ठीक आहे मित्रांनो, म्हणून आम्ही इथे इंग्रजी संप्रेषणाच्या
महत्त्वाबद्दल बोलत आहोत.
बरं, खरं तर हा विनीत गौतम आहे आणि तुम्हाला जे मिळवायचं आहे
ते मिळवण्यासाठी मी तुम्हाला तुमच्या आयुष्यात मदत करण्यासाठी
आलो आहे, जे तुम्हाला तुमच्या आयुष्यात आतापर्यंत मिळालेलं
नाही.
तुम्ही जे काही आहात, ते तुमचे शालेय, महाविद्यालयीन
कार्यकाळ, व्यावसायिक, प्रारंभिक अधिकारी, व्यवस्थापक,
महाव्यवस्थापक, वरिष्ठ व्यावसायिक असू शकतात.
तुम्ही जे काही असाल, तुम्ही कुठेही असाल, जर तुम्हाला अधिक
चांगले बनवायचे असेल, तुम्हाला तुमच्या आयुष्यात काही
अतिरिक्त मिळवायचे असेल, तुमच्या करिअरला अतिरिक्त धार
द्यायची असेल, तर आम्ही तुम्हाला मदत करण्यासाठी आहोत.
तर, मी तुम्हाला इंग्रजीमध्ये गोष्टी कशा सादर केल्या जातात
याचे काही वैशिष्ट्यपूर्ण भाग सांगणार आहे.
खरं तर, मी काही अपवादात्मक गोष्टींबद्दल बोलणार आहे.
येथे मी हेतू आणि निर्णयांबद्दल बोलत आहे.
येथे एक विषय आहे.
हेतू, तुम्हाला माहिती आहे, तुमच्या मनात जे काही चालले आहे,
तुम्ही जे काही विचार करत आहात ते हेतू आहेत.
म्हणजेच, आणि तुम्ही विचार करत आहात, विचार करण्याच्या
प्रक्रियेत, तुम्ही स्वतःला चरणबद्ध केले आणि नंतर तुम्ही एक
गोष्ट ठरवली.
उदाहरणार्थ, तुम्ही असा विचार करत आहात की या वर्षी मी
व्यवसाय सुरू करेन, मी एक दुकान सुरू करेन, मी एक नवीन मित्र
बनवीन, मी काहीतरी नवीन शिकेन, असे काहीतरी मी बोलत आहे.
तुम्ही या सर्व गोष्टींचा विचार करत आहात. तुम्ही विचार करत
आहात म्हणून मी असे म्हणत आहे.
मग शेवटी काय करायचे, काय करायचे, कसे करायचे, कोणता व्यवसाय
करायचा यावर मंथन केले, तुम्ही खूप काही केले आहे.
आणि शेवटी, मी एक नवीन व्यवसाय सुरू करेन, मी एक नवीन कौशल्य
शिकेन.
मी नवीन GF किंवा BF बनवीन, गर्लफ्रेंड किंवा बॉयफ्रेंड,
काहीही होऊ शकते.
तर, या गोष्टी काय आहेत? हेतू, तुम्ही विचार करत आहात की मी
नवीन व्यवसाय सुरू करेन, मी नवीन कौशल्य शिकेन, नृत्य, संगीत,
संवाद, काहीही होऊ शकते.
मी नवीन GF किंवा BF किंवा मित्र बनवीन, मी यावर्षी नवीन
मैत्रीण किंवा बॉयफ्रेंड किंवा मित्र बनवीन.
नवीन वर्षाचा संकल्प, मी करीन, मी करीन, मी करीन असा विचार
करत आहात.
तुम्ही भविष्याबद्दल बोलत आहात, भविष्याचा विचार करत आहात.
म्हणून, जेव्हा तुम्ही भविष्याचा विचार करता तेव्हा तो तुमचा
हेतू असतो आणि तिथे तुम्ही इच्छाशक्तीच्या मदतीने स्वतःला
सादर करणार आहात.
इच्छा म्हणजे इच्छा, हेतू म्हणजे इच्छा. तुम्हाला अनेक
नियमांमध्ये जाण्याची गरज नाही. जोपर्यंत तुम्ही तुमच्या
हेतूंबद्दल बोलत आहात, तोपर्यंत तुम्ही इच्छाशक्तीच्या मदतीने
स्वतःला सादर करत आहात.
आता आमचा विषय काय आहे? हेतू आणि निर्णय. हेतू, आपण
इच्छाशक्तीच्या मदतीने सादर करीत आहात. इच्छा म्हणजे इच्छा.
तर, तुम्ही तुमची इच्छा सादर करत आहात, तुम्ही प्रक्रियेत
आहात, तुम्ही काहीतरी करण्याचा विचार करत आहात, परंतु तुम्ही
फक्त विचार करत आहात.
पण, तुम्ही नवीन व्यवसाय सुरू कराल, तुम्ही तुमच्या
मित्रांकडून, व्यावसायिकांकडून सल्ला घ्याल, तुम्ही तुमची
क्षमता तपासाल, मी काय करू शकतो, मी कुठून फायनान्सची
व्यवस्था करू, असे बरेच पर्याय आहेत.
तुम्ही सर्व गोष्टींचे नियोजन केले आहे, तुम्ही तुमचा अर्थ
व्यवस्था सांभाळली आहे, तुम्ही योग्य मार्गदर्शन केले आहे आणि
मग तुम्ही ठरवले आहे की तुम्ही या क्षेत्रात व्यवसाय सुरू
कराल.
या क्षेत्रात, तुम्ही ठरवले आहे की तुम्ही तयार कपड्यांचे
दुकान सुरू करणार आहात किंवा तुम्ही उत्पादनाचा व्यवसाय सुरू
करणार आहात.
आता जेव्हा तुम्ही निर्णय मांडणार असाल तेव्हा एकतर तो लिहितो
किंवा बोलला जातो. जोपर्यंत तुम्ही विचार करत आहात तोपर्यंत
तुम्ही इच्छाशक्तीच्या मदतीने सादर करत आहात.
मी पुढील महिन्यात व्यवसाय सुरू करणार आहे.
आता, तुम्ही इथे पाहू शकता, जर मी विषयात म्हंटले, हेतू आणि
निर्णय, आणि आम्ही त्याला विल आणि गोइंग टू म्हणतो.
जोपर्यंत तुम्ही विचार करत आहात, तुम्ही इच्छाशक्तीच्या
मदतीने सादर करत आहात, तुम्ही ठरवले आहे की तुम्ही या
क्षेत्रात व्यवसाय सुरू करणार आहात.
आता जेव्हा तुम्ही विचारप्रक्रियेत आहात, इच्छाशक्तीच्या
मदतीने तुम्ही सादर करत आहात, तेव्हा तुम्ही ठरवले आहे की
तुम्ही या क्षेत्रात व्यवसाय सुरू करणार आहात.
आता जेव्हा तुम्ही विचारप्रक्रियेत आहात, इच्छाशक्तीच्या
मदतीने तुम्ही सादर करत आहात, तेव्हा तुम्ही ठरवले आहे की
तुम्ही या क्षेत्रात व्यवसाय सुरू करणार आहात.
आता जेव्हा तुम्ही विचारप्रक्रियेत आहात, इच्छाशक्तीच्या
मदतीने तुम्ही सादर करत आहात, तेव्हा तुम्ही ठरवले आहे की
तुम्ही या क्षेत्रात व्यवसाय सुरू करणार आहात.
आता, जेव्हा तुम्ही विचार करण्याच्या प्रक्रियेत असता, तुम्ही
इच्छाशक्तीच्या मदतीने सादर करत आहात, तुम्ही ठरवत आहात की
तुम्ही या क्षेत्रात व्यवसाय सुरू करणार आहात.
आता, जेव्हा तुम्ही विचार करण्याच्या प्रक्रियेत असता, तुम्ही
इच्छाशक्तीच्या मदतीने सादर करत आहात, तुम्ही ठरवत आहात की
तुम्ही या क्षेत्रात व्यवसाय सुरू करणार आहात.
आता, जेव्हा तुम्ही विचार करण्याच्या प्रक्रियेत असता, तुम्ही
इच्छाशक्तीच्या मदतीने सादर करत आहात, तुम्ही ठरवत आहात की
तुम्ही या क्षेत्रात व्यवसाय सुरू करणार आहात.
त्याचप्रमाणे, आपण तिसर्‍यामध्ये गोष्टी मांडू शकू.
तर, माझे म्हणणे इतकेच आहे की, जेव्हा तुम्ही एखादी गोष्ट
करण्याचा विचार करत असाल, तेव्हा ती प्रक्रिया सादर करा,
जेव्हा तुमचा हेतू असेल की, मी हे करेन, तेव्हा त्यासाठी
तुम्ही तुमची इच्छा वापरा, जो तुमचा हेतू आहे. , आणि जसे
तुम्ही ठरवा, की होय, मी करणार आहे, तेव्हा तुम्ही त्याचे
रुपांतर जाण्यामध्ये करा, आणि या मार्गाने आम्ही स्वतःला सादर
करणार आहोत.
ठीक आहे? मला वाटते विषय स्पष्ट आहे का?
गोंधळात टाकण्यासाठी काहीही नाही?
बघा, आत्तापर्यंत मी तुम्हाला योग्य नियम देत होतो, आता मी
त्या ठराविक भागाबद्दल बोलेन, जिथे गोंधळ आहे आणि जो
आपल्यासाठी खूप महत्त्वाचा आहे.
आता, मी तुम्हाला सांगेन, साधा वर्तमान, हे सर्व काय सादर
करते?
प्रथम, मी वर्तमान साध्या काळाबद्दल बोलणार नाही, प्रथम, ज्या
गोष्टींसाठी आपण ते वापरतो, आपण ते करू.
दुसरे, भूतकाळ कोण सादर करतो?
भूतकाळ परिपूर्ण, भूतकाळ अनिश्चित किंवा वर्तमान परिपूर्ण.
भूतकाळातील अनिश्चितता अधिक का वापरली जाते?
एकामागून एक, मी याबद्दल बोलणार आहे, जे तुम्हाला सोप्या
पद्धतीने जुळवून घेण्यास सोयीस्कर बनवेल.
आणि तुम्ही वापरणे सुरू करू शकता, लेखन.
हे येथे स्पष्ट आहे का?
जेव्हा आपण हेतूबद्दल बोलत असतो, तेव्हा तुम्ही जे काही विचार
करत आहात,
मी हे करीन, मग करीन, आणि तुम्ही ठरविल्याबरोबर, तुम्ही जाल,
आणि भविष्य दर्शवेल, तुम्ही म्हणाल, मी भविष्याचा विचार करत
आहे, वर्तमानात येणार आहे, ज्याबद्दल तुम्ही असाल. खात्रीने
तुम्हाला जे काही समजून घ्यायचे आहे, ते समजून घ्या आणि
तुमच्या वापरात घ्या.
ठीक आहे?