ઠીક છે મિત્રો, તો હું પરિચય ભાગ વિશે વાત કરી રહ્યો છું,
પરિચય ભાગ મેં તમને પહેલા કહ્યું છે કે અમે પહેલેથી જ કરી
ચૂક્યા છીએ.
પણ પછી મેં શબ્દો અને વાક્યો વિશે વાત કરી છે અને હવે હું
પ્રસ્તુતિ વિશે વાત કરું છું.
તમે તમારી જાતને વધુ સારી રીતે કેવી રીતે રજૂ કરી શકો.
જેમ તમે જાણો છો કે પ્રથમ છાપ એ છેલ્લી છાપ છે અને તે તમે
તમારા પરિચયની સરસ રજૂઆત સાથે મેળવી શકો છો.
તમે યોગ્ય રીતે પરિચય આપો, તમારો પરિચય આપો અને અન્ય
વ્યક્તિનો સિવિલ રીતે પરિચય આપો.
જેથી જ્યારે પણ તમે કોઈને મળવા જાવ ત્યારે પહેલીવાર તમારા
માટે સારી છાપ બની શકે.
જ્યારે તમે કોઈને મળો છો, ત્યારે આ એક સારી રીત હોઈ શકે છે.
ઠીક છે, હું છેલ્લા મુદ્દા વિશે વાત કરી રહ્યો છું અને તે શું
છે?
છેલ્લો મુદ્દો એ છે કે તમારે પ્રસ્તુતિના આ મુદ્દાઓ નોંધવા
પડશે.
ભાષા અને વાણી, આત્મવિશ્વાસ અને ખ્યાલ, દલીલ કરવાની ક્ષમતા,
ઉદાહરણો અને મુદ્દાઓ અને છેલ્લે ડ્રેસ સેન્સ સાથે બોડી
લેંગ્વેજમાં રજૂઆત.
તમારે દરેક જગ્યાએ આ બધી બાબતોનું ધ્યાન રાખવું પડશે.
કારણ કે તમે જાણતા નથી, તમારી રજૂઆતમાં બધું જ છે, તમે તેનું
ધ્યાન રાખ્યું છે.
કોઈને કંઈક ગમે છે, કોઈને કંઈક ગમે છે.
એકંદરે તમને કેટલા લોકો પસંદ કરે છે, તે મહત્વનું છે.
તેથી તમારે દરેક એંગલથી દરેક બાબતનું ધ્યાન રાખવું પડશે.
તો અહીં વાસ્તવમાં હું નંબર 10 પોઈન્ટ વિશે વાત કરી રહ્યો છું.
અને તે તમારું લક્ષ્ય છે.
લક્ષ્ય તમારું ભાવિ લક્ષ્ય હોઈ શકે છે, તે વ્યક્તિગત હોઈ શકે
છે, સામાજિક હોઈ શકે છે અને તે તમારું લક્ષ્ય હોઈ શકે છે.
તમે તેને તમારું ભવિષ્યનું લક્ષ્ય કહી શકો છો.
હું તેને ત્રણ ભાગમાં વહેંચીશ.
ટૂંકા ગાળાના અને લાંબા ગાળાના.
ઠીક છે, મેં તમને ત્રણ ભાગોનું લક્ષ્ય આપ્યું છે.
પ્રથમ તમારો ટૂંકા ગાળા છે.
જો તમે ટૂંકા ગાળા માટે ઈચ્છો છો, તો તમે તેને તમારા
વ્યક્તિગત લક્ષ્ય તરીકે લઈ શકો છો.
તમે તેને વ્યક્તિગત રીતે કહી શકો છો.
છેલ્લી વિડિઓઝમાં હું ખરેખર લક્ષ્ય શું છે તે વિશે વાત કરી
રહ્યો હતો.
તમે જે પણ વસ્તુ પ્રાપ્ત કરવા માંગો છો.
તમે જે પણ હાંસલ કરવા માંગો છો, તમે તેના માટે લક્ષ્ય બનાવો
છો.
અને પછી તમે તેને હાંસલ કરવા માટે એક પ્રક્રિયા કરો છો.
અને પછી તમે આગળ વધી રહ્યા છો.
તમે લક્ષ્ય રાખ્યું છે કે મારે રાષ્ટ્રીય સ્તરનું કંઈક કરવું
છે.
પછી તમે એક લેઆઉટ બનાવ્યું છે કે તમે તે કેવી રીતે કરી શકો
છો, બધી વસ્તુઓની જરૂર પડશે.
અને તે મુજબ તમે બધા કામ કરો, પગલાં ભરો અને આગળ વધો.
તેથી સૌથી પહેલા, તમે જે પણ હાંસલ કરવા માંગો છો, તમારે તેના
માટે લક્ષ્ય બનાવવું પડશે.
તમે કહેશો કે આના પર આટલું લેક્ચર કેમ?
વાસ્તવમાં હું વાત કરી રહ્યો છું કે આપણે આ બાબતોને ગંભીરતાથી
કેમ લેતા નથી.
ખૂબ જ પ્રથમ, તેને ગંભીરતાથી લેવું જરૂરી છે.
ટૂંકા ગાળાના લક્ષ્યમાં, હું વ્યક્તિગત લક્ષ્ય વિશે વાત કરી
રહ્યો છું.
તમે પ્રોફેશનલ CA, ડૉક્ટર, એન્જિનિયર, મેનેજર છો, તમે જે પણ
બનવા માંગો છો.
શું તમે સારા વ્યક્તિ બનવા માંગો છો?
એક સારો પુત્ર, સારી પુત્રી, સારી મિત્ર, સારો પતિ, સારી
પત્ની.
તેથી જો તમે આવા બનવા માંગતા હો, તો મેં આ પહેલા પણ ઘણી વખત
કહ્યું છે.
એક સારો ભાઈ, સારો પાડોશી, દેશનો સારો નાગરિક.
આ બધી બાબતો તમારા અંગત સ્તરની છે.
જુઓ, ત્રણ પ્રકારની છબીઓ છે.
મેં આ પહેલા પણ કહ્યું છે, ત્રણ પ્રકારની છબીઓ છે.
તેઓ શું છે?
તમારી પાસે ત્રણ પ્રકારની છબીઓ છે.
તેઓ શું છે?
પ્રથમ તમારી વ્યક્તિગત, સામાજિક અને વ્યાવસાયિક છે.
જો તમારી પાસે કોઈ લક્ષ્ય નથી, તો તમે કોઈ કામ કરતા નથી.
તમે સારા ડૉક્ટર, સારા CA, સારા મેનેજર, એન્જિનિયર બની શકો છો.
પરંતુ તમે તમારા અંગત સ્તર વિશે વિચાર્યું નથી.
તમે તમારા અંગત જીવનની કાળજી લેતા નથી.
પરિવાર હોય, મિત્રો હોય, સંબંધીઓ હોય.
તેથી તમે ધીમે ધીમે તેમનાથી દૂર જશો, જે આજે થઈ રહ્યું છે.
આજે તમે સફળ થઈ શકો છો.
જેમ જેમ તમે સફળતા મેળવો છો તેમ તેમ તમે ઉપર ચઢતા જશો.
હું તમને કહીશ કે કેવી રીતે.
તે અહિયાં છે.
તમે અહીંથી શરૂઆત કરી.
આ તમારું સામાજિક વર્તુળ છે.
તમારું સામાજિક વર્તુળ શરૂઆતમાં આવું હતું.
અહીં, આ મોટા.
જેમ જેમ તમે ઉપર ચઢતા ગયા તેમ તેમ તે ઘટતું જતું રહ્યું.
અંતે, તમે ત્યાં પહોંચ્યા.
અને તમને જાણવા મળ્યું કે તમે ત્યાં એકલા રહી ગયા છો.
તમે ટોચ પર પહોંચી ગયા છો.
પરંતુ તમે તમારો સમાજ ગુમાવ્યો, તમે તમારું વર્તુળ ગુમાવ્યું.
તમે તમારા વ્યક્તિગત સ્તરનું લક્ષ્ય બનાવ્યું નથી.
તમે તેમાં સંતુલન રાખ્યું નથી.
તમે આગળ વધતા રહ્યા.
અને તમે હમણાં જ તમારું વર્તુળ ગુમાવ્યું છે.
તમે તમારા પરિવાર, સંબંધીઓ અને મિત્રોથી દૂર ગયા છો.
અને પછી તમે તે સમયે ખૂબ જ એકલતા અનુભવો છો.
એક વસ્તુ મેળવવા માટે, તમે ઘણી વસ્તુઓ ગુમાવી છે.
તેથી આપણે તે મેળવવું પડશે.
અલબત્ત, અમે વ્યાવસાયિક, સફળ વ્યાવસાયિક બનવા માંગીએ છીએ.
પણ આ બધી બાબતોને ટાળીને.
આજે તમે 10 પાસ, 11 પાસ વિશે વાત કરો છો.
લોકો મંત્રી, મંત્રી, મુખ્યમંત્રી બને છે.
અને તમે CA બન્યા, તમે ડૉક્ટર એન્જિનિયર બન્યા, તમે IITians
બન્યા.
અને તમે ન કર્યું.
શા માટે? હે ભગવાન, તમે ક્યારેય કોઈ સામાજિક પ્રવૃત્તિ કરી છે?
શું તમે ક્યારેય કર્યું છે?
તમે તમારા વ્યવસાયમાં વ્યસ્ત હતા.
અને એ ધમાલમાં તમે બધાને ભૂલી ગયા.
અને તે 9મું પાસ, 10મું પાસ વ્યક્તિ સામાજિક પ્રવૃત્તિ કરે છે.
જે જઈને લોકોને મળશે, જે તેમના દુઃખમાં મદદરૂપ થશે, જે તેમને
મદદ કરશે, જે તેમની સમસ્યાઓ સાંભળશે.
તે સામાજિક હશે.
જ્યારે તે સામાજિક હશે, ત્યારે લોકો તેને મદદ કરશે.
તે પણ વોટ સ્વરૂપે.
તેથી, તેના 9મા, 10મા પાસ પર પ્રશ્ન ચિહ્ન ઉભા કરવાને બદલે,
તમે વિચારો કે તમે MBBS કર્યું છે.
તમે IITians, CA બન્યા.
તમે કેટલી સામાજિક પ્રવૃત્તિઓ કરી છે?
લોકો તમને સામાજિક રીતે ઓળખતા પણ નથી.
તમારા પડોશીઓ તમને ઓળખતા નથી.
તમારા પરિવારના સભ્યો તમને ઓળખતા નથી.
બાળકોને તમારો ચહેરો યાદ નથી.
કારણ કે જ્યારે તેઓ સૂતા હોય છે ત્યારે તેઓ ઓફિસે આવે છે.
અને જ્યારે તમે આવો છો, તેઓ પહેલેથી જ સૂઈ ગયા છે.
તેઓ તમારી સામે મોટા થયા, પણ તમે તેમને સૂતા જોયા.
તેઓ પણ સ્પષ્ટ દેખાતા ન હતા.
આ જીવન શું છે?
તેથી, હું આ વસ્તુ વિશે વાત કરી રહ્યો છું.
ટૂંકા ગાળાના ટાર્ગેટમાં, જો તમે વ્યક્તિગત સ્તરનો સારો
લક્ષ્યાંક બનાવ્યો હોય, તો પછી કંઈપણ કરો.
પરંતુ વ્યક્તિગત સ્તરની જરૂરિયાત, જરૂરિયાત, જવાબદારી જાળવી
રાખો.
આ જ કારણ છે કે સમાજમાં ભળતો જોવા મળી રહ્યો છે.
પરિવારોમાં અંતર.
હવે, અમે અમારા પરિવારના સભ્યોને WhatsApp પર મેસેજ મોકલીએ
છીએ.
અમારી પાસે મળવાનો સમય નથી.
આપણે ફેસબુક પર સમય બગાડીએ છીએ.
આ શું છે?
અમે વોટ્સએપ પર એક રૂમમાંથી બીજા રૂમમાં મેસેજ મોકલીએ છીએ.
અમે તે વ્યક્તિગત રીતે કરતા નથી.
આવું ક્યાં સુધી ચાલશે?
તે ચાલશે નહીં.
તેથી, હું જેની વાત કરી રહ્યો છું ત્યાં વ્યક્તિગત સ્તરનું
લક્ષ્ય હોવું જોઈએ.
અને પછી, કદાચ તમે આ વસ્તુઓથી દૂર જશો.
તમે સાથે બેસીને સાથે જમી શકો છો.
તમે કેટલીક ચિટ-ચેટ સાંભળી શકો છો.
એકબીજાનો ચહેરો જોશો તો એકબીજાની પીડા સમજી શકશો.
એક વ્યક્તિ મફતમાં પૈસા બગાડે છે.
અને બીજો ભાઈ પરેશાન થઈ રહ્યો છે.
તેની મૂળભૂત જરૂરિયાતો પૂરી થતી નથી.
તેઓ પાંચ દિવસ પછી આવશે.
જ્યારે તમે રૂબરૂમાં એકબીજાનો ચહેરો જોશો, ત્યારે તમે કહેશો,
કોઈ વાંધો નથી.
હું આ કામ એક અઠવાડિયામાં કરીશ.
તમે તેને જોઈ અને ઉપયોગ કરી શકો છો.
ક્યારે? તમે આ ક્યારે કરશો?
જ્યારે તમે એકબીજાની સામે હોવ ત્યારે તમે તે કરશો.
તેથી, તેથી જ હું વ્યક્તિગત સ્તરના લક્ષ્ય વિશે વાત કરી રહ્યો
છું.
તમારે તેનો ઉપયોગ કરવો જ જોઇએ.
બીજું, હું મિડ-ટર્મ વિશે વાત કરી રહ્યો છું.
મધ્ય ગાળામાં, આ તમારી વ્યક્તિગત હશે.
અંગત.
અહીં, તમે તેને વ્યાવસાયિક બનાવી શકો છો.
વ્યવસાયિક.
અને આમાં, તમે તેને બે ભાગમાં વહેંચી શકો છો.
એક વર્તમાન છે.
અને બીજું ભવિષ્ય છે.
વ્યાવસાયિકમાં, તમે શું કર્યું?
એક વર્તમાન ધ્યેય છે.
અને એક ભાવિ ધ્યેય છે.
જ્યારે તમે ઇન્ટરવ્યુ માટે જશો, ત્યારે તમને આ બે વસ્તુઓ
પૂછવામાં આવશે કે તમે એકાઉન્ટ્સમાં જોડાવા માંગો છો, તો
તમારું વર્તમાન લક્ષ્ય શું છે, તમે હવે શું કરવા માંગો છો?
તમે કહી શકો કે હું એક ફ્રીલાન્સર છું, હું ટ્રેઇની તરીકે,
સહાયક તરીકે જોડાવા માંગુ છું, પરંતુ નિષ્ઠાપૂર્વક હું સખત
મહેનત કરવા માંગુ છું, હું આગળ વધવા માંગુ છું.
અને પછી આવતા 5 વર્ષમાં, 10 વર્ષમાં, મારું સૂત્ર છે, હું
એકાઉન્ટ મેનેજર બનવા માંગુ છું.
જો તમે એકાઉન્ટ્સ મેનેજર છો, તો તમે તમારી પ્રોફાઇલ વિશે વાત
કરી શકો છો, તમે કોઈ પત્ર વિશે વાત કરી શકો છો, તમે આવનારા
ભવિષ્યમાં જે પણ બનવા માંગો છો, તમે તેને રાખી શકો છો.
હવે તમે કહેશો, હું ક્યાં બોલીશ? જો તમને પૂછવામાં આવે, તો
તમે સત્તાવાર સ્તરે વાત કરી શકો છો, નહીં તો તમે વ્યક્તિગત
સ્તરે વાત કરી શકો છો.
જો તમે બોલતા ન હોવ તો પણ, જો તમે કરો છો, તો દરેક વ્યક્તિ
ક્રિયા જોશે અને ઓછામાં ઓછું તમે તમારા જીવનને વધુ સારી રીતે
સંચાલિત કરી શકો છો.
જેમ કે એક પ્રશ્ન પૂછવામાં આવ્યો હતો, અને મોટે ભાગે તે
ઇન્ટરવ્યુમાં પૂછવામાં આવે છે, 5 વર્ષ પછી તમે તમારી જાતને
ક્યાં શોધો છો?
MBA CAT ઇન્ટરવ્યુમાં પણ આ પ્રશ્ન પૂછવામાં આવે છે કે, આગામી
5 વર્ષમાં, આગામી 10 વર્ષમાં તમે તમારી જાતને ક્યાં શોધશો?
તે મોટાભાગે ઇન્ટરવ્યુમાં પણ પૂછવામાં આવે છે.
તેથી ખૂબ જ પહેલા, તમે MBA CAT માટે જઈ રહ્યા છો અને તમને તે
ઇન્ટરવ્યુમાં પૂછવામાં આવ્યું છે, તો તમે કહ્યું, ખૂબ પહેલા
હું આ પરીક્ષા ક્લિયર કરવા માંગુ છું અને તે પછી સ્વાભાવિક
રીતે મને કોઈપણ મેનેજમેન્ટ સંસ્થામાં તક મળવાની છે.
ત્યાં હું 2 વર્ષ અભ્યાસ કરીશ, ત્યાં મારે સખત મહેનત કરવી છે,
મારે બિઝનેસ મેનેજમેન્ટ શીખવું છે, તમે ગમે તેટલો વેપાર
મેળવશો.
પછીથી તમે કોઈપણ જૂથમાં, કોઈપણ સંસ્થા સાથે સહાયક તરીકે
જોડાવા માંગો છો, હું સખત મહેનત કરવા માંગુ છું.
આવનારા 10 વર્ષોમાં, હું એક સફળ મેનેજર બનવા માંગુ છું, હું
સફળ બનવા માંગુ છું, તે ચોક્કસ ક્ષેત્રમાં ગમે તે હોય.
તમે આને શ્રેણીમાં કહી શકો છો.
ઘણા લોકો અલગ-અલગ રાજદ્વારી રીતે આનો જવાબ આપે છે કે મને ખબર
નથી કે હવે પછીની ક્ષણે મારી સાથે શું થવાનું છે.
ના, તમે જવાબ આપી શકો છો, કારણ કે જ્યારે તમે શિક્ષિત સમાજમાં
ચર્ચા કરવા બેસો છો, ત્યાં કંઈ સાચું કે ખોટું નથી હોતું, એક
દૃષ્ટિકોણ હોય છે, તમે તેને તે રીતે રજૂ કરી શકો છો, પરંતુ
વ્યવસાયિક રીતે તમને ઓછા માર્ક્સ મળશે.
એક તર્ક છે, શક્ય છે કે એ વાત સાચી હોય કે આગામી ક્ષણે તમારી
સાથે શું થવાનું છે તે કોઈ જાણતું નથી, પણ જીવન કેવી રીતે
થંભી જાય?
શું તમે આવનારા દિવસો માટે ભવિષ્યની યોજના નથી બનાવતા?
જો આવું થાય, તો પછી આપણું આગામી ભૌતિક જીવન કામ કરશે નહીં.
તે કેવી રીતે કામ કરશે?
અમને ખબર નથી કે શું થવાનું છે, તેમ છતાં અમે યોજના બનાવીએ
છીએ અને જઈએ છીએ.
અમે ઓફિસ જવા માટે અમારું ઘર છોડી દીધું છે, અમને ખબર નથી કે
અમારી સાથે શું થવાનું છે, પરંતુ અમે એક પ્લાન બનાવીએ છીએ અને
જઈએ છીએ.
તમે તમારા ઘરેથી ઓફિસ જવા નીકળો છો, કાલે ક્યારે આવશો?
સાહેબ, હું 10 વાગે આવીશ.
મને ખબર નથી કે તમે ઘરે પહોંચો છો કે નહીં, પરંતુ તમારી પાસે
એક પ્લાન છે.
તો તમારે જે વાત કરવાની છે તે અલગ વાત છે, પરંતુ અહીં હું
લક્ષ્યની વાત કરી રહ્યો છું.
હું લાંબા ગાળાના લક્ષ્ય વિશે વાત કરી રહ્યો હતો.
આ તમારું વ્યાવસાયિક લક્ષ્ય છે.
તમે તેનું યોગ્ય આયોજન કરશો.
મોટે ભાગે જ્યારે આપણે લક્ષ્ય વિશે વાત કરીએ છીએ, ત્યારે લોકો
ફક્ત આ વિશે જ વાત કરે છે.
તમે પણ કરો, કોઈ વાંધો નથી.
મેં તમને જીવનના દૃષ્ટિકોણથી લાંબા ગાળાનું લક્ષ્ય આપ્યું છે.
તમે જ્યાં પણ હોવ, જ્યારે તમે આગળ જાઓ છો, જ્યારે તમે તમારું
ઘર છોડો છો, ત્યારે ઘરમાં તમારી એક છબી હોય છે, જે ત્યાં હોય
છે, તમે જે રીતે રહો છો, તમે લોકો સાથે જે રીતે વર્તે છો, તે
તમારું વલણ બની જાય છે, તમારો સ્વભાવ અંદર જાય છે. લોકોનું મન.
તેવી જ રીતે, જ્યારે તમે શાળામાં હોવ ત્યારે, શાળામાં પણ
તમારી એક છબી હોય છે.
જ્યારે તમે સ્કૂલમાંથી કૉલેજમાં જાઓ છો, ત્યારે લોકો તમારા
વિશે એવી વાતો કરે છે.
જો પાછળથી કોઈ વ્યક્તિ શાળામાં, કૉલેજમાં, અથવા ઘરે જાય છે,
અને તમારા વિશે જાણવા મળે છે, કે તરત જ તમે તમારી છબી છોડો
છો, તમે ગમે તે પ્રકારની છબી છોડી દીધી છે, જે તમારા વર્તન,
તમારી રીત પર આધારિત છે. લોકો સાથે વર્તવું.
અને આ કરવાથી, એક દિવસ તમે આ દુનિયા છોડી દો છો, અને તમારી
પાછળ સારી કે ખરાબ છબી છોડી દો છો.
તમે જાણો છો કે તમે જ્યાં પણ આગળ વધશો ત્યાં તમારી પાછળ એક
છબી છોડી જશો.
તે ત્યાં હશે.
તો શા માટે તમે તમારા માટે વધુ સારી છબી બનાવવાનો પ્રયાસ કરતા
નથી?
હું તેના વિશે લાંબા ગાળાના લક્ષ્યમાં વાત કરવા માંગુ છું.
તમે બધું કરો છો, તમે ઑફિસનું લક્ષ્ય બનાવ્યું છે, તમે
એન્જિનિયર બનવાનું લક્ષ્ય બનાવ્યું છે, એક સારો એન્જિનિયર,
તમે તમારા કર્મચારીઓ સાથે યોગ્ય વર્તન કરો છો, અને આ હકીકત
છે, એક સારો એન્જિનિયર, એક સારો વ્યાવસાયિક, એક સારો બોસ શું
તે, જેનું વર્ચસ્વ નથી, તે વાતાવરણ સમાપ્ત થઈ ગયું છે,
લાકડીના આધારે, જો તમે બાળકો દ્વારા તમારું કામ કરાવી શકતા
નથી, તો તમે કાર્યાલયના કર્મચારીઓ દ્વારા તે કેવી રીતે કરાવશો?
આજે ઑફિસમાં, હું કામ કરી રહ્યો નથી, તેની સાથે હું કામ કરી
રહ્યો છું.
કારણ કે દરેક કર્મચારી કહે છે,
હું એક નાનો ભાગ બની શકું છું, પરંતુ હું એક ભાગ છું,
હું તે સંસ્થાનો ભાગ છું,
હું તે ચિંતા સાથે કામ કરું છું,
હું કામ કરું છું, તેઓ ગુલામીનું દ્રશ્ય જુએ છે, અને તે સાચું
છે, તે ગમે તે હોય, તે તેનું કામ કરી રહ્યો છે, તે તેની ફરજ
બજાવી રહ્યો છે, તે તેની મહેનત માટે કરી રહ્યો છે,
હું કોઈનું કામ નથી કરતો,
હું સંસ્થા સાથે કામ કરું છું, કેટલીકવાર લોકો તેનો વ્યક્તિગત
રીતે ઉપયોગ કરવાનું શરૂ કરે છે, ના, ના, ના, બાબા, તેનો આ
રીતે ઉપયોગ કરશો નહીં, તેથી પ્રભુત્વ મેળવવાને બદલે સહકારી
બોસ બનો, અને તમે એક સકારાત્મક ટીમ બનાવી શકો છો,
હું તમને એક ઉદાહરણ આપીશ, ટીમ પ્રોફેશનલ વર્ક, પર્સનલ ટચના
આધારે નથી બનતી.
હું ગઈ કાલે ક્યાંક વાંચતો હતો કે જ્યારે ધીરુભાઈ અંબાણી મોટા
થઈ રહ્યા હતા.
તેને તેની કંપનીનું સંચાલન કરવા માટે એક સારા CEOની જરૂર હતી,
જે તેને મળી રહી ન હતી, કારણ કે ચુકવણી વધી રહી હતી, તેથી
ચુકવણી સારી ન હતી, એક ખૂબ જ યોગ્ય વ્યક્તિ, અને ખૂબ જ સફળ
વ્યક્તિ, ઇન્ટરવ્યુ માટે આવ્યા, પરંતુ છેવટે વાત કરી, તેણે ના
પાડી, તેણે કહ્યું, ના, મારે તમારી સંસ્થામાં જોડાવું નથી,
મારે તમારી સંસ્થામાં જોડાવું નથી, અને તેઓ આ ના પાડીને બહાર
આવી રહ્યા હતા, ત્યારે ધીરુભાઈ અંબાણીએ ફોન કર્યો, તમારા
પિતાની તબિયત કેવી છે?
તે વ્યક્તિ અટકી, ફરીને પૂછ્યું, તમે મારા પિતાને કેવી રીતે
ઓળખો છો?
તેણે કહ્યું, હું જેને પણ અહીં આમંત્રિત કરું છું,
હું તેમની આખી પ્રોફાઇલ જાણું છું, અને હું માત્ર જાણતો નથી,
હું ભવિષ્યમાં પણ તેમની કાળજી રાખું છું, કારણ કે હું માત્ર
એક વ્યાવસાયિક બનવા માંગતો નથી, પરંતુ વ્યક્તિગત રીતે,
મારે દુઃખ-સુખનો સાથી બનવું છે, આ મારો રસ્તો છે, તારે
રહેવાનું છે, રહેવાનું છે, કોઈ વાંધો નથી, તું જઈ રહી છે, જા,
પણ મને જે માહિતી મળી કે તારા પિતાની તબિયત સારી નથી, તેથી
મેં પૂછ્યું, મને પૂછવા દો, તે વ્યક્તિ આવ્યો, બેઠો,
સાંભળ્યો, અને હા કહ્યું, અને સંસ્થામાં જોડાયો, હવે અહીં,
તમારો નિર્ણય બદલવાનું કારણ શું હશે?
વ્યવસાયિક? અંગત? હવે, તમારી ઉંમર ભલે ગમે તેટલી હોય,
મેં હમણાં જ કહ્યું, તમે જેટલા મોટા થશો, તેટલા સંબંધો
ગુમાવશો, અને અહીં, પીડા વધે છે, બધા એકલા છે,
જ્યારે જૂન મહિનો છે અને ઉનાળામાં, દરેક વ્યક્તિ પોતપોતાના
ઘરોમાં અટવાઈ જાય છે, ઓફિસોમાં અટવાઈ જાય છે, તમે પણ ત્યાં
હોવ, ત્યારે તમને લાગે છે, તમારા પ્રિયજનોની ઉણપ, જો તેઓ
ત્યાં ન હોય, ત્યારે તે ક્યારે છે. વરસાદની મોસમ, ચારે બાજુ
પાણી છે, બધા પોતપોતાના કામમાં વ્યસ્ત છે, ત્યારે તમને લાગે
છે, તમારા પ્રિયજનોની ઉણપ છે, કે મારા પ્રિયજનો પણ છે, તેમાં,
તમારી ઓફિસના કર્મચારીઓ, બધા કામ માટે છે, પરંતુ દરેક વ્યક્તિ
પોતાના ઘરે જવા માંગે છે, પોતાના ઘરે જવા માંગે છે,
જાન્યુઆરી, ડિસેમ્બરનો મહિનો છે, જ્યારે શિયાળાની ઋતુ હોય છે,
તે સમયે દરેક વ્યક્તિ પોતપોતાના કામમાં વ્યસ્ત હોય છે, ઠંડી
પડી રહી હોય છે, ત્યારે તમને લાગે છે કે મારે પણ કોઈ પ્રિય
વ્યક્તિ હોવો જોઈએ, પછી તમે, અંગત સ્તરનું લક્ષ્ય, તમારા
પ્રિયજનોની કાળજી ન રાખવાનું, તમે કાળજી ન લીધી, તમે તમારી
જાતને છોડી દીધી, તમે કહ્યું, કોઈ વાંધો નથી,
મારે તારી જરૂર નથી, ના બાબા,
મને તમારી જરુર છે,
મને તારી જરૂર છે, તું આ બધું કોના માટે કરે છે?
તે કહે છે, અમે આટલી મહેનત કરીએ છીએ, માત્ર એટલા માટે કે,
અમારી સાથે કોઈ છે, જેની સાથે હું ઉજવણી કરી શકું, તે ખુશીઓ,
જો ખુશીઓ સેલિબ્રેટ કરવા માટે કોઈ ન હોય, તો અમે કદાચ આટલી
મહેનત કરી શકતા નથી, અમે બહાર જઈએ છીએ. , અમે મહેનત કરીએ છીએ,
અમે બોસની ઠપકો સાંભળીએ છીએ, અમે બધું સાંભળીએ છીએ, જ્યારે
તમે ઘરે આવો છો, બાળકો માટે ચોકલેટ સાથે, તે પગાર સાથે, તે
રકમ સાથે, પછી અમે તે ઠપકો ભૂલી જઈએ છીએ, અને ખુશ થઈ જઈએ છીએ,
ની ખુશીમાં બાળકો,
બાબા, આપણું જીવન જીવવા માટે આપણી પોતાની જરૂર છે,
આપણે એકલા રહી શકતા નથી, માણસ એક સામાજિક પ્રાણી છે, તે
મહત્વનું છે, તેથી ત્યાં,
હું કહું છું, જ્યારે તમે લાંબા ગાળાનું લક્ષ્ય બનાવો છો,
તેથી ટીમનું નિર્માણ એ તમારું વ્યાવસાયિક લક્ષ્ય છે, તમે સફળ
બોસ બનવા માંગો છો, તમે સંસ્થાકીય મેનેજર બનવા માંગો છો.
તમે ગમે તે ટીમ ઇચ્છો, તમે એકલા બધું કરી શકતા નથી.
અને ટીમ નિર્માણમાં, જરૂરી ભાગ એ છે કે તમારી પાસે
આંતરવ્યક્તિત્વ કુશળતા હોવી જોઈએ.
તમારે એકબીજા સાથે જોડાવું જોઈએ.
તમારે વ્યક્તિગત સ્તરે, લાગણીઓના સ્તરે સંકલન કરવું જોઈએ.
તમારે બીજી વ્યક્તિનો ચહેરો જોઈને પૂછવું જોઈએ.
તમે કંપનીના ગાર્ડ રામ સિંહને ક્યારેય પૂછ્યું છે કે તમે કેમ
છો?
શું તમે ક્યારેય પી.એન.ને પૂછ્યું છે?
અથવા તમને લાગે છે કે પી.એન.
અને ગાર્ડ પૂછવા લાયક નથી?
ના, બાબા.
તે પણ માણસ છે.
તમે તેને ક્યારેક પૂછી શકો છો.
તમે જાણતા નથી કે તમારું Hi અથવા Hello કેટલું ઉપયોગી છે.
તમે પી.એન., રામ સિંહને પૂછશો નહીં, તમે કેમ છો?
કેવુ ચાલે છે?
અને તમે કહો છો, રામસિંહ, તમે સ્થળ પર મારા માટે ચા લાવતા નથી?
તમે તેને પૂછી શકો છો.
તે તમને એક કે ત્રણ વાર પૂછશે.
સાહેબ, હું ચા લાવીશ?
સાહેબ, ઠંડી પડી રહી છે.
હું તેને ફરીથી ગરમ કરીને લાવીશ.
અને જો તે નહીં કરે, તો તે તેને ઔપચારિકતા માટે લાવશે.
તે તેની ફરજ છે.
જો તે ઠંડુ થઈ રહ્યું છે, તો તે તમારી ભૂલ નથી.
જો તે તમારી ભૂલ છે, તો તે તેને લઈ જશે અને ફેંકી દેશે.
તમે શું કરશો?
તમે તમારી ફરજ બજાવો છો.
તેથી, સત્તાવાર વસ્તુઓ સત્તાવાર છે.
જ્યાં સુધી તમે લાગણીઓને સ્પર્શતા નથી ત્યાં સુધી વાસ્તવિક
બંધન શક્ય નથી.
અને તે જરૂરિયાત છે.
એકંદરે, હું બંધન, પ્રસ્તુતિ, સ્મિત, સ્પર્શ, આંખના સંપર્ક
વિશે વાત કરું છું.
જો તમે આ બધી બાબતો સકારાત્મક રીતે કરો છો, તો તમે અજાણ્યા
વ્યક્તિને તમારી પોતાની બનાવી શકો છો.
અને જો તમે યોગ્ય વસ્તુઓ રજૂ ન કરો, તો તમારા પોતાના તમારા
માટે અજાણ્યા બની જાય છે.
તમારા પોતાના સાથે સંબંધ તૂટી જાય છે.
તેથી, એટલી દોડશો નહીં કે આ વસ્તુઓ તમારી સાથે તૂટી જાય.
અને પછી તમે સફળતાની સીડી ચઢી ગયા.
તમે અહીં આવીને બેઠા.
અને તમે અહીં આવીને બેઠા.
અને ધીરે ધીરે તમે અહીં એકલા બેઠા છો.
કોઈ અહીંથી નીકળી ગયું.
તમારી પાસે કોઈ નથી.
તમે અહીં એકલા છો.
તમે અબજો રૂપિયાની કમાણી કરી છે.
તમે સફળ થયા છો.
તમારી પાસે કોઈ નથી.
હવે જુઓ મુકેશ અંબાણી.
તેની પાસે ઘણા પૈસા છે.
પરંતુ તમે તેને તેના પરિવાર સાથે માણતા જોયા જ હશે.
તેનો એક પરિવાર છે જેના માટે તમે બધું કરી રહ્યા છો.
તમે 20 માળની ઇમારત બનાવી છે.
તમે ત્યાં એકલા છો.
તમને કોઈ પૂછતું નથી.
તમે કહેશો, નોકર.
તમે 500-600 નોકર રાખ્યા છે.
તમે શું કરશો?
તારું જીવન ક્યાં છે?
તેથી, આ બધી વસ્તુઓ કરો.
તમારી જાતને બધી રીતે રજૂ કરવાનો પ્રયાસ કરો.
વ્યક્તિગત સ્તરે, સામાજિક સ્તરે, વ્યાવસાયિક સ્તરે.
તમારી જાતને બધી રીતે રજૂ કરો.
તમારા જીવનની સારી યોજના બનાવો.
યોગ્ય રીતે જીવો.
અને આ બધી વસ્તુઓ છે.
આ બધી વસ્તુઓ થવા જઈ રહી છે.
પરંતુ તે તમારા પર છે.
તમે તમારી જાતને કેવી રીતે રજૂ કરશો?
તમારા જીવનનો ખ્યાલ શું છે?
તમે કેવી રીતે જીવવા માંગો છો?
જો તમે તેને યોગ્ય રીતે રજૂ કરશો, તો વસ્તુઓ થશે.
અને ચોક્કસપણે વધુ સારી રીતે થશે.
તમારા માટે શુભકામનાઓ.
તો, ચાલો તે કરીએ.
કરવાનું શરૂ કરો.
આ બધી વસ્તુઓનો ઉપયોગ કરવાનું શરૂ કરો.
ઉપયોગ કરેંગે તભી કુછ બાત બનેગી.
જબ યે ચીજે ઉપયોગ કરેંગે તભી સમાચાર બનેગી.
તમારા માટે સકારાત્મક સમાચાર છે.
બરાબર.