सर्वांना नमस्कार. तुम्हा सर्वांना शुभ संध्याकाळ. हा विनीत
गौतम, तुझा प्रशिक्षक, तुझा प्रशिक्षक.
आणि आज मी व्यावसायिक दृष्टिकोनातून काहीतरी बोलणार आहे.
आणि शेवटच्या व्हिडीओमध्ये मी खरं तर तुम्ही कसे बनू शकता आणि
तुम्ही विक्री किंवा विपणन व्यावसायिक का व्हावे याबद्दल बोलत
आहे.
आणि नंतर अशा कोणत्या गोष्टी आहेत ज्या तुम्हाला या क्षेत्रात
यशस्वी बनवतील.
फक्त तुमचे जाणे पुरेसे नाही. या क्षेत्रात तुम्ही यशस्वी कसे
होऊ शकता? हाच मुख्य मुद्दा आहे.
तुम्हाला बोलावे लागेल, या दृष्टिकोनातून विचार करावा लागेल.
त्या गोष्टी काय आहेत? त्यामुळे तुम्ही 12वी पदवीधर असाल तर
तुम्ही या क्षेत्रात जाण्याचा विचार करत आहात.
तुम्ही तुमच्या करिअरचा विचार करत आहात. मग तुम्ही सेल्स
किंवा मार्केटिंगमध्ये जाण्याचा विचार करत असाल तर.
मग काही मूलभूत गोष्टी तुमच्यामध्ये असाव्यात.
उदाहरणार्थ, तुम्हाला प्रवास करायला आवडते, तुम्हाला प्रवास
करायला आवडते, तुम्हाला लोकांशी बोलायला आवडते.
तुम्ही पटकन मैत्री करा. तुम्हाला हवामानानुसार जुळवून
घेण्याची सवय आहे.
त्या गोष्टी तुम्हाला चिडवत नाहीत. तुम्ही त्याचा आनंद घ्या.
पावसाळ्यात तुम्ही कधी पाण्यात उडी मारण्याचा आनंद घेतला आहे
का?
किंवा तुम्ही चिखल आणि पाण्याने चिडून पळून जाता.
जर तुम्ही पळून गेलात तर विक्री किंवा मार्केटिंगची नोकरी करू
नका.
कारण तुम्हाला बाहेर यावे लागेल.
आणि जर तुम्ही त्याचा आनंद घेत असाल तर तुम्ही अधिक चांगले
करू शकता.
तुम्ही उन्हाळ्याचा आनंद कसा लुटता? तुम्ही हिवाळा कसा एन्जॉय
करता?
कारण मी या गोष्टीबद्दल बोलत आहे.
कारण जर तुम्ही सेल्स किंवा मार्केटिंग व्यक्ती बनणार असाल तर
तुम्ही कोणत्याही स्तरावर असाल.
यशस्वी विक्री किंवा विपणन व्यावसायिक असण्यासाठी.
तुम्ही या व्यवसायात असाल तर तुम्हाला यशस्वी व्हायचे आहे.
मग काही मूलभूत गोष्टी तुमच्या स्वभावात अंतर्भूत असतात.
अंगभूत म्हणजे काय?
जर तुम्ही या गोष्टींचे आकलन केले आणि या गोष्टी तुमच्यात
आहेत.
मग तुम्ही इथे जा.
तुला बाहेर येण्याची गरज नाही.
असे म्हणतात की तुम्हाला ऑफिसमध्ये बसून नोकरी आवडते.
मग तुम्ही विक्री किंवा विपणन का निवडाल?
बॅक-एंड नोकरी निवडा.
कोणताही व्यवसाय निवडा.
त्यामुळे येथे तुमची पहिली अट आहे की तुम्हाला प्रवास करायला
आवडेल.
आणि जो आनंद घेत आहे, तो ते करत आहे.
एक उमेदवार आहे.
त्याची व्यक्तिरेखा अशी आहे की त्याला राष्ट्रीय स्तरावर
वेगवेगळ्या शाळांमध्ये जायचे आहे.
आणि त्याच्याकडे एक उत्पादन आहे जे त्याला तेथे दाखवायचे आहे.
आता ही परिस्थिती आहे.
कोणीतरी याकडे सकारात्मक दृष्टीने पाहतो.
की मला राष्ट्रीय स्तरावर मोफत प्रवास करायला मिळेल.
आणि कुणाला ते खूप चिडवणारे वाटते.
देवा, जेव्हा मी ट्रेन, बस, प्रवास, विमान पाहतो.
अरे देवा, काय आयुष्य आहे.
त्यामुळे तुमची विचारसरणी अशी असेल तर विक्री किंवा
मार्केटिंगचा विचार करू नका.
विचार करू नका.
पण जो नुसता विचार करून रोमांचित होत असतो.
व्वा, प्रवास.
आम्ही सर्वत्र मोफत प्रवास करू.
काम मोफत होत आहे.
त्यामुळे जर तुम्ही असा विचार केलात तर तुम्ही या क्षेत्रात
यशस्वी होऊ शकता.
आणि आपण हे क्षेत्र निवडले पाहिजे.
आपण हे क्षेत्र निवडावे.
पण दोन पर्याय आहेत.
एक म्हणजे मुळात निवड करणे.
दुसरी गोष्ट, जर तुम्ही अंतर्मुख असाल.
तुम्ही बोलायला संकोच करता.
तुम्हाला कोणाशीही बोलता येत नाही.
आपण किमान आरंभ करण्यास सक्षम नाही.
मग हे क्षेत्र तुमच्यासाठी अडचणीचे ठरणार आहे.
तुम्हाला अडचणींचा सामना करावा लागेल.
आणि जिथे संघर्ष आणि समस्या असतील तिथे तुम्हाला यश मिळणार
नाही.
कारण विक्री आणि विपणन हे ते क्षेत्र आहे.
ज्याला बोलायचे नाही त्याच्याशी बोलावे लागेल.
आणि नुसते बोलायचे नाही तर सकारात्मक बोलायचे असते.
तुम्हाला तुमचे काम पूर्ण करावे लागेल.
तर, तुमचे बोलणे सुरू करण्यासाठी तुमच्याकडे ती अंगभूत
गुणवत्ता आहे की नाही?
तुमच्याकडे नसेल तर तिथे जाऊन त्रास घेऊ नका.
बघा, लाईफ पार्टनर आणि करिअर.
निवड ही खूप गंभीर गोष्ट आहे.
याचा विचार करा आणि मग निर्णय घ्या.
बघा, आपणही आयुष्याचा जोडीदार निवडतो.
आपल्याला ज्याच्याशी मैत्री करायला आवडते, त्याला जीवनसाथी
करायला आवडेलच याची शाश्वती नसते.
कारण आम्ही मैत्री करतो.
जगही पाहते, काही फरक पडत नाही.
पण जेव्हा तुम्ही आयुष्याचा जोडीदार बनवता तेव्हा तुम्ही
म्हणाल, नाही, नाही, नाही.
हा ड्रेस चालणार नाही, हा असा चालणार नाही, असे नाही चालणार.
जेव्हा मुलीही मैत्री करायला जातात तेव्हा तो माणूस खूप बोल्ड
असावा.
त्याने मारणे, मारणे, दाढी करणे इ.
पण जेव्हा जीवनसाथीचा प्रश्न येतो तेव्हा समस्या निर्माण
करणारा माणूस आपल्याला नको असतो.
आम्हाला शांत जीवन जगणारा माणूस हवा आहे.
तर, करिअरच्या बाबतीतही तेच आहे.
तुम्हाला ते आकर्षण वाटू शकते.
जेव्हा तुम्ही करिअर ठरवण्याच्या मोडमध्ये असता, तेव्हा
प्रत्येक क्षेत्रात, कधी सैन्याचा पेहराव पाहून, कधी
पोलिसांचा पेहराव पाहून, डॉक्टरांचा पेहराव पाहून तुम्हाला
वाटतं, मला हे व्हायचं आहे. , मला हे व्हायचे आहे.
आणि दररोज तुमचे विचार बदलत राहतात.
नेमके, तुम्ही समोरच्या व्यक्तीकडे पाहून निर्णय घेण्याचा
प्रयत्न करता.
पण समोरच्या व्यक्तीकडे पाहून निर्णय घेऊ नका.
स्वतःकडे पाहून निर्णय घ्या.
नेहमी तुमच्या स्व-मूल्यांकनाच्या आधारे, तुमच्या प्लस आणि
मायनस गुणांच्या आधारे निर्णय घ्या.
समोरच्या व्यक्तीकडे पाहून कधीही निर्णय घेऊ नका.
समोरची व्यक्ती आपल्याबद्दल काय विचार करते किंवा आपण
समोरच्या व्यक्तीबद्दल काय विचार करतो हे समोरच्या व्यक्तीकडे
पाहून कधीही ठरवू नका.
त्या आधारावर कधीही निर्णय घेऊ नका.
तुमचे करिअर तुमचे आहे.
म्हणून, आपण निर्णय घेतला पाहिजे.
मी संवादाबद्दल बोलत आहे.
यशस्वी विक्री किंवा विपणन व्यावसायिक होण्यासाठी संवादाचे
नेमके महत्त्व काय आहे?
तुम्हाला यशस्वी विक्री किंवा विपणन व्यावसायिक व्हायचे
असल्यास,
मी प्रवासाबद्दल बोललो, जे खूप महत्वाचे आणि निर्णायक आहे.
आणि जर प्रवास हा तुमचा छंद असेल तर तुम्ही यशस्वी विक्री
किंवा विपणन व्यावसायिक होऊ शकता.
आणि त्यासोबत, तुम्ही फॅशनेबल आहात, तुम्हाला चांगला पोशाख
घालायला आवडते, तुम्हाला स्वतःला सांभाळायला आवडते आणि
तुम्हाला चांगला संवाद देखील आवडतो.
तुमच्याकडे प्रभावी संवाद कौशल्य आहे.
तुम्ही तुमच्या बोलण्यातून एखाद्याला पटवून देऊ शकता.
जर तुम्ही सज्जन आहात, स्त्रिया, मुली, ते म्हणतात, तुम्ही
महान आहात.
तथापि, ही प्रतिभा कोणातही आढळू शकते.
तू महान आहेस.
जर तुम्ही तुमचे शब्द, संवाद वापरत असाल तर तुमच्या शब्दांनी
व्यक्त करा
तुम्ही तुमचे बोलणे योग्य भाषेत ठेवाल की नाही हे पहिले पाऊल
आहे
आरंभ करणे हे कठीण काम आहे
हे खूप अवघड काम आहे
परंतु
एकदा आपण दीक्षा घेतली
स्टेप बाय स्टेप तुम्ही यशाकडे वाटचाल कराल
तुमची वाढ होईल
पण जर तुमची सुरुवात करण्याची हिंमत नसेल
मग तुम्हाला या क्षेत्रात मोठी समस्या भेडसावणार आहे
तर, पहिली आवश्यकता
तुम्ही प्रवासात चांगले असावे
आपण प्रवासाचे चाहते असले पाहिजे
कोणीही असे गृहीत धरत नाही की सर्वकाही परिपूर्ण आहे सर्वकाही
कार्य करते
तुमच्या स्वप्नात ड्रेस सेन्स असावा
आणि आम्ही म्हणू नका
त्या
इतरांना गटात आणते
कारण हे असे क्षेत्र आहे जिथे तुम्ही जे पाहता तेच विकता.
हे उत्पादनाबद्दल आहे.
पण जेव्हा तुम्ही उत्पादन सादर करणार असाल तेव्हा सर्व प्रथम
तुम्ही समोरच्या व्यक्तीला पाहता.
त्यामुळे जेव्हा तुम्ही चांगले दिसाल तेव्हा तुमच्याकडून
पहिली छाप पडणार आहे.
आणि जेव्हा ती व्यक्ती तुमच्यामुळे प्रभावित होते,
आणि जेव्हा तुम्ही त्याला काही म्हणाल तेव्हा तो तुमचे ऐकेल.
आता, सर्व प्रथम, व्यक्तिमत्व.
दुसरे म्हणजे, तुम्ही योग्य पद्धतीने सादर करू शकता का?
सर्व प्रथम, आरंभ करा.
तिथे संकोच असेल तर ती मोठी समस्या आहे, अडथळा आहे.
कारण जर तुम्ही संकोच करत असाल तर तुमचा आत्मविश्वास नाही.
कमी आत्मविश्वास.
कमी आत्मविश्वास ही समस्या आहे.
उच्च आत्मविश्वास, ज्याला अतिआत्मविश्वास म्हणतात, ही देखील
एक समस्या आहे.
तर, आरंभ करा.
प्रथम, तुम्हाला प्रवास करण्यास सांगितले होते.
दुसरे, तुम्हाला कोणत्याही विषयावर सुरुवात करावी लागेल.
कोणताही विषय आणि कोणासाठीही.
आणि कोणत्याही ठिकाणी.
कुठेही, तुम्हाला आरंभ करण्यात अडचण आहे का?
कोणीही? पहा, कधी कधी तुम्ही सुरुवात करता, पण कधी कधी अशी
परिस्थिती असते, जिथे तुम्ही संकोच करता.
पण तुम्ही केलेच पाहिजे.
तुम्हाला ते करावे लागेल.
तुम्ही एका प्रणालीमध्ये आहात आणि उमेदवारांचा एक गट तेथे आहे.
उमेदवारांचा एक गट तेथे आहे, तुमचे कनिष्ठ, वरिष्ठ, तुमचे
सहकारी, विपणन व्यावसायिक.
जर तुम्हाला हा करार तोडण्यास सांगितले तर ते आव्हान म्हणून
कोण घेणार?
जर तुमच्यात आव्हान स्वीकारण्याची, आव्हान स्वीकारण्याची
हिंमत असेल, की या कराराला तडा जाणार नाही,
मी ते फोडीन.
मग तुम्ही यशस्वी आहात.
हे सर्वत्र आहे.
हा फंडा फक्त इथेच चालणार नाही, सगळीकडे चालतो.
आव्हान स्वीकारण्याचे धाडस कोण करत आहे.
बघा या आयुष्यात रिस्क न घेता, आव्हान स्वीकारणे म्हणजे रिस्क
घेणे.
जोखीम न घेणे, ही एक मोठी जोखीम आहे.
तुम्ही कोणत्याही टप्प्यावर, जोखीम घेण्याचे धाडस करत असाल
आणि त्याऐवजी तुम्हाला वाटत असेल की, जोखीम का घ्यायची,
आव्हान का घ्यायचे, जे काही चालले आहे ते जाऊ द्या.
जर तुम्ही रिस्क घेतली नाही तर जे काही चालले आहे ते चालणार
नाही.
तुम्हाला बाजूला ठेवले जाईल.
कारण हळूहळू तुमची अधोगती होईल.
आणि अधोगती म्हणजे काय?
दुसरे, तुम्ही आरंभ करत आहात.
तिसरे म्हणजे, जर मी शक्तिशाली व्यक्तिमत्त्वाबद्दल बोललो, तर
संवाद हा पहिला भाग आहे.
तुम्ही ज्या प्रकारे निर्णय घेता, कारण जे व्यक्तिमत्व तयार
होते ते विचारांवर आधारित असते.
आणि जेव्हा आपण व्यक्तिमत्त्वाबद्दल बोलतो, तेव्हा आपण
बाह्याविषयी बोलतो, आपण भौतिकाबद्दल बोलतो.
तुम्ही कधी लक्ष दिले आहे का?
जर तुम्ही फिजिकल असे व्यक्तिमत्व म्हणत असाल, तर मोठ्या
व्यक्तिमत्त्वांना, जे दुबळे आणि पातळ आहेत, ज्यांची उंची कमी
आहे, परंतु त्यांच्या सभोवतालची माणसे, जे फिरत आहेत, त्यांना
बाउंसर म्हणतात, त्यांची शरीरयष्टी उच्च आहे.
मग जर तुम्ही शरीराला व्यक्तिमत्व म्हणत असाल तर त्यांचे
कर्तव्य काय?
लहान, पातळ आणि पातळ व्यक्तीसाठी 8-8 लोक आहेत.
त्या एका लहान, दुबळ्या आणि पातळ व्यक्तीने 8-8 उंच फिट, 6.5
फूट, 7 फूट लोकांना कामावर ठेवले आहे.
ते लोक त्याच्या हाताखाली काम करतात.
व्यक्तिमत्व हे शरीरातून नाही, ते इथूनच आहे.
तुम्ही मानसिकदृष्ट्या किती शक्तिशाली आहात, हा अधिक
महत्त्वाचा भाग आहे.
या शरीरात जर काही शक्तिशाली अवयव असेल तर ते तुमचे मन आहे.
तुमचे सर्व अवयव मनाच्या निर्देशाचे पालन करतात.
आणि कोणी कोणाच्या सूचना पाळतो?
तुम्ही ऑफिसच्या बॉसला फॉलो करता तेव्हा बॉस सगळ्यात उंच
असतो, तो उंचीने लहान असतो, तो उंच असतो, काही फरक पडत नाही.
त्याचप्रमाणे, तुम्ही जी सूचना पाळत आहात, ती तुमच्या मनाची
आहे.
आणि जर तुमचे मन सामर्थ्यवान असेल तर तुमची उंची लहान आहे, ती
उंच आहे.
तुमचा रंग चांगला नाही, या गोष्टींना काही फरक पडत नाही.
तुम्ही 7 फूट उंच आहात, पण तुमचे मन सरासरी आहे, तर तुम्ही
अगदी सरासरी असणार आहात.
होय.
तर, तुम्ही मानसिकदृष्ट्या किती शक्तिशाली आणि मजबूत आहात, ही
बाब आहे.
तुम्ही या क्षेत्रातील निर्णय कसे घेता?
पहा, एकच परिस्थिती आहे, दोन दृष्टीकोन आहेत.
मी तुम्हाला एक उदाहरण देईन.
एक सेल्स आणि मार्केटिंग प्रोफेशनल म्हणून तुम्ही एकदा विचार
करा की तुम्हाला सेल्स करावंच लागेल, पावसाळा आहे, पाऊस
पडतोय, सगळीकडे पाणी आहे आणि सतत पाऊस पडत नाही.
मी तुम्हाला सांगितले की, सेल्स आणि मार्केटिंग व्यावसायिक
म्हणून तुम्हाला बाहेर जावे लागेल, ते तुमचे काम आहे.
तुम्ही दोन सेल्स लोकांपैकी एक आहात, आणि एक विचार करत आहे,
की पावसाळा आहे, आज तुम्हाला कोणीही सापडणार नाही, आजूबाजूला
पाणी आहे.
त्यामुळे घरीच चहा आणि भजी बनवता, मजा येते.
ठीक आहे? साफ? समोरचा माणूस काही वेगळाच विचार करतो.
बघा, एकच परिस्थिती आहे, पाऊस पडतोय, सगळीकडे पाणीच पाणी आहे
आणि अजूनही पाऊस सतत पडत आहे.
एकच परिस्थिती आहे.
परंतु, दोन लोक आहेत, ते दोघेही विक्री करणारे आहेत, परंतु,
आपले कार्य दृष्टीकोनातून केले जाते. मी माझ्या कारकिर्दीत
म्हटल्याप्रमाणे, तुम्ही जे काही करत आहात,
ते तुमचे लक्ष्य नाही.
तुमची कृती तुमचे लक्ष्य नाही.
ज्या हेतूने तुम्ही कृती करत आहात,
हेतू आणि कृती आपल्या वैयक्तिक लक्ष्याप्रमाणे आहे.
फक्त कृती हे तुमचे लक्ष्य नाही.
तुम्ही इंजिनिअरिंग करत आहात, किंवा सेल्स मार्केटिंगमध्ये
जात आहात, सेल्स मार्केटिंग क्षेत्रात तुम्हाला जे ज्ञान
मिळवायचे आहे, तुम्हाला एमबीए करायचे आहे, तुम्हाला ते का
करायचे आहे?
असे विचारले असता सामान्य माणूस म्हणतो,
मी सेल्स मार्केटिंग करत आहे, म्हणूनच मी ते करत आहे.
मी सेल्स मार्केटिंग क्षेत्रात जाईन.
का? तू इंजिनीअरिंग का करतोस?
कोणी इंजिनीअरिंग करत आहे, कारण त्याला इंजिनीअरिंगची पदवी
हवी आहे.
कोणी इंजिनीअरिंग करत आहे, कारण त्याला कंपनीत चांगली नोकरी
हवी आहे.
नोकरी, कुणाला परदेशात जावे लागते, कुणाला हुंडा हवा असतो
म्हणून पदवी घ्यावी लागते, हो आई-वडिलांकडे संपत्ती असते पण
मुलगा शिकलेला नसेल तर कुणी विचारणार नाही, म्हणूनच तुम्हाला
मोठा हुंडा मिळावा म्हणून अभियांत्रिकीची पदवी हवी.
बरेच लोक कॉलेजमध्ये इंजिनीअरिंग करायला गेले पण त्यांना
शिक्षण घ्यायचे नाही, त्यांच्याकडे खूप मालमत्ता आहे, त्यांना
फक्त मोठा हुंडा हवा आहे जेणेकरून त्यांनी इंजिनीअरिंग
केल्याचे प्रमाणपत्र त्याच्या घरी लावावे.
आपण सिद्धांतांमध्ये पाहिले आहे का? रँचो, तू ज्या ठिकाणी
इंजिनीअरिंग करत होतास, तिथे वडिलांची इच्छा काय होती? की
माझ्या मुलाने भिंतीवर प्रमाणपत्र लावावे.
तर, तुम्ही जे अभियांत्रिकी करत आहात, तेच तुम्ही करत आहात,
परंतु ते तुमचे लक्ष्य नाही.
तुम्ही ज्या हेतूने करत आहात, कृतीसह हेतू तुमच्या वैयक्तिक
लक्ष्याप्रमाणे आहे.
कृतीसह हेतू आपल्या वैयक्तिक लक्ष्याप्रमाणे आहे.
तुमचे वैयक्तिक लक्ष्य तुमच्या कृतींवर आधारित नाही, तुम्ही
करत असलेले काम हे तुमचे लक्ष्य नाही.
त्या कारवाईच्या विरोधात तुम्ही काय साध्य करणार आहात ते
तुमच्या हेतूच्या जोरावर येईल.
ती कृती करण्यामागे तुमचा कोणताही हेतू असला, तरी ती कृती
करण्यामागे तुम्हाला प्रतिसाद मिळणार आहे.
हे अगदी स्पष्ट आहे. यात तुमचा कोणताही गोंधळ नसावा.
तर, असेच आता मी म्हणत होतो की काय विचार आहे?
मी पावसातल्या सेल्सबद्दल बोलत होतो, की दोन सेल्स पर्सन
आहेत, पाऊस पडत आहे, सगळीकडे पाणी आहे, पाऊसही पडतोय.
त्यामुळे आज पावसात कोणीही बाहेर पडणार नाही, असा विचार मनात
आला.
तर, आज आपण घरी बसून चहा आणि भजी बनवू.
मी माझ्या घरच्यांना चहा आणि भजी बनवायला सांगितले, आज आपण
मजा करू.
दुसरा विचार वेगळ्या कोनातून, त्याच दृश्यावर, दृश्य तेच आहे,
की आज पाऊस पडत आहे, त्यामुळे माझे सर्व ग्राहक आणि ग्राहक
घरी असतील.
आज ते शक्य आहे, आज मी संपूर्ण महिन्याचे लक्ष्य साध्य करेन,
मी महिनाभर विकेन.
कारण आज ते केले जाऊ शकते, ते शक्य आहे.
एका व्यक्तीने त्या वाईट परिस्थितीत नकारात्मकता पाहिली,
सुट्टी पाहिली आणि दुसरी व्यक्ती त्याच परिस्थितीत संधी पाहत
आहे.
फक्त एकच परिस्थिती आहे, दोन दृष्टीकोन आहेत.
आणि तुमच्या लक्ष्याकडे, तुमच्या व्यवसायाकडे पाहण्याचा तुमचा
दृष्टीकोन तुम्हाला सरासरी किंवा टॉपर बनवेल.
तर, तुम्ही तुमच्या करिअरकडे कसे आकर्षित आहात?
तुला कसे वाटत आहे?
ही गोष्ट तुम्हाला सरासरी किंवा विशेष बनवेल.
एकतर तुम्ही प्रवास कराल किंवा तुम्ही सुपर व्हाल.
एकतर तुम्ही सरासरी राहाल किंवा तुम्ही त्या क्षेत्रात
प्रभुत्व मिळवाल.
दोन विचार आहेत.
मी तुम्हाला सांगितलेला पहिला विचार, पावसाळ्याच्या दिवशी
सेल्समनने विचार केला की, आज मी भजाऱ्यांचा आस्वाद घेईन.
99% विक्री व्यावसायिकांना असेच वाटते.
तेही तेच विचार करतात.
तुम्ही मार्केटिंग सेल्स प्रोफेशनल असाल किंवा या क्षेत्रात
जायचे असेल, तर स्वतःला विचारा, या परिस्थितीत तुमचा
दृष्टीकोन काय आहे?
तुम्हालाही असेच वाटते का?
की तुम्ही वेगळा विचार करता?
नंतर, तुम्ही स्वतःला दोष देऊ शकता, किंवा दुसर्‍या व्यक्तीला
दोष देऊ शकता किंवा तुमच्या नशिबाला दोष देऊ शकता.
तुम्ही त्याच्यासोबत चांगले काम करत आहात, त्याने आपले लक्ष्य
साध्य केले आहे.
एखाद्या विशिष्ट परिस्थितीत, जेव्हा तुम्हाला काहीतरी वेगळे
करायचे होते, तेव्हा तुम्ही तिथे काय केले?
कोणत्या कोनातून विचार केला?
आपण हे लक्षात ठेवणे आवश्यक आहे.
तुम्ही वर्षभर अभ्यास करता.
परीक्षा वर्षभर होत नाहीत.
वर्षभर अभ्यास कसा केला की नाही?
मूल्यमापन दररोज होत नाही.
ज्या दिवशी परीक्षा असेल, तो दिवस तुमच्या मूल्यांकनाचा असेल.
ज्या दिवशी तुम्ही असे प्रदर्शन कराल, त्या दिवशी तुम्हाला
त्याचे परिणाम मिळणार आहेत.
तर, तुम्ही वर्षभर सेल्स मार्केटिंग करत आहात.
पण, असे दिवस म्हणजे तुमच्या परीक्षेचे दिवस, निकालाचे दिवस,
तेथून तुमच्या करिअरचा आलेख असाच पुढे जाणार आहे, किंवा असाच
राहणार आहे किंवा असाच राहणार आहे.
तुम्हाला वर जायचे आहे, तुम्हाला तिथेच राहायचे आहे किंवा
तुम्हाला खाली जायचे आहे,
हे दररोज ठरवले जात नाही.
अमूक अशा दिवशी ठरवले जाते.
मग तुला काय वाटते?
तुमची अशी परिस्थिती आहे, मग तुम्ही काय ठरवता?
मी तुम्हाला आतापर्यंत दोन उदाहरणे दिली आहेत.
मी तुम्हाला आणखी एक परिस्थिती देईन.
तुम्ही या क्षेत्रात आलात, पण तुम्हाला संघर्षाची भीती वाटते.
मी म्हणालो, तू चांगला पेहराव केलेला आहेस, तुला तो आवडला
आहे, पण तुला तो ड्रेस घाणेरडा होण्याची भीती वाटते, तुला
त्यात घाम फुटू नये, तर तू यशस्वी होणार नाहीस.
जर तुम्ही तुमचा ड्रेस पाण्याने धुण्यापूर्वी घामाने धुतला
असेल तरच तुम्ही यशस्वी होणार आहात.
तुझे कपडे किती वेळा घामाने भिजले, तोच तुझ्या यशाचा सुगंध
असेल, जो कोणत्याही परफ्युमच्या सुगंधापेक्षा, कष्टाच्या आणि
घामाच्या सुगंधापेक्षा खूप छान असतो.
सेल्स आणि मार्केटिंग व्यावसायिकांच्या करिअरमध्ये अनेक वेळा
अशी परिस्थिती येते.
बघा, या क्षेत्रात जावं की नाही?
आपण निवडावे असे काय आहे?
दुसरे, फ्रेशर्ससाठी, जर तुम्ही प्रवेश केला तर तुम्ही यशस्वी
कसे व्हाल?
मी दोघांबद्दल बोलत आहे.
अनेकवेळा अशी परिस्थिती येते की, ज्या कंपनीत तुम्हाला जायचे
असते, ज्या झोनमध्ये नीट रस्ता नाही, वाहतूक व्यवस्था नाही,
अनेक वेळा पायी जावे लागते, पावसात पाणी तुंबते, अशा अनेक
वेळा बाहेर काढावे लागते. तुमचे बूट आणि ते तुमच्या हातात
घ्या, तुम्हाला पाण्यात चालावे लागेल.
आता तुम्हाला विचारले तर,
तुम्हाला तिथे जायचे आहे असे विचारले तर, बहुतांश स्मार्ट
विक्री आणि विपणन व्यावसायिक नाही म्हणतात.
तुम्ही हा प्रश्न नक्कीच विचारत असाल, तुम्ही हुशार दिसत
आहात, सर्वकाही आहे, तुम्ही यशस्वी का होत नाही?
मी म्हणालो, यशस्वी होण्यासाठी,
तुमचे वय, तुमची जात, तुमचा रंग, तुमचे व्यक्तिमत्व,
मी बाहेरच्या बद्दल बोलतोय, किंवा तुमच्या शिक्षणाला तुमच्या
विचारसरणीला महत्त्व नाही.
आणि जो विचार सकारात्मक आहे,
मी आंतरिक व्यक्तिमत्त्वाबद्दल बोलत आहे, ज्याचा एक मोठा भाग
आहे,
आणि आतील व्यक्तिमत्व 80% महत्वाचे आहे.
बाह्य व्यक्तिमत्व, ज्याला तुम्ही म्हणता, तुमचे शरीर बनवा,
तुमचा पेहराव, केशभूषा, मेकअप बदला, 10-15% महत्त्वाचे आहे.
या अशा गोष्टी आहेत ज्या एका दिवसात बदलू शकतात.
पण विचार करणे एका दिवसात शक्य नाही.
त्यामुळे खरा निर्णय तुमच्या विचारांवर आधारित असतो. कोणत्या
परिस्थितीत तुम्ही स्वतःसाठी निर्णय घ्या.
तुम्ही तुमच्या बाजूने चांगले घ्या. पण पुढे तुमच्यासाठी
चांगले किंवा वाईट घडणार आहे.
आता मी तुम्हाला परिस्थिती दिली आहे. आणि मुख्यतः तुम्हाला
अशा झोनमध्ये जावे लागेल जेथे योग्य रस्ता किंवा वाहतूक नाही.
उन्हाळ्यात गेलात तर धूळ फेकणार. जर तुम्ही हिवाळ्यात गेलात
तर तुम्हाला मोकळे क्षेत्र मिळेल.
उन्हाळ्यात गेलात तर खूप थंडी जाणवते. जर तुम्ही पावसाळ्यात
गेलात तर तुम्हाला योग्य रस्ता किंवा वाहतूक मिळत नाही.
त्यामुळे अनवाणी चालावे लागते. अनवाणी चालावे लागते.
अनेक वेळा तुम्ही या परिस्थितीचा विचार करून हात वर करता.
नाही, मला तिथे जायचे नाही. मला तिकडे जायचे नाही.
तुम्ही म्हणाल, आम्ही असे नाही गेलो तर आम्हाला यश मिळणार
नाही.
बघा, जर देव तुम्हाला खूप त्रास देत असेल तर त्याने तुम्हाला
खास पाठवले आहे असे समजा.
तुम्ही रस्त्यावर चालत आहात. पावसाळा आहे.
तुम्ही 1-1.5 फूट पाणी असलेली कार आणली आहे.
त्यामुळे कुठेतरी रस्त्यावर थोडं पाणी दिसतं.
ते अर्धा फूट, 6 इंच, 3 इंच, 2 इंच असेल.
आपण विश्रांती घेण्यास संकोच कराल का?
तुम्ही विश्रांती घ्याल की दुसरा मार्ग शोधाल?
तुम्ही ब्रेक घेणार नाही.
कारण तुम्ही रस्त्यावर दीड फूट पाणी आधीच चालले आहे.
म्हणूनच देव तुम्हाला यशस्वी करायचा आहे.
तो तुम्हाला अशा वैशिष्ट्यपूर्ण परिस्थितीतून बाहेर काढतो.
तो तुम्हाला इतका त्रास देतो की तुम्हाला भविष्यात येणार्‍या
छोट्या समस्याही समजत नाहीत.
त्यांना पार करून तो तुम्हाला चालायला लावतो.
त्यामुळे तुम्हाला यशाच्या मार्गावर आणण्यापूर्वी तो तुम्हाला
खूप त्रास देतो.
EPSC प्रोफेशनल्स, आर्मी प्रोफेशनल्स.
त्यांना यशाच्या मार्गावर आणण्यापूर्वी ते त्यांना असे खडतर
प्रशिक्षण देतात.
एकतर पळून जा किंवा वाचाल.
ते इतके खडतर प्रशिक्षण देतात की सामान्य माणूस ज्या
परिस्थितीत घाबरतो त्या परिस्थितीत तो टिकून राहील.
उणे 10, 20, 30 डिग्री तापमानात आमचे लष्कराचे जवान ड्युटी
देतात.
त्याला काही दिवस खाण्यापिण्याशिवाय जगावे लागते.
त्याला जीवनसत्त्वांचे प्रशिक्षण दिले जाते.
तो गोळ्या घेऊन जगतो.
जंगली वस्तू, ज्या सापांची तुम्हाला भीती वाटते,
त्यांच्यापासून वाचवायचे नाही.
ते खाऊन जगायचे कसे?
याचे प्रशिक्षणही त्यांना दिले जाते.
ते कसे पकडायचे, त्याचे विष स्वतःसाठी कसे वापरायचे.
या सर्व गोष्टी भाग होणार आहेत, अतिशय वैशिष्ट्यपूर्ण.
आता तुम्ही म्हणाल, प्रशिक्षण इतके कठीण का आहे?
कारण त्या आयुष्यात, ज्या करिअरमध्ये तो जात आहे, अशी
परिस्थिती कधी आली तर त्याला भीती वाटणार नाही.
त्याचा सामना कसा करायचा हे त्याला कळायला हवे.
त्याचप्रमाणे तुमची विचारसरणी मजबूत होते.
अशा परिस्थितीत तुम्ही घाबरू नका.
मी म्हणालो, पावसाळा आहे.
रस्त्यावर एक फूट पाणी, दीड फूट पाणी आहे.
आणि तू तिथून गाडी काढलीस.
बघा, मी अशा मुद्द्याचे उदाहरण देतो.
पावसाळ्यात तुम्ही बाहेर जाता.
आपण ते व्यावहारिकदृष्ट्या पहा.
दीड फुटावरून बाहेर आलात.
रस्त्यावर जे तीन इंच पाणी मिळते, त्याचा आनंद लुटता येतो.
पण, पण कुणी सुखे आले असेल तर तीन इंच सोडा.
रस्त्यात पाणी दिसले तर तो एकदाचा संकोच करतो.
मी पाण्यातून जावे की बाजूने?
मी ते कसे करावे?
किंवा मी दुसरा मार्ग शोधावा?
जितका जास्त वेळ तुम्ही विचारात घालवाल, तितका जास्त वेळ
तुम्ही निघून जाल.
तुम्ही पुढे जाल.
आणि ही जीवनाची शर्यत आहे.
निर्णय घेण्यासाठी थोडा वेळ घेतला तर जग तुम्हाला उडवून लावते.
तुम्हाला बाजूला करण्यात आले आहे.
दुसऱ्या व्यक्तीने ती ऑफर घेतली.
संधी तुमच्या समोर आली.
तू विचार करायला लागलास.
मी त्या भागात जावे का?
अनवाणी पायांनी?
पावसात?
चिखलात?
एक व्यक्ती अशा परिस्थितीतून गेली आहे.
तो गावातून आला आहे.
शेतातील चिखलात जाण्यास त्याला अजिबात संकोच वाटत नाही.
तो लगेच हो म्हणाला.
तुम्ही विचार करत राहिलो तोपर्यंत त्याने संधी घेतली.
त्याने तुला उडवले.
तुम्ही रस्त्यावर पाहिले असेल.
अपघातात कुत्रे मरताना तुम्ही पाहिलं असेल.
ते का मरतात माहीत आहे का?
कारण ते रस्त्याच्या मधोमध येतात.
आणि त्या वेळी गाडी येत असताना त्यांना कधी कधी वाटतं, मी
पुढे जाऊ का?
कधी कधी त्यांना वाटतं, मी परत जाऊ का?
पुढे जायचे की मागे जायचे हे ठरवण्यासाठी ते वेळ घेतात.
तोपर्यंत गाडीने त्यांना उडवले.
त्यामुळे पुढे जायचे की मागे, तुम्ही काहीही ठरवू शकता.
जर तुम्ही मागे राहिलात तर तुम्ही सुरक्षित राहाल.
पण जर तुम्ही लवकर निर्णय घेऊ शकत नसाल तर
तुम्ही तुमचा जीव देखील गमावाल.
जग तुम्हाला उडवून देईल.
उदाहरणार्थ, कार चालक वाट पाहत होता.
मध्येच एक कुत्रा आला.
एक किंवा इतर.
कार चालकाने हे जाणूनबुजून केले नाही.
पण एक कार आहे.
तुम्ही रस्त्याच्या मधोमध असाल तर गाडी येईल आणि जाईल.
गाडी तुम्हाला उडवून देईल.
जगात असे लोक आहेत जे तुम्हाला उडवून लावतील.
जर तुम्ही योग्य वेळी योग्य निर्णय घेऊ शकत नसाल.
आपण निर्णय घेण्यास सक्षम आहात, परंतु योग्य वेळी.
कुत्र्याने ठरवले की मी पुढे जाईन.
पण तो ठरवेपर्यंत गाडी त्याला उडवून देते.
इकडे, बेटा, जा.
तुमच्या बाबतीतही असेच घडणार आहे.
मग तुम्ही काय ठरवता?
ते तुमच्या विचारावर अवलंबून आहे.
कारण तुमची विचारसरणी तुम्हाला या मार्गाने घेऊन जाईल, किंवा
तुम्हाला येथे सोडेल, किंवा तुम्हाला खाली फेकून देईल.
ते तुमच्या विचारावर अवलंबून आहे.
माणसाचे हात, पाय, नाक, तोंड, कान, बाहेरून दिसणारे भौतिक
शरीर,
देवाने ते चांगले केले आहे.
देव सगळ्यांना चांगला बनवतो, पण तरीही ही जगाची पातळी
ठरवायची, विचार करायची.
पण हे भौतिक शरीर, ज्याला तुम्ही व्यक्तिमत्व म्हणताय,
मी तुम्हाला एक उदाहरण दिले आहे की, जे लोक 6.5 फूट उंच आहेत,
ते बाऊन्सरसारखे धावत आहेत.
आणि ज्या व्यक्तीसाठी ते बाउंसर आहेत, ती व्यक्ती 5.5 फूट उंच
आहे.
पण त्याचं मन इतकं खंबीर आहे, की तो सगळ्यांना कामावर ठेवतो
आणि सगळ्यांना पळवायला लावतो.
आणि ते त्याला हो सर, हो सर म्हणत नमस्कार करत आहेत.
त्यामुळे कोणाचे व्यक्तिमत्त्व अधिक मजबूत आहे, याचा विचार
करणे आवश्यक आहे.
व्यक्तिमत्व, बाह्य भाग खूप कमी आहे.
अंतर्गत, तुम्ही जितके शक्तिशाली आहात,
तुमचे व्यक्तिमत्व खूप शक्तिशाली होईल.
तुमची विचारसरणी जितकी मजबूत असेल, तुमचे मन जितके मजबूत असेल
तितके तुमचे व्यक्तिमत्व मजबूत होईल.
म्हणून, एक यशस्वी विपणन आणि विक्री व्यावसायिक होण्यासाठी,
मी म्हणालो तुम्हाला प्रवास करायला आवडेल.
मी तुला आधी सांगितले होते, आता तुला गावोगावी फिरून कंटाळा
आला आहे.
तुम्ही मार्केटिंग मॅनेजर होऊ शकता, पण तुम्ही गावातल्या
ट्रॅक्टरशी जुळवून घेऊ शकाल का?
नसेल तर अडचण येईल.
कारण अनेक वेळा अशी परिस्थिती येईल की, तुम्हाला हे करावे
लागेल.
पहा, जे जमिनीवर कठोर परिश्रम करण्यास तयार आहेत,
एक दिवस ते यशाच्या शिडीवर चढतील.
मी एक रिपोर्टर पाहतो,
मी त्याच्या चॅनलला चौहान चौहान म्हणतो.
गेली २-३ वर्षे मी त्याला पाहतोय.
तो गावाच्या आतील भागात पोहोचला होता, जिथे महिला
निवडणुकीच्या वेळी पिके घेत आहेत.
ते कॅमेरा आणि माइक घेऊन त्यांच्याकडे गेले असते.
होय, अम्मा, तुम्हाला काय वाटते, निवडणुकीत कोण जिंकणार आहे?
कोण जिंकणार आहे?
आणि ते पण म्हणायचे, मला काय माहीत?
अम्मा, तुम्हाला माहिती आहे, तुम्ही मतदान करणार आहात.
होय, घरातील लोक काहीही म्हणतील.
ठीक आहे, कुटुंबातील सदस्यांचे ऐका.
बघा ना, बऱ्याच गोष्टी बाहेर येत आहेत, की आजही स्त्रिया
आपल्या कुटुंबातील सदस्यांचे म्हणणे ऐकून मतदान करतात,
त्यांच्या इच्छेनुसार मतदान करतात किंवा समाज जे म्हणेल तेच
सांगतात.
पण ग्राउंड लेव्हलची खरी गोष्ट अशी आहे की माणूस शेतात
स्वयंपाकघरात जाण्यासाठी तयार आहे.
त्यानंतर मी पाहिलं आहे की, अनेक मोठ्या वाहिन्यांनीही हा
हेतू पाळण्याचा प्रयत्न केला आहे.
आता तुम्ही विचार करत आहात, ते येत आहेत, ते येत आहेत.
मी त्याच व्यक्तीची योगी आदित्यनाथ यांची मुलाखत पाहिली आहे.
दीड वर्षानंतर.
मी त्याला गावात बैलगाडीवर बसून त्यांच्याशी गप्पा मारताना
पाहिले आहे.
मी हे बर्याच काळापासून पाहिले आहे.
ट्रॅक्टरवर बसून, बैलगाडी चालवणारा, त्याच्या शेजारी बसून
त्याच्याशी गप्पा मारतो.
बैलगाडी फिरते.
मग तो यशस्वी झाला असे म्हणाल का?
मी फक्त म्हणालो की, एक वर्ष किंवा दीड वर्षात,
योगी आदित्यनाथ मुलाखत घेण्यासाठी आले होते.
म्हणजे तो यशस्वी होतो.
योगीजी अशी मुलाखत देणार नाहीत.
त्यामुळे, जर तुम्हालाही जमिनीच्या पातळीपासून वर जायचे असेल,
तर आधी तुम्हाला तुमची जमीन इतकी मजबूत करावी लागेल.
या स्थितीत अनेकवेळा तुम्ही गावी गेलात तरी तुम्हाला राईड
मिळत नाही.
मुख्यतः, तेथे मोठ्या कंपन्या आहेत.
त्यामुळे, तुम्हाला ट्रॅक्टर किंवा बैलगाडीवर बसावे लागेल,
त्यांच्या शेजारी बसावे लागेल आणि त्यांच्याकडे बंदुकाही
असतील.
तुम्ही म्हणाल, की तो मला कापायला सुरुवात करेल, तो मला
भोसकेल.
त्यामुळे सेल्स मार्केटिंग प्रोफेशनमध्ये तुमच्यासाठी मोठी
समस्या निर्माण होईल.
तुम्ही म्हणाल, ते फार मोठे नाही, तुम्ही सरासरी आहात, हे
आवश्यक नाही.
पण अशा परिस्थिती आहेत.
आणि मी तुम्हाला एक व्यावहारिक उदाहरण देईन.
मी म्हणालो, तू कोणत्या जातीचा आहेस?
तुमचे शिक्षण काय आहे?
तुमचा रंग काय आहे?
तुमचे व्यक्तिमत्व काय आहे?
मी बाह्य बद्दल बोलत आहे.
तुमचा विचार जितका महत्त्वाचा आहे तितका फरक पडत नाही.
यशस्वी होण्यासाठी, एक उमेदवार, जो सरासरी शैक्षणिक
पार्श्वभूमीचा, हिंदी माध्यमातून आला आहे, कोणत्याही प्रकारे,
कॉपी करून, कॉपी करून, तो पदवीधर आहे.
बीए पास.
मग, कोणत्याही प्रकारे, मांडणी करून, पहा, मी तुम्हाला तेच
सांगत आहे, जो सरासरी उमेदवाराला वाटतो, तो देखील ते अनेक
वेळा करतो.
त्याने एमबीएही केले आहे.
एमबीए मार्केटिंग.
जेव्हा तो त्याच्या पदवीधर सहकाऱ्यांसोबत उभा राहतो आणि बोलू
लागतो तेव्हा तो म्हणतो,
मला काही कळत नाही.
मला फक्त अडचणीत कसे पास व्हायचे हे माहित आहे.
मला फक्त व्यवस्था कशी करायची आणि एमबीए कसे करायचे हे माहित
आहे.
पण, जी परिस्थिती त्यांनी उदाहरण म्हणून दिली, त्या
परिस्थितीत ते पुढे जाऊन म्हणतील, का? कारण त्याला माहीत आहे
की, चांगल्या पॉलिश कंपनीसाठी आमचे बॉस आम्हाला विचारणार
नाहीत.
ते आम्हाला विचारणार नाहीत.
होय, मिश्रा गावातून आला आहे.
तुम्हाला हे मिळेल.
मी नाही म्हटलं तर तुम्हाला ते मिळणार नाही.
आणि जर मी याला नाही म्हटले तर,
मी साठी पूर्ण केले आहे.
व्यक्तीने स्वीकारले.
होय, साहेब, खांद्यावर पिशवी, कपडे पण,
मी खाली घालेन, माझ्या हातात शूज, चालणे, पाण्यात चिखल.
काही हरकत नाही सर,
मी तुझ्याबरोबर जाईन.
मी गावात, शेतात, चिखलात, पाण्यात काम केले आहे.
आणि हे करून, व्यक्ती, पुढील 7-8 वर्षात, राष्ट्रीय प्रमुख
स्तरावर पोहोचली.
आणि हे उदाहरण मी व्यावहारिकपणे देत आहे.
मी ते व्यावहारिकरित्या देत आहे.
आणि मग, त्याचा दृष्टिकोनही बदलला, ज्याला काल बोलायचं
नव्हतं, त्याला आजही बोलायचं नाही.
काल त्याला बोलायचे नव्हते कारण त्याला वाटले की आपली पात्रता
खूप कमी आहे, तो बोलण्याच्या लायकीचा नाही.
आज तो वरच्या पातळीवर पोचला म्हणून बोलायचं नाही.
आता तो शिकवण्याच्या प्रशिक्षणात आहे,
मी एक व्यावसायिक आहे.
काही जुन्या आठवणी आठवल्या.
आज मला याचा आनंद आहे
मी कॉर्पोरेट ट्रेनर आहे.
अशा व्यावसायिकांना प्रशिक्षण देणे हा माझा व्यवसाय आहे.
आज मी एक लेखक, व्यावसायिक प्रशिक्षक, मन प्रशिक्षक आहे.
मी काही सरासरी शिक्षक नाही, ज्याकडे त्या दृष्टिकोनाने
पाहिले जाते.
लोक शिक्षकांना खोटी नावे देतात, पण बाहेर ते त्यांचा आदर करत
नाहीत.
त्यांचा अजिबात आदर करत नाही.
ते आम्हाला फसवत राहतात.
राम राम जी,
सर, राम राम, आपण राम रामाने सुरुवात करू आणि राम रामाने
समाप्त करू.
साहेब, तो गरीब माणूस आहे, त्याच्यावर दया करा.
तो आता बाहेर आला तर त्याऐवजी रु.
50, तो रु.
हॉटेलमध्ये 500, गुरुजींना रामराम ठोकत.
आणि, त्यानंतर, तो म्हणतो, तुम्ही शिक्षक आहात आणि मी एक
व्यावसायिक आहे.
पण, मी आता ट्रेनर म्हणून या उद्योगात आहे.
मी कॉर्पोरेट ट्रेनर आहे.
असे व्यावसायिक, डॉक्टर, व्यवस्थापक,
जीएम, सीए, सीएफओ, वकील, त्यांना प्रशिक्षण दिले जात आहे.
त्यांचा एक बॉस आहे.
होय.
आणि, तो एक प्रशिक्षक म्हणून या प्रशिक्षण उद्योगात आहे.
होय.
आणि, आता, गोष्ट अशी आहे की, तो काल देखील एक प्रशिक्षक होता,
परंतु आर्थिक.
आर्थिक त्याच्यापेक्षा 10 पटीने जास्त आहे.
10 वेळा.
जर, एखाद्या यशस्वी व्यक्तीने सांगितले की, रु.चे पॅकेज आहे.
१ कोटी,
रु. २ कोटी,
रु. 5 कोटी, कदाचित, होय.
आज आपल्या ट्रेनिंग इंडस्ट्रीमध्ये असे लोक आहेत, जे रु.
महिन्याला १०० कोटी, रु.च्या पॅकेजमध्ये.
50 कोटी.
होय.
तर, आता तुमचा दृष्टिकोन तयार करा.
मला एक वैयक्तिक वर्ग आठवतो,
मला आठवते.
हे असेच घडते.
आणि असं म्हणतात की, तुमचा विरोध, जो तुम्हाला टोमणा मारतो,
तो टोमणा तुम्हाला पुढे जाण्याची प्रेरणा देतो.
तुला राग येतो.
जेव्हा कधी, तुमच्या व्यवसायात, तुम्ही तुटायला सुरुवात कराल,
एकदा ठरवा, ते करण्यापूर्वी विचार करा.
तुम्हाला सेल्स, मार्केटिंग प्रोफेशनल व्हायचे असेल, तुम्हाला
यात तुमचे करिअर करायचे असेल, तर निर्णय घेण्यापूर्वी विचार
करा.
पण, एकदा ठरवलं की, तुम्ही घेतलेला निर्णय योग्य आहे, हे
सिद्ध करण्यासाठी तुमची सर्व शक्ती वापरा.
म्हणजे स्वतःला यशस्वी करा.
स्वतःला यशस्वी करा.
यात तुम्हाला काहीही करावे लागेल.
उद्या जग तुला विचारणार नाही, तू यशस्वी कसा झालास?
तु काय केलस?
तुम्ही स्वतःला कसे यशस्वी केले?
जगाला बघायचे आहे, की तुम्ही यशस्वी आहात.
हे लोक, जर तुम्ही यशस्वी झालात तर ते तुमचे अभिनंदन करायला
येतील.
आणि जर तुम्ही यशस्वी झाला नाही तर तेच लोक तुमची निंदा
करायला येतील.
हे तटस्थ लोक आहेत बाबा.
जेव्हा, दोन्ही परिस्थितींमध्ये, ते तुम्हाला फटकारण्यासाठी
येत आहेत, आणि ते तुमचे अभिनंदन करण्यासाठी येत आहेत,
मग, तुम्हाला त्यांच्याकडून वाईट गोष्टी ऐकायच्या आहेत की
त्यांचे अभिनंदन करायचे आहे हे ठरवायचे आहे.
ते तुम्हाला मदत करण्यासाठी काहीही करणार नाहीत.
ते फक्त वाईटच बोलतील किंवा तुमचे अभिनंदन करतील.
ते तुमच्या यशात कोणतीही भूमिका बजावणार नाहीत.
तुम्हाला ते करावे लागेल.
कारण, ते तुमचे करिअर आहे.
आणि, तुम्ही काय करणार आहात, हे तुम्हीच ठरवायचे आहे.
म्हणून, मी तुम्हाला तीन परिस्थिती दिल्या, ज्यामध्ये तुम्ही
यशस्वी होण्यासाठी निर्णय घ्या.
तुमचा आत्मविश्वास महत्त्वाचा.
निर्णय घेण्याची शक्ती, महत्त्वाची.
तुम्ही काय ठरवता?
तुम्हाला पुढे कसे जायचे आहे?
कसे?
तुम्ही स्वतःला अपडेट कराल आणि तुम्हाला एक नवीन संधी मिळेल.
एक व्यक्ती, विक्री विपणन व्यावसायिक आहे.
तो फक्त त्याचे काम करत असतो.
तो त्याचे लक्ष्य साध्य करतो, कधीकधी तो करत नाही.
मला जेवढा वेळ मिळेल, जे टार्गेट दिले आहे, ते मी दुप्पट करून
पूर्ण करू शकेन, असे सांगणारा उमेदवार आहे.
आता इथेही अशी परिस्थिती आहे की मी ते दुप्पट करून पूर्ण करू
शकतो, पण मी ते का करू?
मला एवढाच पगार दिला जातो.
मला एवढाच पगार दिला जातो, म्हणून तुम्ही एवढेच करत राहा.
तुम्ही 9 ते 6, 9 ते 6 नोकऱ्यांमध्ये फिरत राहा.
पण एका व्यक्तीच्या मनात कल्पना आली की मी ते दुप्पट करून
त्याला देऊ शकतो, त्याने ती कल्पना प्रत्यक्षात आणली.
तो दुप्पट देत आहे, इतर हसत आहेत.
मी म्हणालो की इतर दोन्ही परिस्थितीत हसतात.
तुम्ही काहीतरी वेगळं करणार असाल तेव्हा हसाल.
जेव्हा काही वाईट घडते तेव्हा तुम्ही हसाल.
काहीतरी चांगलं घडल्यावर तुम्ही हसाल.
तेच लोक येतील.
आणि ते तुमचेच लोक आहेत.
इतरांना काही अर्थ नाही.
ते तुमचे भाऊ, चुलत भाऊ, नातेवाईक, शेजारी आहेत.
हे लोक आहेत.
मग तुम्ही असे काही का ठरवत नाही जे तुम्हाला यशस्वी बनवते?
ज्याच्या मदतीने तुम्ही यशस्वी होऊ शकता.
इतरांच्या हास्याची पर्वा करू नका.
तुम्हाला यश मिळवून देणारे काहीतरी करण्याचा निर्णय घ्या.
पुढे जाण्याचा मार्ग.
त्या व्यक्तीने सांगितले की मी ते दुप्पट करू शकतो आणि यावेळी
माझे लक्ष्य पूर्ण करू शकतो.
आणि त्याने ते अंमलात आणले.
आणि वर्षानुवर्षे तो आपले लक्ष्य दुप्पट करत राहिला.
कंपनी कौतुक करत राहिली आणि लहान-मोठे वेतनवाढ देत राहिली.
पण जर त्याने स्वतःला विचारले की तो दुप्पट का करत आहे,
त्याने ते करू नये.
मग तो एक सरासरी व्यक्ती आहे.
पण त्याने आपला वेळ हुशारीने वापरला.
मी 8 तास काम का करावे आणि 4 तास आनंद का करावा?
मला काय मिळणार?
मी 8 तास काम करतो.
मी ते दुप्पट करीन.
85,000 रुपयात काम करणारी व्यक्ती
MNC कडून 85 लाखांचे पॅकेज मिळाले.
85 हजारांवर काम करणाऱ्या व्यक्तीला 85 लाखांचे पॅकेज मिळाले.
कारण आजच्या काळात तुम्ही जे काम करत आहात,
हा उपग्रह युग आहे.
तुमचे चांगले-वाईट बाहेर येत आहे.
कॅन्टीनमध्ये बसून किंवा रेस्टॉरंटमध्ये बसून तुमचे सहकारी
फक्त तुमची प्रसिद्धी करत आहेत.
ते त्यांच्या बाजूने नकारात्मकतेने करत आहेत.
पण मी तुम्हाला सांगतो की एखादी व्यक्ती नकारात्मक
प्रसिद्धीमध्ये लोकप्रिय होते.
कारण समोरच्याला त्यातून सकारात्मकता मिळते.
तुमचे सहकारी रेस्टॉरंटमध्ये बसून गप्पा मारत आहेत.
तुम्हाला ते माहित आहे काय?
तो मूर्ख आहे.
अनेक वर्षांपासून तो कंपनीचे टार्गेट दुप्पट करत आहे.
तो त्याच्यासारखा मूर्ख नाही.
वाईट गोष्टी करण्यापूर्वी शर्माला विचारा.
आपण दुहेरी चरबी आहात?
तू पातळ आहेस का?
आणि लठ्ठ होऊन शरीराचा रोग घेतला आहेस.
तुम्ही दुसरे काही घेतले नाही.
पण कंपनीचे टार्गेट दुप्पट करणारे शर्मा
आज त्याला 85,000 ऐवजी 85 लाखांचे पॅकेज मिळाले.
त्यामुळे करिअरमध्ये काही वेगळे करायचे असेल तर
जर तुम्हाला तुमच्या करिअरमध्ये 10 पट वाढ करायची असेल,
जर तुम्हाला तुमच्या व्यवसायाच्या शिखरावर जायचे असेल,
मग तुम्हाला काहीतरी वेगळा विचार करावा लागेल.
काहीतरी वेगळा विचार करावा लागेल.
जर तुम्ही इतरांसारखा विचार कराल, सामान्य माणसासारखा विचार
कराल, इतरांसारखा विचार कराल तर तुम्हाला सरासरी यश मिळेल.
जर तुम्हाला तुमच्यासाठी काही वेगळे मिळवायचे असेल तर,
मग तुम्हाला काहीतरी वेगळा विचार करावा लागेल.
अन्यथा,
तू सरासरी झालास,
आयुष्य सुरू करा,
9 ते 6 काम करा,
लग्न करा, मुले व्हा,
आयुष्याच्या शेवटपर्यंत कसे तरी व्यवस्थापित करा,
घर विकत घ्या, आयुष्य सुरू करा.
जीवन चालू आहे.
आजचा प्रशिक्षण उद्योग आपल्याला काय सांगतो?
ते आम्हाला वयाबद्दल बोलायला सांगतात.
ते म्हणतात की शारीरिक वय आणि मानसिक वय असते.
आम्ही ते प्रशिक्षणात देतो.
मानसिक वय असते.
तुमचे वय ४० असेल तर तुमचे शारीरिक वय ४० आहे.
तुमचे मानसिक वय 20-22 आहे.
अशा प्रकारे उत्साही व्हा.
कोणीही आवश्यक नाही.
साधारण उमेदवाराप्रमाणेच,
तुमचे मूल देखील व्यवहार करेल.
तुम्ही पण व्यवहार कराल.
आणि आम्ही कसे नियोजन करतो हे तुम्हाला माहीत आहे का?
5 वर्षात पुढील 25 वर्षांचे नियोजन करा.
1 वर्षात 5 वर्षांचे उद्दिष्ट साध्य करण्याची योजना.
आणि आम्हाला तेवढी मेहनत करायची आहे.
आम्ही वय अर्ध्यावर आणले आहे.
आम्ही योजना 5 पट अतिरिक्त केली आहे.
तुका म्हणे छळाचा विषय ।
नाही.
फक्त योजना आखायची आहे,
तुमचे अवचेतन मन कार्यान्वित करा.
नीट पटवून दिल्यास ते 10 वर्षे काम करू शकते.
हे समजत नाही.
त्यात खूप शक्ती आहे.
तो काहीही करू शकतो.
पण तुम्हाला ते नीट पटवून द्यावे लागेल.
जर तुम्हाला वाटत असेल की तुम्ही ते करू शकता,
मग तुमचे अवचेतन मन,
जी महासत्ता आहे,
तुमच्यासाठी काहीही करू शकतो.
तुम्हाला जे वाटते ते तुम्ही बनता.
आणि तुम्ही जितके वेगवान होण्याचा प्रयत्न कराल,
आपण जितके वेगवान होऊ शकता.
तर, मी म्हटल्याप्रमाणे,
तुमची जात, वय, वर्ण, शिक्षण,
या सर्व गोष्टी दुय्यम आहेत.
पहिली गोष्ट म्हणजे तुमचा विचार.
तुमची मनाची शक्ती.
तुम्ही मानसिकदृष्ट्या किती मजबूत आहात,
शारीरिक नाही.
तुला कुस्तीला जाण्याची गरज नाही.
हे मोठे पैलवान,
जे कुस्ती करतात,
अंडरटेकर प्रकार,
जो त्यांच्याशी लढेल,
कुस्ती रिंगचा प्रमुख, सरासरी उंचीसाठी मानसिकदृष्ट्या मजबूत
उमेदवार असेल.
जो या 7 फूट, 7.5 फूट लोकांशी लढत असेल,
5-6 फुटाचा माणूस असेल.
निदान त्यांच्यासारखा कोणी नसेल.
ही हमी आहे.
तुम्ही संशोधन करून पाहू शकता.
अंडरटेकर टाईप लोकच लढू शकतात.
योजना दूरदर्शी असणे हे सर्व काही नाही.
तर, पुन्हा,
ज्याच्याकडे मनाची शक्ती आहे तो बलवान आहे.
तू जसा आहेस,
देवाने तुम्हाला ज्या प्रकारे बनवले आहे,
ते तसे स्वीकारा, अभिमान बाळगा.
असा विचार जर सचिन तेंडुलकरने केला असता
मी सरासरी उंचीचा माणूस आहे,
आणि त्याचा आवाज लहान मुलासारखा आहे, तर या विचाराने त्याचा
जीव घेतला असता.
की मी,
ब्रेट ली,
स्वे बख्तर,
अर्नोल्ड डॉड,
मी अशा गोलंदाजांचा सामना कसा करू शकेन
वसीम अक्रम, वकार युनूस,
ज्याने पहिल्याच सामन्यात नाक तोडले होते.
पहिल्याच सामन्यात त्याचे नाक मोडले.
आणि,
नवज्योत सिंग सिद्धू त्यांच्या मुलाखतीत म्हणतात,
की त्याचे नाक फुटले आणि रक्त येऊ लागले.
तर, मी म्हणालो, तो माणूस विश्रांतीसाठी जाईल.
पोरं काय म्हणते माहीत आहे का?
तो म्हणतो, नाही,
मी विश्रांतीसाठी जाणार नाही, मी खेळेन.
मी खेळणार आहे.
आणि ज्या विचाराने त्याला वाटले की तो खेळेल, याच विचाराने तो
जगातील महान गोलंदाज बनला.
ती शरीरयष्टी, उंची,
तो फक्त 16 वर्षांचा होता.
विचार करायला वय नसतं.
मी म्हणालो, वय काही फरक पडत नाही.
जात काही फरक पडत नाही.
धर्माला काही फरक पडत नाही.
रंग काही फरक पडत नाही.
शिक्षण काही फरक पडत नाही.
अनेकांना वाटते,
माझे शिक्षण हिंदी माध्यमात झाले आहे,
मी हे कसे करू शकेन?
तुमची विचारसरणी किती मजबूत आहे हा महत्त्वाचा मुद्दा नाही.
तुम्हाला माहीत आहे का जंगलातील सर्वात मोठा प्राणी कोणता?
तो सिंह आहे का?
नाही.
सर्वात मजबूत प्राणी कोणता आहे?
तो सिंह आहे का?
नाही.
सर्वात मोठा प्राणी म्हणजे हत्ती.
सर्वात लांब प्राणी जिराफ आहे.
बरेच बलवान प्राणी आहेत.
पण राजा हा सिंह का असतो?
इतर प्राणी का नाहीत?
तुम्हाला माहीत आहे का?
कारण त्याला तो राजा वाटतो.
मी राजा आहे.
तुमच्या डोळ्यात दहशत असावी असे म्हणतात.
तुमच्या डोळ्यात दहशत असली पाहिजे.
ती दहशत पाहून अर्धे सैन्य पळून जाते.
गदर चित्रपटात पाहिलंय का?
जेव्हा सनी देओल हातपंप उचलतो आणि ओरडतो तेव्हा ते हातात
तलवारी घेऊन पळून जातात.
तुमच्या डोळ्यात दहशत असली पाहिजे.
ती दहशत सिंहाच्या नजरेत असते.
आणि तो आत्मविश्वासही आहे.
मी राजा आहे.
आणि जर तो स्वतः आला तर तो हत्तीला मारू शकतो, तो जिराफला
मारू शकतो, तो बैलाला मारू शकतो, तो सगळ्यांना मारू शकतो.
का? कारण त्याची विचारसरणी इतकी मजबूत आहे
मी राजा आहे आणि मी जे काही विचार करत आहे, जे काही करत आहे,
ते योग्य आहे.
त्यामुळे माणूस, लहान, मोठा, सरासरी, त्याच्या विचाराने बनतो.
तर, विपणन किंवा विक्री व्यावसायिक म्हणून, तुम्ही या
क्षेत्रात कसे प्रवेश करता?
का? तुझ्यात विशेष काय आहे?
मी तुला ते सांगितले.
आणि प्रवेश मिळाल्यानंतर, कोणत्या प्रकारची विचार प्रक्रिया
आवश्यक आहे?
यशस्वी होण्यासाठी कोणत्या प्रकारचे शक्तिशाली व्यक्तिमत्त्व
आवश्यक आहे?
निर्णय घेण्याची शक्ती,
मी तुम्हाला तुमच्या क्षेत्राची अनेक व्यावहारिक उदाहरणे दिली
आहेत, जी तुम्हाला या मार्गावर पुढे नेतील आणि तुम्हाला
यशस्वी करतील.
ते तुम्हाला यशस्वी करतात.
असे करताना तुम्ही अनेकांना पाहिले असेल.
तुम्ही बर्‍याच लोकांना पाहिले असेल कारण ते योग्य वेळी
करियर-देणारे निर्णय आणि सरासरी निर्णय घेऊ शकत नाहीत.
उदाहरणार्थ, पावसाळ्यात, पावसाळ्याच्या दिवशी, पाऊस पडत
असताना, सरासरी लोकांनी काय ठरवले?
सुट्टी साजरी करण्यासाठी घरीच भजी आणि चहा खा.
पण ज्याच्या मनात टार्गेट होते, तोच प्रत्यक्षात तो म्हणाला.
अरे, आज घरी सगळे फुकट भेटतील.
आज मी सर्वांशी बोलू शकतो.
बिझी म्हणायचे सगळे क्लायंट आज फुकट भेटतील.
आज महिन्याचे टार्गेट मी आज पूर्ण करणार आहे.
मी ते आज पूर्ण करीन.
त्या अडचणीत, त्या परिस्थितीत त्याला एक संधी दिसली.
तो उत्सव साजरा करण्यात वाया घालवायचा नाही.
त्याचा त्याला उपयोग करून घ्यायचा आहे.
कोरोनामध्ये घडलेल्या प्रकाराप्रमाणेच संपूर्ण जगात गोंधळ
उडाला होता.
लोक ओरडत होते, ओरडत होते.
आणि बर्याच लोकांना वाटले,
कोरोना, कोरोना, ते होईल, ते होईल, ते होईल.
त्यांनी विचार केला आणि ते घडले.
ते घडलं.
आणि ते घडले.
त्यांना थोडीशी शिंक आली.
अरे, मला कोरोना झाला.
मी घाबरलो, घाबरलो, घाबरलो.
तुम्हाला माहिती आहे, तुम्ही जे काही विचार करता ते तुमच्या
बाबतीत घडू लागते.
भीतीपोटी अनेकांना कोरोना झाला.
ज्याला ते मिळाले, पण तो म्हणाला,
नाही, मला ते मिळाले नाही, मला ते मिळाले नाही.
मी तुम्हाला माझे उदाहरण सांगत आहे.
मी होतो,
मला कोरोना झाला.
मी पहिल्या टप्प्यात प्रवेश करत होतो.
पण माझे डॉक्टर,
मी रोज डॉक्टरकडे जायचो, रोज तपासायचो, रोज औषध घ्यायचो.
आणि मला लक्षणे दिसायची,
टीव्हीवर बातम्या बघायचो.
तुम्हाला आठवत असेल, तो अँकर, जो मेला, तो तरुण अँकर जो मेला,
बातमी पाहिल्यानंतर,
मी खरच घाबरलो होतो,
मी तुम्हाला सत्य सांगत आहे.
सगळे घाबरले होते.
मी रोज जायचो, रोज डॉक्टरकडे औषध द्यायचे, औषध बदलायचे, सगळे
करायचे.
तो म्हणायचा,
काही झालं नाही, बरं हो.
एके दिवशी, जेव्हा अँकरचा मृत्यू झाला,
मी एक उदाहरण दिले,
मी त्याला खडसावले.
ऐकायचे असेल तर बाहेर या.
मी तुला सांगतोय,
मी डॉक्टर आहे.
बरी हो.
नंतर, मला कळले की, मी कोरोनाच्या पहिल्या स्तरावर प्रवेश
केला होता आणि परत आलो.
मी परत आलो.
कारण, आणि मी देखील,
मीही पुढे जात राहिलो, पुन्हा पुन्हा जात राहिलो.
तेव्हा डॉक्टर म्हणायचे,
आता तू बरा आहेस, आता का येतोस?
मी ठीक आहे.
एक अनुभवी डॉक्टर म्हणतात,
मी हे ऐकायला जातो, कारण त्यांच्या विधानामुळे माझी विचारसरणी
सकारात्मक झाली आहे.
कारण मी तज्ञ नाही.
त्यामुळे ज्याचा विचार सकारात्मक होता तो वाचला.
आणि मी म्हणत होतो, ज्या कोरोनाला आपण आपत्ती समजत होतो, एक
अतिशय नाजूक परिस्थिती, ही परिस्थिती देखील वाईट होती.
अनेक दिवस पहिल्यांदाच रस्ते रिकामे दिसले.
स्वच्छ, इतके स्वच्छ.
एवढ्या गर्दीत, अशा स्थितीत एक व्यक्ती गर्दीमुळे त्रस्त झाली.
त्याकाळी माणसं बघायची तळमळ व्हायची, मधेच ब्रेक मिळायचा,
वस्तू मिळवायची.
अरे यार, कुणी दिसत नाही, दूरवरून तरी कुणी तरी दिसायला हवं.
निदान कुणी तरी दिसायला हवं.
कोणी दिसत नाही.
ही परिस्थिती होती.
पण त्या परिस्थितीतही आपल्या सरकारने, आपल्या जनतेने ते
सकारात्मकतेने घेतले.
आणि, आमचे खरे,
मी म्हणतो, तुमची खरी शक्ती, तुमची खरी क्षमता, सामान्य नाही.
ते एका वैशिष्ट्यपूर्ण स्थितीत आहे.
आणि मग लक्षात आलं, आपण काय करू शकतो.
आम्ही अनेक मोठे स्टार्टअप्स उभारले.
आमच्याकडे पीपीई किट, सॅनिटायझर किंवा मास्क नव्हते.
आम्ही मोठे उद्योग, मोठे युनिट्स उभे केले.
आम्ही आमच्या स्वतःच्या लसी, दोन लसी विकसित केल्या.
आणि आम्ही ही सर्व उत्पादने आमच्या स्वतःच्या वापरासाठी,
स्पर्धात्मकपणे, अतिशय कमी किमतीत बनवली.
आणि इतकंच नाही तर परदेशातही भरपूर विकलं.
भरपूर दान दिले.
भरपूर पत मिळवली.
काही दिवसांपूर्वीचा व्हिडीओ तुम्ही पाहिला असेल, की आमचे
पंतप्रधान, दक्षिण आफ्रिकेतील एका देशाचे, दक्षिण आफ्रिकेचे.
युरोपियन युनियन, एका देशाचा,
मी नाव चुकवत आहे, पंतप्रधान त्यांच्या पायांना स्पर्श करत
आहेत,
दक्षिण आफ्रिकेच्या एका देशाचा, तो त्याच्या पायांना का
स्पर्श करत आहे?
कोरोनामध्ये जी लस दान करण्यात आली आहे, ती त्या अनुषंगाने
करण्यात आली आहे.
आणि आम्ही ते करू शकलो कारण आम्ही ते विकसित केले.
आणि त्या वाईट परिस्थितीत, आम्ही आमच्या वास्तविक शक्तीवर,
आमच्या मेंदूवर विश्वास ठेवला आणि त्याचा विकास केला.
त्यांना जी लस देण्यात आली, आम्ही त्यांना जी मदत दिली, त्या
प्रोटोकॉलमध्ये कोणत्याही देशाचा पंतप्रधान, इतर कोणत्याही
देशाचा पंतप्रधान त्यांच्या पायाला हात लावणार नाही.
देश कितीही लहान असो वा मोठा.
भूतान, नेपाळ, अमेरिका, रशिया यांच्या पायाला हात लावणार नाही.
प्रोटोकॉलनुसार त्यांना ते मिळेल.
परंतु,
आम्ही दाखवलेला हावभाव, आणि आम्ही ते का दाखवू शकलो, कारण
त्या वाईट परिस्थितीत आम्ही स्वतःला सिद्ध केले, आमच्याकडे ते
होते, ते आमच्याद्वारे बनवले गेले.
आम्ही बाहेरून, भरपूर पैसे देऊन विकत घेतले असते, तर आम्हाला
ते करणे कठीण झाले असते.
ते शक्य नव्हते.
पण आम्ही त्याचा सदुपयोग केला.
त्यामुळे तुमचा विचार खूप महत्त्वाचा आहे.
खूप, खूप महत्वाचे.
यशस्वी विक्री किंवा विपणन व्यावसायिक होण्यासाठी, तुमच्याकडे
प्रवासाची वृत्ती असणे आवश्यक आहे.
प्रवास हा छंद आहे.
संवादात, तुमची सुरुवात, सादरीकरण, योग्य वेळी निर्णय घेणे,
नंतर कृती करणे, आनंदी व्यक्तिमत्त्व आणि मी म्हटल्याप्रमाणे
तुमच्या क्षेत्रात संधी मिळेल तेव्हा ती मिळवा.
नुसते हिसकावून घेऊ नका.
बरेच लोक संधीचे सोने करतात.
अनेकांना संधीची जाणीवही नसते.
बरेच लोक ते घेतात, परंतु ते अंमलात आणण्यास सक्षम नाहीत.
आजच्या काळात यशाचा ट्रेंड बदलला आहे.
पहिल्या 10 वर्षात आम्हाला मिळालेले यश,
काही लोकांनी ते 5 वर्षात घेणे सुरू केले.
आज एक व्यक्ती 2 वर्षात ते साध्य करत आहे.
10 वर्षात यश मिळतंय, कारण गाडी अजूनही धावते, असा अनुभव आहे.
अनुभवाच्या आधारे आम्हाला वेतनवाढ आणि पदोन्नती मिळाली.
5 वर्षात, आम्ही थोडे अतिरिक्त प्रयत्न केले.
पण आज माणूस पहिल्या दिवसापासून नियोजनबद्ध पद्धतीने आपल्या
करिअरला सुरुवात करत आहे.
त्याला माहित आहे, तुम्हाला हे देखील माहित असले पाहिजे की जर
तुम्ही या क्षेत्रात प्रवेश केला असेल तर तुमचे लक्ष्य काय
आहे?
आणि ते लक्ष्य साध्य करण्यासाठी, तुम्ही संधीची वाट पाहू नका.
तुम्ही ते तयार करा.
तुम्ही संधी निर्माण करता, आणि ती मिळताच तुम्ही ती मिळवता
आणि वेळ न घालवता, तुम्ही ती राबवता, तुम्ही ती अंमलात आणता.
आज ती वेळ आहे,
जेव्हा तुमचा बॉस तुमची मुलाखत घेत असेल.
आज एखादी व्यक्ती त्या बॉसची सहकारी बनते.
सहकारी म्हणजे समवयस्क.
आणि पुढच्या काही वर्षात तो त्या बॉसचा बॉस बनतो.
जर तुमचा बॉस सामान्य पद्धतीने विचार करत असेल आणि स्वत: ला
अपग्रेड करत नसेल, तर आज ती वेळ आहे, जेव्हा तुमचा उच्च
अधिकारी तुम्हाला वाढ आणि पदोन्नती देईल.
तुमचा कनिष्ठ हा तुमचा समवयस्क होईल आणि तो तुमच्या पुढे जाऊ
शकेल आणि तुम्हाला त्याला हो सर म्हणावे लागेल.
UPSC परीक्षेत, जे लोक UPSC उत्तीर्ण करतात, वरिष्ठ
निरीक्षकांकडून प्रशिक्षण घेतात आणि प्रशिक्षणानंतर ते
त्यांचे बॉस बनतात.
ती व्यवस्था आहे.
तुम्ही म्हणू शकता,
मी अभ्यास केला, पण मी अभ्यास केला नाही.
मी माझ्या वरिष्ठ विचारसरणीमुळे अभ्यास केला.
तू अभ्यास का केला नाहीस?
मी तुम्हाला सांगतो, तुम्ही नोकरी करत असलात तरी तुम्ही पुढील
परीक्षा देऊ शकता.
जर तुम्ही वकील असाल तर तुम्ही इन्स्पेक्टरसाठी परीक्षा देऊ
शकता आणि जर तुम्ही इन्स्पेक्टर असाल तर तुम्ही UPSC साठी
परीक्षा देऊ शकता.
तुमच्या वरिष्ठ विचारसरणीमुळे तुम्ही अभ्यास का केला नाही?
त्यांच्या ज्येष्ठ विचारसरणीमुळे तो तिथे बसला आहे.
मी तुम्हाला सांगितले, हे सर्व विचार करण्यासारखे आहे.
तर, तुम्हाला हवे असल्यास, एकत्र, एक उमेदवार, पहा, काय विचार
आहे?
एकाच कॅलिबरचे दोन उमेदवार आहेत.
एक MNC जॉईन झाला आहे, तर एक सरकारी ऑफिस जॉईन झाला आहे.
5 वर्षांनी भेट, 5 वर्षांनी,
MNC 10 पट अधिक शक्तिशाली, सक्रिय असेल आणि सरकारी विभागातील
एक, जिथे तो होता, तो 10 पट खाली आला असेल.
कारण आता त्याला फाईलवर सही करणे आणि टेबलावर पाय पसरणे
याशिवाय दुसरे काही कळत नाही.
त्या वातावरणात तो अडकला आहे.
मी 100% बोलत नाही.
फरकाचा विचार केल्यास,
मी शिक्षण क्षेत्रात कार्यरत आहे.
मी तुम्हाला एका शाळेबद्दल सांगेन, फरिदाबादमधील एका सरकारी
शाळेबद्दल, ज्याचे नाव हरियाणातील सर्वोच्च स्तरावर आहे.
मी फरीदाबादचा आहे, आमची फरीदाबादची शाळा, आणि मी जिथे राहतो
ते तीन किलोमीटर दूर आहे.
त्या शाळेचा रेकॉर्ड संपूर्ण हरियाणात आहे.
संपूर्ण हरियाणातील सर्वोच्च शाळांची संख्या.
17-18 NTSC मंजुरी.
जे चांगल्या खाजगी शाळा देत नाहीत, ते तिथून येत आहेत.
का? तुम्ही म्हणाल, ते खूप हुशार शिक्षक, पात्र असले पाहिजेत.
प्रत्येक सरकारी शाळेत पात्र शिक्षक असतात.
पात्रता असल्याशिवाय त्यांना तेथे प्रवेश मिळणार नाही.
त्यामुळे तुम्हाला वाटले असेल, काहीतरी असावे.
तिथे काहीतरी आहे.
मी तुम्हाला सांगितले, तुम्ही किती पात्र आहात, काही फरक पडत
नाही.
ती पात्रता तुम्ही किती वापरता.
आणि त्याचा वापर करण्याचा विचार व्हायला हवा.
या विचारातूनच त्यांनी खरा फंडा, खरी प्रतिभा वापरायचे ठरवले.
त्याने ते वापरायचे ठरवले.
मी फरिदाबाद सेक्टर ५५ बद्दल बोलत आहे.
मी सरकारी शाळांबद्दल बोलतोय.
एक रेकॉर्ड आहे.
विक्रम.
तुम्ही तिथे गेलात तर, चाचणी प्रक्रियेत, तुम्ही सरकारी
शाळांबद्दल ऐकले नसेल.
पण तिथे चाचणी प्रक्रियेचे पालन करून तुम्हाला प्रवेश मिळतो.
पायाभूत सुविधा एवढ्या चांगल्या आहेत की, खासगी शाळा नापास
झाल्या आहेत.
सरकारी निधी, त्यांनाही इतर सरकारी शाळांप्रमाणेच मिळतो.
पण इतर सरकारी शाळांमध्ये गेल्यास भिंती तुटलेल्या आहेत,
खिडक्या नाहीत, दरवाजे नाहीत, खोल्यांची अशी अवस्था आहे,
स्वच्छता नाही, हिरवळ नाही, उद्यानाची देखभाल नाही, काहीच
नाही.
पाहिल्यावर लोक म्हणतात, ही सरकारी शाळा आहे.
अशी प्रतिमा आहे, तुटलेली, म्हणजे सरकार, विभाग.
पण तिथे गेल्यावर तुमची विचारसरणी बदलते.
का? कारण कोणाची तरी विचारसरणी बदललेली असते आणि त्या
बदललेल्या विचारसरणीचा परिणाम म्हणून ती शाळा दिसते.
बघा, मुख्याध्यापकही इतर सरकारी शाळांइतकेच पात्र आहेत.
शिक्षकही तसेच आहेत.
पण, एखाद्या व्यक्तीची विचारसरणी, प्राचार्य म्हणून, आणि
त्याने ते ठरवले आहे
मला माझी यंत्रणा अशी चालवावी लागेल.
आणि त्या व्यक्तीने, सरासरी सरकारी शाळेचे मुख्याध्यापक होऊन
नकार दिला.
तो म्हणाला,
मी विक्रम करीन.
आणि त्या विचाराने तो पुढे सरकला.
तुम्ही पण एक उदाहरण आहात.
बघा, मी एक उदाहरण देत आहे.
तुम्ही पण करू शकता.
तुमच्या विचारसरणीमुळे तुम्हाला फरक पडेल.
तुम्ही हात, पाय, नाक, तोंड याची काळजी करू नका बाबा.
तू तुझ्या नशिबात रडतही नाहीस.
जे स्वतःला मदत करतात त्यांना देव मदत करतो.
जर तुम्ही सरासरी विचार केला तर, या खुर्चीवर असणे चांगले आहे.
कोण एवढं धावतं?
काळजी करू नका.
तर, उर्वरित कर्मचारीही तेच करत आहेत.
मी एक नेता म्हणून म्हणतो,
मी हे मॅनेजरच्या कॉर्पोरेट ट्रेनिंगमध्ये म्हणतो, एक नेता
म्हणून, तुम्ही काय म्हणता, तुम्ही काय करता याला महत्त्व
नसते.
कृती नेहमी तुमच्या शब्दांपेक्षा मोठ्याने बोलते.
तुमची कृती तुमच्या शब्दांपेक्षा नेहमीच जोरात असते.
तुम्ही म्हणता, शिस्तबद्ध व्हा, शिस्तबद्ध व्हा, शिस्तबद्ध
व्हा.
जर तुम्ही स्वतः शिस्तबद्ध नसाल तर तुम्ही तुमच्या संघाला
शिस्त लावू शकत नाही.
तुम्ही ते वक्तशीर करू शकत नाही.
तुम्ही ते समर्पित करू शकत नाही.
तुम्ही ते मेहनती बनवू शकत नाही.
प्रथम हे सर्व करा,
मग ते स्वतःच अनुसरण करतील.
हे ऑफिसमध्ये नाही, घरातही नाही.
तू मुलांना सांगशील तसं वागणार नाहीस.
ते तू कर.
ते तुमच्या कृतीची पुनरावृत्ती करतात.
तुमची मुले तुमच्या प्रतिबिंबाच्या रूपात येतील.
ते तोंडाने नव्हे तर कारवाई करतील.
तुम्ही तोंडाने सांगा.
होय, मुलांनो, तुम्हाला फोन आला तर सांगा,
पप्पा घरी नाहीत.
आणि तू म्हणशील,
बेटा, खोटं बोलू नकोस.
पण, होय, दाराकडे पहा.
शर्मा काका आले तर सांग.
पप्पा घरी नाहीत.
आता पाच वर्षांचा मुलगा झोपला आहे,
पप्पा, तुम्ही मला काल रात्री शिकवत होता, खोटं बोलू नकोस,
खोटं बोलू नकोस, ही वाईट सवय आहे.
मग हे काय आहे?
पप्पा, तुम्ही घरी होता, पण शर्मा काका घरी नाहीत असे तुम्ही
म्हणालात.
हे खोटे आहे की नाही?
गोंधळलेला?
तुमच्याकडे उत्तरही नाही.
तुम्ही म्हणाल ते काम करा.
पण, त्याच्या मनात काहीतरी आहे.
तशाच प्रकारे, तत्व, पूर्णपणे, हरियाणामध्ये एक उदाहरण आहे,
परंतु कोणत्या शाळेच्या मुख्याध्यापकाने त्यांच्याकडून धडा
घेतला आहे?
बाबा, धडा घेत आहेत.
त्याने धडा घेतला असेल,
पण धडा घेणे, ज्ञान घेणे इतके महत्त्वाचे नाही.
तुम्ही त्या ज्ञानाची अंमलबजावणी करण्यास सक्षम आहात की नाही
हे महत्त्वाचे आहे.
तुम्ही त्याची अंमलबजावणी करू शकत नाही.
तुम्ही कितीही ज्ञानी असलात तरी काही फरक पडत नाही.
जोपर्यंत तुम्ही त्या ज्ञानाची अंमलबजावणी करत नाही, तोपर्यंत
तुम्हाला फळ मिळणार नाही.
तुम्ही सेल्स मार्केटिंगची पदवी घेतली आहे.
आम्ही तुम्हाला प्रशिक्षण देतो जे तुम्ही उद्योगाच्या
गरजेनुसार सराव करू शकता.
आणि आमचे कार्य तुमच्या ज्ञानाचे अंमलबजावणीमध्ये,
अंमलबजावणीमध्ये रूपांतर करणे आहे.
आणि म्हणूनच मी सर्व व्यावहारिक उदाहरणे देत आहे.
एकदम.
त्यामुळे जोपर्यंत तुम्ही प्रॅक्टिकल होणार नाही.
योग्य वेळी योग्य निर्णय.
योग्य निर्णयच नाही तर योग्य वेळेचीही गरज आहे.
स्पर्धा आहे.
आणि या स्पर्धेचा मूळ फंडा काय आहे?
द्रुत अधिक योग्य.
तुम्ही योग्य निर्णय घ्यावा.
पण तुम्हालाही झटपट निर्णय घ्यावा लागेल.
मी पुढे जाईन असा निर्णय कुत्र्याने रस्त्यावर घेतला.
पण पुढे जाण्याचा निर्णय घेईपर्यंत,
कारने त्याला उडवले होते.
आता तो उडताना विचार करतोय.
मी पुढे जाण्याचा निर्णय घेतला होता.
मी का उडलो?
भाऊ, तू उशिरा निर्णय घेतलास.
आता तुमची उडण्याची वेळ आली आहे.
जा.
बाय, बाय, बाय.
तर, तुम्हाला संधी मिळू शकते.
मात्र संधीचे सोने करण्याचा निर्णय घेतला.
उशिरा घेतल्यास इतर ते हिसकावून घेतात.
आणि मी तुला संधी साधण्यास सांगितले.
ज्ञान मिळवणे पुरेसे नाही.
त्याची अंमलबजावणी करायची आहे.
जर तुम्ही त्याची अंमलबजावणी केली नाही,
मग कोणीतरी ते करेल.
मी तुम्हाला एक अतिशय मनोरंजक गोष्ट सांगत आहे.
एक बाजीगर चित्रपट ज्याने शाहरुख खानला सुपरस्टार बनवले.
मी त्या चित्रपटाची मागची कथा वाचत होतो.
दुसरा अभिनेता आहे.
हा हॉलिवूड चित्रपटाचा रिमेक आहे.
दीपक तिजोरी हा दुसरा अभिनेता आहे.
दीपक तिजोरी यांनी तो चित्रपट पाहिला.
त्यांनी अब्बास मस्तान नावाच्या एका दिग्दर्शकाला चित्रपट
पाहण्यास सांगितले.
त्याला चित्रपट आवडला.
त्यानंतर त्याने निर्माता पलाज नायरानी यांना अब्बास मस्तानला
पाठवण्यास सांगितले.
त्यांनी पलाज नायरानी यांना यात गुंतवणूक करण्यास सांगितले.
आणि त्यात आपण चित्रपट बनवू.
दीपक तिजोरीने अब्बास मस्तानला मुख्य अभिनेता म्हणून पटवून
दिले.
सर्व काही नियोजित होते.
पण कधीतरी एक ट्विस्ट आला.
त्याबद्दल मी बोलणार आहे.
होय, मी याबद्दल बोलणार आहे.
होय, ठीक आहे.
ठीक आहे.
तर, मी चित्रपट बनवण्याबद्दल बोलत होतो.
आता सगळं प्लॅनिंग झालं होतं.
या चित्रपटात काजल आणि शिल्पा शेट्टीने पूजा भट्टची भूमिका
केली होती.
दोन अभिनेते होते. पूजा भट्टची भूमिका पूजा भट्ट करणार होती.
आणि बहीण कबीर पूजा भट्टची भूमिका करणार होती.
सर्व काही नियोजित होते.
मात्र काही वेळात दीपक तिजोरी यांनी पलाज नायरानी यांना तेथे
जाऊन बोलण्यास सांगितले.
आणि जेव्हा पलाज नायरानी अब्बास मस्तानला भेटले तेव्हा त्याला
कथेत बदल दिसला.
त्यांनी दीपक तिजोरीला फोन करून कथेत बदल झाल्याचे सांगितले.
आणि अब्बास मस्तानने या चित्रपटासाठी आणखी एका निर्मात्याला
घेतले आहे.
आणि त्याने शाहरुख खानला मुख्य भूमिकेसाठी ऑफर दिली आहे.
आणि त्यांनी होकार दिला आहे.
दीपक तिजोरी आणि शाहरुख खान यांची कारकीर्द एकाच पातळीवर
चालली होती.
ते मित्र होते.
दीपक तिजोरीने शाहरुख खानला ही भूमिका न घेण्यास सांगितले.
पण, मैत्री त्याच्या जागी आहे.
बहुतेक, घरातील मोठा भाऊ आपल्या लहान भाऊ आणि बहिणींचा विचार
करतो.
तो त्यांच्यासाठी काहीतरी चांगले करतो.
तो स्वतःकडे दुर्लक्ष करतो.
आणि काही वर्षांनी तेच भाऊ बहिणी त्याच्या विरोधात उभे राहतात.
आणि ज्यांच्यासाठी त्याने करिअरशी तडजोड केली आहे.
तेच लोक म्हणतात की तुम्ही अजिबात यशस्वी नाही.
तेच लोक कमेंट करतात.
त्याच लोकांच्या लग्नाला त्याने उशीर केला.
त्याचा भाऊ त्याच्या मुलीच्या लग्नाला जातो आणि तिच्या
वडिलांना सांगतो की मी तिचा लहान भाऊ आहे.
आणि मला 10 वर्षांची मुलगी आहे.
तुझे लग्न कधी होणार होते, कधी अडचण येते, हे तो विसरला.
त्यावेळी सर्व ऐवज चोरीला गेला होता.
आणि तू बसून रडत होतीस.
भाऊ, आता मी लग्न करू शकणार नाही.
ते रद्द करूया.
हे सर्व सामान पुन्हा कुठून येणार?
त्यामुळे भावाने धीर दिला.
हे ठीक आहे.
धाकटा भाऊ, मी सर्वकाही करतो.
हे करू नका.
हे तू विसरलास.
तुझा मोठा भाऊ 10 वर्षांनी तुझ्याशी लग्न करतोय.
त्यात तुम्ही काही चांगलं करायला गेला नाही.
आपण काहीही योगदान देण्यासाठी गेला नाही.
पण तू बिघडवायला गेलास.
हे जगासाठी एक उदाहरण आहे.
त्यामुळे जेव्हा जेव्हा अशी परिस्थिती उद्भवते तेव्हा स्वतःशी
तडजोड करू नका.
कारण तुम्ही ते सहन कराल.
तुमचे कुटुंब, तुमची मुले ते सहन करतील.
आणि तुम्हाला कुठेही राहण्याची परवानगी दिली जाणार नाही.
त्या लोकांचे टोमणे, तुमचे कुटुंबीयही तुमच्यावर खूश राहणार
नाहीत.
त्यावेळी शाहरुख खानने मित्राच्या बोलण्याकडे दुर्लक्ष केले.
आणि अब्बास मस्तान यांनीही दीपक तिजोरी यांना समजावून
सांगितले की, आम्हाला हा प्रकल्प करू द्या.
आम्ही तुमच्यासोबत इतर मोठे प्रकल्प करू.
पण परिस्थिती सोडवण्याचा, व्यक्तीला गोंधळात टाकण्याचा,
टाळण्याचा हा मार्ग आहे.
तर, तुम्ही जे काही विचार करून ठरवले आहे,
कोणाच्या तरी बोलण्याकडे या आणि तुमच्या विचारावर विश्वास
ठेवा.
स्वत: वर विश्वास ठेवा.
स्वतःशिवाय कोणावरही विश्वास ठेवू नका.
शाहरुख खानचे आयुष्य बदलून टाकणारा चित्रपट ठरला.
शाहरुख खान स्टार झाला, सुपरस्टार झाला.
आज सर्वजण त्याला ओळखतात.
पण ही कथा लोकांना माहीत नाही.
लोक दीपक तिजोरी यांना ओळखतही नाहीत.
जो यशस्वी होतो त्याला जग आठवते.
तो कसा यशस्वी झाला हे लोकांना जाणून घ्यायचे नाही.
आणि तुम्ही यशस्वी होता कारण तुम्ही योग्य वेळी योग्य निर्णय
घेतात आणि त्याची अंमलबजावणी करता.
म्हणून, ते कार्यान्वित करण्यास विसरू नका.
योग्य वेळी योग्य निर्णय घ्यायला विसरू नका.
आणि संवादामध्ये, तुम्हाला असे वाटेल की फक्त हो म्हणणे
म्हणजे संवाद.
नाही.
होय न म्हणणे हा देखील संवाद आहे.
जसे अब्बास मस्तानने दीपक तिजोरीला हो म्हटले नाही.
शाहरुख खानने दीपक तिजोरीला हो म्हटले नाही.
तो स्वत:साठी हो म्हणाला.
अशा परिस्थितीत तुमच्याकडून काहीतरी चूक होणार आहे.
तुम्हाला सोयीस्कर नसल्यास, नाही म्हणा आणि निघून जा.
स्वतःवर अत्याचार करू नका.
तुमचे मनोबल खच्ची होईल.
उत्साही वाटण्याऐवजी, ते तुमच्यासाठी अनेक नकारात्मक
परिस्थिती निर्माण करेल.
म्हणून, नेहमी स्वत: ला प्रोत्साहन द्या.
अशा समाजात राहा जिथे तुम्हाला प्रोत्साहन मिळेल.
जे लोक तुमच्याबद्दल चांगले बोलतात त्यांच्याबरोबर बसा आणि
उठा.
ज्यांच्यासोबत तुमचे मनोबल आणि आत्मविश्वास कमी आहे त्यांना
निरोप द्या.
यशस्वी व्यावसायिक विक्री विपणन किंवा ते काहीही असो यासाठी
हा देखील आवश्यक भाग आहे.
तुमचे मनोबल कमी करण्यासाठी तुमच्याबद्दल वाईट बोलणारे मित्र
तुम्ही सहन करत राहता.
मी तुम्हाला आणखी एक गोष्ट सांगतो, अनेक वेळा ते एका
योजनेनुसार करतात.
तुमच्या मित्राला तुमच्या यशाचा हेवा वाटतो.
खरं तर, तो तुम्हाला खाली पाडण्याचा प्रयत्न करत आहे.
जेव्हा तुम्ही काही चांगले शेअर करता तेव्हा तो तुमच्याबद्दल
वाईट बोलेल.
तुम्ही ते करणार नाही.
आणि मागून, तो स्वतःसाठी ती संधी हस्तगत करेल आणि पुढे जाईल.
होय.
आपले मित्र हुशारीने निवडण्याचा प्रयत्न करा.
कोणाशीही मैत्री करू नका.
तुमच्या करिअरमध्ये यशाचा एक महत्त्वाचा मुद्दा असेल.
तुम्ही तिथे कोण, काय आणि काय करणार आहात.
तुमची गुपिते कोणाकडेही उघड करू नका.
जे लपलेले आहे ते वाढते.
मी नेहमी म्हणतो, एखादी गोष्ट लपवली तर ती वाढेल.
जर तुम्ही डॉक्टरांपासून एखादा आजार लपवलात तर तो वाढेल.
याचा अर्थ जे काही दडले आहे ते वाढते.
जेव्हा तुम्ही बी जमिनीत गाडता,
जेव्हा तुम्ही बी जमिनीत गाडता तेव्हा त्यातून काहीतरी बाहेर
येते.
ते हळूहळू एक वनस्पती बनते.
कधी? जेव्हा तुम्ही ते जमिनीत गाडता.
त्याच प्रकारे, आपल्या कल्पना आणि योजना लपवा आणि त्यांची
अंमलबजावणी करा.
जेव्हा ते एक वनस्पती बनते, तेव्हा जग स्वतःसाठी ते पाहेल.
त्याआधी सांगू नका.
नाहीतर फ्लॉप कसे करायचे?
तुम्ही कोणाला सांगितले आहे की इथे बी आहे.
कोणीतरी ते घेऊन फेकून दिले.
असे लोक सर्वत्र आहेत.
म्हणून, आपले रहस्य इतर कोणाला उघड करू नका.
तुम्ही तुमच्या जिवलग मित्राला कॉल करत आहात.
त्याच्याकडूनही काही गुपित ठेवा.
कारण असे म्हणतात की सर्वात मोठा शत्रू हा तुमचा चांगला मित्र
असतो.
कारण तुमच्या मित्राला तुमचे यश आवडते.
परंतु जेव्हा तुम्ही त्याच्यापेक्षा कमी यशस्वी असता तेव्हा
त्याला ते आवडते.
ज्या दिवशी तुम्ही त्याच्यापेक्षा जास्त यशस्वी व्हायला लागाल.
मग त्याला हेवा वाटू लागतो.
त्याचा हेवा वाटू लागतो.
की तो माझ्या वर जाईल आणि मी खाली राहीन.
जर त्याला वाटत असेल की मी सहकार्य करत आहे,
इच्छा नसतानाही तो मला मागे खेचू लागतो.
मी सामान्य प्रवृत्तीबद्दल बोलत आहे.
मी कृष्ण सुदामाबद्दल बोलत नाही.
कृष्ण सुदामाची चर्चाही अंतरामुळेच केली जाते.
तेथे समानता नाही.
मी देवाला प्रश्न करत नाही.
त्याची लीलाही तशीच आहे.
मी मैत्रीबद्दल बोलत आहे.
जर तुम्ही त्याला एक छोटीशी भेट दिली तर
तो तुम्हाला सर्व काही देण्यास तयार आहे.
मी त्याबद्दल बोलत नाही.
पण मी सामान्य जीवनाबद्दल बोलत आहे.
आमचे गुरुजी म्हणतात,
देवाची भक्ती ठेवा.
आपल्या गुरूशी एकनिष्ठ रहा.
या जगात असे व्हा.
तुम्ही सुरू करताच, द्या.
हे या जगाचे लोक आहेत.
त्यांच्यावर भक्ती आणि निष्ठा ठेवू नका.
इकडे पहा आणि जा.
आहे तशी प्रतिक्रिया द्या.
अन्यथा, तुमची बुद्धी, ज्ञान,
तुम्ही ज्ञानाने परिपूर्ण व्हाल.
लोक तुमचा उपयोग करतील.
ते तुम्हाला आंब्यासारखे चोखतील.
ते तुला फेकून देतील.
मग तुम्हाला काहीच मिळणार नाही.
ते म्हणतील,
तुमचे ज्ञान आमचे आहे.
ते आमचे आहे.
तो आमचा करार होता.
त्यामुळे देण्यापूर्वी विचार करा.
हुशार व्हा.
मेहनत करणे ठीक आहे.
पण आज,
स्मार्ट काम करण्याची वेळ आली आहे.
त्यामुळे स्मार्ट असणं खूप गरजेचं आहे.
स्मार्ट असणे खूप आवश्यक आहे.
वास्तविक यशस्वी झाल्याबद्दल.
जर तुम्ही हुशार असाल,
जर तुम्ही खुल्या मनाचे असाल तर
तुम्हाला अनेक संधी मिळतील.
मी माझे व्यावहारिक उदाहरण देत आहे.
10-15 वर्षांपूर्वी माझ्या आयुष्यात संधी आणि संधी आल्या.
जर मी त्यांना पकडले असते,
मग आज मी सामान्य ट्रेनर नसतो.
ठीक आहे, मी समाधानी आहे.
पण आज,
मी करोडोंमध्ये खेळत असेन.
होय.
अशा संधी होत्या.
संधी होत्या.
पण मी पण हरलो.
मी ढकलून शिकलो आहे.
तुम्ही म्हणाल,
तू पण हरलास.
आम्ही तुमचे का ऐकावे?
बाबा, तुमचे काम आहे.
तुम्ही ते ऐका.
तुम्हाला ते आवडत नसेल तर,
ते तुझ्यावर अवलंबून आहे.
कारण खड्ड्यात पडण्याची वेदना,
मी त्या वेदनाबद्दल बोलत आहे.
आणि आज,
फक्त पडून अनुभवायची ही वेळ नाही.
मी पडून माझ्या वेदना सांगतोय.
त्यातून अनुभव घ्या.
ते शिका.
आणि सुखरूप बाहेर पडा.
आणि पुढे जा.
हे माझे ब्रीदवाक्य आहे.
अन्यथा, जर तुम्हालाही पडायचे असेल तर,
मग पडून पहा.
पडून बघा किती वेदना होतात.
इतका वेळ आहे का?
स्व: तालाच विचारा.
त्यामुळे तुम्हाला यशस्वी सेल्स किंवा मार्केटिंग प्रोफेशनल
किंवा कोणत्याही प्रकारचे प्रोफेशनल बनायचे असेल, तुम्ही
कोणत्याही क्षेत्रात असाल तर तुमच्या करिअरमध्ये 10 पट वाढ
होण्यासाठी एक शक्तिशाली व्यक्तिमत्त्व आवश्यक आहे.
आणि त्यासाठी,
हे सर्व मुद्दे,
संवाद, सादरीकरण, सार्वजनिक बोलणे,
आत्मविश्वास, निर्णय घेण्याची शक्ती,
हे सर्व प्रमुख भाग आहेत.
प्रमुख भाग.
निर्णय, मी तुला तुझं करिअर ठरवायला सांगितलं होतं.
मग योग्य वेळी काय ठरवायचे?
संधीचे सोने करणे.
फक्त हडपच नाही,
अंमलात आणत आहे.
कार्यान्वित देखील योग्य वेळी.
ताबडतोब अंमलात आणा.
त्वरित निर्णय घ्या.
कारण कधी कधी,
नंतर घेतलेला निर्णय हा निर्णय नसून तोटा आहे.
जीव वाचवण्यासाठी पाणी द्यावे लागले तेव्हा,
तुझा जीव गेला की,
मग तुम्ही गंगाजल द्या.
काय फरक पडतो?
त्या निर्णयाला काही अर्थ नाही.
कुत्र्याने ठरवले,
नंतर, मला पुढे जावे लागेल.
तोपर्यंत कारचा स्फोट झाला.
त्या निर्णयाचा पुढे जाण्याचा काय उपयोग?
आता त्याचे काम झाले आहे.
तर, या गोष्टी आहेत,
यशस्वी होण्यासाठी,
तुम्हाला काळजी घेण्याची गरज आहे,
गंभीर दृष्टिकोनातून,
क्रमाक्रमाने.
प्रत्येक गोष्ट मनावर दबाव म्हणून घेऊ नका.
हा व्हिडिओ पुन्हा पुन्हा ऐकलात तर
या सत्रात मी तुम्हाला खूप काही दिले आहे.
यशस्वी विक्री किंवा विपणन व्यावसायिक होण्यासाठी,
किंवा यशस्वी व्यावसायिक होण्यासाठी,
तुम्ही कोणत्याही करिअरमध्ये यशस्वी होण्यासाठी,
जर तुम्हाला तुमच्या करिअरमध्ये 10 पट वाढ करायची असेल,
मग हे सत्र खरोखरच आश्चर्यकारक, आश्चर्यकारक असेल,
हे एक जीवन बदलणारे सत्र आहे.
अर्थात,
मी खूप मेहनत घेऊन हे सत्र तयार केले आहे.
जा, घे,
तुमच्यासाठी वापरा,
तुमच्या यशासाठी.
तुला मिळेल,
यश नक्कीच मिळेल.
तुम्हाला जे काही मिळत आहे,
जे काही मिळवायचे आहे,
बर्याच वर्षांपासून,
पण मिळत नाही,
तुमच्या स्वप्नातील यश,
तुम्ही तुमचे स्वप्न साकार करू शकता.
होय आपण हे करू शकता.
आपण करू शकता.