சரி நண்பர்களே, இப்போது நாங்கள் பேசுகிறோம், நீங்கள் கேட்கும்
கேள்வி, எந்த பதட்டத்தில், முதலில் என்ன நடக்கிறது என்று
பாருங்கள், மற்றவர் என்ன கேட்கிறார் என்பதை நீங்கள் புரிந்து
கொள்ள வேண்டும்.
ஒருமுறை கேளுங்கள், முதல் பகுதி என்ன? கேட்பது.
எதையும் கவனமாகக் கேளுங்கள்.
பார், கேட்டல் கூட்டல் புரிதல் கேட்பது எனப்படும்.
எனவே கேட்பது என்பது கவனமாகக் கேட்பது.
நீங்கள் அதைக் கேளுங்கள், புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
பல சமயங்களில் என்ன நடக்கிறது, அடுத்தவர் சொல்வதை நாம்
கவனமாகக் கேட்பதில்லை.
மற்றும் பதில் வேறு ஒன்று.
மற்றவர் கேட்கிறார், நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?
நீங்கள் சொல்வது யாருக்காவது புரியுமா?
ஏனென்றால் நீங்கள் கேட்கவில்லை.
அப்போது மற்றவர் சொல்கிறார், முதலில் அதைக் கேள்.
முதலில் கேளுங்கள், பிறகு பதில் சொல்லுங்கள்.
அதனால் உற்சாகமாக இருக்காதீர்கள்.
அமைதியாக இரு.
நீங்கள் அமைதியாக இருங்கள்.
உரையாடலை கவனமாகக் கேளுங்கள்.
புரிந்து.
பார், நான் ஒன்று சொல்கிறேன்.
இந்தியில் அல்லது நமது அசல் தொனியில், நாங்கள் விஷயங்களை மிக
எளிதாக மாற்றியமைக்கிறோம்.
கற்ற மொழியில், நாம் கற்ற கூடுதல் மொழிகள், கொஞ்சம் கவனம்
செலுத்த வேண்டும்.
அப்போதுதான் விஷயங்கள் புரியும்.
எனவே, நீங்கள் கொஞ்சம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
உங்களால் எதை நன்றாக பேச முடியுமோ, அதை உங்களால் புரிந்து
கொள்ள முடியும்.
ஆனால் ஆங்கிலத் திரைப்படங்கள், ஆங்கிலத் தொடர்கள்
பார்க்கும்போது கொஞ்சம் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.
ஹிந்தியில், நம் மூளை வேறு எங்கோ மாட்டிக் கொள்கிறது,
நமக்குப் புரியும்.
எனவே கொஞ்சம் கவனமாகக் கேட்க வேண்டும்.
அதன் பிறகு, பதிலின் உணர்வை நீங்கள் புரிந்துகொள்கிறீர்கள்.
நீங்கள் எந்த வகையிலும் பதிலளிக்கலாம்.
நீங்கள் விஷயங்களைச் சொல்லலாம்.
ஆனால் உணர்வு மாறக்கூடாது.
உணர்வு மாறினால்,
பாருங்கள், நாம் ஏன் செயலில்-செயலற்றதாக செய்கிறோம்?
அதனால் உணர்வு மாறாது.
நாம் ஏன் நேரடி-மறைமுக பேச்சு செய்கிறோம்?
அதனால் உணர்வு மாறாது.
ஏனென்றால் அது நிகழ்காலம் சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்.
கடந்த காலத்தில் சொல்லப் போகிறீர்கள்.
மேலும் நிகழ்காலத்தின் பதட்டத்தை எங்கோ வைத்துள்ளீர்கள்.
அதனால் உணர்வு மாறிவிட்டது.
உணர்வு மாறிவிட்டது.
அதனால்தான் அங்கு தேவையானதை மாற்றுகிறோம்.
முக்கியமாக குரல் மற்றும் கதையில் நாம் என்ன செய்கிறோம்?
செயலில்-செயலற்ற மற்றும் நேரடி-மறைமுக பேச்சில்?
ஒருவர் செயலில், மறைமுகமாக எதைச் சொன்னாலும்,
நேரடியாகவும் செயலற்றதாகவும்,
நான் அதை ஒவ்வொன்றாக செய்தால்,
விஷயங்கள் உள்ளன.
இப்போது செயலில்-செயலற்ற நிலையில் என்ன நடக்கிறது?
செய்பவன் நேரடியாக செய்பவன்.
செயலற்ற நிலையில்,
செய்பவன் மறைமுகமாக செய்பவன்.
ஒன்று உள்நோக்கத்துடன் செயல்படுவது.
நோக்கத்துடன் வேலை.
நீங்கள் கவனமாகப் பார்ப்பீர்கள்.
உள்நோக்கத்துடன் செயல்படுவது சுறுசுறுப்பான குரல்.
நீங்கள் உங்கள் நோக்கத்துடன் வேலையைச் செய்கிறீர்கள்.
நான் அவனைக் கொன்றேன்.
வேண்டுமென்றே அவனைக் கொன்றான்.
வேண்டுமென்றே.
நான் அவனைக் கொன்றேன்.
வேண்டுமென்றே.
பார், ஆக்டிவ்-பாஸிவ் என்பதில் எதுவும் இல்லை.
இரண்டு சூழ்நிலைகளிலும் வேலை செய்யப்படுகிறது.
இந்த விதிகளின்படி செல்ல வேண்டாம்.
நோக்கத்துடன் செயல்படுவது செயலில் குரல் என்று
அழைக்கப்படுகிறது.
மற்றும் வேலை நோக்கம் இல்லாமல் உள்ளது.
நோக்கத்துடன் வேலை.
மற்றொன்று,
நோக்கம் இல்லாத வேலை.
நோக்கம் இல்லாமல் வேலையை எப்படிச் செய்ய முடியும்?
அதை நான் உங்களுக்கு சொல்கிறேன்.
வேலை முடிந்தது.
இங்கே அவர் கூறினார்,
உள்நோக்கத்துடன் செயல்படுவது சுறுசுறுப்பான குரல்.
நான் அவனைக் கொன்றேன்.
அவர் என்னை தொந்தரவு செய்தார்.
காரணம் என்னவோ, நான் அவனைக் கொன்றேன்.
என் திட்டப்படியே அவனைக் கொன்றேன்.
என் திட்டப்படி வேலை செய்தேன்.
அது,
எண்ணம் நம்முடையது, செயலும் நம்முடையது.
செயல் மற்றும் எண்ணம் செயலில் உள்ள குரலுக்கு சமம்.
செயல்.
நீங்கள் அதை செயலில் குரல் என்று அழைக்கிறீர்கள்.
செயல்.
செயல் மற்றும் எண்ணம்.
செயல் மற்றும் எண்ணம் செயலில் உள்ள குரலுக்கு சமம்.
எண்ணம் நம்முடையது.
மேலும் எனது திட்டத்தின் படி வேலைகளை செய்தேன்.
அது சுறுசுறுப்பான குரல்.
காலங்களுக்கு ஏற்ப மாறுவீர்கள்.
நமது கால விதிகளுக்கு ஏற்ப மாறுவோம்.
ஆனால், நமது காலங்களின் அடிப்படை விதிகள் செயலில் உள்ள குரல்.
நோக்கத்துடன்.
இப்போது அவர் கூறினார்,
நோக்கம் இல்லாத வேலை.
செயல் உள்ளது.
எண்ணம் கழித்தல்.
இப்போது நீங்கள் சொல்வீர்கள்,
எண்ணம் இல்லையென்றால், வேலை எப்படி நடக்கும்?
சமமாக உள்ளது
செயலற்ற குரல்.
எப்படி?
இப்போது இங்கே,
அவர் என்னால் கொல்லப்பட்டார்.
அவர் கொல்லப்பட்டார்.
அவரைக் கொன்றவர் இரண்டு நிலைகளிலும் இறந்தார்.
முதலில், நான் அவரை வேண்டுமென்றே கொன்றேன்.
இரண்டாவதாக, அவர் என்னால் கொல்லப்பட்டார்.
ஆனால், வேண்டுமென்றே
எனக்கு அவ்வாறு செய்ய ஆர்வம் இல்லை.
என் விருப்பப்படி அவனைக் கொல்ல நான் விரும்பவில்லை.
நான் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டேன்.
நான் என் குழந்தையை கடத்தினேன்.
யாரோ என் மீது துப்பாக்கியை வைத்து, நீங்கள் அவரைக்
கொல்லவில்லை என்றால், நான் உன்னைக் கொன்றுவிடுவேன் என்றார்.
எனவே, இரண்டாவது வழக்கிலும், வேட்பாளர் இறந்தார்.
அவனால் கொல்லப்பட்டான்.
ஆனால், அவன் தன் விருப்பத்தால் அவனைக் கொல்லவில்லை.
எனவே, என்ன நடந்தது? செயலில் செயலற்றது.
செயல் மற்றும் எண்ணம் செயலில் உள்ள குரலுக்கு சமம்.
செயல் மைனஸ் எண்ணம் செயலற்ற குரலுக்கு சமம்.
இரண்டு விஷயங்களிலும் வேலை நடக்கிறது.
ஒன்று நோக்கத்துடன் உள்ளது.
ஒருவர் எண்ணம் இல்லாதவர்.
செயலில் செயலற்றது ஒன்றுமில்லை.
இப்போது, ​​​​உங்கள் காலங்களில், நீங்கள் உருவாக்கிய எளிய
வாக்கியங்கள் செயலில் உள்ளன.
அதில், சில மாற்றங்களைச் செய்வோம்.
அதை அடுத்த வீடியோக்களில் சொல்கிறேன்.
அதில், செயலற்ற குரல்.
ஆனால், உணர்வு என்னவாக இருக்கும்?
புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்.
வேலை முடிந்தது.
நான் வேலை செய்தேன்.
எனவே, எண்ணம் மற்றும் செயல் இரண்டும் உண்டு.
பணியில், செயல் உள்ளது.
ஏனென்றால் வேலை முடிந்துவிட்டது.
ஆனால், எண்ணம் இல்லை.
விருப்பம் வேறொருவருடையது.
இது உங்கள் செயலற்ற குரல் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
இப்போதெல்லாம், நாம் செயலற்ற வருமானம் பற்றி பேசுகிறோம்.
நெட்வொர்க் மார்க்கெட்டிங் அதை வணிகத்தின் அடிப்படையாக
முன்வைக்கிறது.
செயலற்ற வருமானம்.
செயலில் வருமானம் என்றால் என்ன?
சுறுசுறுப்பான வருமானம் என்பது நீங்கள் நோக்கத்துடன் வேலையைச்
சுறுசுறுப்பாகச் செய்வதாகும்.
மாதக் கடைசியில் சம்பளம் வாங்குகிறீர்கள்.
ஆனால், செயலற்ற வருமானம் என்றால் என்ன?
நீங்கள் செயலற்ற வருமானம் செய்யவில்லை.
இன்னும், உங்கள் வருமானம் வருகிறது.
இது உங்கள் செயலற்ற வருமானம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ஏன்? ஏனெனில் அதில் செயல் வேறொருவரால் செய்யப்படுகிறது.
உதாரணமாக, நீங்கள் ஒரு சங்கிலியை உருவாக்கினீர்கள்.
செயலற்ற வருமானம் என்றால் என்ன?
நீங்கள் ஒரு சங்கிலியை உருவாக்கினீர்கள்.
உங்களுக்கு கீழே ஜூனியர்ஸ் இருக்கிறார்கள்.
நீங்கள் மேலே அமர்ந்திருக்கிறீர்கள்.
நீங்கள் வேலையைச் செய்வதில்லை.
கீழே உள்ளவர்கள் வேலை செய்கிறார்கள்.
நீங்கள் அவர்களுக்கு வழிகாட்டுகிறீர்கள்.
அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் 1-2% பெறுகிறீர்கள்.
இது உங்கள் செயலற்ற வருமானம்.
ஏனெனில், உங்கள் செயல் பூஜ்யம்.
செயலை செய்கிறார்கள்.
மேலும், நீங்கள் வருமானம் பெறுகிறீர்கள்.
எனவே, ஒரு கட்சி அதை செய்கிறது.
அது என்ன? செயல் மற்றும் எண்ணம்.
ஒரு பகுதி விடுபட்டால், அது செயலற்றது.
இருவரும் ஒன்றாக இருந்தால், அது செயலில் உள்ளது.
ஒரு பகுதி விடுபட்டால், அது செயலற்றது.
எனவே, அது செயலற்ற வருமானம்.
எனவே, இது உங்களுடையது.
காலங்களில், விதிகளுக்கு கவனம் செலுத்த வேண்டாம்.
பார், இந்த விதிகள் உங்களுக்கு அவசியமா?
அவை உங்களுக்குத் தேவையா?
நீங்கள் பேச விரும்பும் போது, ​​​​நீங்கள் எழுத விரும்பும்
போது, ​​அவை அவசியம் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?
வாக்கியத்தின் உணர்வைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
பல விதிகளைப் படிக்க வேண்டாம்.
உணர்வைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.
நாம் சாலையில் நடக்கும்போது, ​​விதிகளை சமநிலைப்படுத்துகிறோமா?
இல்லை.
நாங்கள் ஒரு யோசனை எடுக்கிறோம்.
குளிர்காலமாக இருந்தால், பனிமூட்டமாக இருந்தால், சரியாகப்
பார்க்க முடியவில்லை என்றால், நாங்கள் என்ன செய்வது?
நாங்கள் சாலையில் வெள்ளை கீற்றுகளை உருவாக்குகிறோம்.
நாங்கள் ஒரு யோசனை எடுக்கிறோம்.
ஆம், நான் இடது துண்டுடன் நடக்கிறேன்.
மேலும் நீங்கள் நகர்கிறீர்கள்.
உங்கள் விதிகள் அனைத்தும் அதற்கு உதவுமா?
இல்லை இல்லை இல்லை.
எல்லா விதிகளும் இல்லை.
நமது உணர்வு வேலை செய்கிறது.
மேலும் மனதின் இருப்பைப் பயன்படுத்துவது அவசியம்.
எது சுறுசுறுப்பானது, செயலற்றது என்பதை முக்கியமாகச் சொன்னேன்.
அதே வழியில்,
நான் அடுத்ததாக உங்களிடம் பேசுகிறேன்.