तर, होय, नमस्कार मित्रांनो, खरं तर मी शेवटच्या व्हिडिओमध्ये
बोलत होतो, की तुम्हाला संवाद कुठून सुरू करायचा आहे,
प्रत्येकाच्या गरजा काय आहेत.
आता आवश्यक भाग काय आहेत याबद्दल मी बोलत होतो. मी
कालखंडाबद्दल बोलत होतो.
कालखंडात, वाक्यांमध्ये तपशीलवार जाऊ नका.
तुमच्या गरजांमध्ये अर्थ स्पष्ट ठेवा.
आणि लक्षात ठेवा की ज्या कालखंडात प्रश्न विचारला जाईल, त्याच
कालखंडात तुम्ही उत्तर द्याल.
प्रश्न प्रश्नार्थक असेल, तुमचे उत्तर होकारार्थी असेल.
जर तुम्हाला म्हणायचे नसेल तर ते नकारात्मक असेल.
पण तुम्ही काळ बदलणार नाही.
जर तुम्ही काळ बदललात, जर हा भविष्याचा प्रश्न असेल आणि
तुम्ही वर्तमानात उत्तर दिले तर ही समस्या आहे.
वर्तमानकाळाच्या भूतकाळात उत्तर दिले तर अडचण येते.
तर, तिघांना ओळखा आणि जा.
तुम्हाला नेमका अर्थ कळेल.
हिंदीमध्ये तुम्ही बाहेरील भागावरून वाक्य ओळखू शकता.
याप्रमाणे.
पण ही गोष्ट लक्षात ठेवा.
आपण काळजी घेणे आवश्यक आहे.
अन्यथा, तुमचा अर्थ गोंधळात टाकेल.
आणि मग, तो एक समस्या असेल.
त्यानंतर, आम्ही त्याचा सक्रिय-निष्क्रिय आवाज करू.
काहीवेळा, आपण वाक्य थेट बोलत नाही, आपण ते अप्रत्यक्षपणे
बोलतो.
उदाहरणार्थ, तुम्हाला विचारले जाते,
तुम्ही काम पूर्ण केले का?
आता येथील काम पूर्ण झाले आहे.
तर, तू काय म्हणालास?
होय मी केले.
बघा, जास्त काही सांगायची गरज नाही.
आम्ही आमच्या कामाशी संबंधित आहोत.
कधीकधी, आपण इंग्रजीत वाक्य अतिशयोक्ती करतो.
नाही, नाही.
जेवढे आवश्यक आहे तेवढे सांगा.
जितके आवश्यक आहे.
लहान शब्द, छोटी वाक्ये.
तुम्हाला तुमची समज साफ करावी लागेल.
आता तुम्हाला म्हणायचे आहे,
होय मी केले.
आता तुम्ही काम केले नाही तर काम झाले आहे.
आता तुम्ही म्हणाल,
होय, काम पूर्ण झाले.
आता, आपण काम केले आहे.
काम पूर्ण झाले आहे.
काम पूर्ण झाले.
तर, भूतकाळ आणि निश्चित.
तुम्ही काम केले आहे.
बघा, आपण इंद्रिय बघतो.
बहुतेक, आपण ते निष्क्रिय आवाजात ठेवले.
पूर्ण झाले आहे.
तर, तुम्ही वाक्य पहा.
होय, काम पूर्ण झाले आहे.
तुम्हाला काही अतिरिक्त शब्द जोडायचे आहेत.
होय, मी आधीच केले आहे.
काम झाले आहे.
तुम्ही असेही म्हणू शकता,
काम झाले आहे.
आता तुम्ही म्हणाल,
तू कोणत्या तणावाबद्दल बोलत होतास?
पहा, अर्थ.
अर्थ का?
कारण हे सर्व काळ परिपूर्णतेची जाणीव देत असतात.
मी तुला आधी सांगितले होते,
हे काळ तुमच्या परिपूर्णतेची जाणीव देतात.
आणि परिपूर्णतेची भावना काय आहे?
परिपूर्णतेची भावना काय आहे?
कामाची पूर्णता.
आणि पूर्ण करण्यासाठी, वर्तमान परिपूर्ण, भूतकाळ परिपूर्ण,
भूतकाळ अनिश्चित.
सर्व आम्ही वापरत आहोत.
पण बहुतेक,
भूतकाळातील परिपूर्ण ऐवजी,
आम्ही मागील अनिश्चित 90% वापरतो.
का? कारण ते लहान आणि सोपे आहे.
आणि त्यासोबत आमचे काम पूर्ण होते.
परिपूर्ण वर्तमानाऐवजी,
आम्ही ते 60-70% वापरतो.
तर, ते अधिक चांगले आहे.
आम्हाला जास्त टेन्शन घेण्याची गरज नाही.
आम्ही आमच्या कामाशी संबंधित आहोत.
तुम्हाला ताण घेण्याची गरज नाही.
हा संवाद आहे.
आपण आपले संभाषण चालू ठेवले पाहिजे.
तुम्ही एखादे काम अनेक प्रकारे सादर करू शकता.
तुम्ही कामावर लक्ष केंद्रित करा.
उदाहरणार्थ, तुम्हाला एखाद्याला एक ग्लास पाणी मागावे लागेल.
हिंदीत काय म्हणतो?
कृपया मला एक ग्लास पाणी द्या.
होय, मला एक ग्लास पाणी द्या.
होय, नमस्कार, पाणी.
अनेक वेळा आपण हातवारे करतो.
आणि मी काय म्हणतोय याकडे आपण लक्ष देत नाही.
आम्ही कशाकडे लक्ष देतो?
पाणी मागणे हे आमचे ब्रीदवाक्य आहे.
ती पूर्ण झाली पाहिजे.
पण इंग्रजीत एक अडचण आहे.
जेव्हा इंग्रजी बोलण्याची वेळ येते,
आमचे लक्ष्य,
आमचे ब्रीदवाक्य,
ज्याच्यामुळे तुम्ही बोलत आहात,
तुझा बोधवाक्य,
बोधवाक्य म्हणजे, त्यामुळे,
तुम्ही बोलत आहात.
तुम्ही जे बोलताय त्याचा अर्थ काय?
का म्हणताय?
आपलं लक्ष तिथून दूर जातं,
आणि इंग्रजी शब्द आणि वाक्यांवर लक्ष केंद्रित करते.
असे आपण अनेकदा ऐकतो
समोरच्याने विचार केला तर,
तो हसेल.
जर त्याने काही चुकीचे सांगितले तर.
त्याला हसू द्या.
तुम्ही तुमच्या कामाशी संबंधित आहात.
या हास्यामुळे,
लोक काय म्हणतील?
अनेक वेळा आपण आपले काम सुरूही करत नाही.
आपण बोलायला सुरुवातही करत नाही.
मी हे पाहिले आहे.
माझ्या संस्थांमध्ये व्यावसायिक येतात.
ते खूप लाजाळू आहेत.
सांगतानाही ते लाजतात.
मी अनेक मोठ्या व्यावसायिकांना प्रशिक्षण दिले आहे.
कंपन्यांचे मालक.
मी त्यांना व्हिडीओ बनवून मला द्यायला सांगितले.
आमच्यासाठी भरपूर प्रसिद्धी होऊ शकते.
की असे लोक आमच्याकडे येतात.
ते संकोच करत आहेत.
त्यांना वाटतं, काय झालं?
जे शिकले नाहीस,
तुम्ही स्वतः शिकू शकत नाही.
इंग्रजी ही परदेशी भाषा आहे.
आम्हाला आमचे हिंदी कळते.
आम्हाला आमचा मूळ स्वर माहित आहे.
आमची भाषा.
मी फक्त हिंदीबद्दल बोलत नाही.
हा व्हिडिओ कुठेतरी जाऊ शकतो.
तो दुसऱ्या देशात जाऊ शकतो.
भारतातही.
दक्षिण भारतात लोक त्यांच्या मूळ स्वरात बोलतात.
ते तामिळ आणि तेलुगूमध्ये बोलतात.
हरकत नाही.
हे तुला माहीत नाही.
त्या गोष्टी तुम्हाला माहीत आहेत.
जे तुम्ही लहानपणापासून शिकलात.
तुम्ही एक नवीन गोष्ट शिकणार आहात.
ही सकारात्मक बाब आहे.
यात संकोच का?
संकोच असेल तर,
मग तुम्ही लक्ष केंद्रित करू शकणार नाही.
आपण लक्ष केंद्रित करण्यास सक्षम नसल्यास,
मग तुम्ही शिकू शकणार नाही.
तुम्ही म्हणाल, ही छोटी गोष्ट आहे.
मला हिंदी किंवा इंग्रजी येत नाही.
प्रत्येक काम लहान आहे.
आणि एक माणूस देखील लहान आहे.
तो छोट्या छोट्या गोष्टी करतो,
जेव्हा तो मोठ्या गोष्टी करू लागतो,
आणि जेव्हा काम मोठे होऊ लागते,
मग तोही मोठा होतो.
प्रत्येक मोठा माणूस एक दिवस लहान होता.
पण छोट्या कामाला तो लहान मानत नव्हता.
तो करू लागला.
शाहरुख खान.
सुपरस्टार.
आजच्या तारखेत.
जगाला माहीत आहे.
पण त्याची सुरुवात कुठून झाली?
एका टीव्ही मालिकेतील छोट्या भूमिकेतून त्यांनी करिअरची
सुरुवात केली.
आणि आज तो टॉप लेव्हल स्टार आहे.
तो वर आहे.
अशी अनेक उदाहरणे तुम्हाला मिळतील.
रजनीकांत.
या वयातही तो सुपरस्टार आहे.
तो बस कंडक्टर होता.
बस कंडक्टर.
असे अनेक उमेदवार आहेत.
तुम्हाला अनेक उदाहरणे मिळतील.
आमचे मोदीजी.
तो काय होता?
आज असे अनेक नेते आहेत,
ज्यांनी भाजप सोडला आहे.
का? कारण त्यांना वाटतं,
ते अमिताभ मोदी आमच्यासमोर नद्या बांधायचे.
आणि आज हे लोक इतके मोठे झाले आहेत.
नाही.
त्यांनी स्वतःला मोठे केले आहे.
मी या स्पर्धेबद्दल बोलत आहे.
ज्याचा ते सामना करत आहेत.
त्यावेळी ते मोठे होते.
जेव्हा ते नद्या बांधत असत.
कार्यक्रमांमध्ये.
पण त्यांनी स्वतःला अपडेट केले.
आणि तू तिथे होतास.
अस्वस्थ.
आपण अद्यतनित न केल्यास.
जगाचे ऐकत राहिल्यास.
मग मी तुला सांगतो.
हे खूप कठीण होणार आहे.
जेव्हा तुमच्या मागे असलेला पुढे जातो.
आणि तुम्हाला हो सर म्हणावे लागेल.
मग तुम्हाला कसे वाटेल?
याचा विचार करा.
तुमच्या शेजारी एक.
ज्याला तुम्ही फोन करायचो
मोनू, सोनू, टोनू.
आणि तो तुझा बॉस झाला.
आणि तुम्हाला हो सर म्हणावे लागेल.
मग तुम्हाला कसे वाटेल?
तुमचा कनिष्ठ.
आपण अद्यतनित न केल्यास.
जर त्याने अपडेट केले.
मग तो पुढे जाईल.
तू जाणार नाहीस.
म्हातारपण संपले.
आता एक दिवस कनिष्ठ.
ज्यांची तुम्ही मुलाखत घेतली.
तुम्ही निवडले.
आणि तो स्वतःला अपडेट करतो.
मग एक-दोन वर्षात कळेल.
तो तुमचा बॉस बनेल.
आणि ते खूप कठीण आहे.
ही अतिशय कठोर स्पर्धा आहे.
यामध्ये तुम्हाला प्रत्येक कोनातून अपडेट करावे लागेल.
संवाद.
तुमचा तांत्रिक भाग.
तुमचा ड्रेस सेन्स.
वैयक्तिक पातळीवरील संवाद.
या सर्व गोष्टी आवश्यक आहेत.
तुम्ही झाड लावले.
आणि ते एका पातळीवर आहे.
तुम्ही ते कापून बंद केले आहे.
तुम्ही लावा आणि बघा.
आमच्या घरात.
आमच्या फ्लॉवर पॉट मध्ये.
त्यात आपण रोप लावतो.
केळीचा.
आणि तोच केला.
तू एक दिवस तेच रोप घेऊन ये.
आपण फ्लॉवर पॉट मध्ये एक ठेवले.
आणि एक तू लावलीस.
मातीत.
फुलदाणी.
सहा महिन्यांनी.
पण जो मातीत रोवला, तो दुप्पट झाला.
कसे? कारण तो नैसर्गिकरित्या स्वतःला अपग्रेड करत आहे आणि
त्याला जमिनीत पसरण्याचे अधिकाधिक पर्याय मिळत आहेत.
वनस्पती किती वर जाते माहित आहे का?
ते नंतर वर जाते, मुळे आधी खाली जातात.
मुळे मजबूत करावी लागतात.
झाडाची उंची वाढली आणि मुळे मजबूत नसली तर ती कधीही पडू शकते.
त्यामुळे मुळे प्रथम वाढतात.
जेव्हा तुम्ही बिया वाढवता तेव्हा मुळे आधी वाढतात आणि नंतर
झाड वर जाते.
त्याचप्रमाणे अपग्रेडेशन म्हणजे काय?
आपली मुळे मजबूत करणे.
जेव्हा तुम्ही तुमची मुळे मजबूत कराल तेव्हा संकल्पना स्पष्ट
होईल, तुमचे सादरीकरण योग्य असेल, मग गरज असेल तेव्हा तुम्ही
समोरच्या व्यक्तीसमोर मांडू शकाल आणि मग जनतेला तुमचे महत्त्व
कळेल.
आणि मग तुमची यंत्रणा, तुमची संस्था तुमची जाहिरात करेल.
तुम्ही पुढे जात राहाल.
हे लक्षात ठेवा.
जर तुमचा कनिष्ठ तुम्हाला अपडेट करत असेल आणि तुम्ही
निष्क्रिय बसला असाल तर भविष्यात तुमच्यासाठी मोठी समस्या
निर्माण होणार आहे.
जगणे कठीण होईल.
कुटुंबीयांचे जगणे कठीण झाले आहे.
ते म्हणतात, बघ तुला काय झालंय.
त्याने हे घेतले, त्याने ते घेतले आणि तू असेच राहिले.
केवळ ऑफिसमध्येच नाही तर लोकांना घरात राहणे कठीण होते.
त्यामुळे तुम्हाला स्वतःला अपग्रेड करण्याची गरज आहे.
तुमच्याकडे कोणताही पर्याय नाही.
काही लोक या बुडबुड्यात अडकतात की ते फक्त आत्महत्या करणार
आहेत.
नाही, तुमच्याकडे तो पर्याय नाही.
तुम्हाला टप्प्याटप्प्याने गोष्टी कराव्या लागतील.
मी म्हटल्याप्रमाणे, जास्त गोंधळात पडू नका.
तुम्हाला एक प्रश्न पडला होता.
ते काम तुम्ही पूर्ण केले का?
मी अनेक प्रकारे उत्तर दिले.
होय मी केले.
होय, काम पूर्ण झाले आहे.
काम झाले आहे.
तुम्ही कोणत्याही अर्थाने काहीही बोलू शकता.
आता तुम्ही म्हणाल, काळ बदलला आहे.
काळ बदलला, पण मी काय म्हणालो?
परिपूर्णतेची भावना.
मी परिपूर्णतेच्या भावनेबद्दल बोलत आहे.
अजूनही तेच चालू आहे.
ताणें काय सांगितलें ?
हे परिपूर्णतेबद्दल विचारले.
हे पूर्ण कामाच्या भावनेबद्दल बोलले.
त्यावर आपण अडकलो आहोत.
जर परिपूर्णतेची भावना असेल तर तुम्ही त्याला असे उत्तर देऊ
शकता.
आणि आम्ही हिंदीत देतो.
मी काय बोलू?
काम झाले आहे का?
होय, झाले आहे.
होय, काम पूर्ण झाले आहे.
काम पूर्ण झाले आहे.
काम झाले आहे.
अर्थ अजूनही आहे.
आपण हिंदीत बोलतो.
तुम्ही इंग्रजीत बोला.
तुम्हाला ते चिकटून राहण्याची गरज नाही.
तुम्हाला हे आणि ते सांगण्याची गरज नाही.
अर्थ स्पष्ट असावा.
हे महत्वाचे आहे.
आता आपण छोट्या छोट्या गोष्टी कशा करायच्या याबद्दल बोलू.