नमस्कार मित्रांनो, कसे आहात?
हंजी साहेब, कसे आहात?
मी खूप वाईट माणूस आहे सर, माझे मुख्य नाव C.S.
श्रेयगुप्ता आणि मी तुमचा मित्र, तुमचा साथीदार, तुमचा
साथीदार आणि आयकर प्रकरणातील तुमचा साथीदार आहोत.
मित्रांनो, गेल्या काही लेक्चर्सपासून आपण इतर स्त्रोतांवर
अध्याय करत आहोत.
आम्ही कव्हर केलेले अतिशय मनोरंजक चीज.
आणि आम्ही कव्हर केल्यापासून काय मनोरंजक गोष्ट घडली आहे की
आता हा अध्याय शेवटच्या श्वासावर आहे.
हा अध्याय मध्ये आहे
त्याच्या मृत्यूचे चिंतन.
चुरा हा शब्द कुठून आला हे आठवत असेल तर.
मृत्यूचे चिंतन.
माझ्या जुन्या गाडीची थोडी आठवण उरली आहे.
कलम 56.2.10 बॉबी देओल किती आहे? 300 कोटी.
मित्रांनो, एक शेवटचा भाग आहे, टीन लाइन विभाग, ज्याबद्दल मला
तुमच्याशी चर्चा करायची आहे.
तुमच्या समाजात हे पसरले आहे की जे व्यवहार बहुतेक इतर
स्त्रोतांद्वारे केले जातात, बरेच व्यवहार फसवणुकीसाठी केले
जातात.
wo demed dividend म्हणून
बॉबी एंटरटेनमेंट, प्रेम
किशन अँडी, फसवणूक करण्याच्या उद्देशाने ती उदाहरणे निर्माण
केली जात आहेत.
मी तुम्हाला सांगितलेला हा व्यवहार आहे.
कृपया मला सांगा, मी सुरुवातीपासून तुमच्या दृष्टीचा विचार
करत आहे, यावेळी मला तुमच्या लक्षाचाही विचार करायचा आहे.
ये, माझ्या व्हाईटबोर्डवर थोडे लिहा आणि मला काहीतरी सांगा,
हे पुन्हा पुन्हा काय होत आहे, काही फरक पडत नाही मित्रांनो,
मित्रांनो, एखादी चांगली गोष्ट मिळवण्यासाठी थोडे पैसे हवेत
असे वाटते.
चला माझ्यासोबत एक उदाहरण समजून घेऊ.
एक कंपनी आहे आणि तिचे नाव आहे,
इमान व्हा
प्रायव्हेट लिमिटेड.
हा माणूस त्याचे नाव इमानला देणार आहे.
मर्यादित.
इमान असे कंपनीचे नाव आहे.
मर्यादित. जसे नाव आहे, तसेच काम आहे.
मग काय झालं?
इस कंपनी में दो किशोर डायरेक्टर्स, एक का नाम था
राजू, एकाचे नाव होते
श्याम आणि एकाचे नाव बाबू भैया.
बाबू भैय्या म्हणजे हा.
त्यामुळे आता काय करायचे, त्यांना फार्महाऊस घ्यायचे होते.
व्यवहार कसा करायचा? टोपी कशी फिरवायची?
आमच्याही हातात काही दिसत नाही का? कारण त्यांच्याकडेही
उपलब्ध क्रमांक एकच्या तुलनेत कमी पैसे होते.
आता कसे करायचे?
व्यक्तिशः मला ही गोष्ट घ्यायची नाही.
मग काय करायचं?
फार्महाऊसचीही गरज आहे सर.
आणि मला काय म्हणायचे आहे ते सांग, हा राजू आहे, त्याची कवटी
खूप वेगाने फिरते, हा माणूस खूप हुशार आहे.
प्रेम तिथे कसा राहत होता, राजू इथे कसा राहत होता.
त्यांनी काय केले? त्याने एक कंपनी तयार केली,
बीमन लिमिटेड.
आणि हेच कंपनीचे शेअर्स, त्यांनी विकत घेतले.
कंपनीच्या शेअर्सचे दर्शनी मूल्य असते कारण एक दर्शनी मूल्य
असते जे किमान असते त्यामुळे तुम्हाला तुमचे शेअर्स
लिस्टिंगच्या वेळी खरेदी करावे लागतात.
तर हे कंपनीच्या शेअरचे दर्शनी मूल्य आहे, जे 100 रुपये होते.
आणि तो राजू म्हणाला, तो म्हणतो की माझ्याकडे खूप मोठी कवटी
आहे आणि ती खूप वेगाने बदलते, म्हणून माझ्या प्रिय साहेब, जर
तुम्ही माझ्या कंपनीत पैसे गुंतवले तर एका दिवसात तुमचे पैसे
दुप्पट होतील.
त्यामुळे लोक त्याच्या कंपनीला पैसे देऊ लागले.
पण तो म्हणाला, थांब.
या श्रीमंत माणसाची योजना माझ्या हातात पडली आहे, आणि या
श्रीमंत माणसाची योजना माझ्या हातात पडल्यामुळे, ही 100
रुपयांची दर्शनी किंमत आहे, त्यामुळे हा शेअर खास आहे, त्याची
किंमत तुम्हाला लागणार नाही, मुख्यतः हा शेअर तुम्हाला महागात
पडेल. 120 रु.
ही इश्यू किंमत आहे.
माझे कोणते शेअर बाजारात येतील, ते तुम्ही 120 रुपयांना खरेदी
करू शकाल.
ते बरोबर आहे, अगदी बरोबर आहे.
कंपनी चालू लागली.
यादी होत गेली, सर्व काही चांगले होऊ लागले.
एक महिना थोडा गेला.
शेअर मार्केट असल्यामुळे शेअर्सच्या किमतीत चढ-उतार होत
राहतात.
आणि एक दिवस हे कंपनीचे उचित बाजार मूल्य आहे, कंपनीचे बाजार
मूल्य मोजले गेले, अंदाजे 110 रुपये होते.
ठीक आहे.
अभि इथे फक्त राजू, श्याम आणि
बाबू भैया तिथे आहेत.
त्यांनी एका मॅडमला हाक मारली, तिचे नाव अनुरा होते.
आणि त्यांना सांगितले, तुम्ही एक काम करा, तुमच्याकडेही पैसे
आहेत, तुम्ही एक काम करा, हे पैसे या कंपनीमार्फत फिरवा.
भटकंती कशी करायची? तुम्ही एक काम करा, आमचे शेअर्स तुमच्या
मालकीचे आहेत, उदाहरणार्थ 120 रुपयांचा इश्यू प्राइस टॅब चालू
होता.
तो म्हणाला, तुम्ही एक काम करा, मी तुम्हाला हा शेअर १२०
रुपयांना विकला आहे.
कंपनी सुरू करताना, वाजवी बाजार मूल्य काय आहे?
टॅब तो नहीं होगी ना, टॅब तो जब कंपनी नहीं बनी है, शेयर उसके
लिस्ट ही नहीं हुई भी तक.
मग मला काय कळलं, बाजारात आमच्या शेअरचा दर काय आहे?
मी माझे शेअर्स १०० रुपयांच्या खाली विकू नयेत हे शिकलो.
आणि मी माझा निर्णय 120 रुपयांमध्ये घेतला आहे, भाऊ, मी माझा
हिस्सा 30 रुपयांमध्ये जारी करेन.
एक महिन्यानंतर या, एक, महिन्यानंतर करा, काही महिन्यांनंतर,
अनुराधा मॅडमना भेटलो.
चष्मा दुखत आला,
मोटीफ्रीमचे.
आणि तो म्हणाला, भाऊ, 110 तुझे बाजारमूल्य किती आहे? मुख्य
बाजारातून 110 रुपयांना शेअर्स खरेदी करायचे?
कारण तो राजू होता, तो म्हणाला, नाही मॅडम, तुम्ही मला 110
मध्ये मारले, तुम्ही मला 120 मध्ये मारले.
मी हे शेअर करतो जे तुम्हाला थोडे महाग पडेल पण 110 रुपयांची
ही गोष्ट तुम्हाला 120 रुपये लागेल.
त्याचे काय होणार?
संक्रमण समाधान, काय होईल?
ज्या वस्तूची किंमत 110 रुपये होती, ती तुम्हाला 120
रुपयांमध्ये उपलब्ध होईल.
कंपनीने किती पैसे कमवले?
आपण किती अतिरिक्त पैसे खर्च केले? अभी 110 आने चाहिये, जर
तुम्ही बाजारातून शेअर्स विकत घेतले तर तुम्हाला ते 110
रुपयांमध्ये खरेदी करावे लागतील.
कंपनीच्या नफ्यासाठी, जर तुमच्या इच्छेनुसार भागभांडवल
सबस्क्राइब केले असेल, तर कंपनीचा नफा 110 रुपये झाला पाहिजे.
आता किती आहेत? 120.
तुम्ही अजूनही रुपये देत आहात, ते करोडोंमध्ये का खर्च करत
नाही?
आता मला कोण सांगणार? आम्ही 110 कोटी रुपयांचे शेअर्स खरेदी
केले, आम्ही जास्तीचे पैसे दिले आणि 120 कोटी रुपयांचे शेअर्स
खरेदी केले.
कंपनीला किती अतिरिक्त पैसे मिळाले?
अहो, किती पाहिजे?
होय? डॉक्टर साहेब, जरा इकडे बघा.
कंपनीला त्याच्या हातात किती हवे आहे? 110.
आणि किती खर्च आला? 120.
या कंपनीचे तुम्ही काय कराल? हे अतिरिक्त 10 कोटी रुपये
तुमच्या पुस्तकांमध्ये दिसून येतील, वास्तविक McPharmouse ने
तुमच्या नावावर कंपनी विकत घेतली आहे,
बेमन लिमिटेडच्या नावावर असे दाखवण्यात आले की हे शेअरहोल्डर
आहेत आणि नंतर हे संचालकही आहेत, ते तिथेच राहतात, या सर्व
गोष्टी कंपनीत आहेत.
ते बेमन लिमिटेडच्या नावावर आहे, पण ते कोणाचे आहे? खरं तर या
नोंदी अजूनही आहेत.
ते कंपनीच्या पैशाची खिल्ली उडवत आहेत.
तर सरकार म्हणाले की श्री.
राजू ने.
इश्यूची किंमत बाजारमूल्यापेक्षा जास्त असल्याचे त्यांनी उघड
केले.
आणि जे काही पैसे त्याने बाजार मूल्यापेक्षा जास्त कमावले,
त्याने त्याची फार्मसी विकत घेतली.
त्यामुळे कंपनीला याचा फायदा झाल्याचे सरकारचे म्हणणे आहे,
कंपनीला 110 कोटी मिळावेत, तर कंपनीला किती मिळावे? 120 कोटी.
कंपनीच्या हातात हे काय चालेल?
एक प्रकारची कंपनी? उत्पन्न.
तर मला सांगा माझ्या प्रिय मित्रांनो, कोणते उत्पन्न मोजले
जात आहे आणि कोणता आयकर आवश्यक आहे?
उत्तर होय आहे.
सरकार म्हणते भाऊ, तुमच्या शेअरची किंमत बाजारात 110 रुपये
आहे, तुम्ही ती 120 रुपयांना कशाच्या आधारे विकताय?
आणि ती व्यक्ती कोण आहे जी आम्हाला विकत घेत आहे?
तर भाऊ, जेव्हा जेव्हा इश्यूची किंमत तुमच्या वाजवी बाजार
मूल्यापेक्षा जास्त असेल, तेव्हा कंपनीला ते पैसे मिळतील, तर
10 कोटी रुपयांचा फरक हा कंपनीचा नफा आहे असे मानले जाईल,
ज्यावर कंपनी आपला आयकर भरेल. de ki. .
साधा मुद्दा आहे मित्रा.
याशिवाय त्यात दुसरे काही नाही.
हे बघ माझ्या मित्रा.
त्याची अट अशी आहे की इश्यूची किंमत वाजवी बाजार मूल्यापेक्षा
जास्त असेल आणि त्यापूर्वी अट अशी आहे की तुम्ही प्रीमियमवर
शेअर्स जारी करत आहात.
तुम्ही तुमचे शेअर्स प्रीमियमवर जारी करत आहात.
प्रीमियम जास्त दराने जारी केला जातो.
जर दर 100 रुपये असेल तर तुम्ही किती जारी करत आहात?
रु.120 वर.
महोदय, जर दर 100 रुपये असेल, जर दर्शनी मूल्य 100 रुपये
असेल, तर तुम्ही 90 रुपये दिले तर ही तरतूद तिथे लागू झाली
नसती.
अशावेळी ही तरतूद तिथे लागू नव्हती.
हे केवळ तेव्हाच लागू होऊ शकते जेव्हा, व्यावहारिकदृष्ट्या,
जर फसवणूक झाली असेल, तर ती तेव्हाच लागू होऊ शकते जेव्हा
इश्यूची किंमत योग्य बाजार मूल्यापेक्षा थोडी जास्त असेल.
आणि तुम्ही हे शेअर्स जास्त दराने जारी करता. हा मुद्दा आहे
मित्रांनो.
ठीक आहे, मित्रांनो? चला पुढे जाऊया. हे स्पष्ट आहे का?
त्याचे वाचन पाहूया. मुद्दा क्रमांक 3.
एफएमव्ही पेक्षा जास्त, जास्त प्रमाणात प्राप्त झालेला विचार,
ही एक साधी गोष्ट आहे, जवळच्या कंपनीने जारी केलेल्या
शेअर्सचे वाजवी बाजार मूल्य हे कंपनीचे उत्पन्न म्हणून मानले
जाईल, जेथे शेअर्स प्रीमियमवर जारी केले जातात. .
जेव्हा तुम्ही जास्त दराने शेअर्स जारी करता, तेव्हा मी म्हणत
होतो की मला २१ दिवसांची स्कीम माहित आहे.
म्हणूनच मी माझे शेअर्स प्रीमियमवर जारी करत आहे.
जर तो रु. 100 चा शेअर असेल तर मी तो रु. 120 ला देत आहे.
तो नंतर जाऊन त्याचे बाजारमूल्य काय आहे हे शोधून काढायचा.
आणि मग आम्ही इश्यू प्राईस आणि मार्केट व्हॅल्यू यातील फरक
काढला आणि कंपनीच्या हातात कर लावला.
कारण त्याने हे शेअर्स कोणाला दिले? अनुराधा मॅडम यांना.
चला, उदाहरणाकडे जाऊ या.
उदाहरण क्रमांक, हे पहा, १.
आला का? उदाहरण क्रमांक १.
बघा, ही कंपनी मला सांगत आहे की तिची फेस व्हॅल्यू 100 रुपये
आहे.
मी तुम्हाला पहिली अट सांगितली, बघा, तुम्ही जास्त दराने
शेअर्स देताय का? तुम्ही ते प्रीमियमवर जारी करत आहात?
तुम्हाला कसे कळणार?
त्याची त्याच्या जारी किंमतीशी तुलना करा.
मी माझा हिस्सा कितीला विकत आहे? आणि शेअरचे दर्शनी मूल्य काय
आहे? जर इश्यू किंमत जास्त असेल तर शेअर्स प्रीमियमवर येतील.
दर्शनी मूल्य काय आहे? रु.100.
ते किती जारी करत आहे? रु.130.
ते प्रीमियमवर जारी करत आहे का?
अट क्रमांक २ तपासा.
शेअरच्या बाजार मूल्यापेक्षा इश्यू किंमत जास्त आहे का?
शेअरचे बाजारमूल्य काय आहे? रु.120. कंपनीला किती मिळावे?
रु.120.
ते किती जारी करत आहे? रु.130.
कंपनीच्या हातात करपात्र रक्कम किती असेल?
रु.130 उणे रु.120.
पहा, रु. 10 करपात्र असतील.
शेअर्सच्या संख्येने गुणाकार केला तर उत्तर मिळेल.
तेच इथे लिहिले आहे.
आता हे प्रकरण बघा.
दर्शनी मूल्य रु. 100 आहे.
आणि ते किती जारी करत आहे? मला सांगा, ते किती जारी करत आहे?
रु.110 मध्ये जारी करत आहे का? ते प्रीमियमवर जारी करत आहे
का? शेअरच्या बाजार मूल्यापेक्षा इश्यू किंमत जास्त आहे का?
होय, ते Rs.110 मध्ये जारी करत आहे.
अट क्रमांक २ म्हणजे काय? शेअरच्या बाजार मूल्यापेक्षा इश्यू
किंमत जास्त आहे का?
ते जास्त आहे का? शेअरचे बाजारमूल्य काय आहे? रु.120.
परंतु आपण ते येथे जारी केले आहे
रु.110. तर, समस्या काय आहे? ही माझी कंपनी आहे.
मी ते किती दराने विकले पाहिजे?
त्यामुळे या प्रकरणात ही तरतूद लागू होईल का? दोन्ही अटी
पाळल्या पाहिजेत असे मी म्हणालो.
लागू होईल का? या प्रकरणात, ही तरतूद लागू होणार नाही.
उत्तर नाही आहे.
तुम्ही प्रीमियमवर जारी करत आहात.
परंतु इश्यूची किंमत वाजवी बाजार मूल्यापेक्षा जास्त नाही.
हा मुद्दा आहे मित्रांनो.
उदाहरण क्रमांक ३ वर या.
उदाहरण क्रमांक 3 मध्ये, शेअर रु.100 आणि इश्यू रु.98 आहे असे
लिहिले आहे.
समस्या प्रीमियमवर आहे का? मी रु.100 किमतीचा शेअर रु.98 ला
विकत आहे.
मी ते सवलतीत विकत आहे.
पहिली अट समाधानी नाही.
त्यानंतर, इश्यूची किंमत जास्त किंवा कमी असल्यास, मला
त्याच्याशी काय करायचे आहे?
पहिली अट समाधानी नाही.
त्यामुळे या प्रकरणात ही तरतूद लागू होईल का?
उत्तर नाही आहे.
हे पहा.
शेअर्स सवलतीने जारी केले जातात.
जरी, इश्यूची किंमत वाजवी बाजार मूल्यापेक्षा जास्त आहे.
जेव्हा तुमचा हिस्सा सवलतीवर असेल आणि प्रीमियमवर नाही,
तेव्हा तुम्ही पुढील अटीचे काय कराल?
हा मुद्दा होता मित्रांनो.
यासह हा अध्याय संपतो.
आश्चर्यकारक सर.
टाळ्या, सर.
सर, कथांच्या माध्यमातून आणि वेगवेगळी उदाहरणे देऊन,
तुम्ही स्पष्टता दिली आहे सर.
नक्कीच, सर. हे आहे मित्रांनो.
मित्रांनो, इथे माझे काम तुम्हाला वास्तविक जीवनातील,
व्यावहारिक जीवनातील उदाहरणे देणे आणि या गोष्टी समजावून
सांगणे आहे.
मी तुम्हाला विनाकारण वाचायला लावत राहीन आणि तुम्हाला काहीच
समजणार नाही.
मी आधी एक उदाहरण दिलेले बरे.
माझी शिकवण्याची पद्धत तुम्ही पाहिलीच असेल.
तरीसुद्धा, मी स्वतःला शिक्षक मानत नाही. मी अजूनही स्वतःला
या विषयाचा विद्यार्थी समजतो.
आणि या आयुष्यात मी स्वतःला या विषयाचा विद्यार्थी समजेन.
पण माझे तंत्र असे आहे की मी तुम्हाला प्रथम काही उदाहरणे
देतो जेणेकरून ते तुमच्या लक्षात येईल.
त्यानंतर, मी तुम्हाला थोडे वाचायला लावतो.
कारण जेव्हा तुम्ही वाचाल,
ती संकल्पना तुमच्या मनात असेल.
त्यानुसार तुम्ही वाचाल.
हे आहे मित्रांनो.
हा भाग इथे संपतो.
हा इतर स्त्रोताचा अध्याय होता.
मी तुम्हाला सांगितले होते की उत्पन्न बहुतेक येथे येते.
घोड्याच्या कमाईप्रमाणे,
जसे जुगारातील उत्पन्न, प्रासंगिक उत्पन्न इ.
येथे येतो.
यावर आमची चर्चा झाली होती.
जसे तुम्हाला लाभांश मिळतो.
ते इतर कोणाच्या डोक्यात गेले नाही तर इथे येईल.
तुम्ही यंत्रसामग्री भाड्याने दिली होती.
लक्षात ठेवा, आम्ही सुरुवातीला याबद्दल चर्चा केली होती.
तुम्ही यंत्रसामग्री भाड्याने दिली होती.
पण ते भाड्याने देणे आणि ते भाडे घेणे हा तुमचा मुख्य व्यवसाय
नव्हता.
तर, त्या प्रकरणात काय झाले?
तुम्हाला इतर स्त्रोतांकडून उत्पन्न मिळत होते.
मी तुम्हाला हेही सांगितले होते की, तुम्ही जे उत्पन्न
मिळवण्यासाठी खर्च कराल,
तुमच्या उत्पन्नातून वजा करा.
वजा केल्यानंतर, उर्वरित मूल्य तुमचे उत्पन्न मानले जाईल.
पडद्यावर या.
मी तुला इथून वाचायला लावतो.
प्रासंगिक उत्पन्न स्पष्ट आहे.
लाभांश उत्पन्न स्पष्ट आहे.
हा मुद्दाही स्पष्ट आहे.
तिसरा मुद्दा.
विचारात घ्या, जे तुम्हाला वाजवी बाजारमूल्यापेक्षा जास्त
मिळाले आहे.
भरपाईवर व्याज मिळाले.
जसे मी तुम्हाला सांगितले होते की तुमची जमीन चेक
बॉण्डेजमध्ये येते.
त्यावर तुम्हाला भरपाई मिळते.
आणि तुम्हाला उशीर होतो.
त्यामुळे सरकार तुम्हाला व्याज देते.
त्यातून वजावट मिळते.
वजा ते.
ते तुमचे उत्पन्न होईल.
आगाऊ रक्कम जप्त केली.
जसे मी तुम्हाला सांगितले होते की मालमत्तेच्या व्यवहारात,
ते खूप घडते.
कोणी म्हणती ते दृश्यमान आहे.
कोणी म्हणती ते दिसत नाही.
आगाऊ पैसे.
मग आम्ही कलम 56-10 बद्दलही बोललो होतो.
हे पहा मित्रांनो.
भेटवस्तू.
आम्ही भेटवस्तूंबद्दल बोललो होतो.
आणि आम्ही भेटवस्तूंबद्दल खूप मनोरंजक पद्धतीने बोललो होतो.
हे पहा मित्रांनो.
भेटवस्तू.
कलम 56-10.
तुम्ही झोपेतही नात्यांची व्याख्या समजावून सांगता.
यात मी तुम्हाला वास्तविक जीवनाची उदाहरणे दिली होती.
मी तुम्हाला जॅकलिन फर्नांडिस सुकेशचे उदाहरण दिले होते.
कधीकधी तो करपात्र असतो.
कधीकधी तो करपात्र नसतो.
काही प्रसंगी, लग्नासारखे,
काहीही करपात्र नाही.
कुणाकडून मिळालं तरी.
या सर्व गोष्टींवर आमची तिथे चर्चा झाली.
भेटवस्तू, भेटवस्तू, भेटवस्तू.
तुझी प्रेमाची भेट.
माझे आयुष्य घडले आहे.
मनाच्या पाठिंब्याने मी त्याचे पालनपोषण केले आहे.
मला जगण्यासाठी आणखी काय हवे आहे?
यात हा मुद्दा होता.
भेटवस्तू.
हे सर्व मुद्दे स्पष्ट होते.
मग आम्ही गोष्टी उणे केल्या होत्या.
मी म्हणालो होतो की लाभांशाच्या बाबतीत,
मी तुला ते सांगितले होते
तुम्ही कर्ज घेतले आहे आणि शेअर्स खरेदी केले आहेत.
नंतर, तुम्हाला लाभांशाचे उत्पन्न मिळते.
मग आज उणे काही करायचे आहे का?
होय, आपण काहीतरी वजा केले पाहिजे.
पण कमाल काय आहे?
उत्पन्नाच्या 20%.
हे मुद्दे होते.
आणि भरपाई 50% होती.
ते कमी करावे लागले.
तुम्ही तुमचा वैयक्तिक खर्च कमी करणार नाही.
जर तुम्ही एखाद्याला रु.पेक्षा जास्त पैसे दिले असतील.
एका दिवसात 10,000,
जर तुम्ही रोख पैसे दिले असते,
मग तुम्हाला यातून तो खर्च कमी करावा लागणार नाही.
व्यवसाय आणि व्यवसायात याची खूप चर्चा झाली आहे.
या मित्रांनो.
तर, आम्ही लाभांश उत्पन्नाबद्दल चर्चा केली आहे.
लाभांश 222A, B, C, D आणि E आहे.
हेच सांगत आहे.
मला वाटते आम्ही ते वाचले आहे.
कृपया ते पहा.
मला माहित आहे की तू वाचन करणार नाहीस.
हे 222E चे उदाहरण आहे.
आम्ही प्रासंगिक उत्पन्नाबद्दल चर्चा केली आहे.
तुम्ही घोड्यांची शर्यत जिंकली तर तुम्हाला लॉटरी लागते.
तो 30% चा सपाट दर होता.
त्यावर आमचे उत्पन्न करपात्र होते.
त्यातून आम्हाला कोणतीही वजावट किंवा कोणताही खर्च मिळाला
नाही.
मग आपल्याकडे हा मुद्दा आहे जो आपण नुकताच वाचला आहे.
त्याची ही उदाहरणे आहेत.
भरपाईवर मिळालेले व्याज, वाढीव भरपाई.
हे मी सांगितले आहे.
ते इतर स्त्रोतांकडून उत्पन्न होते.
उदाहरणार्थ, तुम्हाला चकबंदीमध्ये जमीन मिळते.
सरकारकडून पैसे मिळाले पण आता नाही.
तुम्हाला ते 4 किंवा 5 वर्षांनी मिळाले.
आता तुम्ही अर्ज कराल की तुम्ही मला ५ वर्षांनी पैसे देत आहात.
जर तुम्ही मला ते पैसे 5 वर्षांपूर्वी दिले असते,
त्या पैशावर मला काही व्याज मिळाले असते.
आता त्या पैशावर तुम्ही मला व्याज द्याल.
सरकारचे हृदय असे होते.
सरकार म्हणाले, हे व्याजाचे पैसे घ्या.
आम्ही त्यातून 50% वजा करू.
तुम्हाला मिळणारे व्याज.
हा मुद्दा 56-9 आहे.
हा आगाऊ पैशाचा मुद्दा आहे.
मालमत्तेचा व्यवहार पूर्ण होऊ शकला नाही.
त्या माणसाने काही आगाऊ पैसे दिले होते.
पण तो पळून गेला.
तो मालमत्तेचा व्यवहार करण्यासाठी आला नव्हता.
तर, तुम्हाला मिळालेले पैसे, तुमच्या उत्पन्नातील तुमच्या इतर
स्त्रोताला दाखवा.
नंतर आम्ही भेटीच्या मुद्द्यावर आलो.
भेट फक्त नाव आहे.
हा माझ्या हृदयाचा संदेश आहे.
हे मुद्दे आपण पाहिले आहेत.
स्थावर मालमत्तेचा तांत्रिक मुद्दा होता.
आम्ही तिथे कव्हर केले होते.
जंगम मालमत्तेमध्ये मुद्रांक शुल्क मूल्य आणि वाजवी बाजार
मूल्य यांच्यातील फरक आम्हाला पाहायचा होता.
किती रक्कम होती? 50,000.
मी सर्व काही कव्हर केले आहे.
माझे काही चुकले का ते मी तपासत आहे.
जंगम मालमत्तेची व्याख्या आपण पाहिली होती.
शेअर करा, सुरक्षितता.
आम्ही 56-10 पाहिले होते.
मी रणबीर कपूरचे उदाहरण दिले होते.
मी जे थलालचे उदाहरण दिले होते.
लग्नाचा प्रसंग.
लग्नाच्या वेळी कुणाकडून काही मिळालं, मित्रही मिळालं तरी
काही होत नाही.
या सर्व गोष्टी आम्ही त्यावेळी कव्हर केल्या होत्या.
जर तुम्हाला कोणाची मालमत्ता मिळाली, जर मृत्यूचे चिंतन असेल,
जर ते एखाद्या वैद्यकीय संस्थेकडून झाले तर.
हे पहा मित्रांनो.
हा फ्लो चार्ट आहे.
हे तुम्हाला समजणार नाही.
म्हणूनच मी ते कव्हर केले नाही.
भांडवली नफ्याचे हे दुवे आहेत.
ते तिथे केल्यावर तुम्हाला समजेल.
मी वर्गात ही उदाहरणे कव्हर केली आहेत.
हे पहा.
अधिक पहा मित्रांनो.
काही मिळाले तर.
प्रासंगिक उत्पन्न.
वजावट समान आहेत.
वजावट म्हणजे काय?
उणे.
तुम्हाला लाभांश मिळाल्याप्रमाणे वजा समान आहे.
जर तुम्ही व्याजावर शेअर्स खरेदी केले असतील, त्यातून लाभांश
मिळाला असेल, तर तुम्ही बँकेला जे व्याज द्याल ते तुमच्या
उत्पन्नातून वजा करा.
कमाल, किती? लाभांशाच्या 20%.
मुद्दा स्पष्ट आहे का?
रोख्यांवर व्याज.
हा कौटुंबिक पेन्शनचा मुद्दा आहे.
उदाहरणार्थ, कंपनीत एक कर्मचारी आहे.
काही काळानंतर त्याचा पगार संपतो.
तो मरतो.
अशावेळी नियोक्ता हे करू शकतो.
दयाभावना असे लोक आहेत.
ते म्हणतात, ठीक आहे, ते कालबाह्य झाले आहे.
पण त्यांचा महिनाभर पगार घेत राहा.
कारण त्याची मुले महिनाभराचा खर्च सांभाळू शकणार नाहीत.
अशावेळी मालक म्हणतो, ठीक आहे, ही त्यांची जबाबदारी होती.
आम्ही ते समजतो.
तर तुम्ही एक काम करा.
त्यांचा जो काही पगार होता, तो महिनाभर आमच्याकडून घ्या.
एक प्रकारे फॅमिली पेन्शन केली जाते.
त्यातही सरकारचे म्हणणे आहे की, अशावेळी त्यांच्यावर कर आकारू
नये.
तर सरकार म्हणते, तुम्हाला जे काही मिळेल, आम्ही तुम्हाला एक
तृतीयांश वजावट देऊ.
आम्ही तुमच्या उत्पन्नातून एक तृतीयांश कपात करू.
आणि जी काही शिल्लक राहिली आहे, त्यावर तुमचा कर भरावा लागेल.
एकतर एक तृतीयांश किंवा 15,000, जे कमी असेल.
हा मुद्दा होता मित्रांनो.
हे सर्व मुद्दे आपण वर्गात कसे समाविष्ट करू?
जसे मी तुम्हाला वर्धित भरपाईवरील व्याजाबद्दल सांगितले.
त्याला 5 लाखांचे व्याज मिळाले असावे.
कारण जमीन चकबंदीत होती.
आणि नंतर, पैसे मिळाले.
त्यातून त्याने 50% कपात केली.
आणि उर्वरित 50%, 2.5 लाख, तेथे करपात्र होते.
काही वजावट होत्या, ज्यांना परवानगी नव्हती.
जसे कोणी वैयक्तिक खर्च भरत असेल तर आम्ही तो वैयक्तिक
खर्चातून वजा करणार नाही.
किंवा जर कोणी खर्च भरत असेल, जो भारताबाहेर असेल आणि तो TDS
कापायला विसरला असेल, तर त्याने तिथे TDS कापला नाही.
त्यामुळे त्या खर्चात कोणतीही वजावट नाही.
सर, TDS म्हणजे काय?
सर, पुढच्या लेक्चरमध्ये आपण याबद्दल बोलू.
म्हणूनच मी त्याला जास्त हात लावला नाही.
तुम्ही विनाकारण गोंधळून जाल.
त्याचा काही उपयोग नाही.
म्हणूनच हा अध्याय इथेच संपतो.
मला वाटते की आम्ही सर्व मुद्दे कव्हर केले आहेत.
तरीही तुम्हाला काही शंका असल्यास तुम्ही मला कॉल करण्यास
मोकळे आहात.
तू मला फोन करू शकतोस.
आणि तुम्हाला जे काही प्रश्न असतील ते तुम्ही मला विचारू शकता.
मी तिथे उभा राहून तुमच्या सर्व प्रश्नांची उत्तरे देईन.
कारण एक बंध तयार झाला आहे मित्रांनो.
तुमच्याशी बोलायला मजा येते.
निरुपयोगी लोकांनो, तुम्हाला काय झाले आहे ते मला माहित नाही.
तुमच्याशी बोलायला मजा येते.
या गोष्टी मी तुम्हाला समजावून सांगतो तेव्हा बरे वाटते.
आणि तुम्ही ही संकल्पना अतिशय संयमाने समजून घेता.
खूप छान वाटतंय मित्रांनो.
मला आज तुझ्यासाठी टाळी वाजवायची आहे.
तुम्ही खूप मेहनत करत आहात मित्रांनो.
म्हणूनच तुम्ही या टाळीला पात्र आहात.
जर तुम्ही एखादं स्वप्न पाहिलं असेल तर तुम्ही त्यासाठी खूप
मेहनत करत आहात.
तुम्ही मेहनत करत आहात.
आणि हाच फरक आहे मित्रांनो, स्वप्ने आणि ध्येय यात.
झोपताना तुम्ही स्वप्न पाहू शकता.
परंतु आपले ध्येय साध्य करण्यासाठी आपल्याला कठोर परिश्रम
करावे लागतील.
जे तुम्ही यावेळी करत आहात.
तुम्ही इतर स्त्रोताच्या अध्यायापर्यंत पोहोचला आहात.
त्यामुळे तुम्ही याआधी बरीच व्याख्याने पाहिली असतील असा माझा
विश्वास आहे.
मी तुमच्यासाठी गोष्टी सुलभ करण्याचा देखील प्रयत्न करतो.
कारण मलाही तुझ्यात माझा जुना स्वत्व दिसतो.
तुम्हीही माझ्या भावा-बहिणींसारखे आहात, मित्रांनो.
आणि मी तुम्हाला दिलेल्या या अध्यायात तुम्ही सुधारणा करावी
अशी माझी इच्छा आहे.
कृपया मी तुम्हाला दिलेली उदाहरणे लक्षात घ्या.
तुम्ही त्यांना नंतर विसराल.
हे तुमच्यासाठी कठीण होईल.
हे तुमच्यासाठी खूप कठीण असेल.
पण तुम्ही उदाहरणे कुठेतरी लिहिली असतील, तर पुन्हा सांगता
येतील.
हा अध्याय येथे संपतो.
आपण आधीच आपले जीवन जगले आहे.
मित्रांनो, कठोर परिश्रम कधीही थांबवू नका.
ही मेहनत आणि ज्ञान या दोन गोष्टी तुम्हाला यशस्वी बनवतील.
तुम्ही कष्ट करण्याच्या वयात आहात.
मेहनत करत राहा.
जगत राहा.
आपल्या पालकांचा आदर करा.
आणि त्यांना खूप आनंद देण्याचा प्रयत्न करा.
ह्या बरोबर,
मी, सी.एस.
श्रेया गुप्ताला तुमची रजा घ्यायला आवडेल.
मी तुम्हाला एका नवीन व्याख्यानात, उत्पन्नाच्या नवीन
प्रमुखात भेटेन.
खूप खूप धन्यवाद.