ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈਲੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਾਮ, ਇਹ ਵਿਨੀਤ
ਗੌਤਮ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਚ, ਤੁਹਾਡਾ ਟ੍ਰੇਨਰ ਅਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ
ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਲੱਖਣ ਵਿਸ਼ਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬੇਸ਼ੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰਾ,
ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰਾ, ਮੈਂ ਕਿਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਵੱਖਰਾ।
ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ
ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਅਮਲ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ
ਇਸਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਮੈਂ
ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ,
ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ। , ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ
ਫਿਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ੇ
ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਪਹਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਹਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ
ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ
ਮਤਲਬ ਕੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਤਰਜੀਹ, ਤਰਜੀਹ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ
ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ
ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹੀ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਚੁਣ ਰਹੇ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਕੱਲ ਜਾਂ ਪਰਸੋਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਪਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਅੱਜ ਹੀ ਕਰੋ, ਮੰਨ ਲਓ
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦਫਤਰ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬੌਸ ਨੇ
ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਅੱਜ ਹੀ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਗਾਹਕਾਂ
ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਹਨ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਕੰਮ
ਨੂੰ ਕੰਮ ਵਜੋਂ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਬੱਸ ਕੰਮ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ
ਕੰਮ ਕਰਕੇ,
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਮਜ਼ਦੂਰ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਦੋਂ ਈਮਾਨਦਾਰ
ਬਣੋਗੇ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇੱਥੇ,
ਕੰਮ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਂ ਪਹਿਲ, ਤਰਜੀਹ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ
ਪਹਿਲਾਂ, ਜੋ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਕਰ ਲਈਏ, ਹੁਣ
ਬੌਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਬੱਸ ਰੁੱਝੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਮਝ
ਨਹੀਂ ਹੈ,
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਔਸਤ ਮਜ਼ਦੂਰ ਹੋਵੋਗੇ, ਇਹ ਨੋਟ ਕਰੋ, ਆਪਣਾ CPU
ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਵਰਤੋ, ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਬੌਸ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ
ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਹਾਡਾ ਤੁਰੰਤ ਬੌਸ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਉਹੀ ਕਰਦੇ ਰਹੋ ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ,
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰੇਗਾ, ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਲੜੀ ਬਹੁਤ ਹੈ,
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਨਿੱਜੀ ਸਬੰਧ ਬਣਾਉਣਾ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ
ਹੈ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਲੋਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ
ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ
ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ
ਨੋਟ ਕਰੋ, ਇੱਥੇ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਕਹਿ
ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਸੀਨੀਅਰ ਬੌਸ ਦੀ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ
ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ 'ਤੇ ਪਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ
ਤੁਸੀਂ ਥੋੜੇ ਸੰਜੀਦਾ ਬਣੋ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਰਜੀਹ ਨੂੰ ਸਮਝੋ, ਸਮਝੋ ਤੁਹਾਡੀ
ਤਰਜੀਹ, ਪਰ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ,
ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਸਮਝੋ, ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਦੇਖੋ, ਲੜਾਈ ਇੱਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,
ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਕੰਮ
ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਮੱਸਿਆ ਉਦੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ
ਅਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ, ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ
ਦੂਜਿਆਂ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਓ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਚੇ ਹੋ ਗਏ ਹੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਰੋਕਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪਹਿਲ ਕਦੋਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੁਸੀਂ
ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਓਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲਓਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ, ਨਹੀਂ,
ਕਿਹੜੀ ਟੈਂਸ਼ਨ ਲੈਣੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਬੌਸ ਦਾ ਹੈ ਕੰਮ
ਕਰੋ, ਤਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਬੌਸ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ
ਜੂਨੀਅਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜਾਂ ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਹੋਰ ਕਰਨ ਦੀ
ਯੋਜਨਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੋ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ
ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ। ਆਪਣੇ ਬੌਸ ਦੇ ਬੌਸ ਬਣਨ ਲਈ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ
ਹੋ, ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਚੁੱਕਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ,
ਸਿਸਟਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਖੁਦ
ਕਰਾਂਗਾ, ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋਵੋਗੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਥੇ ਵੀ
ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਸਿਸਟਮ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਾਓਗੇ, ਤੁਸੀਂ ਕੰਮ ਦਿਓਗੇ, ਕੰਮ ਲਉਗੇ, ਕੰਮ ਇਕੱਲੇ
ਨਹੀਂ ਕਰੋਗੇ, ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਹੋਣਗੇ, ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਸਿੱਧੇ
ਨਹੀਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਮੱਸਿਆ ਉਥੇ ਵੀ ਆਵੇਗੀ, ਕਿੱਥੋਂ ਭੱਜੋਗੇ, ਦੌੜਨ ਦਾ
ਖਿਆਲ ਵੀ ਨਾ ਕਰੋ , ਇਹ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਭੱਜ
ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ
ਖੇਤ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਚੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਕੰਪਨੀ
ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ, ਠੰਡਾ ਰਹੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ
ਕਾਬੂ ਰੱਖੋ, ਹੱਲ ਲੱਭੋ, ਹੱਲ ਕੀ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਿਹੜਾ
ਕੰਮ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੌਸ
ਕਹੇਗਾ, ਇਹ ਕੰਮ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮ
ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡਾ ਤੁਰੰਤ ਬੌਸ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ,
ਤਾਂ ਇਹ ਉਸਦੀ ਗਲਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਚੁੱਪ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੁਸੀਂ
ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਤਾਂ
ਇਹ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਦਿਖਾਓ, ਇਹ
ਦਿਖਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਪਰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਦਿਖਾਓ, ਇਹ
ਦੱਸੋ, ਬੌਸ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ਰੂਰੀ
ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ
ਜਾਵੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੰਮ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ,
ਜੇ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ
ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਜੇ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ,
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਜੇ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗ ਜਾਵੇ
ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਹੈ, ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਹੈ
ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ, ਛੱਡੋ, ਇਹ
ਬੌਸ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਕਰਨ
ਦਿਓ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਮਿਲਿਆ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਹੋ? ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਔਸਤ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਔਸਤ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੋ ਜੋ ਆਮ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਜੋ ਆਮ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਲਈ ਅਸਧਾਰਨ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾ ਕਰੋ.
ਨਤੀਜੇ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸਾਧਾਰਨ ਰਹਿਣਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਕ ਜੂਨੀਅਰ ਕਰਮਚਾਰੀ ਰਹੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕੋ ਫਾਈਲ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ.
ਉਹ ਲੱਤਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਬੈਠੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਹੇ ਹਨ।
ਠੀਕ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਿਸਟਮ ਹੈ.
ਉਹ ਉਪਰੋਂ ਵੀ ਕਮਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਇਹ ਹਿੱਸਾ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।
ਪਰ ਤੇਰਾ ਕੱਟਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਰਿਹਾ।
ਤੇਰਾ ਕੱਟਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਕੰਨ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਰੱਖਣੇ ਪੈਣਗੇ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਚੁਣਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਭਾਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋ।
ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਆਉਣੀ ਹੈ? ਤਰਜੀਹ.
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਪੈਸਾ ਕਿੱਥੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?
ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਿੱਥੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ?
ਤੁਹਾਡੀ ਤਨਖਾਹ ਨਹੀਂ ਆਈ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਿੱਥੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ?
ਕਿਹੜੀ ਚੀਜ਼ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ?
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖਰਚ ਕੀਤਾ.
ਅਤੇ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਜਿੱਥੇ ਪੈਸਾ ਲਗਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ.
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ.
ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੁਹਾਡਾ ਬਜਟ ਅਸੰਤੁਲਿਤ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਛੋਟੀਆਂ-ਛੋਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਜਟ ਦੀ ਗੱਲ
ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਵੱਡੇ ਬਜਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਜਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉੱਥੇ ਵੀ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋੜਾਂ ਦਾ ਸੌਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਉਥੇ ਵੀ ਪਹਿਲ ਹੋਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿੱਥੇ ਕਰਨੀ ਹੈ?
ਕਿੱਥੇ? ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ?
ਮੇਰਾ ਪੈਸਾ ਕਿੱਥੇ ਵਰਤਣਾ ਹੈ?
ਮੇਰੀ ਊਰਜਾ ਕਿੱਥੇ ਵਰਤਣੀ ਹੈ?
ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾ ਕਿੱਥੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।
ਮੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਅਪਡੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਮੈਨੂੰ ਕਿੱਥੋਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਦੋਨੋ ਕਰੋ.
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਪੈਸਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਊਰਜਾ ਹੈ।
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵਾਧੂ ਊਰਜਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ।
ਉਹ ਚੀਜ਼ ਜਿਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ.
ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਇਹ ਗੱਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ.
ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ ਉਹ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਗਲਾ.
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਵਾਂਗੇ?
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਮਾਜਿਕ ਦੌੜ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ
ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਜਾਓਗੇ।
ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੰਨ ਲਓ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋ।
ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਇਮਤਿਹਾਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਤੁਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.
ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਕਰੋ, ਇਹ ਕਰੋ, ਮੈਂ
ਇਸਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ.
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਿੱਤੀ
ਹੈ।
ਹੁਣ ਉਹ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣਗੇ।
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਜੂਨੀਅਰ, ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ
ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਵੋਗੇ।
ਦੇਖੋ, ਉਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰੋਗੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿਚ
ਬੈਠੋਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਬੈਠੋਗੇ।
ਅਤੇ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਜੂਨੀਅਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰੋ.
ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ.
ਜਿਹੜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜੂਨੀਅਰ ਸਨ, ਉਹ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਬੈਠੇ ਸਨ।
ਹੁਣ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਅੱਗੇ ਹਨ।
ਕਿਉਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਤੁਸੀਂ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ ਸੀ, ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਰ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਕਿਵੇਂ? ਇਸ ਉਦਾਹਰਣ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ.
ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਤੁਸੀਂ ਅਸਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ.
ਪਰ ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਿਆ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ
ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਥੀ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਏ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਜੂਨੀਅਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਆਏ ਸਨ।
ਠੀਕ ਹੈ?
ਪਰ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਜੂਨੀਅਰ
ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਏ।
ਕੀ ਮੈਂ ਨਸਲ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਾਂ?
ਤੁਸੀਂ, ਸੜਕ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਸੜਕ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ, ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਲਈ ਰੁਕੋ ਅਤੇ
ਵੇਖੋ.
ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਲਈ ਰੁਕੋ.
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਰੁਕਦੇ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤੁਰਨਾ।
ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਰ ਚਾਲਕ ਸ਼ਾਇਦ ਪੰਜ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਣਗੇ।
ਉਹ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪੈਦਲ, ਕੋਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਥੋਂ ਹੀ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ
ਤੁਸੀਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ, ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਖੜ੍ਹੇ ਰਹੋ
ਅਤੇ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖੋ.
ਤੁਸੀਂ ਤੁਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਪੰਜ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖੋ ਕਿ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕਿੰਨੇ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ
ਗਿਆ ਹੈ।
ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਕਿੰਨੇ ਕਦਮ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਿਰਣਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ ਕਿ ਚੱਲਣ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਵਿੱਚ
ਕਿੰਨਾ ਅੰਤਰ ਹੈ।
ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਪੰਜ ਮਿੰਟ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇੱਥੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਹੀਨੇ, ਸਾਲ ਕੱਢ ਲੈਂਦੇ ਹੋ।
ਮੈਂ ਇਹ ਕੋਰਸ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮੈਂ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਅਪਡੇਟ ਕਰਾਂਗਾ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਜੂਨੀਅਰ, ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ,
ਗੁਆਂਢੀ, ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਐਡਜਸਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝੌਤਾ
ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਐਡਜਸਟ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਨਵੇਂ
ਲਿਆਉਣਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਓ।
ਤੁਸੀਂ ਤਰਕ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਨਾ ਦਿਓ।
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਦੌੜੋ.
ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ.
ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸਪੱਸ਼ਟ ਰੱਖੋ।
ਇਸਦੇ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਆਉਣਾ ਪਵੇਗਾ.
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਇੱਕ ਹੱਲ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਅੱਜ, ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸਿਸਟਮ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹੋ।
ਪਰ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ, ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ
ਟੈਸਟ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਵੇਖੋ, ਆਮ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ
ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਟੈਸਟ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਘੰਟੀ ਕਿਉਂ ਵੱਜਦੀ ਹੈ?
ਇਹ ਆਮ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੱਜਦਾ?
ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ-ਨਾਲ-ਇੱਕ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਵਨ-ਟੂ-ਵਨ ਮਤਲਬ ਤੁਸੀਂ।
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ-ਨਾਲ-ਇੱਕ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਠੀਕ ਹੈ?
ਇੱਕ-ਇੱਕ ਗੱਲ।
ਮੈਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇੱਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਮਤਲਬ 121 ਨਹੀਂ।
ਵਨ-ਟੂ-ਵਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਵਨ-ਟੂ-ਵਨ ਮੀਟਿੰਗ।
ਵਨ-ਟੂ-ਵਨ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲੋਕ ਹਨ।
ਪਰ ਮੈਂ ਵਨ-ਟੂ-ਵਨ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਮਤਲਬ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ
ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀਆਂ ਤਰਜੀਹਾਂ ਆਪਣੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਤੈਅ ਕਰਦੇ?
ਫੈਸਲਾ ਕਰੋ, ਸੋਚੋ, ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ
ਵਿਚਾਰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਬਿਹਤਰ
ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ।
ਅਤੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕੁਝ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ
ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਉਜਵਲ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰਹੇ, ਤੁਸੀਂ
ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਹੋ ਪੁੱਤਰ ਇਹ ਕਰ, ਉਹ ਕਰ।
ਕੀ ਇਹ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਤ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਚਿੰਤਤ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ,
ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਇਹ ਨਾ ਕਰੋ, ਇਹ ਨਾ ਕਰੋ.
ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਪਰ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ।
ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ।
ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਮੁਫਤ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਦੇਖਭਾਲ ਨਹੀਂ
ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਉਸਦਾ ਭਵਿੱਖ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ
ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਮਤਿਹਾਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ.
ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ ਰਹੋ, ਪਰ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣਨੀ
ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਤੇ ਉਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ
ਸਮੱਸਿਆ ਹੈ।
ਹੁਣ ਦੇਖੋ ਮੈਂ ਕੀ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਈਡੀਆ ਦਿੱਤਾ
ਹੈ।
ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ। ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੈ।
ਮੈਂ ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਮਾਪੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਤੁਸੀਂ
ਇਸਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ
ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਮਤਲਬ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਵੀ ਕੋਈ ਹੈ।
ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਰੋਜ਼ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਰੱਬ ਮੇਰਾ ਭਲਾ ਕਰੇ।
ਉਹ ਕਰੋ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ.
ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਬਿਹਤਰੀ ਲਈ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿਓ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਸੀਨੀਅਰ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਵਿਚਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ, ਉਸਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਦਿਮਾਗ
ਵਰਤਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ।
ਇਸ ਲਈ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਬੌਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ
ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ,
ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਗੜਬੜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
ਜੇ ਮੈਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿਣਾ
ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਕੀ ਕਿਹਾ?
ਵਿਚਾਰ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਪਰ ਜਦ?
ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਕਦੋਂ ਲਾਗੂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਹ ਸਿੱਧਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇਹ ਲਾਈਨ ਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਵਿਚਾਰ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਵਿਚਾਰ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਤਦ ਸਫਲ ਹੈ।
ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਮਿਲ ਗਿਆ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ।
ਕਾਮਯਾਬ ਉਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੋਖਮ ਉਠਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਹੋਵੇ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਜੋਖਮ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਟੀਚਾ
ਖੇਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਰਾਮ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ,
ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਰਹੋ।
ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਕੱਲ੍ਹ ਅਜਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਤੁਸੀਂ
ਉੱਥੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ।
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਹੋ।
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਪਡੇਟ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅੱਪਗ੍ਰੇਡ ਨਹੀਂ
ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਅੱਪਡੇਟ ਕੀਤਾ, ਅੱਪਗ੍ਰੇਡ ਕੀਤਾ ਤੁਹਾਡੀ ਥਾਂ ਲੈਣ
ਲਈ ਆਵੇਗਾ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਘੰਟੀ ਵੱਜੇਗੀ।
ਹਾਂ, ਮਿਸਟਰ.
ਸਰਵਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਕੰਪਨੀ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ.
ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਵੀ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰਦੇ ਰਹੋ।
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਘੰਟੀ ਵਜਾਉਣਗੇ।
ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਮਿਲਣਾ, ਉਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਕੀ ਇਹ ਘੱਟ ਦੁਖੀ ਹੈ?
ਇਹ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਇਹ ਦੂਖਦਾਈ ਹੈ.
ਉੱਥੇ ਵੀ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਕੀਮਤੀ ਸਮਾਂ ਬਤੀਤ ਕਰਨ, ਗੁਣਵੱਤਾ
ਭਰਪੂਰ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰੋ।
ਏਹਨੂ ਕਰ.
ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।
ਅਸੀਂ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ।
ਸੋਚੋ।
ਉੱਥੇ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੋਚੋ।
ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਕਾਰਾਤਮਕਤਾ ਆਵੇ, ਆਪਣੇ
ਆਪ ਨੂੰ ਅਪਡੇਟ ਕਰੋ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਪਗ੍ਰੇਡ ਕਰੋ.
ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕੰਮ ਅੱਜ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਕੋਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀ.
ਇਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਕਰੋ.
ਇਸ ਲਈ, ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ.
ਮੈਂ ਪਹਿਲ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ?
ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ.
ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਘੰਟੀ ਵੱਜਦੀ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰੋਗੇ, ਘੰਟੀ ਵੱਜੇਗੀ।
ਪਰ ਉਦੋਂ ਹੀ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਦਫ਼ਤਰ ਜਾਓ।
10 ਫਾਈਲਾਂ ਹਨ।
ਤੁਹਾਨੂੰ 10 ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ।
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਫਾਈਲ ਚੁੱਕੋ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ.
ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਖੋ ਅੱਜ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਹਾਂ।
ਇਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਪਹਿਲੀ.
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਵਧਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ
9 ਫਾਈਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ.
ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ 5 ਫਾਈਲਾਂ ਹੀ ਕਰਨੀਆਂ ਪਈਆਂ।
ਪਰ ਤੁਸੀਂ 9 ਕੀਤਾ ਹੈ.
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਕਿ ਮੈਂ ਅੱਜ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਮੈਂ ਲਗਭਗ ਡਬਲ ਕੀਤਾ ਹੈ.
ਪਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਬੌਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੈਬਿਨ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ.
ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹ ਫਾਈਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਅਤੇ ਜਿਸ ਫਾਈਲ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ 10 ਵਿਚੋਂ 10ਵੀਂ ਫਾਈਲ ਸੀ।
ਉਹ ਕੰਮ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਬੌਸ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ.
ਕਿ ਮੈਂ 5 ਵਿੱਚੋਂ 9 ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਮੈਂ ਇਹ ਅੱਜ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਪਰ ਬੌਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ ਕਿਹਾ.
ਸ਼ਰਮਾ ਜੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਦਿਮਾਗ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਕੰਮ ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਇਹ ਅੱਜ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ.
ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ.
ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ.
ਕੀ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਹੈ?
ਨਹੀਂ, ਸਹੀ?
ਅਜਿਹੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੋ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਸੁਹਿਰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ.
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਤੁਸੀਂ ਘਰ ਜਾਓ।
ਕੀ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਲਈ 100 ਰੁਪਏ ਦਾ ਕੋਈ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਦਵਾਈ ਹੈ?
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਖਾਣਯੋਗ ਚੀਜ਼।
ਦੂਜਾ ਹੈ ਦਵਾਈ।
ਤੀਜਾ ਖਿਡੌਣੇ ਹੈ।
ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਮਝ ਜਾਓਗੇ।
ਸਾਰੇ 100 ਰੁਪਏ ਦੇ ਹਨ।
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ 100 ਰੁਪਏ ਹਨ।
ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿਓਗੇ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਭੋਜਨ ਲਓਗੇ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਖਿਡੌਣੇ ਲੈ ਜਾਓਗੇ?
ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਦਵਾਈ ਲਓਗੇ?
ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਫੈਸਲਾ ਲਓਗੇ।
ਤੁਸੀਂ ਦਵਾਈ ਲਓਗੇ।
ਇੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ.
ਪਰ ਜਦ?
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ.
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ.
ਫਿਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਖਿਆ।
ਤੂੰ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਤੇ ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ।
ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦਵਾਈ ਲੈ ਕੇ ਆਉਣੀ ਸੀ।
ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਦਵਾਈ ਸੀ।
ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਨੂੰ 2 ਵਜੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਖੰਘ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਦਵਾਈ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ?
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ.
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ 100 ਰੁਪਏ ਕਹੋਗੇ।
ਬਾਬਾ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ 1 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਿੱਥੇ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤੁਹਾਨੂੰ 2 ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਪਤਾ ਲੱਗਾ।
ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰੱਖਣਾ ਪਿਆ।
ਮੈਂ ਇਹ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ 10 ਦਿਨਾਂ ਜਾਂ 1 ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਰੱਖਣਾ ਸੀ।
ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਤਰਜੀਹ ਤੈਅ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਪਹਿਲੀ.
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰੋ.
ਆਈਡੀਆ ਆਇਆ।
ਪਰ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਾਂ ਨਹੀਂ.
ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ.
ਵਿਚਾਰ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਵਿਚਾਰ ਇੱਕ ਕੱਚਾ ਮਾਲ ਹੈ।
ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ? ਆਈਡੀਆ ਆਇਆ।
ਆਈਡੀਆ ਆਇਆ।
ਸਫਲ ਹੋਣ ਲਈ.
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋ?
ਕੀ ਤੁਸੀਂ?
ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ.
ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ.
ਤਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਇਹ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਇੱਥੋਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਹੈ।
ਵਿਚਾਰ।
ਪਹਿਲਾਂ ਲਾਗੂ ਕਰੋ।
ਫਿਰ ਸਫਲ.
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋਗੇ।
ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਤਾਂ ਕੀ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ?
ਇਹ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਇਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰੋ.
ਇਸ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਕਰੋ।
ਸਭ ਕੁਝ ਕਰੋ।
ਪਰ.
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਪਰ.
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।
ਇਸ ਲਈ, ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਿਰਫ ਕੋਈ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਕੋਈ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ।
ਕਿਉਂ? ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਟਕ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਸੀਂ ਕਿਤੇ ਲਿਖਿਆ ਤਾਂ ਵੀ ਅਣਲਿਖਿਆ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਇਸ ਲਈ, ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇਹ ਸੁਆਲ ਜ਼ਰੂਰ ਖੜ੍ਹਾ
ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਫ਼ਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।
ਕਿੰਨੇ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਿੰਨੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਲਾਗੂ ਨਾ
ਹੋਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਿਫ਼ਰ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ, ਵਿਚਾਰ ਕੀਮਤੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸਦਾ
ਮੁਦਰੀਕਰਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ.
ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸਨੂੰ ਸਹੀ
ਢੰਗ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ।
ਮੈਂ ਠੀਕ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਤੇ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸੋਚਣਾ ਹੈ,
ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ
ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕੀਏ.
ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਹੈ।
ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਤਰਜੀਹ ਚੁਣੋ,
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ
ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਕਰਨਾ ਹੈ।
ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।
ਢਿੱਲ ਨਾ ਕਰੋ।
ਅਤੇ ਇਹ ਅੱਜ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਾਂ
ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋ, ਸਕੂਲ ਪੱਧਰ, ਕਾਲਜ ਪੱਧਰ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ
ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਹੋ, ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੋ, ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ, ਗ੍ਰਹਿ
ਮੰਤਰੀ, ਮਤਲਬ ਕਿ ਹੋਮਮੇਕਰਸ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਹੋ,
ਤੁਸੀਂ ਜਿਸ ਵੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੜਾਅ 'ਤੇ
ਹੋ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹੋ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ
ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਹੀ
ਕਰਨਾ ਹੈ ਹੁਣ, ਅਤੇ ਕਿਉਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ, ਇਸਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋਵੋਗੇ,
ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.
ਤੁਸੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾ.
ਬਸ ਠੰਡਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਵੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰੋ, ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨ
ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਰੱਬ ਦਾ ਫ਼ਜ਼ਲ ਹੋਵੇ.