त्यामुळे मी सरकारकडे जाऊन त्यांना १०० रुपये जमा करण्यास
सांगेन.
या प्रकरणात, 100 रुपये उत्पादक सरकारकडे जातील आणि त्यांना
100 रुपये जमा करण्यास सांगतील.
त्यासाठी 1000 रुपये खर्च आला. 100 रुपये कर होता. हा तुमचा
100 रुपये कर आहे.
आता दुसरी केस समजून घ्या.
ज्या व्यक्तीने त्याच्याकडून वस्तू खरेदी केल्या आहेत, त्याची
किंमत 1000 रुपये आहे.
त्याची किंमत 1100 रुपये नाही.
हा अतिशय विचार करायला लावणारा मुद्दा आहे.
आपण त्याच्याकडून माल खरेदी केला आहे आणि तो एक व्यापारी
देखील आहे.
तो व्यापारी आहे.
एका व्यापाऱ्यासाठी, मालाची किंमत 1000 रुपये असेल.
मालाची किंमत 1100 रुपये होणार नाही.
ते का होणार नाही?
पुढच्या 2 मिनिटात तुम्हाला मुद्दा समजेल.
मी आता ते स्पष्ट करत नाही.
मी 2 मिनिटांनंतर समजावून सांगेन.
मालाची किंमत 1000 रुपये होती असे गृहीत धरा.
या व्यक्तीने त्यात नफ्याचे मार्जिन ठेवले आहे.
500 रुपये नफा घेणार असल्याचे त्यांनी सांगितले.
मालाची किंमत किती असेल? 1500 रु.
व्यवसायात असे घडते का?
त्याने 1000 रुपयांची वस्तू खरेदी केली आणि 500 ​​रुपयांचा
नफा जोडला.
आणि मी तुम्हाला आधी समजावून सांगितल्याप्रमाणे,
गृहीत धरा की देशात GST चा एकच दर 10% आहे.
त्यामुळे त्यावर किती कर आकारणार? 10%.
150 रु.
मालाची किंमत किती असेल?
तो 1,650 रुपयांना विकेल.
मुद्दा स्पष्ट आहे का?
तुम्हाला मुद्दा समजू शकत नाही.
मालाची किंमत 1000 रुपये का आहे हे तुम्हाला कदाचित समजत नसेल.
त्याने दुसऱ्या पक्षाला 1100 रुपये दिले आहेत.
तर, मालाची किंमत 1000 रुपये कशी झाली?
आता, काय होते ते मी तुम्हाला सांगतो.
या दीडशे रुपयांचे काय होणार?
ग्राहक त्याच्याकडे येऊन वस्तू मागतील.
म्हणून, तो ग्राहकाला 1,650 रुपयांना माल देण्यास सांगेल.
मालाची किंमत 1,500 रुपये आहे असे बिलात लिहिलेले असेल.
कोणत्याही दुकानात वस्तू, कपडे किंवा शर्ट घेण्यासाठी गेलात
तर तिथे मालाची किंमत एवढी आहे असे लिहिलेले असते.
जीएसटी इतका आहे.
हे स्पष्ट आहे का?
त्याने ग्राहकाला 1,650 रुपयांना माल विकला.
त्याने ग्राहकाला 1,500 रुपये दिले.
आता याचे उत्तरदायित्व काय असणार?
त्याला टॅक्समध्ये भरावे लागणारे आउटपुट.
या प्रकरणात त्याला किती पैसे द्यावे लागतील?
सरकारला किती पैसे जमा करावे लागतील? 1,500 रु.
त्याला 1,500 रुपये जमा करावे लागतील.
पण, मी तुम्हाला सांगितल्याप्रमाणे, हा अप्रत्यक्ष कर आहे.
आणि अप्रत्यक्ष कराचे सर्वात मोठे वैशिष्ट्य म्हणजे तुम्हाला
तुमच्या खिशातून कर जमा करण्याची गरज नाही.
त्या कराचा बोजा तुम्ही ग्राहकावर टाकू शकता.
त्यांनी दीड हजार रुपयांचा बोजा ग्राहकांवर टाकला आहे.
त्याने ग्राहकाकडून 1500 रुपये घेतले.
हे स्पष्ट आहे का?
आता याचा फायदा सरकारला होतो की 1,500 रुपये जमा करणे ही
चांगली गोष्ट आहे.
परंतु, तुम्ही या वस्तुस्थितीचा फायदा घेत आहात की तुम्ही
यापूर्वी कधीही कर भरला आहे का?
या व्यक्तीला विचारले जाईल की, तुम्ही यापूर्वी कधी कर भरला
आहे का?
जेव्हा तुम्ही माल विकला, तेव्हा तुम्ही माल विकला तेव्हा
तुम्हाला 1,500 रुपये कर दायित्व मिळाले.
तुम्ही कराच्या नावावर ग्राहकाकडून 1,500 रुपये घेतले.
पण, तुम्ही कधी कोणाचे ग्राहक झाला आहात का?
कारण, तुझी सासूही सून होती.
तुम्ही सुद्धा कोणाचे तरी ग्राहक झाले असावेत.
तुम्ही कोणाकडून तरी खरेदी केली असेल.
तो म्हणेल, होय, माझ्याकडे आहे.
तर, तुम्ही किती कर भरला?
तो म्हणेल, मी १०० रुपये कर भरला.
तो म्हणेल, तुम्ही १०० रुपये कर भरला.
येथे 100 रुपये उणे.
जो कर तुमच्या खिशातून जमा करावा लागतो, त्यावर 50 रुपये कर
जमा करावा लागतो.
बस एवढेच.
तुम्ही ग्राहकाकडून 1,500 रुपये घेतले आहेत.
1,500 रुपये सरकारच्या खात्यात जातील.
ते तेथे दृश्यमान होईल.
पण, मी माझ्या खिशातून 1,500 पैकी 1,500 देत आहे का?
1,500 रुपयांपैकी मी 100 रुपये वजा करत आहे ज्यावर मी
शेवटच्या टप्प्यात कर भरला आहे.
या प्रकरणात, माझ्या खिशातून फक्त 50 रुपये जातील.
हे जीएसटीचे सर्वोत्तम वैशिष्ट्य आहे.
जेव्हा तुम्ही वस्तू खरेदी करता,
हा मुद्दा मी सोनेरी शब्दात अधोरेखित करणार आहे.
हे लक्षपूर्वक ऐका.
जीएसटीमध्ये तुम्ही कोणाकडूनही वस्तू खरेदी करता, जर
तुमच्याकडे बीजक असेल आणि तुम्ही त्यावर कर भरला असेल,
या प्रकरणात, तुम्ही 1000 रुपयांची वस्तू खरेदी केली आणि 100
रुपये जीएसटीच्या नावावर दिले.
तुम्ही ज्या व्यक्तीकडून वस्तू विकत घेतल्या त्या व्यक्तीला
तुम्ही 1,100 रुपये दिले.
त्यामुळे तुम्ही जो कर भरत आहात, त्यासाठी तुम्ही इनपुट टॅक्स
क्रेडिट घेऊ शकता.
खरेदीच्या वेळी तुम्ही जो कर भरला असेल, तो कराच्या अंतिम
दायित्वातून तुम्ही वजा करू शकता.
त्यामुळे याचा फायदा असा की तुमच्या खिशातून फक्त 50 रुपयेच
जातील.
सरकारने दिलेला हा एक फायदा आहे की तुम्ही जीएसटी द्याल, तो
तुम्ही तुमच्या अंतिम कर दायित्वातून वजा करू शकता.
आता मला सांग,
मी येथे 1,100 रुपये दिले होते.
1,100 रुपयांचे ब्रेक-अप काय होते? 1,000 रुपये ही मालाची
किंमत आहे.
आणि 100 रुपये माझे आहेत, जीएसटीचे.
या प्रकरणात माझा जीएसटी खर्च होईल का?
माझी किंमत आहे का?
माझा जीएसटी का खर्च होईल?
जीएसटीचा फायदा मी खरेदीच्या वेळी देत ​​आहे,
मी ते विक्रीच्या वेळी घेईन.
त्याचा फायदा मी इथे घेईन.
जेव्हा मी विकेन,
मी माझ्या ग्राहकाकडून कर वसूल करीन, जो मला सरकारला भरावा
लागेल.
पण, मला सरकारला 1,100 रुपये भरावे लागतील, मी खरेदीच्या वेळी
दिलेला कर,
मी देखील ते वजा करीन.
मग माझी किंमत कशी झाली?
जेव्हा मी ते कमी करू शकणार नाही तेव्हा माझी किंमत होईल.
जशी जुन्या व्यवस्थेत होती.
यासाठीच जीएसटी आणण्यात आला.
आता समजून घ्या, जीएसटी आणण्याची गरज काय होती?
जीएसटी आणण्याची गरज फक्त एवढीच होती.
पूर्वी आपल्या देशात जे सर्व कर लागायचे, ते सर्व कर एकतर
केंद्र सरकार आकारायचे किंवा राज्य सरकार आकारायचे.
आता, इनपुट टॅक्स,
मी तुम्हाला खरेदीवरील कर वजा करण्यास सांगितले आहे.
त्या प्रकरणात सर्व करांची वजा करण्याची परवानगी देण्यात आली
नाही.
हे बघ मला म्हणायचे आहे,
मला असे म्हणायचे आहे की, निर्मात्याप्रमाणेच निर्मात्याकडे
1,000 रुपयांचा माल होता.
त्याने 10% कर लावला.
तो 1,100 रुपयांचा माल विकत होता.
काही टॅक्स असे होते की जे तुम्ही कमी करू शकले नाहीत.
केंद्र सरकारने अबकारी प्रमाणे कर आकारला तर उत्पादन शुल्काचे
नाव तुम्ही ऐकले असेलच.
केंद्र सरकारने उत्पादन शुल्क आकारले तर
मग आम्हाला इतर कोणत्याही करातून क्रेडिट मिळणार नाही, जसे की
विक्री कर.
याचे श्रेय तुम्हाला एक्साईजकडूनच घ्यावे लागेल.
वेगवेगळे कर होते.
आणि सर्व्हिस टॅक्स प्रमाणे सर्व टॅक्स तुम्हाला सर्व्हिस
टॅक्समधून क्रेडिट मिळतील.
तुम्हाला जीएसटी किंवा विक्री करातून सेवा कर क्रेडिट मिळणार
नाही.
या प्रकरणात तो एक हजार रुपयांचा माल विकत होता.
आणि सरकारने सांगितले की 10% करातून तुम्हाला क्रेडिट मिळणार
नाही.
तर, आता काय होणार?
तुम्ही 1,000 रुपयांच्या वस्तू खरेदी केल्या आहेत.
तुम्ही १०० रुपये कर भरला.
तुम्ही 1,100 रुपयांच्या वस्तू खरेदी केल्या आहेत.
आणि त्याचे श्रेय तुम्हाला मिळणार नाही हे तुम्हाला माहीत आहे.
तर, तुम्ही काय कराल?
तुम्ही तुमच्या खिशातून नफा जोडाल.
तुमची किंमत किती दाखवाल?
जर तो व्यापारी असेल तर व्यापारी त्याची किंमत किती दाखवेल?
कराचे पैसे तो खिशातून देणार नाही हे उघड आहे.
तो देत असलेल्या पैशाची किंमत तो दाखवेल.
तो त्याची किंमत किती दाखवणार?
तो 1,100 रुपये खर्च दाखवेल.
आणि यावर तो किती कर जोडणार? 10% कर.
प्रथम, तो त्याचा नफा जोडेल.
नफा 500 रुपये आहे असे समजा.
जर ते 50% असेल तर ते 550 रुपये होईल.
तर, ते किती असेल? 1,650 रु.
त्यावर तो 10% कर जोडेल.
165 रु.
किती असेल? 5 आणि 1.
1,815 रुपये असेल.
आता, आधी काय समस्या होती ते तुम्ही पाहू शकता.
याचे श्रेय मला मिळत नाही.
आपण हे फार काळजीपूर्वक समजून घेतले पाहिजे.
प्रथम, ही एक जुनी प्रणाली आहे.
पूर्वी काय चालले होते?
यापूर्वी काही गोष्टींचे श्रेय मला मिळू शकले नाही.
सर्व गोष्टींचे श्रेय मला मिळू शकले नाही.
जर मी सेवा कर भरत असेल, तर सेवा कराचे आउटपुट दायित्व असेल
तरच मला सेवा कराचे क्रेडिट मिळेल.
विक्री कराची जबाबदारी असती तर मला सेवाकराचे क्रेडिट मिळू
शकले नाही.
विविध प्रकारचे कर होते.
मी काय म्हणतोय ते समजून घेण्याचा प्रयत्न करा.
विविध प्रकारचे कर होते.
तुम्ही खरेदी दरम्यान एक कर भरला असला तरीही, तुम्हाला
विक्रीदरम्यान त्याचे क्रेडिट मिळणार नाही.
हे महत्वाचे नाही.
तुम्हाला श्रेय मिळेल.
जर त्याच प्रकारचा कर असेल तर तुम्हाला क्रेडिट मिळेल.
जर सेवा कर असेल तर तुम्हाला क्रेडिट मिळेल.
जर तुम्ही विक्रीकर भरला असेल तर तुम्हाला क्रेडिट मिळेल.
परंतु, येथे सेवा कर आहे.
तुम्ही आउटपुटमध्ये विक्री कर दाखवत आहात.
त्याचे श्रेय तुम्हाला मिळणार नाही.
ही समस्या होती.
ही मी चर्चा करत आहे.
सरकार म्हणते, आम्ही याचे श्रेय देत नाही.
याचे श्रेय आम्ही देत ​​नाही.
त्यामुळे अडचण निर्माण झाली आहे की, रु.
1100, ते सर्व तुमची किंमत बनले आहे.
आणि तुमची किंमत बनताच, हे पहा.
तुमची किंमत रु.
1100 झाले, इतका नफा खर्च केला.
तुम्ही संपूर्ण नफा 50% घ्याल.
आणि तुम्ही संपूर्ण नफा घेतल्याबरोबर, येथे 10% कर दर देखील
वाढला.
जी गोष्ट रु.ला होती.
शेवटच्या उदाहरणात 1650, त्या वस्तूची किंमत वाढून रु.
तुम्ही हे पाहत आहात का?
कारण नसताना वस्तूंच्या किमती वाढल्या.
याआधी आम्ही जीएसटीवर चर्चा करत होतो की, जर तुम्हाला क्रेडिट
मिळाले असेल, तर अंतिम किंमत रु.
1650 निघाले असते.
ज्या ग्राहकाने दुकानात जाऊन वस्तू खरेदी केली, त्या
ग्राहकाने रु.
जीएसटी असता तर?
पूर्वी, काय होत होते?
यापूर्वी ग्राहकाला रु. १८१५.
त्यांनी रु. १८१५.
जबरदस्तीने भाव वाढवत होते.
आणि किंमत वाढण्याचे कारण समजून घेण्याचा प्रयत्न केला तर फरक
काय?
फरक हा आहे की जे तुम्हाला क्रेडिट देत नाहीत, तुम्ही वस्तू
खरेदी केल्या आहेत.
खरेदीच्या वेळी काही कर भरला होता.
आता तुम्ही विक्री करत आहात.
तुम्ही विक्री करत आहात.
विक्रीच्या वेळी, तुम्हाला कर दायित्व भरायचे आहे.
आणि तुम्हाला ते विक्रीच्या वेळी हवे आहे,
मी माझा कर भरला पाहिजे.
खरेदीच्या वेळी,
मी भरलेला कर वजा केला पाहिजे.
यापूर्वी हा वजा कर शक्य नव्हता.
आणि त्यामुळे करावर कर लादला जात होता.
करांचा कॅस्केडिंग प्रभाव लादला जात होता.
टॅक्सच्या कॅस्केडिंग इफेक्टचा अर्थ समजतो का?
मी काय म्हणू इच्छित आहे ते समजून घेण्याचा प्रयत्न करा.
कराचा कॅस्केडिंग प्रभाव म्हणजे 10% रु.
आता या उदाहरणात नीट विचार केला तर रु.
या करावरही 100 रुपये लावले जात होते.
करावरही कर.
ते किती चुकीचे आहे?
याचा विचार करा.
कर लादणे कितपत चुकीचे आहे?
ते किती चुकीचे आहे?
मी रु. टॅक्स भरत आहे. 100 येथे.
आता मला या रु.चे क्रेडिट मिळत नाही. 100.
त्यामुळे हे रु.
येथे माझ्या खर्चात 100 जोडले जातील?
कायद्यानुसार,
रु. 1000 म्हणजे रु. 100.
याचा अर्थ असा आहे.
आणि जेव्हा मी येथे 10% कर लावत आहे, तेव्हा मी येथे 10% कर
लावत आहे, त्या 10% मध्ये,
रु. 100 चा देखील समावेश आहे.
हे 10% मुळात काय आहे?
कोणाच्या 10% लादले जात आहे? 10% आहे रु.
1000, अधिक रु.
100, अधिक माझा नफा रु.
येथे पहा,
रु. 100 10% कर लावला जात आहे.
तुम्हाला ही साखळी समजते का?
तुम्हाला ही साखळी समजून घ्यायची आहे का?
जर तुम्हाला हे समजले तर तुम्हाला जीएसटीचे मूल्य समजेल.
जीएसटी आणण्याचे उद्दिष्ट काय होते?
मी रु. टॅक्स दिला. 100.
मला त्याचे श्रेय मिळाले नाही.
मला क्रेडिट मिळाले नाही तर,
मी ते खर्चात जोडले.
जेव्हा मी ते खर्चात जोडले, तेव्हा मी त्यावर 10% कर लावला,
तेव्हा रु.च्या करावर 10% कर लावला जात आहे.
येथे पहा, एका करावर कर लावला जात आहे.
गरीब माणसाला मारण्याचा हा प्रकार आहे.
बाकी काही होत नाही.
चुकीचा मुद्दा काय होता?
अंतिम ग्राहक रुपये भरत होता.
1815, तर तो रु.
जीएसटीमध्ये 1650.
सर, पूर्वी ही मोठी समस्या होती.
त्यावेळी लोकांनी चिंता व्यक्त केली.
ते म्हणाले, तुम्ही इतके अप्रत्यक्ष कर केलेत, तुम्ही अबकारी
केलीत, तुम्ही कस्टम केलीत, तुम्ही सेवाकर बनवलात, तुम्ही
व्हॅट केलात, तुम्ही केंद्रीय विक्रीकर बनवला होता.
आणि अशा काही गोष्टी आहेत की जर तुम्ही एकावर कर भरला, एक
वस्तू खरेदी केली, तर तुम्हाला त्याचे क्रेडिट इतर कोणत्याही
प्रकारे मिळत नाही.
सेवा कर भरणा आहे.
जर तुम्ही सेवा कर भरला तर तुम्हाला त्याचे क्रेडिट
विक्रीकरात मिळणार नाही.
काय केले पाहिजे?
त्यासाठी बैठक झाली.
परिषद झाली.
ते म्हणाले, हे अगदी बरोबर आहे.
आणि यातून सर्वात चुकीची गोष्ट समोर येत आहे ती म्हणजे करावर
कर लादला जात आहे.
ग्राहकाला मारल्याची चर्चा आहे.
आपण अशी कर प्रणाली का बनवत नाही की ती एक सार्वत्रिक
व्यवस्था आहे जी जगात चालू आहे.
बघा, आपण काही करू शकत नसलो तर आपल्या कामात अडचण येते.
जसा शाळेत असायचा.
आमचे मार्क कमी आले तर आमचे मार्क्स कमी आहेत हे बघायचो,
प्रॉब्लेम आहे.
आता बघा, जे विद्यार्थी प्रथम, द्वितीय, तृतीय आले, त्यांचे
गुण चांगले आहेत, त्यांच्या प्रती पहा.
त्यामुळे येथील सरकारही तेच करू लागले.
ते तिथे काय करतात हे पाहण्यासाठी त्यांनी आपले लोक परदेशात
पाठवले.
कारण आपण ते इथे करू शकत नाही.
आपली करप्रणाली अशी बनवली जात आहे की आपल्या वस्तूंची किंमत
वाढत आहे.
वस्तूची किंमत रु. १६५०.
त्याची किंमत वाढून रु. १८१५.
का? कारण करावर कर लादला जात आहे.
मी श्रेय देत नाही.
खरेदी दरम्यान मी भरत असलेला कर,
मला त्याचे श्रेय मिळत नाही.
तिथे लोक काय करत आहेत, यावर संशोधन करण्यासाठी लोकांना
परदेशात पाठवण्यात आले.
सर, लोक परदेशात गेले, ऑस्ट्रेलिया, सिंगापूर,
अमेरिका, चीन, जपान,
तेथे त्यांना कळले की तुम्ही केलेले हे सर्व कर, अबकारी कर,
सीमाशुल्क, विक्रीकर, सेवा कर, करमणूक कर, जकात, हे सर्व काही
नाही.
इथे एवढ्या टॅक्सचा अर्थ CA ला कमवावा लागतो.
प्रत्येक कराची परताव्याची तारीख वेगळी असते.
प्रत्येक कराची वेगळी ऑडिट प्रणाली असते.
जितका परतावा तितका ऑडिट जास्त.
जितका परतावा, तितके ऑडिट जास्त, सीए आणि वकिलांची फी जास्त.
प्रकरणे मूल्यांकनात अडकतात.
आयुक्त आम्हाला त्यांच्या प्रकरणाचे स्पष्टीकरण देण्यासाठी
बोलावतात.
त्यासाठी सीए आणि वकील पैसे घेतात.
शेवटी, कोण अडकतो?
एक सामान्य व्यापारी, सामान्य व्यापारी, तो फसतो.
ज्याला उदरनिर्वाह करायचा आहे, तो विचार करतोय
मी एक छोटेसे दुकान उघडून तिथे बसेन.
मी थोडी विक्री करीन.
माझे घर चालूच राहील.
तुम्ही त्याला आधीच त्रास दिला आहे.
तुम्ही त्याच्यावर आधीच ५-६ अप्रत्यक्ष कर लादले आहेत.
त्याची परतीची तारीख वेगळी आहे.
त्याचा कर वेगळा आहे.
तो काय करणार?
त्याचे श्रेय कोणालाही मिळणार नाही.
त्यामुळे परदेशात पाठवलेले लोक परत आले.
त्यावेळी त्यांनी अर्थमंत्र्यांना हे समजावून सांगितले.
मंत्री महोदय, हे समजून घेण्याचा प्रयत्न करा की इतके कर
लादण्यात काही अर्थ नाही.
कोणालाच लाभ मिळत नाही.
केवळ सीए आणि वकिलांचे खिसे भरले जात आहेत.
आणि वाद सुरू आहेत.
कर आकारणीत वाद सुरू आहेत.
तुम्ही एक काम करा.
जर तुम्हाला ते काढायचे नसेल तर या सर्व करांना GST मध्ये एक
छत्री कर बनवा.
GST मध्ये एक छत्री कर करा.
त्या छत्रीत सर्व कर टाका.
जुने कर संपवू नका.
त्यांना जीएसटीमध्ये टाका.
त्यांच्या तरतुदी जीएसटीमध्ये ठेवा.
आता एकच कर चालेल.
एक राष्ट्र, एक कर.
सर, यावर खूप संशोधन झाले.
अखेर 1 जुलै 2017 रोजी 1 जुलै 2017 हा ऐतिहासिक दिवस ठरला.
पंतप्रधान नरेंद्र मोदी मध्यरात्री संसदेत आले तेव्हा
जीएसटीचे विधेयक, जीएसटीचा संपूर्ण कायदा त्यांच्यासमोर
मांडण्यात आला.
ते म्हणाले, आतापासून म्हणजे 1 जुलै 2017 पासून, आपल्या
देशातील सर्व जुने, विद्यमान, अप्रत्यक्ष कर जसे की, सेवा कर,
विक्रीकर, ते समाप्त करा.
आम्ही कबूल करतो की आमच्याकडून मोठी चूक झाली आहे.
आम्ही जनतेला त्रास दिला आहे.
आम्ही खूप अडचणीत होतो.
चला त्या सर्व गोष्टींपासून मुक्त होऊया.
1 जुलै 2017 पासून, एक राष्ट्र, एक कर.
एक देश, एक कर.
ती संकल्पना चालवा.
सर्व कर काढून टाका.
जीएसटी संकल्पना आणा.
या GST संकल्पनेचा मोठा फायदा म्हणजे खरेदीच्या वेळी तुम्ही
भरलेला कर, विक्री करताना तुम्ही ग्राहकाकडून वसूल केलेला कर,
खरेदीच्या वेळी तुम्ही भरलेला कर वजा करा.
हा सर्वात मोठा फायदा आहे.
एक अडचण दूर झाली.
तुम्ही जो कर भरत होता त्या करावर रु.
100, देखील काढले होते.
त्यामुळे सर्वसाधारणपणे काय झाले, वस्तूंच्या किमती बर्‍याच
प्रमाणात कमी झाल्या.
देशात महागाई सुरू होती.
महागाई नव्हती.
महागाईवर कर लावला तर महागाई वाढेल.
महागाई थोडी कमी झाली.
यामुळे देशाच्या जीडीपीमध्ये मोठा फरक पडला.
अर्थव्यवस्थेला चालना मिळाली.
शेअर मार्केट वर गेले.
हा चांगला राजा आहे.
देशात चांगले सरकार आले की हे फायदे मिळतात.
बहुसंख्य सरकारने विधेयकाचे अधिनियम बनण्यास वेळ दिला नाही.
विविध कृत्ये वाचा.
सेवा कर वाचा, व्यायाम कर वाचा, विक्री कर वाचा.
त्यांच्या पळवाटा, त्यांच्या परतीच्या तारखा, त्यांचे ऑडिट,
त्यांचे मूल्यांकन वेगळे आहेत. मला वेड लागायचे. आता मला काही
अडचण नाही.
जीएसटीची संकल्पना आली आहे. तुम्हाला श्रेय मिळते.
मुद्दा स्पष्ट आहे का?
मी हे व्याख्यान इथेच थांबवतो.
कारण पुढे समजावून सांगितले तर थोडे जड होईल.
मी इथेच थांबवतो.
जीएसटी आणण्यामागचा मूळ उद्देश तुम्हाला समजला.
मुळात तुम्हाला क्रेडिट मिळत होतं.
इनपुट टॅक्स क्रेडिट.
काय होते, आम्ही पुढे चर्चा करू.
मी इथेच थांबेन. विश्रांती घ्या.
मी जे शिकवले ते समजून घेण्याचा प्रयत्न करा.
समजत नसेल तर पुन्हा पहा.
ती काही मोठी गोष्ट नाही.
मी पुढच्या व्याख्यानाची पुन्हा उजळणी करेन.
तोपर्यंत शुभ रात्री.
खूप खूप धन्यवाद.