सर्वांना नमस्कार. तुम्हा सर्वांना शुभ संध्याकाळ. हा विनीत
गौतम, तुझा प्रशिक्षक, तुझा प्रशिक्षक.
आणि आज मी तुम्हाला सांगणार आहे, तुम्हाला काहीतरी खास
प्रशिक्षण द्या.
आतापर्यंत तुम्ही संवाद साधायला शिकलात.
म्हणजे पोट भरण्यासाठी अन्न खाणे.
तर तुम्ही ते शिकलात.
आता मी तुम्हाला पोट भरण्यासाठी अन्न खाण्याबद्दल सांगणार
नाही.
मी अन्नाच्या गुणवत्तेबद्दल बोलणार आहे.
म्हणजे संवादाची गुणवत्ता.
संवादाची गुणवत्ता काय आहे?
सर्व प्रथम, आपण काहीही म्हणत आहात.
जोपर्यंत काहीही बोलण्याचा संबंध आहे.
तुम्हाला इंग्रजी कसे बोलावे ते माहित आहे.
तुमच्याकडे जीभ आहे.
आणि तुम्ही काहीही बोलत आहात.
नाही. कसे बोलावे.
आणि बोलण्याच्या श्रेणी काय आहेत.
मी तुम्हाला त्या गोष्टी सांगत आहे.
कम्युनिकेटर वेगवेगळ्या श्रेणीचे असतात.
आणि कसे असावे.
तू कसा आहेस? हे पहा.
कोणत्या परिस्थितीत कसे असावे हे महत्त्वाचे आहे.
ती गोष्ट आहे.
तर त्या गोष्टी.
गुणवत्ता.
कारण मी तुला याआधीही अनेकदा सांगितले आहे.
की तुम्ही सर्वत्र एकाच प्रकारचे कपडे घालत नाही.
त्यामुळे तुम्ही सगळीकडे सारखेच वागत नाही.
आपण सर्वत्र सारखे बोलत नाही.
त्यामुळे गुणवत्ता.
मी परिस्थितीनुसार संवादाच्या गुणवत्तेबद्दल बोलत आहे.
म्हणूनच मी कम्युनिकेटरबद्दल बोलत आहे.
कम्युनिकेटरची श्रेणी काय आहे?
कम्युनिकेटर.
त्यामुळे प्रथम आक्रमक होत आहे.
दुसरे ते निष्क्रिय असू शकते.
आणि तिसरा खंबीर आहे.
आता आक्रमक संवादक.
संप्रेषक म्हणजे जो बोलतो तो संप्रेषणकर्ता असतो.
आक्रमक संवादक.
निष्क्रीय संप्रेषक.
आणि मग खंबीर संवादक.
दिसत.
एक गोष्ट घडली.
तुम्ही तुमचा मुद्दा आक्रमकपणे मांडत आहात.
आक्रमकपणे.
ठीक आहे.
तुम्ही मुद्दा आक्रमकपणे मांडता आहात.
तुम्ही उत्साहाने सादर करत आहात.
तुम्ही रागात सादर करत आहात.
आणि मुख्यतः ते आक्रमक संवादक आहे.
निष्क्रिय कम्युनिकेटर कोण आहे?
जे संभाषणात फार कमी बोलतात.
ते अजिबात बोलत नाहीत.
ठीक आहे.
तर ते निष्क्रिय आहे.
जे ऐकत आहेत.
तुम्ही सरळ म्हणू शकता.
आणि खंबीर ते आहेत जे दोन्ही बाजू ऐकतात आणि समजून घेतात.
जे दोन्ही बाजू ऐकतात आणि समजून घेतात.
जे संघर्ष सोडवण्यासाठी आवश्यक आहेत.
संघर्ष झाला तर.
किंवा त्यांचा मुद्दा निष्कर्षापर्यंत पोहोचवण्याचे काम
करणारे.
त्या उमेदवारांना खंबीर संवादक म्हणतात.
तर तुम्ही तिन्ही वर्गवारी पाहिल्या असतील.
आक्रमक म्हणजे उत्तेजित.
तुम्ही उत्साहात आहात.
तुम्ही रागात आहात.
आणि तुम्ही बोलत आहात.
ठीक आहे.
आता हे मी म्हणत नाही.
मी विषयाला संवादाचे प्रकार म्हणून ठेवू शकतो.
संप्रेषकांचे प्रकार.
त्याचे प्रकार झाले.
सर्व प्रथम, तुम्ही कोणत्या श्रेणीत आहात याचा निर्णय घ्या.
ठीक आहे.
आक्रमक एक.
निष्क्रीय एक.
किंवा खंबीर.
जर मी तुम्हाला खरे सांगू.
मग
तू कोणत्याही एका भूमिकेत बसत नाहीस.
आपण फक्त नाही
स्वतःला एका भूमिकेत वर्गीकृत करा.
मग आपण काय करावे?
परिस्थितीनुसार.
तुम्हाला प्रत्येक भूमिका साकारायची आहे.
परिस्थितीनुसार.
तुम्हाला प्रत्येक भूमिका साकारायची आहे.
बर्याच वेळा आपण संभाषणात जाणवतो.
फार काही बोलायची गरज नाही.
ऐकण्यासारखे खूप आहे.
तर तुम्ही तिथे ऐका.
जेवढ शक्य होईल तेवढ.
थोडेसे.
निष्क्रिय म्हणजे
तो काही बोलत नाही.
निष्क्रिय म्हणजे
तो फार कमी बोलतो.
ठीक आहे.
तर तुम्ही ऐका.
जेवढ शक्य होईल तेवढ.
आक्रमक.
कधीकधी आपल्या बोलण्यात थोडा उत्साह आणणे आवश्यक असते.
तो म्हणतो,
भीतीशिवाय प्रेम नाही.
त्यामुळे जेव्हा तुम्हाला तसा संवाद साधावा लागतो.
तर तुमच्याकडे कृष्ण आहे.
देव गीतेतही आहे.
अर्जुनला गीता शिकवण्यापूर्वी.
त्याचा राग येत आहे.
किंवा जेव्हा तो पितामह समोर असतो.
तो पितामह समोर आपली योग्य शक्ती वापरत नाही.
अर्जुन.
विचार करीत पितामह ।
त्यामुळे तो रागावतो आणि त्याचे चाक उचलतो.
त्यामुळे सादरीकरणाचा हा एक आक्रमक मार्ग आहे.
सादरीकरणाचा हा एक आक्रमक मार्ग आहे.
ठीक आहे.
त्यामुळे तुम्ही ती गोष्ट लक्षात ठेवा.
ठीक आहे.
त्यामुळे अनेक वेळा आक्रमक व्हावे लागते.
आपली गोष्ट ठेवण्यासाठी.
पटवून देणे.
त्यात काही गैर नाही.
पण जर तुम्ही नेहमीच आक्रमकपणे स्वत:ला सादर करत असाल.
मग लोक तुम्हाला हळूहळू टाळू लागतील.
त्यामुळे तुम्ही आक्रमक असाल तर.
त्यामुळे वाईट नाही.
पण समतोल निर्माण करणे फार महत्वाचे आहे.
मगच.
पण तेही एका प्रक्रियेच्या स्वरूपात.
एकदम आक्रमक.
पहा.
आग लावायची असेल तर.
मग तू थोडा फुंकर घाल.
आग वाढते.
जर तुम्ही जलद फुंकले तर.
मग आग विझवली जाईल.
त्याच प्रकारे.
जर तुम्ही स्वतःला खूप आक्रमकपणे सादर केले तर.
मग बरेचदा लोक तुम्हाला गांभीर्याने घेत नाहीत.
आणि आपण हे करत राहिल्यास.
मग लोक म्हणतात की रागावणे हा त्याचा स्वभाव आहे.
लोक तुमचे म्हणणे गांभीर्याने घेत नाहीत.
ते ते थांबवतात.
त्यामुळे तुम्ही आक्रमक होऊ शकता.
पण परिस्थितीनुसार.
मी दुसर्‍यामध्ये म्हटल्याप्रमाणे.
तुम्ही निष्क्रिय देखील होऊ शकता.
पण निष्क्रिय.
जिथे तुम्हाला वाटते.
ते ऐकणे तुमच्यासाठी जास्त महत्त्वाचे आहे.
त्याच प्रकारे.
श्रोता असणे महत्वाचे आहे.
कम्युनिकेटरच्या आधी.
तर.
जोपर्यंत तुम्ही ऐकत नाही.
ऐकणे म्हणजे तुम्ही बोलण्यात निष्क्रिय झाला आहात.
तुमची मुलाखत आहे.
जोपर्यंत तुम्ही ऐकत नाही.
तुम्ही कसे उत्तर द्याल?
तुम्ही गटचर्चा करत आहात.
एकदा निष्क्रिय व्हावं लागेल.
तरच तुम्ही उत्तर देऊ शकता.
त्यामुळे अशी स्थिती.
लक्षात ठेवावे लागेल.
तुम्हाला स्वतःचा वापर करावा लागेल.
आता.
सर्वात महत्वाचा भाग.
ते ठाम आहे.
खंबीर म्हणजे काय?
तुम्हाला परिस्थिती समजते.
त्यात तुम्ही.
प्रथम तुम्ही निष्क्रिय व्हाल.
मग.
निष्क्रिय झाल्यानंतर.
तुम्ही ठाम आहात.
योग्य शब्द निवडा.
आणि योग्य वाक्य.
योग्य शब्द निवडा.
आणि योग्य वाक्य.
त्यात काय आहे?
तुम्ही ठाम आहात.
ठाम असण्याआधी.
आपण निष्क्रिय असणे आवश्यक आहे.
लक्षपूर्वक ऐकावे लागेल.
हे स्पष्ट आहे का?
त्यानंतर.
तुम्हाला योग्य शब्द निवडायचा आहे.
योग्य वाक्य.
तुम्हाला योग्य वाक्य निवडावे लागेल.
हे खूप महत्त्वाचं आहे.
तुम्हाला योग्य वाक्य निवडावे लागेल.
लेखन अभिव्यक्ती,
अनेक वेळा.
अभिव्यक्ती ही खूप महत्त्वाची गोष्ट आहे.
सर्वात महत्वाची गोष्ट.
घर किंवा कामाच्या दरम्यान तुम्ही निष्क्रिय असले पाहिजे.
आणि लोकांना कळू द्या की लोक तुमच्या मागची वैशिष्ट्ये
दर्शवतात.
जे उपयुक्त आहेत.
निष्क्रिय होण्यापूर्वी.
आपण निष्क्रिय असणे आवश्यक आहे. देहबोली वाक्याचा अर्थ बदलते,
म्हणून योग्य अभिव्यक्ती असणे खूप महत्वाचे आहे.
म्हणून, खंबीर होण्यासाठी, प्रथम आपण निष्क्रिय असणे आवश्यक
आहे.
निष्क्रिय का?
कारण जोपर्यंत तुम्ही ऐकत नाही तोपर्यंत तुम्हाला परिस्थिती
समजत नाही, जोपर्यंत तुम्ही प्रतिसाद देत नाही तोपर्यंत बरे.
मग योग्य शब्द, योग्य वाक्य निवडा.
मी इथे बाबुल लिहिला आहे, तुम्ही अमिताभ बच्चनचा चित्रपट
पाहिला असेल, ज्यात तो आपल्या सुनेशी लग्न करतो, सून येते आणि
मुलगा मरतो.
परिस्थिती अशी आहे की तो आपल्या सुनेला आपली मुलगी मानतो आणि
तिचे लग्न दुसऱ्याशी करतो.
पण त्यादिवशी गावावरून त्याचे मोठे भाऊ आणि कुटुंबीय येतात
आणि ते या गोष्टीला अतिशय नकारात्मकतेने घेतात आणि उत्साहित
होतात.
ते आक्रमक आहेत.
जर तुम्ही आक्रमक परिस्थितीत निष्क्रिय असाल तर तुम्ही
संघर्षापासून सुरक्षित असाल.
जर कोणी आक्रमक असेल आणि तुम्हीही आक्रमक असाल तर परिस्थिती
आणखी बिकट होईल.
म्हणून, जर कोणी आक्रमक असेल, तर चांगल्या संभाषणकर्त्याची
गुणवत्ता ही आहे की तुम्ही निष्क्रिय असले पाहिजे.
एक प्रकारचा संवादक नाही, मी संवादाच्या गुणवत्तेबद्दल बोलत
आहे.
म्हणून, जर कोणी आक्रमकपणे स्वतःला किंवा स्वतःला सादर करत
असेल, तर त्या क्षणी, शांत राहणे आपल्यासाठी चांगले आहे.
म्हणजे तुम्ही निष्क्रिय झाला आहात.
तर, त्या दृश्यात, त्या चित्रपटात, लग्नाच्या वेळी सर्व
गावकरी येतात, तेव्हा त्यांचा मोठा भाऊ अमिताभ बच्चन शांतपणे
ऐकत असतो.
म्हणजे तो निष्क्रिय झाला आहे.
तो तिथे निष्क्रिय झाला आहे.
ते आक्रमकपणे आपली बाजू मांडत आहेत.
आम्ही तुम्हाला सोडू.
आम्ही तुम्हाला समाजातून हाकलून देऊ.
मला माहित नाही, ते खूप बोलतात.
जेव्हा या सर्व गोष्टी घडल्या, तेव्हा ठामपणे,
पाहा, खंबीर मार्ग आक्रमक नाही.
योग्य पद्धतीने, योग्य शब्दात, योग्य वाक्यात, भाव, देहबोली,
तो तुमचा आवाज आहे.
खंड.
तुमचा आवाज.
तुम्ही जे बोलता त्याचा व्हॉल्यूम, तुम्हाला तेही तपासावे
लागेल.
आक्रमक आणि खंबीर यात फरक आहे.
तीच गोष्ट तुम्ही प्रेमाने जपत आहात.
प्रेमाने ठेवा, परंतु आत्मविश्वासाने ठेवा.
आत्मविश्वास.
मी अनेक गोष्टी जोडल्या आहेत.
योग्य शब्द, योग्य वाक्य, अभिव्यक्ती, तुमचा आवाज, देहबोली
आणि मग आत्मविश्वास.
तुम्ही आत्मविश्वासाने रहा.
तुम्ही प्रेमाने बोला, पण आत्मविश्वासाने बोला.
मी नेहमी म्हणायचे, लोक कोणत्याही व्यक्तीच्या स्वभावाचे
उदाहरण देत असत.
त्याचा स्वभाव नारळासारखा आहे.
ते बाहेरून कठोर आणि आतून मऊ दिसते.
चांगल्या दर्जाच्या कम्युनिकेटरसाठी,
तुम्ही बाहेरून मऊ आणि आतून कठोर असावे.
आत्मविश्वास असणे वाईट आहे.
आणि जेव्हा तुम्ही बाहेरून मऊ असता, तेव्हा तुम्ही खंबीर
संवाद साधता.
जेव्हा तुम्ही खंबीर संभाषणकर्त्याची भूमिका बजावत असता,
मग तुम्ही बाहेरून मऊ आहात.
पण योग्य शब्दाची निवड,
तुम्ही काय बोलणार आहात, सगळे ऐकत आहेत.
योग्य वाक्य,
एका वाक्यामुळे इकडे-तिकडे अनेक समस्या निर्माण होतील.
तुम्ही आदि पुरुष हा चित्रपट पाहिला असेल.
संपूर्ण चित्रपटात मनोज मुनसीर यांनी 4,000-4,500 संवाद
लिहिले आहेत.
पण त्याने 4-5 डायलॉग्समध्ये शब्द तपासला नाही.
त्याने शब्द तपासला नाही.
त्याने वाक्य तपासले नाही.
आणि एवढा मोठा गदारोळ झाला.
योग्य शब्द आणि योग्य निवडीचे यापेक्षा मोठे उदाहरण तुम्हाला
सापडणार नाही.
इतकी चांगली गाणी त्यांनी लिहिली आहेत.
बाहुबली सारख्या चित्रपटाचे संवाद त्यांनी लिहिले आहेत.
एवढा मोठा ब्रँड.
पण जोपर्यंत तुम्ही चांगली कामगिरी करत आहात तोपर्यंत हे जग
तुमच्यासोबत आहे.
असे समजू नका की ते तुमच्यासाठी निश्चित आहे.
त्यानंतर तुम्ही काहीही करा आणि लोक तुम्हाला माफ करतील.
नाही.
मनोज मुनसीर यांचे उदाहरण आहे.
खूप छान.
ते हिंदू धर्माचे सादरीकरण करत आहेत.
पण हिंदूंनी असा गोंधळ घातला आहे.
काय?
4,500 डायलॉग्समध्ये फक्त 4-5 डायलॉग्स.
जे त्याने योग्य शब्द आणि योग्य वाक्य निवडले नाही.
आणि यामुळे त्याच्याकडून काय झाले नाही.
वर्तमानाचे उदाहरण तुमच्या समोर आहे.
संवाद आणि ठामपणात योग्य शब्द आणि योग्य वाक्याचे महत्त्व
तुम्ही समजू शकता.
अभिव्यक्ती.
अनेक वेळा तुमची अभिव्यक्ती देखील खूप नकारात्मक भूमिका
बजावते.
वाक्य बरोबर आहे.
शब्द बरोबर आहे.
तुम्ही चुकीची अभिव्यक्ती दिली.
आणि त्यामुळं ती भूमिका अगदी उलटसुलट होत जाते.
म्हणूनच आपण अभिव्यक्ती देखील तपासणे महत्वाचे आहे.
ठोस कमांड स्थितीत असावे.
डोळे टेकले पाहिजेत.
पण नतमस्तक म्हणजे काय?
खाली नाही.
मी म्हणालो आत्मविश्वास असणे महत्वाचे आहे.
तुम्ही मऊ, विनम्र, पण आत्मविश्वासी आहात.
तुम्ही आवाज नियंत्रणात ठेवाल.
तुमची देहबोली सकारात्मक असावी.
आक्रमक होऊ नका.
जिथे व्हॉल्यूम वाढवण्याची गरज आहे तिथे ते वाढवा.
पण जर तुम्ही परिस्थिती तुमच्या नियंत्रणात ठेवली तर तुम्ही
गोष्टी योग्य पद्धतीने मांडू शकता.
तरच तुम्ही खंबीर संवादक होऊ शकता.
जेव्हा तुम्हाला राग येतो आणि तुम्ही त्या रागावर नियंत्रण
ठेवता तेव्हा तुम्ही स्वतःला ठामपणे मांडू शकत नाही.
तो सादरीकरणाचा आक्रमक मार्ग बनतो.
मग तुम्ही योग्य शब्द आणि योग्य वाक्य विसरता.
तू काय बोललास तेही कळत नाही.
आणि परिस्थिती बिघडते.
समोरच्यानेही तशीच प्रतिक्रिया दिली तर परिस्थिती बिघडते.
तो नाही आला तरी तुमची प्रतिमा निघून जाते.
पण अनेक वेळा तुम्ही आक्रमकपणे सादरीकरण करता हे महत्त्वाचे
असते.
आक्रमकपणे सादरीकरण करतानाही योग्य शब्द आणि योग्य वाक्याची
काळजी घ्यावी लागते.
लोक इतके आक्रमक होतात की ते शिव्या घालू लागतात.
नाही, तो सादरीकरणाचा दर्जा नाही.
तो संवादाचा दर्जा नाही.
मग तुमचा दर्जा खालावतो.
तुम्ही आक्रमक असलात तरी योग्य शब्द आणि योग्य वाक्याची काळजी
घ्यावी लागते.
अन्यथा, ते आपल्यावर अवलंबून आहे.
जर तुम्हाला कोणाचा न्याय करायचा असेल तर त्याला बोलू द्या.
तुम्ही त्याचे ऐका.
त्याला कोणत्याही विषयावर बोलू द्या.
त्याचे मत तुम्हाला कळेल.
त्याची शब्द निवड तुम्हाला कळेल.
त्याची वाक्य निवड तुम्हाला कळेल.
त्याची अभिव्यक्ती तुम्हाला कळेल.
आणि हे आपल्याला व्यक्तीच्या गुणवत्तेबद्दल सांगते.
उदाहरणार्थ, एक मुलगी पहिल्यांदा रेस्टॉरंटमध्ये मुलाला
भेटायला जाते.
पालकाने तिला भेटायला सांगितले आहे.
लग्न चालू आहे.
एका वेळेच्या बैठकीत मी मुलीला कसे न्याय देऊ?
त्यामुळे तिच्या मैत्रिणी तिला सांगतात, आधी तो
रेस्टॉरंटमध्ये वेटरला कसा बोलावतो ते बघ.
कसे? तो असा फोन करतो.
किंवा वेटर आदरपूर्वक कॉल करतो.
तर बघा, शब्द निवड म्हणजे काय?
तो एक प्रकारे सांगू शकतो.
मला माफ करा.
कृपया या.
शब्द.
शब्द आहे.
शब्द देखील आहे.
दिलेली अभिव्यक्ती, दिलेली शब्दभाषा, निवडलेला शब्द, यामुळे
तुमचा न्यायनिवाडा होत आहे.
तुमचे मूल्यांकन केले जात आहे.
त्यामुळे तुमच्या संवादशैलीवर, शब्द निवडीवर, वाक्य निवडीवरही
तुमचा निर्णय होतो.
त्यामुळे चांगल्या संभाषणकर्त्याची गुणवत्ता.
मी थेट भाष्य करत नाही, पण मुली त्यांच्या अधिकारांचा गैरवापर
करत असल्याचे घडत आहे.
ते त्यांच्या अधिकारांचा गैरवापर करत आहेत.
काहीही म्हणा, काहीही म्हणा.
त्यांना असे वाटते की सर्व अधिकार आपल्यासाठी आहेत आणि इतर
व्यक्तीसाठी दुसरे काहीही नाही.
आम्ही म्हणतो, मी बरोबर आहे.
नाही.
दीर्घकाळात हे मोठे नुकसान होईल.
तुम्ही मुली आहात, उद्या तुम्ही आई होणार आहात.
माझ्यावर विश्वास ठेवा, इथे तुमची मुलं तुमच्याकडून शिकणार
आहेत.
आणि तुम्ही कुणाला हानी पोहोचवू नका, तुमच्या मुलांचे नुकसान
होणारच आहे.
कारण इथे तुमची मुलं तुमच्याकडून शिकणार आहेत.
म्हणून, देवाने तुम्हाला काय दिले आहे?
सरकारने तुम्हाला काय दिले?
ती वेगळी गोष्ट आहे.
स्वतःसाठी काहीतरी ठोस निवडा.
जर ते बोलत असेल तर देहबोली, भाव, योग्य वाक्य, या सगळ्या
गोष्टी.
कारण जेव्हा हे सर्व उपक्रम एकत्र सादर केले जातात तेव्हा
त्याला आपण समग्र सादरीकरण म्हणतो.
संवाद हा त्याचाच एक भाग आहे.
देहबोली, भाव, डोळ्यांचा संपर्क, या सर्व गोष्टी संवादात
असतात तेव्हा ते प्रेझेंटेशन बनते.
सादरीकरणाचा अर्थ असा नाही की मी स्टेज प्रेझेंटेशनबद्दल बोलत
आहे.
सादरीकरण सर्वत्र आहे.
तुम्ही ऑटोमध्ये जात आहात, ऑटो ड्रायव्हरशी कसे बोलत आहात,
कॅब ड्रायव्हरशी कसे वागत आहात.
या सर्व गोष्टी तुमच्या सादरीकरणात येतात.
आणि तुम्ही दुकानात जा, दुकानदाराशी कसे बोलता?
तुम्ही ज्या पद्धतीने एकदा बोलता, ते भविष्यासाठी नवीन मार्ग
उघडते.
आणि बर्याच वेळा, नवीन मार्ग सोडा.
तुमच्याकडे असलेला मार्गही त्यामुळे बंद होतो.
तर, ते तुमच्यावर अवलंबून आहे.
तुम्ही स्वतःला कसे सादर करत आहात?
बघा, आत्तापर्यंत मी तुमच्याशी बोलून बोललो.
म्हणजे खाऊन पोट भरायचं.
आता मी जेवणाच्या दर्जाविषयी, खाण्याच्या पद्धतीबद्दल बोलत
आहे.
मी शिष्टाचार बद्दल बोलत आहे.
तर, मी दर्जेदार कम्युनिकेटरबद्दल बोलत आहे.
मी एक प्रकारचा कम्युनिकेटर दिला, नंतर दर्जेदार संप्रेषक.
तर, आक्रमक.
जर तुम्ही नेहमीच आक्रमक असाल तर तुमची नकारात्मक प्रतिमा
जाईल.
लोक तुम्हाला टाळू लागतील.
कारण रागावलेल्या माणसाशी बोलायचे नसते.
कुणालाही तुमच्याशी मैत्री करायची नाही.
होय.
दुसरे म्हणजे, तुम्ही निष्क्रिय आहात.
म्हणजे तुम्ही ऐकत रहा.
त्यामुळे तुम्ही कधीही नेता होऊ शकत नाही.
ठीक आहे.
आणि त्यांच्याकडून देखील, कारण मी बोललो तर, जर तुम्हाला
माझ्या जोडीदाराने आक्रमक व्हावे आणि मित्राकडून नेतृत्व
करावे.
तर, त्यासाठी तुम्हाला बोलावे लागेल.
निष्क्रिय राहून चालणार नाही.
पॅसिव्हला बॅकबेंचर म्हणतात.
होय.
त्यामुळे तो अनुयायी झाला आहे.
म्हणून, तो कोणालाही नको आहे.
ठीक आहे.
तर, शेवटी तुम्हाला खंबीर भूमिका निवडावी लागेल.
खंबीर.
ठामपणे, आपण निष्क्रिय असणे आवश्यक आहे.
आणि शिवाय, आपण कधीकधी आक्रमक असतो.
परंतु, तुम्हाला इतके आक्रमक होण्याची गरज नाही की तुम्ही
वाक्यावरील, शब्दांवरील आदेश विसरलात.
तुम्ही काहीही बोला, मग तुम्ही फक्त आक्रमक झाला आहात.
आणि तुमची प्रतिमा नकारात्मक होणार आहे.
तर, जेव्हा तुम्ही बोलायला सुरुवात करता तेव्हा सर्वात पहिली
गोष्ट.
मी बाबूल या चित्रपटाबद्दल बोलत होतो.
म्हणून, त्यात, तो सर्वकाही ऐकतो.
कारण समाजात जे विधी चालतात, त्यानुसार त्याचे कुटुंबीय,
त्याचे मोठे भाऊ बोलत असतात.
पण त्याने काहीतरी नवीन करण्याचा विचार केला आहे.
त्यामुळे चर्चा ऐकावीच लागेल.
म्हणून, प्रथम तो एक निष्क्रिय श्रोता बनला आणि भाषणे ऐकला.
त्यानंतर, त्याने स्वतःला योग्य प्रकारे सादर केले.
त्यात तुम्हाला भावनेचा स्पर्श द्यावा लागतो.
हे मी तुम्हाला सांगतो.
तुम्ही अभिव्यक्ती दिली आहे, मात्रा दिली आहे.
भावना द्याव्या लागतात.
ही भावना खूप उपयुक्त आहे.
या मुली भावनांचा खूप वापर करतात.
आपण हरणार आहोत असे वाटल्यावर ते आपले अश्रू पुसतात.
आणि ते गेम जिंकतात.
म्हणून, भावना खूप उपयुक्त आहे.
तुम्ही ते वेळोवेळी वापरू शकता.
तर, तुमच्या प्रेझेंटेशन आणि कम्युनिकेशनची भावना देखील एक
प्रमुख भाग आहे.
तर, प्रथम तुम्ही समोरच्या व्यक्तीचे ऐकाल.
जर तुम्ही ऐकाल तर तुम्हाला बोलणे समजू शकेल.
मग, तुम्ही योग्य पद्धतीने सादरीकरण सुरू करता.
पण, तुम्ही आक्रमक नियंत्रण ठेवावे.
तुमचा आत्मविश्वास असायला हवा.
माझा आक्रमक म्हणजे फक्त आत्मविश्वास.
आत्मविश्वासाने स्वत:ला सादर करावे लागेल.
भावना देखील महत्वाची आहे.
संवाद साधण्याचा मृदू मार्ग देखील महत्त्वाचा आहे.
योग्य शब्द आणि योग्य वाक्य निवड देखील महत्वाची आहे.
देहबोली, तुमची मुद्रा सकारात्मक असावी.
डोळा संपर्क देखील महत्वाचा आहे.
यामध्ये अनेक गोष्टी जोडल्या जात आहेत.
डोळा संपर्क हा संवादाचा प्रमुख भाग आहे.
डोळा संपर्क असणे महत्वाचे आहे.
डोळ्यात डोळे घालून बोल.
तुम्हाला आत्मविश्वास दिसेल.
आणि समोरच्या व्यक्तीलाही हो वाटेल.
काही तर्क.
तुमच्या बोलण्यात तर्क असायला हवा.
म्हणून, जेव्हा तुम्ही या सर्व गोष्टी मिसळता, तेव्हा तुम्ही
एक दर्जेदार संवादक बनू शकता.
ती छोटी भूमिका नाही.
हे सर्वत्र महत्त्वाचे आहे.
जर तुम्ही हे योग्य रीतीने करू शकत असाल, तर तुम्ही किती
यशस्वी झालात याने काही फरक पडत नाही.
मुद्दा असा आहे की, जर तुमच्याकडे संभाषण कौशल्य चांगले असेल
तर तुमचे सामाजिक वर्तुळ चांगले असेल.
लोक म्हणतात, तो खूप छान बोलतो.
यामुळे मुली प्रभावित होतात.
तो खूप छान बोलतो.
प्रशंसा हा संवादाचा एक भाग आहे.
तो खूप छान बोलतो.
लोक त्याचे म्हणणे ऐकायला तयार आहेत.
तुमच्या बोलण्यात तर्क असेल तर लोक तुमचे ऐकायला तयार होतील.
आणि तुम्ही यशस्वी होऊ शकता.
एकतर तुम्ही वैयक्तिक, सामाजिक किंवा व्यावसायिक बोलत आहात.
तुम्ही बिझनेस मीटिंग बद्दल बोलत असलो तरी जर तुम्ही नीट बोलत
असाल आणि प्रेझेंटेशन चांगलं असेल तर तर्क आहे.
लॉजिक म्हणजे तुम्हाला तर्काच्या मागे ज्ञान असेल.
त्यामुळे, जर तुम्ही ती गोष्ट योग्य पद्धतीने मांडली तर तुमचा
करार ठीक आहे.
समोरची व्यक्ती तुमच्याशी सहमत आहे.
ते सामाजिक पातळीवरही आहे.
समाजातील एखाद्या गोष्टीबद्दल तुम्ही बोलतात, ते योग्य
पद्धतीने मांडता.
त्यामुळे लोक तुमच्याशी सहमत होतील.
तर, योग्य परिस्थिती, योग्य सादरीकरण, योग्य शब्द, या सर्व
गोष्टी तुम्ही योग्य पद्धतीने निवडता.
हे करण्यापूर्वी, एक पार्श्वभूमी तयार करा.
एका दिवसात नाही की तू जाऊन प्रपोज कर.
ते होणार नाही.
ते चुकीचे होऊ शकते.
तुम्ही पार्श्वभूमी बनवा.
तुम्ही समोरच्या व्यक्तीच्या आवडी-निवडी शोधता.
त्यानुसार स्वत:ला सादर करायला सुरुवात करा.
नीट बोला.
आणि प्रत्यक्ष नाही तर अप्रत्यक्षपणे तुमचा संदेश द्या.
अप्रत्यक्षपणे.
तुम्हाला ज्या व्यक्तीला प्रपोज करायचे आहे, त्याची एक
मैत्रिण आहे, तिची एक मैत्रिण आहे, त्याद्वारे तुम्ही तुमची
प्रतिमा व्यक्त करता.
दुसर्‍याने जाऊन म्हंटले तर तुम्हाला माहीत आहे, तो खूप छान
बोलतो.
तो अप्रतिम बोलतो.
गंमत आहे.
तुम्ही सगळे टेन्शन विसरता.
हळूहळू, समोरची व्यक्ती स्वतःला तुमच्याकडे झुकताना दिसेल.
आधीच प्रपोज करायला गेल्यावर आधीच छाप दिसतोय.
आणि दुसरी व्यक्ती, जेव्हा तुम्ही स्वतःशी बोलता तेव्हा
प्रत्येकजण स्वतःबद्दल बोलतो.
प्रत्येकजण स्वतःबद्दल सकारात्मक बोलतो.
पण जेव्हा दुसरे कोणी बोलत असते तेव्हा समोरचा माणूस त्यावर
विश्वास ठेवतो.
तर, स्वतःला सादर करण्याचा हा मार्ग आहे.
म्हणून, या दर्जाच्या गोष्टी आहेत ज्याची आपण काळजी घेतली
पाहिजे.
संप्रेषकांचे प्रकार.
दर्जेदार कम्युनिकेटरचे प्रकार.
मी येथे एक शब्द जोडेन.
दर्जेदार कम्युनिकेटरचे प्रकार.
तुम्हाला तिन्ही वर्गवारी वापरायची आहे.
आक्रमक मार्ग,
निष्क्रीय मार्ग, आणि ठाम मार्ग.
जर आक्रमक 100% असेल तर ते नकारात्मक आहे.
निष्क्रिय 100% असल्यास, ते नकारात्मक देखील आहे.
तुम्ही ठाम असले पाहिजे.
परंतु ठामपणे, आपण प्रथम निष्क्रिय असणे आवश्यक आहे.
आणि मधेच तुम्ही बोलता तेव्हा,
शब्द लिहा, वाक्य लिहा.
तुमची अभिव्यक्ती तपासा, तुमचा आवाज तपासा, डोळ्यांचा संपर्क
तपासा, मध्ये भावना वापरा, देहबोली, आत्मविश्वास, या सर्व
गोष्टी मिसळा आणि मग तुम्हाला सादर करायचं आहे, त्यात तुम्ही
आवाज वाढवता, मग कमी करता, पण तुम्ही स्वत:वर नियंत्रण ठेवता.
, कारण हे देखील एक सत्य आहे, जो स्वतःवर किंवा स्वतःवर
नियंत्रण ठेवू शकतो, आयुष्यात काहीही करू शकतो, जो स्वतःवर
किंवा स्वतःवर नियंत्रण ठेवू शकतो, पहा, जर तुमच्याकडे
आत्म-नियंत्रण नसेल, तर तुम्ही सामान्य परिस्थितीवर नियंत्रण
कसे ठेवणार?
जर भांडण चालू असेल, 5-7 लोक भांडत असतील, तुम्ही ते भांडण
सोडवाल, तुम्ही तोडगा काढू शकाल, जेव्हा तुम्ही स्वतःवर
नियंत्रण ठेवता, तुम्ही स्वतःच ओरडायला लागाल तर तुम्ही त्या
लढ्यात सहभागी व्हाल. , लोक तुम्हाला मारतील.
जर तुम्ही नियंत्रित मार्गाने असाल, तर तुम्ही उपाय देऊ शकता,
जर नाही, तर तुम्ही समाधानाचा भाग नाही, तुम्ही समस्येचा एक
भाग व्हाल.
म्हणून, तुम्ही कोणत्याही परिस्थितीत असाल, जर तुम्ही
नियंत्रण ठेवत असाल, तर आत्म-नियंत्रण असणे फार महत्वाचे आहे.
मी महान लेखक वाचत आणि पाहत होतो,
रॉबिन शर्मा हे आंतरराष्ट्रीय लेखक आहेत, ते भारताचे आहेत,
त्यांच्याकडे कॅनडाचे नागरिकत्व आहे,
मी त्याचे पुस्तक वाचत होतो, त्याने आपल्या पुस्तकात धोनीचे
उदाहरण दिले आहे की, धोनी आज एक यशस्वी कर्णधार आहे, कारण तो
कठीण परिस्थितीतही नियंत्रण गमावत नाही.
तो नियंत्रण गमावत नाही.
तुम्हाला माहीत आहे का, कठीण परिस्थितीतही तुमचा ताबा सुटत
नाही, तुमचा स्वभाव कमी होत नाही, म्हणून तुमच्या मनात नवनवीन
कल्पना येतात, ती समस्या सोडवण्यासाठी.
आणि जर नाही, तर तुम्ही नियंत्रण गमावाल, तुम्ही उत्तेजित
व्हाल, मग तुम्ही बाहेर जाणार आहात.
जर गोलंदाजाने तुम्हाला स्लेज केले, तो तुम्हाला उत्तेजित
करण्याचा प्रयत्न करत असेल आणि तुम्ही तुमचे नियंत्रण गमावले
तर तुम्ही त्याच्या इच्छेनुसार शूट कराल आणि तुम्ही बाद व्हाल.
आणि जर तुम्ही नियंत्रण ठेवले तर तुमचे लक्ष कमी होते.
तुम्हाला सर्वात मोठी समस्या माहित आहे का?
जेव्हा आपण नियंत्रण गमावतो तेव्हा आपले लक्ष दुसरीकडे वळते.
आणि जेव्हा फोकस वळवला जातो तेव्हा कोणताही उपाय नसतो.
तर, तुम्हाला समजेल त्या पद्धतीने, पण नियंत्रण ठेवा, मग हे
सर्व मुद्दे, काय होते?
तुला सर्व मुद्दे माहित आहेत, पण तू नियंत्रण गमावलेस, म्हणून
तू काहीतरी वेगळे सांगायला गेला होतास, पण शब्द वेगळे होते.
नंतर तुला राग येतो,
मी हे बोलायला नको होते,
मी असे म्हणायला नको होते.
पण आता तू म्हणालास, आता झालं.
आता प्रकल्प दुसऱ्याच्या हातात आहे.
आता तो नाही म्हणाला, हो म्हणाला काम झालं.
का? कारण तुम्हाला नियंत्रण ठेवता आले नाही.
होय, हे सोपे काम नाही.
नियंत्रण ठेवणे कठीण काम आहे, परंतु प्रक्रियेत तुम्ही
प्रयत्न करू शकता.
तुम्हाला माहिती आहे, जेव्हा एखादी व्यक्ती नियंत्रण गमावते
तेव्हा त्याला आपण काय बोलतो हे देखील कळत नाही.
जर मी कौटुंबिक संबंधांबद्दल बोललो, तर कौटुंबिक
संबंधांमध्ये, संवादावरील नियंत्रण गमावणे हा एक प्रमुख भाग
आहे.
कारण जेव्हा एखादी व्यक्ती रागावते तेव्हा तुम्हाला त्यामागील
गोष्टी माहित असतात, तुम्ही त्या टाळता. जर तुम्हाला वैवाहिक
जीवन यशस्वी करायचे असेल तर एक डस्टबिन बनवा ज्यात तुम्ही
समोरच्या व्यक्तीच्या नकारात्मक गोष्टी टाकत राहा.
पण हे संवादाच्या रूपात सांगणे खूप सोपे आहे.
आपण नियंत्रणात असताना आपण ठेवण्यास सक्षम असाल.
पण जेव्हा तुम्ही आक्रमक व्हाल, तेव्हा काय होते ते तुम्हाला
माहीत आहे.
त्यावेळी सोडा.
तुम्ही आजवर ज्या वस्तू डस्टबिनमध्ये टाकल्या आहेत, त्या सर्व
तुम्ही काढायला सुरुवात केली.
तू असं बोललास, तू असं केलंस आणि सगळ्या गोष्टी समोर आल्या.
तू सगळा कचरा गोळा केलास.
तर, तुम्ही सर्व कचरा गोळा केला.
आणि मग, एक समस्या असेल.
आणि मग, जेव्हा समोरचा माणूस नियंत्रण गमावेल, तेव्हा या
गोष्टी लक्षात ठेवून तो पुन्हा सर्व कचरा गोळा करेल.
तू असं म्हणालास, तू असं म्हणालास, असं.
अशी प्रक्रिया सुरू आहे.
पण जर तुम्ही नियंत्रण ठेवले तर समोरच्या व्यक्तीची
नकारात्मकता तुम्ही डस्टबिनमध्ये टाकता. आणि जेव्हा नियंत्रण
नसते तेव्हा तुम्ही आक्रमक होतात.
तुम्ही स्वतःवर नियंत्रण ठेवू शकत नाही.
मी आत्म-नियंत्रणाबद्दल बोलत आहे.
जोपर्यंत तुम्ही स्वतःवर नियंत्रण ठेवू शकत नाही तोपर्यंत
इतरांवर नियंत्रण ठेवण्याचे विसरून जा.
जर बॉस स्वतःवर नियंत्रण ठेवू शकत नाही, तर तो त्याच्या
संघावर नियंत्रण ठेवू शकत नाही.
तो करू शकत नाही.
म्हणून, मी प्रथम आत्म-नियंत्रणाबद्दल बोलत आहे.
तर, हा संवादाचा मुख्य भाग आहे आणि मी अतिशय गंभीर विषयाबद्दल
बोलत आहे, दर्जेदार संप्रेषणकर्त्याचे प्रकार.
मी तुम्हाला दर्जेदार कम्युनिकेटरच्या श्रेणीबद्दल आणि ते
योग्यरित्या कसे सादर करावे याबद्दल सांगितले आहे.
मी तुम्हाला सांगितले आहे.
जर तुम्ही 100% आक्रमक असाल तर तुम्ही नकारात्मक आहात.
तुम्ही निष्क्रिय असाल तर तुम्ही नकारात्मक आहात.
तुम्ही ठाम असायला हवे.
प्रथम, आपण कोणत्या प्रकारचे संप्रेषक आहात हे स्वतःला विचारा.
प्रामाणिकपणे विचारा.
स्वतःला प्रामाणिकपणे विचारा.
कारण, बघा, आपण निष्क्रिय लोकांना अंतर्मुख म्हणतो.
ते फार कमी बोलतात.
ते त्यांचे शब्द पाळू शकत नाहीत.
आणि, ते त्यांच्या बाजूने केले तर चांगले आहे. शब्द न
पाळण्यात काय अडचण आहे माहीत आहे का?
तुमचा दृष्टिकोन सकारात्मक आहे पण तरीही समोरची व्यक्ती
तुम्हाला नकारात्मक वाटते.
त्यांना वाटते की तुम्ही नकारात्मक आहात.
तर, तुम्हाला ते सादर करावे लागेल.
ते सादर करण्यासाठी, आपण ठाम असणे आवश्यक आहे.
पुन्हा, जर तुम्ही आक्रमक असाल तर तुम्ही नकारात्मक आहात.
पाहा, मी तुम्हाला सांगितले आहे की ठामपणे, निष्क्रिय आणि
आक्रमक दोन्ही आहेत.
परंतु, ते नियंत्रित मार्गाने आहेत.
नियंत्रित मार्गाने.
जेव्हा तुम्ही मॅचस्टिकवर नियंत्रण ठेवता तेव्हा तुमचा
स्टोव्ह जळतो.
आणि, जर ती गोष्ट नियंत्रणाबाहेर गेली, तर तुमचे घर जळू शकते.
ते तुम्हाला जाळून टाकेल.
ती आग तुम्हाला जाळून टाकणार आहे.
तसाच हा आक्रस्ताळेपणाचा आणि संतापाचा विषय आहे.
जर तुम्ही तुमच्या रागावर नियंत्रण ठेवले तर ते तुमचे शस्त्र
आहे.
आणि, जर तुम्ही त्यावर नियंत्रण ठेवले तर ते शस्त्र
तुमच्याविरुद्ध वापरले जाईल.
कुठलेही हत्यार कोणाचे नाही असे म्हणतात.
ते ज्याने धारण केले त्याचे आहे.
म्हणून, जेव्हा तुम्ही तुमच्या रागावर नियंत्रण ठेवता, ज्याने
तुम्हाला रागवले आणि तुम्हाला नियंत्रणात ठेवले, तुम्ही
त्याचे शस्त्र आहात.
आपण स्वत: नाही.
बघा, खूप छान गोष्ट आहे.
अगदी अस्सल गोष्टी.
हे आहेत, आपण समजून घेणे आवश्यक आहे.
आणि इथे, मी फक्त इंग्रजी संप्रेषणाबद्दल बोलत नाही.
तो संवाद असू शकतो.
संवाद ही तटस्थ गोष्ट आहे.
ते कोणत्याही भाषेत असू शकते.
आपली प्रादेशिक भाषा, हिंदी,
इंग्रजी किंवा इतर कोणतीही भाषा.
मी कोणत्याही बद्दल बोलत आहे.
हा संवाद एकूणच बोलत आहे.
तुम्ही कोणत्याही भाषेत बोलू शकता.
परंतु, हे दर्जेदार संवादकांचे प्रकार आहेत.
आणि इथे तुम्हाला खूप गंभीर विषय घ्यायचा आहे. आणि, अतिशय
बारीकसारीक आणि संवेदनशील पद्धतीने, समंजसपणे, थंड पद्धतीने
समजून घेणे महत्त्वाचे आहे.
जेव्हा तुम्ही बोलायला सुरुवात कराल तेव्हा किमान ५ वेळा, १०
वेळा दीर्घ श्वास घ्या.
तुम्हाला खोल श्वास घेणे समजते का?
एक दीर्घ श्वास घ्या.
1-2 सेकंद धरून ठेवा.
मग, सोडा.
5 वेळा खोल श्वास घ्या.
तुम्ही स्वतःवर नियंत्रण ठेवू शकता.
एक दीर्घ श्वास घ्या.
आतील बाजूस.
1-2 सेकंद धरून ठेवा.
मग, सोडा.
ठीक आहे? तुमचे लक्ष तुमच्या श्वासावर असेल.
अशा प्रकारे, आपण नियंत्रणात असाल.
तुमचा स्वतःचा परिचय होईल.
स्वत:ची ओळख करून दिली.
कित्येकदा स्वतःहून बाहेर पडल्यावर लोक म्हणतात, असं नव्हतं.
आज तो एका वेगळ्याच व्यक्तीसारखा दिसतो.
समजलं का?
तो एका वेगळ्या व्यक्तीसारखा दिसतो.
तो भुतासारखा दिसतो.
याचा अर्थ तुम्ही स्वतः नाही आहात.
आणि, ही खोल श्वास घेण्याची प्रक्रिया तुम्हाला स्वत: ची ओळख
करून देते.
म्हणून, आपण विषय कुठेही ठेवणार आहात, आपल्याला तो ठेवायचा
आहे.
तुम्हाला स्वतःला सादर करायचे आहे.
स्वत:चा परिचय करून द्या.
अनेक वेळा तुम्ही इतरांचे अनुकरण करता. कधीही कोणाचेही अनुकरण
करण्याचा प्रयत्न करू नका.
स्वतःला इतरांसारखे सादर करण्याचा कधीही प्रयत्न करू नका.
स्वतःला दुसऱ्याच्या रूपात सादर करण्याचा कधीही प्रयत्न करू
नका
कधीही दुसऱ्याची कॉपी करण्याचा प्रयत्न करू नका
दुसऱ्याकडून शिका
पण आपल्या पद्धतीने सादर करा
आपल्याच शैलीत
यासाठी दीर्घ श्वास घ्या
तुम्ही तुमची ओळख करून द्या
आत्मकेंद्रित व्हा
आणि मग मस्त पद्धतीने सादर करा
छोट्या सादरीकरणाचा अर्थ असा नाही की तुम्ही फक्त स्टेजवर
बोलत आहात
कोणतेही सादरीकरण दोन ओळींचे असू शकत नाही
कुणाशी बोललो तर
मग ते घरात असो वा बाहेर
तुमचे दोन ओळींचे भाषण ही सुरुवात आहे
आणि जसे ते म्हणतात, चांगली सुरुवात म्हणजे अर्धवट पूर्ण
दोन ओळींची चांगली सुरुवात झाली तर
चांगले स्मित आणि चांगली देहबोली
दोन ओळी, एक शब्द विसरा
जर तुम्ही कोणाला नमस्कार केला तर
चांगले स्मित आणि चांगली देहबोली
ते म्हणतील, व्वा, ते चांगले हाय होते
तुमचा एक छोटासा शब्द, हाय, त्यांना आठवतंय
हाय नाही, हाय मध्ये काही नाही
भाव, हास्य, देहबोली
ते सर्व गोष्टी एकत्र करतात
आणि सादरीकरण अप्रतिम बनवा
आणि ती गोष्ट संस्मरणीय बनते
त्यामुळे अविस्मरणीय क्षण बनवायला शिका
त्यासाठी कष्ट करावे लागतील
आपल्याला नेहमी स्वत: ला कार्य करण्याची आवश्यकता आहे
फिनिशिंगच्या दृष्टिकोनातून कधीही करू नका
ते नेहमी सादर केलेल्या पद्धतीने करा
परफॉर्म केलेल्या पद्धतीने, तुमची गुणवत्ता सुधारते
तुम्हीच बघा
घरी कसं बघत राहायचं
कपड्यांशिवाय, उलटा
सकाळी उठलो तर बघा कसा दिसतोस
पण जेव्हा तुम्ही तयार असाल
तू अंघोळ कर, मेकअप करून निघून जा
त्यामुळे सकाळी उठल्यावर
आणि ऑफिस किंवा कॉलेजला निघताना
मग तुम्ही स्वतःकडे पहात आहात
स्वतःमधील फरक पहा
किती फरक पडला आहे
तू स्वत:ची चांगली तयारी केली आहेस
त्याचप्रमाणे, जेव्हा आपण बोलू लागतो
प्रत्येक दृष्टिकोनातून स्वतःवर लक्ष केंद्रित करा
www.mooji.org