होय मित्रांनो, शुभ सकाळ, शुभ संध्याकाळ, शुभ दुपार.
तुम्ही सगळे कसे आहात?
बाहेर चांगला वेळ घालवा.
सर, हे जीवन आहे हे आपण नेहमी लक्षात ठेवायला हवे.
देवाने आपल्याला छोटेसे आयुष्य दिले आहे.
हे जीवन देवाने दिलेली अनोखी देणगी आहे सर.
दुःखात का घालवायचे?
प्रॉब्लेम्स प्रत्येकाच्या आयुष्यात असतात सर.
पण खरा माणूस, सामर्थ्यवान माणूस हाच या समस्यांवर मात करू
शकतो.
तुम्हाला तुमच्या समस्यांवर मात करायची गरज नाही.
तुमच्या अडचणींवर मात करायची आहे सर.
असं म्हणतात की रडत सगळे येतात पण जो हसत हसत निघून जातो तो
नियतीचा सिकंदर म्हणून ओळखला जातो.
तर, आयुष्यात,
मला फक्त एक गोष्ट सांगायची आहे.
जीवनात एक शब्द आहे.
या.
ते आता काम करत नाही.
शब्द म्हणजे नातेवाईक.
नातेवाईक.
सर, हे नातेवाईक,
त्यांचा जन्म का झाला, त्यामागील कारण काय, त्यांचा जन्म
घेण्यामागचा हेतू काय, हे आपण कधीच शोधू शकलो नाही.
ना ते अडचणीच्या वेळी कामी येतात, ना कुणाच्या आयुष्यात
त्यांचे काही योगदान असते.
होय, त्यांचे योगदान हे आहे की जेव्हा तुम्ही वाईट काळातून
जात असता तेव्हा ते तुम्हाला टोमणे मारायला येतात.
तुमचे मूल अभ्यासात चांगली कामगिरी करू शकत नाही किंवा त्याचे
मन अभ्यासात नाही, खेळात आहे.
ते थेट म्हणतात, तू आयुष्यात काय करणार?
आम्ही काहीही करू, आम्ही तुमच्याकडून काहीही मागत नाही.
आम्ही काहीही करू.
ते तुमच्याकडे हात पसरायला येत आहेत का?
आमच्या आयुष्यात, आम्हाला एकटे, मूक आणि एकटे सोडा.
पुन्हा पुन्हा आमच्याकडे का येतोस?
साहेब, नातेवाईक खूप टोमणे मारतात, सगळ्यांना टोमणे मारतात,
मलाही टोमणे मारतात, तुम्हालाही टोमणे मारत असतील.
त्यांचे शब्द मनावर घेऊ नका.
एका कानाने ऐका, दुसऱ्या कानातून बाहेर काढा.
नाती संपवता येत नाहीत.
ही देखील एक समस्या आहे.
एकतर थोडं टॅलेंट तयार करा, त्यांची खिल्ली उडवण्यासाठी ते
म्हणत आहेत.
थोडे करा.
आणि जर तुम्ही ते करू शकत नसाल तर दुर्लक्ष करायला शिका.
त्यांना तुमच्या कामाने उत्तर द्यायला शिका.
त्यांना तुमच्या परिणामांसह उत्तर द्यायला शिका.
त्यांना तुमच्या यशाने उत्तर द्या.
तुम्हाला तुमच्या आई-वडिलांशिवाय दुसरे कोणी नाही, तुमच्या
भावंडांशिवाय दुसरे कोणी नाही.
हे जीवनात स्वीकारावे लागेल.
तुमच्या आयुष्यात फक्त 3-4 लोक असतात.
आणि जर तुम्ही कुत्रा पाळला असेल तर ते आहे.
तुमच्याकडे 4-5 लोक आहेत.
हे 4-5 लोक तुमच्या यशाची कदर करतात.
या व्यक्तीने आयुष्यात काहीतरी व्हावे अशी त्यांची इच्छा असते.
तेच तुमच्या यशाने आनंदी आहेत.
इतर कोणालाच पर्वा नाही.
त्यांच्यासाठी काम करा.
त्यांना सोडू नका.
त्यांचे शब्द मनावर घेऊ नका.
चला एक नवीन विषय सुरू करूया.
खूप चांगला विषय आहे.
हा आयटीसी विषय आहे.
आणि आमच्या GST लेक्चर्समधला हा आमचा शेवटचा विषय असेल.
त्यानंतर तू कुठे आणि मी कुठे?
आम्हाला काही कळत नाही.
तर, आम्ही जाण्यापूर्वी, हा शेवटचा विषय आहे.
चला हा शेवटचा विषय संस्मरणीय करूया.
२०-०५-२०१८ असेल
ITC व्याख्याने.
या 2-3-4 व्याख्यानांमध्ये तुमचे सर्वोत्तम प्रयत्न करा.
त्यात थोडे अधिक प्रयत्न करा.
इतर व्याख्यानांपेक्षा या व्याख्यानात थोडे अधिक प्रयत्न करा.
मला आज अशी कामगिरी द्या.
मला असे लक्ष द्या जे यापूर्वी कधीही दिले गेले नाही.
मी तीव्रतेने वाचले आहे.
मी पूर्ण उर्जेने वाचले आहे.
जर मला त्या बदल्यात काही हवे असेल तर माझे लक्षपूर्वक ऐका.
अजून ३-४ लेक्चर्स बाकी आहेत.
आणि मी तुम्हाला सांगतो, हा ITC चा सर्वात मोठा विषय आहे.
ते सर्वात महत्वाचे आहे.
हा विषय समजला तर,
जीएसटी तुमच्यासाठी काहीच नाही.
जीएसटी संपला.
पण हे समजले नाही तर जीएसटीमध्ये अडचण येईल.
खूप समस्या असतील.
हे तुम्हाला मान्य करावे लागेल.
चा हा विषय आहे
इनपुट टॅक्स क्रेडिट.
या विषयावर सविस्तर चर्चा करूया.
आणि आयटीसी विषय सुरू करूया,
इनपुट टॅक्स क्रेडिट.
इनपुट टॅक्स क्रेडिट म्हणजे काय?
GST चे पहिले व्याख्यान आठवा, जेव्हा मी याचा अर्थ समजावून
सांगितला
इनपुट टॅक्स क्रेडिट.
हे अप्रत्यक्ष कराचे सर्वात मोठे वैशिष्ट्य आहे.
अप्रत्यक्ष कराचा सर्वात मोठा फायदा हा आहे की तुम्ही
व्यापारी असताना कोणताही कर भरता, उदाहरणार्थ, तुम्ही
खरेदीच्या वेळी कर भरता.
तुम्ही रुपये किमतीची वस्तू खरेदी करता.
1000 आणि रु. कर भरा.
त्यावर 100.
आता तुम्ही ते विकल्यावर समजा तुम्ही ते रु.ला विकले.
1500-1600, त्यावेळी तुम्ही ग्राहकाकडून काही कर वसूल कराल.
त्यावेळी तुम्ही ग्राहकाकडून काही कर वसूल कराल.
सर, तुम्ही ग्राहकाकडून कर वसूल करता तेव्हा तुम्ही सर्व कर
जसेच्या तसे वसूल कराल की खरेदीच्या वेळी कर वजा कराल?
तुमचा करही कमी होईल.
मग याला उणे काय म्हणायचे?
सर, तुम्ही तुमच्या इनपुट टॅक्सचे क्रेडिट घेत आहात.
ते समजून घेण्याचा प्रयत्न करा.
मी ते अगदी सोप्या भाषेत समजावून सांगेन.
नो प्रॉब्लेम, नो टेन्शन, काही नाही.
इकडे ये.
समजा एखादा निर्माता रु. ची वस्तू बनवतो.
1000 आणि त्याची किंमत रु.
तो एक हजार रुपये कर वसूल करतो.
100 आणि तुम्हाला ते रु.ला विकतो.
तुम्ही या व्यक्तीकडून एक वस्तू खरेदी केली आहे.
तुम्ही एक वस्तू विकत घेतली.
माझी किंमत रु. 1000.
हे रुपये जोडू नका.
तुमच्या खर्चात 100.
तुम्ही ते तुमच्या खर्चात का जोडत नाही?
कारण खर्च लागत नाही.
मला यासाठी परतावा मिळेल किंवा मी याचे श्रेय घेईन.
मग खर्च कुठे आहे?
सर, खर्च काय आहे?
खर्च ही अशी गोष्ट आहे जी भरता येत नाही.
त्यासाठी ग्राहक थेट पैसे देतील.
हे मी माझ्या खिशातून देत नाही.
जर मी रु.चा कर देत आहे.
या व्यक्तीला 100, मग मी ही वस्तू विकत घेत आहे.
जर या व्यक्तीने मला रु.
1100, नंतर सहमत आहे.
मी त्याला रु.चे पेमेंट दिले आहे.
जेव्हा मी वस्तू विकत घेतली तेव्हा 1100.
पण त्यापैकी मी पैसे दिले आहेत
रु. वस्तूसाठी 1000 आणि रु. करासाठी 100.
आणि रु.
100 मी कर भरला आहे,
त्याचे श्रेय मी नंतर घेणार आहे.
जेव्हा मी वस्तू विकतो,
मी हे रुपये समायोजित करीन. तिथून 100.
ते कसे करायचे ते मी तुम्हाला दाखवतो.
गृहीत धरा की त्याने त्याचा रु.चा नफा जोडला आहे.
खर्च रु. १५००.
आता वर रु.
1500, त्याने 10% कर जोडला आहे.
10% म्हणजे रु. 150.
हा त्याचा कर आहे.
हा कर तो ग्राहकांकडून वसूल करत आहे.
आणि शेवटी या वस्तूची किंमत रु.
अंतिम किंमत रु.
1650 ची गणना केली आहे.
जेव्हा तो ग्राहकाला ही वस्तू विकतो तेव्हा तो ही वस्तू
ग्राहकाला रु.
तो ग्राहकाला काय म्हणेल?
तो म्हणेल की रु.
1500 ही वस्तूची किंमत आहे आणि रु.
150 जीएसटीची किंमत आहे.
तो रु.
ग्राहकाकडून 150 कर.
या वर, कर वसूल करण्याचे दायित्व रु.
कायद्यानुसार सरकारला ५० हजार रुपये जमा करावे लागतात.
ग्राहकाकडून 150 रु.
सरकारला ५० हजार रुपये जमा करायचे आहेत.
या वस्तूवर सरकारने किती पैसे जमा केले?
सरकारने रु.
जेव्हा मी रु.
ग्राहकाकडून 100,
मी त्याला रु. 100 कर.
त्याने काय केले असेल?
तो कर घरी नेला असता का?
त्याने ते आपल्या लॉकरमध्ये ठेवले असते का?
त्याने रुपये जमवले असते का?
100 रुपये आणि सरकारच्या खात्यात जमा केले?
तर, या वस्तूवर सरकारला प्राप्त झाले आहे
रु. 100 कर.
अजून किती जमा करायचे? रु.
५० लाखांचा संग्रह व्हायला हवा होता. 150.
समजा न्यायालय आहे.
सरकार म्हणते की तुम्ही वस्तू खरेदी केली आहे आणि ती तुम्ही
ग्राहकाला विकली आहे.
तर, या स्टेजवर वस्तूच्या मूल्यानुसार कर रु.
तर, रु.
आतापर्यंत 150 आमच्याकडे आले असावेत.
मी म्हणालो, ठीक आहे, बरोबर आहे.
या वस्तूच्या किमतीनुसार रु.
आतापर्यंत 150 आमच्याकडे आले असावेत.
मॅडम, तुम्ही अगदी बरोबर आहात.
तुम्ही अगदी बरोबर आहात.
पण मी त्यांना हेही सांगेन की, ठीक आहे, रु.
आतापर्यंत 150 आमच्याकडे आले असावेत.
पण मी याआधीच रु.चा कर जमा केला आहे.
मी आधीच रु.चा कर जमा केला आहे.
खरेदीच्या वेळी 100.
म्हणून, किमान ते देखील कमी करा.
रु.चा कर कमी करा. 100.
आता मला अजून किती कर जमा करायचा आहे?
मला आणखी किती कर जमा करायचा आहे?
रु. 50.
त्यामुळे मला हे माझ्या खिशातून जमा करावे लागेल.
ही व्यक्ती रुपये जमा करेल. त्याच्या खिशातून 50 रु.
तर, 100 रुपये म्हणजे काय?
इनपुट टॅक्स क्रेडिट.
100 रुपये म्हणजे काय?
मुळात, हे इनपुट टॅक्स क्रेडिट आहे.
तुम्ही जी वस्तू खरेदी केली आहे, जी खरेदी तुम्ही करत आहात,
खरेदीच्या वेळी तुम्ही जो कर भरत आहात, जो कर तुम्ही भरत आहात
किंवा भविष्यात तुम्ही जो माल खरेदी करून आणत आहात, तो तुम्ही
विकणार आहात. त्यांना
तुम्ही ते गोळा कराल.
तर, तुम्ही कर गोळा केला आहे, आणि तुम्ही ते भरत आहात.
तुम्ही जमा केलेला कर वजा करा.
खरेदीच्या वेळी तुम्ही भरलेले कर वजा करा.
मी पुन्हा पुन्हा उणे का म्हणतोय?
मी वजा का म्हणतोय?
भाऊ, मी वजा म्हणतोय कारण...
याचा विचार करा.
वजा ही संकल्पना नसती तर...
प्रथम, हे पहा.
तुम्हाला हे समजले का?
त्यानंतर, मी हे घेईन.
संकल्पनाच नसती तर काय झालं असतं?
हे बघा एकदा.
याचा एकदा स्क्रीनशॉट घ्या.
तुम्ही स्क्रीनशॉट घेतला का?
पुढे या.
आता असे गृहीत धरूया की...
आपण असे गृहीत धरू की इनपुट टॅक्स क्रेडिटची संकल्पना नव्हती.
मग काय झाले असते?
काय झाले असते, ५० लाखांचा माल आहे.
1000, आणि रु.
100 आले.
ठीक आहे? तर, रु.
मी रु.चे पेमेंट केले.
1100, आणि मी रु. किमतीचा कोट विकत घेतला.
1100 आणून दिली.
आता, मला ते आणखी पुरवावे लागेल.
आणि मला माहित आहे की मी जो कर भरतो आणि आणतो,
त्याचे श्रेय मला मिळत नाही.
ना मला क्रेडिट मिळत आहे, ना मला परतावा मिळत आहे.
साहेब, जर मला त्याचा काही फायदा होत नसेल तर ती गोष्ट काय
आहे?
हा कर रु.
100 मी देईन, माझे काय होणार?
माझ्यासाठी खर्च येईल.
माझा खर्च वाढेल.
आता ५० लाख रुपयांचा माल जप्त करण्यात आला आहे.
मी जे 1000 विकत घेत होतो, त्याची किंमत आता रु.
त्याची किंमत वाढून रु. 1100.
तर, मी माझी किंमत येथे दाखवतो. 1100.
मी नफ्याचे अंतर सोडणार नाही.
मी ते पण घेईन.
रु. ५००.
तो रु. झाला आहे. १६००.
या वर, 10% कर गृहीत धरू.
तर, ते किती आहे?
रु. 160.
माझे एकूण काय आहे?
रु. १७६०.
ही परिस्थिती काय आहे?
ही अशी परिस्थिती आहे जिथे तुम्हाला ITC मिळत नाही.
इथे तुम्ही रु.चा कर दिला आहे. 100.
त्यातून तुम्हाला कोणताही फायदा मिळत नाही.
तुम्हाला कोणतेही क्रेडिट मिळत नाही.
इथे तुम्ही रु.चा कर वसूल करत आहात. ग्राहकाकडून 160 रु.
त्याचाही फायदा ग्राहकांना मिळत नाही.
याचा दुसरा पैलू गृहीत धरा.
कायद्यानुसार, कायद्यानुसार, या टप्प्यापर्यंत, त्या
प्रकरणात, किती कर होता?
त्याची किंमत रु. 150.
सरकारला ५० हजार कोटी रुपयांचा कर मिळायला हवा होता. 150.
त्यांपैकी तुम्ही रुपये वजा केले होते. 100.
या प्रकरणात काय होत आहे?
या प्रकरणी १ कोटी ४० लाख रुपयांचा कर वसूल करण्यात आला. 150
असायला हवे होते.
आता, किती आहे?
मी रु. येथील सरकारला 100 रु.
ठीक आहे?
आणि हे रु. 160 पेमेंटही येथे आले आहे.
सरकारला किती पेमेंट होणार आहे?
रु. 260.
त्याच गोष्टीवर,
कर दोनदा भरला जात आहे.
आणि कराचाही लाभ मिळत नाही.
त्याचा कोणताही लाभ मिळत नाही.
तसेच पुढे कोणी विकत घेतल्यास त्याचा काही फायदा होणार नाही.
तिसरा मुद्दा गृहीत धरा.
आणि सर्वात वाईट मुद्दा, तो मुद्दा करावरील कर आहे.
करावर कर.
या परिस्थितीत,
सर, कसे दिसत आहे?
ते पहा.
तुम्ही १०% चार्ज करत आहात.
कोणासाठी?
रु. १६००.
हा तुमचा कर आहे.
या रुपयांत काय येणार आहे?
यामध्ये रु.
1600, हे रु.
1000 येत आहेत?
रु. 100 देखील येत आहे.
आणि तुमचा नफा रु. 500 येत आहे.
येत आहे की नाही?
ते पहा.
तुम्ही १०% चार्ज करत आहात.
त्याची काळजी करू नका.
तुम्ही तुमच्या नफ्याच्या 10% आकारत आहात.
त्याची काळजी करू नका.
सर, तुम्ही तुमच्या 10% कर का आकारता?
तुम्ही तुमच्या कराच्या 10% गोळा करत आहात.
तुम्ही ते रु. वर गोळा करत आहात. १६००.
मी तुम्हाला रु.चे ब्रेकअप सांगितले आहे. १६००.
ब्रेकअप म्हणजे,
माझी किंमत रु. 1000.
मी रु.चा कर जमा केला आहे. 100.
आणि माझा नफा रु. ५००.
या प्रकरणात 10% कर.
जेव्हा तुम्हाला कोणतेही ITC मिळत नाही, तेव्हा तुम्ही त्या
बाबतीत काय करत आहात?
तुम्ही या रु.चे 10% आकारत आहात. १६००.
रु.चा अर्थ काय?
1600 आणि 10% कर?
तुम्ही या कर भागाच्या 10% आकारत आहात.
आहे ना?
तुम्ही या कराच्या 10% आकारत आहात.
कराच्या वर कोणता कर आकारला जातो?
साहेब, हे सांगा.
काय होते रु.
रु. 100 हा देखील कर होता.
मी कर भरला होता.
आता, मी पुन्हा १०% कर आकारत आहे.
का?
कशासाठी?
करावर कर.
शेवटपर्यंत पोहोचण्यापूर्वी ग्राहकाला मारून टाका.
याची किंमत एवढी वाढेल की कोणालाच हे परवडणार नाही.
या आधी अनेक त्रुटी होत्या.
खूप पळवाटा होत्या.
अशी यंत्रणा काम करत असे.
यापूर्वी, कराची रचना, अप्रत्यक्ष कराची रचना,
मी तुम्हाला खरी गोष्ट सांगत आहे.
काय व्हायचे, काही कर केंद्र सरकार ठेवत.
आणि काही कर राज्य सरकारने ठेवले होते.
तुम्ही काहीतरी बनवत आहात, ते तयार करत आहात, ते खरेदी करत
आहात किंवा तुम्हाला तुमच्या वस्तूंचे पुढे उत्पादन
करण्यासाठी काही सेवा मिळत आहेत.
तर, काही गोष्टी अशा होत्या.
त्या वर तुम्ही कर भरायचा.
निम्मा कर केंद्र सरकारकडे जायचा.
जसे सेवा कर इ.
त्याचा सराव झाला.
तो केंद्र सरकारकडे जायचा.
आणि खरेदीच्या वरचा विक्रीकर राज्य सरकारकडे जायचा.
याठिकाणी रु.
100 केंद्र सरकारकडे जायचे.
काही गोष्टी केंद्र सरकारकडे जायच्या.
काही गोष्टी राज्य सरकारकडे जायच्या.
आता, जेव्हा तुम्ही यावर प्रक्रिया करून तुमच्या राज्यात
विक्री कराल,
मग राज्यात सर्व काही ठीक आहे.
तुम्ही ते राज्यात विकत आहात.
त्यामुळे तुम्ही ज्या राज्य सरकारला कर भरला, त्याचे क्रेडिट
तुम्हाला मिळायचे.
पण तुम्ही ज्या केंद्र सरकारला कर भरला, त्याच्या पतीचे काय?
कायद्याने मला श्रेय मिळायला हवे होते का?
उत्तर होय आहे.
पण मला ते मिळाले का?
नाही, मी केले नाही.
त्यात काय अडचण होती?
सर, या समस्येवर इथे चर्चा झाली.
करावरील कर वाढतच राहील.
विनाकारण वस्तूंच्या किमती वाढतच राहतील.
ही समस्या होती.
महोदय, या सर्व समस्या लक्षात घेऊन सरकारने निर्णय घेतला की
आपण जीएसटी आणू, तेव्हा कर आकारणीची रचना एकत्रित केली जाईल.
आम्ही वस्तूंवर काय आहे आणि सेवांवर काय आहे यात फरक करणार
नाही.
आम्ही वस्तूंवर काय आहे आणि सेवांवर काय आहे यात फरक करणार
नाही.
पूर्वीच्या बाबतीत, भेदभाव होता.
जर तुम्ही सेवा घेत असाल तर केंद्र सरकार सेवांवर कर भरत असे.
राज्य सरकार वस्तूंवर कर भरत असे.
एकमेकांचे श्रेय नव्हते.
जेव्हा मी विक्री करायचो,
मला ते इथे मिळायचे.
GST मध्ये, ITC ची रचना अशी आहे.
तुम्ही वस्तू खरेदी करत असाल किंवा तुम्ही सेवा घेत असाल,
भविष्यात तुम्ही जे काही विकता, तुम्ही सेवा देत नसले तरीही,
तुम्ही फक्त वस्तू विकत असाल, तरीही तुम्हाला सेवेचे श्रेय
मिळेल.
तुम्ही माल विकत आहात, तुम्हाला मालाचे क्रेडिट मिळेल.
सेवेचे श्रेयही तुम्हाला मिळेल.
मी फक्त सेवा देत आहे.
उदाहरणार्थ, एखादा सीए, डॉक्टर, वकील, वास्तुविशारद असेल तरच
ते सेवा देत आहेत.
पण ती सेवा देण्यासाठी अनेक गोष्टींचा वापर केला जातो.
उदाहरणार्थ, टेलिफोन.
वकील असेल तर तो टेलिफोनवर बोलणार नाही का?
टेलिफोनवर बोलून तो साक्षीदार विकत घेणार नाही का?
तो सीएचा फोन वापरणार नाही का?
तो लॅपटॉप वापरणार नाही का?
जर माल असेल तर त्याने मालावर काही कर भरला असेल.
त्याला टेलिफोनचे बिल येते.
त्या टेलिफोन बिलावर जीएसटी आकारला जाणे आवश्यक आहे.
तो लॅपटॉप विकत घेत असेल तर लॅपटॉपमध्ये सामान आहे का?
वस्तूंवर जीएसटी आकारलाच पाहिजे.
तो भविष्यात काय देत आहे?
सेवा.
पूर्वीची रचना असती तर त्याने सेवाकर जमा करून विक्रीकर वसूल
केला असता.
एकमेकांचे श्रेय घेणे अशक्य होते.
पण आता काय होत आहे?
मी सेवा देत आहे.
मी जीएसटी गोळा करत आहे.
मी सेवा देण्यासाठी वस्तू खरेदी करत आहे.
मी सेवा देण्यासाठी लॅपटॉप खरेदी करत आहे.
त्यामुळे मी लॅपटॉपवर जीएसटी देत ​​आहे,
मला इथून श्रेय मिळेल.
हा ईटीसीचा मुद्दा आहे.
नवीन जीएसटी योजना, त्यांनी सर्वकाही एकत्रित केले आहे.
वस्तू आणि सेवा यात फरक नाही.
आपण काहीही पुरवू शकता.
आपण काहीही पुरवण्यासाठी काहीही मिळवू शकता.
काहीही मिळविण्यासाठी, तुम्ही जीएसटी भरला असेल, त्याचे
क्रेडिट तुम्हाला मिळेल.
काही अटी आहेत.
प्रत्येक गोष्टीत अटी असतात.
काही अटी आहेत.
जर तुम्ही त्या अटी पूर्ण केल्या तर तुम्हाला त्याचे श्रेय
मिळेल.
सर, हा मूळ मुद्दा होता.
तर, पुढील व्याख्यान, आपण त्याचे वाचन सुरू करू आणि काय अटी
आहेत, ते देखील आपण पाहू.
मुळात, IDC म्हणजे काय हे समजले का?
का? मुळात, त्याच्या एकात्मतेसाठी आपण काय केले?
त्याचे उपयोग काय आहेत?
आधी नुकसान काय होते?
विनाकारण वस्तूंच्या किमती वाढत होत्या.
पण आता या नव्या व्यवस्थेमुळे वस्तूंच्या किमती कमी होणार
आहेत.
करावर कर.
जरा विचार करा, किती क्रूर होतास.
यापूर्वी तुम्ही शेवटच्या टप्प्यावर कर भरत होता.
आता तुम्ही पुन्हा कर वसूल करत आहात.
त्यामुळे या सर्व गोष्टींवर उपाय सापडला आहे.
आणि हे आपल्याला IDC च्याच अध्यायात वाचायला मिळेल.
ज्यासाठी तुम्ही कर भरला आहे, त्यासाठी तुम्हाला कोणते उपचार
करावे लागतील.
सर, तुम्ही कर भरला आहे.
तुम्हाला लाभ मिळाला पाहिजे.
सर, आपण त्या फायद्यांबद्दल बोलू.
तुम्हाला कोणते फायदे मिळतील?
IDC घेण्यासाठी कोणत्या अटी आहेत?
या सर्व गोष्टींवर आपण अगदी सहज चर्चा करू.
भेटूया पुढच्या व्याख्यानात.
बाय.