नमस्कार मित्रांनो, कसे आहात सर्व?
चांगले?
छान, खूप चांगली गोष्ट आहे मित्रांनो.
आम्ही अध्यायाच्या मध्यभागी पोहोचलो आहोत.
आम्ही भाडे, घसारा या खर्चाबद्दल बोललो आहोत.
कलम 34, आम्ही आधीच वैज्ञानिक संशोधनाच्या खर्चाबद्दल बोललो
आहोत.
आज आपल्याला एक नवीन विभाग, कलम 37 सुरू करायचा आहे.
मी तुम्हाला शेवटच्या लेक्चरमध्ये समजावून सांगितल्याप्रमाणे,
या प्रकरणाचा आधार खर्चावर असेल.
कारण मी जितका जास्त खर्च करेन तितका जास्त नफा मला मिळेल.
सरकार अर्थात आयकर अधिकारीही माझा खर्च पाहतील.
त्यांना वाटेल की मी माझा खर्च कमी करावा, कमी दाखवावे, ते
कमी करू देतील.
जास्तीत जास्त खर्च दाखवण्याचा प्रयत्न करेन.
काही निर्दिष्ट खर्च, जसे की भाडे, दुरुस्ती, घसारा,
कलम 35 आणि कलम 36, जसे की बुडीत कर्जे, नियोक्ता योगदान,
व्याज.
त्यांच्यासाठी स्वतंत्र विभाग आहेत, तिथे त्यांच्यावर उपचार
केले जातील.
त्यांनी काय करावे आणि काय करू नये याबद्दल आपण आधीच चर्चा
केली आहे.
आज आपण काही सामान्य खर्चांबद्दल बोलू.
आम्हाला सामान्य खर्चासाठी दावा मिळेल की नाही हे समजून
घेण्याचा आम्ही प्रयत्न करू
किंवा आयकर अधिकारी त्यास परवानगी देतील.
ही एक साधी गोष्ट आहे.
आज आपल्याला हे करायचे आहे.
हे एक अतिशय मनोरंजक व्याख्यान असणार आहे.
या व्याख्यानात मला तुमच्याशी एक करार करायचा आहे.
तू पण माझ्याशी करार कर.
मी तुम्हाला विचारत राहीन आणि तुम्ही मला उत्तर देत राहा.
सामान्य खर्च.
सामान्य खर्च. डोळे बंद करा.
डोळे बंद करा आणि कल्पना करा की तुम्ही कंपनीचे मालक आहात.
तुमचे कार्यालय 10 एकरात पसरलेले आहे.
ऑफिसच्या मागे लाल रंगाचा कारखाना आहे.
या कारखान्यात मोठ्या प्रमाणात मजूर होत आहेत, मशिन चालू
आहेत, माल बनवला जात आहे.
डोळे उघडू नका. कल्पना करा.
तुम्ही ऑफिसमध्ये डायरेक्टरच्या खुर्चीवर बसला आहात.
तुमचे सर्व कर्मचारी एकाच कार्यालयात कार्यरत आहेत.
तुमच्या मागे कारखान्याची इमारत आहे.
तेथे मजूर काम करतात.
उत्पादन चालू आहे.
तुमच्याकडे मार्केटिंग टीम आहे.
तुमच्याकडे खात्यांसाठी एक विभाग आहे.
उत्पादनासाठी एक विभाग आहे.
एचआरसाठी एक विभाग आहे.
या सर्व विभागांसाठी त्यांचे संबंधित विभाग प्रमुख आहेत.
आता तुम्हीच सांगा.
तुमच्या ऑफिसमधला खर्च काय असेल?
तुमच्या व्यवसायात किती खर्च येईल?
आपण काय खर्च कराल?
आपण सुरु करू.
सर्व प्रथम, आपण गेटमध्ये प्रवेश कराल.
गेटवर तुमचे स्वागत कोण करेल?
पहारेकरी.
चौकीदाराचा पगार देणार का?
चौकीदाराचा पगार देणे हे माझ्या व्यवसायाच्या खर्चाशी निगडीत
आहे.
तर, मी ते माझ्या P&L खात्यात खर्च म्हणून ठेवू शकतो का?
हो किंवा नाही?
मी टाकीन.
तेथे काय आहे?
मी पगार प्रमुख करीन.
त्या पगाराच्या डोक्यात,
चौकीदाराचा पगार मी लावतो.
मग मी आत जातो.
मला शिपाई मिळतो.
तो मला एक ग्लास पाणी देईल.
मी त्याला खोलीत चहा आणायला सांगेन.
त्या शिपायाला मी काय देणार?
पगार.
त्याचा पगारही या डोक्यात येईल.
मी माझ्या खोलीत प्रवेश करताच,
मी स्विच दाबेन.
वीज येईल.
माझी ट्यूब लाईट जळेल.
पण त्या ट्यूबलाइटसाठी मला काय खर्च करावा लागेल?
वीज.
वीज व्यवसायातही खर्च होतो.
वीज खर्च.
कसे चालेल?
मला तिथे ट्यूब लाईट लावावी लागेल का?
ट्यूबलाइट, बल्ब, पंखे.
मी या सर्व वस्तू खरेदी करू का?
मी 100 रुपयांना ट्यूबलाइट विकत घेतली.
माझे उपभोग्य खर्च असे आहेत.
माझा रोजचा खर्च असा आहे.
मी ट्यूबलाइट विकत घेतली.
तोही माझा खर्च आहे.
मी एक बल्ब विकत घेतला.
तोही माझा खर्च आहे.
दिवसेंदिवस धावपळ.
आमच्या ऑफिसमध्ये अशी संस्कृती आहे की आम्ही प्रत्येकाला
दोनदा चहा प्यायला लावतो. बिस्किटांसह.
झेंडू आणि पार्ले-जी.
ज्यांना साखर आहे ते झेंडू घेऊ शकतात.
ज्यांच्याकडे साखर नाही ते पार्ले-जी घेऊ शकतात.
जी म्हणजे जीनियस.
गुप्ता.
गुप्ता कोण आहेत? मी गुप्ता आहे.
मला चहा आणि बिस्किटांसाठीही वजावट मिळायला हवी.
कारण ते व्यवसायासाठी आहे.
मी माझा वैयक्तिक चहा पीत नाही.
व्यवसाय चालू आहे.
जोपर्यंत लोकांना चहा मिळत नाही तोपर्यंत कामात कार्यक्षमता
येणार नाही. तोही माझा खर्च आहे.
मी इथे चहा आणि कॉफी ठेवू शकतो.
हा खर्च मी इथे टाकू शकतो.
त्यासाठी, उदाहरणार्थ, मी बाहेरून चहा मागवल्यास आणि
माझ्याकडे एक लहान स्वयंपाकघर असेल,
मी इथे दुधाचा खर्च टाकू शकतो.
आता मी माझा संगणक सुरू केला आहे.
मला इंटरनेटची गरज आहे.
त्यासाठी माझ्याकडे वाय-फाय आहे.
तो खर्च मी इथे टाकू शकतो.
काहीच अडचण नाही.
आणखी काय खर्च करता येईल?
कुठूनतरी कुरियर आला तर
मला कोणालातरी कुरियर करावे लागेल.
तो कुरिअरचा खर्च असू शकतो.
व्यवसायात जितका खर्च करता येईल ते सांगा.
एक गाडी येत आहे.
गाडी कशी चालू आहे?
ट्रकमध्ये माल येत आहे.
माल ट्रकमधून जात आहे.
ट्रक कसा चालतो?
ते पेट्रोलवर चालते की डिझेलवर?
पेट्रोल आणि डिझेलवर आणखी काय खर्च करता येईल?
आणखी काय खर्च करता येईल?
जर मला मार्केटिंग करायचे असेल तर
कंपनीच्या टी-शर्टवर माझे नाव टाकावे लागेल.
आणि मी सर्वांना सांगतो की शनिवारी, जो आमचा अर्धा दिवस आहे,
हे टी-शर्ट घाला.
त्यामुळे माझा मार्केटिंगचा खर्च झाला.
ठीक आहे? उदाहरणार्थ, आमच्या कंपनीचे एक प्रकरण चालू आहे.
मला वकिलाचा सल्ला घ्यावा लागेल.
कायदेशीर खर्च आला आहे.
कायदेशीर खर्च.
ठीक आहे? माझे ऑडिट करणार्‍या सीएलाही मी नियुक्त केले आहे.
तो एका वर्षात येतो.
त्याचे ऑडिट शुल्क भरण्यात आले आहे.
ठीक आहे? आमची ऑडिट फी सीएने भरली आहे.
आणखी काय खर्च करता येईल?
मार्केटिंगचा खर्च देण्यात आला आहे.
आमच्या कार्यालयात वर्तमानपत्रे येतात.
आम्ही वर्तमानपत्र वाचतो.
आणखी काय खर्च करता येईल?
कागद, पेन इ.
पेन, मार्कर, कागद.
या सर्व गोष्टी.
आणखी काय खर्च करता येईल?
उदाहरणार्थ,
मला शिकवण्याचे काम आहे.
मला बॅटरी मायक्रोफोनमध्ये ठेवावी लागेल.
हा सर्व खर्च.
हा सगळा खर्च मी कुठे करणार? मी ते नफा-तोटा खात्यात टाकेन.
या खर्चाचे काय होणार?
सरकार तुम्हाला सांगते की तुमचा कोणताही खर्च असो, तुमचा
व्यवसाय आणि व्यवसाय संबंधित खर्च तुमचा व्यवसाय आणि
व्यवसायाशी संबंधित खर्च तुम्ही ते खर्च वजा करू शकता.
तुम्ही ते खर्च तुमच्या नफा-तोटा खात्यात जोडू शकता आणि तुमचा
नफा कमी करू शकता. कारण आपण हे देखील समजतो की, हे खर्च
केल्याशिवाय या जगात कोणीही व्यवसाय करू शकत नाही.
पगार न देता नोकरी करता येईल का?
तुमच्या कार्यालयात वीज नसेल तर तुम्हाला जनरेटरमध्ये डिझेल
टाकावे लागेल.
डिझेलशिवाय तुमचे काम ठप्प होईल.
ते पुढे जाणार नाही.
मग काय करणार?
त्यामुळे एक प्रकारे डिझेलवर खर्च करण्याची मुभा दिली पाहिजे.
तुम्हाला ते मिळेल.
तुम्ही कुरिअर करून घ्या.
कर्मचाऱ्यांचे पगार झाले आहेत.
छपाई झाली आहे.
कायदेशीर खटले वाया जात आहेत.
हे सर्व खर्च तुम्हाला मंजूर केले जातील.
तर, काही अटी आहेत, माझ्या प्रिय.
फक्त तुम्हाला हे करण्याची परवानगी आहे असे नाही.
यासाठी काही अटीही आहेत.
जर तुम्ही या अटी पूर्ण केल्या तर तुम्हाला हे खर्च मिळतील.
सर्व प्रथम, हे खर्च महसूल स्वरूपाचे असावेत.
हे खर्च महसूल स्वरूपाचे असावेत.
हे खर्च भांडवली स्वरूपाचे नसावेत.
हे खर्च भांडवली स्वरूपाचे नसावेत असे मी का म्हणतोय महाराज?
भाऊ, एक गोष्ट सांग.
मला एक गोष्ट सांग.
आम्ही 3-4 लेक्चर्स गुंतवली होती.
घसारा नावाच्या विषयावर.
मी काय म्हटलं?
तुम्ही भांडवल खर्च करा आणि मालमत्ता तयार करा.
तुम्हाला त्या मालमत्तेवर 100% वजावट मिळत नाही.
पण त्या मालमत्तेचे मूल्य कमी झाले की, आम्ही ते घसारा म्हणून
दाखवतो.
तुम्हाला त्या मालमत्तेचा खर्च घसारा म्हणून मिळेल.
तर, तुम्हाला भांडवली खर्चाचा खर्च घसारा म्हणून मिळत आहे.
पुन्हा पुन्हा कशाला घेणार?
मालमत्ता जितकी जास्त वर्षे चालेल, तितके अधिक घसारा तुम्ही
घ्याल.
उरलेला खर्च तुम्ही महसुलाच्या आधारावर घ्या.
टपाल, कुरिअर, पेट्रोल, कर्मचाऱ्यांचे पगार, डिझेल आणि
पेट्रोल खर्च यासारखे उर्वरित महसूल खर्च.
हा खर्च तुम्ही घ्या.
दुसरी अट.
भाऊ, हे सर्व माझ्या व्यवसायाशी आणि व्यवसायाशी संबंधित
असावेत.
यामध्ये कोणताही वैयक्तिक खर्च नसावा.
हे सर्व खर्च काय आहेत?
माझ्या कर्मचार्‍यांचा खर्च.
स्वतःचा खर्च.
हे सर्व माझ्या कर्मचार्‍यांचे खर्च आहेत.
त्यांच्याशिवाय मी माझा व्यवसाय चालवू शकत नाही.
यात वैयक्तिक खर्च काय?
यामध्ये कोणताही वैयक्तिक खर्च नाही.
तो महसूल स्वरूपाचा असावा.
तो व्यवसाय आणि व्यवसायाचा असावा.
हा सर्व खर्च कायदेशीर असावा.
हे खर्च काय आहेत?
हे कायदेशीर खर्च असावेत.
सर, काही बेकायदेशीर खर्च आहेत का?
होय आहेत.
अमिताभ बच्चन यांच्या जुन्या चित्रपटांमध्ये तुम्ही कधी ना
कधी ऐकलेच असेल.
टेंडर काढण्यासाठी त्याने कोणालातरी लाच दिली.
दुसऱ्या पक्षाने निविदेसाठी किती पैसे भरले याची माहिती
त्याला मिळाली.
आणि त्याने किती टेंडर भरले आहे, आम्ही त्याला एक रुपया तरी
देऊ.
आम्हाला ते मिळेल. तुम्ही पाहिलं असेल. अमिताभ बच्चन अशा
चित्रपटांमध्ये जात असत.
लाच देऊन टेंडर घेत असे.
उदाहरणार्थ, तुमचा ट्रक कुठूनतरी जात होता, तुमचे सामान जात
होते, तुमची वाहतूक होत होती, तुमचा ट्रक महामार्गावर वेग
पकडत होता.
ट्रक 60-70 च्या वेगाने जात होता, जात होता, जात होता.
ड्रायव्हरचा फोन पण येत होता की सर, २-३ तासात मी तुमचे सामान
दिल्लीहून जयपूरला पाठवतो.
वेग चांगला येत आहे.
आणि माझे सामान पोहोचताच दुसरी पार्टी पैसे घेऊन तयार आहे.
मी सामान पोहोचवताच तुमच्या खात्यात पैसे येतील.
ठीक आहे, २-३ तासांनी येईल.
मात्र वाटेत असे काही घडले की, तो ओव्हर स्पीड करू लागला आणि
पोलिसांनी त्याला वाटेत अडवले.
पोलिस
काकांना भेटलो आणि काका म्हणाले, कर्तार सर, ड्रायव्हरचे नाव
कर्तार, कर्तार सर, खाली ये बेटा.
तुमचा ओव्हर स्पीड होता, म्हणून कर्तार खाली येतो आणि म्हणतो,
काका, नमस्कार, काकू कसे आहेत? तो म्हणतो, बेटा, काका, मावशी
आणि काका जे काही करत आहेत ते मला माहीत आहे.
दररोज 50,000 लोक येतात आणि तेच काम करतात.
कर्तार म्हणतो, मला सर्व काही माहित आहे, मला सर्व काही माहित
आहे.
मला सर्व काही माहित आहे, मला सर्व काही माहित आहे, मला सर्व
काही माहित आहे, मला सर्व काही माहित आहे, मला सर्व काही
माहित आहे,
मला सगळे माहित आहे. दररोज 50,000 लोक येतात आणि तेच काम
करतात. एकतर मला रु.
1000 किंवा मी तुमचा रु. दंड कापून घेईन.
10,000. समंजस कोण? वजा करण्यासाठी रु.
10,000 दंड किंवा रु.
1,000 आणि शांतपणे तुमचे काम परत करा, तुमचा ट्रक जयपूरला
पोहोचा आणि पोलिसांकडून पैसे घ्या.
समंजस कोण? मी रु. कापून घेईन.
10,000 दंड आणि नंतर
मी कोर्टात जाईन किंवा रु.
1,000 आणि केस सोडवा.
समंजस कोण? व्यापारी म्हणून तुमचे सामान रस्त्याच्या मधोमध
कुठेतरी अडकले आहे.
तो म्हणतो, मी रु.
10,000 दंड.
तू काय करशील? तुम्ही म्हणाल काका, हे घ्या रुपये.
1,000 आणि मुलांसाठी मिठाई घ्या.
कर्तार यांनीही तेच केले.
त्याने मला हाक मारली, सर, मी काय करू? मी म्हणालो, बेटा, दे
रु. 1,000 आणि प्रकरण पूर्ण करा.
तो म्हणाला, साहेब रुपये घ्या.
1,000 आणि मुलांसाठी आणि वहिनींसाठी मिठाई घ्या.
तो म्हणतो, बेटा, एका मिनिटात तू तीन नातेवाईक केलेस.
तू काका आणि वहिनी केलीस आणि आता तुझ्याकडे रु.
1,000. आता प्रश्न असा आहे की, मी ५० रुपयांची लाच वजा करावी
का?
1,000? मी येथे लाच द्यावी का? मी लाच द्यावी का? मी लाच
द्यावी का? सर, ही अडचण समजून घ्या.
मी इथे लाच दिली तर किती मोठी अडचण होऊ शकते? आपण कल्पना करू
शकत नाही.
समजा, येथे माझा एकूण नफा रु.
1,000 कोटी.
जर माझा एकूण नफा रु.
1,000 कोटी, मी लाच रोख रु.
1,100 कोटी.
जर नफा रु.
1,000 कोटी, मी ते पूर्ण करेन.
मी रु.च्या नुकसानीचा दावा करीन.
100 कोटी जेणेकरुन मी येत्या काही वर्षात नफ्यातून होणारा
तोटा देखील कमी करू शकेन.
मी इथे लाच देऊ लागलो तर किती मोठी अडचण येऊ शकते? ते म्हणतात
की, लाच घेणाऱ्यांच्या पोटातली चरबी ही माझ्या गरीब भावाच्या
किंवा बहिणीच्या मुलांच्या अन्नासारखी आहे.
लाच घेणे आणि लाच देणे हा कायदेशीर गुन्हा आहे.
तुम्ही त्यातून सुटू शकत नाही.
आणि साहेब, सरकारने सांगितले की इथे लाच दिली तर आपणच अडकून
पडू.
त्यामुळे येथे तुम्हाला लाच खर्च मिळत नाही.
त्यामुळेच सरकारने सांगितले की, आम्ही लाच देत नाही आणि तुमचा
खर्च कायदेशीर असावा.
कोणताही बेकायदेशीर खर्च होता कामा नये.
मी गुंडाला काही पैसे दिले.
मी गुंडाला म्हणालो, एक काम कर, घे
रु. ५००.
आणि मला जो माल मिळतो, तो माल कोणी अडवला तर एखाद्या पोलीस
अधिकाऱ्याने तो माल अडवला तरी जा आणि त्या पोलीस अधिकाऱ्याला
मारहाण करा.
त्याचा पुतण्या कोण आहे हे त्या काकांना कळायला हवे.
आता रु.
मी त्या गुंडाला 500 रुपये दिले आहेत, त्याचा खर्चही मला
मिळावा का? सरकारच्या कोनातून विचार करा आणि सांगा.
असा खर्च मला येऊ लागला तर मी इथे गुंडांचा खर्च दाखवत राहीन
का? मी रु.चे पेमेंट केले आहे.
1000 कोटी.
मी थेट दाऊद इब्राहिमला खर्च भागवणार आहे.
सरकारने डॉ
थांबण्यासाठी.
खर्च कायदेशीर असावा.
व्यवसाय आणि व्यवसायासाठी कायदेशीर खर्च असावा.
महसूल स्वरूपाचा खर्च असावा.
तुम्ही भांडवल खर्च करत आहात असे होऊ नये.
या काही अटी आहेत.
या आणि हे अधिक पहा.
मी हे काढून टाकीन.
मित्रांनो, तुम्ही हे लक्षात घेतले आहे का? केले नसेल तर एकदा
बघा.
अशी कोणतीही नोंद नाही.
या सामान्य गोष्टी आहेत.
याचा स्क्रीनशॉट घ्या.
चल जाऊया.
चला वाचन पाहूया. मजकूर काय आहे? काय म्हणते? हे खर्चाबद्दल
बोलत आहे.
अवशिष्ट खर्च.
अवशिष्ट म्हणजे उर्वरित खर्च.
त्यात म्हटले आहे की हा विभाग आम्हाला खर्च करण्यास परवानगी
देतो.
आणि त्याच्या अटी काय आहेत? अटींवर या.
त्याच्या अटी म्हणजे पहिली गोष्ट म्हणजे खर्च 30 ते 36 च्या
दरम्यान नसावा.
आठवतंय का
ते 30 ते 36 मध्ये काय म्हणत होते? भाडे, घसारा, वैज्ञानिक
संशोधन मालमत्ता, खराब कर्ज इ.
आम्ही ते स्वतंत्रपणे पाहिले आहे.
आम्ही ते टाकत आहोत.
त्याचे उपचार 30 ते 36 मध्ये व्हायचे होते.
ते लावणार नाहीत असे नाही.
ते लावतील.
ते तिथे आहे.
आपण त्यापलीकडे बोलत आहोत.
सामान्य खर्च.
ज्यांचें वर्णन
30 ते 36 मध्ये नाही, त्यांची वर्णी कुठे असेल? कलम 37 मध्ये,
माझ्या प्रिय.
तो SEC ने खर्च करायला हवा होता.
ते हवेतच केले जाईल असे नाही.
तुम्ही खरंच खर्च केला आहे का? आपण खर्च केला आहे? देय
आधारावर असो.
तुम्ही अजून पैसे दिलेले नाहीत.
तो तुम्ही पुस्तकांमध्ये टाकला आहे.
तुम्हाला ते मिळेल.
तो वैयक्तिक खर्च नसावा.
ते पूर्णपणे असावे
आणि केवळ व्यवसायाच्या उद्देशाने.
तो भांडवली खर्च नसावा.
आणि तो कायदेशीर खर्च असावा.
कायद्याने प्रतिबंधित केलेला गुन्हा नसावा.
लाच घेणे आणि देणे हे दोन्ही कायदेशीर गुन्हे आहेत, असे मी
म्हटले होते.
हा एक गुन्हा आहे जो भारतीय दंड संहितेअंतर्गत कायद्याने
प्रतिबंधित आहे, माझ्या प्रिय.
सर, इंग्रजी.
सर, मला काय म्हणायचे आहे? हे काही खर्च आहेत जे तुम्हाला
मंजूर केले जातील.
काही खर्च आहेत जे तुम्हाला परवानगी नाहीत.
एक गोष्ट सांग.
आधी मला जाहिरातीचा खर्च सांगा.
जाहिरात, मी माझ्या व्यवसायासाठी केली आहे.
उदाहरणार्थ, रिलायन्स
इंडस्ट्रीज लिमिटेड. रिलायन्सची जाहिरात येते. ही आमची कंपनी
असल्याचे रिलायन्स कंपनीचे म्हणणे आहे.
आमची कंपनी या गोष्टी विकते.
आम्ही या सेवा पुरवतो.
तर कृपया या आणि खरेदी करा
आमच्याकडून गोष्टी.
रिलायन्स कंपनीची जाहिरात येते.
तर त्या बाबतीत, तो व्यवसायाशी संबंधित आहे
रिलायन्सचा खर्च. त्या जाहिरातीवर 2 कोटी, 5 कोटी, 7 कोटी
रुपये खर्च झाले असते.
रिलायन्सला त्याची वजावट कायदेशीररित्या मिळावी.
जाहिरातीवर खर्च केलात तर मिळेल
तुम्ही विचार केल्याप्रमाणे वजावट कायदेशीररित्या.
अडचण कुठे असेल? तुम्ही बनवत असाल तर
एखाद्या राजकीय पक्षाच्या मासिकात किंवा एखाद्या राजकीय
पक्षाच्या पत्रकात जाहिरात, तुम्ही तुमची जाहिरात तिथे
प्रसिद्ध करत असाल, उदाहरणार्थ, एखादा राजकीय पक्ष, शिवसेना,
तुम्ही त्याच्याबद्दल ऐकले असेलच.
तो मुंबई आणि महाराष्ट्रात प्रसिद्ध आहे.
तो त्याचे प्रकाशन करतो
सामनाच्या नावाने मासिक. अनेक व्यवसाय त्यांच्या जाहिराती
त्या मासिकात प्रकाशित करतात.
कारण ते मराठी भाषेत प्रसारित होते, जे मराठी ग्राहकांना
आकर्षित करायचे आहे.
मला मराठी ग्राहक हवे आहेत, सामना मासिकात माझी जाहिरात
प्रकाशित करणे हा माझा उद्देश आहे.
जेणेकरून मासिक वाचणाऱ्या मराठी माणसांना वाटेल की मी काहीतरी
विकत घ्यावे
या कंपनीकडून.
सामनाचे मासिक एका राजकीय पक्षाकडून प्रकाशित केले जात आहे.
त्यात मी जाहिरात प्रसिद्ध केली तर सरकार म्हणते, नाही, नाही,
नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही,
नाही, नाही.
नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही,
नाही, नाही
नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही, नाही,
नाही, नाही, नाही, नाही, नाही. नाही नाही नाही नाही.
मी तुमच्या अपेक्षा पूर्ण करतो का?
जर असे असेल, तर माझ्या प्रिये, मी स्वतःला खूप भाग्यवान,
भाग्यवान समजतो, की मला तुमच्यासारखे प्रेक्षक भेटले आहेत, जे
माझे ऐकतात, मला समजून घेतात आणि व्यावहारिकपणे मला उत्तरे
सांगतात, तुम्ही सांगितलेला कायदेशीर खर्च. मी, तू मला हे
सर्व सांगत होतास.
मात्र, तुम्ही विचार करत असाल, की तुमचा आवाज माझ्यापर्यंत
कसा पोहोचतो?
साहेब, हृदयातून आलेल्या आवाजाला टेलिफोन व्हिडिओ
कॉन्फरन्सिंगची गरज नाही.
तू तुझ्या मनात हा विचार केलास आणि तो माझ्या मनात आला.
आमचं नातं, आमचं नातं असं झालंय की आम्हाला कुणाची गरजच उरली
नाही.
तुम्हाला जे वाटेल ते होईल.
तुला जे वाटेल ते माझ्यापर्यंत पोहोचेल.
मला तुमचा वेळ वाया घालवायचा नाही. विषयाकडे या.
एकदम.
तुझा आदेश.
मी नाथ मस्तक ।
मी तुमच्या विषयावर येईन.
आम्ही जाहिरातीच्या खर्चाबद्दल बोलत होतो.
जर तुम्ही राजकीय पक्षाच्या मासिकात जाहिरातींवर पैसे खर्च
करत असाल तर तुम्हाला वजावट मिळेल.
तुम्ही ते P&L खात्यात ठेवू शकत नाही.
तुम्हाला वजावटीच्या अध्यायात वजावट मिळेल.
एक शब्द आहे
व्यवसाईक सामाजिक जबाबदारी.
उदाहरणार्थ,
सामना मासिक.
सामना येथील आहे.
उदाहरणार्थ, हे सामनाचे आहे.
मला माझी जाहिरात इथे प्रसिद्ध करायची असेल तर महाराष्ट्रातील
प्रेक्षक मला पाहू शकतील.
अशावेळी मला खर्च करू दिला जाणार नाही.
एक म्हणजे कॉर्पोरेट सोशल रिस्पॉन्सिबिलिटी.
ज्या मोठ्या कंपन्यांची उलाढाल 500,000 कोटींहून अधिक आहे,
त्यांना म्हणतात
व्यवसाईक सामाजिक जबाबदारी.
तुम्ही मोठे उद्योगपती आहात.
समाजकारणात गुंतवणूक करावी.
सामाजिक कारणांमुळे, मला असे म्हणायचे आहे की तुम्ही
रुग्णालये, शाळा, धर्मादाय उपक्रम उभारले पाहिजेत.
हे सरकारने बंधनकारक केले आहे.
थ्रेशोल्ड मर्यादा आहे.
तुमची उलाढाल, शेअर भांडवल किंवा मालमत्ता असल्यास कंपनीने
सामाजिक जबाबदारी पार पाडणे अनिवार्य होते.
ती कोण पूर्ण करतंय? कंपनी.
म्हणूनच त्याला कॉर्पोरेट सोशल रिस्पॉन्सिबिलिटी म्हणतात.
कॉर्पोरेट सोशल रिस्पॉन्सिबिलिटी खूप अवलंबून असते.
कधी पाहिलंय का
मुकेश लालाजी?
मुकेश अंबानी?
त्याला एक ओळ आहे.
ओळीचे नाव आहे
नीता मणी.
ती जबाबदार आहे
व्यवसाईक सामाजिक जबाबदारी.
तिच्यावर खूप विश्वास आहे.
अशावेळी रिलायन्स कंपनी खर्च करत असेल तर ही प्रतिमा पहा.
मला विश्वास आहे की चित्र दाखवून, समजणे सोपे होते.
या नीता मॅडम.
नीता मॅडम या प्रकरणात खर्च करतात तर हे बघा.
उदाहरणार्थ,
यासाठी रिलायन्स फाऊंडेशन जबाबदार आहे
व्यवसाईक सामाजिक जबाबदारी.
ती शाळा उघडते.
रिलायन्स फाऊंडेशनच्या शाळेत विद्यार्थी शिकत आहेत.
या प्रकरणात, शाळेवरील खर्चासाठी रिलायन्सला वजावट मिळावी का?
कॉर्पोरेट सोशल रिस्पॉन्सिबिलिटीसाठी कोणतीही वजावट नाही.
ते तुमचे कर्तव्य आहे.
असे समजू नका की शाळेवरील खर्चासाठी तुम्हाला वजावट मिळेल.
ते तुमचे कर्तव्य आहे.
जिथे कर्तव्य असते तिथे ना तोटा ना नफा.
आई-वडिलांची सेवा करणे हे आपले कर्तव्य आहे.
ते कसेही असले तरी.
त्यांनी तुम्हाला वाढवले ​​आहे.
त्यांची सेवा करणे हे तुमचे कर्तव्य आहे.
आता तू मोठा झाला आहेस.
जा आणि त्यांच्या समस्या खांद्यावर घ्या.
ते तुमचे कर्तव्य आहे.
तुमचं नुकसान होत असलं तरी फायदा कुठेतरी होणारच.
जिथे कर्तव्य असते तिथे ना तोटा ना नफा.
रिलायन्स ही मोठी कंपनी आहे.
समाजसेवा करणे हे कर्तव्य आहे.
खर्चासाठी वजावट मिळणार नाही.
हे आमचे कलम 37 होते.
हा विभाग सामान्य खर्चाबद्दल बोलतो.
आम्हाला सामान्य खर्च मिळेल की नाही?
तुम्ही जीएसटी भरला आहे.
तुम्हाला ते मिळेल.
तुला कोणी विचारलं का?
तुम्हाला कोणी GST बद्दल विचारले आहे का?
जीएसटी भरला तर काय होईल?
तुमचा खर्च दाखवा.
तुमचा नफा कमी करा.
हे कलम 37 होते.
तो एक चांगला विभाग होता.
याने आम्हाला काय शिकवले?
हे आम्हाला शिकवले की सामान्य खर्च जे भांडवली स्वरूपाचे
नसतात ते महसूल स्वरूपाचे असतात.
त्यांना तुमच्या नफा-तोटा खात्यात दाखवा.
तुमचा नफा कमी करा.
व्यवसाय, दुकाने, शोरूम, तुमचा नफा-तोटा खाते तपासा.
हे मी रोज सांगतो.
तुमचा खर्च तपासा.
खूप खर्च होऊ शकतो.
सफाई कामगाराचा खर्च, शिपायाचा खर्च, व्यापारी असोसिएशनचा
खर्च.
तुम्ही खर्चाचा दावा करू शकता.
त्यांची पावती घ्या आणि तुमचा खर्च तुमच्या नफा-तोटा खात्यात
दाखवा.
आपल्याकडे पुरावा असावा.
तुमचे बँक स्टेटमेंट हा तुमचा पुरावा असू शकतो का?
किंवा जर तुम्ही रोखीने पैसे भरले असतील तर पावती घ्या.
जा आणि तपासा.
नाहीतर क्लास देऊन काय उपयोग?
जे ज्ञान केवळ पुस्तकी ज्ञान आहे त्याचा उपयोग काय?
माझा पुस्तकी ज्ञानावरही विश्वास नाही.
मी तुला इतकंही शिकवत नाही.
भेटूया पुढच्या लेक्चरमध्ये नवीन विषयासह.
नमस्कार.