ठीक आहे मित्रांनो, हा सुबीरित गौतम आहे आणि खूप दिवसांनी मी
तुमच्या नवीन व्हिडिओ मध्ये तुमच्यासोबत आलो आहे.
खरं तर, बर्याच काळापासून आम्ही तुमचे संभाषण कौशल्य
सुधारण्यास शिकत आहोत आणि सर्वात आधी तुम्हाला स्वतःला
सांगावे लागेल की हा तुमच्या जीवनाचा महत्त्वाचा भाग आहे.
तुमच्या मनाला सांगा की तुम्हाला ही महत्त्वाची गोष्ट करायची
आहे.
मी बर्‍याच दिवसांनी इथे आलो आहे कारण मला घडत आहे. माझ्या
आयुष्यात एक घटना घडली आहे आणि त्यामुळेच मला त्रास सहन करावा
लागला आहे.
ठीक आहे, जाऊ द्या.
पण आपल्या मनात, आपण ज्या समाजात राहतो, त्या समाजाने आपल्या
मनात भीती भरली आहे आणि मी घाबरलो आहे.
आम्ही सगळे घाबरलो आहोत. प्रथम आपण ती भीती दूर केली पाहिजे.
ती भीती काढून टाका आणि स्वतःला म्हणा, हो तुम्ही हे करू शकता.
उदाहरणे घ्या, जेव्हा तुम्ही तुमच्या मनाला म्हणता की तुम्ही
ते करू शकता, हे तुमचे लक्ष्य आहे, तुम्ही ते साध्य करू शकता.
तुमचे मन त्यासाठी मार्ग शोधू लागते. त्या भीतीतून बाहेर
पडण्याचा मार्ग शोधू लागतो.
की जर इतर करत असतील, ज्या लोकांनी केले असेल, जर तुमचे
लक्ष्य असेल की मला एव्हरेस्टवर चढायचे आहे,
मग सर्वप्रथम तुमचे मन ज्यांनी हे काम केले त्यांचा इतिहास
वाचायला लागतो.
आणि तुम्ही त्यांच्याकडून प्रेरणा घ्या, कल्पना घ्या, धैर्य
घ्या.
तुम्ही तुमच्या मनातील भीती हळूहळू दूर करा.
जर ते करू शकतात, तर मी का नाही? जर ते करू शकतील तर मी देखील
करू शकतो. मी त्यांच्यासारखाच आहे. मी त्यांच्यापेक्षा चांगले
करू शकतो.
कारण त्यांना शिकवायला कोणीच नव्हते. मीही त्यांच्याकडून
प्रेरणा घेतली आहे.
मी तंत्र घेतले आहे, मी तंत्रज्ञान घेतले आहे आणि मी अधिक
चांगले करू शकतो.
पण केव्हा? जेव्हा तुम्ही हे तुमच्या मनाला आधी सांगा.
तुमचे मन सांगावे लागेल.
वेगवेगळ्या प्रकारे, तुम्हाला तुमचे मन मजबूत करण्याची गरज
आहे.
वेगवेगळे उपक्रम, कार्यक्रम आहेत.
आगीवर चालणे, काचेवर चालणे.
आता तुम्ही विचार करत असाल की, आगीवर चालण्याचा काय उपयोग?
आपल्या आत एक भीती असते.
मी आगीवर चाललो तर माझे पाय जळतील.
मी काचेवर चाललो तर मला दुखापत होईल.
जर तुम्ही तुमच्या मनावर एकाग्र असाल, तुम्ही एकाग्र असाल, तर
तुम्ही स्वतःला वाचवू शकता.
मुंबईत एक कार्यक्रम होता.
आम्ही तिथे एक उपक्रम केला.
आम्हाला 80 बिअरच्या बाटल्या देण्यात आल्या.
जमिनीवर काच टाकण्यात आली होती.
आणि आम्ही त्यावर चालत होतो.
काचेवर नव्हे तर फुलांवरून चालत असल्यासारखे आम्ही चालत
राहिलो.
पण ज्याला तो काच वाटला त्याने काचेला हात लावला.
त्याच्या पायाला छेद दिला.
त्याचे डोळे बाहेर आले.
पण ज्याला वाटले.
बघा, कृती शरीराच्या इतर भागातून येते.
पण इथूनच सूचना येतात.
येथून सूचना येते.
येथे सकारात्मक वातावरण असल्यास.
होय, मी करू शकतो.
ही गोष्ट मला काहीही करू शकत नाही.
मग ती गोष्ट करू शकत नाही.
अनेक वेळा शरीराची ताकद नसते.
येथे मजबूत असणे अधिक महत्वाचे आहे.
मनातून भीती काढून टाका.
आधी मनातून काढा.
तुमच्या मनात असेल तर.
तुम्हाला इंग्रजी अस्खलितपणे बोलता येत नाही.
तुला बोलता येत नाही.
मी हिंदी माध्यमातील आहे.
मूळ स्वर.
मला इंग्रजी अस्खलितपणे बोलता येत नाही.
जोपर्यंत तुमच्या मनात आहे तोपर्यंत तुम्ही बोलू शकत नाही.
खूप आधी, तुम्हाला स्वतःला दाखवावे लागेल.
तेच तुम्ही करू शकता.
त्यानंतर,
मनाने नकाशा बनवला.
आणि त्या नकाशामुळे तुम्ही इथे आहात.
तुम्ही अजूनही व्हिडिओ पाहत असाल तर.
जर तुम्ही ते घेऊन जात असाल.
याचा अर्थ तुमच्या मनाने तुम्हाला सांगितले आहे.
तुम्ही त्याचे पालन करत आहात.
आणि मग स्टेप बाय स्टेप तुम्ही काहीतरी करत आहात.
आणि टप्प्याटप्प्याने तुम्ही तुमच्या लक्ष्याकडे वाटचाल करत
आहात.
आणि लक्ष्य काय आहे?
इंग्रजीमध्ये एक परिपूर्ण संप्रेषक असणे.
होय.
तुमचे लक्ष्य काहीही असो.
अगदी आधी,
तुम्ही तुमचे मन शक्तिशाली बनवा.
मनाला म्हणा, तू सामर्थ्यवान आहेस.
तुम्ही शक्तिशाली आहात.
तुम्हाला जे व्हायचे आहे.
तुम्हाला जे काही साध्य करायचे आहे.
तुम्हाला जे व्हायचे आहे.
तुम्ही गृहीत धरू लागता.
तुम्ही स्वप्ने पाहू लागा.
की तू तिथे आहेस.
तू राजा आहेस.
होय.
तुम्ही अब्जाधीश आहात.
सहस्राब्दी.
स्वप्न पाहावे लागेल.
तुम्ही म्हणाल, मी मोठी कामे करेन.
आपण आपल्या लक्ष्याबद्दल स्वप्न पाहता.
कोण नाही म्हणाले?
आपण आपल्या लक्ष्याबद्दल स्वप्न पाहता.
तुम्हाला जे काही साध्य करायचे आहे.
आपण चांगले जाणता.
मनाला म्हणा.
आपण स्वत: साठी काय साध्य करू इच्छिता.
ही गोष्ट तुमच्या मनाला सांगा.
स्वीकारा.
तर सर्वात आधी, तुम्हाला काय करावे लागेल?
तुमच्या मनाला सांगावे लागेल.
ही गोष्ट मला साध्य करायची आहे.
की तुम्ही मर्सिडीजमध्ये स्वार आहात.
तुम्ही मर्सिडीजमध्ये बसला आहात.
तुम्ही त्याचा आनंद घेत आहात.
त्या आनंदामुळे.
तू म्हणालास, तो आनंद मला मिळायला हवा.
तू एका सुंदर मुलीच्या प्रेमात आहेस.
मग तुम्ही तिच्यासोबत आनंद घेण्याचे स्वप्न पाहता.
व्वा.
तिच्याबरोबर खूप मजा येईल.
माझे आयुष्य खूप मजेदार असेल.
मग तिला मिळवण्यासाठी तुम्ही काहीही करायला तयार आहात.
कधी? जेंव्हा तुम्हाला निराश वाटेल.
मग तुम्ही म्हणाल, व्वा, काय हसले.
व्वा, मला तिला कोणत्याही प्रकारे मिळवायचे आहे.
आणि तू तिच्यासाठी काहीही करायला तयार आहेस.
त्याप्रमाणे.
अहो.
एक नवीन निर्मिती.
अर्थातच.
माता.
नवीन निर्मिती.
एक मानसिक तयारी.
तू कोणाच्याही प्रेमात आहेस.
व्वा.
लक्झरी लाईफ.
चालक.
होय, मला हे कोणत्याही प्रकारे मिळवायचे आहे, मग तू ही गोष्ट
तुझ्या मनाला सांगितलीस, मला पाहिजे, मला पाहिजे, मला
मर्सिडीज हवी आहे.
आता मन तुला योजना देऊ लागले की तुला ते कसे मिळेल, कसे
मिळेल, कसे मिळेल.
यामध्ये तुम्ही अनेक गोष्टी घेऊ शकता, तुम्ही इतरांना मदत
करता, तुमच्याकडे जे आहे ते मिळवण्यासाठी तुम्ही इतरांना
सांगता, तुम्ही कल्पना देता, तुम्ही इतरांना मदत करता, तुम्ही
ज्या वाहनात असता त्या वाहनात तुम्ही इतरांना मदत करता.
जाताना लोक तुम्हाला आशीर्वाद देतात, तुम्ही यापेक्षा मोठ्या
वाहनात जा, यापेक्षा मोठ्या वाहनात जा.
ते तुम्हाला आशीर्वाद देतात, कोणाचे आशीर्वाद कधी मिळतात ते
कळत नाही.
तुम्ही म्हणाल की मी विषय वळवत आहे, नाही, तुम्हाला त्या सर्व
गोष्टी करायच्या आहेत, एक चांगला माणूस बनायला विसरू नका.
चांगला माणूस व्हा, चांगला माणूस व्हा, मनाला सांगा, जे काही
आहे त्याचा आनंद घ्या.
मी असे म्हणत नाही की तुम्ही ज्या वाहनात आहात त्या वाहनाचा
तुम्ही आनंद घेत नाही, तुम्ही इतरांकडे पाहत आहात,
तुम्हाला मिळालेल्या वाहनाचा तुम्ही आनंद घेणार नाही, तुम्ही
इतरांकडे बघाल, नाही.
तुमच्याकडे जे काही आहे, ते साध्य करायला विसरू नका, त्याचा
आनंद घ्यायला विसरू नका आणि तुम्ही त्यापेक्षा वेगळे आहात.
तुम्ही कमावलेल्या जीवनाचा आनंद घ्या, इतरांना शक्य तितकी मदत
करा आणि नंतर भविष्याची योजना करा,
की तुम्हाला तुमच्यासाठी आणखी जे काही मिळवायचे आहे, होय, आधी
तुमच्याकडे जे आहे त्याचा आनंद घ्या.
तुम्ही आनंद कसा घ्याल?
जेव्हा तुम्ही तुमचे टार्गेट ठरवणार असाल तेव्हा तुमच्या
खालच्या लोकांकडे पाहू नका, तुमच्या वरच्या लोकांकडे पहा.
आणि जेव्हा तुम्हाला आनंदी व्हायचे असेल तेव्हा तुमच्या
खालच्या लोकांकडे पहा, तुम्ही आनंदी व्हाल.
आनंदी असणे महत्वाचे आहे.
मी म्हणतोय की आनंदी राहणं महत्त्वाचं आहे, तुम्ही समाधानी
असाल तर पुढे बघणार नाही.
नाही, तुम्ही आनंदी राहा, वर्तमानाचा आनंद घ्या, मग भविष्याची
योजना करा.
मी फक्त एवढंच सांगतोय की जेव्हा तुम्हाला वर्तमानात जगायचं
असेल तेव्हा तुम्ही तुमच्या खालच्या लोकांकडे पहा.
तुम्ही कोणतीही कार चालवत असाल, कदाचित बॉस लहान कारमध्ये
असेल, कदाचित तो कारमध्ये नसेल,
ते देखील आनंदी आहेत, त्यामुळे तुम्ही आनंदी होऊ शकता.
तुम्हाला आनंद वाटू शकतो, पण जेव्हा तुम्हाला पुढे जायचे असेल,
मी म्हणालो की जेव्हा तुम्हाला पुढे जायचे आहे तेव्हा तुम्ही
1 लाख कमवत आहात, तुम्हाला 5 लाख कमवायचे आहेत, म्हणून तुम्ही
5 लाख असलेल्या लोकांकडे पहा, समाजाकडे पहा, त्यांच्याकडे जा,
मग तुम्हाला विचार येईल, तुम्हाला योजना मिळेल की तुम्ही पुढे
कसे जाऊ शकता.
तुम्ही 1 लाख कमवत आहात आणि तुमचे मंडळ 50,000 लोकांचे आहे,
त्यामुळे तुम्ही लवकरच 1 लाखांहून अधिक पोहोचणार आहात, याची
नोंद घ्या.
तुम्ही 50,000 लोकांच्या श्रेणीत असाल, वर या,
वर या आणि पुढे जायचे असेल तर ३ लाख लोकांच्या समाजात या.
प्रविष्ट करा, त्यांना विचार मिळेल, विचार करण्याची एक मोठी
प्रक्रिया,
विचार करण्याची मोठी प्रक्रिया येईल, धैर्य येथून येईल,
वर्तुळातून येईल.
तुम्ही 1 लाख लोकांच्या श्रेणीत आहात, 50,000 लोक समाजात
राहतात,
50,000 लोक म्हणतील की हा गोंधळ आहे,
कारण जर तुम्हाला काही अतिरिक्त साध्य करायचे असेल तर
तुम्हाला काही अतिरिक्त धोका पत्करावा लागेल.
तुम्हाला अतिरिक्त जोखीम घ्यावी लागेल आणि तुमच्या खाली
असलेले लोक खालच्या पातळीच्या जोखीम पातळीवर आहेत,
म्हणूनच त्यांच्याकडे दोन गोष्टी आहेत, तुम्ही जितकी जास्त
जोखीम घ्याल तितके तुम्ही साध्य कराल.
त्यामुळे तुमच्या खालच्या लोकांना खालच्या पातळीवर धोका आहे,
त्यांना भीती वाटते की मी पुढे जाऊ शकत नाही.
ती कमतरता, कशामुळे, मी सुशिक्षित नाही, मी अशा समाजाचा नाही,
मी इतकी गुंतवणूक करू शकत नाही, कोणतीही भीती असो, कोणतीही
कमतरता असो,
कोणतीही कमतरता असो, ज्यामुळे ते स्वतःला वर्तुळात बांधत आहेत,
वर्तुळात का गोंधळ घालायचा, तुम्हाला जे मिळत आहे ते बरोबर
आहे.
ते काय बोलत आहेत, त्यांना माहित आहे की ते असे का बोलत आहेत,
कारणे काय आहेत,
तुला तो अडथळा तोडावा लागेल, तुला पुढे जावे लागेल,
तरच तुम्हाला जे मिळवायचे आहे ते तुम्ही साध्य करू शकता.
काहीतरी नवीन, काहीतरी मोठे, याचा विचार करावा लागेल.
त्याला घर घ्यायचे आहे, पण हे पैसे कुठून आणणार?
डाउन पेमेंट कुठून येणार?
सर्वप्रथम, असा विचार करून, तो कल्पना सोडतो.
जर त्याने कल्पना सोडली तर तो पुढे कसा जाईल?
आधी तू तुझ्या मनात ठेव, मला घर हवंय, मला हवंय, मला हवंय,
मला हवंय, मला हवंय.
तू तुझ्या मनाला म्हणत आहेस, मला माझ्यासाठी घर हवे आहे, मला
माझ्यासाठी घर हवे आहे, मला माझ्यासाठी घर हवे आहे.
मग तुमचे मन तुम्हाला मार्ग देऊ लागेल.
त्याची सुरुवात कुठून होणार?
तुझे पाय अडकले आहेत.
दारात पाय अडकवलेत, मार्ग मिळत नाही.
आता काढता पाय घ्यावा लागेल.
तुम्हाला तुमचे पाय बाहेर काढावे लागतील, तुम्ही त्यांना
अडकवले नाही,
तोपर्यंत तुम्ही काहीही करू शकत नाही, तुम्ही अडकला आहात,
आता पाय काढावे लागतील, वाटले पाय का काढावे?
तुमचे पाय बाहेर काढण्यासाठी, दार उघडले, तुम्ही तुमचा दुसरा
पाय अडकला, तुम्ही पुढे गेलात.
आणि तुम्हाला प्रवेश मिळाला.
आपण प्रवेश केला.
जोपर्यंत तुम्ही तुमचे पाय अडकवत नाही तोपर्यंत तुम्ही दारात
प्रवेश करू शकणार नाही.
दरवाजा उघडून कोणीही तुमची वाट पाहत नाही.
लोक इथे आहेत, तुम्ही इथे नाही, मी बरोबर आहे, मी जात आहे, मी
जात आहे, मी जात आहे.
तुम्हालाही तुमची पाळी यावी लागेल.
तुम्हाला तुमची पाळी घ्यावी लागेल.
कोणीही तुम्हाला भेटवस्तू देणार नाही.
तर, तुम्ही कुठेही असाल,
सर्वात आधी, तुम्हाला तुमची भीती तुमच्या मनातून काढून
टाकायची आहे.
तुमच्या मनात असलेली भीती,
ज्यामुळे तुम्ही नवीन काही विचार करत नाही.
जेव्हा तुम्ही विचार करत नाही, तेव्हा तुम्हाला काही
करावेसेही वाटत नाही.
तुम्ही विचार करत नाही कारण तुमच्यात भीती आहे.
हा माझा चहाचा कप नाही, मी इतका सुशिक्षित नाही,
मला या गोष्टी कळत नाहीत,
माझ्याकडे इतके पैसेही नाहीत,
माझ्या मंडळातील लोक सुशिक्षित नाहीत.
तुम्ही टप्प्याटप्प्याने गोष्टी विकसित करता.
जर तुम्ही शैक्षणिक केले नसेल तर ठीक आहे,
तुम्ही आता करू शकता, तुम्ही आता अभ्यास करू शकता.
हे आवश्यक नाही की तुम्ही शैक्षणिक अभ्यास कराल,
तुम्ही पुस्तके वाचू शकता, शिकू शकता.
शिकण्याची गरज नाही, तुम्ही कुठूनही शिकू शकता.
जर तुमच्याकडे मंडळ नसेल तर मंडळ बदला.
जेव्हा तू अभ्यास करशील,
जसे आपण म्हणतो, Google सह बोलणे सर्वकाही शक्य करते.
एक सामान्य गृहस्थ,
घरी काम करणारी मुलगी,
तिला गुगल वरून कल्पना आली,
मला हे करायचे आहे, मी ते कसे करावे?
मला कर्ज घ्यावे लागेल.
ती कर्ज घ्यायला गेली, तिला कर्ज मिळाले,
ती काम करू लागली.
होय, व्यवसाय सेटल करा,
जरी ते लहान असले तरीही.
त्यामुळे हे काम मलाच करायचे आहे, असे प्रथम मनात आले.
तू तुझ्या मनाला सांगितलंस की मला हे करावं लागेल.
मला हे करावे लागेल, मला हे करावे लागेल.
मनाने ते स्वीकारले.
मग ते निसर्गाला सकारात्मक कंप देऊ लागले.
मग तुम्ही इतरांना विचारले.
निसर्ग म्हणाला, त्यांच्याकडून कल्पना घ्या.
त्यांना विचारा.
ते म्हणाले, ठीक आहे, मला हे करावे लागेल.
हे असेच घडते.
तुम्हाला कल्पना येऊ लागल्या.
तुम्ही त्याचे मंथन केले.
आपण याचा विचार केला.
तेव्हा तू म्हणालास, हो.
मग तुम्हाला कल्पना आली.
बघा, कल्पना आल्यावर,
योजना येते,
मग तुम्हाला साहजिकच आत्मविश्वास मिळेल.
तुम्हाला समाज मिळेल.
तुम्हाला मदत करण्यासाठी सुशिक्षित लोक मिळतात.
आपण थोडे प्रामाणिक असणे आवश्यक आहे.
तुम्हाला आर्थिक मदत मिळेल.
तुम्हाला सर्वकाही मिळते.
पण तुम्हाला एक पाऊल टाकावे लागेल.
दारात पाय ठेवावा लागेल.
होय, तुम्हाला लोकांचा पाठिंबा मिळेल.
तुम्हाला लोकांची साथ मिळेल.
पण तुम्हाला स्वतःला सांगावे लागेल,
मला मागे राहायचे नाही.
माझ्याकडे दुसरा पर्याय नाही.
हे पूर्ण आणि अंतिम आहे.
हे तिथे नसेल तर,
नंतर काहीही नाही.
जेव्हा तो म्हणाला,
मी तुझ्यासाठी जगेन,
अन्यथा मी मरेन.
मला फक्त तू हवी आहेस.
तुला पाहिजे तेव्हा,
तुम्हाला ते नक्कीच मिळेल.
आपण कोणत्याही गोष्टीबद्दल बोलू शकता.
आपण कोणत्याही भौतिक गोष्टीबद्दल बोलू शकता.
आपण एखाद्यावर प्रेम करण्याबद्दल बोलू शकता.
तुम्ही देवाशी बोलू शकता.
तेव्हा तू म्हणालास,
मला फक्त तू हवी आहेस.
अकबर बिलबरची गोष्ट तुम्ही ऐकली असेलच.
अकबराच्या मुख्य गेटवर,
शाही दरबाराच्या मुख्य गेटवर,
एक म्हातारी बसली
आणि नामजप सुरु केला,
अकबर, अकबर, अकबर.
दरवार म्हणतो, आई तुला काय पाहिजे?
ती काहीच बोलत नाही.
त्यात दरवार निरोप पाठवतो, जा त्यांना सगळं सांग.
वरिष्ठ शिपाई त्याच्याकडे आला आणि त्याला विचारले तुला काय
हवे आहे?
तो काहीच बोलला नाही.
वरिष्ठ शिपाई अकबर, अकबर, अकबर, अकबर म्हणाले.
वरिष्ठ सैनिक कमांडरपर्यंत पोहोचले.
कमांडर आला आणि त्याला विचारले तुला काय हवे आहे?
तो काहीच बोलला नाही.
वरिष्ठ शिपाई अकबर, अकबर, अकबर, अकबर म्हणाले.
वरिष्ठ शिपाई मंत्र्यांपर्यंत पोहोचले.
वरिष्ठ शिपाई पंतप्रधानांपर्यंत पोहोचले.
सर्वजण कोर्टात आले.
तुम्हाला काय हवे आहे?
वरिष्ठ शिपाई एकच म्हणाला.
अकबर, अकबर, अकबर, अकबर.
वरिष्ठ शिपाई अकबरापर्यंत पोहोचला.
राजाने विचारले काय झाले?
तो काहीच बोलला नाही.
फक्त अकबर, अकबर म्हणाला.
अकबर स्वतः आला.
राणी म्हणाली, तुला काय पाहिजे?
मी, अकबर आलो.
राणी म्हणाली, अकबर, अकबर, अकबर, अकबर.
राणी म्हणाली, राणी, मी अकबर आहे.
मी राजा अकबर आहे.
मी तुमच्या समोर आलो.
तूच सांग तुला काय हवंय? तुम्हाला काय हवे आहे?
राणी म्हणाली, अकबर, अकबर.
राजा म्हणाला, अकबर तुझा गुलाम झाला.
सांग तुला काय हवंय?
ऑर्डर काय आहे?
ही नामाची शक्ती आहे जी आम्ही आमच्या पत्नींना दिली आहे.
जगातील लोक म्हणतील, जर तुम्ही पहिल्या पायरीवर पहारेकऱ्याला
काही सांगितले असते, तर तुम्हाला तिथून एक छोटीशी गोष्ट
मिळाली असती आणि तुम्ही निघून गेला असता.
नाही.
अकबर, अकबर, अकबर, तुम्ही तुमचे मोठे लक्ष्य धरले.
शेवटी अकबरालाच यावे लागले.
त्यानंतरही त्याने ऐकले नाही.
अकबरानेही शरणागती पत्करली.
अकबर तुझा गुलाम झाला आई.
आता सांग तुला काय हवंय? नाही, मी तुझा गुलाम आहे.
मला ऑर्डर द्या.
अकबर तुझा गुलाम आहे.
ऐक, पावसाच्या सरी, मला तुझा गुलाम कर.
मला तुझा गुलाम करा.
तोही गुलाम व्हायला तयार आहे.
तो कॉल करा.
तो येईल.
तो नक्की येईल.
जर तो येऊ शकतो, जो सर्व काही करणार आहे, तो सर्वात शक्तिशाली
आहे, त्याने सर्व काही केले आहे, तो गुलाम बनण्यास तयार आहे.
मग त्याने बनवलेल्या गोष्टी तुमचे गुलाम का होऊ शकत नाहीत?
तुम्ही सर्वकाही साध्य करू शकता, तुम्हाला जे काही मिळवायचे
आहे, परंतु ते साध्य करण्यासाठी तुमचे समर्पण आवश्यक आहे.
होय, मी करू शकतो.
मी करू शकतो.
म्हणत रहा.
जोपर्यंत ती गोष्ट साध्य होत नाही तोपर्यंत सांगत राहा. जर
तुम्ही जगाचे ऐकणे बंद केले तर तुम्ही नक्कीच थांबाल.
मग तुम्हाला कोणीही पुढे नेऊ शकणार नाही.
तुम्हाला तुमच्यासाठी काहीतरी साध्य करायचे आहे.
तुम्हाला जे काही साध्य करायचे आहे, निर्माता, सर्वशक्तिमान,
तोही गुलाम व्हायला तयार आहे.
तुमच्यात ताकद असेल तर ती करा.
जर तो असे म्हणत असेल तर याचा अर्थ त्याने तुम्हाला खूप शक्ती
दिली आहे.
मुद्दा समजून घ्या.
जर तो स्वतः म्हणत असेल, ऐका, पाऊस बरसवा, त्याला तुझा गुलाम
बनवा.
तो गुलाम व्हायला तयार आहे.
त्यांनी सामान्य माणसाला एवढी ताकद दिली आहे की, आम्ही
त्यांना हे काम करायला लावू शकतो.
तो तयार आहे.
मग सर्वशक्तिमानाला गुलाम बनवण्याची ताकद जर आपल्यात आहे,
आपल्या बायका जर एकाग्र होऊन सरळ झाल्या, लक्ष्याभिमुख असतील
तर जगाचे काय?
आपण काहीही साध्य करू शकतो.
पण आपण समर्पित, लक्ष्याभिमुख असले पाहिजे.
जसे माताजी सतत सांगत असतात,
अकबर, अकबर, अकबर, अकबर.
प्रत्येकजण एक एक करून आला, परंतु त्यांचे लक्ष दुसरीकडे
वळवले नाही.
त्याचप्रमाणे जगातल्या अनेक छोट्या छोट्या गोष्टी येतील.
ते तुमचे लक्ष दुसरीकडे वळवण्याचा प्रयत्न करतील.
तुम्हाला वळवण्याची गरज नाही.
तुम्हाला चालत राहावे लागेल.
पुढे चालत राहा.
जोपर्यंत तुम्ही ठरवले आहे ती गोष्ट साध्य करा.
ते समर्पण, ती तळमळ तुम्हाला नक्कीच हवी असेल.
बाहेर जाऊन विचार करणे फार महत्वाचे आहे.
आणि मग,
एकाग्रतेने, लक्ष केंद्रित करून, चरण-दर-चरण, प्रत्येकाला
टाळून, जगाची नकारात्मकता, असे बरेच लोक भेटतात, जे तुम्हाला
हे करायला मुद्दाम सांगतील. ते म्हणतात, ते व्यर्थ आहे, तिकडे
जाऊ नका, पैसे वाया जातील, हे होईल.
कारण त्यांची इच्छा आहे, तो गेल्यावर तो माझ्यापेक्षा चांगला
असेल.
म्हणून, त्याला तिथे जाऊ देऊ नका.
त्याला तिथे जाऊ देऊ नका.
हे देखील कारण असू शकते.
तर, तुम्हाला विचार करावा लागेल, तुम्हाला योजना आखावी लागेल,
तुम्हाला आयुष्यात काय मिळवायचे आहे.
पहा, लक्ष्य जितके लहान आहे, जर ते रक्षकांनी मानले तर
तुम्हाला गार्डच्या पातळीची गोष्ट मिळेल.
मोठ्या सैनिकांनी विचार केला तर मोठ्या स्तराची गोष्ट मिळेल.
तुम्हाला कमांडर लेव्हलची गोष्ट मिळेल.
पण त्याने शेवटपर्यंत आपले लक्ष्य ठेवले, अकबर.
अकबर आल्यानंतरही ती काही मागत नाही.
अकबरही गुलाम झाला.
तर, मला असे म्हणायचे आहे की, तुम्हाला तुमच्या आयुष्यात जे
काही साध्य करायचे आहे, ते तुम्हाला लक्ष्य बनवायचे आहे.
समर्पित व्हा, उत्कट व्हा, ती गोष्ट मनाशी सांगा.
अगदी वाईट पद्धतीने आपल्या मनात ठेवा.
जेव्हा ते मनात येईल तेव्हा मनाचे सकारात्मक स्पंदने सर्वत्र
फिरतील.
अकबर, अकबर, अकबर, अकबर, अकबर असे त्याने सर्वांना सांगितले.
तो निसर्गात गेला.
अकबर स्वतः येऊन गुलाम झाला.
जगातील प्रत्येक गोष्ट तुमची गुलाम होऊ शकते.
जर तुम्ही तुमचे समर्पण, आवड आणि लक्ष्य स्पष्ट ठेवले असेल,
तर तुम्हाला वळवण्याची गरज नाही.
जो सर्व काही करतो तो गुलाम व्हायलाही तयार असेल तर त्या
गोष्टींचे काय?
त्या गोष्टी गुलाम असतील ना.
आपण सांसारिक गोष्टींबद्दल बोलतो.
तर, मी एका छोट्या गोष्टीपासून सुरुवात केली.
मी ते खूप वर घेतले.
तुम्हाला जे काही साध्य करायचे आहे,
मी पुन्हा सांगत आहे, तुम्हाला तुमच्या लक्ष्यावर लक्ष
केंद्रित करावे लागेल.
तुम्ही जिथे आहात तिथे आधी.
मग, टप्प्याटप्प्याने, आपण आपले लक्ष्य आणखी पुढे जाल.
पण.
इंग्रजीमध्ये एक चांगला संप्रेषक बनणे हे मोठे लक्ष्य नाही.
आपण हे करू शकता.
अर्थात, तुम्ही ते करू शकता.
फक्त सहा महिने प्रामाणिक प्रयत्नांची गरज आहे.
तुम्ही एक परिपूर्ण संवादक होऊ शकता.
तू नक्कीच करू शकतोस.
तुम्ही तुमच्या व्यक्तिमत्त्वाचा विकास करू शकता.
तुम्ही फक्त जा आणि स्वतःला शोधा.
तुमचे व्यक्तिमत्व शोधा.
स्वतःला शोधा.
आत्मपरीक्षण करा.
स्व: तालाच विचारा.
बघा, तुम्ही काय करू शकता.
मित्रांनो, सर्वजण तुम्हाला मदत करणार आहेत.
आपण मदत करणार असाल तर.
जर ते आले नाहीत, तर तुम्ही तुमचे लक्ष्य त्यांच्यासाठी सोडले
आहे असे नाही.
मी तुला तुझे लक्ष्य धरून ठेवण्यास सांगितले.
जे येत नाहीत, ज्यांना तुमचा हेवा वाटतो, ते तुमच्यासोबत
येणार नाहीत.
पण जेव्हा तुम्ही यशस्वी व्हाल तेव्हा ते येतील.
सर्व प्रथम, ते तेथे येतील.
कारण तेच सर्वाधिक लक्ष केंद्रित करतात.
ते शोधत राहतात.
आजकाल तो काय करतोय?
तो कुठे गेला?
मी न जाण्याचा प्रयत्न केला, पण तरीही तो गेला.
तो अजूनही गेला.
तो अजूनही पोहोचला.
तुम्ही चांगले करत आहात.
त्याच्याशी गोंधळ घालणे व्यर्थ आहे.
तू त्याच्यासमोर शरणागती पत्करायला हवी होतीस.
तू मोठा माणूस झाला आहेस.
तू पुरुष रत्न बनशील.
त्यामुळे तुम्हाला कुठेतरी काम मिळेल.
तुम्हाला कुठेतरी काम मिळेल.
ज्याच्यात तुमच्या विरुद्ध होण्याचे धैर्य आहे, त्याला लहान
समजू नका.
त्याच्यात काहीतरी आहे.
ज्याच्यात तुमच्या विरुद्ध होण्याचे धैर्य आहे, त्याला लहान
समजू नका.
त्याच्यात काहीतरी आहे.
त्याच्यात हिम्मत आहे.
अन्यथा, त्याच्यात हिंमत नसती तर तो फार पूर्वीच तुमचा
अनुयायी झाला असता.
तो फार पूर्वीच तुमचा अनुयायी झाला असता.
जरी त्याने नकारात्मक झेंडा धरला असला तरी त्याच्यात काहीतरी
आहे.
पण तोही तुझ्यासोबत येईल.
आज नाही तर उद्या येईल.
म्हणून, फक्त स्वतःला वळवू नका.
स्वतःला तुमच्या लक्ष्यावर केंद्रित करा.
पुढे जा.
जोपर्यंत तुम्ही तुमचे लक्ष्य साध्य करणार नाही.
पुढे जात राहा.
जोपर्यंत तुम्ही तुमचे लक्ष्य साध्य करणार नाही.
तोपर्यंत थांबू नका.
थांबू नका.
जग थांबेल.
लोक थांबतील.
पण तुम्हाला कोणाचे ऐकण्याची गरज नाही.
तुमच्या मनाला एक गोष्ट सांगायची आहे.
आपले लक्ष्य.
होय.
तुम्हाला माहीत आहे, जेव्हा तुमच्यात इतकं समर्पण असेल तेव्हा
ते तुमच्या मनात पुन्हा पुन्हा येईल.
मनाची आभा, स्पंदने खूप मजबूत होतील.
तो सर्वत्र पसरत आहे.
ती वस्तू निसर्गाला द्यावी लागेल.
तुम्हाला द्यावेच लागेल.
आपलीच माणसे आपल्याला सोडून गेली असे लोक बोलतात.
ते आम्हाला सोडून गेले.
आम्ही भारतीय आहोत.
आम्ही आध्यात्मिक लोक आहोत.
जर तुम्हाला असे वाटत असेल की त्यांनी तुम्हाला सोडले तर,
ज्यांनी तुम्हाला सोडले त्यांच्याशी बोलण्याची शक्ती तुम्ही
विकसित करू शकता.
त्यांच्याशी बोला.
ही शक्ती तुम्ही विकसित करू शकता.
होय.
तुम्हाला पाहिजे तेव्हा तुम्ही त्यांच्याशी बोलू शकता.
कारण त्यांनी तुम्हाला शारीरिकरित्या सोडले आहे.
आत्मा अमर आहे.
ते सर्वत्र आहे.
मी विषय पुन्हा दुसरीकडे नेत आहे.
मी पुन्हा सांगत आहे की, तुम्हाला जे काही मिळवायचे आहे ते
तुम्ही करू शकता.
सर्व प्रथम, आपले लक्ष्य स्पष्ट करा.
लक्ष केंद्रित करा.
संकल्पना स्पष्ट.
गोंधळ नाही.
कोणाच्याही प्रभावात पडू नका.
जग काही म्हणेल.
म्हणेल.
तुम्हाला ऐकण्याची गरज नाही.
पुढे जावे लागेल.
खात्री करा.
एक दिवस, तुम्ही ते कराल.
काहीही असो.
तुम्ही असे कराल असे कधीच वाटले नसेल.
तुम्ही ते कराल.
कारण तुम्ही जितके पुढे जाल तितक्या नवीन गोष्टी तुम्हाला
दिसतील.
तुम्ही पुढे जा.
मुले फळे आणि फुले तोडण्यासाठी झाडावर चढतात.
त्यांना खालून एक झाड दिसले.
ते त्यावर चढले.
वर गेल्यावर त्यांना आणखी सुंदर गोष्टी दिसल्या.
ते वर जात राहिले.
खालची झाडं किती उंचावर पोहोचली, याची त्यांना पर्वा नव्हती.
का? कारण त्यांनी जी छोटी फुले किंवा फळे चढवली, त्यांच्या
पुढे आणखी सुंदर गोष्टी होत्या.
त्याचप्रमाणे जेव्हा तुम्ही तुमच्या टार्गेटकडे जाता तेव्हा
तुम्हाला एखादी छोटीशी गोष्ट दिसते आणि पुढे जाता.
तुम्ही पुढे जा.
त्या पायरीपासून, तुम्हाला अधिक गोष्टी दिसू लागतात.
जर तुम्ही पुढे गेलात तर तुम्हाला आणखी गोष्टी दिसतात.
तुम्ही चालत राहा.
चालत असताना तुम्ही एकदाच खूप उंचावर पोहोचता.
जेव्हा तुम्ही उंचावर पोहोचता तेव्हा तुम्ही टप्प्याटप्प्याने
पोहोचता.
तुमच्या खालच्या लोकांना वाटते, व्वा, खूप उच्च आहे.
तो इतका महान माणूस झाला आहे.
तुम्ही लहान मुलासारखे आहात.
तू फुलासाठी गेलास.
तुम्ही फळासाठी गेलात.
तुम्ही वर जात राहिलात.
आपण अधिक सुंदर गोष्टी पाहिल्या.
तू पुढे जात राहिलास.
ही यशाची पायरी आहे.
गोष्टी टप्प्याटप्प्याने घडतात.
मग तुम्ही खाली पाहू नका, वर पहा.
तुम्ही चालत राहा.
आणि तुम्ही साध्य करत आहात, तुम्हाला जे मिळवायचे होते ते
तुम्ही साध्य करत आहात.
परंतु त्याच वेळी, आपण सर्व काही साध्य करता जे आपल्याला
माहित नव्हते.
कारण जोपर्यंत तुम्ही एक पाऊल पुढे टाकत नाही तोपर्यंत
तुम्हाला त्या पायरीच्या पुढे काहीच दिसत नव्हते.
ते पाऊल उचलल्यावर पुढची गोष्ट दिसली.
आणि तुम्ही ते साध्यही केले.
आणि जेव्हा तुम्ही ते साध्य केले, तेव्हा तुम्हाला आनंद झाला.
तुम्ही त्याचा आनंद घेतला.
तुला ते जास्त आवडले.
तुम्ही पुन्हा पुढे बघितले.
पुढे अजून काही आहे का?
तुम्ही चांगल्या गोष्टी पाहिल्या.
तुम्ही त्याचा आनंद घेतला.
आपण एक पाऊल पुढे टाकले.
आणि तू पुढे जात राहिलास.
तू पुढे जात राहिलास.
यश असेच असते.
गोष्टी टप्प्याटप्प्याने घडतात.
तुम्ही करत राहा.
म्हणून पहिले पाऊल उचला.
आणि आत्मविश्वासाने घ्या.
तुमचे एक वेगळे जग असेल.
सर्वकाही शक्य आहे.
आपण माणसं आहोत.
असे म्हटले जाते की, 8.4 दशलक्ष योनीपैकी ही सर्वोत्तम योनी
आहे.
हे सर्वोत्तम योनी आहे.
ही योनी भगवंताच्या कृपेने प्राप्त होते.
वाया घालवू नका.
सांसारिक कामेही करा.
या जगात राहायचे असेल तर सांसारिक गोष्टी कराव्या लागतील.
स्वतःसाठी करा.
इतरांसाठी करा.
आणि तुम्हाला जे जीवन मिळवायचे आहे ते मिळवा.
त्या दिशेने जा.
पण जोपर्यंत तुम्ही या जगात आहात तोपर्यंत या जगासाठी काहीतरी
करा.
जेणेकरून लोकांच्या लक्षात येईल.
गांधी हे जग सोडून कधी गेले?
आजही आपण गांधी जयंती साजरी करतो.
महात्मा गांधींना राष्ट्रपिता म्हटले जाते.
शालेय जीवनात तो सरासरी विद्यार्थी होता.
त्याने कुठूनतरी वळसा घेतला.
त्याला काहीतरी वेगळे करायचे आहे.
त्याने वळसा घेतला.
तो पुढे सरकला.
तो आनंद घेऊ लागला.
त्याला लोकांचे प्रेम मिळू लागले.
तो पुढे सरकला.
जाण्यापूर्वी त्यांनी अशी चांगली प्रतिमा सोडली.
तुम्ही म्हणाल, सगळे गांधी होतील.
गांधी का?
तुम्ही गांधींपेक्षा चांगले होऊ शकता.
किमान वाढतात.
जर तुम्ही आधी प्रश्नचिन्ह लावले तर तुम्ही काहीही बनू शकत
नाही.
आपण काहीही बनू शकत नाही.
पहिल्या पायरीचा आनंद घ्या.
तुम्ही पहिल्या पायरीचा इतका आनंद घ्याल की तुम्ही स्वतः
दुसऱ्या पायरीवर जाल.
जर तुम्ही दुसऱ्या पायरीचा आनंद घेत असाल तर तिसरी, नंतर
चौथी, नंतर पाचवी.
मग तुम्ही त्या पायरीवर जाल, ज्याचा तुम्ही कधी विचार केला
नव्हता.
कारण जर तुम्ही पहिल्या पायरीवर नसाल तर तुम्हाला सातव्या
पायरीबद्दल माहिती नाही.
जेव्हा तुम्ही सहाव्या पायरीवर याल तेव्हाच तुम्हाला ती गोष्ट
दिसेल.
तर, पहिल्या टप्प्यावर या.
करिअरकडे वाटचाल करा.
आपल्या लक्ष्याच्या दिशेने.
ते काहीही असो, शारीरिक जीवन असो, आरोग्य असो, भावनिकदृष्ट्या
मजबूत असो,
जर तुम्हाला स्वतःचा आध्यात्मिक विकास करायचा असेल तर
एक चांगला माणूस म्हणून,
एक व्यापारी म्हणून,
काम करणारी व्यक्ती म्हणून,
सर्व मार्ग, आपण काहीही असो,
जिथेकुठे तू आहेस,
तुम्हाला पुढे जायचे आहे.
पहिले पाऊल उचला.
आपल्या हातातून पहिले पाऊल घ्या.
कारण तुम्हाला पहिल्या पायरीत रस दिसतो.
जेव्हा तुम्ही ते साध्य करता,
मग तुम्हाला दुसरी पायरी दिसेल,
चांगली फुले.
त्यांनी एका लहान फळाचे उदाहरण दिले.
मुलाने एक लहान फळ पाहिले होते.
त्यासाठी तो झाडावर चढला.
तो वर चढला आणि तो तोडला तेव्हा त्याला काहीतरी चांगले दिसले.
अरे, ते आणखी चांगले आहे.
तो पुढे गेला.
त्याने तो मोडला.
अरे बघ, अजून एक चांगला आहे.
असे करत तो अनेक पावले पुढे गेला.
तो वर गेला.
आता, तो शीर्षस्थानी गेला आहे.
वरच्या जगात, त्याने अनेक फुले, अनेक फळे गोळा केली हे खूप
छान आहे.
आता तो वर गेलाय हे कसं कळणार?
त्याला माहित नाही.
तो तिथल्या सोसायटीत आहे.
जे खाली राहिले आहेत, ते त्याला सांगतात की तो किती उंच गेला
आहे.
पण त्याने एकच पाऊल उचलले होते.
त्याने एकच पाऊल उचलले होते.
त्यामुळे करिअरच्या दिशेने एकच पाऊल टाका.
तुमच्या ध्येयाकडे पहिले ठोस पाऊल टाका.
तुम्ही वाढवले ​​तरी दुसरा, तिसरा आणि चौथा वाढतच जाईल.
तुम्ही आनंद घेत राहाल.
तुम्ही वाढतच जाल.
तुम्ही यशाच्या अंतिम टप्प्यावर पोहोचाल.
तुम्ही पोहोचाल.
आपण हे करू शकता.