਕਟਰ,
ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ 8ਵੀਂ, 9ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਜਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੋਟ ਦਿਓ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਸਰਗਰਮੀ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਚੁਣਨ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਉਠਾ ਸਕਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ 8ਵੀਂ, 9ਵੀਂ ਜਮਾਤ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਸਕਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਅਕਾਦਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਰ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰਗਰਮ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਨਿੱਜੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਹੋਗੇ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਦੋ ਦਿਨ, ਚਾਰ ਦਿਨ.
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੁਦ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਮੈਂ ਤੇਜਸਵੀ ਯਾਦਵ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਤੁਸੀਂ 9ਵੀਂ ਫੇਲ ਕਹਿੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਹਾਡੀ ਉਪਮਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਅਤੇ ਅੱਜ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਲੋਕ ਵੀ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਇਕ ਸੂਬੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪਾਰਟੀ ਆਪਣੇ ਦਮ 'ਤੇ ਬਣੀ ਸੀ।
ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਉਹ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਸਨ।
ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ.
ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਰਿਹਾ।
ਪਰ ਅਸਲੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ
ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਸਮਾਜਿਕ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਬੇਕਾਰ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਬਰਬਾਦੀ ਹੈ।
ਫਿਰ ਸਮਝੋ।
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਉਮੀਦ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਬਣਾਏ ਜਾਣਗੇ।
ਜੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਹਨ ਉਹ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਜਿਹੜੇ ਬੈਕਬੈਂਚਰ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਅਤੇ ਜੋ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ,
ਜੋ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ,
ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਆਗੂ ਬਣ ਗਏ ਹਨ।
ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਉਹ ਹੈ।
ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਹ ਬੈਕਬੈਂਚਰ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਰੱਖੇ ਸਨ।
ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਸਾਡਾ ਸਿਲੇਬਸ ਏਨਾ ਸਰਗਰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਰਚਨਾਤਮਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਕੀ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸਨੇ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਕਿੰਨੇ ਸਰਗਰਮ ਹਾਂ।
ਬੱਚਾ 10ਵੀਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੈਰ-ਮੈਡੀਕਲ, ਮੈਡੀਕਲ, ਵਿਗਿਆਨ.
ਉਹ ਇੰਜੀਨੀਅਰ, ਡਾਕਟਰ ਬਣੇਗਾ।
ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਿਖਾ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਸਾਡੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹਾਓ।
ਵੇਦ ਸਿਖਾਓ।
ਮਹਾਭਾਰਤ, ਗੀਤਾ ਪੜ੍ਹਾਓ।
ਰਾਮਾਇਣ ਪੜ੍ਹਾਓ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਹਿੰਦੂ ਹੋ,
ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਿਖਾਓ।
ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਰਮ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਿਖਾਓ।
ਉਸਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ.
ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਦੀ ਕਲਾ ਦੱਸੋ।
ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਉਮਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਜੀਣੀ ਹੈ?
ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋ?
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਕਰੋ, ਉਹ ਕਰੋ।
ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਜੀਵਨ ਸਫਲ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਜੀਣਾ ਹੈ?
ਕੀ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ?
ਇੱਥੇ ਉਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਹਾਵੀ ਹੋਣਾ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਜਾ ਪੁੱਤਰ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਵੀ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਦਾਜ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਦਾਜ ਹਟਾਓ।
ਦਾਜ ਕਿਵੇਂ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ?
ਉਮੀਦਾਂ ਹਨ।
ਜਿਸ ਕੋਲ ਹੈ ਉਹ ਵਾਧੂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਨਹੀਂ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਉਂ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ?
ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹਾਓ।
ਜਾਓ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਹੀ ਹਾਵੀ ਹੋਵੋ।
ਇੰਨੇ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ,
ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਹੈ,
ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ, ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਜਾ ਕੇ ਹਾਵੀ ਹੋ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾ ਲਓ।
ਕਿਉਂ?
ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਸਿਖਾ ਰਹੇ ਹੋ?
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ,
ਇਹ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ?
ਮੈਂ ਨਿੱਜੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਪੇਸ਼ੇਵਰ, ਸਮਾਜਿਕ.
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਆਤਮ ਨਿਰੀਖਣ ਕੀਤਾ ਹੈ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ?
ਜਦੋਂ?
ਜੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਵੱਡਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ,
ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ, ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ, ਤੀਜਾ ਨਹੀਂ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਦੋਂ ਕਰੋਗੇ?
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਨਾ ਕਰੋ।
ਉਹ ਅਕਾਦਮਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹਨ।
ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਮਾਜਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਕੀਤੀ ਹੈ,
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਿੱਜੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੈ,
ਫਿਰ ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ,
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਅਸਤ ਹੋ,
ਫਿਰ ਨਿੱਜੀ ਨਾ ਕਰੋ.
ਏਹਨੂ ਕਰ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਹੈ?
ਮੈਂ ਤਿੰਨਾਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਲਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤਿੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਤੁਲਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਕੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ?
ਪ੍ਰਬੰਧਨ.
ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ।
ਕੀ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ?
ਕੀ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ?
ਕੀ ਅਸੀਂ ਕਦੇ ਵਿਆਹ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ?
ਸਿਰਫ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਪ੍ਰਬੰਧਨ.
ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ.
ਅਸੀਂ ਕਿਉਂ ਜੀ ਰਹੇ ਹਾਂ?
ਤੁਸੀਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਬਣ ਕੇ ਕੀ ਕਰੋਗੇ?
ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਨਾ ਬਣੋ।
ਬਣੋ।
ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣੋ.
ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਪਿਤਾ ਬਣੋ.
ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪਤੀ ਬਣੋ।
ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਪਤਨੀ ਬਣੋ.
ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣੋ.
ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਧੀ ਬਣੋ.
ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਗੁਆਂਢੀ ਬਣੋ।
ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਬਣੋ.
ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾ ਸੋਚੋ.
ਜਦੋਂ?
ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਇਸ ਲਈ ਟੀਚਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਇੱਥੇ ਬੇਈਮਾਨੀ ਆਵੇਗੀ,
ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ,
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ,
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਭਰਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਚੋਗੇ।
ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਚਾਰ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ,
ਤੁਹਾਨੂੰ ਟਰਿੱਗਰ ਨੂੰ ਦਬਾਉ ਅਤੇ ਮਾਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਦੂਜਾ ਵਿਚਾਰ ਕੀ ਹੈ?
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ,
ਫਿਰ ਟਰਿੱਗਰ ਦਬਾਓ,
ਕਹਾਣੀ ਖਤਮ,
ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਵਾ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ,
ਮੈਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਭਰਾ ਬਣਨਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?
ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਉਂਗਲ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ,
ਭਰਾ ਬਚ ਗਿਆ,
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਜੋਂ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤੂੰ ਸਰਹੱਦ ਤੇ ਖੜੀ ਸੀ,
ਸੋਚ,
ਮੈਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਭਰਾ ਬਣਨਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਦਲ ਸਕਦਾ
ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਭਰਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਉਂਗਲੀ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋ ਗਿਆ,
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਅਕਸ ਵਾਲੇ
ਚੰਗੇ ਭਰਾ ਬਣ ਗਏ ਹੋ।
ਇੱਕ ਸੋਚ, ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸੋਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ
ਲੈ ਗਈ।
ਇੱਕ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਸੋਚ, ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਗਈ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲਾਲਚ ਦਿੱਤਾ, ਚੱਕਰ ਨੇ
ਤੈਨੂੰ ਲਾਲਚ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਭਰਾ ਨੂੰ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪੈਸੇ ਲਈ.
ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਵਾਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ।
ਕੀ ਅੱਜ ਦੇ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ?
ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਗੁੰਮ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਕਦੋਂ ਬਣਾਓਗੇ?
ਜਦੋਂ ਵੀ ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ
ਹਾਂ?
ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਬਣੋ, ਡਾਕਟਰ ਬਣੋ।
ਜੇ ਇਨਸਾਨ ਬਣਨਾ ਹੈ ਤਾਂ ਦੱਸ, ਇਨਸਾਨ ਕਦੋਂ ਬਣੇਗਾ?
ਦੇਖੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੇਕਰ ਉਸ ਖੇਤਰ ਦਾ
ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਬਣ
ਸਕਦੇ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੇ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਬਣਨਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ
ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਹੋਣਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਟੀਚਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.
ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ।
ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ। ਜਿਸ
ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਗੁਆ ਦੇਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰਹਿਤ ਵਿਅਕਤੀ, ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਉਮੀਦਵਾਰ, ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰਹਿਤ
ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਰੇਨਵਾਸ਼ ਕਰਕੇ ਪੂਰੀ
ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਤਵਾਦੀ ਸਮੂਹ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਉਹ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਲੋਕ ਹਨ।
ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕੋਈ ਉਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਅਤੇ ਅਜਿਹੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬ੍ਰੇਨਵਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਉਹ ਗਲਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਗਲਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਕਿਉਂ ਗਏ?
ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਠੰਡੇ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਬਣਾਓ।
ਅਤੇ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਚਲੇ ਜਾਓ।
ਲੋਕ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਦੇਖਦੇ ਹਨ।
ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਡਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫੜਦੇ ਹਨ।
ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗਲਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਗਲਤ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਿਵਾਰ
ਤੁਹਾਡਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚੋ.
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਸਿਰਫ਼ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰਹਿਤ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ
ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਚੰਗੇ ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੁਮਰਾਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.
ਤੁਸੀਂ ਗੁਮਰਾਹ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।
ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਚਲੀ ਗਈ।
ਮਾਪੇ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਗਏ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਫੌਜ ਤੁਹਾਡੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੋਚੋ
ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ,
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉੱਥੇ
ਨਹੀਂ ਗਏ ਹਨ।
ਕਦੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਰਹਿਤ ਨਾ ਬਣੋ।
ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਹਰ ਲੇਬਲ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਓ.
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਨਾਗਰਿਕ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਦੇਸ਼
ਦਾ ਚੰਗਾ ਨਾਗਰਿਕ ਬਣਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ
ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਵਾਰ ਸੋਚੋਗੇ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ
ਸਟਰੀਟ ਲਾਈਟਾਂ 'ਤੇ ਖੇਡਾਂ ਖੇਡਦੇ ਦੇਖਿਆ।
ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦਾ।
ਬਸ, ਅਸੀਂ ਦੰਗੇ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਰਕਾਰੀ ਰੇਲਾਂ ਅਤੇ ਬੱਸਾਂ ਸਾੜਦੇ
ਹਾਂ।
ਟੈਕਸ ਕੌਣ ਅਦਾ ਕਰੇਗਾ?
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹੈ, ਬੌਸ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਗਰਿਕ ਹੋ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਟੈਕਸ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਨਾਗਰਿਕ ਲਈ ਇੱਕ
ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ?
ਮੈਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਮੈਂ ਅਜੇ ਵੀ ਉਹੀ ਹਾਂ।
ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਕਰੋ.
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਬਣੋਗੇ।
ਇੱਕ ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਕਰੋ.
ਸਮਾਜਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀ.
ਮੈਂ ਛੋਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ 2 ਵਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ,
ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਬਾਹਰ ਗਏ ਹੋ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ?
ਏਹਨੂ ਕਰ.
ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਤ 2 ਵਜੇ ਵੀ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ?
ਦੇਖੋ, ਜੋ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਸਾਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸੜਕ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਕੇ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਉੱਠ ਨਹੀਂ
ਸਕਦਾ। ਉਹ ਬੇਵੱਸ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਹੱਥ ਦਿੱਤਾ.
ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਹੈ।
ਪਰ ਜੋ ਬੇਸਹਾਰਾ ਹੈ ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਮਦਦ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਉਦੋਂ ਕਰ ਸਕੋਗੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋ ਕਿ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ
ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬੇਵੱਸ ਹੁੰਦੇ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਦਰਦ
ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋ, ਇਸ ਨਾਲ ਕੀ ਫਰਕ ਪੈਂਦਾ ਹੈ?
ਦਫ਼ਾ ਹੋ ਜਾਓ.
ਉਸਨੂੰ ਰਹਿਣ ਦਿਓ।
ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਕਰੀਬੀ ਦੋਸਤ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗੁਆ ​​ਬੈਠਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲ
ਪੁੱਛਦੇ ਹੋ.
ਕਿ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਬਦਮਾਸ਼ ਲੋਕ ਹਨ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕੋਈ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਨੇ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।
ਤੇਰਾ ਭਰਾ ਮਰ ਗਿਆ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਹੈ?
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪੁੱਛੋ.
ਇਸ ਲਈ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਚਿੱਤਰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਪਰ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮ ਦੇ ਚਿੱਤਰ ਹਨ.
ਨਿੱਜੀ, ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੇਸ਼ੇਵਰ।
ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ.
ਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ
ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਸਕੂਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ, ਜੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਤੋਂ
ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਅਕਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਘਰੋਂ ਨਿਕਲਦੇ ਹੋ, ਆਂਢ-ਗੁਆਂਢ 'ਚ ਪੁਛਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ
ਅਕਸ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਤਸਵੀਰ ਹੈ?
ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਣਾ ਹੈ।
ਕੀ ਲੋਕ ਵਿਆਹ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ ਪਾਸਪੋਰਟ ਲਈ ਅਪਲਾਈ ਕਰੋ,
ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਆਰਮੀ ਪੁਲਿਸ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਉੱਥੇ ਦਾਖਲੇ ਲਈ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ?
ਜੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ
ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ?
ਕੁਝ ਬਿਹਤਰ ਕਰੋ।
ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਲੋਕ ਆਖਣ, ਹਾਂ, ਕਾਲਜ
ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਦਿਨ ਸੀ।
ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਪਰ ਚਲੇ ਜਾਓਗੇ।
ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੂੰ ਇਸ ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਤੁਰ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਪਿੱਛੇ ਤੋਂ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਮਾੜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਨੇ। ਅਤੇ ਕੀ ਤੁਸੀਂ
ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ.
ਅੱਜ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਸਾਂਝੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਾਡੀ ਇੱਕ ਮਾਸੀ ਹੈ।
ਇਹ ਕੱਲ੍ਹ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ, ਉਸਨੇ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ.
ਉਹ ਬੁਢਾਪਾ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਇਆ.
ਉਸਨੇ ਖਾਧਾ ਪੀਤਾ।
ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਫੋਨ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਚਾਨਕ ਉਸ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਦਰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ।
ਅਤੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਲੈ ਗਿਆ।
ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਬੀਪੀ ਚੈੱਕ ਕੀਤਾ।
ਇਹ ਆਮ ਸੀ.
ਉਦੋਂ ਬੀ.ਪੀ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਸਰੀਰ ਠੰਡਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ।
ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਲੈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।
ਇਹ ਕਦੋਂ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ।
ਅਸੀਂ ਕੱਲ੍ਹ ਲਈ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ.
ਕੱਲ ਨੂੰ ਇਹ ਭੋਜਨ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਪਰਸੋਂ ਇਹ ਭੋਜਨ ਆਵੇਗਾ।
ਕੱਲ ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਜਾਣਾ ਹੈ।
ਪਰਸੋਂ ਇਹ ਭੋਜਨ ਆਵੇਗਾ।
ਉਸ ਨੇ ਅਸਲ ਹਿਸਾਬ ਕਿਤਾਬ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ।
ਦਿਨ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀ ਹੈ?
ਇਸ ਲਈ, ਬਿਹਤਰ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਦਿਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਸਮਝੋ। ਆਪਣੇ
ਜੀਵਨ ਦੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਓ।
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਕਰੋ.
ਤੁਸੀਂ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਛੁਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਚੋਰੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਦੁਖੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਲੁੱਟ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਧੋਖਾ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੈਨੂੰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੌਂਦਾ।
ਇਨਸਾਨ ਬਣੋ।
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਵਧੀਆ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਉਹ
ਕਰੋ, ਬਾਬਾ। ਇਹ ਕਰ, ਕਰ, ਕਰ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮਿਲੇ, ਚੰਗੇ ਇਨਸਾਨ ਬਣੋ।
ਇਹ ਨਿੱਜੀ, ਸਮਾਜਿਕ ਜਾਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਕੀ
ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਹੈ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।