ठीक आहे मित्रांनो, काल आपण मॉडेल्सच्या अत्यंत महत्त्वाच्या
विषयावर बोललो. मी तुम्हाला मॉडेल्सचे महत्त्वही सांगितले.
आम्ही कालखंड केले परंतु कालखंडाच्या मदतीने आम्ही जे काही
करू शकतो, त्यामध्ये काहीतरी शिल्लक आहे आणि त्या सर्व गोष्टी
आम्ही मॉडेल्सच्या मदतीने कव्हर करणार आहोत.
म्हणून, काल मी तुमच्यासाठी ही गोष्ट साफ केली. आत्तापर्यंत
आम्ही जे काही मॉडेल्स केले आहेत, त्या सर्व मॉडेल्समध्ये
आम्ही काय केले आहे याची मी तुम्हाला थोडी आठवण करून देतो.
आणि मला वाटते की तुम्ही सराव करत असाल.
must, ought to, have, have to, have to, will, will, plus
have to आणि अतिरिक्त आहे to, am to, are to and was to, were
to.
त्यामुळे, मला वाटते की आतापर्यंत तुमची संकल्पना स्पष्ट होईल.
इंग्रजीत लिखित सुधारणा किंवा कदाचित संप्रेषणात्मक
सुधारणेसाठी आपल्याला नेमके काय हवे आहे हे देखील मी तुम्हाला
आधी सांगितले आहे.
आणि त्यामध्ये, मी तुमच्यासाठी प्रथम क्लिअर केले, काल आणि
त्यानंतर या सर्व गोष्टी मॉडेल्स, प्रीपोजिशन, कनेक्टर्स.
हे आम्हाला हवे आहेत.
जो सर्वात महत्वाचा भाग आहे.
ठीक आहे, याशिवाय आमचा बोलण्याचा किंवा लिहिण्याचा उद्देश
पूर्ण होऊ शकत नाही.
तर, आत्तापर्यंत तुम्ही ते पाहिले असेल.
येथे मला वाटत नाही की तुमचा गोंधळ होऊ नये.
काल मी ते साफ केले.
कारण गोंधळात टाकणारा भाग काय आहे?
त्याऐवजी हे लोक has, have, to वापरतात.
आणि त्याऐवजी या लोकांना वापरावे लागले.
पण मी मुळात तुम्हाला कालच्या वाक्याने क्लियर केले.
की वाक्याच्या अर्थाने फरक आहे.
हिंदीमध्ये आपण भिन्न वाक्य वापरत असल्यास.
तर, आपण तेच इंग्रजीत कसे वापरू शकतो.
वाक्य हिंदीचे असेल तर.
येथे, मला हे करावे लागेल.
कालच मी तुला सांगितलं, काहीतरी वेगळं आहे म्हणून सांगतोय.
दुसरे म्हणजे,
मला हे करावे लागेल.
दोन वाक्ये आहेत.
तर, हिंदीत तुम्हाला नक्की वाक्ये समान नाहीत.
काही वेगळेच वाक्य तुम्हाला मिळत आहे.
मला हे करावे लागेल.
काम आधीच झाले आहे.
त्यात सातत्य आहे.
पण, मला हे करावे लागेल.
अद्यापही काम सुरू झालेले नाही.
काम सुरू होणार आहे.
आपण दोन्ही सारखे करू शकत नाही.
हिंदीत वाक्य वेगळे असल्यास.
आपल्याला इंग्रजीतही वेगळ्या पद्धतीने भाषांतर करावे लागेल.
ठीक आहे.
मजबुरीची भावना दोघांमध्ये समान आहे.
ते काम दोन्हीमध्ये महत्त्वाचे आहे.
दुसरी व्यक्ती असहाय्य आहे.
पण, एक, काम आधीच चालू आहे.
आणि दुसरा,
ते भविष्यात सुरू होईल.
ते करावे लागेल.
तसे झाले नाही.
म्हणूनच मी तुला सांगितले.
की तुम्ही हे बनवले आहे.
has-have पासून.
वरून.
आहे-आहे-पासून.
आपण हे केले आहे.
पण, आम्ही यातून हे बनवू.
याचा अर्थ, हे यापासून तयार केले आहे.
असणे-आहे-करणे.
मला हे करावे लागेल.
तर, मला आहे
तसे करा
मला हे करावे लागेल.
तर, मला तसे करायचे आहे.
असे करा.
तर, तुम्ही काहीही म्हणा.
येथे, आपण साफ करणे आवश्यक आहे.
आपण नाही
स्वतःला गोंधळात टाका.
येथे, हे स्पष्ट केले पाहिजे.
हे मी पुन्हा पुन्हा सांगत आहे.
कारण, बाहेरचे लोक असे करतात.
ते दोन्ही एकाच अर्थाने बनवतात.
पण, भावना पूर्णपणे भिन्न आहे.
हिंदीत या वाक्याचा अर्थ वेगळा आहे.
मग त्याच पद्धतीने इंग्रजीत भाषांतर का करायचे?
तुम्हाला वेगळा अर्थ द्यावा लागेल.
ठीक आहे.
त्याचप्रमाणे, आम्ही येथे केले.
वाक्य द्या.
मी तो तिथे
त्याला तिथे जायचे होते.
तिथे जावे लागले.
ठीक आहे.
वाक्यात, त्याला तिकडे जावे लागले हे स्पष्ट आहे.
त्याला तिथे जायचे होते.
ठीक आहे. आता तो तिकडे जात नाही.
पण, त्याला तिथे जावे लागले.
दुसरे म्हणजे,
त्याला तिथे जायचे होते त्याला तिथे जायचे होते.
त्याला तिथे जावे लागले.
या वाक्याबद्दल तुम्हाला काय वाटते?
त्याला कालही तिथे जायचे होते.
पण, तो तिथे गेला की नाही?
तो तिकडे गेला नाही.
तो तिकडे गेला नाही. त्याला तिथे जायचे होते.
मात्र, तो तेथे गेला नाही.
तर, हा फरक आहे.
इथे काम चालूच होते.
इथे काम करायचे होते.
पण, तसे झाले नाही.
वरील वाक्य तुम्ही had to सह करू शकता.
याप्रमाणे.
त्यामुळे त्याला तिथे जावे लागले.
हे आम्ही बनवले आहे.
ह्या बरोबर.
आता, खालील वाक्यासाठी, येथे, मी लिहिलं आहे was to were.
हे मांडायचे आहे.
करण्यासाठी होते
कारण, काम व्हायचे होते.
पण, तसे झाले नाही.
काम करायचे होते.
जसे, कोणीतरी तुम्हाला कामाच्या दिवसासाठी आमंत्रित केले आहे.
आणि, आपण जाऊ शकत नाही.
आणि, दुसऱ्या दिवशी, तो येतो आणि म्हणतो की तू मला यायला
सांगितलेस.
पण, तू आला नाहीस.
तर, तू काय म्हणालास?
मला यावे लागले.
पण, मला वेळ मिळू शकला नाही.
मला वेळ सांभाळता आला नाही.
मला जायचे होते.
मला यावे लागले.
पण, तू गेलास का?
नाही, तू गेला नाहीस.
आणि, जावे लागले, अर्थ स्पष्ट आहे की काम करायचे होते.
भूतकाळाची जाणीव दोघांची आहे.
पण, काम पूर्वी करायचे होते.
परंतु, येथेही तसे झाले नाही.
काम झाले नाही.
तर, दोघांची भावना पूर्णपणे भिन्न आहे.
तर, तुम्हाला वेगवेगळे स्लॅब घेण्याची गरज आहे.
तुम्हाला ते वेगळ्या पद्धतीने बनवावे लागेल.
ठीक आहे? आता बघा, जिथे पर्याय नाहीत तिथे तुम्ही अ‍ॅडजस्ट
करता.
तुम्ही काम चालवा. हाच फरक आहे.
ज्याला कल्पना नाही, तो काहीही म्हणो, हा फरक आहे.
पण, जर तुम्हाला कल्पना येत असेल, तर तुम्ही योग्य पर्याय का
निवडत नाही?
तुम्ही निवडाल.
ठीक आहे? तर, मी योग्य गोष्टीबद्दल बोलत आहे.
अर्थ तुम्हाला स्पष्ट आहे.
आम्ही ते स्पष्ट ठेवू.
तो काल तिथे जाणार होता.
आपण भूतकाळाबद्दल बोलत आहोत.
तसेच.
कालही तो तिथे जाणार होता.
त्याला कालही तिथे जायचे होते.
जावे लागले.
जावं लागलं म्हणजे जावं लागलं पण गेला नाही.
म्हणून, मी वेगळ्या पद्धतीने अर्थ देत आहे.
की भावना भिन्न आहे.
हे स्पष्ट आहे का? तर, तुम्ही ते तुमच्या मनात स्पष्ट ठेवाल.
आता आणखी एक गोष्ट जी खूप महत्त्वाची आहे, ती मी तुम्हाला
सांगू इच्छितो.
क्रमांक 16.
वापरले.
हे एक मॉडेल आहे.
मी तुला काल शिकवताना सांगितले होते, भूतकाळाचा आयडी शेवटचा,
अनिश्चिताचा आयडी, अनिश्चिताचा आयडी म्हणजे काय, बाहेरचे लोक
तथा, तिथी, तेथी, असे म्हणतात.
ते चुकीचे आहे हे मी गांभीर्याने घेतले आहे.
का? कारण हा हिंदीचा आयडी आहे.
ज्या लोकांचा हिंदी भाषेशी संबंध नाही, मी त्यांच्याबद्दल
तसेच हिंदीच्या लोकांबद्दल बोलत आहे.
अर्थ काय आहे?
तथा, तिथी पुन्हा देत आहे, तसाच सातत्य जाणवतो.
परंतु भूतकाळ अनिश्चितता एकल क्रियाकलाप दर्शवते.
म्हणूनच मी तुला त्याचा आयडी सांगितला.
a, e, e, dekha, suna, gaya, gaye.
वाक्य काय असेल?
वाहे वहा गेला.
आणि जर आपण ते ताथ्याने बनवले तर
वाहे वहा जाता था.
जात था म्हणजे काय?
जया कर्ता था ।
दोन्ही वाक्यांमधील फरक पहा.
वाहे वहा गेला.
सिंगल, तो तिथे गेला.
एकल क्रियाकलाप, एक बार काम हुआ.
आणि जाता था म्हणजे जय करता था.
म्हणजे त्या उपक्रमात सातत्य आहे.
कामात सातत्य आहे.
त्यामुळे काम पुन्हा पुन्हा होत आहे.
भूतकाळ असेल तर पूर्ण होईल.
मग मी ते भूतकाळात इथून बनवलं, आणि तुम्ही जे सांगत आहात, ते
कसं बनणार?
ते येथून बनवले जाईल.
वापरले.
जेव्हा भूतकाळातील कृतीची पुनरावृत्ती होते, तेव्हा आपण ती
पूर्वीपासून बनवू.
उदाहरणार्थ,
वाहे वहा गेला.
म्हणून तो तिथे गेला.
हे भूतकाळावर आधारित आहे.
आणि वाहे वहा जाता था किंवा जया करता था.
मग काय असेल?
तो तिथे जायचा.
फरक स्पष्ट आहे का?
जसे मी येथे फरक स्पष्ट केला आहे.
येथे मी स्पष्ट केले आहे.
तिथेही तेच आहे.
भूतकाळात घडलेल्या क्रियाकलापांचा अर्थ देण्यासाठी वापरला
जातो.
परंतु क्रियाकलापांच्या निरंतरतेचा अर्थ देते.
बघा, हा संवाद आहे, लिखित.
या भाषेचा हेतू काय आहे?
भाषेचा हेतू असा आहे की आपल्या मनात जे काही चालले आहे, ते
आपल्याला आपले विचार, आपला हेतू योग्य प्रकारे व्यक्त
करण्याची गरज आहे.
आणि जर मी इथे बोललो, वाहे गया किंवा जाया करता था, तर
आमच्यात फरक आहे.
हे तुम्हाला चांगलेच माहीत आहे.
तुका म्हणे गेला ।
नाही, जया कर्ता था.
जया कर्ता था ।
त्यामुळे दोन्हीमध्ये फरक आहे.
पहा, ज्याला हे तपशील समजले, तो तज्ञ झाला.
त्याला प्राविण्य मिळाले, आज्ञा मिळाली.
आणि अन्यथा, इतर सर्वजण अशा ठिकाणी येतात.
जेव्हा मी शिकवतो तेव्हा आमच्याकडे जे प्रशिक्षण वर्ग आहेत,
आमच्याकडे मूलभूत स्तर नाही, जे लोक A for Apple आणि B साठी B
शिकतात.
त्यामुळे बहुतांश उमेदवार आधीच प्रशिक्षित आहेत.
फक्त त्यांच्यात काही गोंधळ आहे.
आम्ही म्हणालो, तुमची भाषा पॉलिश करा.
आम्ही पॉलिशबद्दल बोललो.
तुमचा गोंधळ सुधारा.
तुमचा गोंधळ दुरुस्त करा.
त्यासाठी तुम्ही दहा चुका केल्या.
पण ज्या एकच चुका सुरू झाल्या, ज्या तुम्ही सुधारल्या नाहीत,
त्याचीच पुनरावृत्ती होत आहे.
बघा, कोणीही खूप चुका करत नाही.
प्रत्येकजण चुका करू शकतो.
पण कोणी फार चुका करत नाही.
आपण फक्त स्वतःला सुधारत नाही आणि आपण ते पुन्हा पुन्हा
पुन्हा करणार आहोत.
आणि हे गहाळ भाग आहेत, जेथे गोंधळ आहे.
मी हे तीन अतिशय गोंधळात टाकणारे भाग सांगितले, कारण बाहेर
तुम्ही यूट्यूबवर जाता, तुम्ही बाहेर क्लास लावता, अगदी
व्याकरणाचे पुस्तकही उचलता, तुम्ही हे तीन भाग मिसळून सादर
करता.
मला माहित नाही, ते संशोधन करत नाहीत, किंवा त्यांची भावना
समजत नाही, अशा गोष्टी का घडत आहेत.
या गोष्टी मी वर्षानुवर्षे पाहतोय.
पण मी अशा प्रकारे प्रशिक्षण घेत आहे.
आणि जर तुम्हाला ते तर्कसंगत वाटले नाही तर तुम्ही मला सांगा.
हे तार्किक आहे, अर्थाचा फरक आहे आणि नेमके, भाषेचे
ब्रीदवाक्य काय आहे?
तुमची भावना, तुमचा हेतू मांडण्यासाठी,
आणि तुम्ही दुसर्‍या ठिकाणी संमिश्र अर्थ लावलात, मग तुम्ही
तुमचा हेतू किंवा भावना योग्य प्रकारे कसे मांडू शकता?
तर, मला वाटते की तुम्हाला फरक समजला आहे.
आणि ही तुमची पुढची, वापरायची, वापरायची.
वापरणे, वापरणे,