ठीक आहे मित्रांनो, आम्ही बोलत होतो की आपण कोणत्याही विषयावर
कसे बोलू शकतो जर आपल्याला कोणत्याही विषयावर बोलायचे असेल तर
आपण कसे करू शकतो? तो कोणताही विषय असू शकतो, मी इंग्रजी
संभाषणाच्या दृष्टिकोनातून म्हणत आहे की जर तुम्हाला
कोणत्याही विषयावर बोलायचे असेल तर तुम्हाला तुमच्या
संस्थेबद्दल, महाविद्यालयाबद्दल, तुमच्या शाळेबद्दल बोलायचे
आहे असे तुम्ही सांगितलेल्या कंपनीबद्दल बोलावे लागेल. मग जर
तुम्हाला त्याबद्दल बोलायचे असेल तर तुम्ही कसे बोलू शकता?
तुम्ही परिचय दिला, शाळा कधी सुरू झाली, नाव काय, कोण आहे
मंडळाची बैठक काय आहे, काही संचालक मंडळ, तुम्ही
त्यांच्याबद्दल पूर्वी सांगितले होते, ती कधी सुरू झाली,
त्याची स्थिती काय होती, कोणत्या वर्गापर्यंत तो सुरू झाला,
कोणत्या मंडळाकडून कोणत्या विद्यापीठातून अर्ज आला, कॅम्पस
कोणता होता , त्यात सध्या काय आहे , कोणते अभ्यासक्रम होते ,
आता कोणते अभ्यासक्रम आहेत , तेव्हाची इमारत परिस्थिती काय
आहे , व्याख्याते , शिक्षक , विद्यार्थी यांचे बळ किती होते ,
वर्तमान आणि भूतकाळातील फायदे तुम्ही लिहू शकता , कारण त्या
त्या भागातील लोकांना अभ्यासाचे काय फायदे आहेत, स्टाफ कसा
आहे, रिझल्ट कसा आहे, तुम्ही त्या गोष्टी तोटे सांगू शकता,
तुम्हाला काही आहे असे वाटत असेल तर तुम्ही 1 किंवा 2 ओळी
टाकू शकता. प्रत्येक गोष्टीत काही तोटे असतात, त्यामुळे जर
तुम्हाला वाटत असेल की काहीतरी आहे, तर तुम्ही त्याबद्दलही
शेवटी काही बोलू शकता, दोन्हीमध्ये संतुलन साधा आणि तुमचे मत
2 किंवा 3 ओळींमध्ये मांडा.
वाक्य, तुम्ही ते सोपे करा, तुम्हाला काय लक्षात ठेवायचे आहे
ते सोप्या वाक्यात सांगा, जेव्हा तुम्ही भूतकाळाबद्दल बोलता
तेव्हा तुम्ही भूतकाळातील वाक्ये वापराल, हे लक्षात ठेवा
परिचय देखील भूतकाळाचा असेल, परिचय असेल. त्या काळातील
सद्यस्थितीत तुम्ही वर्तमानकाळाचा वापर केलात, फायद्यात,
फायदा उपस्थित असेल हे लक्षात ठेवा, तोटेही वर्तमान स्थितीत
चर्चिले जातील आणि निष्कर्षाप्रत तुम्ही भविष्याबद्दल बोलाल.
हे पहा
तुम्ही भूतकाळाबद्दल बोललात, या तीन वर्तमानात आणि हे शेवटचे,
तुम्ही भविष्याबद्दल बोललात
आणि जर तुम्ही भूतकाळाबद्दल बोललात, तर बहुतेकदा भूतकाळ साधा
येईल आता मी तुम्हाला हा भाग सांगत आहे, तुम्हाला हा भाग
भूतकाळाचा सोपा भाग समजणार नाही, याचा विचार करा, तुम्हाला
वर्तमान समजेल, आम्ही येथे बोलत आहोत, म्हणून मी आहे वर्तमान
बद्दल बोलणे हे वाक्य वापरल्यास तुम्हाला समजेल आणि जर मी
भविष्याबद्दल बोलत आहे, तर तुम्ही त्याला भविष्य साधे म्हणू
शकता किंवा सूचनेमध्ये तुम्ही त्याला वर्तमान सतत म्हणू शकता,
तुम्ही भविष्याचा अर्थ द्याल, की ते असावे. असे व्हा, ते
असे व्हा तरच आपली प्रगती होईल, तरच आपण सुरक्षित राहू,
भविष्यात सर्वकाही येणार आहे
तर हे असे असेल की, तुम्ही कोणत्याही विषयावर बोलणार आहात,
तुम्ही जे काही म्हणत आहात त्या भूतकाळाचा परिचय करून देणारा,
हे महाविद्यालय 1971 मध्ये स्थापन झाले, तेव्हा इतक्या
इमारती, इतक्या खोल्या, इतके कर्मचारी, हा अभ्यासक्रम होता,
होता. तेथे, तेथे होते, तेथे होते, भूतकाळ
भूतकाळाची स्थिती एकच आहे, परिचयानंतर जर तुम्ही भूतकाळाची
स्थिती सांगत असाल तर सर्व काही सारखेच आहे सर्वप्रथम मला
सांगा कॉलेज म्हणजे काय? जसे की नवीन विषय आहे, कॉलेज या
प्रकारात आहे, शैक्षणिक, तांत्रिक, आयटी, आयआयटी, जे काही
आहे, आपण काही तपशील द्याल ते फक्त भूतकाळातील असेल, परंतु
सध्याच्या स्थितीत, वर्तमान, आता हे आहे फायद्यातही फायदे
आहेत, गैरफायदामध्येही तोटे आहेत, सर्व काही सध्याचे असेल आणि
हे येईल,
शेवटी समारोप, निष्कर्ष भविष्याच्या दृष्टिकोनातून दिलेला
आहे, तुम्ही तुमच्या बाजूने द्याल म्हणून मी तुम्हाला स्पष्ट
केले आहे की, तुम्ही कोणत्याही विषयाची सुरुवात कशी कराल, हे
मी तुम्हाला स्टेजवर सांगितले आहे.
नाही म्हणू नकोस, आधी तू तुझ्या मनातलं स्पष्ट कर, तुला
बोलायचं आहे, तुला करावं लागेल, ते मनातून काढून टाकू नये
तुला काम करावं लागेल, ठीक आहे आणि ती तुझी गरज आहे, तुला गरज
आहे. ते, तुम्हाला ते करायचे आहे, तुम्हाला ते करायचे आहे,
म्हणून तुम्ही ते काळजीपूर्वक केले पाहिजे, मग ते कसे करावे?
ताण घेऊ नका, आमच्याकडून आम्ही तुम्हाला जे काही सूचना देणार
आहोत, तुम्हाला जे काही सूचना मिळत आहेत, तुम्ही त्या
पद्धतीने गोष्टी कराल आणि गोष्टी आपोआप संपुष्टात येतील,
तुम्हाला कळणारही नाही.
कार चालवण्यासाठी, तुम्ही समोरच्या व्यक्तीच्या सूचनांचे पालन
करा आणि 15 दिवस किंवा 1 महिन्यानंतर तुम्हाला कळेल, होय
तुम्ही ते केले
मी तुम्हाला प्रॅक्टिकली सांगतो, आम्ही जी सिस्टीम बनवली आहे,
ती आम्ही खूप मेहनत आणि अनुभवाने विकसित केली आहे.
आणि जेव्हा आम्ही तुम्हाला वर्गात शिकवतो तेव्हा तुम्हाला ती
छोटी गोष्ट वाटते, जेव्हा आम्ही त्या गोष्टी बाहेर मांडतो
तेव्हा तुम्हाला समजेल की ती छोटी गोष्ट आहे की मोठी गोष्ट
आहे.
मी तुम्हाला एक उदाहरण देतो, एक मूल 3 महिने शिकून आमच्याकडे
जाते, तो 10वी पास लवकर उमेदवार आहे, जे आम्ही त्याला 3
महिन्यांत पद्धतशीरपणे सांगितले आहे, त्याला वाटेल, मला माहित
नाही हे काय आहे? आम्ही 4 ओळी, 8 ओळी म्हणतो, तुम्ही एका वेळी
2 ओळी म्हणू शकता की नाही, हा प्रश्न 8 ओळी खूप लांबचा आहे,
हा 2 ओळींचा प्रश्न आहे, तुम्ही आवाजही काढू शकता की नाही?
स्टेजवर उभं राहण्याआधीच तुम्ही शरणागती पत्करली, हा एक
प्रश्न आहे जो 8 ओळी बोलू शकतो, तो उद्या सक्षम होईल.
16 ओळी म्हणा, परवा तो 24 ओळी बोलू शकेल आणि मग तो काहीही
बोलू शकेल, केव्हाही, तुम्हाला मजकूर मिळेल, तुम्हाला
बोलण्यासाठी आत्मविश्वास आवश्यक असलेली सामग्री मिळेल, असे
म्हटले जाते की ते तुम्हाला त्यात मिळेल. मार्केट, तुम्ही
पैसे देता, मिळतात पण चालवायला, मार्केटमध्ये मिळत नाही,
त्याचप्रमाणे शब्द मिळतील, ऑनलाईन नोट्स मिळतील, साहित्य
मिळतील पण जो आत्मविश्वास हवा तो कशातच नाही. ऑनलाइन
प्रोग्राम, तुम्हाला तो स्वतः तयार करावा लागेल आणि ती गोष्ट
तुमची आहे
तुमचे ज्ञान, गोंधळ काय आहे? तुमच्याकडे ज्ञान नाही, तुमचा
आत्मविश्वास नाही, जेव्हा तुम्हाला ज्ञान असेल, तेव्हा
तुम्हाला विश्वास असेल की तुमच्याकडे ज्ञान आहे आणि तुम्हाला
कसे सादर करायचे हे देखील माहित आहे, तुम्हाला मी
सांगितल्याप्रमाणे सादर करण्याची पद्धत माहित आहे, तुम्ही
कोणत्याही वर म्हणू शकता यासारखे विषय, मी तुम्हाला हमी देतो,
तुम्ही पहिल्या दिवसात 10 ते 15 ओळी बोलू शकाल
आणि समस्या इथून सुरू होते, मी तुम्हाला परिचयाचा भाग दिला
आहे, मी तुम्हाला वाक्य बनवण्याची प्रक्रिया दिली आहे, मी
तुम्हाला या विषयावर बोलण्यास सांगत आहे, आता ते करा, तुम्ही
ते कराल, तुम्ही ते करू शकाल, खात्री बाळगा त्याबद्दल, म्हणून
तुम्ही स्वतःला अशी सुरुवात केली
मी तुम्हाला काल सांगितले, मी काल लिहिले आहे कारण मी ते आधीच
केले आहे आणि आता तुम्ही त्याचे मूल्यमापन करा आणि पहा, मी
म्हणतो तेच काल तुम्हाला मिळतील आणि येथे पहा, मी किती काल
लिहिले आहेत, किती काल आहेत. ? 3, 4 किंवा 12 पण मी इथे फक्त
3 लिहिले आहेत, फक्त 3 आणि मी तुम्हाला सांगितले आहे की 3 काल
आहेत ज्यात आमचे 90% काम पूर्ण होते आणि मी तुम्हाला ते लिहा
आणि पहा, तुमची 90% वाक्ये होतील. या ३ कालखंडांनी झाकून ठेवा
तुम्ही आधी ९०% कव्हर का करत नाही? तुम्ही ते कव्हर करा,
तुम्ही ते करू शकाल, तुम्ही ते करू शकाल
मी तुम्हाला कोणत्याही सेवानिवृत्त व्याकरणाच्या पुस्तकांचा
इतिहास सांगत नाही आहे, मी तुम्हाला त्यातील निर्णायक भाग
सांगत आहे, आजकाल बरेच ऑनलाइन व्हिडिओ आहेत, तुम्ही बरेच
नोट्स मटेरियल करू शकता, सर्वत्र असे बरेच साहित्य आहेत, मी
तुम्हाला पुन्हा पुन्हा सांगतोय, तुम्हाला साहित्य बघायला
मिळेल, तो आत्मविश्वास कुठून मिळेल? एवढा आत्मविश्वास कुठून
आणणार? त्या आत्मविश्वासासाठी तुम्हाला सराव करावा लागेल आणि
आमचे व्हिडिओ आणि इतर व्हिडिओंमध्ये फरक आहे
तुमच्या शंकांसाठी व्हिडिओ आणि दुसरी गोष्ट मी तुम्हाला सांगू
इच्छितो, हा एक सैद्धांतिक भाग नाही हा सैद्धांतिक भाग नाही
की 2 अधिक 2 समान 4 आहे, डेव्हिडचे श्रेय तेच असेल, नाही
तुम्ही ते योग्यरित्या मांडले तर, मग 2 अधिक 2 म्हणजे 40 आणि
जर तुम्ही ते केले नाही तर 2 अधिक 2 बरोबर 0 हे सॉफ्ट स्किल
आहे, हे कम्युनिकेशन आहे
जर तुम्ही कला नीट केली तर चित्रकला उत्तम आणि नसेल तर भिंत
खराब.
भिंत खराब आहे. असे नाही की किमान 2 अधिक 2 बरोबर 4 आहे.
आणि ते चांगले किंवा वाईट होणार नाही.
हे सर्व तुमच्यावर अवलंबून आहे.
ही कला आहे. हा डेबिट क्रेडिटचा किंवा 1,2,3 च्या गणिताचा
प्रश्न नाही.
हा विज्ञानाचा प्रश्न नाही.
ज्या पद्धतीने तुम्ही स्वत:ला विकसित केले आहे, स्वत:ला अधिक
चांगल्या पद्धतीने सादर केले आहे, ते केव्हा, काय, कसे आणि
कसे करायचे, तुम्हाला प्लस आउट पैकी प्लस मिळेल.
आणि जर तुम्ही तसे केले नाही तर तटस्थ आणि कदाचित, जसे
ज्युरी, गटचर्चा, इथे संस्था, कार्यक्रम, व्हिडिओ इ.
खूप प्रथम श्रेणी ज्युरीज सुरू.
तुम्हाला काय म्हणायचे आहे?
ज्यूरीजचा अर्थ काय आहे?
ते जे काही मूर्खपणा करतात, त्याला ते ज्युरी म्हणतात.
ज्युरी म्हणजे बोलल्याचा निष्कर्ष.
तो एक उतारा आहे.
ज्युरीमध्ये, तुमच्या नेतृत्व गुणवत्तेचे मूल्यांकन केले जाते.
तु काय बोलत आहेस?
तुम्हाला कसे चांगले बोलायचे ते माहित आहे.
पण तुम्ही विषयाबाहेर बोलत आहात.
मग ज्युरीमध्ये तुम्हाला प्लस मिळणार नाहीत, तुम्हाला
न्यूट्रल मिळणार नाही, तुम्हाला मायनस मार्क्स मिळतील.
का? कारण तुम्ही विषयबाह्य आहात.
तुम्ही तुमचा आणि इतरांचाही वेळ वाया घालवला आहे.
त्यामुळे संवादाचा अर्थ असा नाही की, देवाने आपल्याला मुक्त
जीभ दिली आहे, कोणतेही सरकार कर लावत नाही, तुम्ही काहीही
बोलू शकता.
नाही.
विषयावर रहा.
निर्णायक.
मुद्द्यावर बोला.
आणि तुम्हाला त्या गोष्टी करायच्या आहेत.
तुम्हाला फार काही सांगण्याची गरज नाही.
मी तुम्हाला आणखी एक रहस्य सांगेन.
संवादामध्ये, एक अतिशय महत्त्वाचा भाग आहे.
जेव्हा आपण एखाद्याला काही सांगता तेव्हा आपल्याला प्रवाहात
बोलावे लागते.
जेव्हा तुम्ही एखाद्याशी बोलता तेव्हा तुम्ही शब्द आणि
वाक्यांमध्ये वेळ काढू शकता.
त्याचे दोन फायदे आहेत.
प्रथम, ते इतर व्यक्तीला समजणे सोपे करते.
दुसरे म्हणजे, तुम्हाला विचार करायला, योग्य शब्द आणि योग्य
वाक्य निवडण्यासाठी वेळ मिळेल.
हे दोन फायदे आहेत, तुमच्यासाठी आणि समोरच्या व्यक्तीसाठी.
त्यामुळे हे वापरा.
तुमचा वेळ घ्या.
शब्द आणि वाक्यात अंतर ठेवा.
हसत राहा.
तुमचा डोळा संपर्क करा.
तुमची देहबोली सकारात्मक ठेवा.
पेहरावाची चांगली जाण ठेवा.
आणि जेव्हा तुम्ही या सर्व गोष्टी मिसळा, तेव्हा तुम्ही म्हणू
शकता, तुमच्या बर्गरची किंमत रु.
रु. 250 आणि रु. ५००.
तुम्ही बघितलेच असेल, विक्रेते ५० रुपयांना बर्गर विकतात.
२५, रु.
30, रु.
२५, रु.
रस्त्याच्या कडेला 30.
आणि एखाद्या चांगल्या रेस्टॉरंट किंवा हॉटेलमध्ये गेलात तर रु.
250, रु.
500, रु.
तुमच्यासारखे लोक आणि मी पेमेंट करतो.
तुम्ही कधी विचार केला आहे का, किंमत इतकी कशी वाढली?
मी त्याबद्दल बोलत आहे.
हा सॉफ्ट स्किल, कम्युनिकेशन भाग, व्यक्तिमत्व विकास भाग आहे.
येथे, वस्तूंची किंमत, तुमच्यावर अवलंबून आहे, एकंदरीत,
तुम्ही ती कशी मांडली आहे, त्यावर अवलंबून आहे.
तुमची पदवी, प्रमाणपत्र, पात्रता, तुम्ही शाळा किंवा
महाविद्यालयातून जे काही मिळवत आहात, फक्त, मी सांगतो, फक्त
15% फरक पडतो.
फक्त 15%.
क्लिअर कट.
ही खूप कटू गोष्ट आहे.
हे लक्षात ठेवा.
हा फक्त एक गेट पास आहे.
गेट पास.
तुम्ही बघितलेच असेल, अनेक लोक रुपये देऊन नोकरी शोधत आहेत.
10,000, रु.
ते मिळत नाहीये.
त्यांना ज्ञान नाही.
त्यांना नोकरी कोण देणार?
त्यांनी नुकतेच बी.कॉम केले आहे.
तुम्हाला ज्ञान असेल तर मी तुम्हाला प्रॅक्टिकली सांगतोय की
बी.कॉम.
पास उमेदवार रु. मध्ये नोकरी करत आहेत.
1,00,000, रु.
ते करत आहेत.
त्यांना सर्व ज्ञान आहे.
जे सीए आहेत, त्यांना हे सर्व काम माहीत आहे.
त्यांच्याकडे पदवी नाही.
पण, त्या ज्ञानामुळे पदवी नसतानाही त्यांना मोबदला मिळत आहे.
जर त्यांच्याकडे नसेल तर ते पदवीसाठी प्रवेश देतील, परंतु ते
तेथे काम करू शकणार नाहीत.
तर, काही दिवसात,
समजलं का?
म्हणून, पदवी महत्त्वाची आहे, परंतु फक्त पास मिळवा.
तुम्ही घेतलेली पदवी आणि ज्ञान, पात्रता ठीक आहे, पण तुम्हाला
किती शिक्षण मिळाले, किती ज्ञान मिळाले, हे नेहमीच महत्त्वाचे
असते.
म्हणून, त्या सर्व गोष्टींचा वापर करा, विषयावर निष्कर्ष
काढा, आणि त्यानंतर, हे देखील महत्त्वाचे आहे की, तुम्ही
सादरीकरण कसे करता, तुम्हाला किती ज्ञान आहे, हा एक प्रश्न
आहे, परंतु या क्षणी, जेव्हा तुम्हाला वितरित करण्याची
आवश्यकता असेल तेव्हा , जेव्हा तुम्हाला वितरीत करण्याची
आवश्यकता असेल तेव्हा तुम्ही किती वितरित करू शकता.
विद्याशाखा आहेत, भरपूर ज्ञान आहे, पण शिकवताना तुम्ही
विद्यार्थ्यांना किती समजावून सांगू शकता,
तुम्हाला ते तुमच्या पातळीवर न्यावे लागेल, विद्यार्थ्यांच्या
पातळीवर नाही, आम्हाला विद्यार्थ्यांच्या पातळीचे अनुसरण
करावे लागेल.
ऑनलाइन मध्ये थोडी अडचण आहे, कारण आपल्याला माहित नाही, आपले
दर्शक, प्रेक्षक, जे लोक वाचत आहेत, पाहत आहेत, ते कोण आहेत,
ते कोणत्या स्तराचे आहेत, म्हणून आपल्याला प्रत्येक स्तरावर
घेऊन जावे लागेल.
जेव्हा आपण महाविद्यालयात शिकवतो तेव्हा आपण महाविद्यालयीन
स्तराचे अनुसरण करतो, शाळेत, आपण शाळेच्या पातळीचे अनुसरण
करतो, जर आपण व्यावसायिक वर्ग घेत असाल, तर आपण त्यांची
मूल्यांकन पातळी एकदा तपासतो, काही दिवसात, आपल्याला कळते,
आणि त्यानुसार. , आम्ही पातळीवर येतो.
ऑनलाइन लोकांना वाटतं, हे इतकं सोपं आहे, ते इतकं सोपं नाही,
हे काही नाही, हे वास्तव आहे, होय, किमान, क्षेत्रफळ वाढतं,
तुम्ही तिथून प्रयत्न कराल, किमान, तिथून प्रयत्न कराल,
त्यामुळे तुम्ही नक्कीच काही सुधारणा कराल. गोष्टी, तुम्ही ते
नक्कीच करू शकाल.
येथे, आम्ही ते अधिक चांगल्या पद्धतीने करण्याचा प्रयत्न
केला, ऑनलाइन व्हिडिओंमध्ये, यात शंका नाही, आम्ही तुमच्या
शंकांमध्ये आणखी सुधारणा करू, म्हणून, ते लक्षात घेऊन, पुढे,
मी यावर अधिक बोलेन,