GTO
संधीचे सोने करा
कारण संधी मिळवण्यासाठी तुम्ही तयार नसाल तर तुमचे काम पूर्ण
होऊ शकत नाही
एकतर तुम्ही नोकरी करत आहात तुम्ही व्यवसाय करत आहात किंवा
तुम्ही तुमच्या वैयक्तिक आयुष्यात सामाजिक जीवनात आहात
सर्वत्र सर्व मार्ग
कधी कधी स्वत:साठी काही संधी मिळायची
प्रत्येक वेळी काही ना काही संधी मिळते
पण प्रश्न आहे
कोणत्याही प्रकारची संधी मिळवण्यासाठी मानसिकदृष्ट्या तयार करा
तुमच्या मार्गात येईल
अगर आपके रास्ते में कोई भी मौका आती है
आयेगी ये तो तथ्य है
आगर आप मानसिक usse हडप karne के लिए
तय्यार है तो तुम्हे पकडू शकता तुम्‍ही पुढे जाऊ शकता
एकतर तुम्ही व्यवसाय करत आहात
समजा कलीये आप व्यवसाय कर रहे हैं आपके काम के तारीके से
आपके परफॉर्मन्स से आपके फाशी है
निकालाभिमुख काम करके
टाइम बाऊंड में काम करते हैं ये सारी चिझे किसी को पासंद आ
जाती हैं
और उसने आपको एक अच्छा ऑफर दिया आर्थिक मदत की ऑफर दी
आपके व्यवसाय को फायनान्स करने के लिए वो तैयार हो गया
वो कहता की मैं 1 कोटी, 2 कोटी, 5 कोटी, 10 कोटी
गुंतवणूक करना चाहता हू आपके व्यवसाय में और उसी से
आप ये सोचना सुरु कर देते हैं ये क्यू करना चाहता है भाई
क्या बात है कोई समस्या तो नहीं है
मुझे फसा तो नहीं रहा है
मैं कहीं फस तो नहीं जाऊंगा
मैं इतना बड़ा काम कर पाउंगा क्या हे सगळे प्रश्न तुमच्या
मनात येऊ लागले आहेत
आणि मग तुम्ही ऑफर स्वीकारत नाही
आपण सोचिये
की मुख्य व्यवस्थित कैसे कर पाऊंगा
ती गोष्ट आहे पण आधी संधीचा फायदा घ्या
ही संधी मिळवा ती तुमच्या वाट्याला येते
बहुतेक ते प्रत्येकाच्या आयुष्यात घडते
पण नक्की कोण तयार आहे
या संधीचा फायदा घ्या
आणि पुढे जा, पुढे जा
जीवनात यश मिळेल
कै बार हम दुसरे को रेफर कर देते हैं
क्यूकी हमे लगता है की
मेरे बास का रोग है ना
तो आप जिंदगी बार दुसरे को रेफर करते रहेये
अच्छे अच्छे मोखे और अंत में आप अपने आप को ठगा हुआ पायेंगे
आपको लगेगा की बस मुख्य
जिंदगी में सब कोई देता रहा चला गया
और मेरे पास तो कुछ है नहीं और एक बात और बता दू
कोणीही तुम्हाला धन्यवाद म्हणणार नाही
शेवटी तर
लॉग ये कहने से बिलकुल नहीं चुकेंगे की अरे तुमने क्या दिया
ह्मणे लिया
हमारे में लेने के तकत थी
कर्णें टकत होती
आगर तुम्मे होती तो तुम खुद कर लेते
आप कभी भी अपेक्षा मत करना
की जिसको आपने रेफर कर दिया
वो आपको बहुत कुछ आगे देना वाले हैं
कोई कुछ नहीं देना वाला है
कोई कुछ नहीं देना वाला
बाद में पीछे से टीका और करेंगे की इंके बस का था ही नाही
इस्‍लिये संधी उस्‍के लि‍ये
‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍
‍‍‍‍‍‍
बहुत जरुरी है आगर एक लेखक आप बनाना चाहते हैं
और आपने अगर ये सोच रखा हुआ है
की जब तक मुझे प्रकाशक नहीं मिलेगा तब तक में लिखना नहीं सुरु
करूंगा
तो आप कभी भी लेखक नही बन सकते हैं
आप लेखन कर तो लो अगर आप के पास
आप जब प्रकाशक से मिलने जाते हैं और आपने कहा की मुझे अपने
पुस्तक
प्रकाशित करा वाणिये आहे
उसने कहा कौन से बुक दिखाओ
आपने कहा अभी में लिखुंगा
आप सोचो
आप किसी से किसी प्रोजेक्ट की चर्चा करना चाहते हैं
की मुझे ये मौका दीजिये
मैं आपके लिए प्रोजेक्ट करूंगा
आपने कोई लेआउट बनाया ही नहीं है मिलने वाला है क्या?
नाही तर संधी मिळवा म्हणजे तुम्हाला गरज आहे
मानसिक आणि शारीरिक दृष्ट्या स्वतःला तयार करा
त्या परिस्थितींना पकडण्यासाठी
आप उसको तय्यर है
तरच तुम्ही पकडू शकता
आगर नाही तो आप ऐसा नाही
कर पायेंगे
और आपके लिए समस्या खादी हो जाएगी तो अगर आप स्थिति को
सही मायने में हडप करना चाहते हैं तो बहतर है
की आप
मानसिक आणि शारीरिक दृष्ट्या पेहले से तयारी करा
राहिये अपडेट करिये अपने आपको अपग्रेड करिये
तबही आप अवसर को
हडप कर पायेंगे जिस स्थिति में हैं
आप उससे कुछ बेहतर पाना चाहते हैं तो उसके लिए बेहतर तयेरे भी
तो पहले से कर के रखनी पडेगी
आप परिणाम तो बहतर
चाहते हैं लेकिन आपने तैयार कुछ नहीं किया
आप जिस हालात में बच कर रहे हैं
आप उसके तय्यारे से निकल के
जर तुम्हाला कमवायचे असेल तर कुछ अतिरिक्त शिका, नही कर रहे
हैं
आधी शिका शिका आणि मग
कमवा आप शिका नही करेंगे
तो आप कमाई नही कर पायेंगे
तर प्रथम
आप जिस भी अवसर की
बात करना चाहते हैं
आप प्रतीक्षा कर रहे हैं
काय आप uske liye शारीरिक
मानसिकदृष्ट्या तयार हैं की अगर वो आपके सामने
आये तो आप उसको हडप कर पायेंगे
और उसे सही तारीके से
एक्झिक्युट कर पायेंगे समजा तुम्ही आहात
कुणाच्या तरी प्रेमात
तो क्या आप मानसिक रूप से तारिके से तैयार हैं की आचांक से वो
आपके सामने
आ जा तो उसे आप प्रपोज कर पायेंगे
उसको आप संतुष्ट कर पायेंगे खुश कर पायेंगे
उससे अपनी बात मनवा पायेंगे
काय आपण आपल्या आपल्या
इस तारीके से तैयार किया हुआ हैं ज्यादातर क्या होता है
आप चाहते तो हैं बा सामने से आके
निकल गया और आप कुछ भी नहीं पाते हैं
संधी ऐसी हाय होती
आये निकल गई और आप कुछ नहीं कह पाये और चीज
वाही के वही राह गई
तर ऐसे हाय
कामाची जागा भी होता है
एकतर तुम्ही कर्मचारी आहात किंवा व्यावसायिक व्यक्तिमत्व
व्यवसाय है तो
प्रोजेक्ट मिलते हैं आप उसे हडप नहीं कर पाते हैं
परिस्थितीनुसार कुछ अपडेट की समस्या है
कुछ भी समस्या हो शक्ती हैं
कर्मचारी पदोन्नती नाही म्हणून
बिल पाहते हैं आपको
देखी आप उससे लाडगे और आपके अवसर बिलिगे
ऐसा नहीं है उसके लिए पहले से
सादरीकरण देनी पार्टी हैं
ऐसा उपक्रम करके देखते हैं
फिजिकली दिखते हैं ये बंदा एक्स्ट्रा कर सक्ता है
ये ऐसा नाही की
ऑफिस में घरी देखते हैं
की कब ५ बजे और ६ बजे होगी और निकल जाना हैं
तो फिर वो 9 ते 6 की कहानी ही चलती रहने वाली हैं
उसके साथ में वो जीवन में अवसर को हिराह नहीं कर पायेगा
आगे नही बध पायेगा
जिसने घरी देखना जिंदगी पे घरी देते रहे गया
काम करिये
आप जाईये टाइम पे वक्तशीर दे उसमे कोई समस्या नाही
पण आप
किस तारीके से प्रदर्शन कर रहे हैं
कैसा काम कर रहे हैं
ये चीज बात करते हैं
आपके वर जो लोग बैठे हैं
उनकी भी आंखें हैं
वो आपको काळजी करते हैं
की मेरा कौनसा कर्मचारी कैसा काम कर रहा है
और किसको प्रचार करना हैं
आज कल तो पुरा व्यवस्था है
आपके हर काम के लिए आपके कुछ ना कुछ
रँकिंग मिलती हैं
और वो सारी चीज जोड कर दी जाती हैं
और फिर पता चलता है
कौन कितना प्रामाणिक आहे
वेळ पे काम देना
सक्रियपणे उपस्थित कर्ण
प्रसन्न व्यक्तिमत्व
हर क्रियाकलाप को मूल्यांकन किया जाता है
और मूल्यांकन के लिए
एक टक्के दिया जाता है
और उसके अनुसार
जाके आपके प्रमोशन होता है
ही एक क्रमिक प्रक्रिया आहे
धीरे धीरे धीरे
चीजें होती राहती हैं
तो अवसर को हडप करने के लिए
आपको प्रत्येक उपक्रम
पहलू को परफेक्ट वे में वर्तमान करना हैं
हर चीज
आप सही तारीके से तैयार होके
रोज जाते हैं
ये चीज भी बात करते हैं
संधी साधल्याबद्दल
ये बंदा साही अच्छा सेट अप में रहता है
वेळ पे आता वेळ पे जाता
काम टाइम पे करके देते हैं
तो आपके तत्काळ बॉस वर आपके शिफारस करतो
अनपेक्षित संधी मी सांगतो, एक उमेदवार कंपनीत काम करायचा आणि
त्याला जे काही टार्गेट मिळायचे ते दुप्पट करून द्यायचे.
हे ऐकून तुम्हाला आश्चर्य वाटेल, कारण लोक आपले लक्ष्य साध्य
करत नाहीत, तो दुप्पट करून देत असे.
त्याचे सगळे सहकारी म्हणायचे की तो मुर्ख आहे, कुणी दुप्पट
करून देतो का?
कंपनी तुम्हाला पगार देते, या कामासाठी तुम्हाला दुप्पट केले
जात आहे, मूर्ख माणूस.
माझ्याकडे वेळ आहे, मी ते करू शकलो तर मी ते करेन, ही माझी
इच्छा, इच्छा आहे, असे ते म्हणायचे.
त्याचे सगळे सहकारी हसायचे.
पण आजच्या तारखेत सॅटेलाइट कॅमेरा आहे, संपूर्ण जग तुमच्या
प्रोफाइलवर लक्ष ठेवून आहे.
ज्या रेस्टॉरंटमध्ये तुम्ही बसून त्याची चेष्टा करत आहात,
त्या रेस्टॉरंटच्या शेजारी टेबलावर कोण बसले आहे हे मला माहीत
नाही, कुठल्यातरी कंपनीचे सीईओ बसले आहेत.
त्याने ऐकले, हा माणूस कोण आहे, जो नेहमी टार्गेट दुप्पट करतो?
आता त्याने चौकशी सुरू केली.
त्यांनी चौकशी सुरू केली असता हा व्यक्ती गेल्या ३
वर्षांपासून सातत्याने हे काम करत असल्याचे निष्पन्न झाले.
त्याने ऑफर दिली.
ऑफर काय होती?
अवघ्या ६५ हजार पगारावर काम करणाऱ्या व्यक्तीला त्यांनी ६५
लाखांची ऑफर दिली.
आणि हा वाढलेला पगार होता, 85 लाखांचा CTC.
75,000 पगारावर काम करणाऱ्या व्यक्तीला CTC साठी 85 लाखांची
ऑफर आली.
तुम्ही याचा विचार केला नसेल, त्यानेही विचार केला नसेल.
पण त्याने झडप घातली, त्याच्या प्रामाणिक, सततच्या
प्रयत्नांमुळे त्याला ही संधी मिळाली.
जर मी फक्त बळकावण्याबद्दल बोलत असेल तर याचा अर्थ असा नाही
की तुम्हाला संधी मिळाली तर तुम्ही ती हस्तगत करा.
कधी कधी संधी मिळताच हिसकावून घेण्याचीही परिस्थिती उद्भवते.
तुला वाटतं, थोडं इमोशनल होतो, मी ही कंपनी कशी सोडू, मी
सोडणार नाही.
एक साधे उदाहरण घेऊ.
एक माणूस आहे जो वर्तमानपत्र विकतो.
त्याच्या शेजारी एक मर्सिडीज येते आणि म्हणाली, तू
माझ्याबरोबर चल.
तो जायला तयार आहे.
पण लगेच काही कृती करावी लागेल, निर्णय घ्यावा लागेल.
तो वर्तमानपत्राच्या माणसाकडे जातो, त्याचा हिशेब करू लागतो.
इतक्यात मर्सिडीजचा माणूस निघून गेला.
काही मोठे मिळवायचे असेल तर छोटे नुकसान टाळा.
लहान नुकसान टाळा.
मानसिकदृष्ट्या, जर तुम्ही काहीतरी मोठे हस्तगत करण्यास तयार
असाल तर त्या वर्तमानपत्राच्या माणसाने ते त्याच्याकडे दिले
असते.
मी हिशोब नंतर करेन, नाहीतर सोडून द्या, तुमच्याकडे ठेवा.
मी तिकडे जात आहे.
त्यामुळे तो निघू शकला असता, जर त्याने मध्येच वेळ काढला आणि
संधी मिळाल्याने तो निघून गेला.
बघा, मी एक-दोन व्यावहारिक उदाहरणे देत आहे.
पण हे तुमच्यासोबत रोज घडतं.
लोक म्हणतात, एक बस निघाली तर ठीक आहे, दुसरी येईल.
एक मेट्रो सोडली तर दुसरी येईल.
पण मधली पोकळी कोण भरून काढणार?
कदाचित तुम्ही ज्या कंपनीची मुलाखत घेणार आहात, तुमच्या
पुढच्या बसमधून दुसरी कोणीतरी निघाली असेल, पहिली बस किंवा
पहिली मेट्रो, तुमच्या कॅलिबरपैकी एक असेल आणि तो तिथे
पोहोचला असेल, त्याने आधी स्वतःला सादर केले आणि त्याने नोकरी
पत्करली.
तुम्ही पोहोचल्यानंतर, नोकरी आधीच भरली होती.
तू काय करशील? मला सांग.
तर, संधी तुमच्या वाट्याला येते, ती लगेच मिळवा.
उद्या काय होईल माहीत नाही.
उद्या काय होईल माहीत नाही, म्हणूनच.
आणि जवळीक गमावण्याआधी अंतराच्या फायद्याचा विचार करा.
कारण कधी कधी आपण जवळीक गमावण्याला इतकं महत्त्व देतो की
अंतराचा फायदा विसरतो.
आणि या प्रकरणात, यामुळेच संधी आपल्यापासून दूर जाते.
म्हणून, आपण त्या कोनातून देखील विचार केला पाहिजे.
मी तुम्हाला एक व्यावहारिक उदाहरण देणार आहे.
खूप प्रामाणिक आणि व्यावहारिक.
कंपनीच्या गेटवर तुम्ही चहा विकणारे, कंपनीतील कामगार आणि
कर्मचाऱ्यांना चहा पुरवठा करणारे लोक पाहिले असतील.
तर, एक जोडपे कंपनीच्या गेटवर चहा विकायचे.
वर्षानुवर्षे ते चहा विकत होते.
त्यामुळे ते कंपनीतील कामगार आणि कर्मचाऱ्यांना भेटायचे.
त्यामुळे जो माणूस कंपनीच्या गेटवर चहा विकायचा, तो कधी आत
जायचा, कधी तिथे कंत्राटदार काम करायचे आणि कामगार तिथे काम
करायचे तेव्हा तो तिथे बसून बघायचा, कसले काम आहे. केले जाते,
ते कसे केले जाते आणि कसे केले जात नाही.
कारण तिथे चहा बनवला तर ते काम नाही.
त्यामुळे हळूहळू तो ते काम शिकला, समजला.
मुख्यतः, आपण काय करतो, पहा, संधी कुठूनही येऊ शकते.
तुम्ही त्यासाठी तयार आहात का?
आपण काही अतिरिक्त कौशल्य प्राप्त केले आहे?
देव तुम्हाला ते देऊ इच्छितो.
तुम्ही ते मागता.
मला हे हवे आहे, मला ते हवे आहे.
पण मी ते कसे द्यावे?
मी ते कोणत्या स्त्रोताद्वारे द्यावे?
तुम्ही असा स्रोत बनवला नाही, ज्याद्वारे मी तुम्हाला ती
वस्तू देऊ शकेन.
तुम्ही कोणतेही नवीन कौशल्य विकसित केलेले नाही, ज्याद्वारे
तुम्ही तुमचे उत्पन्नाचे स्त्रोत वाढवू शकता.
आपण काहीही केले नाही.
तुला एवढेच माहीत आहे.
त्याशिवाय तुला काहीच माहीत नाही.
तुला काही कळायचंही नाही.
म्हणून, तुम्ही स्वतःसाठी संधी निर्माण करत नाही.
संधी मिळवा याचा अर्थ असा नाही की तुम्हाला संधी निर्माण
करावी लागेल.
त्यासाठी काहीतरी नवीन करायला हवे.
जर तुमच्याकडे नवीन, तांत्रिक काहीही नसेल, तर तुम्ही काहीतरी
अतिरिक्त कसे मिळवू शकता?
तुम्हाला ते कसे मिळेल?
तुम्हाला ते मिळू शकत नाही.
म्हणून, आपण स्वत: ला प्रशिक्षित केले पाहिजे.
वर गुंतवणूक करा.
स्वतःवर केलेली गुंतवणूक ही सर्वात मोठी गुंतवणूक आहे असे
म्हणतात.
आणि तुम्ही स्वतःवर कशी गुंतवणूक कराल?
काहीतरी नवीन शिकण्यासाठी.
स्वतःला अपडेट करण्यासाठी.
स्वतःला अपग्रेड करा.
आणि हे करून, नवीन प्रकल्पासाठी, नवीन संधीसाठी, तुम्ही
स्वतःला तयार करत आहात.
आपण तयारी करत असताना, आपण देखील मिळवू शकता.
जेव्हा तुम्ही तयार असाल तेव्हाच तुम्हाला ते मिळू शकेल.
आपण हलवू शकता.
नाही तर तुम्ही त्याच जागी अडकून पडाल.
तर मी म्हणत होतो, जे जोडपे गेटवर चहा विकायचे, ते आतून चहा
पुरवायचे.
ते उमेदवार होते.
त्यामुळे हळुहळू कामगारांच्या मदतीने ते काम जाणून घेत गेले.
मात्र तरीही त्यांनी कामावर लक्ष केंद्रित केले.
चहा नीट करणे, एकत्र राहणे, समन्वय राखणे.
एके दिवशी तो ऑफिसमध्ये चहा पुरवठा करायला गेला तेव्हा पर्सनल
मॅनेजर खूप तणावात दिसत होता.
तो खूप तणावात दिसत होता.
तर, चहा पुरवठा केल्यानंतर,
मी त्याला सहज विचारलं, मी तुला काही विचारू का?
तो म्हणाला, हो, पुढे जा.
मी म्हणालो, सर, तुम्ही टेन्शन दिसत आहात.
तो म्हणाला, नाही.
मी म्हणालो, सर, तुम्ही टेन्शन दिसत आहात.
तुम्हाला वाटत असेल तर तुम्ही मला सांगू शकता.
तो म्हणाला, तुला सांगून काय करणार?
तू काय करशील?
मी म्हणालो, तुला माहीत आहे का, मी काही करू शकतो का?
तो म्हणाला, ठीक आहे.
मी म्हणालो, तू टेन्शन दिसत आहेस,
मी तुला सांगेन.
तो म्हणाला, आमच्या कंपनीतील ठेकेदार,
मला माहीत नाही, त्याने अचानक नोकरी सोडली.
आणि मला एक अत्यंत तातडीचा ​​करार पूर्ण करायचा आहे.
त्यामुळे मी टेन्शन आहे.
मी ते कसे पूर्ण करू शकतो?
त्याने नोकरी सोडली.
पण माझी प्रतिमा पणाला लागली आहे.
कारण त्या चहा विक्रेत्याने आधीच सगळी कामं शिकून घेतली होती.
मानसिक, शारीरिक, तांत्रिकदृष्ट्या तो संधीसाठी तयार होता.
त्याच्यासमोर संधी चालून आली.
त्याने ऑफर दिली.
सर, मी तुमच्यासाठी हे काम करू शकतो का?
चहा विक्रेता म्हणाला, तुम्ही करू शकता.
तो आधीच तणावात आहे.
तणावाला बुडणाऱ्या माणसाचा आधार असतो.
तो म्हणाला, काय करतोयस गिरी?
तुम्ही हे काम करू शकता का?
होय, सर, मला सर्व काम माहित आहे.
मी ते शिकले आहे.
मी रोज कामगारांकडून शिकतो.
मी पण करतो.
तो आधीच तणावात होता.
त्याला पर्याय मिळत नव्हता.
मी ते कसे करू शकतो?
अचानक त्या माणसाने त्याच्या समस्येवर उपाय सांगितला.
त्या समस्येवर उपाय, काय होते ते पहा, जेव्हा एखादी समस्या
येते तेव्हा तो जो उपाय देत आहे, समस्या सोडवणाऱ्याची समस्या
सोडवली जात आहे.
पण त्या माणसासाठी ती एक संधी असते.
होय.
त्या माणसासाठी ही एक संधी आहे.
गुजरातमध्ये 2001 मध्ये सरकार अडचणी निर्माण करत होते.
जेव्हा बाजपेयीजींनी नरेंद्र मोदींना पाठवले, त्यावेळी एक
समस्या होती.
तो प्रश्न सोडवण्यासाठी त्याला पाठवले होते.
जेव्हा एखादी अडचण येते, त्या वेळी समोरच्या व्यक्तीसाठी,
समोरच्या व्यक्तीसाठी, संधी निर्माण होते.
जसे तुम्ही कोरोना मध्ये पाहिले,
अनेक स्टार्टअप उभे राहिले.
एक समस्या होती.
किट, मास्क, सॅनिटायझर अशा अनेक गोष्टी बनवल्या.
अनेक कंपन्या.
ऑनलाइन उद्योग खूप भरभराटीला आला.
संधी.
एक समस्या होती.
कारण मुलांना घरातूनच शिक्षण घेण्याची सक्ती होती.
ऑनलाइन अभ्यास करण्यासाठी.
ऑनलाइन उद्योग खूप भरभराटीला आला.
म्हणून, जो कोणी त्यासाठी तयार होता, 5 वर्षांपूर्वी,
मी म्हणतोय,
मी, माझ्या बाजूला,
कर्नाटकात एक संस्था होती. त्याबद्दल कोणी विचारले नाही. मी
तुम्हाला 5 वर्षांपूर्वी 2018 मध्ये सांगतोय.
कुणी विचारलं नाही.
पण त्यासाठी ऑनलाइन प्लॅटफॉर्म तयार होता.
या कोरोना, कोरोनाच्या समस्येने खूप मोठी संधी दिली.
आणि त्यासाठी ते तयार झाले.
त्यांनी संधी साधली.
आणि आता ते या शिक्षण क्षेत्रातील उद्योगपती आहेत.
या शिक्षण क्षेत्रातील बडे उद्योगपती.
त्यामुळे पर्सनल मॅनेजर म्हणाले, हे काम पूर्ण केल्यास
मग आज नंतर मी तुम्हाला या कंपनीचे कंत्राट देईन.
तो आल्यानंतरही मी तो ठेकेदार काढून टाकीन, त्याला देणार नाही.
आणि त्या चहा विक्रेत्याने ते काम पूर्ण केले.
वेळेच्या बंधनात.
चांगल्या गुणवत्तेसह.
आणि त्याला ती संधी मिळाली.
नाही...
आपण