मित्रांनो, शेवटच्या लेक्चरमध्ये मी थोडा आक्रमक होतो,
त्यामुळे हा प्रकाश, आमचा प्रकाश खाली पडला.
तर, हो, हो, म्हणून आम्ही बोलत होतो मित्रांनो, इथे.
तो भाऊ, 20 लाखांचे उत्पन्न थकीत झाले आहे, पण मिळालेले नाही.
आयकर लोक त्याच्यापर्यंत पोहोचतील का?
ते भाऊ, मला एक गोष्ट सांगा, तुम्ही पैसे कमवलेत, तुम्ही 365
दिवस ऑफिसला गेलात.
होय, मी गेलो आहे.
होय, म्हणून तुम्ही पैसे कमावले आहेत.
ती वेगळी गोष्ट आहे, तुमचा मालक पैसे देत नाही.
त्याच्याशी आमचा काय संबंध, भाऊ?
ती तुमची बाब आहे.
ते आम्हाला सांगू नकोस, तू इथे येऊन मला सांग, माझ्या लाडक्या
मुला, त्या मुला, तुला वर्षभराचा पगार मिळाला आहे का?
तो म्हणतो, नाही साहेब, एका वर्षात मी खूप अडचणींचा सामना
केला आहे.
मला पगार मिळाला नाही.
मी इकडून तिकडे विचारले आणि जगण्यात यशस्वी झालो, सर.
तर, तो काय म्हणेल?
तो म्हणतो, ठीक आहे, असे आहे, ठीक आहे, काही हरकत नाही.
ठीक आहे, मला सांगा, तुझा पगार थकला होता का?
तो म्हणतो, हो सर, देय होता.
तो देय होता?
त्याला घ्या आणि त्याच्याकडून आयकर घ्या.
तो म्हणतो, महाराज, असे का?
मी खूप गरीब माणूस आहे.
तो म्हणतो, भाऊ, गरीब, गरीब, काहीही नाही, आम्ही सांगितले
आहे, देय किंवा पावती, जे आधी असेल ते.
हा मुद्दा आहे मित्रांनो.
मित्रांनो, तुम्ही पाहिलं का, आमचे इन्कम टॅक्स लोक किती
निर्दयी आहेत?
तुम्हाला पैसे मिळाले नसतील.
मला तुम्हाला बरोबर समजावायचे होते की तुम्हाला पैसे मिळाले
नसतील.
पण थकबाकी असली तरी त्यावर कर भरावा लागेल.
आमचा एक हिरो आहे, मिस्टर अर्शद वारसी.
त्याच्यासोबत एकदा असे घडले.
त्याचे उत्पन्न देय होते.
पगाराच्या आधारे त्याने कोणाशी तरी करार केला होता.
उत्पन्न देय होते, मिळाले नाही.
आणि तिथून तो मिळाला नाही तेव्हा त्याने कोणताही कर भरला नाही.
पैसे नसताना माणूस कर कसा भरणार?
तुम्ही अन्नाबद्दल बोलत आहात, तुम्ही कराबद्दल बोलत आहात.
इन्कम टॅक्सच्या लोकांनी त्याला ५० हजार रुपयांची नोटीस
पाठवली. 50 लाख.
आणि कुठूनतरी कर्ज घेऊन ५० हजार रुपये जमा केले. 50 लाख.
मी सर्किट बनवणाऱ्या अर्शद वारसीबद्दल बोलतोय.
चला, पुढे.
कोणताही पगार, तिसरा मुद्दा, जेथे आगाऊ भरलेल्या कोणत्याही
पगाराचे पेमेंटच्या वर्षात मूल्यांकन केले जाते, त्यानंतर ते
ज्या वर्षी देय असेल त्या वर्षी ते करात आणले जाऊ शकत नाही.
उदाहरणार्थ, मित्रांनो, ही खूप साधी गोष्ट आहे.
उदाहरणार्थ, जसे आपण भारत भूषण बद्दल बोलत होतो.
आणि आम्ही म्हणालो की त्याचा पगार आहे रु. 20 लाख आणि एक
रुपयाही मिळाला नाही.
पण उदाहरणार्थ, काही नियोक्ते आहेत ज्यांचे पॅकेज रु. 10 लाख.
त्यामुळे त्यांनी ६ महिने काम करून रु. 5 लाख.
आणि त्याच्या घरी त्याच्या बहिणीचे लग्न आहे.
म्हणून तो त्याच्या मालकाकडे गेला आणि म्हणाला,
गुरुजी, माझ्या बहिणीचे लग्न आहे.
माझी बहीण म्हणजे तुझी बहीण.
आणि तुम्ही मला रु. अॅडव्हान्स द्या. यासाठी 6 लाख रु.
तुम्ही मला रु. अॅडव्हान्स द्या. आज 6 लाख.
पुढे मी माझा पगार व्याजासह देईन.
तो म्हणाला, ठीक आहे, सर्व काही ठीक आहे.
म्हणून त्याला आगाऊ रक्कम दिली.
मित्रांनो त्याने काय दिले?
प्रगती.
आता हा आगाऊ, नीट विचार करा, तो करपात्र कधी होणार?
करपात्रतेसाठी, चार्जेबिलिटी कायद्याचे कलम 15 तपासा.
काय म्हणते?
देय आधार किंवा पावती आधार, यापैकी जे आधी असेल.
हा पगार ६ महिन्यात कधी मिळणार?
एक येथे असेल, एक येथे असेल, एक येथे असेल, एक येथे असेल, एक
येथे असेल, एक येथे असेल.
6 महिन्यांत, ते वेगवेगळ्या महिन्यांत देय होईल.
दर महिन्याला 31 आणि 30 तारखेला देय असेल.
पण ते कधी मिळणार?
आत्ता तुम्ही अ‍ॅडव्हान्स घेतल्यावर.
अशावेळी तो करपात्र कधी होणार?
येथे.
ते तुमच्या हातात करपात्र झाले आहे.
आता मला सांगा, उदाहरणार्थ, रु.
तुमच्याकडे असलेले ५ लाख, रु.
तुमच्याकडे असलेले ५ लाख मित्रांनो, हे रु.
5 लाख करपात्र झाले आहेत.
तुम्ही त्यांच्यावर संपूर्ण आयकर जमा केला आहे.
ठीक आहे, तुम्हाला आगाऊ रक्कम मिळाली आहे.
तुम्ही ते अॅडव्हान्सवर जमा केले.
एका दृष्टीने बघितले तर.
मुद्दा स्पष्ट आहे का?
दुसरा मुद्दा.
त्याच उदाहरणाकडे या.
भारतभूषण यांचे उदाहरण.
येथे, उदाहरणार्थ, एक वर्ष झाले होते.
वर्षभरापासून या व्यक्तीला एक हजार रुपये वेतन मिळाले नव्हते.
20 लाख.
तर इथे या व्यक्तीचा संपूर्ण कर ५० रुपये आकारण्यात आला. 20
लाख.
कोणत्या आधारावर?
देय आधारावर.
पावती झाली नाही.
देय होता.
त्यामुळे रु. त्याच्यावर यापूर्वीच २० लाखांचा दंड ठोठावण्यात
आला होता.
येथे, येथे, त्याचा नियोक्ता,
मालकाच्या स्वप्नात देव प्रकट झाला.
आणि देव म्हणाला,
मुलगा, मालक, तो देवाचा माणूस आहे.
तो माझा खरा भक्त आहे.
जर तुम्ही या व्यक्तीचा पगार दुसऱ्या दिवशी, संपूर्ण वर्षभर
दिला नाही,
मग तू मरशील.
हे सर्व मी पूर्ण करेन.
तर, भाऊ, देवासमोर कोणाचा वरचा हात आहे?
दुसऱ्या दिवशी मालक आला आणि म्हणाला,
भाऊ, माझ्या नोकरदार, हे घ्या रुपये. 20 लाख.
हे गेल्या वर्षीचे आहे.
आता लक्ष द्या.
त्याचे काय झाले?
त्याला पावती मिळाली.
त्यांना रु. येथे 20 लाख.
त्याची देणी येथे होती.
त्याने आधीच थकीत कर भरला आहे.
आता तो मिळाल्यावर आयकर लोक पुन्हा त्याच्याकडे आले.
ते म्हणाले,
माझ्या प्रिय कर्मचारी, माझ्या मुला, मला एक गोष्ट सांग.
आता तुम्हाला पगार मिळाला आहे, त्यावर आयकर भरा.
तो कर्मचारी काय करेल माहीत आहे का?
तो आधी शूज काढेल.
तो म्हणेल,
मुला, मला एक गोष्ट सांग.
प्रथम, तुम्ही स्वतः म्हणता की देय आधार किंवा पावतीचा आधार,
यापैकी जे आधी असेल, तुम्ही माझा कर देय आधारावर कापला आहे.
इकडून तिकडून पैशांची व्यवस्था करून मी ते शांतपणे फेडले आहे.
होय, मी ते भरले आहे.
आता जेव्हा मला ते प्रत्यक्षात येत आहे,
तुम्हाला खाज का वाटते?
जेव्हा मी आधीच देय आधार किंवा पावती आधारावर जमा केले आहे,
जे आधी येथे असेल, आता जेव्हा मला पावती मिळेल, तेव्हा तुम्ही
त्याचे काय कराल?
तुम्ही आधीच देय आधारावर कर घेतला आहे.
तो म्हणाला,
होय, मी घेतले आहे.
तो म्हणाला,
ठीक आहे.
आयकर लोक मान्य करतील का?
होय, ते मान्य करतील.
ते का मान्य करतील?
कारण तुम्ही आधीच त्या व्यक्तीकडून देय आधारावर कर घेतला आहे.
जेव्हा ते प्रत्यक्षात प्राप्त होईल, तेव्हा मी त्या
व्यक्तीकडून पुन्हा पुन्हा कर घेणार नाही.
मला रु.वर कर कापावा लागला. 20 लाख.
मी ते आधी वजा केले.
आता जेव्हा ते प्रत्यक्षात मिळेल, तेव्हा मी पुन्हा पुन्हा कर
कपात करणार नाही.
हा मुद्दा आहे मित्रांनो.
हा मुद्दा आहे.
तिसरा मुद्दा.
तथापि एक.
आगाऊ पगार कोठे दिला जातो याचे मुल्यांकन देय वर्षात केले
जाते.
ज्या वर्षी तो देय असेल त्या वर्षी तो नंतर करात आणला जाऊ शकत
नाही.
हा हा आहे.
आणि जर थकबाकी भरलेल्या पगाराचे मूल्यमापन योग्य आधारावर केले
गेले असेल.
हा चौथा मुद्दा आहे.
जर थकबाकी भरलेल्या पगाराचे आधीच योग्य आधारावर मूल्यांकन
केले गेले असेल.
जर त्याचे आधीच देय आधारावर मूल्यांकन केले गेले असेल, तर तो
भरल्यावर त्यावर कर आकारला जाऊ शकत नाही.
जेव्हा तुम्हाला तो पुन्हा भरावा लागेल, तेव्हा तुम्हाला तो
कर भरावा लागणार नाही.
हा मुद्दा आहे मित्रांनो.