हे शक्य आहे.
मग या प्रकरणात सरकार काय म्हणाले?
यासाठी दोन अटी असल्याचे सरकारने म्हटले आहे.
जर तुम्ही या दोन अटी पूर्ण केल्या तर तुम्हाला बुडीत
कर्जासाठी संपूर्ण वजावट मिळेल.
अट क्रमांक एक म्हणजे हे १ लाख रुपयांचे कर्ज तुम्ही तुमच्या
वहीत दाखवले आहे, उत्पन्नाच्या गणनेत दाखवले आहे.
आपण या गोष्टीचा विचार केला आहे. तुम्ही ही गोष्ट तुमची
विक्री मानली आहे.
आधी तुम्ही तुमची 1 लाख रुपयांची विक्री दाखवली, कर्जदार तयार
केले आणि आता तुम्ही बुडीत कर्जाचा दावा करत आहात.
आणि ही बुडीत कर्जे, तुम्ही ती तुमच्या पुस्तकांत लिहून ठेवली
आहेत.
जर तुम्ही या दोन अटी पूर्ण केल्या तर तुम्हाला बुडीत
कर्जासाठी वजावट मिळेल.
ही बुडीत कर्जे, तुम्ही ती तुमच्या पुस्तकांत लिहून ठेवली
आहेत.
आणि दुसरे, तुम्ही तुमच्या उत्पन्नाच्या गणनेमध्ये हे कर्ज
समाविष्ट केले आहे.
आधी तुम्ही ते तुमची विक्री म्हणून दाखवले, तिथून ते तुमचे
कर्जदार झाले.
त्यानंतर, आता तुम्ही बुडीत कर्जासाठी वजावट घेत आहात.
या प्रकरणात मिथुनला वजावट मिळेल.
सर, मला १ लाख रुपये वजावट मिळेल का?
ते आयकर अधिकाऱ्याच्या मनस्थितीवर अवलंबून असते.
जर त्याला वाटत असेल की सर्व काही ठीक आहे, तर मिथुनला 1 लाख
रुपयांची वजावट मिळू शकते.
कोणतीही अडचण येणार नाही.
परंतु काहीवेळा असे घडते की आयकर अधिकाऱ्याला असे वाटते की हे
खरे प्रकरण नाही.
या प्रकरणात, काही नोंदी पकडल्या गेल्या आहेत ज्यावरून हे
सिद्ध होते की 1 लाख रुपये नाही, तर 40,000 रुपये वसूल झाले
आणि 60,000 रुपये बुडित कर्ज होते.
मी काय म्हणतोय?
मी म्हणतोय 1 लाख रुपयांचे बुडीत कर्ज जे श्री.
मिथुन सांगत होता,
माझे एक लाख रुपयांचे नुकसान झाले.
आयकर अधिकाऱ्याने थोडी चौकशी केली.
ते म्हणाले की हे 1 लाख रुपये नाही.
ते सभ्य लोक होते.
त्यांनी तुम्हाला 40 हजार रुपये दिले होते.
त्यांनी पैसे दिले होते.
आणि त्यांनी 60,000 रुपये दिले नव्हते.
त्यांनी हे पैसे दिले नव्हते.
त्यामुळे किती वजावट करावी श्री.
मिथुनला कायद्यातून मिळणार? 60,000 रु.
मुद्दा स्पष्ट आहे का?
त्याला आधीच 40,000 रुपये मिळाले आहेत.
त्याला 60,000 रुपयांची वजावट मिळेल.
आता बघा, काय फरक पडणार?
हा माझा P&L आहे.
समजा मी माझा एकूण नफा ५ लाख रुपये दाखवला आहे.
पूर्वी मी 1 लाख रुपयांच्या बुडीत कर्जाचा दावा करायचो.
तर, हा आकडा 4 लाख रुपये असेल.
निव्वळ नफा 4 लाख रुपये होईल.
कर देखील 4 लाख रुपये असेल.
आता, ते 1 लाख रुपये नाही, परंतु मी 60,000 रुपयांवर दावा करू
शकेन.
त्यामुळे माझा निव्वळ नफा थोडा वाढेल.
4,40,000 रु.
माझा निव्वळ नफा 40,000 रुपयांनी वाढेल.
कोणते 40,000 रुपये?
मी आधीच गृहित धरले आहे की तुम्हाला ते आधीच मिळाले आहे.
बघ मी इथून निघून जाईन.
मुद्दा स्पष्ट आहे का?
ते समजून घेण्याचा प्रयत्न करा.
आता हे प्रकरण थोडे अधिक मनोरंजक बनवूया.
मुन्ना आणि सर्किट तुरुंगात गेले होते.
तुरुंगात गेल्यावर त्यांनी डोळे उघडले.
त्यांनी बापूंना पाहिले.
आणि बापू म्हणाले,
मुन्ना, असं करू नकोस.
या भल्या माणसाला पैसे परत करा.
त्याला पैसे परत करा.
ठीक आहे.
या प्रकरणात त्याने आधीच 40 हजार रुपये भरले होते.
त्याच्याकडे 60,000 रुपये शिल्लक होते.
तर मुन्ना म्हणाला,
माझ्याकडे असलेले सर्व पैसे मी तुला देईन.
मला त्याला 60,000 रुपये द्यायचे आहेत.
माझ्याकडे 60,000 रुपये नाहीत.
पण माझ्याकडे 50,000 रुपये आहेत.
जे मी सर्किटकडून मागितले आहे.
सर्किटने मला 50,000 रुपये दिले.
मी सर्किटकडून 50,000 रुपये मागितले.
आणि बापूंच्या सांगण्यावरून त्यांनी मिथुनला 50,000 रुपये
दिले.
त्याला किती पैसे द्यावे लागले? 60,000 रु.
त्याला किती पैसे द्यावे लागले? 50,000 रु.
आता आपण कोणाबद्दल बोलत आहोत?
मिथुनच्या P&L खात्याबद्दल.
मिथुनला किती मिळाले?
त्याला 50 हजार रुपये मिळाले.
आता यात मला एक गोष्ट सांग.
त्यावेळी इन्कम टॅक्सने मिथुनला 60,000 रुपयांची वजावट दिली
होती का?
किंवा नाही?
त्यांनी केले.
त्यांनी का दिले?
कारण तुम्हाला पैसे वसूल करता आले नाहीत.
म्हणूनच त्यांनी दिली.
तुम्ही पैसे वसूल केलेत.
कदाचित आपण त्या वर्षी ते केले असेल.
कदाचित आपण पुढच्या वर्षी ते केले.
तुम्ही पैसे वसूल केलेत.
त्या वर्षी जेव्हा,
मी तुमचा खर्च दाखवला आणि तुमचा नफा कमी केला.
तर, ज्या वर्षी तुम्ही पैसे वसूल केले, त्या वर्षी तुमचा नफा
वाढला पाहिजे का?
उत्तर होय आहे.
त्या वर्षी तुमचा नफा वाढेल.
किती वाढणार?
साधे उत्तर.
तुम्हाला 50,000 रुपये मिळाले.
पण तुम्ही काही पैसेही नाकारले.
परवानगी नाकारून, मला असे म्हणायचे आहे की तुम्हाला मिळालेले
40,000 रुपये.
तुम्ही वजावट दिली नाही.
त्याचा परिणाम असा झाला की 60,000 रुपये कापले गेले.
१ लाख व्हायला हवे होते.
तुम्ही फक्त 40,000 रुपये मिळाले असे गृहीत धरले.
ते प्रत्यक्षात मिळाले नाहीत.
तुमचा नफा 40,000 रुपयांनी वाढला होता.
तुम्ही आधीच नफा 40,000 रुपयांनी वाढवला होता.
तर, येथून वजा करा.
आणि करपात्र रक्कम श्री.
मिथुनचे हात 10,000 रुपयांनी करपात्र होतील.
त्यानंतरच्या वर्षांमध्ये जर तुमची वसुली झाली, तर तुम्ही
मागील वर्षी नाकारलेल्या वसुलीच्या रकमेतून काय वजा कराल?
तुम्हाला परवानगी नसलेली बुडीत कर्जे, शिल्लक राहिलेला आकडा
श्री. मध्ये करपात्र होईल.
मिथुनचे हात.
मुद्दा स्पष्ट आहे.
बघायचं असेल तर बघा.
तुम्ही एक लाख रुपये दाखवायला हवे होते.
पण आयकर अधिकारी काय म्हणाले?
आम्ही असे गृहीत धरत आहोत की तुम्हाला 40,000 रुपये मिळाले
आहेत.
त्यामुळे आम्ही 60,000 रुपये कापत आहोत.
पुढच्या विषयावर येऊ.
मित्रांनो, तुम्ही आनंद घेत आहात का?
आनंद घेत राहा.
या प्रकरणात, आपण आपल्याला मिळणार्‍या खर्चांबद्दल आणि न
मिळणार्‍या खर्चाबद्दल बोलत आहोत.
आम्ही खर्चाबद्दल का बोलत आहोत?
मी जितका जास्त खर्च दाखवेन तितका नफा कमी होईल.
आणि जेव्हा माझा नफा कमी होईल, तेव्हा त्या नफ्यावर आयकरही
कमी होईल.
या प्रकरणात, आपण खर्चाची चर्चा करणार आहोत.
सुरुवातीपासून आम्ही खर्चाबद्दल बोलत आहोत.
भविष्यात देखील, आम्ही खर्चाबद्दल बोलू.
आयकर अधिकाऱ्याला काय हवे असेल?
व्यक्तीला शक्य तितका कमी खर्च करण्याची परवानगी दिली पाहिजे
जेणेकरून त्याचा नफा वाढेल.
आणि उद्योगपतीला शक्य तितके दाखवायचे असेल.
जेणेकरून नफा वाढेल.
हा भाग इथे संपतो.
आणखी एक गोष्ट, बुडीत कर्जे तुमच्या व्यवसायात असली पाहिजेत.
ते प्रत्यक्ष असले पाहिजेत.
कधीकधी, आम्ही एक तरतूद ठेवतो.
आठवा, अकरावीत असताना आम्ही बुडीत कर्जाची तरतूद करायचो.
ही तरतूद इथे काम करत नाही.
अन्यथा, तरतुदीचा अर्थ काय?
तुम्हाला असे वाटते की बुडीत कर्ज होणार आहे.
मात्र प्रत्यक्षात तसे झालेले नाही.
तुम्हाला वाटते की तुम्ही मुन्नयन सर्किट विकले आहे.
आणि माझा माल परत येणार नाही.
तर, तुम्ही रु.ची पहिली तरतूद केली. १ लाख.
तुम्ही तरतूद करून तुमचा खर्च टाकला.
P&L मध्ये.
आयकर अधिकारी म्हणतील की ही प्रत्येक गोष्टीसाठी तरतूद असू
शकते.
तुम्ही जो नफा दाखवाल, तो शून्य करण्यासाठी तुम्ही तरतूद कराल.
जर नफा रु.
10 लाख, तुम्ही 10 ग्राहक बनवाल आणि रु.ची तरतूद कराल.
10 लाख.
तुमचा नफा शून्य असेल.
अशावेळी सरकारने हे काम होत नसल्याचे सांगितले.
आम्ही तरतुदींवर काम करत नाही.
वाईट कर्ज वास्तविक असावे.
खरे तर मुन्नयन सर्किटने तुमचे पैसे घ्यायला हवे होते.
तरच तुम्हाला त्याची वजावट मिळेल.
उदाहरणार्थ, मिथुनने एखाद्याला व्याजावर पैसे दिले.
आणि ती व्यक्ती पैसे घेऊन पळून गेली.
ते बुडीत कर्जे मानले जाईल का?
याला बुडीत कर्ज मानावे का?
नाही सर.
मिथुनचा मुख्य व्यवसाय कोणता होता?
फटाके विकण्यासाठी.
फटाके विकण्याच्या अर्थाने, जर त्याने एखाद्याला कर्ज दिले
आणि कर्ज परत आले नाही, कर्ज परत आले नाही, तर मी ते बुडीत
कर्ज मानेन.
पण माझे मुख्य काम हे नाही.
माझे मुख्य काम फटाके विकणे आहे.
आणि मी कुणाला आगाऊ पैसे देत आहे किंवा कुणाला कर्ज देत आहे.
तिथून पैसे येत नाहीत. मी बुडीत कर्जावर विश्वास ठेवत नाही.
मुख्य व्यवसाय काय आहे? तुम्हाला विचार करावा लागेल की मुख्य
व्यवसाय काय आहे? मुख्य व्यवसायात कर्ज चालू आहे की ते जसे
आहे तसे चालू आहे? साहेब, पण बँक आहे की सावकार आहे? गावातील
मुलगा आपल्या आईचे दागिने आणि गहाण ठेवतो आणि आमच्याकडून पैसे
घेतो.
जुन्या गोविंदाच्या चित्रपटात हे घडते.
तो गावात राहतो, त्याच्या शिक्षणासाठी, आई तिचे दागिने आणि
काही लाल्याकडे गहाण ठेवते आणि शिक्षण पूर्ण करून तो शहरातून
परत येतो.
धुळीने माखलेल्या गाडीत राजदूत येतो.
गोविंदा अनेकदा अशा सिनेमांमध्ये दिसतो.
तो त्याचे पैसे देतो आणि त्या लाल्याकडून त्याच्या आईचे
दागिने घेतो.
अशावेळी गोविंदाची आई तिचे दागिने आणि गहाण ठेवते आणि
लालाकडून पैसे घेऊन गोविंदाकडे पाठवते.
गोविंदा कधीच परत येत नाही.
त्याने रवीना टंडनशी लग्न केले आणि शहरात स्थायिक झाला.
त्यातच गोविंदा रवीना टंडनशी लग्न करून शहरात राहतो.
तो गोविंदाला डिस्कोमध्ये जाऊन डान्स करायला सांगतो.
अशावेळी बुडीत कर्जाचा सामना कोण करणार? लाला बुडीत कर्जाला
सामोरे जातील.
लालाने पैसे दिले आणि गोविंदाने पैसे परत केले नाहीत.
लाला वजावट मिळेल कारण
गोविंदाने पैसे परत केले नाहीत.
गोविंदाने पैसे परत न केल्याने लालाला वजावट मिळेल.
हा मुख्य व्यवसाय आहे.
कंपनीकडून कुटुंब नियोजनावरील खर्च.
अशावेळी कुटुंब नियोजनावर खर्च केल्यास
मग तुम्हाला 100% वजावट मिळेल.
पण जर तो भांडवली खर्च असेल तर 5 हप्त्यांमध्ये कंपनीला वजावट
मिळेल.
उदाहरणार्थ, जर कंपनीने 10 लाखांचा भांडवली खर्च केला तर
त्याला 5 ने भागा.
प्रत्येक वर्षी, कंपनीला 5 वर्षांसाठी 2-2 लाखांची वजावट
मिळेल.
कंपनी आपल्या नफा-तोटा खात्यात खर्च म्हणून 2-2 लाख ठेवेल.
हा मुद्दा स्पष्ट आहे का?
पुढच्या मुद्द्याकडे वळू.
खर्चाचा मुद्दा आहे.
कोणता खर्च कोण करू शकतो?
आणि खर्च टाकल्यावर आयकर लोक मला अडवणार नाहीत.
ते म्हणतील, हो, तुम्ही खर्च केला आहे. आम्ही याची परवानगी
देतो. हे आम्हाला समजते.
आम्ही मूर्ख नाही. हे आम्हाला समजते.
व्यवसाय चालवण्यासाठी कुणाला तरी खर्च करावा लागतो. त्या
खर्चासाठी तुम्हाला वजावट आवश्यक आहे.
ते आम्ही तुम्हाला देऊ.
नंतर, मी तुम्हाला सांगेन की कोणत्या खर्चास परवानगी नाही.
प्रथम, आम्ही काय परवानगी आहे याचा अभ्यास करत आहोत.
पुढच्या महत्त्वाच्या विषयाकडे वळू.
तो एक अतिशय मनोरंजक विषय आहे.
व्यवहार करावरील रोखे.
हे काय आहे?
प्रथम, हे समजून घेण्याचा प्रयत्न करूया.
तुम्ही तुमच्या आयुष्यात शेअर मार्केटबद्दल कधी ऐकले आहे का?
तुम्ही ते ऐकले असेलच.
तर, शेअर मार्केटमध्ये काय होते?
एक व्यक्ती शेअर खरेदी करतो.
दुसरी व्यक्ती काय करते?
तो विकतो. शेवटी, हेच घडते.
एक व्यक्ती शेअर खरेदी करतो.
आणि दुसरी व्यक्ती तो हिस्सा विकतो.
आता ही जी खरेदी-विक्री होत आहे, ती ब्रोकरच्या माध्यमातून
होत आहे.
दलाल तुमच्याकडून दलाली घेतो.
आणि असे अनेक व्यवहार होत आहेत.
यापूर्वीही होते.
पण आता संगणक आणि तंत्रज्ञानामुळे अनेक व्यवहार होत आहेत.
हेवी व्हॉल्यूम व्यवहार.
लाखो, कोटी, कोट्यवधी रुपयांचे व्यवहार रोज होत आहेत.
खरेदी आणि विक्री करण्यासाठी.
तर, आपल्या देशाचे कर संकलन कमी असल्याचे सरकारने म्हटले आहे.
आणि आपल्या देशाचा खर्च खूप जास्त आहे.
खर्च जास्त आणि कर संकलनातून मिळणारे उत्पन्न कमी.
तर, काय केले पाहिजे?
उत्पन्न थोडे वाढवूया.
आपण ते कसे वाढवू शकतो?
आम्ही आयकराचे दर बदलू शकत नाही.
देशात गदारोळ होईल.
अर्थसंकल्प आला की, त्यावेळी गदारोळ होईल.
तर, एक गोष्ट करूया.
मी ऐकले आहे की शेअर मार्केटचे लोक खूप पैसे मारतात.
त्यांनी भरपूर पैसे मारल्याचे मी ऐकले आहे.
ते कमावत नाहीत, मारहाण करतात.
त्यामुळे त्यांच्याकडून काही पैसे घेतले तर त्यांचीही हरकत
नाही.
जो 100 कोटी कमावतो, त्याच्याकडून जर तुम्ही 10 लाख घेतले तर
तो तुम्हाला हसू देईल.
त्यामुळे हे लक्षात घेऊन आपल्या देशातील सरकारने काही
वर्षांपूर्वी रोखे व्यवहार कर आणला.
सिक्युरिटीज म्हणजे शेअर्स.
जर तुम्ही यावर व्यवहार केलात तर तुम्हाला खूप कमी टक्के कर
भरावा लागेल.
तुम्हाला खूप कमी टक्के कर भरावा लागेल.
तर, तुमच्या नफ्यातून तुम्ही तुमची दलाली कमी कराल.
तुम्ही तुमचा रोखे व्यवहार कर कमी कराल.
त्यामुळे तुम्हाला खरा नफा कळेल.
तुम्ही ते कधीही पाहू शकता.
जेव्हा तुम्ही एखादी वस्तू विकत किंवा विकता तेव्हा तुम्हाला
सिक्युरिटीज ट्रान्झॅक्शन टॅक्स भरावा लागेल.
आता समस्या अशी आहे की आपण यावर चर्चा का करत आहोत?
सिक्युरिटीज व्यवहार कर, तसे, आमच्याकडे कर वर्ग सुरू आहे.
मी शेअर मार्केट क्लास घेतलेला नाही.
आपण यावर चर्चा का करत आहोत?
सर, आम्ही हे जाणून घेण्यासाठी चर्चा करत आहोत की, एक प्रकारे,
उदाहरणार्थ, माझे कपडे निर्यात, जसे मी तुम्हाला सांगितले आहे,
आमचे कपडे निर्यात केले जातात.
पण, कधी कधी, मी मोकळा असतो.
त्या वेळी,
मी एक महिन्यासाठी रु. दराने शेअर खरेदी केला.
महिनाभरानंतर दर रु. 2100.
म्हणून, मी तो हिस्सा विकला आणि निघून गेले.
माझा नफा रु. 100.
आणि रु. मध्ये.
मला तो STTही भरावा लागला.
त्यामुळे मला मिळालेला नफा रु. ९९.
आता मी सरकारला सांगतो की,
माझा नफा,
रुपये होते. 100.
आणि तो वजा केल्यावर रु.
मी सरकारला सांगतो की, हे रु.
मला ते कापण्याची परवानगी द्या.
जर तुम्ही तसे केले नाही तर समस्या अशी असेल की,
मी तुम्हाला फक्त रु. 100.
समजा, जर मी ते कोटींमध्ये वजा केले असते, तर मला रु. नफा
मिळाला असता.
100 कोटी.
आता, मी STT कापला नाही.
मी अद्याप व्यवहार कर कापला नाही.
तर, ते रु. 100 कोटी.
मी ते वजा करीन.
त्यामुळे मला रु.चा फायदा होईल. ९९ कोटी.
रु. 100 कोटी आणि रु. ९९ कोटी.
फरक दोन्हीवरील कराच्या रकमेत असेल.
रु.चा फरक आहे. १ कोटी इतकाच आहे.
जरी तुम्ही Rs च्या 30% जोडले तरी.
१ कोटी, रु.चा फरक.
30 लाख, कराच्या रकमेत समान आहे.
तर, माझे प्रयत्न काय असतील?
मी सरकारला सांगेन की, सरकार, सरकार, सरकार, सरकार,
तू एक काम कर
सरकार, मी खूप काळजीत आहे आणि,
मी रुपये सुरक्षा व्यवहार कर दिला आहे. 1 कोटी.
तुम्ही दयाळू, निर्मला मॅडम,
निर्मला मॅडम, तुम्ही कृपा करून मला रु.ची परवानगी द्या.
1 कोटी, जेणेकरून मी हे रु.
माझ्या नफ्यातून 1 कोटी.
जेणेकरून मी ते खर्च म्हणून दाखवू शकेन.
माझा उद्देश हा खर्च म्हणून दाखवण्याचा आहे.
जेणेकरून माझा नफा कमी होईल.
तर, मॅडम, अतिशय हुशारीने, एक गोष्ट म्हणाली, तिने विचारले,
पहा, हे असे आहे,
मिस्टर गुप्ता, तुम्ही हुशार, देखणा, मोहक आणि सुशिक्षित
चार्टर्ड अकाउंटंट आहात.
आम्ही पण तुमच्या समोर आहोत.
आम्ही तुमच्या समोर आहोत.
मी म्हणालो, मॅडम, काय म्हणताय?
ती म्हणाली, नाही, तुम्ही आमचे ऐका.
आम्हाला असे म्हणायचे आहे की,
तुमच्या व्याख्यानात तुम्ही असे म्हणता, ते तुमच्या
व्यवसायाशी संबंधित आहे का?
ते तुमच्या व्यवसायाशी संबंधित आहे का?
जर ते व्यवसायाशी संबंधित असेल तर तुम्हाला वजावट मिळेल.
जर ते व्यवसायाशी संबंधित नसेल तर तुम्हाला वजावट मिळणार नाही.
मी म्हणालो, होय, मी हे सांगतो.
मॅडम म्हणाल्या,
आम्ही तुमच्यावर लक्ष ठेवतो.
आम्ही तुमच्या वर्गांचे सदस्यत्वही घेतले आहे.
तुम्ही तुमच्या लेक्चरमध्ये काय बोलता आणि काय नाही म्हणतो
यावरही आम्ही लक्ष ठेवतो.
आम्ही तुमचे शब्द पकडले.
मी म्हणालो, बरं, याचं काय करायचं?
तर, त्याच मॅडमने मला पुन्हा चपराक मारली.
ती म्हणाली, तुझा मुख्य व्यवसाय काय आहे?
मी म्हणालो, कपडे.
तुमचा मुख्य व्यवसाय काय आहे?
कपडे.
गारमेंट्सच्या व्यवसायातून वेळ काढून तुम्ही शेअर मार्केटचे
काम करत आहात.
तुम्ही सिक्युरिटीज, ट्रान्झॅक्शन टॅक्स आणि सर्व देत आहात.
तो तुमचा मुख्य व्यवसाय नाही ना? मी नाही म्हणालो.
तुम्ही ते त्याच पद्धतीने करत आहात, परंतु तुमचा मुख्य
व्यवसाय कपड्यांचा आहे.
ती म्हणाली, हो.
म्हणून, जेव्हा तुमचा मुख्य व्यवसाय काही वेगळा असतो, तेव्हा
तुम्ही इतर व्यवसायांवर खर्च केल्यास,
मग त्यासाठी वजावट कशी मिळेल?
मी म्हणालो, बरोबर आहे.
माझा मुख्य व्यवसाय कपड्यांचा आहे.
जर मी गारमेंट्सच्या व्यवसायावर खर्च केला तर मला खर्च म्हणून
वजावट मिळेल.
परंतु,
समजा माझा मुख्य व्यवसाय काही वेगळा आहे,
तो शेअर बाजार नाही,
पण जर मी शेअर मार्केटमध्ये एसटीटी भरला,
त्यासाठी मला वजावट मिळणार नाही.
का? कारण माझा मुख्य व्यवसाय काही औरच होता.
जर माझा मुख्य व्यवसाय काही वेगळा असेल, तर मला STT साठी
वजावट मिळणार नाही, जर माझा मुख्य व्यवसाय काही वेगळा असेल.
सर, मला एक गोष्ट सांगा, समजा माझा मुख्य व्यवसाय शेअर बाजार
आहे.
माझे मुख्य काम ते आहे
मी सकाळी येतो, एक शेअर विकत घेतो, शेअर 3-4 दिवस धरून ठेवतो
आणि नंतर नफ्यासाठी विकतो.
हा माझा मुख्य व्यवसाय आहे.
मी हे काम ३६५ दिवस करतो.
आता मला सांग,
सर, मी काय म्हणालो?
जर तुमचा मुख्य व्यवसाय काही वेगळा असेल तर तुम्हाला मुख्य
व्यवसायाशी संबंधित खर्चाची वजावट मिळेल.
हो किंवा नाही?
आता, या प्रकरणात, तुमचा मुख्य व्यवसाय शेअर बाजार आहे.
तर, त्या व्यवसायासाठी तुम्हाला वजावट मिळेल का?
तुम्ही जो खर्च करत आहात, तो हप्त्याने भरावा का?
मुख्य व्यवसाय शेअर बाजार आहे.
तुम्ही कुठून नफा कमवत आहात? शेअर बाजारातून.
जेव्हा तुम्ही नफा-तोटा खाते, ताळेबंद, त्यात तुम्ही कोणता
नफा दाखवाल?
तुम्हाला कोणता व्यवसाय नफा दाखवायचा आहे?
शेअर बाजारातून.
खर्च? काय होत आहे?
सिक्युरिटीज व्यवहार कर.
ते हप्त्याने भरावे का?
जर मी तो कर भरला नसता, तर मी नफा मिळवू शकलो असतो का?
तो खर्च मला मिळायला हवा.
कोणाला मिळेल?
मुख्य व्यवसाय काय असेल?
ते शेअर मार्केट असेल.
जर मुख्य व्यवसाय शेअर मार्केट असेल तर तुम्ही एसटीडी द्याल.
तुम्हाला त्या खर्चाची वजावट मिळेल.
पण जर तुमचा मुख्य व्यवसाय काही वेगळा असेल आणि तुम्ही आधीच
टाईमपाससाठी शेअर मार्केट करत असाल, तर तुम्हाला STD साठी
वजावट मिळणार नाही.
हा एक साधा उप-बिंदू आहे, माझ्या प्रिय.
चला, हे वाचूया.
प्रथम त्यांची प्रतिमा पहा.
तो कोण आहे माहीत आहे का?
तुम्ही त्याला ओळखता?
मी त्याचा फोटो मोठा केला तर तो त्याच्या काळातील खूप
प्रसिद्ध व्यक्ती होता.
तसे ते खूप प्रसिद्ध गुंतवणूकदार आहेत.
व्यापारी आणि गुंतवणूकदार.
त्याचे नाव राकेश धुंजनवाला आहे, जर तुम्ही त्याच्याबद्दल
ऐकले असेल.
त्यांच्याकडे जवळपास 40,000 कोटींची संपत्ती होती.
तो माझ्यासारखा चार्टर्ड अकाउंटंट होता.
त्यांचा मुख्य व्यवसाय शेअर बाजार होता.
त्याच्या मागे टर्मिनल पहा.
तो शेअर्सची खरेदी-विक्री करायचा.
जर त्याने STD भरला तर त्याला त्या खर्चाची वजावट मिळेल.
पण जर मी पैसे दिले तर तो माझा सरकारचा व्यवसाय आहे, तर मला
वजावट मिळणार नाही.
माझ्या प्रिय, हा मुद्दा होता.
हाच मुद्दा वस्तू व्यवहार कराला लागू होतो.
जर तुम्ही कमोडिटी मार्केटमध्ये असेच केले, तर ज्या व्यक्तीचा
मुख्य व्यवसाय वस्तू आहे, त्यांना वस्तू व्यवहार कराची वजावट
मिळेल.
पण बाकीच्यांना वजावट मिळणार नाही.
यासह, आमचा विभाग 36 येथे संपतो.
मित्रांनो, या विभागात आपण काय शिकलो?
आम्ही सिक्युरिटीज ट्रान्झॅक्शन टॅक्सबद्दल बोललो.
आम्ही बुडीत कर्जाबद्दल बोललो.
मी अर्शद वारसी आणि संजय दत्त यांचे उदाहरण घेतले.
मी नियोक्ताच्या योगदानाबद्दल देखील बोललो.
पीएफ किंवा ईएसआयमध्ये.
पण ज्यांची ओळख पटली आहे, त्यांना वजावट मिळेल.
एखाद्या कर्मचाऱ्याकडून अंशदान घेणे आणि त्याच्या निधीमध्ये
देय तारखेचा भरणा न करणे हे नियोक्ताच्या हातात त्याचे
उत्पन्न मानले जाईल.
तुम्ही तुमच्या व्यवसायात व्याज भरल्यास तुम्हाला वजावट मिळेल.
तसे, तुम्ही कोणता व्यवसाय चालवत आहात?
दुकान, कंपनी की आणखी काही?
तुम्ही काही बनवता का?
तुम्ही काही कागद बनवता का?
नफा-तोटा खाते?
तुम्ही ते बनवता का?
अशावेळी, तुम्हाला घरी जाऊन तपासावे लागेल की तुमच्या
नफा-तोटा खात्यात तुम्ही व्याजाची वजावट घेत आहात का?
व्याज, बुडीत कर्जे, या सर्व गोष्टी तुम्ही तिथे घेऊन जाता का?
व्याज, बुडीत कर्जे, जर तुम्हाला पीएफ किंवा ईएसआयमध्ये
नियोक्त्याचे योगदान लागू असेल तर तुम्ही या सर्व गोष्टींचा
खर्च तेथे घेत आहात का?
जर तुम्ही घेत नसाल तर तुम्ही खूप मोठी चूक करत आहात.
तुमचा नफा अधिक येत आहे.
तुम्ही हे सर्व खर्च कमी करत आहात, कमी नफा दाखवत आहात आणि
कमी आयकर मिळवत आहात.
हे व्याख्यान इथेच संपवू.
आपण पुढच्या लेक्चरमध्ये खूप छान सेक्शन घेऊन भेटू.
हा अध्याय मी कुठे घेऊन जाईन याची कल्पनाही करू शकत नाही.
बाय.