मुद्दा स्पष्ट होता. एक उदाहरण पाहू.
ही कु.विविता रहिवासी आहे.
ही तिची कमाई आहे.
सर्वप्रथम, तिला लेटेक्समधून उत्पन्न मिळाले.
रबरापासून लेटेक्सवर प्रक्रिया केली जाते.
व्यवसायात आणि शेतीत किती ते पाहिलं होतं.
त्यानंतर कॉफीची विक्री.
उगवलेली, बरी केलेली, भाजलेली कॉफीची विक्री.
चहा.
रोपे व रोपापासून उत्पन्न.
चहा, कॉफी, रबर.
आम्हाला माहित आहे की 1% विक्री व्यवसायात जाईल.
2% शेतीला जाईल आणि सूट दिली जाईल.
पण, आपण ५वा मुद्दा वाचला आहे का?
रोपे व रोपापासून उत्पन्न.
हे आम्ही कुठेही वाचलेले नाही.
हे रु. 80,000.
आमच्यासाठी 80,000 काय असेल?
शेतीचे उत्पन्न.
इकडे ये.
तिने वेगळे कसे केले?
सेंट्रीफ्यूज्ड लेटेक्सपासून विक्री.
रबर पासून.
पैकी रु. 3,00,000, 35% व्यवसायात गेले.
बाकीचे शेतीत गेले.
कॉफी, 25%.
बाकीचे शेतीत गेले.
भाजलेल्या आणि ग्राउंड केलेल्या कॉफीची भारताबाहेर विक्री.
या भारताच्या आयकर तरतुदी आहेत.
बाहेरील आयकर रहिवाशांसाठी करपात्र आहे.
चहाची विक्री, रु. 4,00,000.
बाकी सूट आहे.
रोपटे आणि रोपे हे निव्वळ शेतीचे उत्पन्न आहे.
त्यामुळे तो करपात्र नाही.
तिने हेच केले.
उत्तर पहा.
तिने व्यवसाय आणि शेतीही केली.
काही अडचण?
यासह आमचे पीजीव्हीपी प्रमुख यांनी अखेरचा श्वास घेतला.
डॉक्टर ऑपरेशन थिएटरमधून बाहेर आले.
तो म्हणतोय, मला माफ करा.
मी याबद्दल काहीही करू शकत नाही.
औषध आणि प्रार्थना आता तुम्हाला मदत करू शकत नाहीत.
त्यांनी अखेरचा श्वास मोजला आहे.
आमचा अध्याय इथे संपतो.
ते खूप महत्वाचे होते.
मला कॉम्प्लेक्स म्हणायचे नाही.
पण ते चांगले होते.
खूप काही शिकायला मिळाले.
खर्च कसा काढायचा.
कोणत्या खर्चास परवानगी आहे आणि कोणती परवानगी नाही.
मर्यादा काय आहेत.
संपूर्ण डोके व्यवसायाशी संबंधित होते.
हे महत्त्वाचे आहे कारण तुम्ही जिथे कामावर जाल तिथे मालकाचा
स्वतःचा व्यवसाय असेल.
तुम्हाला कर आकारणीत जे काही करायचे आहे, ते तुम्हाला
पीजीव्हीपीच्या प्रमुखानुसार करावे लागेल.
दुसरे म्हणजे, तुम्ही तुमचा स्वतःचा व्यवसाय सुरू करत असाल तर
तुम्हाला PGVP चे ज्ञान असले पाहिजे.
या गोष्टी आहेत.
हे डोके होते.
तुम्ही व्यवसाय करा किंवा करू नका, संधी मिळाल्यास तुम्ही करा.
बेस चांगला नसेल तर आधी काम करा.
थोडे पैसे गोळा करा.
मला माहित आहे की एक धोका आहे.
पण असं म्हणतात की या जगातली सर्वात मोठी जोखीम म्हणजे
कोणतीही रिस्क न घेणे.
त्यामुळे धोका पत्करावा.
जोखीम घेतल्यास काय होईल?
जर तुम्ही काही पैसे गमावले तर तुम्हाला पश्चात्ताप होणार
नाही की तुम्ही 70 वर्षांचे असताना व्यवसाय सुरू करायला हवा
होता.
तुम्ही तरुण असताना व्यवसाय सुरू करायला हवा होता याची
तुम्हाला खंत नाही.
तुम्ही तरुण असताना व्यवसाय सुरू करायला हवा होता याची
तुम्हाला खंत नाही.
तुम्ही कितीही तरुण असलात तरी व्यवसाय सुरू करायला हवा होता.
या आशेने,
मला तुमच्यात एक भावी उद्योजक दिसत आहे.
तुम्ही स्वतःचा व्यवसाय सुरू कराल.
या आशेने,
मी तुला निरोप देतो.
इथेच आपले डोके संपते.
आपण पुढील लेक्चरमध्ये भेटू आणि भांडवली नफ्याबद्दल चर्चा करू.
आणि भांडवली नफ्याबद्दल चर्चा करा.
तोपर्यंत काळजी घ्या.
धन्यवाद.
सायोनारा.